Antonii Augustini archiepiscopi Tarraconensis Epistolae Latinae et Italicae nunc primum editae a Joanne Andresio

발행: 1804년

분량: 591페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

361쪽

Quo inihi jucundius contingit te meum istuc ad

ventum tandiu ferre non posse, eo accidit molestius ossicium abs te meum reprehendit. Nam etsi non ignoro, eo me amicitiae gradu & olim suisse apud te, 9 esse nunc, quo me saltem non decet opinione mea salii, tamen valde, ut id laetor, ita hoc unum doleo, in quo non oportet, studium erga te meum non probari. Accusas enim me , immo pene crimi aia

aperte damnas, quod neque mihi creditum Laelii de Te tua responsum, cujus tu quidem indigeas supra modum, neque librum tuum quom autem inteIligas nescio) miserim. Ad haec sic habeto, in eo, in

quo eaput tuae accusationis constituis, me, unum omnium maxime, neque tamen, ut opinor, reum .

absolvendum esse. Nec enim quidquam Laelio antequam redderetur epistola tua de mea prosectione Tecepi', immo ne quidem cogitavi; in eo Vero, quo te prae caeteris desiderare diligentiam meam judic, i, M te prae te ferre silentio tuo gratissimam tibi suturam, eam operam dedi, quae me prorsus omnisu picionis nota liberet. Ego enim post discessum istinc tuum, cum omnes angulos bibliothecae me-

362쪽

diceae diligenter inquirerem, repperi Caesaris nostri Novellas de nostra Religione constitutas; in his quod

te tentare, exercereque industriam tuam scio, descriptas recognovi.

Quod si tamen ob tarditatem litterarum oppido- quam tibi negligens videbor, cogitare debebis, nullas Laelii nostri litteras a me praetermissas, in qui bus non curaverim aliquod officii mei signum relinqui; sin temporis longinquitate, illud virgula quadam , ut ajunt, divina contigisse, ut Iacobus Mend Ea Legatus cum graecis scriptoribus ArIenium huc mitteret: horum itaque tum moribus, tum importunitate namque eas descripsarunt) evenisse, ut litteras, reditum quoque cita enim jam potius a pellandus est in urbem meum morarentur. Id autem quidquid est, vorandum taedii fuit , nisi eo libro carere voluisses. Habes excusationem meam, quam ornatam, Veriorem, qRam te puto, alia co-

Tam mihi reserenti, quod ut spero brevi fiet, probaturum. Nulla ergo causa est, cur non cum Laelio, M si vis meeum instituto tuo scribendi possis uti; sod utcumque sit, omnibus viribus enitar, ut intelligas, mihi neque benevolentiae, neque summi am ris , neqne officii erga te mei egregiam, voluntatem aut unquam defuisse, aut ullo deesse modo posse.

Vale. VI Kal. Februarias MDXLV. Florentia.

363쪽

LELIUS TAURELLIUS ANTONIO AUGUSTINO S. P. D. Niri pei,peetam haberem summam humanita

tem tuam, ordirer excusatiouem, qua in accurate purgarem ab omni suspicione ignaviae, cujus non me tarditas adeo arguet, ut non mygis Tara, sutilia, quae in tuis scriptis adnotavi, apud te convineant. Sed ea laetus, & quod . plane crenitae sint ti-hi & exiguae vires, A innuinerae occupationes meae; omnibus aliis omissis ad quaedam alia venio, quae mihi visa sunt adhuc animadversione digna in si gulari Ιibro excusationum. Nam quod ad quartum opinionum, Sc emendationum attinet, eum iterum

atque iterum legissem illum, nihil fuit quod mihi

non Valde placuerit, praeterquam inculcationem quamdam eorum, quae tu aliis tribus Iibris postea tractasti, quae tibi reconcinnanda esse arbitrarer, at-.que in alterutrum locum rejicienda. Excusationum Iibellum ad fratrem miseram, ut scripsisse arbitror; cujus nonnullae ad me notae cum his erunt i genua quadam natura est simplicitate eriptae: non uti ad te illas mitterem, sed ut si qua ex eis consideranda cut au) viderentur, tibi signis earem; sin autem, dilacerarem. Ego autem Volui Duili do by Cooste

364쪽

19 Ite omne, quidquid est, Videre, M honi consulare,

ut mea. Neque enim minus ainanter scripta sunt, aut is minus nobilissimum istum animum, Sc inti meras virtutes, ac summam eruditionem tuam, quam ego, observat, Se colit. Quae autem mihi occurrebant erant hujusmodi. iΑd L. I. de constr. tui. vel curat. Et creden dum, ais, Constitutionum iliarum tempore id eo sulare munus fuisse. Hoc loco ego in commentariolo sic fere habebam. Clauditis cutese apud Tranquillum sanxit, ut pupillis extra ordinem tutores a consulibus darentur. Marcus autem cui Capitolinus ait praetorem tutelarem Primus seeit, eum

ante tutorea a consulibus poscerentur. Hinc consularem potestatem appellat origine inspecta; nam praetorum hodie ius est, provincialiumque Praesi-

dum, ut Ulp. seribit, quo loeo se ipsum aperit albhi. selibentem, tutoris dationem neque isti Din. ainque uirisdictionis esse, sed ei soli competere, eui

nominatim hoe dederit S.C. vel Princeps. Quae omnia nihil obscure vignificat Iustinianus de . Attiliano tutore; atque his invicem eonstant quae illo loco scribit, post leges Attiliam, Iuliam, Sc Titiam pupillis tutores ex inquisitione dari, fili se Claudii sanetione introductum, quodque rursum addit Praetorea postea dedisse ex Constitutionibus , ad Divum Marcum referri.

365쪽

Αd L. x XL de tui. 8c cur. datis. De eo, qui Romae est Iegatus, no a provinetali Magistrat ' detur tutor. Quod si non Romae, sed in alia provincia legatus sit, dubitari potest, nam jus revocandi domum

non habet L. 4. 3 Item si extra de judic. Sed si ponas

principem in alia provincia esse, videtur Sc ibi nec dandus L. VIII de Legat. Nec interest, inquit, in urbe, an in proVincia agentibus nobis mandata sit. Deinde ais, qui se inserunt ut creentur. Scio Minferre se, Sc ingerere eadem significatione , 8c pro intrudere legi apud auctores, jurisconsultum tamen mialem ingerere cum Ulpiano scribere, qui operam , inquit. suam ingerit invito. in L. Quae omnia de Procur. inferre autem apud nostros hoc significatu non legi. Sed serupulosa haec nimis.

Ad L. II. qui potestatem S 4. tui. Auditorem Ulpiani suissse Modestinum non legi, legi autem apud Lampridium in Alexandro, utrnmque ac Plerosqne discipulos suisse Papiniani: condiscipu1i

ergo fuerunt. Studiosum autem Pro auditore, aut discipulo non memini legisse: tutius ergo eadem. hoc loco voce utereris dicens t. ujus studios SModestinus suit, cupidus nimirum observator, Sc

Ad I. L. Qui petunt tui. S si quidem 3 affers constitutionem, cujus verba sunt haec: I p. Antonin εChrysantae, etc. Haec constitutio respicit adultos, no Diuitigod by Corale

366쪽

antem iis minores; ideo songruentius seque uti capite ponenda Videtur. Ad L. I. de excus. ais ita: Quaru Obrein arbitr- constitutiones illas leges appellure . Et hoc ego arbitror. Sed & juris consultorum responsa sὶc appeI-lari scio apud eumdem Iustinianum in L. tanta tanta de feter. Iur enucl. Sed unusquisque, inquit A. eorum, qui legis auctor fuit, nostris digostis inscriptus est: tum alibi quoque, quod hoc loco te exprimere oportere arbitror, vum alio quodam, ubi capita appellanda censes, ut nec poenitendum sit vulgato more leges eas appellare.

Differentiam de patribus famil. , Sc hujusmodi, ut de libertinis, vellem aut non utique adfirmari, aut anctoritatibua confirmari: nam quod ad libertinos attinet, non puto Perpetuum, atque aliter accipi videtur il L. ul. de statu Lom. M liberi qui aliter iaL. II de adsess. quam aeripseris; curiosum, ac mi nus occupatum indagatorem alibi reperturum reor.

Ad L. IV. Quod ais omnes fere juris consultos, e quorum libris digesti constant, L. Severi, Sc Antonini Caracallae temporibus fioruisse, non satis constare videtur; nam Alexandri tempore complures

vixerunt, qui diu post imperavit. Nec Caracalla in huno Magni cognomento insignitum arbitror, sed Antoninum Pium, quod ex Pluribus aliis locis, quibus hoc infra scribis, consideraudum. Praeshrtim iu

367쪽

S L. VI. Sed O reprobari: quo loco sorte non Divus Magnus Antoninus cum patre in XI pati declaram mode tini libro, M in nostris digestis, ubi verba ejus ponuntur, legendum arbitror sed Divus Autonii ius cum Patre; Magni autem vocem irrepsisse exsequentilius. Nam placet eo loco vid. in S. Sed O eprobari praecedentia Verba αρ. ita scribit resecti ad praeceden via comprobauda; sequentia autem seu D reprobari, Sc ea addita esse ex ejus XI libro Pandectarum latinis verbis, iit ibi fuerant. Aleiatus in locis a te citatis, & dum ciet. Dui S. Stichum verba illa 4n ipsa cum praecedentibus jungit. Sed sic legendum, in quidem ipsa, Schic ex his, Sc puncto ante Vocem pi quidem a posito . Ad L. VI Latini libentius praeceptores appellar eo nomine videntur 9 c., verbum Didentur inculcatur hic aratim seque iti membro. Item in L. Aquilius non lego praeceptorem, sed rethorem, Se magistrum Ad L. VIII eum de aetate militari agitur, atque ad Livii auctoritatem respondes, ego amplius respondendum eenseo. Nam sic ejus Verba capiebam: qui initio Ι,elli XVI annos nati fuerant, neque militaverant, scd. initio eodem, ut ut numque verbum D ranε, milita υerant idem temptas respiceret, tu, ero te Paras tempora, quae Oratione conjuncta, MDisiti eo by Cooste

368쪽

pro eodem significata videntur. Notasse enim videtur censura illa qui XVI annos nati principio belli non imilitassent, non autem qui XVI annos nati belli initio essent, neque postea illo bello militassent. Ad L. IX praetorias cohortes urbanas existimas suisse. Festus autem, quem Sextum vos dicitis. Pompejus dictam ait piae toriam cohortem, quod . praetore non discederet. Scipio enim Africanus, inquit, primus sortissimum quemque delegit, de rei qua , quae scribit tib XIV, quo singularis huius responsi sententia Porspicitur, ut non euili Mi tribuno competat haec excusatio.

Ad extremum actum. Quas sigias Iustinianus

ruppellat. Sigia puto, Malicendum: qmae sigia. Item quod Tabularios olim, hodie Tabelli vies appellatos censes, ego dubito. Videntur enim di serre, ut colligitur collatis locis. De Tabellionibus, seu pragmaticis mentio in L. Moris i. 4 de Paen. de tabulariis in L. Numerum s. hi quoque de inu

neribus, & honor. Utrobique autem liberi hominea fuisse videntur, unde quamvis tabularii possent o .lim esse ic servi, non idem de tabellionibus

ego Quod in L. III de Beeurionibus in fine Florentinam lectionem corrigis , non video cur teneri non possit, ut necessitates honorum accipim, qui no

369쪽

De Consulam appellandor uin ordine quod adfirmas, auctorem desiderat. Non dico non ita rem ha huisse, nam observari Potest vel in his, qui pluries fuerunt Consules, apud LiVium, ut Perpetuo, qui nunquam fuit, aut rarius, postponatur ei qui

iterum aut tertium renuntiatur, aut frequentius.

Sed cur S. C. Trebellianum, & Vellejanum a poste riori Consule appellata sunt 'Quae super tua Conjentura de Sacerdotio in storentino codice occurrerunt, ad fratris schedulam adnotaVi. Remitto ad te librum excusationum, & tres priores opinionum , quartum penes me habebo , si piae usirit tibi. Item & hunc excusationum, quem mihi describi curavi, neque alius quispiam describet . Quod autem quaeris ecquid imprimendos censeam , ego vero ecnseo summopere placituros, atque ut I-les suturos praeeipue Iegum studiosis. Illud non re licebo, parcius vellem ut de me seriberes , ne qui mediocritatem meam non ignorabunt plus benevolentiae dedisse te, quam judicio existiment. Sunt etiam hic qui nollent ante pandectarum editionem excudi, quod editioni gratiam praerepturos credant ego contra hos libellos auctoritatem, & gratiam au-tiquo huic thesauro conciliaturos comparaturosque arbitror, excitaturosque animos omnium in editionis desiderium. Itaque statim curavi, ut Bernar-

370쪽

dus Ianeta scriberet ad Thomam Patruelem suum Venetiis impressoriam exercentem, ut cum primum a Metello conventus fuerit, ei det operam, Se Iibros hosce excudat, conditionibus secum statuendis. Liberum erit Metello aut secum, aut cum quo alio maluerit convenire. De Ansovitio nihil adhuc eerti habebam. Curaveram autem cum trecento scutatos Patavii habere eum seiam, quingentos onferri , ut Pisis doceat, quod seripsisse ad te meminisse videor. Vale. Florentiae XV Kal. Iunia .

XCV. LELIUS TAURELLUS

ANTONIO AUGUSTINO S. Ρ. D. bion saeile diei pote,t quantopare delectatus sum

luculentissimo tuarum lueubrationum munere jam absoluto; cujus memoriam apud me nuΙla delebit oblivio. Delectatus sum vero multis nominibus, MPublicae commoditatis, & existimationis tuae, diligentiaeque , cui omnes studiosi plurimum debebunt, bc meae cur enim Sc ineptire tecum non liceat gloriae, cui tantum favisti, ut operae pretium sit ditionem illam nostram sustineri, ne excitatae de i ta expectationi res ipsa non respondeat. Quis enim

tot, & tanta in tuta libris ex florentinis plodo.

SEARCH

MENU NAVIGATION