D. Stephani Roderici Castrensis ... Posthuma De epilepsia disceptatio

발행: 1640년

분량: 123페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

11쪽

6 Posth. de epilepsia

tem accidunt , commutationem accipiunt, quibus autem anno vigessimoquinto commoriuntur. Fuis vero est qui ne stat, iuuentutem anno vigesimoquinto lucipere, et v s ad trigesimumquintum perdurareὸ SOLuit igitur morbum comitialem iuuentus, quae

aetas calida ,esicca est , s omnino cause huius morbi suo loco dicemus9 opposita rimmo ἐν opposita etiam aetati, in qua incoepit morbus , hoc est, pueritiae, Ps ad decimum

quartum anuum, tu quo incipit pubertas, pr pagatur . Hoc tamen ita intemgendum en , ut non in quolibet anno isse ad decimum- quartum morbus exortus, mutatione aetatis

foluatur ,sed solummodo is , qui primrs quatuor, aut q inq; aunis incoepit: merito enim Hippocrates 6. epid. citato , non pueritiam, sedissentiam dixit , quod Galenus adueraus Zeuxin , Callimactam, Herophilum,quo nullos alios empiricos disputauit , quod docte admodum aduertit Septatiui in suo comenta

12쪽

Disceptatio. 'Vis in libellum Hipp. de aere, aquis de lo.

Morbus etiam Herculeus appellatur ,siue quia, ut inqinta stotele SO. sect.prob. I. Hercules hoc morbo fuit infestatus ,siae quoniam ex Galexo 6.epid feci . 6. com. 7. Menomine saeuities, z magnitudo morbi,commode exprimisur, aut etiam quod Horculeae requiruntur scires ad hoc Moninum expugnandum .

Caducus etiam dici flet ,eo quod cadere facit, convulpis Gog; totius corporis neruis, et mus ulis, tota corporis macbina Hare nequit, sed abriti voluntatis imperio ruit, unde Atoties grauiora contingunt mala ex caseu,qiam ex parax mo. uapropter recte fuit dictum ab Avicenna prima teriij tract. s. cap. 8.

in principis, quia in episeptico parox mo' hibetur bum apo ilitate erigendi seu fuma , ον neque possibile ea homini, ut cum eo

remaueat tremo corporis. Ricinus mero ille

13쪽

8 Posth de epilapsa

comicus, quem Marcellus Donatus se curasse ait , ita leuiter vexabatur, mi non adhuc illud malum epiis a dici mereretur: nam singula quaq; vice, non longiore tempore paro-mmus orabat , quam quo oratio dominicatalis, a quouis dici post et,quo temporis interuallo praeterito , id malum ita celsabat , t ipse , ac si illi nibileontigisset erelinqueretur. Praeterea non cadebat , licet sic per pilai magna smento repletas ambularesibi videretur, me tis non omnino compos erat, verumtamen imminens malum praesentiebat. Ergo cum malum ita leuiter affiigit, non epilepsia, sed ὰ quibusdam , 'Umus ad non proportionatam

materiam in non proportionatus ad materurum appellatur . comitialem morbum dixerunt Reteres , quia cum alendis Ianuarij metiaratus creabantur, ea erant comitia non erat ulterius pergendum,'rie comitia soluebantur. ELSerenui i

14쪽

atio,

hst subiti species morbi, cui nomen ab illo Quod fieri nobis suifragia iusta recusat, Saepe etenim membris atrolanguore caducis . t Conciliu a populi, labes horrenda diremit,

Ego, quod adeo esset execrandus hic morbus, sacrum crediderim sevis appellatum, non aliarer quὰm ὰ Vergil. 9yneid. auri sacra fames, id e II, auaritia execranda; sic facem rimus homo dicitur a Plauto, tr Horatis lib. 2. sermo. 6. Intestabilis & sacer est . sacerenim dicebatur ab antiquis, te ire Macrob. 3 i. saturn. qui diras execrationes pestis,alterius ve calamitatis expiandae gratia , alucui Deorum immolabatur . Adeo eu ex crandus bis morbus , ut Plauto eum periphrasi appetist morbum, qui spuitur: Pliniusseribit, morbum hunc despui consuetum: mos enim fuit antiquis, qui adhuc hodierna die viret , vicum aliquid derectandum auditur, Gatur. Ideo etiam fonticus consultis nuncupatur ,

15쪽

Iz. tabularum. dicunt sonticum dicisma nocet , se monomen illι prae caeteris comvenit quoniam terribilius nocet. Aretaeus lib.

I. cap. q. Triste medius fidus ait in est, huius inuasionis spectaculum , turpis Seius desinentia cum stercore, & lotio, &

spontina ventris solutione, addite,νθ-

man, oris , oculorum distortione ,- huiusmodi homines , a daemone vexari dicam tur .Execrandus igitur morbus dicetur per an,

tiphrasi acer quasi minime sacer, ut bellum,

quia minime bellum, officium,quia minime officit. M usti , multas alias excogitarunt rationes , cursacer morbus dicatur, in pri

mis quod siquisi carent aliquam pubesse bule

morbo diuiuitatem, undesiis expiationibus, incantamentis curabatur. Vel propter admirationem dixerunt sacrum,quasi diuinum: utram que rationem autbor tib elli de morbo sacro reprehendit isquiens, Nulla re vid

tur mihi alijs diuinior esse morbis, necis

sacra

16쪽

sacratior, verum naturam haber, quam etiam reliqui morbi:-postpauca, addit, qui primi hunc morbum , sacrum esse pronuntiauerunt , tales homines mihi fuisse videntur, quales etiam nunc sunt magi, & expiatores, & circulatores, &quidam arrogantes , qui se vehementes pios esse simulant: quae in hanc sententia

amsequuntur.

Sater etiam hic morbus dici alijs placet, quia magnus est, sacra enim quocantur, qu magna, more grαcorum, apud quos ieron non modo facrum ,sed magnum etiam significat: sic ancbora sacra, grocrum mare,-Tragiacus,quem refert selius Aurelianus lib. I. c. Dcram appellauit noctem: eodem modo medici magnum os appellanisacrum. Hinc est,quod corneuelfhb. 3 .cap. 2 3 .comitialis,inquit, vel maior vocatur, Hippocrat. 6. epid. sect. 6. tex. 7. docens a quartana correptos metuo morbo Non compi, pro magno morbo in

17쪽

telligi vult morbum comitialem, ut author es Galenus, licet de hoc non admodum liquet: nam 3. epid. I. 'Martanam a magnis morbis liberare scriptum reliquit, ubi non epilepsiam sum, sed er alior morbos , plurali numero eomprehendit . adibifane non placet epile'siam, metuum, aut maiorem morbum antonomasiue appellari, cum alijsint ij magni, maiores, ut apoplexia. Non caret probabilitate sacrum dici huneafectum quia capitii est , caput enim facrum anima templum, mentisodes a Platone appellatur.Hinc est quod Aristuc. 3 3 .prob. s. sternutamentum adorari ait , quia inditia uni est bons valetudinis partis optimae , atq. facerrimn idem ast mat Athensus lib. a.de somnijs sophistarum, di idcirco Neteres per caput iurare solitos,animaduertit. Sed dicetis, multis aliis morbis caput infectari,quibus eadem conueniret appellatio.Ita eis, si r iam cum epilepsiae etbmologiam tractaremus, conces

18쪽

Disceptatio:

mus, icta tamen nou sunt ad visum omnino resecanda. Lunaris morbus ὰ nonnullis appellatur, quia magna in hoc morbo lune potentia eo deprehenditur . Nonnullorum opinio erit, fastum in interrunio conceptum,aut in lucem ediatum , sec morbo tentari , unde Serenus ait,

vse Deus memorat dubiae per tempora Luna conceptum talis quem saepe ru ina profudit.

Iam Nero parox mos epilepticos, fgr in nouis lun/ji, ist plenilunjs accidere, experimento otii est compertum. Causam huius rei, si ad mavisectas qualitates reducere molamus, diacemus in novilunis,ob absintiam luminis imprimi frigiditatem, in plenilunio ob eiusdem ruminis praesentiam,pituitam dissolui: lumen enim ians tale est , quale addissoluendum,non ad exsiccandum fossicit. Plinius lib. 2. cap. s. ideo, inquit, Molliore, & imperfecta vi soluere tantum humorem, atq. augere

19쪽

14 Posth. de epilepsia

etiam quem Solis radij absumant.

Si autem adpeculiares mutationes, quas

cit Luna , insignis oppositis, magis id re

ferre placet , non est omnino extra rationem . Cardanus lunarem morbum nou epilepticis fed melancholicum, vocat. Herum viriq. m

is , b.ec appellatio accomodaripoteu: quoniam utrumqssummopereruns mutationes infuis reuersionibu sequitur,Wadeo bi morbi inter se conueniunt f mi saepi me unius ad ali rumfiat transitus , dicente Hippocrate, lib. 6.epid. feci . 7. prope Dem. Melancholici magna ex parte comitiali morbo assctiuntur & e contra, morbo comitiali laborantes efficiuntur melancholici, atq. limrum utrumlibet magis accidit, prout vel

in hanc, vel in illam partem cinfirmitas repit: si enim in corpus , epileptici, si in

mentem, melancholici redduntur . everba Galenus 3.loc. assect. cap. T. expo-ποπι cρysiderat in primis merba illa magna ex par .

20쪽

Disteptatio. I s

Cx parte . nam nonsemper epilepsia in melam choream transit , sed quando ex melancholico more sit: quando enim ex pituitose, tunc tram sit in alios a sectus. Deinde quod ait sineorpus malo mutato fieri epilepsiam , in anima melancholiam , ita explicat: Quum anima sit aut temperamentum activarum qualitatum, aut ab ipsarum temperamento alteretur, bilem, cum cerebro, veluti pa ti instrumentali nocet, ad cerebri corpus conuerti ait, id quod in obstructionibus fieri constat, quum verb temperamentumutando, ei ut similari nocet, ad mentem , eam repere dicit. Haec Galeni expostis, violenta admodum miritur: nam nec anima ea temperamentum, nec a solo temperamento mutatur ine re .partium constr-ctiones'ura,' continuitate.

Alij nter quos est Mercurialis, quasi in

idem cum Galeno couenientes, inquisvi,quod

quavia humor occupat cerebri ventriculos, fit epileis

SEARCH

MENU NAVIGATION