D. Stephani Roderici Castrensis ... Posthuma De epilepsia disceptatio

발행: 1640년

분량: 123페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

21쪽

- 16 Posth. de epilepsia

vilepsia, cum mero cerebri corpus, melancho. ba; Ducuntur,arbitror,aut boritate Galeni q. loc. assect. cap. 2. dicentis , In sopore,&morbo comitiali ventres magis, cerebri corpus minus, in apoplexia vero, corpus

magis assici solet. Usc tamen positis Ialmtatem in Se cootinet: nam atris Maporibus cerebri mentriculis occupastibus, melancbolica

occidere symptomata, nem ana mentis dubia rabit; Et qui se i melancholici tu potenti=s r ctricibus errant, et se in sint i cerebri suam habent sedem, cur melancholia dictinguetuar ab epilesa,ex est, quρdepile a cerebri Anus ,mqtiαcialia cerebri corpus occupet ξ Immὸ vero con trarium eris magis verum: nam via opticus paraxmmus ,sis cerebrisubstantia sero con tiente, ac proinde in se mali causam habente, melanch is verὸpiantasmata,Nen triculis cerebri ingravd mapore, vel humore fatentibus. Iam vero Galenus cieatus, cer

22쪽

Disceptatio. IT

paratione facta ad apoplexiam, non autem ad melancholiam, sedde hocpyua cum locum afhaum in hoc affectu inquiremus. Vanesius 3 .epid. ait , malum mergere ad corpus in conuulsionibus, quia Bmplomata corporalia sunt: ad animam in deliriis, quis ut magis animalia. Vallesium refellit Pere..da magis oestro contradicendi, quam ratione ductus ,siquidem rationem nullam adbibet. Vuapropter. Vera dicti Hippocratici expositio talis mihi videtur esse. Agit Neneraudus Senex de iis tomatibus , hoc est , de laetione operationum, quae in Vtroq; accidunt affectu : quare cum cerebrum tum se miWi , tum motus origo sit, identur sensationes magis ad animam pertinere, quas melancholicus mitiatas habet, motus verὸ,qui in epileptico laborant,magis pertinent ad corpus, ac proinde dixit, alo ad corpus inclinaute fieri epil*stam , at mero ad animam melancholiam. ELI tamen non leuis obiectis,quia Galen i Castren. B in ea

23쪽

18 Posth. de epilopsia

in eo disserre ait a tetano epile iam , qui in tetano non laborat mens , ἐν sensus, in F lenia vero maxime: quapropter non videtur ana expositio , quam attulimus , nempe in

Melancholia &difensum, in epilapsia motum, siquidem si Ar motus , st sensus in episepticisiaduntur. Respondendum, Hippocratem non nega e st melancholicis episepticis osse

fames tam mentem , quam corpus in ed ma . gis ofensem dici mentem melancholicis , m sis corpus epilepticis, quia si ad deprauatas actiones attendamus hae enim magis nosse mouent, quam diminutae, vel ablatae in vialesa deprauatur motus , in melancholia α' ro internus fensui. Nec vero quispiam dicat, dari etiam adia quam epilepsiam ablato motu non deprauato,de qua D Avicen. selius Aurelian. sermonem fecerunt: nam talis potius Gaasii, quam vile a dicetur ,-potius lovis apoplexis,

24쪽

Triplex epilepsiae inuasio, &

Nuadit hic morbus, mel per idi albiam in cerebro, hoc proprio illius membri, nec aliunde communicato affectu , mel pers patiniam ineu, quod idem est, per consem sum, nempe quodam quasi aliarum partium contagio. Si idiopatbicus ect unc proprie epialepsia ομνcupatur ,sis albicui, - ab si macho communicatur , mel ab alia quapiam

parte: si ab stomacbo analepsia dicitur, sin alia

unde , catalepsia Vuoniam mero non continuesed per red untes parox mos aggreditur, existimarunt

multi nonrisio idiopatbicum esse, nam talis

25쪽

ro Posth de epilepsia

cum semper causam habeat in cerebro prae emum , semper absq; intermissionesuum prodi, cete fectum. Attamen siquis considerauerit, quam multa ρer natas periodos stant in corporibus DL lunari bus mutationes Asy;fluxione materiae ex uno loco in alium,is tenebitur fateri , pos sebumorem in na,si V eadem parte permanen

tem alterari micissim ἐν sedari , praecipue si corpus sit lunari in xui obnoxium, qualia

sunt conchlia, sior asi commρον smuc,qN ad lumen lune notabiliter Pariantur , Ni aω-rbore uni Ari tec A. de gener. animal. cap. I o. Psimus lib. 2. cap. q. Aulus GL Iius in suis noctib. atticis lib. 2 o. cap. T. duapropter cum cerebrum huius cense sit, et inter corporis partes maxime iuuaris biaceat imperio, poterit humor, qui in cerebro contisnetur una augescente,inflari, decressente a

tem, detumescere. auod si a posteriore hoc scire fulgit,epi, icos , ἐν melancholicos

26쪽

atra. 2Iquorum miriq, ti diximus) lunares appellantur, lunae circuitus suis circuitibus imiarantes mirimus :-ita re 'nsum motum θi, qui per idiopathiam,seu per proth albia amposesieri comitialem morbum negabant , quia per circuitus reddit, intelligendum t men e s , hunc idiopathicum adfectum semper cum materia, mufuam a nuda intemperie δε-bere esse. Sympathicam epilepsiam ese' admodum

frequentem,complures indicant hi floriae: im Iar multarum , erunt illae ὰ Galeno 3. loc; affect. cap. 7. commemoratae, tantopera in schola raedica celebratae de duobus pueris , quorum mnus decimumtertium aetatis agens annum, a tibia, dicebat,dispositionem imam. initium sumere: mox illinc recta ascendere

per semur , f perposita illi ilia , ac per la-

ιera ad ceruicem, donec ad caput perueniret : quod cum primum tangeret, ipsum baud quaquam sibi constare. interrogantibus autem me- u .U , B S dicis,

27쪽

22 Posth; de epilepsia

dicis , quale esset iriquodserebatur ad caput, nitit habuit, quod ressonderet. Alius deinde compos menti qμippe qui fatis p terat ssentire, quod fiebat, alteri narrare' dice- Mirabiles in Mundo coistingunt rerum dimatbiae,de quibus pulchre admodum me ronymus Fracastorius: sed quae Mot in animalium corporibus, vel sunt, traumiga omnum membrum ab alio, ea re quam trans mittere non oportebat: mel non transmis quam transmittere oportet: exemplμm prime, cum propter mapores a mentriculo eleuatos, i fusiones in oculis accidunt et exemplum fecundae, ut cum obstructo neruo deperditur hosus , aut motus, aut Uterque. Attamen

D albia in epileptico affectu non ea primo modosumpta et neq; enim cerebrum aliunde aliquid expectar et cuius desectu, epilepticae Νησι conuulsionei, expectat fave cerebrum ἀ

bat , veluti frigidam quavdam auram esse quod ascendebat.

28쪽

ρOcbia e citur, non autem viles . Fiunt ita is e septici casus, mand ta aliunde ad cerebrum re aliqua nocua,

alue ea sit qualitas , siue substantia, de

quo dubitare videtur cum praeceptore suo Pelope Galenus: midendum infra cum de causis agemus . Emandatio sit, vel a vicino loco, vela remota: a vicinossi cum iasa aliqua similari parte,totum organum nequis agere , ut si ob muscu

lum,aut neruum pedis laesum , totus per non moueatur.Ex parte remota sit, con 'fui, vel per communia vasa, ut com

tingit Uentriculo, aut rutero cum cer i

bro, ut corde per manifestos neruos , Ur

arterias, absq; vas cirum communiatate ,sedper occultos meatus hoc etiaam bifariam accidit: aut quia materis toti corpori , saltemue 'Pluribus eius pamribui communicata, ei tamen magii ma

29쪽

Posth. de epilepsa

niseste nocet, quae a tali noxa magis tiri es apta.Sic puer ille sentiebat quidem per omnes partes abisseruis ad superna aurainfiigidam ascendere . sed prsdicta aura cerebro magis,

quam alibi nocere erat apta feodem etiam

modo in hissericis affectibu s. stigidum vene.

num sursum elematur , quod tamen in corde , cerebro manifestat te magis, quam alibi, quia non: alibi tantam imprimere poteri noxam . Aut materia mota, si tant ae proprie tate uni tantum membro est inimica: sic me nenum in animali genitum, de quo Galenus lib G. cap. 1. de locis affectis , cor propria naturae vi lacessit, alia membra non isdit, ita etiam cantari des, renes, et Vesicam Nicerant,

alus partibus penitus si sis. Poterit omnibus tribus modis edi albica epiles eri: primo, ob vicinum membrum

prava aliqμα causa imbutum, secundo, ob materiam etinginquo eleuatam, quae toti corpori inimica sis,u s ramen magis Pam cerebro,

30쪽

Disceptatio. s

propterea ad cerebrum accedens, facit Niillud ad inimici expulsionem, cum auimalis

damno se excutiat: tertio, cum materia in

sensibilis est, omni alteri membrosi non δε- miliaris , at saltem non inimica, seu cerebro infensa. Nomina huius mali, st inuadendi modos, quos habet, diximus , quasi desinitioni eius praeludia constituentes, nec tamen definire aggred ar ,sin priuid:um morbum , an Dmpto-ma definiendum sit,aperiam; profecto hanc

exactam inferentiam inter morbum, causam morbi, η' symptoma antiqui parum cur e videntur, quod annotauit Philoteus, inqu:-ens , I. aphor. 2. Hippocratem veteri consuetudine intelligere morbi nomine causas, accidentia,& morbos. Cornelie sui , Avicenna, ut ex eorum dictis colligitur , morbum appellari volunt: fauet communis locutio , quandoquidem morbum comitia lem, morbum Herculeum, morbum caducum,

SEARCH

MENU NAVIGATION