장음표시 사용
201쪽
ugebis ruri numer n genus ferratile: legendum est: ugebis ruri numero genus ferratile. genus enim ferratile vocat seruos, qui ruri in compedibus agerent:atque id genus numero, id est, breui, nempe cum redierit senex, a Tranione auctum iri
ait. Aliquot versibus post,ubi ita loquitur Tranio: Ouid tibi, malum, mea, ut quid ego agam curatios
Quid tibi, malum,me, aut quid ego agam. curatio est
ita enim dictum est, ut illud, quid tibi
hanc tactio est ille autem versus, Meum bonum me, te tuum maneat malum, a Grumione dicitur,hoc sensu : Non recuso, quominus ego nsic duriter vivam, tu lautὸ & opipare: dum me quidem maneat bonum meum, te vero maneat m tum tuum, cum venerit senex. Vnum
tiam mendum testam: cetera in aliud tempus rei i ciam. In libris Ioachimi ita leguntur hi versus: Z id si quid tu me nune obtuere furcifer' G R.Pol ιibi istuc credo nomen actutum fore. T R. Dum inter eas est istud adlutum o postremus autem eorum ita legedus est:
202쪽
um interea sic u sud a Tutum Uino. est enim haec oratio hominis praesentia tantum spectantis, futura negligentis. Dum, inquit, interea sic sit, ut nunc est, quid actutum futurum sit , non laboro. Ciceronis locus conuersus e chra sino. .
V o o apud Ciceronem libro secu-
do de Natura deorum, de societate, quam parandi cibi gratia ineat pinna cum parua squilla; e Chrysippo sumptum esse arbitror: eo magis, quod ibi Balbum de Stoicorum sententia disputantem facit: ut credibile sit , magnam partem illius disputationis non aliund Epotius, quam e Stoicos u libris esse haustam . Sunt autem Ciceronis verba haec: Pinna mero te enim Graece dicitur duabus grandibus patula conchis, cum parua squilla
qua isocietatem contrahit coparandi tibi. Ita que cumpiscicub parui in concham hiante innatauerin3,1u admovita a squissa pinnamor si stomprimit coucbas. sic dissimilibus bestistis communiter cibus quaeritur. In quo a nondum e73, eongressu ne aliqus inser se, ceto iam inde ab ortu natura congregata sint. Neque no eam coniecturam adiuuat, qu&d
hanc ipsam societatem exponi facit a
203쪽
Catone , libro tertio De Finibus: ubi etiam Stoicorum placita defendebat: ut plane videatur hoc Stoicu quidda esse. Chlysippus aut e libro quinto
in loco,sed & multis aliis eandem historiam repetierati. vi ostendit PIutarchus in Commentario quo quaerit, Terrestriane an in aquis degentia animalia pruden
Plinius quoque postea & Oppianus liabio secundo idem prodiderunt.
Explicatus oe emendatus locus e secundo Epistolarum ad licum.
204쪽
C E R o in quadam Epistola libri secundi ad Atticum, cum scripsisset,
se cupere Alexandriam & reliquam gyptum visere , rogat eum postea, .ut ad se scribat, quoniam Nepos proficiscitur, cui nam auguratus deferatur: Quo quidem , inquit, uno ego ab istis capi ponsum. addit deinde : Midete ciuitatem meam. sed quid ego haec, quae cupio deponere,'toto animo, atque omni cura φιλρι φειν' sic , inquam, tu animo. sic vellem ab initio. Haeci gitur verba, Videte riuitatem meam,quem sensum habeant alius videij t. Manutius ait, esse hemistichium ex veteri poetλin miserabilem ciuitatis aspectum. ego Iocum corruptum esse opinor, & ita legendum, Vide leuitatem meam. plane enim leuitatem quandam & inconstantiam consiliorum suorum tota illa Epistola indicat Cicero. fieri autem potest, ut ex,videli, factum sit , idete. deinde illud, nihil significaret, tran- siem in Virgilii mersin ex . est lo imitati.
PRA et ciPERE ac praesumere Oporistere sapientem omnia, quae homini acerba
205쪽
acerba & grauia accidere possunt: talique praemeditatione leuiora illa, & perpessu faciliora essici, disputatum est copiose a Cicerone.libro quarto Tuscul narum, allatique versus Euripidis E Theseo & Terentii E Phormione, quibus ideo firmaretur. Virgilius aute AEneae suo, que omnis virtutis ex Eplar esse voluit, ut ceteras laudes ita hanc quoq. tribuit, cum eum his vel bis de se utentem secit.
O virgo,noua mi facies, uvinaxe surgit. Omnia praecepitasq; animo mecum ante pere .
qui quidem videri non immerito post hoe ex AEschylosumpsisse, apud quem Prometheus ita loquitur:
Futura. nec ventura calamita3 mihi
Inopina qui quam est.. Ennij hemistichium ex Euripide.
I cano libro secundo De Finibus ad nersus Epicureos disputans, qui summam voluptatem detractione omnis M a
206쪽
doloris terminabant: Ηοι, dixerit potius Ennius ' nimium boni est eui nil mali es. . nos beatam vitam non depulisione mali, sed α- depilone boni iudicemus. q u anquam autem
non exprimis, ubi id Ennius dixerit facile tamen crediderim, esse hoe hemistichium ex Hecuba, idque Hecubam ipsa pronunciasse . apud Euripidem certe infelix anus exemplo suo docet, inania ense bona illa, quae plerunque in animis hominum superbiam pariant. eum itaq. selicissimum habendum , cui nihil eo die obtingat mali. versus hi sunt:
οτν καὶ ἡμos τυγχαί/ει κακis. Falsum argumentum allatum esse ab Gel lio ad ostendendum, inter Platonem xenophontem aliquidsimultatis intercesῖisse.
ci Atticarum, aliquot argumenta collegit,quibus doceret, inter Platone & Xe.nophontem nescio quid occultae simultatis intercessisse. multo plura autem, &multo accuratius exposita apud Athenaeum lib. undecimo leguntur: sed eo
Iuni, quae posuit Gellius, primu falsum esse,
207쪽
V A R. L E C T. L I B. v. 18 I. esse, competi. ait enim, neque a Platonera nos boniis, neque contra a xenophonte Pla-ronis ullam unquam sadiam esse mentionem: cum tamen uterque complurium Socratis δε- ectatorum meminerit. Ego autem, ecquid Plato Xenophontem usquam nomina uerit , non sanὰ pronunciare ausim. apud Xenophontem quidem libro tertio
video. Narrat enim Xenophon, Glauconem Aristonis filium , qui ad populum verba facere, & rem' gerere cuperet,cum annos viginti nondum haberet, saepe ob id delusum, & detractum Esuggesto: neque tamen amicorum ac domesticoru precibus a tam temerario incepto eum reuocare cupientium ob temperantem , destitisse tandem Socrati s auctori tate addu ehum. Socratem ala tem ei amicu fuisse aii propter Charmidem Glauconis ritu, & propter Platone.
208쪽
memineram, idem a Laertio in Platonis Vita notatum esse. Secundam fortunam dissiciis ferri multorum grauium scrip orum testimoniis con
RAVEM admodum sentctiam Gozbryae Xenophon dedit: quam l. quotidiana experientia veram esse declarat. Dissi ei lius videlicet reperiri qui secundam, quam qui aduersam fortunam bene ferant. Secundis enim rebus insoles cunt plerique homines,& esseruntur:U-
uersis omnes ad temperantiam moderationemque reuocantur. id quod ille expressit his vel bis: λιμοι, ωλιν Περον Γνωε ῶν ανδρα τ' ἀγαθὰ καλῶς τα κακα. μ ἄβριν τοῖσ
aut ε Cato ille Ces ortus,etsi a Xenopho te, ut Opinor,non hauserat, ut qui a Graecis litteris abhGrreret: prope tame id si dixerat in Oratione pro Rhodiensibus. ex ea enim citantur haec: duersam se do mant, docent, quid opus sis Io : secundae res laetitia transuorsum trudere solent a recte consulendo atque intelligendo. Itaque non
sine caussa dictum est ab Horatio:
209쪽
' bene frae magnam Disce friunam, & - .
quam memento rebus in a,rduis Seruare mentem : non secus in bonis insolenti temperaram Laetitia. &Rebus angustis animosin atque tortis appare. sapienter idem contrahes γento nimium secundo H, Turgida vela.
aliaque multa eodem pertinentia. Non Faucos enim fortuna , quos aduersa non mouerat , propitia perculit . mullisque contingere videmus id quod Tatalo c5tigisse ait Pindarus: que ait nequiisse concoquere felicitate suam. τιν ἄνδια
eleganter tralatum. C A P. XV I.
lNyAτvATVM prosperis rerii successibus Cleopatiae animum elegater admodum ac significantet expressu Horatius , cum eam dulci fortuna ebitam fuisse dixit. Pati autem' elegantia olim Euripides, cu induceret Elelira conque-
210쪽
rentem de contumeliis quas patri suo mortuo imponeret AEg1sthus, secit ipsam dicentem , ea omnia illum Clytetmnestra ebrium facere. Ita enim loquitur. Μεθου β ελθώρ τ εμυς πως .
Sed & Flauius Philostratus in Herocis vita simili moto dixit homines diuillis ebrios. ita enim scribit: οἱ H
αl enbi Lucretius homines ebrios curis.
quam ad formam nos quoque haud ita pridem in Ode quadam ad Anastasium
Ius bertum Helchioris F. adolescentem leleganti ingenio, moribusque optimis praeditum, ita cecinimus:
Immodico ebria mens amore. . Horatiana quaedam generato ruendi e. Graeco expressa. C A p v T X V I I.
CV si multa & in his libris & in aliis
loquendi genera notauerim , quae Horatius a Graecis poetis mutuatus est, videor mihi conuenieter instituto meo consue
