장음표시 사용
261쪽
ti eis . domino competit, non in hunc, ni- ω si lex in poenam id jus permittat. πῖ siseramia es eorum calamisas, qui non
suo facto speciali, sed regentium culpa J . Atu ipsorum culpa concurrit , quia iactum re-. gentium defendunti
Myse Isocrate J - Similia vide supra L. 3. c. 7, 3. r. . et Est ergo serotitia hae perpetua obligatio iopera m J Resutavimus hanc definitio- . nem supra L 2. c. q. f. 27. u. z. Cons I. 3. c. I v. s. s. Rectius definitur con- in stitutio iuris gentium , quo quis alieno is dominio subjicitur. Vid. supra c. I. s. I. Eram , qui inopia coactus se vendidis, diserte merceuario comparat 3 - Hoc verum is est de servo i Iebraeo, quia jus vitae. &ω necis, in dominum pacto suo transserreis nequit; at alia ratio est in servis bello, lactis. Deus. XV. Ig. M J Add. Exod. 2I. v. a. seq. Jerem. 34. v. I 4. Et in redemtura ejtu veras ita una 32s
prodesse . J Vid. GOv. h. At dictum jam
is est, hoc in servo Hebraeo, qui pacto tam lis est . verum esse. 3 Multum ergo disat id, quod impunest is servum ex gentium iure 3 ,, Auctor . enim fingit, gentes bello solenni, i. e. - quod inter duas summas potestates geri-ν tur, S denunciatum est, hunc effectum, tribuisse, ut & res servi, & vita potesta. . ti capientis subjiciatur. Vid. I. 3 c. 7. S. D seq. Sed saltem ad effectum impum nitatis, & ne apud alias gentes ideom conveniti, & puniri possint. Et id , quod uaturalis ratio fieri finii 3M Quae ex hypothesi Auctoris tantum per-- mittit ut jus in operas servi pro alimen.
M tis acquiratur : quod resutavimus d. c. T.
M s. r. & diximus, dominium in vitam , & rea servi, ex ipso jure naturae sequi. In hominem J . in servum non qua ser v vum, sed qua hominem.
Conserti J - Quia & domini quoque in
. servitutem aliquando redigi poterunt; ita
v enim rem explicat Seneca. d. ep. 47.
bir quoque dominum Use J η γ i ma-- jus jus in dominum habet, quam hic in
is modo cum dominis olim acturus est, quom domini in servos utuntur. Optime huc v faciunt lata at Te axo hic congesta.
Clemeus Alexandrinus 3 a cons. Seu. D. r. Statilis vis. 6. l. a.
U ITUR, an domiuo itu vita , U necis iis sertium competat ρ Auctor ju- re naturae tale jus domino competere' negat, eique domesticam saltem iurisdi- ctionem in servum concessam esse . pu- η tat , ita ut non pro lubitu, sed ob crib men demum, & praevia causae cognitione, ν oecidere eum possit. Cons. l. a. c. s. 27. V 28. L a. c. II. f. 2. At iure gentium voluntario omnia in servum lim cere, dixit supra l. 3. e. 7. S. I. Nos . naturae jure omnia in servum tanquamis hostem olim , ct insidiatorem, adeoque . delinquentem licere, ibidem demonstra
In fertum domino prastat tis domesicam habeat jurisdictionem J . Sensus est, domino. quidem competere in servum jus vitae , . & necis, sed tantum intra fines justae ju- . risdictionis, si nimirum aliquid morte stibu gnum commiserit. Eadem religioue exercendam, qua pubi ea exercetur 3 . I. e. ut non nihi ob det, ctum, & praevia causae cognitione poenais inferatur. Impune J . Immo impune ex sensu Senem cae significat, quod jure naturae tutus siem dominus, ct poenam divinam tanquam. legis transgressiar metuere non debeat. AEqui . bonique natura I . Humanitas, &. clementia.
Comparat subditum seroo 3 - Saltem itim eo comparat, quod uti subditus principi, is ita & servus domino beneficium reddere. possit, etsi uterque in superioris potestam te sit.
Dispari iunio paria in illos licere 3 . Diς, is paritas in eo est , quod in subditos jusa vitae, & necis principi competat vi imis perii. adeoque saltem ob crimen ; cumis domino in servos id competat jute beluisti, ob iniuriam civitati illatam. stuod certe in hae parte vita adimenda ,s quid eo aeredit, meri uium est 3 - itati ut nec subditis, nee servis vita adimi ponis sit, nisi intra fines domesticae jurisdicti
262쪽
Ad mi si otii Lib. III. Cap. XIV. g. IV. V, U VI. 2s
supplicium Mn sumebat J . Nolebat ibu gore illo juris naturalis uti. Uerha Job J . Cum enim bene merita' sua ostentasset, ita pergit: se eontemsi sub-- ire liniicimn cum servo meo. Θ' ancilla
mea , cram disceptarent adversus me.
An HrBENDA ea .eqtiitas J . cum do- η mino jus vitae, & necis, in servos etiam . naturali ratione competat, frustra dubi- tatur, an verberibus excipi possint. Ait lex ditana de sertio Hebraeo I . Dixi . praecedenti, aliam rationem esse in seris M vo Hebraeo, qui inopia se vendidit, i. e. operas promisit; aliam in extraneo ,
- qui jure belli captus est. Prolata vi proximitatis 3 . Proximus enim M lege Evangelii nobis dicitur quilibet ho-
mo. L. T. c. a. f. 6. u. 3. & f. 8. N. M 9. L. a. c. I s. ι. 9. n. 3. l. a. c. I9. s. q. u. 3.
Neu pro oculo tantum, sed se' pro dente excusso J- Videtur hoc saltem obtinere in servo Hebraeo ι nam de tali in specie quaeis is stio est in principio capitis. Vid. Exod. 2I
O ER n eum modo exigenda I π Iurem naturae uti vita, ita & operae ab arbitrio is domini dependent e sed prudentiae, ac hu- . manitatis est , iis modice uti. Et valetudinis froormn J . Ut non exi.
gantur operae ultra vires corporis.
. Immo ratio hujus Iegis est, ut servi qumisque cultui divino vacare possint, non m igitur ideo ne ultra modum operae extu
uem inoidiam 3 o Invidiosum illud. nomen dominorum , ct servorum fugien
. in cubiculo vir, in convivio puer. Taeirtis 3 η De Mor. Germ. e. 24. Atis male Auctor colonos hos refert ad me a cenarios. Nam ideo coloni dicebantur , is quia terram domini sui colebant, ac cer- istum frumenti modum , aut pecoris nu- erum, &c. salvebant. Tuc H l. Unde Tons. IV. . & jus vitae, ac necis, dominis in talom colonos competebat. Tac. d. L e. 2ς.
. supra L 2. c. s. g. a I. u. a. L. 3. c.
S. 6. n. s. in M. Si jus vitae, & necis Μ competit domino , frustra de alimentisu quaeritur , negando enim alimenta necat. servum. Caeterum , ipsius domini in tete in si utilitatem ex servo capere vult, neces- . satia ei subministrate. Maraianus I . L. 4o. f. de peculio. In is lege hac non dicitur, tunicam ex juris . necessitate servo deberi, sed eam non η pertinere ad peculium, ad eum effectum, ut de eo disponere fetuus possit , quia . non ad disponendum , sed ad vitae neces- ω states tunica pertinet. Beneficii quoque habere materiam J η Ea a enim , quae in animo consistunt, servus retinet, adeoque meretur si id, quod viis ossicii tenetur facere, sua sponte facit , - vel si ea facit, quae ossicium excedunt. - Similia vide apud Sen. I. 3. benes. c. I 8.
Id aliquo modo Is iasin J Ex indulgenistia domini. Nam jure naturae omnis ullis . litas operae ad dominum pertinet. Naturale 'patrimonium J - Quod effectusis juris civilis non habet : uti naturales lu
eri dicuntur, qui beneficiis lage civiliis justis liberis concessis , destituuntur. Naturale matrimoninm J . Quod dest,m tuitur effectu juris civilis. silum patrimonium J u Seu pusilla pe-m cunia. Sed inde non probatur, pecuniam . illam servo propriam esse. Ulpianus ve- . ram etymologiam vocis peculii explicat, re indeque otiam , ait, quod pusilla pecum nia , i. e. exigua pecuniae summa. servom rum administrationi committi solebat. Me refert quod peculium Domititis sus arbitrio adimere potes . aut minuere 3 . Con-Μ stat igitur ex hac ratione, peculium nul- .lo modo in proprietate servi esse. Omnem enim jus , tam in personam , quam in is rem servi, ad dominum pertinet, S. 2. Iuct his, qui sui, vel ac neque pec istium servo competere potest nisi ex v mluntate , & traditione domini , I. 4. pr. O l. s. q. f. pectit. atque hinc pro lubitu umis rum adimi potest. l. 8. T. Iectil.
263쪽
Neque enim quod quum es faciet JΜ Immo faciet, quia omne jus domini est, is & serius nudus est administrator, L I6. .F. pecul. i. 9 I. R. S. Causam vero J η Ob quam aequum estv auferre peculium servo.
Non poenam modo J η Si ob delictum AD
Nam servi titilitas utilitatibus Dominis es J . Haec omnia gratis dicuntur. Seris. vus nihil proprii habet, & omne jus d m mini est. Res ciuium eisitati J η Diversa maxime estis ratio. Servus in dominio est, non civi- istas : servus nullius juris capax est, necis ipse aliquid proprii habet ι secus, ac in is civitate. Quod vero jus civibus quaesitum . ob utilitatem publicam auferri possit, id
vex consensu civium oritur. Sevoca J n Immo contrarium ex hoc Ipso . enecae loco apparet : nam e contrario. inde elicitur, servum ideo aliquid habere in posse, si dominus illum habere voluerit., D hinc est J pia servus naturale pa- . trimonium habet. auod Minium non repetit s quid feris in Jervitura debitum psi manumissionem
fisit J Servus cum domino suo eontrahe.. re potest : & dominus natura inde obli-- gatur, at civilis obligatio deficit, i. e. . Servus agere cum effectu contra dominum ν non potest. Unde quaestio oritur, an do-m minus si servo postea manumisso solvit. repetere solutum possit condictione indiis biti 8 Recte id negatur. quia dominus rimae tura debet servo, & sola actio deficit ex is lege civili ad impediendam autem conis. dictionem indebiti lassicit naturaliter de. o heri, d. l. 64. Is. Coni iudeh. Dediti, tet non debiti ratio tu cavlaio.. ne uattirature intelligitur J . I. e. Sufficit, o natura deberi, etsi actio inde non detur: in hoc enim esse debitum naturale, vidimus. supra l. a. c. II. b. I. Domitius metem servo debere vasuraliter potest I . Dominus enim , qui cum set vois contrahit, in eum qua servum jus tran fert. eique obligatur r at quia servus in potestate domini , & debitoris est , ideo se ei jus exigendi a domino non competit is adeoque actio deficit. non obligatio. Siem elienses in usum patronortim , UGJη cons supr. l. r. c. 3. S. 2I. u. 3.
D subditos in usum regum I ,. subditiis enim opibus, ct operis luis rem publicam se defendere, & splendorem principis cum ,, servare debeat. M servor in usi heriles ecutulisse legimus IA EX peculio , cuius administratio ipsis ais dominis concedebatur.
Si filia Granda J , , Servi ex peculio suo
is quaedam contulerunt ad dotem constit ri endam.
Si captistis filius 3 ,, Servi ex suo quoque
, , peculio pretium redemtionis dederunt. uuadam quasi te menta facere I ., Ade se que valebat dispositio ex voluntate . &D con essione domini. Apud aliquas gentes etiam plenius se Iis Sic Germanorum coloni certam saltem is frumenti quantitatem ; Sc. praestabant , ,, reliqua sibi quaerebant. Tac. Mor. Gera
Ad hane internam notiam 3 ,, Seu jus 4
μι illud exteritu dominorum leges retr ,, xerum J A I. e. licentiam illam enormem,
se quam Gentes in bello solenni permiserunt, se & quae in dominio externo consstebat,
Ad venditionem proeliamine J is Vide sis.
,,pra I. a. c. q. S. 29. n. a.
Ad fatuas J - Imperatorum : ex Asitio iso rum jure id ortum est. Vid. l. I. c. 7. 18. Protatim imploraxe opem J Scilicet , ,, proVinciae praepositorum : quibus haec au-o ctorita ab Antonino concessa fuit, s. 2.is Ins. de his, quι sui. vel al. Contra sevitiam, vel famem I, , Idem apudis Graecos obtinuit, ut ex Theani epistolari apparet. Vid. s. s. n. 3.
Non ex iure sirim I is Quia jure naturaeis perpetuum jus in servos acquirimus. Interdum lati. qme V debeatur J Auctor enim quaedam ita esse virtutis, ait, se ut obligetur quis ad ea agenda, etsi alteis ri jus quaesitum non sit , eaque refert adis ius naturae laxius, quaedam autem ita virisse tutis esse, ait . ut debitum inde non oria. , , tur. Vid. Dissert. prooem. II. c. I. Ut post longas operas, sese. Iri cum omneri jus in personas, & res servi. ad domi- , , num pertineat , ex ipsius sola voluntateis dependet: an libertatem dare velit. HV eaquaan iure gentιum servitin invUti ς securam edit beneficium manumissisuis I Ex Iure dominii, quod victori in captum , is seu servum competit, sequitur jus manuis mittendis
264쪽
, , mittendis nam cum unicuique libere de , , te sua disponendi iacultas competat. ει- is minus quoque libertatem servo reddereri potest . vel pure , vel sub certa lege. Un- , , de libertorum nomen ortum est quodri proinde merito juri Gentium, seu naturaeis tribuitur in l. 4. F. ius. Sit jur. inpisinus I In l. 4. F. ius . iure., , Verba haec sunt : Manumtolanes quoqua, , iuris gentium sun/; eaque res a iure gemo tium originem cepit, u se cum jure natu ri rati i. e. ex ordine naturae munes liari heri Nascereamur , nec esset uota manumis
sio eum servitur esset incognita. Sed pον - ,, quum jure gentium quod cum genere humano ortum est, vid. l. I. pri Iunc1. l. s.
, , cram ino Naturali nomine hominet appella- , , remur, jure gentium tria esse coeperunt. Ex domiuorum domo tollere nou vetanturJri Ipse Salvianus id non tanquam jus alle. ,, gat, sed tanquam usum quotidianum. Neb, a J , , Ex gente Hebraea. Nam s
, , cus de alienigena , & peregrino; ut no-- tat Rivetus ad Exod. c. 2I. Tesu. h. Plinarchvs 3 ri In Cat. M . f. aTq. n. ,, ne inutiles nutriret. Communis natura J Hanc rationem non ,, addit Plutarchus , sed potius contrarium,
, , & jure id fieri posse , asserit; addit sal , , tem , benignitati latiorem, quam justitiae, , Patere campum, d. l. n 4 . Caeterum ,
is austeritati morum ejus id tribuit pluta ri chus, ct quod nullum homini cum homine,, extra quaestum e X istimat et esse consortium.
AB S. VII. A N fugera fas sit et , qui bello inso ca
ptus effiJ o Auctor iure gentium Ooluntario in ,, bello publico solenni introductum esse, dixit, ut etiam ex him causa hostis meio subditus capi, & in eum dominium extem num quaeri possit. L. I. c. r. f. I. n. 2; at id non impedire quo minus fugere queat, is quia jus Gentium quidem externum servisse negat judicium . at non ideo animo quo. que religionis vinculum injicere voluit. L.
,, Jure natina autem Subditos innocentes se tunc demum servos fieri, ait, si ex jussari causa capiantur ι & ad eum saltem esseri clum, ut perpetuas praestent operas, l. 3.
e. r. q. I. id 2. Atque tales servos suge-- re non polla, ait Auctor, etsi innocentes. sint, quia gentes ita consentire potuerunt, . ut cives pro civitate Obligentur, eoque op ras perpetuas pro debito civitatis praestent. η Vid. l. I.c. 2. L I. UsuPr. S. 2. u. I. Pleniusn hanc quaestionem examinavimur L 3.c T. f. 6.stui suo proprio delim 3 . Adeoque qui s
Sed qui pissim facts in hane sertunam deis ridie J - Sed hic quoque suo delicto servus
is fit, quia causam suae civitatis sequitur , is eamque bonis suis defendit. Veritis est, fas nou esse J ., Dependet hoc. ab eventu. Si ad suos , vel socios revertiis in tur, fas ei fuit fugere, quia ex suae civitatisu iudicio injuria captus est; si intra fines ho- is stiles recipitur, fas ei fugere non fuit, quia is judicium civitatis hostilis tum praevalet, ubin jure captus dicitur. Idem quoque est si in- . tra fines pacati adhuc deprehenditur, quia in tanquam servus eos fines intravit; mediiis autem praesentem statum sequuntur, dici.
c. 7. S. 6. Muta ex convertioue geutium e ninui ope ras uas ciυuasis nomine debet J , , Verum non m est, gentes communiter unquam convenisse.
. Verum quoque non est, servitutem in s is lis operis consistere. Denique verum non . est, operas civium obligari pro civitate exis consensu demum gentium.. Vera ratio cur bello capti servi fiant,m consistit in propria eorum injuria , quia s . elum suae civitatis defendunt, adeoque cauiso iam hostis sequuntur: indeque juxta nostraen civitatis judicium jure capti sunt. o Atque hoc judicium obtinet intra fines
η nostra civitatis, adeo ut quamdiu servus . intra illos fines est, iniuria fugere dicatur: . cum e contrario si ad suae civitatis limites re.. vertitur, jure fugisse a sua civitate asseratur.
Nisi isto rabilis finitiaJ . Immo cum ius
m vitae , hic necis in captum competat, frustran de civitia quaeritur; quanquam merito legiru. bus Romanorum remedia qtiaedam servis in-- dulta Delint, de quibus vide l. 2. e. s. S. 29. 3. c. 7. S. 3. US. praeced. n. 4.
A N , id ς tenus nati ex servis domino te. x Neamur interno jureJ Equidem inre gentium Kk a Glicem
265쪽
is licentiam laedendi hostem, ct captos, et-mia in extensam esse ad natos , statuit d. c. M s. f. 29. & supra l. 3. c. 7. f. q. Ratio- ω nem hanc dedit, quia si victores suo jure uterentur, ct captos necarent, nasciturim non fuissent, d. e. z. f. s. At jure naturi nam id intelligit per justitiam intemm nam natos non fieri fervos, ait, nisi I. . ob delictum parentum, a. si aliter educ is ri non possunt; adeoque 3. non pro debi. . to civitatis, nisi aut parentum consensis Maccedat, aut alendi necessitas, aut ipsis is alimenta a civitate praestita sint: tunc enimis fieri servos ad modum alimentorum. M Nos veram rationem cor iure naturae . quoque liberi captorum servi fiant, expliis cavimus d. c. s. g. 29. 0' d. c. T. f. s. quiam quod ex re mea nascitur, naturali rationem meum est.
Poenam mortis reant commeriti J . Vicet Gron. b. At nullius momenti haec est ratio. . Nam cum poena saltem suos teneat Aucto-- res, liheli ob delictum parentum puniri M non possunti Vera igitur ratio cur liberi sem quantur conditionem matris servae, in eo mconsistit, quod partus sit pars viscerum ancillae, quae serva est.
Iu servitutem vendere possum J At ius
in vitae, & necis, in emtorem non transfertur.
. Immo vere servi non sunt. quia testitutis, alimentis liberantur. Vid. Dpr. l. a. c. s.
in Creatoris lege apparet, liberos sequi conis ditionem parentis. a stui iam nati erant, ut pars civitatis obligari potreant 2 - Immo non fideiussionis quom dam iure obligantur, uti Auctor putat. Via.
supri S a. pr. Sed quia probant factum prin- cipis, ejusque injuriam defendunt, & de-
At tu nondum natis vom videtur susscree hic ea a J - Quia fidejulsores esse non pos. - sunt qui nondum existunt. Id Hia requiri J η Vera ratio est. quod . portio sint corporis materni, quod totum in alterius potestati subest. Aut ex consensu parentum expresio, a cerime alendi uice sitate J . Si alitet ali nonis possit; tunc enim operae filiorum quoquem obligari a patre possunt. At verius est, ma-- gistratus ossicium supplere huic necessitatiis debere: de quo plenius egimus L. a. c. s.
Idque etiam in perpetuum J - Immo nulla ae proportio escit inter alimenta, & operas
. perpetuas. Dixi iam, deficiente cura M. . tiis succedere ossicium magistratus. Aut ex ipse alimentorum pra1 aliove 3 - Π, in familia domini partus tervilis nascitur, is eique a domino alimenta praestantur. iungo partum fieri servum, putat, ex ipsa alime M tatione. Nos diximus , partum talem ser-- vum fieri etiam ante alimentationem in. ipso momento nativitatis, quia pars estre corporis servilis. Usque dum opera totum, quia turpensumes, expunxerint J . Nullus huius rei foretis exitus; nam singulorum dierum & operae, M & at menta notari, conferri, ct compen- . sari deberent. Si quid ultra iuris in hos domivo daturJ- Uti inter gentes datur jus in vitam, &m res eorum, qui ex servis nati sunt. Ex lete etesii 3 Inimo juri gentium vO- is luntatio id tribuit supra L. 3. c. T. f. I. . Adv. l. 2. e. s. S. 28. Neutrum tamen v . rum est: sequitur hoc jus ab ipsa natera.
U A s apud gemes J Ut Mahumeta a . nos, & Christianos. Vid. L. 3. c. 7. s. . N i r. e. 2I. S. 23. Optimum erit permniari capti sJ . Germ. aurarere in Gall. ri hamer. Quod olim quoque factum legimus Vid. Cic. r. . I . est pro Sexto c. sv Gril. I. T. e. 18. Dimitti pretio non in quo J o De redem- tione captivorum late egimus in allegatis . modo locis. Mu vitra intendi debere, quam de ira cla ne egeat rapitis rebus Decessariis 3 Immo hoc dependet ab arbitrii etoris: nam cum plenum jus in res, ac personas capti acqui- rat, pro lubitu suo pretium redemtionis il-- lius juris statuere potest. Qui suo facio proprio m debitum incide πιιJ Respicit Auctor ad executiones, quae hodie fieri tolent Livis eis, quae necessaria sunt.. At id meri juris civilis est. Cons. l. 6. T. Cus.
Pactis, atit moribuιJ. Quod Gallis Cistel
v ues Monasse Besolduusemis crediderit J . Sed contrarium assere- hant hialtes : adeoque non ex justitia causaeis haec dependenti Parceutram existinabat eorum libertati . quoi probabiles catis . ege. 3 n Generosi animin indicia haec sunt ι at non necessitatis.
266쪽
Temperamentum circa acquisitionem imperii. I. Quatmin juintia interva permittat
II. Laudabile esse hoe jure in victos
absinere. III. Sise eos miscendo violaribus :IU. Sme relinquendo imperium his, qui habuerant :
U. Intretam impositis praesidiis :VL Aut tribu etiam , V smili bin
oneribus :VII. Utilitas ab hae moderatione tu
VIII. Exempla : V de mutata D ma reipriblicae apua victos.
IX. Imperium s assumendum sit, recte
partem ejin victis relinqui. X. Aut certe libertatem aliquam. XI. Praecipue in religione.
XII. nitem victos clementer haberi oportere : est cur Z' Ι. Vae ' in singulos aut exigitur aequitas , aut laudatur humanitas, ' tanto magis in populos, aut in populorum par- . tes , ' quanto in multos insignior est & injuria, ' & beneficentia. ' Julto j, όν,, bello ut alia acquiri possunt, ' ita & jus imperantis in populum, ' &jus, quod in imperio habet ipse populus e sed nempe ' quatenus sere aut poenae nascentis ex delicto , aut alterius debiti modus. ' Quibus ad denda est causa vitandi periculi summi. ' Sed haec causa plerumque cum aliis miscetur, ' quae tamen ipsa tum in pace constituenda, ' tum in ilutendo victoria ' maxime spectanda est. ' Nam caetera est ut remittan- -.RI tur ex misericordia : ' in publico autem periculo, 3 quae modum era H Steph. cedit securitas. immisericordia est. Isocrates ad Philippum :
hactetist edomandi fuit, quantum satis erit us tuam regionem in tuto collaces. vi.' II. i. Crispus Sallustius ς de Romanis veteribus : majores nossWi 4o p. m. religiosissimi mortales ' nihil victis eripiebant, praeter injuriae licentiam. Digna quae a Christiano diceretur sententia : quicum illud ejusdem 4 con- V. 1.e. i. venit : sapientes ' pacis causa bellum gerunt, V laborem spe otii susten- ρο Ἀ-d iaηt. Aristoteles non semel φ .dixerat, πἰM- εἶ - - Π, vλ i- e. e. r. bellum
G ONO II. I IN populorum partes J Aut exigitur aequitas , aut laudatur humanitas.
a Ins imperansis J Et prineipis, R quod s-hi populus reservavit. c Ut, exempli gratia, si comitia. si ordines, si privilegia ) illo potest
uti victor huie detrahere , & id imminuere , quatenus tamen, Su. 3 Quis modum excedit se ilis 2 si non petaeavit quidein aliquid insigniter , neque debet sed tamen salvus esse victor uon potest , aut non stabile imperium aequisitum . nisi duriter victos traiaet : hoe easti si misericors est victor in suos, ct se immiserieors est. cito aliud Sali sitim : me mihi aliqui. misericordiam. G man eludinem nominae , &e. Beu. catill. cap. sa. 4 Pratre injuria 4 Praeterquam saeuitatem nocendi, qua per lasciviam male usi fuerant.
267쪽
α62 LIBER III. CAPUT XV. g. II, III.
bellum paeis, negotium otii causa institutum. Nec aliud vult Cicero , cu- . D. N. jus hoc est sanctissimum μ effatum : bellum ita suscipiatiin, ut nihil aliud I 3- nisi pax qtissita videatur. Εjusdem & hoc β simile : sic suscipieuda bella
e I b. u, a. 2. Nihil haec distant ab his , quae nos docent ' verae religionis V thei .. et ' ologi , finem belli cile amovere ea, quae pacem perturbant. Ante Ninii L Mai. tempora, ut ex 4 Trogo alibi dicere coepimus, fines imperii ' tueri ma- - gis, quam proserre , mos erat : intra suam cuique patriam regna finieb.m- 'H tur - reges 1ioli imperium libi, sed populis suis gloriam quXrζb nt , Iusim. contentique victoria imperio abstinebant : quo nos retrahit quantum pO--m cita test Augustinus, cum ait : videant tameu Me forte non pertineat ad via Dei lib. Iv, ros bonos b gatidere de imperii latitudine. qui & hoc addit : felicitiis majoriis 1 es Victuum bovum habere muc vivi, quam victuum malum subjugare bellan- .. i ' teis. Adde quod in ipsis Ammonitis propheta in Amosus severe reprehendit hoc studium proserendorum per arma finium. IIL Ad hoc antiquae innocentiae exemplar proxime accessit Veterum
g I II , Romanorum ' prudens modestia : quid hodie esset imperium, ait o Sene- ,.. ρο ' ca , nisi salubris procidentia victos permiscuisset violaribus 8 Conditor noster
θ H-. Romulus, ait apud . Tacitum Claudius, tantum sapientia valuit, ut ple- η ro ue populos eodem die hostes, ' deinde crees habuerit : addit, exitio LM; ιι. dxmoniis, & Atheniensibus nihil aliud fuisse, quam quod victos ' pro VIII. e. ia. alienigenis arcebant. Livius rem Romanam auctam dicit hostibus in civitatem recipiendis. Exempla exstant in historiis ' Sabinorum, ' Alba- es norum, ' Latinorum, deinde aliorum ex Italia r donec postremo 4 CGιμ v. Hae Gallos in triumphum duxit, idem in curiam. Cerialis in oratione ad τε. Gallos , quae apud i Tacitum : ipsi plerumque legionibis nostris praesidetis :ipsi has, aliasque provincias restis. nihil separatum, clausumve. Et mox t proinde pacem, V vitam, quam victi, victoresque eodem jure oblimemus, am te , colite. Tandein , F quod mirandum maxime , in orbe Romano qui sunt, ' ex conititutione Imperatoris o Antonini cives Romani effecti sunt,
neniam etiiqtie intra tuos fines nihil nosando . neque debere quemquam incerta spe stim uis bella iacipere . sed δεο ege eontentum. Ilabet hoc Auctor noster ex HERODIAN , Lib. VI. p. a. num. s. m. meeleri : ubi , ut & in alii, Mitionibus , legitur e ι, τως ria, Io τ ιιer neque neeesse est emeudare : ιν τοις aiιιτ . ut faeit Auctor noster , sve ex incoatitantia, sue data opera . I. B. Jh Gavdere δε imneti Iulitti lia. J Vide ri 1 in libro V. eontra Ivit iam , reges Hebcaeos Me nomine laudantem . quod suis eontenti essent finibus. pag. 17 . E. U. Spems. JGRO NOVII. s God mirisdum maximo J Aleo iudieio valde reprehendendum . & perinde aestimandum,ae s quis omnes restieox deelaret nobiles. Eo dono non provinciales eivium honorem cons euti sunt . sed crves provinetalium conditi nem . ae vilitatem subierunt. 6 Imperatori, Antonini J Non Maria philosophi non TDi Pii. Iandatissimorum pri cipum. sed Minani claraeis . qui septimii SN veri filius fuit . teterrimus parricida , Ω tbrannus perfidus, ut ostendit Sadntissi ex Dione,ile Misao ass. additque, speciem quidem Fuisse quasi peregrinis honorem haberet. sed revera id linum , ut pius e vectigalibus couligeret ,
268쪽
. IV. Temperamentum Hrca aequisiit. Imp. quae verba sunt Ulpiani. ex eo , ut , Modestinus ali. ' Roma communis patria est. Et de ea Claudianus ς :Hujus pacificis debemus moribus omnes,uiιod cuncti gens uua sumus. IV. I. Alia moderatae victoriae species est, ' victis aut regibus, aut populis relinquere quod habuerant imperium. Sic Hercules, Priami i mylis paret vietas lacomis, , Suscipe , dixit, remm habenas, Patrioque sede celsis solio :Sed sceptra Me meliore tene.
Idem , vi fio Gleo, filio ejus Nestori regnum permisit. Sic Petisae s reges victis regibus regnum relinquebanti Sic Cyrus S Armenio. φ Sic Poro in Alexander. Laudat hoc d Seneca h nihil ex rege victo' priser gloriam sumere. Et i Polybius celebrat Antigoni bonitatem, qui
eum Spartam haberet in potestate, reliquerit ipsiS τὸ πατι - πολίαυμα - ελι λεί- , rempublicam mmorum, ac libertatem e quo ex iacto ' maximas per Graeciam laudes consecutus ibidem narratur.
2. Sic ' Cappadocibus permissum a Romanis, uti qua vellent s rei publicae forma r ' & multi populi post hellum relicti liberi. Carthago ' si bera ciιin siιὰ legibus es, riunt Rhodii Φ ad Romanos post bellum Puni
pianus, ex devictis gentibis e quasdam reliquit liberas. Et Quintius Et lis dicentibus pacem firmam esse non pol se , nisi Philippus Macedo regno pelleretur, dixit, sententiam eos dixisse immemores Romanorum mo
ligeret , quia peregrini quaedam non conser-Iεnt, quae a civibus exigebantur. Adde ple-nε de hae constitutione disputantem Inustr. E Z ECH. SpANHEMIUM in Emulitissimis .Dissertationibus, quibus Orbis Romani titulum praescripsit. I. B. Roma eommunis 3 Recte, sed non tantummodo ex eo. Poterat hoe diei , & eo titulo digna esse Roma , etiamsi nos cives Romani dignitatem suam perdidissent . Ω omnium hominum discrimina turbata essent quemadmodum iam Plinio lah vespasiano dieitur Italia
omnium terrarum alumna eadem, & parens , numine Deum elesta, &t. ut una cunctarum xentium in toto orbe patria fieret lib. 3, ea P. s. Rutilius Niamatianis itineri lib. r. Ferim patriam diversis emtibis unam : Profuil iniustis te dominarete eapi. Dumque offers victis
proprii confortia finis , Urbem feci i , qu priue orbis erra. vers. 63 , εν M'1 Reipublicae forma I cum Romani eos liberassent, maluerunt esse sub rege ; itaque rex eis a S. P. Q, R. datus Ariobarzanes. videisis. XXXuHI. a. bG R o T I I. e se Poro Auxander J Pipinus Aistolis Lamgobardo. Vide EG I N R R D. de vii. caret. Magn. Cap. VI. pag. 39, 4 . cum Notis ult. Editionis. I. E. Jd S nec J Totus locus dignus inspici, ubi & hoe egregie dictum : hoc est etiam ex viii ris Ithatriumphare , resarique, se nihil, quia dignam esset victore, apud victos inveni ri Tigrani pars regni a Pompeio relicta. Eutropim vi. e. tr. e suasdam reliquit li. π- J Earum ut noscatur eonditio, vide Pobbium excerptis legati Num mim. ly. Suetouium in caesare, ubi de Gau
269쪽
ασι LIBER III. CAPUT XV. f. N--VII.
ris, victis parcendi. addidit : adversa viectos mitissimu- quemque maximum animum labere. Apud φ Tacitum est : Zorsui victo nihil ereptum. V. Interdum ' simul cum concessione imperii consultum victorum securitati. f γ Sic a Quintio decretum , Corinthus redderetur Achaeis, ut in Acrocorintho tamen praesidium ellet : Chalcidem, ac Demetriadem retineri, donec cura de Antiocho decessiisset. VI. Tributorum quoque indictio tape non tam ad factorum Itim timum restitutionem, quam ' ad securitatem & victoris , & victi, in posterum pertinet. Cicero . de Graecis : simul illud Asint cogitet, nullam a se neque belli externi ; neque discordia n domesticarisu calamitatem absumaram fui e , si hoc imperio nou teneatur : id autem imperium cum retinea ime metigalibus nulla modo posset, quo animo M parte aliqua storum stimemum pacem sibi sempiternam redimat, atque otium. Petilius Cerialis apud c Tacitum pro Romanis apud Lingonas, aliosque Gallos sic diffuit: usquauqitam toties lacessiti jure victoriae id solum vobis addidimus, quo paceni meremur. uam neque quies gentium sine armis, Meque arma sue fleudiis, iisque sipendia siue tributis haberi queunt. Eodem perhinent & alia, quae expressimus 4 cum de inaequaeli sedere ageremus, s tradere arma, classem, elephantos, non habere arcem, non exercitum. VII. i. Ut aurem victis relinquatur suum imperium , non tantum
humanitatis est, ' sed saepe & consilii. Inter Numae instituta laudatur , ν quod a ' Termini sacris omnem sanguinem abesse voluit : lignificans , ' ad quietem, A certam pacem nihil utilius, quam suis se finibus tenere. Optime s Florus : difficilius es provincias obtinere , quam facere e viribus parauius , De retiuentur. cui non dilsimile apud g Livium illud di facilius parari fu la, quam teneri numersa : & Augusti dictum . apud
Darii regis legati Alexandro : Periculosum est peregrinum imperium rdi iis es contiuere quod capere nou possis Facilius es, qttaedam vincere, quam tueri r quam hercule expeditius manus uoshrae rapiti ut, quam continent. a. Ouod h Calantis Indus , & ante eum Oebarus β Cyri amicus cxplia
Et tamen paullo post eodem annitente Quintio omnibus istis oppidis . quamvis mavi me mi uante Antiocho, pr,sidia eduxerunt. Lis. 34 , s .
o D eidioris , U victi J Ne ille metuat rebelIionem . hic se praeeipitet In priora ma. la , si nimisi indultum sit.
ix Parte utiqua suorum I Laudanda Romanorum modestia , qui de regnis laba tis alias ut hes liberabant . aliis dimidium trihuti, quod regibus erant soliti pendere , imperabant. L - ritu s, 26. Illyriis eodem libro cap. r . MMacedonibus c. 29. ia a Termini fueris 3 Quem Romanis finxerat Deum . ut eos doceret abstinere a m vendis agrorum terminis , Ω sie minueret Irutes de finibus. 3 Μιχον εργον τοῦ δ Parare magnnm imo
petium non tanta res est . quanta , tum habeas , ordinare , ae Componere. 34 Prregrinum J Pragraw. curι. 4 , II. R. s , s.
270쪽
s. VII, VEL Temperamentum circa acquisit. Di p. 26 Sexplicabant ks corii similitudine, quod alia parte se tollat simul aliam pede presseris r & T. Quintius apud φ Livium comparatione testadinis, . 19 tutae ad ictus ubi collecta in suum tegmen est, δε obnoxiae , atque in- M. firmae simul exseruerit sui partem. Plato III. de legibus . hue aptu η ΝΠ, Hesiodi dictum : omni Amidium plus. Et Appianus notat, ς non paucos o Pae. populos, qui sub Romano imperio esse vellent , ab ipsis ' repudiatos st aliis etiam reges datos. Scipione Africano judice 4, jam suis tempori- m. v.
hus tantum Roma possidebat, ut avidum esset quicquam ultra appetere r Steph. unde felix si nihil ex eo, quod obtinebat, amitteret. Itaque & lustri ' condendi carmen , quo Dii rogabantur ut res populi Romani meliores, 4 Vuamplioresque facerent, ν ita emendavit, precatus ut eas peperuo in
VIII. Lacedaemonii, & initio Athenienses, in captas civitates nullum sibi vindicabant imperium : ' tantum eas republica uti volebant ad sua in accommodata , Lacedaemonii quidem ' sub primorum potentia, Ath nienses sub *ο arbitrio populi, ut ' Thucydides, Isocrates s , Demosthe- . Nisod. nes g nos docent, ipse etiam Aristoteles quarti de republica capite XI. A quinti VII. Quod ipsum in comoedia sic notat ' Heniochus illorum Lesbis. temporum scriptor t
Tum geminae aci sitis accesserunt mulieres , mae curacta conturbarunt : optimatitas Est nomen alteri, alteri popularitas, suarum incitatia pridem externatae flerunt.
a fum extuli=αι. Vit. Flamin. pag. 37S. D. k Ita emendavit J Utitur hae historia clavia illanus Iulianus e nisi in epistola ad Pupie. num . R Balbinum. capitolin. in maxim. SBalbin. e. r7. Imitatus Aulustiis, qui Dione
re voluiι, sed qua iam habebantur sincere inarauratus. Lib. LIII. pag. 6 a. c. M. H. se . ubi tamen verba prima aliter sese habent , Auctore nostro memoriter tuu adserenis
is obrii J Sieei nimirum, & durati. Iis obnoxia I Expositae injuriis. 37 LUri eondendi I Quum finiretur quinisquennalis , aut anni, semestrisque census. A lon. Octa . 9 υ 8 Inceismee ser rem J IIue pertinet Hori votum cirra Graechanos , & Laeteros tumultus 3, IMIs Sub primorum I Aristocratia , via potinamitaret,ia. eo arbitrio populi I Democratia. a I te via fuerunt I Ovi vi I, Μet. 637. seque eraemata refugit. Et lib. II, 77. Extemnara fugam frustra tentaban