장음표시 사용
581쪽
do,oc in tali mittituranni tria, non licet. Prirerea ad a,ad quae qa non icinetur ex iustitia, sed totum cx chari tate, non potest compelli a iudice,auta Repub. stat in hoc casu, hic innoces non tenetur ex iustitia, tradere tyranno,sed ex sola charitate ergo. E c. ex Soto lib. de iust.& tur 3 q. I. arss. Et ex Salon in D. Thom. a. a. q. 64. arr. . culus dicta longissima breui praestraximus, ut mei est moris, brere. Nam non est absolute domina et B uitati studere. Si quis longiores pro-uium vitae, sicut Deus, qui praecepit bationes videre optet ad confirman-rum opinio,vt ille innocensa :n Turse se tyranno tradere pro salute suae ciuitatis. Nihilo ininus. Respondetur non licere secudum D.Tho ut nunquam liceat innocentem in aerficere,qui vere est in noces, licet vero hosti resistere bellando quare sicut tibi non licet iubente ty- Tanno, eruereribi ipsi unum occulu, ut alterum serues . Ita neque tunc reipublicae innocentem morti trade- Abrahi: ut interficeret filium vi ideo in innocentis vitam solus Deus potestatem habet. Alioqui dicunt,quod non licet ciuitati eum occidere, sed posse tradere tyranno ad occid&um. Sed in ideres rediret, ideo dico neu trum licere . Ad illam imi situdinem de parte naturali ad totum, qua utitur oppolita sententia, eli nimium dissimilis, quia pars natiiralis corporis spondetur omnes homi stas, non fiet esse per se seorsum, eu distin I alleverare
clam hanc veritatem, illuc se transsipis, rat, ubi adnotauimus. -
qor. Meritar an temporis circumsatia sit de necessitate, in cossessione, consitedo, ut si quis, in die festo, mortale peccatum perpetrauerit, dicacim dieseno
per tu a toto, nec est capax iuris vel iniuriae per se ipsam, sed est ad eis totius, ius quo lae vel iniuria totius sunt ipsius pars autem politica, quiuis priuaru : ciuis est quod da sp positu per se dini chum abesse totius politici, δορο se capaxi iuris Miniuriae;&cusarilli Uaxima iniuria, si tradatur tyran no talem iniuriam no potest illi R Non esse de necestitate confitendunt , si quis mortale peccatum in die festo commiserit. Sic ait Sylvest verbo, circunstantia,'. 3.&de verbo Dominica dies. o. fin & in Rosa aurea casu. 3 Caicianus quodlibet. 9. Medi na, Canus, Ludovicus I.Cpe Zprina parte, cap. s. tande Solus in4.sent. dist. I 8. q. a. art. . sic
ait. De die autem festo dissidium est
spub. irrogare, quia tunc tantum, inter Scotum, O qui cum sequuntur, constat, potest eius vitam exponere, atque alios. Scotus Mamque putat per qaando est medium per se, Mirecte Didiciatur ad bonuna ipsius, quod noest in hoc casu, sed per accidens,&ex iniquitate tyrani, o ita licet quidem
partem naturalem exporrete, vel tradere abicindendam pio vita torius ,
partem politicam aliter,quam pugna
quodcunque peccariam morale transgredi praeceptum De quo dubio Caici ibidem ut supra citatus, sustinet partem ntga tuam. Nam festum pertinet ad religione in desideo tantum consistat, i ccssatione ab opere se uili, ut opus seruile insensu literati accipiaIur:
582쪽
accipiatur: peccam ergo dicet sit opus Aseruile,in ensu spirituali, non frangit festum ad literam , sed qui in s
ut peccat, tacit contra init nitionem
sisti, quae est cultus Dei. Vnde S.Th.
a. a. quaestione Iaa articulo ad tertium Magis, inquit, facit contra praeceptum seruandi testum, idesteotra eius finem,qui peccat in die se-
sto, quam qui aliud corporale opus licitum facit. Finis vero praecepti, sta maritur quis Horsit operam existentiam in peccato serta e Espondetur,quod qua-
hoc, quod opera existertium in peccato mortali non sunt meritoria ut alias diruim est,non cadit sub prae B aeternae vite, nec sunt meritoria remiscepto . Et ideo non est necessarium confiteri circumstantiam peccati, si fiat in die festo: licui si fatin locosa iacro, quando illic effunditur sanguis, vel semen , vel surripitur res Ecelesiae. Nan alia peccata, licet fiant in loco facto, non aggravantur ex illa circunstantia Propterea enim quod quispiam peieret in loco sacro, vel falsum testimonium dicat, non est cirsonis peccatorum,multum tamen esse utilia homini subiecto peccato
mortali, ria opera eorum ad remis sionem peccatorum consequendam sacra scriptura tiadi nam, si noti
habent vim meritoriam remissionia peccatorum, habent tamen vim impetrandi remissionem peccatorum,
ita quod per modum supplicationis
multum valent ad co: ouendam re eum stanti loci necessario confitcn C missonem peccatorum a diuina largitatem quidem quod oratio multum utilis sit ad consequendam remissionem peccatorum , tu statur Saluator Luc. 3. inducens publicanum orantem: Deus propitius esto mihi peccatori, sic enim consecutus est veniam De ieiunio vero testatur oel in persona Dei. Conuertimini ad me, inquit in toto corde vestro, in ieiunio, fictu,
planctu, ibi enim subligitur.Quis D scit, si conuertatur Dominus, ignoscat et sic de similibus. Supra hanc
autem vim simplice, tradit sacra scriptura maiorem quandam vim impetrandi in obicruatione uniuersorum madatorum Dei. Ezech. enim I 8. Docemur quod conuerso imp ij ad facie
da mandata legis, tarminatur ad remistionem peccatorum,dum dicitur. Et da est autem confitenda, si e contrario quis extra Ecclesiam; mente consentiat alterum illoru criminum perpetrare in Ecclesia. Haec ipse Sotus ibidem Sylite. vero ubi citauimus in Rosa aure , longissime tractat hanc quaestionem , respondens ad
omnia argumenta , quae faciunt , qui contrariam opi
583쪽
vi dixistis non est aequa via Domini, audite ergo,domus irael; Numquid via mea non est aequa Z Nonne viae nostrae non sunt aequae , Cum c-nim auerterit seiultus a tui tui sua & fecerit iniquitatem , morietur in ea iniquitate 'iram operatus est; eum auerterit se impius ab impietate sua, quam opermus est, o fecerit iudicium, de iustitiam, ipse animam suam vi uincabit, conliderans enim auertens se ab omnibus in Put.ltibus suis, quas operat iis est, vita,
vivet, Ac non morietur; ex quibus
discimus tantam esse Dei largitatem, ut a sordabus conuersis ad iustitiae de misericordiae opera, scipsum obtulerit arguendum Deus, si non remittat peccata praeeterita. Ex diuinis ergo reuelationibus habemus bona quod impiorum opera non sunt solum utilia ad remissionem peccat
rum, sed cum ex corde redeunte ad Deum prodeunt, ita comitem habent durinam benignitatem,cla viter. minentur ad remissionem peccat rum tanquam ex conuentione, impetrent illam . Vere benignissimus erga nos est Deus, prouidendo, vet quam in statu peccati mereri non possumus remissionem peccatorum impetrare oratione, ieiunio, Eleem
sinis, alijsque bonis operibus valeamus. In hoc enim immensa charitas diuina .crga peccatoriim salutem co-Iuendatur, ut etiam noliris, quamuis turpiorum bonis operibus vim impetraturam remi ilionis peccatorum largiri dignata iit ex quibus patet induceiad , Te peccatores ad bona opera quia vero utilia susu, ad remistionem peccaterv in impetrandam, cla. . I ir Sccunda. Malie ludi)dam,cum de uote fiunt. Haee Caietan . in opuscul. tom. . tract. IO.
Quaeritur quot alores habentum noquoque bauo opere, eae baritate
facto, est quifructus cosiderari possunt,
esse meriti de condigno, qui in e , consistit, quod pro illi, danda est 'gloria in coelo,c iustitis, lege Dei, iuxta illud: Qui dederit potum aquifrigi l .e in cini ne meo Secundus fructu seu impetratio, quia Pera si, alios sis charit Me factos impetram M a Deo noli ras petitiones .
Di haec diuitii potest dies meri rum , non de coii ligno, sed de congruo. 'Nulla enim lege tenetur Deus orh- ne nostras petitiones concedere in particulari, quamuis sit congruum, ut illis annuat, quando pertinent ad
salutem, immo quatuor conditionibus comitantibus precationem, quas refert D. Thom. in materia de oratione lupra, quaest. 83 arti . IO. ut supe.
rius nos adnotauimus , in fallibiliter obtinemus petita , Tertius valorii opere ex charitate facto inuen o tu scit quod valet ad satisfactionem poenae debitae pro peccatis, idque exi altitia, ut continuniter dicunt D chores in materia de satisfactione. Quod a nobis in praesenti, ut notum supponitur, ne in singulis probandis diutius immoremur . Sed est inter hos valores, aut fructus ta-
iis discentia i quod ptiitius scili
ciat Laeriti de condigno non vestrici alteri
584쪽
alteri valere, qu1m facienti opus, ut
Communiter Doctores docent in materia de gratia. At vero valor secundus, qu. cst impctratio, Mertius, qui est satisfactio , potest alteri applicari immo Summus Ponti rex per indulgentiam concessionis applicat quotuli fidelibus satisfactiones sanctorum, valentque illis non solum ex congruo, sed etiam de condigno. Cur ergo Misae cclebratio. intcr bona opera computetur , quod omnes isti tres valores, aut fructus illi correspondeant, crit necesse, nempe meritiam de rondigno, quod Q. lius erit sacerdotis celebrantis,impetratio, tu satisfactio, quae etiam poterunt prodcsse aliis. Sic ait ipse Arrasona super D. Thom. in eodem art. 3 prefata quaestionis S s. in secunda
69 . aliaritur, an qui ut permane
li, m illo mori, O scio Itinatur moliatur, pessitsaluari V litetur huiusmodi ii omo non posse siluari, quia qui sic moritur, videtur pcr comemptum. Pe ca'
re, qui quidem contemptus semper est damnabilis, cum non cuic vitare illa , quae id et Duo dii pli
Respondetur, idem est dicere non velle dolere de peccato veniali in
morte, cladicere, hic obstinato aninio, decreuit mori in peccato veniali,
pro tanto habetur, ut supra dictum est , hic non videtur mortalis culpa, quia non propter hoc ponitur hic ultimii sinis , quod mortaletisset. Ponere vltimumdirier in aliquo veniata,est quando quis agere vultis nise lite Deo dilphceret, ita iri nollet illud relinquere, quamuis gratia Dei delis tueretur, tunc magis curat implere sitam uoluntatem, qua Dei voluntateuci,4 eius dilectione,
ut suae seruiat concupiscentiae . Et idem est, quandoqmcogdinat, vel intendit aliquod veniale ad morta .le, ut essetotiosum verbutia de se ad complenduin aliquod mortale Nec praeterea quis dicendus et peccare
percontemptum, qui non curatvμtare venialia, cum venialia sint simul cum gratia Dei, non enim tollunt illam , ut saucius Thomas ait .sentent. distinctione χ.Maestione. Prima,articulari quaestiuncula P
ma,ad I. Sed bene qui non curat vi citarc mortalia,hic ex contemptu peecare videtur . Et ita putamus efferespondendum, saluo latuen semper in hoc, cin alcis cunctis aliartionibus nostiis iudicio sanctae Romanae Ecclesiae, cuius alsertioni correctioni me humiliter submitto, ac liorum Theologorum disciplinae. Et quamuis sanctus Doc Linquaestione de malo,quaestione eptima,artic. 2 dicat quod non it probabile, ut aliquis in charit it c existens MLO-gno: cat morti proxii inum te es , non poeniteat de Omnibus etiam veni libus peccatis, non proptcrea asserit
esse impossibile, sed tantum dicit, nocst probabile. Sc dioiiamus quod
hic casus detur, ut quis ii mortem
tu poeta uere de aliquo vem ali, dc sic
moriatur, utrum damnetur Widet ut
non damnari, saluo meliori iudicio, ratio est, quia veniale pecca utras stat
585쪽
stat eum gratia Dei, ut supra dictum
Si ergo decedit eum gratia Dei non damnabitur , sed in purgatorio purgabitur eius culpa venia iis . Diximus enim supra, quod in purgatorio eius culpa venialis pum
Quod autem voluntas obstinata petrandi venialiter non sit mortarile nec excludiit a regno 'orum,
A s. Quaeritur declaratios e silli verbis Diri Augustisi, quando, Ut milum esse peccatum rimis, qu- at mortale, dum placet. Et ἐνια
sint effectus Eucharistiae R Espondetur, quod quamuis suis
pia in praecedenti quaelii, fue tu facta declaratio Diui Angustina νerborum. Tamen ea Diuo h sed in purgatorio purgetur, expres dia super eiusdem verbis aterum res habetur ab ipso sancto docto petemus,cum Osententia valde p5re loco irato uritione septima, de malo circa tinem undecimi aristiculi, qui sic inquit. Sed quando
que contingit, quq aliquis incidius actibus peccatorum veniatium, vel in proposito venialiter peccandi, occuparitur somno, vel aliqua. passione auferente sum rationis derosi,qui prima facie,in eius intellectu facile quis posset errare incit ergo Diuus Thomas, quod Augustinus loquitur de illa coplacentia,quae
constat a peccatum mortale, dum
quis si e desectator de aliquo veniatuti sie placet ei, quod ponit finem suuin illo, anteponit illud Dei amori. praeueniuntu morte, antequam sunt eius verba sermalia haec opssint habere viam rationis mi incentia , nunquam de veniali, si manifestum est, quod in hac mortale,nili in tantum cresca cadhibeatur ei vinni, dc permaquens supta Deum diligatiir, in contemptum De talis placentia adducit, ut habet de eupecialem, actionem. rationempe tho p pter hoe cincunstantia trahens in Iiam speciem. Haec ille .sentent.
2. Immo sanctus Doctor loquens si vita peccata venialia non dimittunt ut rac tamen propterea non iminpediuntur perpetuo a vita aeterna, ad quam nullo modo perueniunt, nisi omnino immunes ab omni eul-ipi effiati . Et ideo oportet dicere quod uenialia remittuntur eis post hanc vitam, etiam quantum ad culpam . Ex qui biis verbis liquiado constat, voluntatem firma intra opinionem illorum, qui alIereis tam in peccato veniali, bant, quod non poterat' cm
ri eum veniali sine mortali, quod post hanc vitam non dimittebatut
aliquod peccatu,quoad culpam; dis
fusius, clarius ostendit qualis ut sensus praefixae auctoritatis s. Augu- stini, si dicentis, nullum esse peccatum venia' e, quod non fiat mortale, H di III Disitire ii Corale
586쪽
dum placet. Ita dicit Contingit auia tetu quandoqire , quod aliquis doris miens moritur in gratia exist eius, qilicum ven tali obdormiuit,& talis non poterit actum contritionis habere deveniali ante mortem. Non potest dici, ut illi aiunt, quod si non pς- nituit actu, et proposito, in generali, vel speciali, quod sit versum
in mortale, propter hoc, quod veni re fit mortale, dum plia et Quia non qua libet complacentia venialis facit peccatum mortale, alias omne vcniale esset moriale, quia quodlibet veniale placet , cuni sit voluntalium : sed talis complacentia, quae ad stultionem spectar, in qualorianis humaua peruersitas consistit, dum rebus utendas fruimur, ut Augus. lib. I.
de loci hristaecan. 7.4. I. H. Haec Diuus Thomas . lententiarum, dius vi sim aprima,quae it. I. artici tertio, quaest. I.
Fructiis aute Eucharistiae hi sunt , D mihi, ut tu es Q ha i hin refrigeiar, maculam cordis murilli, iram Dei placat, intellec tu ad se ipsam coetn stentium illurn mat, voluntatem, sitie artectum ii dilectione Dei , cproximi ins .mamat, memoriam pia est ualidulcedihe delectat toti hominem in bono confirmat ab aetcr-na morte liberat, merita bonae vita multiplicat, ac patriam aeternae virς
deducit,4 ad aetcrnam urna corporis resuscitat. Haec Lx D. Thoma, opa- schio quidquasimboctavo, cap. I. 2 2.c 2 3. 4mitur tractatus de Euchariltia.
496. Quaeritur, an qui habet tris purgatum, cui admisceat glebas retrae, τι mensura crescat, endendo Uurn si mixtam peccet, teneatin ad refututionem
RS spondetur , quod prosecto est
rex non satis patens: Iam videtur licit id preti commuriis p in ille reportare, qui si iiiusmodi triticum collatilium esset clim terrae
glebis, sic ab alijs agricolis x
re reportari sese ' non teneriiriste illud repurgare , sed sic venderes, ergo 'idetur culpa carere, si id modicum terrae immiscuerit I
cum quo reliquum ali Jrum triti cum solitum eli communiter inue niri med in hunc casum proponens dicit, nonnihil esse discrimi- iris inter utrumque casum, quia in prhia vendens citi cum cum glebulis terreo, sicut ex area collcctum est, nihiliarachinatur fraudis, ex-Dntias illud venale . Caeterum iri' 'lerando casu, quando immiscetur aliquid terrae, id tu fraus esse: sic concitidi Medii is quod sit contractus inligildus ' vendi-to tenetur tesarcire damnui 'em petorri
At profecto licet apud me non parum Vedinae auctoritas valeat, tamen eius ad hunc casum responsio non satis omnibus arridet, quia cum fraus haec non imminuat pretium iustum tritici, nisi video quomodo iudicat reatum alicuius restitutionis . Nam si alius agricola triticum suum ex area communiter edu- tum, cum aliquabus glebis terr non
587쪽
mmixtis ex Industria, sed ex solo
areae contractis, vendat iusto pr cio communi, non iniuste facit.
Sed precium illius tritici par est, eo, quod quia purissimum erat, facta ei terrae mixtura, non facit illud deterius, quam aliud triticum, quod cum simili, aut aequali quantitate glebarum ex area colligi solet. Ergo nulla inaeqitalitas est vende re illud, sciit valet aliud triticum
tantundem, communiter impu Bruma terra. Opinio tamen Medina tuta est,&laudabilis. Secus ellit venditurus triticum si de industria humido loco repone i
ret, quatenus ex imii ditate conis
tracta uirgescens , de mensuras, plures impleret, quia hic proculdubio interuenit natis , damnum inducens, ac per consoquens restitutionem, tum etiam , quia triticum ui acclatum corruptionis non nihil olet contraherc, tum quia pOstea dum exsiccatur in quantitate, mensura exitia .Hiir immo siquis non ex industii se rit, sed poste sic de te moratum suum tritia cum repetajlsa, tenetur illud vendendo, ratione huius pretium vialius exigere . Haec prae satus. Lo pe ibidem a. capite, secundae partis.
η97. Varrisir,an sit furarius ille, qui debitorem exlectat vitr. termianum praefixum si aliquid plus ab eo ea loci Mione expectatiovis
Idctur , quod usurarius non sit in hoc, quia postquam de
bitor est in mora tuteli creditor exigere intecesse damni emergentis, aut lucri cessantis, ut alias dixi-
Respondetur tamen, quod planum est ob talem moram dilati ni solutionis , etiam inuito creditore , a debitore assumptam seclusa ratione damni emergentis, aut lucri cessantis , si nihil horum ex tali dilatione credator patiatur , non potest a creditore aliquid ultra sortem exigere, quia essi, usura . Secus si iis ratio lucri cellantis , aut damni me gentis interueniret , quia tunc ad instantiam debitoris de hoc ad in niti, si pir traheret tempus solutionis , posse riuione talis lucriceia sentis, aut damni emergentis, aliquid ultra sortem recipere. Secus esset, si ipse causa aliquid plus recipiendi , sua sponte se of terret ad praestandam au rem dilationem, non ad petitionem alterius quia tunc casus hiς surae labe non
Praeterea ad hoc propositum qu ri solet, utrum domini agrorum immunes sint ab usura, qui hac
conditione colonis pecuniam, aut fiumentum mutuant, ut pristino pretio , quo soliti erant. coloni conducere tales fundos eos conducant, quando iam tali pretioc loni eos conducet renuunt . Et videtur, quod hoc citra usuram faccre possint . quia per id mutui non intendunt, nisi qup pretium iustum pensionis, quod antea coloni soluerent, modo soluant, de nihil amplius. Solus in libro de iustia
588쪽
tia, iure, id non esse licitum ais uerat,4 id Nauacius affirmat. Igitur pro hac decisione Frater Ioannes delia Penna aliter decidit primo dicit Si ipsi Domini agrorum sponte se offerunt ad praestandum
iusto pretio boues, instrumento ad inducendum colonos, agric Ias , ut augeant conductionis pretium, quod alias non augerent, suram esse existimes. Sicut si huius rei gratia mutuarent frumentum Haec conclusio est Nauarri, Ioti.
Et ratio est quod ibi sit, sura, quia
ratione istius pressutionis mutui, a cipiunt plus preti, quam et sent accepturi. Si vero ad instatiam,& petitione agricolarum,cu per plures annos ineunt conductiones sundorum contractum, domini agrorum obligatione ciuili, ela instrume: tali, se asti ingui ad praestanduin boves in instrumenta agri culture: suo iusto pretio postea soluenda, de si sic se oblissent ad victualia, vel semina necessaria mutuanda , si ratione huius obligationis ciuilis aliquid modicum exigant amplius,qua ira non ellent sine illa re
c-pturi, non videtur conde ira nand hi,
quia obligatio eo, eum sit ciuilis, itept. plures ait nos consueta si extitim ab iis pretio Ergo cum non vltro Dd ad instintiam agricolaria se Domini agroraim ad prςdicta astrinxere aliquid pro ea arci re , culpa, stret vacare videt cita e praefatus Doctoriopea,cap. s. 'cunus Par
49 3. Quaeritur quaindo quis redierem actuali venditisue,etiam ante pretus solutionem sitne usura sitfructus rei
alijs pluribus Doct.& Theolo gis non approbat hunccotraetum, scilicet, quod fit tacta iam actualis v editio, et ratione preci sto soluti venditor fluctiis faciat suos. Et primo probatur, quia de re aliena, c insmodi ostiouessio actualiter vendita, non sicet fructum accipere Secundo probat ut, quia postqti res est vendita, etiamsi non se trais dita, iam ex tunc, nisi in casibus quibusdam exceptis dominium, iericulum manet apud emptorem ogo
emptori ac non venditori ex tempore actualis venditionis debet fruct
Tertio probatur, quia illi fructus videntur haberi, ratione dilationis temporis quei concedit dilationem Litionis pretij,quod videtur sape re usuram, perca in civit. de usuris. Quare usurarius est contractus, si vendens actualiter pollessionem, paciscatur sic, accipia interim fructus
dum non soluis pretium, non computado cos in sortem nisi sortὸ principalit cesti ciret ad seruiendum ami eo&ad instantia amici,alias volens vendere quia eam polsessionem noessic uenditurus, quia tunc rati ne interesse posset illos fructus accipere, maxime dum apud se suscipere periculum , vel si maneret domus, aut possessionis periculum apud amicum emetem aliquid qualitet de fructibus ei refunderet in hos
589쪽
licte ea su pro periculo, donee preti A tur stares ergo adhuc pro eo, ionsol ueret, atque In hoc casu, soluta pre pro emptore id tu fruetiti are. rei parte pro rata emptor remitte
R Espondetur,quod seclusa causa,
fraude usurarum, si bonasside malit in termino sibi reddi suum pretium, quam illos fluctus percipere. 'si impote iam ad soluendant in Ieris
urino non nouerit,sed putet posse soluere, si ad coarctandum illum ad seruuendum, vendito de illa pena paci-
statur, ut transacto termino emptor amittat fructus in hoc casu post temminutis fixum,aut si tuit in paetu &non fuit certus terminus solutionis rinae faxus, post mentionem factain avedi tore, si debitor, id est emptor na1oluat pretium, poterit venditor fructus exigere donec emptor idem posset emigere ratione
emergentis, si quid sibi ere ergit, extio faba sibi solutione, sed ratione lucri cessantis , a principio sic pacisci
non est tutum. Sed benedicti sic pacisci ratione penae conuentionalis. Adhuc incompleta manet questio, contrario hic non inuestigena rs venditor recipit pretium possesii Ris, no tradit possessionem, an fi eius eius ficiat tuos . Videtur quod
adhuc illos fiuctu. G. sibi, eo dicare , quia cum possessio eius non sit Pto responsione sit hec prima conclusio. Venditor cum iam semel recoperit pretium,tenetur rc statuere possessionem dc fructus perceptos postvεditionem neque de hoc ullatenus ambigitur, cum et probatum reliquerimus, M post actualcm venditione, εtante Iolutionem preti,fructus rei
vendum Mitte aetur tradere rem, donec integrusta pretium redderetur tunc vendiator iuste retinet fructus Patet, quia
ex voluntate emptoris, trio retinet,ex
pactione iusta, duminodo sicut tune ea pac fructus cedant venditori, sieetiam ei cedat periculum domus, vel possessionis , quos quid an non satis explicuit. I Tettia conelusio. Si venditionia absoluta sine conditione ulla, alia an tes lutionem pretij, non potest credi
nebitur computare in sortem pretii. eum reliqui pretissibi soluatur Hre ille Lo E, ibidem ut supra praecede. quaesito v. . secundae partis.
oo mar---ivendis oves centum incenaa, iden non signatas de grege mille rum signaro e certo , ante
traditionem possis sibi fructus earum facereβω D sponde breuiter, quia cum se
590쪽
neati uctus rei, ad quem pertinet rei fructificantis dominium, periculum, quia secudum Sylvest.verbo, emptio.f. i. per illam absolutam venditionem iam translatum tuit domunium tu emptorem illarum centum
ovium determinantes siue per indiuisum de illo grege nato mille ouiu: quia res perit domino suo. quia emptor in hoc casu illarum centum Butum est dominus, licui sibi pereur, si pereunt sic sibi debent fructifica re, no venditori quod si perierint
nihilominus pretium repetere nolo terit,etiam si apud venditorem perierint metiam in hoc casu interitus ouium, si pretium non fuit solutum, non poterit excipere in soro exteri ri, ut illud non soluat, nisi venditor fuisset in mora tales oves tradi. quia illud pretium contra alios non erat solutum, vel soluendum vendi- toti s ne causa, sed causa emptionis. Unde liuolutum est,no est iu hoc casu repetendum,& si non erat solutu,
tamen in conscientia, etiam mortuis
omnibus est soluendum, ita Sylvest. ibi.
Secus est, quando vendantur incertae oucs de incertis gregibus quia tunc quousque eas tradat venci: tor apud se stat carum periculum . ideo sui ciuesti iactus. Sciendum est lacun-
dum Sylvest. verbo, emptio.quae .s
quod ratione contractus emptionis,& venditionis est , quando non est
aliud conuentum , quod ex quo iniatus est pertineat lucrum, eu pericula rei emptae ademptorem, licet res tradita non sit. Et talis regula datur. Aut
venditio ni pure, id est sine conditi ne, Ine scriptis, aut casu tantum,
quo conuentum est, vino valeat vensi ditio antequam si riptura sit tacta. Secussi a principio simpliciter coetrahatur, postea ad probationem fiat inde scriptura. Cum igitur fit pu re sine scriptis isto praedictois do cum est emptio certa speciei
non indigentis degustationem, scutpericulum statim sic. tructus transeunt ad emptorem: Si autem non it specie, id est in singulari venditum sit, sed ad mensuram venditio fiat: pe riculum est venditoris donec sit mensuratum:&ri emptor nolit mensim re , tunc venditor etiamsi nihil dixit de expeditione vasorum, potest corii testibus mensur re,&iffundereis nito prius emptore, si vasa sunt venditori necellaria propter vindemia
vel nouam, vel istam rationem. Haec
illa. Lopea ibidem ut supra in praec