D. Stephani Roderici Castrensis ... Posthuma De epilepsia disceptatio

41쪽

6 Posth. de epilepsia

plomata accessionis. Et siquis Pigrat, qu morbo tunc laborat homo , cum non febricitet , respondeo , peccare in temperamento partia mandantis, aut recipientis , aut in tempera, mento miserae cum materia. At vero in epi. plepsia , in arthritide, in morsu a cane rabido aliter se res habet: tales enim cum sunt extriparox mum,neμtri dicuntur, lib.art. med cap. 2 3. ideo conuenit illis sola praecautio,nm

curatio. i

Poterit tamen inctare aliquis dicens, epilepticos pararasmos esse adeo firmquentes , ut saepius eadem die recurrant:r pondeo tunc totom tempus, quo frequentes durant parox' he e tempus Nntus duntaxat morbi acuti, neq, coim hoc pacto pote si h mo diutius perdurare. Aty. baec eri me emtentia, nec Nero me incidere putet quispiam

in sententiam illorum, qui diuidunt epilepsia

in morbum acutum, longum, neq. euim

hanc diuisionem se is , sed dico episepticos

42쪽

parox mos esse morbos acutor , vileptiacam mero aegritudinem totam , esse morbum I altem non oppositum acuto . Neq, vero pamtes alterius rationis a suo toto conuituo: nam

parox semifunt ita partes, ut simul sint etiam morbis mi prybauimus; uod autem Nnafp esea posit in diuersegenera mutari , nihil ea quod impediat, ut senditur in embrisne .

Definitio e lepsiae exami

Ucribitur comitialis morbus a Gai I no 3. locor. assect. cap. 7. in tam modum o Est conuulsio omnium corporis partium non perpetua , ut inemprinsthotono, & episthotono, atque tetano , sed qus ex temporum accidit interuallis: neq; solum hac re, sed mentis quoque, ac sensuum obhesione, a iam dictis conuulsionum generibus differt. Vnde constat,

43쪽

3 8 Posth. de epilepsia

in si premis corporis partibus hunc affe-

stuna generari .QEadem fere verba repetis

q. eiusdem operis libro cap. a. nisi quod addit hunc Ufectum in parasilegiam που GH, in quUbi ipsi mauison contradicit, qui

q. de ration. vict. in morb. acui. com. 2 7, is toto corpore fieri conuulsiones,ait, ex mat ria , quae cum in aliqua ex non praecipuis pamribui in pacta fuerit, paraplexiamfacit. Neemiuili sibi contrarius est, do quidsit para-plexia , qui paraplegia, ponit. Etenim I. prorchet 26. inquit, Paraplegiam esse assectum unius partis corporis , qualis est para plexia totius , sed . derat. vict. in

morb. acui. 27. apoplexiam docet 'miri in unius partis resolutiouem, quae paraplexia V pellatur. caeterum cum uterq; affect Gat absiq; cerebri lasione , siue udatur tua tam tum pars corporis, siue Utraqi, Pr*m refert. - Illud ta men scire ope pretio m erit , qua

44쪽

in eam non finiri. Misenna I. S tract- F .cap.

8 se tui. Multoties quidem resoluitur epulepsia ad paralysin. f multoties t corrigit Mercurialis, cuius loco apponit i aliquotiest quia rerum ect , inquit ille, epilepsia μat sine conuulsoue, destinat in parabsim , se falsum est, quod euentu semper . Vult igitur Mercurialis eri aliquando epil sam e conuulsove , quod probat ex Avicenna , δ' Cornelio Celso, fabAs conuulsione , in , quam , manifecta, hanc autem desinere ista paradisim . Uerum mirum miritur , frmonstra simile, epilepsiam , quae 'sinc coνο-

ulpom, quae mitior est, atqs ab humore non obtuente , sedab ora quapiam minimum acri gignitur, in paral si niri: aliam mero terribilem ab humore ob uente ineo mordicante menen o factam iterum relinquere aegrotum. Forsitan intelligit Mercurialii vilesiam Enc conuulseuc , cam,qμ a

45쪽

propter multam obstructionem , proxime V plexiae accedit, in qua propter alamussit conmiassuus motus: nempe Iere obruta facultate expultrice ab humoris multitudine sed hane potius leuem apoplexum , quὸm vilistam vocari debere , superius dixi . Et quamuis maior aut borum pars, libem eius recipiat sententiam Galeni A. de locis affect. prolatam , nempe non terminari ad parabsim, tamen quidamηeotericus contra-r ω opinioni admodum adbaerens cum Galenus . acutorum dicat, interdum conuulpiones salubriter eueuire, quia materiam ad ignobiale membrum detrudendo , par plexiam es Rciunt , ario merum hoc esse exiissimae , me

toties ii hanc esse Galeni mentem ex eo romeuat , quod q. locor. affect. apoplexiae treberrimesuccedere paeratnse criptum legi ror. Vuasi vero apoplexiae, et vile ae commuουμ ratio , minui tamen in epile a Ob

46쪽

concussionem cerebri: ea siquidem concussione ihumor, qui morbi comitialis ess causa,ad nares , ad palatum, ad Nentriculum expellitur: quod idem Fernelius ateretur, sicausam epi-lepsiae humorem pituitosum e re agnosceret: Nam ex eo probat epilepsiae causam ess r diuersam a causa apoplexiae, quia si eadem utriqs esset causa sinquit ille liksa terminaretur ad parabsim, quemadmodum apoplexia.

Hec omnia praeter rationis normam in

dentur dicta , nam in primis Fernelium iam babemus eius opinionis fautarem , quae revet epilepsiam non terminari ad parabsim : de causa , quam ille assertfuo loco agemus . Et quamuis Ῥel Fernelius , vel alius quispiam maior in arte diisse vitisam terminari iuparadisim , plus credendum arbitror experimento, quam opinantium authoritati . Dicunt igitur mihi medici communiter pratiricantes,

quot illis contigerit videre episepticos paradisi faοato, Erosave inprambi operibus consμ

47쪽

nescens, adhuc unum me vidis non recordor, cum tamen plurimos caduco morbo correptos tum p rsti , tum grandiores , me mississe profitear. Vidi multos in melancholiam prolapsos, ' epilepticis amentes factos, nullum vero pini plecticωm. Experimentum autem non ea a ratione ab um: etenim materia, in uno'opparox semo mouetur, ae pauca ea, o facile odissipabilis, Ut mox dicam,cum de causis erit sermo: nam quamuis ex materia crassa , FLopiis fiseri dicatur , non ea em quae in C quoq; ' πιμο negotium facessit sed tenuior eius pars . At dicit ille, epilepticus post pa-rox mum , vitream pituitam per os ei=cit. Respondeo,banc non es,qua ventriculos cer bri concutiebat, sed quae ex concutioNe proiiciatur, quemadmodum etiam j ctercus,

urina, εἶ semen, εν sanguis. 4uapropter longe melius undetur cumplerisq; dice um , leni sententiam q. de locis assectis,

48쪽

non succedere para'sim ,succedere, certe in lancboliam , it Hippocrates superiui citatus dixit . Et quamuis Galenus q. de rat. viet. citato , dicat , Hippocratem paraplexias appes 'as, quae epilepsijsf ccedunt, uon ess credendum : merba enim Hippocratis in illo con

textu funt: Hinc epilepsiae ,& paratiplexiae si continentes locos fluxiones inuaserint, atque spiritibus exire nequeuntibus exaruerunt. Ex his merbis, nemὸ tolliget , unamsequi ad aliam , sed utram que ad Vuam, eaudem causam , quod si Hirpocrates alibi epiunia paraplexiam succedere dixit , proferre verba Hippocratis Gale, nus debuerat , alioquin maneat fides apud

eum.

Itaq. epilepsia dicitur conmulso non perpe tua , cum issioue senses 3, ἐν motus. Conuuia Aouem esse , non admittunt aliqui , inter quosnumcro Horatium Augenium , Peredam in

49쪽

annotationibus ad Paschalij practicam, ἔν capiuacium, nisi pro conuulsione conuulsise

uos motus intelligamus. Immo nino Captu cius inuebitur acerbissime in aliquos, praecipue in Attomarium, quem duntaxat nominar,qui dicti non ratione, sed nuda Galent author

tate insuperficie intellecta epile iam dicunt esse onuulsionem. Probat ille suam sentemtiam duplice ratione . Prima ,si est conuulf,

velfit ex inanitione, mei ex repletione. Non ex tuanition quia ex Galeno 3. de loc assec. cap - 7. cito fit , & cit , desinit . hinc enim agnoscere docet Galenus hunc morbum non ab ariditate, mac tiooeue, sed a crasso semper humore fieri, nempe quia Nelociter contingit , se velociter cessat . Non etiam ex repletisue: nam conuulpis ex repletione e II mosus prauus, cuius causa est sola materia morbifica, non δε- cultas : at in vile a , etiam in ea,quit sit per esentiam, facultas concurrit ad expellendum, sine ea quod Galenus, 3. loc. assect. cap.

50쪽

T. ait , cerebrum se imum quatere, mi ex Aiat noxia , ' I. de caus sympl. cap. vltimo tu epilepsia , conuulsionem ese motum N risum cerebri , unde patet concurrere expu tricem facultatem cerebri. Secunda ratio. Diliptica conuulsis pertinet ad cerebrum , ex sententia Galent s. aph. Prim. covuulpis vero igitima sit repletis , vel

inanitis corporibus nomo is, a quibus voluntariΜs motus perficitur, cerebrum autem nec est corpus neruosum, neqs persti cit motum V

Lutarium , ergo in eo legitima conuulsior fieri nequit , ac proinde epilepsia, quae semper fit c rebro patiente , non est conuulsis eri autem Isemper cerebro patiente, author en Galenus, inquiens , epilepsiam siue per consensium, siue per essentiam sit,semper esse capitis

morbum.

Contraria entientiam amplectentes, alii dicunt senseum per di, aut minui in epilepsia, ergo magis gr motum. Faciliori namqs neg