장음표시 사용
251쪽
ipsum esse existimans vitiostrin, quod nihil esset ire eo vitii. Neque hoc erit inutile tibi, quod te eautiorem reddet curatio, atque adeo carnifieina mea: neque facile committes illis liberos tuos, qui ne se quidem regere, aut tueri possunt. Sed ut apud C
ceronem est , qui semel verecuudiae fines transierit, eum bene & naviter oportet esse impude tem, non satis est me illa in te ausum esse facere, .
nisi easdem plagas refricem. Qua in re te pati aequo
animo oportet ineptias meas, etenim dum reprehensoris persona 'indutus sum, non tam aliena peccata
reprehendo, quam indico inscitiam meam. Atque principio id te admonere non oportet, quod tu jam multo ante cogitasti, tribus istis prae elaris libris tuis 8t exordia deesse, Sc aliquot Iocis eum eodem illo, cui libros scribis, sermones, qui eis, qui legunt, maxime sunt delectationi, Sc qu dam modo quieti. Huic autem tertio, nisi quid detrahere velis, quod me auctore non facies si trium librorum conclusio oratorio quodam epilogo addatur, iii magnitudinem e reverit fortasse nimiam. Quam ob re tu cum huic ipsi illa, quae superioribus 'libris tam apte ex variis latinis graecisque historicisse postis miscuisti, detraxisse videaris, eo consilio , ras QPinor, quod majestati rerum non responde- Tent, censerem esse postremae Praesertim parti restituenda, qua de christianorum virtutibus dispu-
252쪽
tas: atque ita duos ex hoc uno emet posse. Illa Ad versus Hetruseum libellum μὶ disputatio vellem.
fuisset verborum praesertim contumesiis moderatior; responderet enim tantae auctoritati, quantam illis libris prae te fers. Atque cum omnibus nationibus tuos libros conscribas, non tanti voluissem unius hominis inter suos cives sermonem fecisses; cum eadem adversus impiam illam opinionem diei possent, quasi vulgo jactatam: idque ego gravius existimarem. Sed haec, atque alia hujusmodi a te multo Sc doctius 8t prudentius, quam ab ullo unis quam excogitari possunt. Ad verborum censuram venio. In quibus id non Probo, quod cum caeteris in rebus cum elegantissimis quibusque contendas, sacrorum nominum rei gionem tanti facias, ut non semper flectenda esse ab illa duritie existimes. Nam quamvis nonnuuquam D 'Videm , Abrahamum, Iacobum nostra ratione Voces; saepe tamen Sc Abraham , MDavid, 8c Iacob, Sc Melchisedech, Sc Aetnel, quod ego probare non possum. Neque me movent eloquentissimi viri Ciceronis verba, dum Canobon apud Quintilianum , 8c Thorth Iibro tertio de natura deorum meminit; utroque enim loco v eem posuit hominum ita, ut eodem modo avium Iiceret. Canopitarum, inquit, exercitum ipsi Cano-
253쪽
8ohon vocant, & Mercurium aegyptii Thoith appeIIant. Quin priori exemplo licere ejusmodi nomina mollire docuit. Facilius Patior graecorum verborum Iicentiam, ut Paradiso, Angelis, Apostolis, Prophetis, prophetia, Psalmis, daemone, diabolo, ecclesia,
paraliate, hebdomada, in his praesertim sacris, non ita in aliis , ut monarchia & stemmate, utaris; atque eadem ratione triadem, quam trinitatem malo diei. Quamquam in his ipsis modus, qui est a te optime observatus , optandus in aliis est, Minuta nunc quaedam verba, quibus ego notam adscripsi, a principio percurram. Tu poteris Iocos ipsos facta Ie ex notis, & hoc ordine invenire. ΝΟΤΑΕ. Habes, mi Hieron3me, maximi mei erga te amoris signum-Tu, si me amas, has statim litteras scindes, in quihus tu multo plura vera peccata animadverteg, quam ego falsa in tuo esse libro simulo. Vale.
Ita egi libentissime litteras tuas , quibus ista in ii H ignem erga me benevolentiam facile declarasti. Et e uim cum pro meo incredibili amore erga te fie-
254쪽
vl non Imssit, quin omnia mihi abs te gratia atque eunda contingant; id tamen est mihi longe gra-sissimum, quod ista tua censoria notatione omnes
amicitiae partes singulari studio suscepisti. Nullum enim majus beneficium ab amico conserri potest in amicum, nee in quo magis animi ingenui virtus, Seprobitas elucere possiti quam fidelis admonitio, Maeris interdum atque severa animadversio. Tamen, qtiod ad severitatem attinet, fuit mihi molestum, quod non ita vehementer, atque ego vellem, commentarii nostri vitia represseris; suspicor enim te multa consulto praetermisisse, ne universa reprehenderes; multa etiam propter amorem illum, quo me amplecteris, non vidisse: 8c quamquam abs te enixe eontenderam, ut in libello judicando amici personam deponeres, acerbissimi censoris assumeres, existimo tamen, te id frustra conatum fuisse. Nec enim adduci possum, ut e tedam, non multo plura esse in eo eulpanda, quam ea de quibus me per litteras admonuisti. Non est igitur, cur te nimium lactes, & omnes Aristophanes, & criticos superatos esse dicas: Tum ipse intelligam, styli tui inucronem fuisse amore nimio retusum. In quo vero ais, te librum, quem sanum atque valentem teceperas, mula
Is vulneribus affictum ad me remittere, salse M per cete ludis. Illum enim ad te omnibus morbis implicat iam detuleram, ut medicinam asserres, om
255쪽
nesque ex illo vitiosas partes eXSecares, a te aute inita mihi redditus esti ut spes sit, illum brevi ad sanitatem perventurum . Quod si tu severius agere, Momnem illum vitiosum sanguinem mittere voluisses non laboraremus . Tantum igitur abest, ut illa tua, quam carnificinam appellas , gravis mihi sit, ut etiam nomine indulgentiae sis mihi admodum
Quoquo modo tamen se res habeat, amo te Plurimum, quod egregiam operam, M valde utilem magna studii significatione mihi tribuisti; multaque mihi in memoriam redegisti, quorum nihil omnino in mentem veniebat, veluti est illud de sermo nibus , qui solent aliquot loeis cum eo cui libri scribuntur haberi. Librum vero istum cogitabam in duo corpora dividere; ut in singulis possem commodius evagari; quod nune faciam multo studiosius, posteaquam id tibi placere sentio. De Hetrus eo aut hore, quod me admones, idem etiam Metello videbatur . Quare iaciam iNude iter, si utriusque praescripto non obtemperem. In rei quis omnibus sequar authoritatem tuam, quae quantum ponderis habeat apud me, est explicatu dissicillimum. Multa igitur iam, aut potius Pleraque om'n a mutavi. Sunt tamen quaedam, quae non omnino
Possunt mihi displicere, fortasse quod me nimium amo: ut est illud, in quo proprie non tibi satis ex-
256쪽
pressa videntur, praebere perfugium .iciti, tribu re misericordiam perculsis, & nonnulla alia , quae integra reservabo tantisper, dum tecum ista omnia pluribus verbis eommunicare liceat. Nec enim putes, te omnibus Iaboribus, quantum ad istam rem attinet, esse perfunctum; statui enim nihil pror. sus efficere, nisi te prius consulto. Sed de iis coram multo prolixius tecum agam. Vale, tibique persuade, te unum fore mihi semper charissimum . .
x LIII. HIERONYMUS OS OBIUS AN T. AUGUS=INO S.
ereor ne a me litterarum ossicium requiras, non quidem oblivione, aut negligentia, sed multis tudine negotiorum a nobis superiore temPore Prae termissum. Nam posteaquam in Lusitaniam venis mus , M primis illis diebus regis adeundi molestiam pertulimus, reliquum tempus omne dedimus ambeorum salutationi; qui rursus erant a me ordine r salutandi. Haee igitur ossicia, quae mihi homini pr sertim M lusitano, M in hoc genere plusquam satis ambitioso, erant summa quadam religione tuenda, me tenuerunt, quominus te de omni meo statu L
257쪽
eerem eertiorem. Nunc quando hoe onere magna ex parte liberatus sum, scribam ad te quam saepissime. A te vero summa ope contendam, ut ad me prolixe respondeas, atque desiderium tui, quo mirifice conscior, isto litterarum beneficio leniendum suscipias. Quantum vero ad res nostras attinet, vidermixLudovici principis omnibus rebus ornatissimi benevolontiam obtinere, de illius liberalitate sevi propediem speramus. Quod autem interdum ostendistite Vereri, ne malevolorum hominum artificio esset aliquid regis auribus inculcatum, quod dissicile n his negotium exhiberet, propter hominis illius co suetudinem, cui me & instituta jampridem amic tia , 8c studiorum similitudo eonjunxerat, nihil est quod vereare a . Intellexit enim rex me simplicister & eandide priueipis illius amicitiam appetiavisse; & ubi primum rescivi me in ejusdem tam Iiaritate sine regis ipsius offensione esse non Posse, urbem continuo deseruisse. Itaque nec illa conjun-etio mihi fraudi fuit, & hune discessum spero etiam landi sore. Nostra interim studia miserrime jacent, Nam praeterquam quod in regia param Ioci Musis veliuqui soleat, sum orbatus illis praesidiis, sine letio De his ommibus', uti in praefatione diximus, nihil in o. sorii vita ab iMiua statria filio seripta.
258쪽
quibus litterarum studia coli uulla ratione possunt. Libri enim mei nondum huc appulerunt. Metuo ne sint a piratis intercepti, M in Mauritaniam, inclitum prosecto, ut vides Musarum domicilium, delati. Quod si fit, quando vestris interdictis uti non 'Ibeet, opus est ut Minervam armatam Veneremur, Maliquando arma induamus, ut libros Palladi sacros armis ipsius Deae repetamus. Atque ne me jocari putes, habeto , nihiΙ esse tam Propositum nostris Principibus, quam exercitum firmissimum in Arream aliquando traducere: hoc tamen negotium propter infinitas dissicultates, quibus affecti sunt, in aliud tempus distulerunt. Nos igitur, ut existimo, tantisper illis libris carebimus, dum bellum noneomparabitur. Accepi enim navem quamdam, quae ex Italia in Lusitaniam veniebat, fuisse captam a Mauris, Ze timeo ne fuerint in ea impositi nostri libri. Sed de his hactenus.
A te vero, mi Augustine , peto, ut eam Vesunt tem , quam erga me semper habuisti, Perpetuo eo serves , nec ullo modo committas, ut hominis tui mantissimi memoriam aliquando deponas. Certe quantum ad me attinet, summum facinus me seeisse eonfitebor, si non tibi ellimium quoddam, atquasingulare studium, in omnibus rebus, quae ad Ia dem tuam pertinebunt . animo atque fide singulari praestitero. Nostrum Metellum, quem ego propter
259쪽
ejus ingenium , ac eximiam in omni genere probistatem semper in Primis amavi, Velim meo nomine salutes, cum primum ad illum scripseris. Brevi miiam aliquid litterarum ad illum dabo. Eram pene oblitus narrare tibi quanta comitate me complexus fuerit frater tuus o , sortis sane vir, M in omni genere Iaudis excellens. Cum enim in Caesaris comitatum nec opinans incidissem, sui a Francisco Lupo ad illum deductus; eique omnem meam operam Mstudium sum pellieitus , is autem vicissim summa λhumanitate me prosecutus est. Sed de his alias prolixius ad te scribam. Vale. Olyssip. IV Kal. Iulii anno Domini MDXLII.
v t, is aQuum in patriam rediisse, Sc principi tuo, regique earum esse, vehementer laetor. Eam tamen ipsam laetitiam multo jucundiorem secisti amanti sime atque elegantissime scriptis litteris tuis, qui bus singularem illum erga ime amorem tuum tam
260쪽
praeclare testatus es. Nam quod me itineris tui, asventusque tam diligenter certiorem facis, ostendis,
quanti a te fiam; quod vero M Ioanni fratri scribiste 'suisse prolixe pollicitum, le desiderium te mei
tenere, euivis frequentia litterarum nostrarum me dies nam saeere, maximam tu quidem amoris vim g. benevolentiae depromis. Sed eum mihi litie in re nihil praeter spem atque expectationem evenerit, quae mihi etiam ipsa divinatio fuit periucunda , Meum muItis ante diebus ita mihi persuaserim nulliseedere tui erga me amoris eumulis, quin ipse multo
te aut amem, aut amare existimem ardentitas, ma
ximam mihi voluptatem ereavit tum tui erga me amoris retentio, tum ejus ad nostrum hunc, quem majorem esse opinor, comparatio. Haee ideo tam multis de amore mentio a me facta est, quod ad Lupum nostrum seripseris , te quodam fuisse fatonico amore tentatum; cui si tu praeclarae philosophiae addictus es, hau es ex eadein schola sumtum nostrae epistolae argumentum ', sin minus , vere moia ex animo ea scripsisse existimato. Quod bibIiothecae tuae tam male auguraris, ut servo tes tua trepetendas censeas; equidem nolim te tam bellis sodalibus diu eatere; sed si eis necessario carendum ibi est, arbitror eos per se Mauritaniam ipsam omnem humanitatem esse docturys, ut cum punica ista tuorum legum expeditio illa laea attigeri