M. Antonii Mureti, Variarum lectionum libri 15. Quibus ad Graecarum sententiarum versionem Latinam accesserunt hac editione Hymni Sacri, & varia eiusdem auctoris poemata

641쪽

VAR. LE c T. iis . xv. 67; ae locupletatam vidisset, magnam eis

gratiam habiturum, atque illis vocibus cupide usurum fuisse. Nam istorum qui dem audire est operetpretium amentiam. Ad Taciti aut Suetonii voces nauseant: ipsi eas scriptis suis intexunt, quae ne in culina quidem illorum patienter au diri potuissent. Mentior, nisi tibi cum villesan scriptis quorundam qui huius --ctae coryphaei habentur lyeculationem ,

gratitudinem,contrarietarem. , aliaque eiusdem generis plurima ostendero: Ied satis est dis se ego pulcra pol mutatango.Chirn s mel in hanc disciplinam nomen dederis, quocumque modo & scribas,& loquare, dic licebit,

Fuit haec de principio laboriosia quaeda, α exquisita diligentia nunc in ignauiam Vertit, quid enim magis in Piomptu est, quam,cum quid scribere ingressus si ita singulis voculis Nietolium consuleret Quid tu igituriinquies, ex omnibus antiquis scriptoribus, nullo dicirimine, et

hibebo iudicium,habebo delici cu, ex iis potissimum qui gntiquit/yis quo'que is si principeti visi sunt, Cisyron ,

642쪽

uer M. A N T M v R E T. I . Caesareaerentio, aliis qua plurima sum-- psero: cum orationis meae genus ad eorum exemplar quam maxime potuero,

conformaro , ex aliis quoque bellissimuquodque carpam,& quo quis', maxime excessuisse videbitur, id imitari atque exprimere conabor: neque in ita modo quos paulo ante nominaui, sed in Tertulliano,Arnobio,Hieronymo, Augustino, Ambrosio,& quod magis mireris, Appuleio,Cassi odoro, Martiano etiam & Sidonio Apollinari multa reperiam,quib. suo loco positis oratio uberior & ornatior fiat.Tibi quoq; , Dari, auctor sum, 't idefacias, in primisque ut ne eorum stultitiam imiteris, qui usque eo antiquitatis studiosi sunt, ut voces quoque Christianae religionis proprias refugiat, & in earum locum alias substituant, quarum nonnullae etiam impietatem olent: qui non μιm, sed persuasioneni, non sacrament

corporis Dominici. sedon I cum crustulum non excommunicare sed diris dem re non melis sed mulos no bapti et re sed abba ire cunt: aliaque eodem modo deprauat: qui,ut opinor, nisi sibi metuerent , etiam pro Christo Iouem optimum maximum di-eerent. est enim massis Ciceronianum.

Quae aute insaniae cum torrisere, clim

643쪽

a impetrire,cum tripudium Epimum, curri pa .i a. &Dmpinia legimus, notare ea tam- quam dicta sapienter: qubd ex augu tali bus & pontificalibus. libris depyompta . ' sint 8 propria Christianae fidei , & CGistianorum rituum verba, ut non satisi Latina contemnere Plura dicere cum' pararem, amicorum quorundam interuentus institutum sermonem abrumptire coegit. natus emendandi locum queda- racilipese

O OLENT interdum medici eos quo que aegrotos, quorum salus ab omnibus deposita iam ac desperata est,curandos suscipere, interposita prius cautio ne,s audi sibi non fore, si qui eis interea deterius acciderit. Eadem ego quoque conditione locum quendam Taciti suncipiam, ita male assectum M in vulgatis.&in veteribus libris , vix ut ulla spes. eius sanandi supersit, si quid igitur bo-. nioficere potuero: sin minus , veniam tamen ut spero, ab aequis iudicibus consequar. Ita ergo scriptum emibro x I v. . Annalium ab excessu Diui Augusti: Ne

tamen ludicra. tantum imperatoris artes

644쪽

,ε M. AN T. Musca Tafectauit contra A quibus aliqua pangendio cultas. Nee dum insignis aetatis nati considere simul, aedi actatos mel ibidem repertos versus co nectere, atque Nrba quoquo modotroia ta suppure: quod1pecies ipsa carminum docet, non impetu instin tu, nec ore uno fuens. Neque multum opis in veteribus libris, in quibus ita legitur, dum insignis aetatis tali considere simul natos vel repertos ibi, dem versus connediere. Nunc quomodo ei mederi coner, aperiam. Primum illud ia ii,ex quo ab aliis factum est, nati, deleo: α puto frustia geminatas esse ab ind isto 5 oscitante librario litteras eius vocis quae proxime praecesserat. Deinde ex illo aetatis , facio erat. Ij. Postremo Vbi est di natos vel r)pertos,deleo illud vel repertos

de puto dubitationem fuisse librarij legere neseientis. Quae si mihi concedantur, pr stare ausim,locum integrum esse hoc

modo: Ne tamen ludicrae tantum imperatoris artes uolescerent , earminum quoque sudium.

Elauit , contractis quibuου aliqua pangendi facultas, necdum insignis erat. η considere muco natos ibidem 'ersus conuectere, atque is ni merba quoquo modo prolata supplere: quo pecies ipsa carminum docet , non imperi O is me lubuec ore νω fueus.Si quis igitur

melius aliquid nouit, impertiat: si npii bis

645쪽

melius aliquido ouit, in pertiat.: sit , his mecum utatur licet. Euendata quaedam apud Tacitum is

IN ita Iulij Agricolae, quam' idem ille

Latinus Thucydides scripsit, oratio est ducis Britannorum Galgaci, ardoris M vehementiae plena, qua ille milites suos ad fortiter pugnandum cohortatur, facilemque eis, si praesenti animo sint, spem victoriae ostentat. In ea ita vulgo legitur: Brigantes, femina duce,e rere colouiam, . 'ν προ α castra ac, nisi felicita. insecordiam . vertisset,exucre iugum potuere: uos integri e indomiιi,oe ii marem non tu praesentia lati 'ri , primo istatim congrestu sede utendam ιν ,

quos sibi Caledouia Dros Iet erit In quibu , acute vidit Lipsius , legendum primas tim cougre mone. Id luci ipsi mihi magis placet,quam quod ego actea suspicatus

pram vocem delendam ess e: amen etsi, utroque modo eadem, sententia efficitur. Sed ea quae proxime antecedat, ut

. obscuriora.& id corrigendum d fficili sint, Rhenani temeritate factum est: qui ut m Taciti libris nonnulla coirexe-iit unciis ceri Eplura corrupit. Libri Ro-

646쪽

178 M. ANτ. 3avRExx Minae impressi habebant m libertat non inpraesentiam laturi. Rhenanus fecit, libertaum non tu praesentia tutaturi, dc stultae mutationi stultiorem interpretationem addidit. Significat,inquit, priu sipsis libertatem fuisse, pio qua adipiscenda n5 erat opus pugnare, sed coseruanda.in praesentia dixit de futuro .Equidem Rhenanum, cum illa scriberet, sobrium fuisse non puto. Sed eo omisib, adferamus siquid verius possumus Censeo igitur ubi est, in praesentiam laturi, legendum esse , in P R.seri itium uati. ut totus locus legatur hoc modo: Nos integri cr indomiti, in libertatem, non in populi Romani fruitium nati, prima statim congrepone ostendamus, quos ibi Caledonia et iro seposuerit. Non magnam neque violentam

esse mutationem, qui in hoc genere exercitati sunt facile vident: vulgus quid prQbet, quid non probet, numquam laboraui, Quid sit apud Ciceronem amor amicitiae:=cur id in in fugitio si amoris mentione,

dixerat, more Graeciae. C A 2 V T II II.

IE τ a R E s philosophi Graeci liben-V tius fere versabantur cum adole sontulis, quam ut sermones hominum, alit

647쪽

v λ R. 1 E e T. 2 i g, X v. 37'α aliquam turpitudini, suspicibilem effugerent: quanquam enim illorum se ingenia amare dicebant, ea tamen fere potissimum amabant, quae bene habitarent. Itaque id Cicero in eis urbane, Vt solet,exagitans, ita scribit libro quarto Tusculanarum: imagistros virtutis ibi, Iosophos veniamus: qui amorem negaui utri

e , in eo litigant cum Epicnro nou mHrium, ut opinio mea fert,mentiente qμis s enim amor se amicitiae: cur neque deformem adolescentem quisquam amat, nequeformosum senem ' Quibus in verbis, quaesitum est ex me.quem aut Cicero, aut illi amorem ami- eitiae dicerent. Respondi hoc eos προκαλυμμα nequitiae tuae obtendere solitos esse, ut dicerent amore suum non 34 fmdam & nefaria corporii commistionem, sed ad costituendi amicitiam referri: at

que ita esi vocasse .esia id est,

648쪽

autem amores stlos in Graecia usitatos , etiam illud indicio est, quod qui eo vitio laborabant, mbre Graecorum facere dicebantur. Cicero quin, cto Tusculanarum de Dionysio irranno

loquiens : tam abui daret aequali mD- miliaritatibus o consuetudine propinquor , haberet etiam, more Graeciae, quosdam adolescentes amore coniunctos, credebat eorum n 'mini. AE milius Probus in Alcibiade Ineuute adolescantia,ama m es a multis, more Grae- eorum. X ophon libro se cudo

uim quad4m Iemilii Probi reprelyensi' . . aduersus eruditum vitam qui milium defendere pluit, . .

SCRipsi iampridem, mihi

videri AE hum Probum , qui negasset, turpe fuisse Cimoni, summo Athoniensium uiro, sororem germanam ha-ibere in 'aatrimonio , quippe clim clues. eius eodem uterentur instituto. Extitit biennio aut triennio post bomo no niadoctus qu i in notis quas ad Plutarchi vi as in itinum sciatibneri a saconuer- .

649쪽

fas addidit, a me dissentiens, Amilium defendere con tus Ait enim Cimonem pulsum esse in exilium, non quia rorem duxisset uxorem: sed quod ea citra nuptias abusus credereturAdhe ex spsis Plutarchi verbis colligi polle, fi

qui S attentius ea consideret, addit Alii natum libro xD1. hac ipsa de re loquentem no simpliciter dicerc,τῆ λ ι in ἐν-

sed addere , ex quo inteIligi damnatum Cimonem, non simplicia ter qud 4 cum sorore germana corpus commiscuisset, sed quod id fecisset aduersus leges,id est, priusquam illam uxorem duceret. Postremo Plutarchum apeί- te idem quod Emilium d cere,qui Themistoclis filio Mnesiptolemam Themistoelis ipsam quoque, sed ex alia matre

filiam, ex ea consuetudine nupsisse nat-ret Ego autem non eram nescius li- - cuisse Atheniensibus, sorores ex tem. tre, dum ne eadem matre natas uxores

ducere. Docuerat me id Theon, qui in Nebulas Aristophanis ita suribit:

Sciebam hoc inteis isse inter Solonem & Lycurgum, quod ille τὸ e ιρ πατρtove ducere perini seras rhic ταρίμ; forti Vr. Docuerat me id Phil', cuius

650쪽

inanis sororibus nusquam tale quid quam legere memineram. Ita enim semper existimavi,qui eodem patre,sed non ea de matre geniti essent,consanguineos; qui eadem matre, sed non eodem patre,vterinos, qui iis de & patre & matre interdum quidem consanguineos, sed suo ac propr o vocabulo germanos vocari. Itaque neq; unquam apud Athenius es germanam sororem habere in matrimonio licuit: Se, si Elpinice consanguinea tantum Cimonis fuit,non etiambis errauit AE milius,qui eam germanam ipsius sororem fuisse dixit. Imo vero si consanguinea tantum fuit,dicere ausim, causam non fuisse, cur Atheniensium logibus Cimon in exilium pelleretur.IStu prum enim, non incestum fuisset. Ince. stum siquidem non committitur cum ea,quam quis ducere uxorem potest.Sed certe verisimilius est, germanam fuisses& eo illum exulasse, quod eam πονιη νἱ

μωρ, uxorem ducere ausus esset. Nam

illud quidem argumentum ex i Ath