Antonii Augustini archiepiscopi Tarraconensis Epistolae Latinae et Italicae nunc primum editae a Joanne Andresio

발행: 1804년

분량: 591페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

341쪽

LXXXI. IOANNES METELLUs

. ANTONIO AUGUSTINO S.

ullas ad te litteras darem, nisi ex binis epistolis, quas eodem tempore accepi, .cognovissemi tantum erga me studium in te & fiasse semper, Sc nunc esse, ut me in seribendo urgere velle videare. Nam ternas ad te misi; tu ne unis quidem respondisti. Me eerte aut pauet, aut, ut mihi videtur, nemo magis est impiger ad scribendum. Sed puto post hae sedulitatem in eo abs te reprehensam iri, vel saltem tibi molestam futuram, in quo eam Primum requirebas. Postremis autem scripsi, Legatum casesarianum misisse in Thessaliam ad Athum montem, sic enim appellant, Nicolaum Sophianum eor-eyrensem , ad conquirenda describendaque clarissi

morum auctorum monumenta, ac opera; me Ver ,

eum ipsum Graecum rogasse, ut si usquam loci pandectas graece versas, atque Iustiniani eodicem, aliaque Iurisconsultorum volumina inveniret, huc asserret . Id enim et eommodo . quod ipse Poritissimum spectabat, haud mediocri sore . Est in meo aere compendium Antonii Eparchi , eaeterorumque judicio usitatissimum in Graevia , quod postquam emendatum unum atque

342쪽

alterum exemplar erit, edi fortasse eurabo. Be nardinum Mendogam hispaniensium triremium praefectum hae, lintra biduum, Genuam pros luxumajunt. Ad Laelii mandata de eonditione pisana rescribo. Anguianus Se Fasolus te salutant. Vale. ITKal. Mart. MDXLIII. Patavio. Scripta epistola, eeea tibi litteras caroli Lamonii,

ex quibus intellexi . nummos aureos ' viginti, do quibus ad te seripseram , tibi redditos, ut eos mihi Patavii refunderes. Eam pecuniam nondum aceepi. Hoc amplius te rogat Angui anus noster; nempe ut eum primum poteris, eum certiorem reddas, quam. do in Hispaniam solves. Eo enim & ipse cogitat. Vale.

LXXXII.

IO. METELLUS ANTONIO AUGUSTINO

S. P. . D.

Isthue redeunte Caleenna nostro, non potui Plurimis verbis epistolae tuae reseribere. Vir enim est tot nominibus mihi conjunctus, tam lamiliaris. atque adeo sermone tam polito ac urbano; ut plus ei multo elegantiae suppetat narrandis rebus, quas eire aves, quam quisquam alius ulla oratione eonsequi posait. Sed tu, Augustine, illis litteris .

343쪽

37ofecisti, ut quantum te ab omni arrogantiae suspieione abesse video, tantum nolim a Pudore. Namque postea quam legi, te, ut in publicum exeant Com. mentaria tua, curare diligenter, Laelium vero, ut integrae Pandectae Bietantinae, arsi ni initum enpiditate incredibili, ut meum tuis libris insereres no men, quod te facturum minime dissidebam. De Laelio magis me movebat, hominem aetate gravem admonere, ne rogare, an satis honestum duceret, dubitabam. - Istud potius cogitavi, ut tu, tuo quodam jure, ad eum scriberes; ne non cum tui mei quoque me tionem saceret; si tameta esset, quemadmodum scris here consuevisti, e sua dignitate; id quod ego noue,

tam maπna contentione abs te peto, ut qui maxima. Puto enim me ea ratione majorem virtutis opinionem atque ingenii laudem nancisci posse, quam si ego aliqua commentatione mea eam viderer ambire. Ρraeterea ineundissi in uiri mihi suturum est, tot laborum, quos tu non ignoras, a me sus eptorum testimonium aliquod praeelarum: alterum aequalis mei, ae amici, illud tale, quod a Viro . quinos aetate longe antecedit, prosectum, tuom de me judicium non modo probet, verum etiam illustret. Haec igitur eupiditas mea tibi nequaquam esse debet molesta. Nempe qui eo junctissime studiis opseram dederunt, eos una quoqne scriptis ic 'iVeroti vellip mori deeet. Quae tamen si tibi baud ita vis

344쪽

a71debuntur, proximum erit ut pro certo habeas te tantum a me diligi, ut singularis opinio, quam de te eoncepi, id quod verecundia animo inelusum re, linebam, id omne e peetore exprompserit. Petrua Domingues noster nummos illos acceepit a Monte, sa; sed romanos, qui sunt venetis sestertiis plus minus octo inferiores. De libris Laelii gratum fuit; sed integriores desidero Nam Meesserunt ad veterea cieatrices imbrium novae maculae Ionge priora, hus deteriores . Graecum Iurisconsultum nondum mendis purgatum esse scito. Vale. Idib. Martii

LXXXIII.

IO. METELLUS ANTONIO AUGUSTINO

S. P. D.

sat antea saepe, 8c nune maxime eognovi tantum tuum erga me amorem fuisse, quantum mihi non solum significasti, sed plane reipsa ostendisti. Quam enim gratum accidisse mihi putas, me abs te superioribus tuis Iitteris tam familiariter tamque amau

ter reprehendi ' quam jucundum, in eo Praesertim, quod, ut videtur, ita sane est prudentiae judiciique communis 3 Ad quas litteras paucis respondebo.

345쪽

37a Ego, mi Augustine, eum te unum omnium Hurimine iam, tum multi in rebus, tum iis quae sunt quidem nostrorum studiorum, valde optabam, me iis

litteris. idest monamentis praeclaria iugebit tui, ita ie ' ungi, ut posteri, apud quos maὲsuram nominis tM memoriam mihi ipsi persuadeo, faciIs

intelligerent, quanto me amore atque benevoientiae ves Prosequutus. Quod unum mihi satis esse exisatimavi ad fruetum, ut ad te antea acripsi, ex totexantlatis in pandeetarum nostrarum emendationa Iaboribus percipiendum. Non enim doctrinam, aut industriam, aut ingenium abs te meum commendari

studiosis volui; diIigentiam, desideravi. Sed ita, naquae in me mediocria esse sentis, ego omnino nul-Ia, tamen intra modum ornares testimonio tuo.

Nunc autem lecta tua illa epistola, illud meum d siderium mihi refrixit: ita enim velle videris quain quam invito. Video enim quid tribuat tuis commentariis Laelius noster, vir judicii atque ingenii singularis, cujus epistolam hic de integro scripsi. ne tu post hae de mea levitate conquerare. - Laelius Taurellius Ioanni Metello S. P. D. M Quas ad XIII. Kal. Februar. scripseras, ego adis VI. Kal. Mart. Iegi litteras, multis me nominibus is delectarunt, eo cumprimis, quod Ansovini Med is eis, Iaudatissimi viri, mihi ει amicitam, te litterasis detulerunt; quo nihil gratius contingere potuit.

346쪽

is Indieem magistratuum addis erunt, item munuari mihi gratissimum, et Haloandrinas emendatin is culas, magis pro re, ea vel ratione gratas, quodo ea cura liberatus sum , qua tenebar , novissimum , ejus viri judicium cognoscendi. Itaque gratiasse tibi ago quas maxime possum. Antonius Augustiri nus noster misit ad me partem ex quatuor ejus o libris emendationum, M opinionum, poIlicitusque se est per litteras residuum, M Iibrum singularemis ad Modestinum de excusationibus. Multiplicem se ejus eruditionem' perspectam habes. Portasse diis hasce commentationes vidisti, quo minus adfir- ,, mare me tibi oportet, nihil vidisse me haei is nus doctius, diligentius, prudentius, elegantius is in jure scriptum aequalium nostrorum memo--ria; sed vide εc modestiam, ut a me, inquis. is omnibus mendis expurgentur. A me vero aerbis Pta mendentur, M talia, M talis viri Video

is tamen accurate , cum ut illi morem geram, is tum vero ut multa addiseam . multis in meis is Pandectarum emendationibus juver, delectero universis; postremo ut haec omnium votis ex- , . Petenda edantur. Nam 8c editionis quoque ar-

,, hitrium ad me detulit. Putabam te omnia ex illo,, nosse, quo cum omnia tibi communia; sed ex mois Volui ocires gaudium meum. Habeo isthie Camil- Ium Iordanum nobilem Pisaurensem, cui pro-

347쪽

is ximis mensibus despondi siliam, juvenem, ni

hajunt, multae indolis. Iamdudum hortatus sumis eum per litteras, Ut te eonVeniret, galutemque se meo nomine diceret. Rescripsit te ad eum diemis Patavii non reperisse. Illi ego ut cognitus sis, si valde cupio. Scilicet ut hominem moveas ad bo- is narum litterarum studia cum legibus conjungenis da, illisque aeriter incumbendum. Vereor enim, si ne in obsoletis illis nostris multus sit. Itaque ro-- go te, mi Metelle, ut hoc quoque debeam tibi. is Vale. Florentiae Kal. Mart. MDXLIII. Quod ais tibi non probari, ut a Laelio laudari

Petam , ego nullum ea de re verbum ad Laelium, hocque tibi assirmo , nec me hoc ad te unquam scripturum fuisse, nisi tibi cognitas esse voluissem atque Perspectas omnes etiam qualiseumque animi mei cogitationes, ut eas notares aperte, aut etiam quam gravissime reprehenderes. Sed ad extremam epistolam tuam.

Cum, ut nonnullas Ioannia patris epistolas ad me scriptas acciperem, Iemetias prosectus essem nuntius a te missus Patavium appulit. Is igitur mihi Proximo die reverso reddidit epistolam tuam longo elegantissimam atque humanissimam de pand elis edendis. At ego, mi suavissime Augustine, statui integro semestri linguae graeeae operam dare, eam eum Puer summis tantum Iabria degustarim: in ea

348쪽

mihi tantum otii insumendum est, ut multos, stoeni in Voca ut, magistros qualicumque modo itelligam. Propterea Ioanni patri, qui me ad se accersebat , rescripsi, ad Sequanos tuto redire me non posse, nisi dissicultate, atque periculo bellorum, atque ubique gentium tumultuum, explicato. Romam vero Proficiscar mense Octobri, ubi ero aliquot dies. Sed hoc unum tibi plane possum pollic ri, me, si Laeliustandiu disseret evulgationem, omni Iabore, opera, cura, studio, diligentia curaturum ut quam emendatissime a Frohenio viro diligentissimo pandeetae Florentinae me praesente, et scripto. rum negligentiam corrigente, describantur. Nunc certe magis e re mea est, litteras graecas, quarum sum rudis, discere , quam illud onus suscipere, in quo ego praeterea multum laboris, nihil caeteri emo Iumenti consequantur. Facies ergo Laelium nostrumeertiorem de mea voluntate, hoc addes , si quid inter nos id temporis convenerit, me quot volet dies consumturum Florentiae ad ejus eonsilia de edistione cognoscenda. Poterit interi in quae animo concepit explicata relegere, atque diligentius perpolis re . De Roberto Stephano non est cur admodum Iaboret. Probe niani charaeteres sunt multo meo quidem judicio elegantiores, Sc minus obtundunt oculorum aciem. Est item Frobenti in evulgandis vetustissimis qui usque omnium discipli qarum libris

349쪽

men instabit Laelius de Roberto, ei omnia me sua facturum causa, meis verbis recipito. Quem, velim. in ea opinione retineas, qua sibi persuasit, huic editioni me utilem sore. De tuis libris gratum fuit intelligere. Ego si tibi ita videbitur, eos edendos mittam aJ Gabrielem , Iolitum, Venetiis mihi conjunctissimum, cujus charaeteres perbelli sun , 8c, si voles, editioni praeero.

Tamen si me audies, una cum pandectis emittes ialucem. Nam quoniam sunt membris dissolutis, integro corpori veluti capiti rectius haerebunt; eruntque magis illustrium locorum tamquam indices quidam. Nune ad Ansovinum. Is Pisis jus civile docturus est, si ei conditionem offerent Florentini. quae Patavina praestet. Eam quippe se petiturum negat. Quare si quid transigi volet Laelius, quanti eum docere cupiat, aperte perscribat. Et Ioannea Faseolus, Sc Petrus, praeceptores graeci nostri, item in primis Ansovinus ipse, te silatant. Ego Ciacennam, Dominguem, Martinum, caeteros. Velim ut ad

me mittas Ioea graeea novellarum constitutionum, quibus mentio fit ἀνακεροπ. Cura ut valeo.

Patavii. Pridie iduum Aprilis ΜDXLIII.

350쪽

LXXXIV.

S. D.

M aflinum meum libenter vidi, eum propter dubiam valetudinem, qua eum quidem vexari Bononiae intellexeram, tum vero quod litteras tuas diutissime optatas attulit una cum libris tuis; quos non

minus quam reliqua desiderabam. Mihi quidem videbantur non indioni mea bibliotheea. Audiam ita-

que caeteror uim judicia, Ansovini praesertim, qui tempus ad rescribendum petit . Cum scripserit , ejus epistolam ad te mittam, quam scio laudum plenissimam suturam, ut ea te exigat. Sed & Comementarium Rςgularum Iuris brevi cupio ederer quare descripticni, quam a me petis, supersedebo; quod te inscio non siet, ut praefationem cera notes rubra, atque limatulo judicio tuo castiges . Quam epistolam ad Ρhilibertum Μetellum Iurisconsul tum propinquum mitto: namque tot me meritis curimulavit, ut me sibi omnino devinxerit. Tu itaque ad me scribes, tibi ne id probetur. Ego enim stet cadatque tuo iudicio is liber volo. Quas tu consti tutiones omnes te describi curasse ais,& pontifica los item regulas, Sc quae Eusebius de Constantini legibus edidit , teque haec omni cum editis colla-

SEARCH

MENU NAVIGATION