장음표시 사용
291쪽
. RoYius principia, unde jura me-- T diorum sequuntur, hic non expo- ωnit , sed statim ad ossicia mediorum m procedit; adeoque ex praecedenti capite IX. f. 4. n. z. ea supplenda sunt.. Supponit autem Grotius, reges, aut v populos, qui bellum suscipiunt , crediis velle justas sibi fuisse causas cur id fac is renis contra autem, iniuria sacere eos. . qui adversus se arma ferrent. d. f. 4.m cum igitur utraque pars id credi veLmlet, nec tutum esset aliis populis pacem, quaerentibus huic se controversiae interpo- . nere . nihil melius facere potuisse, ait , populos pacatos , quam ut quod evenis., set pro iure haberent, d. S. 4.. Medii igitur neuttius partis causam tu. - stam , vel iniustam asserunt, sed judicium is suspcndunt, & hactenus utriusque tactum m pro iure habent..Hine duo necessario sequuntur 2 T. is quod neutri injuriam faciant f praesen-m tem possessionem sequantur: a. quod unim non magis . quam alii favete debeant.. Prioris sequelae effectus insignes sunt.. Nam I .. pacatus ejecto rege cum prasen. . te possessore agere, contrahere , &c. pot- . est. Videsupra L. I. c. 4. S. I S. Tom. I. pag. - 383. 2'. si cives nostri capti. & set vi fa-M cti ad pacatos perveniunt, ab his pro ser v vis habent nil is enim presens eorum esto status. Vid. supra c. 9. f. a. n. Σ.- . - 4. n. a. in nec civitas nostra vindiis care eos potest. P. Idem dicendum dein rebus nostris, quae bello capue ad paca
- Εcontrario 4'. si cives. & res nostraeis ab hoste captae ad pacatos perveniunt. antequam ad praesidia hostis deductis suc-mrint, liberae manent, adeoque hosti eas in reclamanti reddi non debent.
m De pocleriori seque)a in sequentibus
AGE mr de his, qui extra bellum seri, Uc. J n I. e. de pacatis , seu deae mediis.
Hactenus enim Grotius egit de hostibus & quid in eos liceat: sequitur tractatio de mediis, qui unius partis judicium, Ne causam non magis, quam alterius sequuntur,& Neutrales vulgo vocantur, quia neutriparti adhaerenti Auctor regulam generalem ponit, a pacatis nihil sumendum esse. At excipit summam necessitatem; hanc enim ius aliquod etiam in pacatos tribuere, docet hie , I.& docuit supra L a. e. a. ro. Sed &Mediorum quaedam ossicia erga bellum ge. rentes esse , tradit g. P RoposiTIo I. Medii in rimue sacyum pro iure baseu
Nam si medii alterum iniuria agere ansererent. eju judicium. ιδe causam seque rentur, & desinerent elle medii. Ut ergo medii sint, necessario tequiritur ut ab omni judicio abstineant, praesentem possessionem
sequantur extra territorium , in territorio autem eum statum, tum ratione rerum , tum ratione personarum. tueantur, in quo persona, vel res fuit, cum ad fines accederet.
292쪽
Ad Hur. Graii; Lib. III. cap. XVII. F. I, U II. 28
Uberius haec principia exposuit B. Parens in disputatione de pomi,uinio tu pacescct. l. 6. a. 3. 4. set D Verba ejus retulimus supra L. 3. c. 9. f. r. pro g I.
tras tus, commercia a BD. DEMONSTRATIO.
Legatus Antiochi statum mediorum hoc modo describit , in concilio Achaeorum disserens : Nota enim vult nι secum adversu Romanos arma capiant; seu ut neutri parti sese eou tingant : pacem aurique patrii , quia medios deceas amicos , optent : bello se ustu interpnuant. Idem ferme N DOlormis legasus petiit , ut qua facillima, V tutissma esset, quietem praesarent. spectatoresque helli siortunarum aliena m eventum sne nialo discrimine rertim suarum operiremur. Liv. l. 3 s. c. 48. Add. Id. l. 37. e. 28. Hinc jam necessatio sequitur, quod illi, qui medit, i. e. utrisque amici sunt, neutri denegare possint ea, quae homo homini natura denegare nequit. Si enim uni ea denegaret, duplici modo injuriam faceret ;tum quia magis favet alteri, adeoque hostis fietet; tum quia id, quod natura cuique debetur, denegat. Si utrique denegat,ntrique fit injuria, cujus reparatio bello quaeri potest. Caeterum, quatenus id in commerciis obtineat, mox videbimus. Gu
PRO Post Tro III. Pacatiu nihil facere debet, quo tu tur
si igitur uni praeter ea, quae sunt iuris gentium , aliquid praestatur, id alteri petenti non potest denegari, ne uni magis, quam alteri favere videatur. Unde apud Livium L 37. c. 28. TejOS Roman rum Dux arguit, Du se eos commeatu et insem M,hum, se' quantum Diui Pol euiuae
mana darent, reetocaturum se a mpumtisue
militem su minis, pro Bo θυι eos habiturum. Atque his imperatis paruisse Tejos, apparet ex Dolo d. I. Massilienses portum Caesari negarunt, Pompeium recepere; idis eo pro hostibus habiti sunt. Nullum esse , in hollieum J . Quia injuria. non est, ex qua sola bella licita fiunt. Os the ad Alexandrum apud Curtium ηἰV, 7. 8. stuid nobis tecum es Τ nunquam .
μcusitatem, ut iis aliquod det tu remesimam, simaniam esse dioere J Diximus a. f. I ., I . Nunquam jus oriri in res alte. nas ex necessitate. sane. 2'. Mediis natura concessiim est jus defendendi res suas; fl& sic illi , qui ius hoc natura quaesitum turbant , fiunt hostes. ι . In bellis vix est necessitas absque culpa, dum vel bellum a suscipitur ab iis, qui viribus impares sunt, vel quod necessaria desint. &c. Quo casu fatente Auctore ipso neces litas nullum justribuit. Ut ipso Domino par necessitas non subri I. Quod refutavimus L. z. c. a. f. 8. Non ultra sumendmn , quam exigit IM Quod itidem refutavimus L. a. e. a. S. σωSi ctis odia sufficiat. non sumen m ou J Sie si quis castrum pacati occu- at, quod hostis occupaturus est, is prae-- ter custodiam nihil acquirit. γω. l. 2.
Si usuι , nsn stimendum abusum J . Dixitu enim, non ubra sumi posse, quam sum-ο ma necessitas exigit. Resitum m tamen rei pretium J n Im- . mo invitus rem suam alii vendere non η tenetur etsi alter necessitate prematur. u Auctor porro statuit. cessante necessi-ν tate faciendam esse restitutionem. L. a. ν c. a. f. 9. N l. 3. c. r. f. q. u. 3. . Quae omnia plenius examinavimus d. l. Z. c. 2. f. 9. B io.
stas urgerit J Male Auctor jus transtus ex utilitate innoxia , & necessitate sola ded ' cit. Rationes cur ipso jure naturae cuique transitus debeatur, exposuimus supra l. a. c. a. f. 13. Primum ait J Allegata hic exempla , . aliaque
293쪽
. aliaque vide supra I. η. e. z. I r. In permittendo transuti J . Hic enim iustuis vallo eo rebendebat J . Id est quae v ris gentium est, ct denegari neutri pot- is intra munimenta recipiebat. Et si ea eil. .
. cives defendere teneantur rempublicam, In commeatu praebendo θη Tum quia absisv unus tamen prae altero non tenetur, ad- . que commeatu trλnsire non possumus , . eoque ei resa citi damnum debet. M tum quia commerciorum jus omnibus como
Ime praesis, J Scilicet, securitatem M petit. is praeiatam. In Obsessii non suble Mis J . Quia haec
plura sipendia 3 . Non solutis enim sti- ο sublevatio non est juris gentium : econiam pendiis necessitate adducuntur milites ad Mirario cum hostis vires inde augeantur , v rapiendum . . eoque reparatio juris nostri impediatur , Α Πmu magni Propheta J A Johannis. - capi quoque res pacatorum Possunt, quae Neque enim aut moneret I . Nihil enim in sublevandis obsessis inserviunt.. si ultra monere, nec impossibilia iniunge. Aut Corinthios prohibere, sese. J u Si enimis re voluisse , vir divinus credendus est. n uni permitterent, alteri negarent, non Ideo attulinatis exempla J . Ubi miles transis M possent dici medii, quia plus faverent unio ivit nullo damno dato. M parti, quam alteri.
6 Non tantum militibus teneri de damnis sis quoii sociis I . Si enim sociis meis in- inde secutis I - Militibus tantum tenetur is juria fit, justam hanc belli causam esse, is ex promisso , ad praestandam mercedem is vidimus supra. is promissam , & ad id . quod eorum inter- Ηου es anxiliis. se' pecunia iuverit J- Eo- . est mercedem non solutam fuisse. is que vires hostium ad resistendum auX Sed ii subditis sim, ae mictuis I η uia is ritiis rex vera causa est damni dati. Si hostibin te conjunas 3 . Eos iuvam
1 ον victuu es, nihil facere, quo D Iidior fiat is , qtii imprisam Dora carasam JNale Auctor mediis tribuit iudicium circa justitiam causae inter duas partes belligerantes. Hoc ipso enim fierent hostes ejus, cujus judicium impugnant. Medii igit ut non examinant justitiam causae, sed utrilisque factum pro iure habent, id est judicium suspendunt. Hinc neutrum juvare possunt, sed ea saltem praestant utiique , quae juris gentium sunt. Aut quo μιμμι bellinu gerentis motus impediantur J u Dictum est , medios non judicare an juste bellum geratur ἰ ad-m eoque haeo frustra disputari. Stipra 3 u. L. 3. e. 6. s. 3. 4. I s se pn here utrisque, BD. 3 u Dixi. utrumque hellum gerentium contendere, . causam justam sibi esses Mediis vero iu--dicium hac in re non competere , sed eos utrivique factum pro iure habere . - ac sequi statum praesentem rei, vel per-- sonae. Dixi quoque, hos medios utrique ea praestare debere , quae juris gentium is do.
stui faciat quod hosti placri 3 . Si alteriis idem neget, vel vires hostium inde au-
uni qua proprie ad bellum usui Irent , - Mytili exercitui sonu ras J - Quia ho- in stium vires inde augentur. Via supra Lu 3. c. I a. f. I. seq.stui ea facit J . Nam consilium quoque, . quod ad me laedendum suppeditatur, in- π juria est. Ut eauem Romana elus darent 3 - sim enim negassent, medii non fuissent, &. magis uni, quam alteri savissent. suae hostem recipiat 3 . Ad eum nimirumn effectum, ut ibi subsillat s secus si tran-- si saltem. Rediu miscera J . Sed tunc omnia va-
. lent ex pacto : nos autem quaerimus , - quid obtineat jure naturae sine pacto. Ita in cram utrimque hona volumare ahello abstisure , ξεω. J n Hoc non depen- . det a voluntate bellum gerentium ; sedo cuique natura id licet. Et communia humauitatis officia utrisque exhibere liceas J Haec praeliari chra pactum'. debent ex naturae ratione. v sun L
294쪽
De his , quae in bello publico privatim fiunt.
I. A:i privatim hosti norere liceas , N. Quid Christianae dilectionis regula expositum crini distinctione DFis ab ipsis exigat. naturalis, gentium , U citatis. U. Quomodo bellam ni υatum cum pGII. Hu , qui sto sumtu militant, aut blico misceatur. names infruunt, quid per luterenam n Au quod teneatur qui fine tua; DOtiam liceat respectu hossimi. dato hostibus nocuit , cum distin- III. ut id respectiι sitie cicitatis. moue explicatur.' L I. Uae diximus hactenus, ' pleraque ad eos pertinent, ' qui aut summum in bello arbitrium habent, aut publica imperia exequuntur. Videndum etiam, ' quid privatim in bello liceat. qua naturae, ' qua divino , ' qua gentium jure. Narrat ossiciorum primo φ Cicero in Pompilii Imperatoris exercitu militasse Catonis Cens rii filium, sed mox 3 dimissam legionem , in qua is militabat. cum nuhilominus adolescens amore pugnandi in exercitu remansisset , Catonem scripsisse ad Pompilium, ut ii eum vellet remanere in exercitu , ε ' secum do eum sacramento militiae obligaret, addita causa, quia s priore amisso, ' jure cum hostibus pugnare non poterat. Addit & ipsa Catonis ad filium verba ex epistola, quibus eum monet ut caveat ne praelium ineat e ' iamque enim jus esse , qui miles non sit, pugnare cum hoste. Sic & Chr saniam Φ Cyri militem laudatum legimus, qui hosti imminens repressit ensem, si simul ac receptui canere audierat ρ, & Seneca et inusitis miles dicitur. 7 qui signum recepitii datum negligit. a. ed falluntur qui venire hoc putant ' ex ν jure gentium externo : nam id si spectes , sicut rem hostilem cuilibet occupare licet, ' ut supra β ostendimus, ita & hostem occidere : ' nam illo jure hostes pro nullis habentur. Uenit ergo ' quod Cato monebat ' ex disciplina militari
s ais Dbliea imperia I Aliqui4 ex iussis , ct auctoritate praesectorum administrantia Pompilii 3 videtur legendum , a. Hostilii.
4 Sere 1do eum obligaret J Iterum iuberet illum saetam eluum dieere , sive jurare ad signa.s Prioνe amisso J Remilia, sublato , eum diu mitteretur legio. 6 Simia . - νων tui I Simul, atque dari signum tessandi a pugna. ut Ignum receptui J Qui non desinit pu- are . eum Imperator iubet quieseere. Vοκώιum abest e ΜSS. & optimis Edd. )8 iure gentium externo I duo coneetitur mnis illa licentia , de qua a cap. 4. usque ad
295쪽
Romana , cuius ea lex erat, Modestino notante , ' ut qui mandata non se asset, capite puniretur, etiamsi res bene cessisset : mandata autem non servasse intelligebatur etiam ' qui extra ordinem sine ducis imperis in hostem pugnasset, ut ' ' Manliana β imperia nos docent : nimirum, quia ' si id temere lictat, ' aut o stationes desererentur, aut etiam progrediente licentia exercitus , parave ejus h inconsultis praeliis implicaretur ; quod omnino cavendum erat. Itaque Sallustius ς ubi Romanam disciplinan describit, in bello, inquit, sepiis V vindicatum in eos , qui musta imperium in hostem pugnaverant , quique tardius revocoti praelio excesserant. Laco quidam 4 cum hosti imminens audito receptus signo ictum repressisset, causam reddidit : Om εἱ- ό, - τοῦ-, M stili isti νῶ - m' ' quia praefeetu par ira satius es, quam hosem occidere. Et Plutarchus cur qui militia solutus est occidere hostem non possit, causam i reddit, quod legibus militaribus non teneatur, quibus teneri debeant pugnaturi. Et apud f Arrianum Epictetus memoratum modo Chrysantae factum referens : ζω προυργιαINρον εο*ξιν αὐτοῦ ' τε ' σραωγοῦ περ σαγμα , ς το Πιο, seu ,' tmiso illi potis videbatur ducis , quam suam voluntatem exequi.
3. ' At jus naturae, & internum si respicimus , ' videtur in bello justo cuilibet contegum ea facere, quae 3 a parti innocenti intra justum belulandi modum profutura confidit : ' non etiam res captas suas sacere, quia nihil ipsi debetur: ' nisi sorte poenam justam exigat communi hominum jure. Quod postremum ' quomodo per euangelii legem restrictum sit, ex his, quae supra g a nobis tractata sunt, intelligi potest. . Mandatum autem esse potest ' aut generale , aut speciale. Generale, ut in tumultu apud Romanos Φ Consul dicebat di qui rempublicam salvam volunt, me sequantum. Immo & ' singulis interdum subditorum jusdatur occidendi ' etiam extra sui tutelam , ubi id publice expedit. II. I. Speciale mandatum habere possunt non hi tantum, ' qui stipendia percipiunt, sed & 3'qui suo sumtu militant, &qui, quod plus est , ' suo sum tu partem belli administrant, ' ut qui naves instruunt, ac sustentant suis impendiis , ' quibus vice mercedis concedi solet ut capta sua faciant, sicut alibi β diximus. Id vero quatenus procedat, ' illaesa justitia interna, ' & charitate, non immerito quaeritur. a. ' Justitia ' aut hostem respicit, ' aut ipsam civitatem, cum qua
G o T I I. h De Guia prasiis implicaretur J Ita Avid in cnssius musam sententiae suae reddebat : evenire potuise in sint insidiae. Narrat Viaeasius. cc. . G a o N I. 9 Manliana Imperia J T. Μanlii Torquati cusqui filium . quod eontra edictum latim in hostem pugnasset, quamula victorem securi subiecit. i. Staιi re desererentur 3 Μilites , vel prae- ecti e laeo , in quo eustodiae, vel exeubiarum causa eollocati essent, temere, ae sine venia
t Vindieasum in eos 3 Animadversum, iudiplicium exactum de illis. I a Parti innoeenti intrat justum bellandi m dum J Ei, qui babet iustam causam, hactenus. ut nihil gravius fiat, quam iure publieo licet in bello. a 3 Qui fas βα-M J Qui nune di niux v luntarii. 14 Rus hostem respicis 3 Quatenus ab eo ea-pere Iieri. re Iasam e ritatem J Quatemis cum eat, quod ab hoste rapitur , est dividendum.
296쪽
qua contrahitur. Hosti, diximus, ' eripi posse possessionem rerum omnium, quae bellum alere possunt, ' securitatis cause, ' sed hoc sub onere reddendi r ipsum vero ' dominium ad compensationem usque ejus, quod autyr ab initio belli, aut is ex post facto ' civitati justum bellum gerenti debetur, ' sive res sint civitatis hostilis, ' sive singulorum , etiam per se imi Ocentium : bona vero nocentium etiam ex poenae causa adimi, & acquiri capientibus posse. Fient ergo res hostiles eorum , qui belli partem suo sanitu administrant, ' quod hostes attinet, ' hactenus ut is, quem expressi, modus non excedatur, v quod aequo arbitratu aestimandum est. III. ' Adversus suam autem civitatem iustum ' justitia iliterna ' id ipsum erit. ' si contractui aequalitas insit, hoc est, si sumtus, & perieula tanti sunt, quanti praedae alea. nam si haec spes multo pluris v leat , ' reddendum erit civitati quod supererit, ' perinde . ac si quis nimium vili pretio jactum , incertum quidem , sed tamen iacilem , & ma-
gnae spei emisset. IV. Caeterum, etiam cum ' iustitia stricte dicta non laeditur , est ' ut peccetur adversus id omelum, quod in aliis diligendis consistit , ' praese
tim quale Christiana lex praescribit, ut si appareat, talem praedationem praecipue nocituram ' non hostium universitati, ' aut regi, ' aut his, qui per se sontes sunt, 'sed innocentibus , & quidem adeo ut eos detrusura sit in summas calamitates, ' in quas etiam eos, qui privatim nobis debent, con- .jicere, immisericordiae seret. Quod si ad haec accedat ut ea depraedatio ' ne- Oribo se que ad finem bello imponendum, ' neque ad hostium publicas vires a cidendas notabile aliquod momentum habeat , tum vero probo homine , praesertini Christiano, indignus censeri debet φ ' quaestus ex sola temporum infelicitate. U. Evenit autem interdum ut occasone belli, publici nascatur bellum privatura , ' puta si quis in hostes inciderit, & vitae, aut rerum adeat periculum . quo eventu ea erunt observanda, quae de concesso tuendi se
modo alibi - diximus. Soled & conjungi auctoritas publica cum privata utilitate : ut si quis magno ab hostibus damno affectus ' impetret jus ex V sqq. rebus hostium damna sarciendi: ' quod jus definiendum est ex iis, quae de pignorationibus supra φ a nobis sunt tradita. VI.
lamitates. viti crass. initi sing. Φ3. B. GRON VILI 6 Sub oneri reddendi I Si pax eommoda fiat, R ille aliter pro iniuria satisfaciat.
te ab initio J Κη debito principali. Ex post facto I Ex debito subnascenti. L3, c. 33, b. 3. V c. l. f. I. is adversis suam eivitatem J Ut privati aequirant res captas illaeis jure civitatis, pro qua militant. o Contra Hi J Quem illi privati eum reptio bliea secerunt. quum impetrarunt ab ea ius suo suintu belli serendi. at Praeda alea I Dubia , ct ineerta spes.sta Iactum I Retis. L Ia. D. de a L emt. U
mend. balum voeat Suet. de rhetor. eap. I.
a 3 N catar sellum nivatam J Neressitas si singulis, aut' privatis, sine auctoritate pubiis su , Pugnandi.
297쪽
st,et LIBER III. CAPUT XVIII. f. VI.' H. At ' si quis miles , ' aut alius, ' etiam in bello justo , ' aedificia
hostium incenderit, agros vastaverit, atque id genus dederit damna , ' non jussus, ' adde cum neque neces litas subesset, ' neque justa causa , teneri eum ad sarcienda damna, recte a ' theologis est proditum. ' Merito autem. δε- h, addidi, quod ab illis omissum est , si justa causa non subsit. ' nam ea eL si adsit, tenebitur sorte suae civitati, *ε cujus leges transgressus est 1,' non t ' item hosti, eui nullam iacit injuriam. ' Non dissimile est quod Carthagini-ι L . ensis quidam Romanis Annibalem dedi postulantibus respondebat : nou XXI. is . priυato, publicone consilio Saguntum oppugnatum sit, qitierenaon censeo: sed utrum jume. an Miuria r nostra enim haec gruestio , atque anima erso in ciavem nostrum es, nostro, an suo fecerit arbitrio et vobiscum una disceptatio
CV M bellum non sit nisi Inter sum.
mas potestates, sponte sequitur, inmni δ , quae a Privatis aguntur, non nisi
helligerantium iure, ac nomine fieri posse. Atque haec est materia, quam Auctor hoc capite tractat, quiduam privatis in bello pu-hure liceas pDicimus igitur , privatum qua talem nihil in hostem facere posse. Nam I. solus Ptinceps ius belli habet . non singuli; aseoque ille solus jus interficiendi hostem ,& res ejus praedandi , ac vastandi habeti Equidem potest a. Irinceps hoc ius aliis
quoque committere; at tune non nisi quibus permittit . helli iure agere possunt. Quamdiu igitur 3. non constat, promiscue Pi incipem concessisse ius laedendi hostem, tamdiu licentia illa singulis concessia non Pparet. Immo 4. contraria voluntas tunc potius praesumitur, quando princeps milite utitur conductitio. Atque hinc s. Naves ia
lae armatae . quas Cavera vulgo appellare solent, piratarum loco haberi, & puniri possunt, si publica auctoritate non sunt muniti : & exemplum alibi allegavimus de cive Londinensi , qui magno successa naves fine superiorum consensu in hostes armavit, ct ideo reus factus est. Accedit 6. ratio prohibendi politica, qua cives ar mali promiscue aeque in concives , ac in hostes grassati solent. Additio.. Auctor ait, jure naturae cuique priva- to concessum esse ea facere, quae parti. innocenti profutura confidit, s. 1. n. I. . Modo I. justum sit bellum; a. intra ju- .stum bellandi modum agat, d. N. I. Ne . que id iure gentium externo mutatum . . ait s. r. m. a. quia eo iure capere pos-n sum rem ejus, quem interficere licet . . d. n. a. 1 Sed ex disciplinae Romanaeis reguli 1 prohibitum id esse , contendit ,
298쪽
ri Hur cretii Lib. III. cap. XVIII. F. I. am
quam praecipuam esse, ait, ne miles st d Cato J is In epistola ad filivo.
. sine mandato pugnet, d. g. I. u. ἶ. ν, Vid. M. I.
. At I. verum non est, jure naturae cui- disciplina militari Romana I ,, Immci. que hominum jus esis vindicandi alienas , , nec hoc Verum est. Dictum enim in .m iojurias. a. Alibi probavimus , jus gentium , , lingulos laedere hostem reipublicae nee in externum non dati; adeoque frustra quata a, naturae iure Posse, nisi quatenus a repu- ritur, an jus naturae eo mutatum sit. 3. VN Mblipa, seu Principe tacite, vel expletam rum non est, iure Romano demum sta- is conceditur. Cul accedit ratio politica ,
in tutum esse ne miles sine mandato pugneti quod auspiciis privatis aliquid in bello ge-M Id enim ex ipsa naturali ratione sequi , is ri periculosum siti . solidissimis rationibus A. parens probariti Ut qui maviata non servasiis, eum . puniretur J is Immo haec lex naturae est.
- ...-.--.-ius is ut qui superiori non paret , . puniri, et. iam capite, possit.
AB s. I. stui extra ora. nem I A Id est non i
,, bente duce. x PL AQUEI . Quaedam enim de pri- Manliana imperiaJ . Apud Lis. l. 7. e. . vatis quoque, eorumque jure intermixta H I6. Similia vide apud Nicetam in vita. fuere. dohannis Comneni Vid. Te m. b. stri avi sunmuem in bello arsurium hi. Si id temere 3 H Id est promiscue, A si-bent 3 4 Id est ad summas potestates ipsas. is ne jussu imperantis. Aus publica imperia exequrantur J ri Uti Aut satioues aesererentur. -t.etiam pro . . doces belli, milites . Sc. crediente licemta J is Hae rationes mere sunt stula prisaram in bello liceat J ,, I. e. M politicae. Vera ratio naturae haec est .
quia singulis privatis suo jure in hostem se quod singuli ius belli non habeant, sedis liceati is solus princeps : hic ergo solus jus imsua natura dis Vid. s I. u. q. ' , , dendi hostem habetiisa diviso I se Via. inst. f. 4. mia prasi parere fastis es J . Est
Qua gentium ino J , , Vid. S. I. u. a. ,, mnino, obedientia prima militis virtus. -'De quo frustra quaeritur, quia tale jus M Sallust. Iugurth. T. Jus. I 4. I. Liv. 8.,, gentium non datur. , ,3 . Evagr. II. E. 6. II. pos med. Sectiu J., id est novo, quia prius a. At ius natura, se' infernum J o Θod 3 Acramentum solutum erat dimissione. is Auctor opponere solet justitiae externae , Jure eum Mytthias pugnare uou poteras J ,, quae ex jure gentium voluntario oritur , is Cessante sacramento deficit auctoritas pu- is & saltem quoad effectus quosdam exter. blica. ,, nos jus est. Neque enim iis esse, qui miser vis II J Videtur tu bello iusto milibet et,e stimis Id est eui id a principe, seu republica ea facere, qua pani in censi infra μιμ- ,, concessum non est. bellandi modum proseum a tan uJ - veruma Ex iure gentium externo J,, I. e. ex iu- , , non est, I. euilibet jus laedendi hostem, , re illo gentium voluntario, quod ex hy- competere. Verum a. non est , id licere pothesi Auctoris in bello saltem solenni is in hello inso, non injustos quia iudicium obtinet, & quod non verum ius dat, sed is singulorum non est. Verum non est, I. is Lltem essectum externum jutis. & imp singulos partes iamremm --vis defen- , , mratem. At tale ius gentium externum sedere posse eo non jubente. Verum .. non dari, iam dictum est: sed & gen- se non est, ius laedendi hostem , si taleis tium moribus ius hoc Romanum proba. is competit. saltem infra itistiam bellant m ri tum esse, ipsa experientia docet, & ex. dum competere, id est ad debiti quantu,, emplis quoque demonstravimus. is talem , ct pinnae modum. Via. Apra cci supra Hienimin J,, L. 3. c. 6. S. I. M 3. c. I. S. I. c. 4. I. ubi S existentiam juris talis gentium. & Non eriam res captas suas sinere, quis, , hanc consequentiam negavimus. nhu ipsi debet-J , , Vera ratio est, quia Nam illo itere Hyles pro unitas habenturJ capere res hostiles est effectus helli. Ae
299쪽
noni iura I verum non est, quemlibetis privatum poenam a nocente exigere ponis se ι hanc fabulam alibi refutavimus. Vid. g. c. 2 . 3. 3. 4. 6. 8. 9. 4o. laque , , verum est, etsi poena exigatur praetextu se jutis hominum communis r nam tale jusis tu minum commune non datur. L. 3. c. 6. s. I. pr. Ud. c. 2 .stuomodo per Eoaugelii legem refrictum sit Jo Lex Evangelii restringens non datur. Φ Aut generale , aut speciale I, , Vide l. I. ,, s. I. F. de procuratoribus. Consis dicebas I ri Adde Liv. l. 6. c. 28. I. 24. c. 2I. Eris . de serm. 4. pag. m 3 44. Singulis interdum Iubditorum ius datur dis Tunc auctoritate publica hostem laedunt. Etiam extra sui tutelam J Nem jure se necessariae defensionis quilibet privatusis vim vi repellere potest; idque verum es se , ait A uctor, etiam si princeps inju-- stum bellum gerat, cui subditi interesse, , ex ejus hypothesi, non tenentur. Deo quo egimus supra L 2. c. I T. f. 2O. m,. I. set c. 26. f. 6.
stui suo sumtu militant 3 - Ut olim mi-- lites Romani ad militiam lecti. Vid. l.
n a justitia intenta J Id est, salvo
is jure naturae. Uid. s. I. n. q.
Ei charisate J ,, De hac fiustra quaeritur ,, in disciplina juris naturalis: Iustum, em. I auctor quae tit, an illis .is qui proprio sumtu militant praeda in ,, compensationem relinqui possit illaesa ju. ., stitia. & ait, i. id injustum non esseri ratione bosis, utpote quem spoliare licu tum essu, putat, intra quantitatem e ri mni dati , vel modum poenae. Et hictm- nus res hostiles fieri eorum . statuit, quiis suo sumtu bellum gerunt. Via. b. n. a.
, , Neque a. injustum era rariouε sua eloia, tatis, si modo contractui aequalitas iniit, is i. e. praeda respondeat sumtibus r nimia , , autem si sit inaequalitas , eam corrigendam, i esse, putat 3. I. Sed & 3. ait, cum viris, , tute pugnare , praedam agere si vel ab in- ,, nocentibus sumatur, vel ptieda illa alri diminuendas vites hostium non laciat ,
At omnia haec gratis dicuntur. Jureis naturae in infinitum capi posse praedam , , , demonltravimus supra c. 6. g. I. in not.
is Hoc jus praedae singulis quoque permiti is re Princeps salva iustitia potest : quia deis tute suo capiendi pro lubitu disponere ,
, , ac iis, qui suo sumtu militant, me te
4 dis loco p tam line modo assignate pol D eae
is an privari permittente superiore ab hoste . , illaesa jultitia ea te praedam possint 8 Aut ipsani eicitarem I A Id est quaerit r. ,, an civitas. cujus causa bellum geritur , is assignare suo sum tu militantibus, justeis postit praedam ab hoste capiendam. Eripi posse possisnem rerum omnium , qua bellum alere possum J o Immo etiamri earum rerum, quae bellum non sunt A Uid. I. 3. e. 6. Securitatis ea a J ,. Immo pleno Iare,, dominii , in not. ad d. e. 6. f. I. pr.
Sed hoe sub ouere reddendi Jri Resutavi.
mus hO . d. g. I. Dominium ad eompensationem rasque Io Immo in infinitum d. c. 6. S. I. pracivitati itioins bellum gerenti J ,, Immo ri de jultitia cauta inter duas summas p se testates quaeri non potest, quia uterque is eam sibi asserit, nec judicem inter se hmis bent ἔ adeoque morali ratione cum sus- ,, pentum sit iudicium de causae justitia , ,, uterque interim , ct durante processu ,ri omnia agit, ac si justum uisimque bel. o lum esset: & eventus demum decidit. Ω- res sint ciuitatis MUMI Nam resis universitatis, seu publicas , cepi posse , se dictum est, e. 6. Sive Digulorum etiam per se inmeentium 3,, Immo lingulos nunquam esse innocentes, is vidimus alibi, quia sequuntur, & tueri in ,, tur, vel saltem tenentur sequi, ct tueriis causam principis.stri ster attinet J - Ita ut illi de inis justitia queri non possint. Hactemu
300쪽
maemu in is, quem expres, moduε M pec Iur audiresivi id oseium, quod iis Non recedatim 3 - Ιd est si intra modum Hiis di gendis eoinsit J ,, Α uctor igitur pru debiti, Se poenae capiatur; in rel:quis εν tata eum, qui Iicentiam praedandi ex ,, autem lacuritatem saltem acquitat ca- ., contractu civitatis suae ob sumtus sis et, - x, piens. si consequitur , juxta justitiam stricte semod aequo arbitratu I Quis arbitra- a, dictam, id est jure naturae. capere prae-- bitur cum neutra pars judicem agnos- dam in bello justo intra modum debiti,
AD ulla sus suam aditem civitatem J Cum qua contrahit is , qui suo sum tuis militat. filia intrem I is Id est jure naturae :ν, nam justitia externa, quae ex jure gen- tium est , latius patete praedam agendiis facultatem , statuit.
Id ipsum 3 - Id est jus praedam suam
,, iaciendi. Si contractat quaruas iust J, , Sequiturs, hoc ex erroneo illo principio : quod in
ν, Omni contractu natura requiratur aequali-ν, tas inter rem, & pretium, inter operas, sumtusque , & praedae aleam, &c. Via. 3, L. a. c. I 2. f. 8. At ibidem jam nota. ,, vimus, dominum , adeoque Se hic prin-
cipem , pro lubitu de jure suo, etiam, , inae qualibus conditionibus disponere pon, , se, & prout disponit, ita jus esse. Cona, celsa igitur praedandi potestate in genere, etiam ea, quae ultra periculi, & opera- , Hrum, ac sumtuum modum supersunt , , acquiruntur capienti in infinitum. Reddendum erit eisitati quod supererit 3,, Refutavimus huc d. e. Iz. 6. 8. Ne dixi- , , mus, prout dominus de re sua disponit, is etsi inaequpliter, ita jus esse. Perinde . ae s quis nimium tali pretio iactura , Ue. emissu J is Hoc refutavimus LM a. c. I T. f. s. Idque jure civili adeo ,, verum eli, ut nec ob enormissimam linti sionem rescindi tale negotium possit: quia ., inpertitudo multum detrahit vero pretio , se adeoque laesio vera hic concipi non potis est, d. f. S.
,, naturae sociale, quod Auctor opponit ju- ,, ri naturae laxioris quam disserentiam exri mente Grotii explicavi in Dissera. proam.
6c poenae, eamque sibi acquirere posse :, sed lege Evangelii praeterea requiri, ut is eam capiat ex boni universitatis, aut rein, g 1, aut singulorum , qui sontes sunt; ν, porro ut captura illa tendat ad finiendum, , bellum , aut minuendas vires hostium :,, indeque concludit. lege Evangelii nec, id licere , quod justitia interna permittit., , At saepius jam dictum est , virtutis regu- , , las ad jus naturae, quod homines interis se obligat, non pertinere. Sed & verum H non est , virtuti repugnare praedam ex ,, hoste agere, si id fit ad reparationem ju- , , ris, vel in poenam. Porro negamus, ali- quem subditorum innocentem esse in bel-ν, lo , quia omnes causam piincipis sequuntur, eamque tuentur, ac bonis suis , &
, , De qua late actum est I. I. c. a. s. 8.
M M. 1 . L. a. c. I. I. I . n. I.
Non hostium universiati J , , Quae sola
Aut regiJ, , Qui injuriam fecit. Aut his, qui per se sontis sunt 3 is Ades,3 que qui ex proprio facto rei sunt. Sed innoeensibus J . Immo neminem subis ditorum innocentem esse , modo dixi
Iu quas etiam eos, qui privatim nobis debem , conjicere , immiserisoriae foret Iis Nam inter privatos quoque certus exein ,, quendi modus legibus civilibus praescimis plus est.
Neque ad fuem hello imponendum I ,, At,, semper ad finem bello imponendum pertinet , si hosti aliquid ausettur taedio, , enim hujus periculi, quod ei etiam in
futurum metuendum est , ad reparandam , injuriam moveri potest. Neque ad hostium pullisas virer accidem das 3 Etsi vites hostium non minuantur, is possunt tamen movere hostem ut pacemis faciat, vel saltem inservire reparationiis damni ab hoste nobis dati. 2- ι ex sola temporum insiluitate Iis uuasius ex re hostili non ea sola temti Porum infelicitate oritur, sed ex injuria is hostis