장음표시 사용
31쪽
morbum facrum dicimus, Attamen a Gale.. no , qui magis exquisite hanc inter morbum, f)mploma differntiam tractauit, UiIeρ- sita dicitur Duetoma: libro uamque de dister. sympt.cap 3.bum asserit'm reducis a dom- proma in genere ia defunctionis dateri si quiadem oportet,animales in hoc tomate actiones esse Mas. Ad quem mero morsum sequatur,cognoscemus, i eius causam cognouerimus.
Sed quoniam vi fectus est praeter naturam, quaestitu dignum eis,num inter acutos,au Nero inter cbronicos recenseri debeas: in quo Gai num sibimet contrarium reperio, nam aliqua-do diuturnum videtur appellare t s. aph. 7 cum mutationem statis expectari iubet,quod si tunc hoc malum nouoluatur, que ad mora rem comitatur, quibus verbis suo more sub cribit Paulus lib. 3. cap. I 3. Praeterea idem Galenus 6. aph. 47 .sic ait: Morbum comitialem , apoplexiam, melancholiam ,
S alias huiuscemodi diuturnas passiones, in
32쪽
in multis hominibus per euacuationem substulimus. Et in lib. ut inscribitur introductio Jeu medicus cap. I 3. aute med um, Longi morbi interioribus accidunt, hi Cephalia, morbus comitialis, vertigines, Sc. lib. I. cris cap. q. numerat hunc morbum inter eos, qui longi temporis babent principium, nempe articularem coxendicum,
er renum passiones: lib. quos, & quando
iuxta principium, Comitiales, inquit, a tonitos, melancholicos, & huius generis alios diuturnos aflectus euacuando sedauimus. lib. . de definitionib. med. ait, Diuturni, tabes renum, morbuS articulorum, aqua inter cutem, marcor, comitialis ,&similes. L contrario s. aph. 3 o. vile am inter acutos apertissimis verbis collocavit, inquiens, Sic & si abs'. febre aliquis morbuS acutus fiat, veluti morbus comitialis, morbus attonitus&c.Praeterea dum 3. aph TO
33쪽
ait , conuulsionem , Pae in morbo comitialis non esse acutissimam,Videtvrsaltem eam acω- tam esse fateri. uapropter optimus Galeni interpres avicenna prim. q. tract. I. cap qagens de cognitione borarum Nut ruealium g-gritudinis, sicscriptum reoquit . .Nam spas.
uinantia, sunt ex acutis valde. Mercurialis ex bac Avicev serie, delendam esse ait epites quoniam apud G lenis I. aph. Ιχ. ex quo accepit Avicenna qwicquid illis scribit , nihil tale legitur. Verum leuis est Meconiectura ad corrigendum contextum, alias fatis receptum, ur ab se Galeno non abhorrente altim in alijssuae doctring locis. Alio' etiam modo Mercurialis Avicennam expovit, nempe eum loqui de vilesa pueror ω, quae
adeo acura es, i, ex mente Aristotelis, tutra septimum diem occidat . Hoc tamen non ν detur recipiendum , Avicennae enim sermo uniuersalis est. Tertio modo interpretatur
34쪽
Muc locum, inquiens, de tam ante decimu- quartum diem esse morbum acutum, postea δε- ponere acuti mim: sed neq Celsus, quem ille citat , tale aliquid docuit,neq. si docuisset,d ctrinam nobis itidem doceret. Nam acuties, ut habetur ex Galeno I. cris attenditur penei principi, tempus, quod cum longum est, morbus acutus dici non meretur . At licet Avicenna acutum morbum esse voluerit non desunt magni nominis autbores,qui longum constituant. Calius Aurelianus reponit vile iam inter tardas aegritudines, Corinnec Celsus lib. I. cap. 23. longum esse ait hunc morbum usq. ad mortis diem, nou periculosium. io adctipulatur , quia Hippocrates 2.aph. 2 1 .avtμmu ui Τοartanas longas mocat, C Galenus in commento ad omnes morbos fententiam extendit: sed epialepsia 3. aph. 22. tuter autumuales aegritudines recensetur. Praeterea morbus acutus
35쪽
tex. 8 .l tex. I 8. π' a. aph. I9. epile a non est cum ebre, propterea Deq. acutus. Hanc igitur litem nounulli dirimere conati sunt,dicentes comitialem morbu,ω longum ense, di acutu. Longum non solum ratione materiae ex qμa plerumque Νι,hed etiam, quia quibusdam ab infantia incipit, quos ad ultimum msq; siuem insequitur. Acutum vero, quoniam accessio eius, propria tempora celerrime perc*rrit, quoniamque coniunctam magnitudinem habet , magna invebendo θ tomata. Hoc quiadem per qVam merum G, g Gai nus ab hac fementia non abborret , q*ippe q. de caus puls. cap. 2I. ait: Diuturni mombi , quam orthopnoeam appellant, acutae sunt accessiones, ut morbi comitialis. Ecce , comparat bos duos morbos inter se,qua
si uterq; sit diuturnus , δν accessiones babeat acutas. aeuod Avicen. interpretatur decimateri. tract. I. cap. 3 8. Et haec quidem aegrirudo est loquitur de ammate ex aegritudi-
36쪽
Disceptatio. 'Itudinibus longis, habens cum hoc paro-xysmos acutos, secundum similitudine Paroxysmorum epilepsiae ,& spasini. Me
Avicenua. Geterum cum parox mulsit pari morbi , non debet morbus ab una tantum sui parte acutus, aut longus denominari , sed abi ui iures constitutione. Alij duplicem constitvuut epilepsiam, loriam, alteram acutam, quibus fauere viae tur aret sus Cappadocius, antiquissimus amrbor, qui lib. I. de curat. acui. minb. c. . Comitialis, inquit, morbi primus casus perniciosus est, si acute morbus invadit :nonnunquam enim uno die homine perdit, periculosae etiam sunt per circuitus exacerbationes , unde factum est, ut in acutorum numero morbus poneretur, quod si malo assuelcat homo, & morbus tenaciter adhaerens occupet, non solum diuturnuλverum etiam nonnullis perpetuus efficitur . inc Areisus, quae licet etiam
37쪽
vere sint prolata, nousuut ex re ulis Logic ruminam di uisio epilepsiae in acutam, eg Lamiam , ea diuisio speciei ingenera ,- absumda est: epile a namq; una species morbi ea, acvtum, st longum duo gevera. Massyria, acutum per sei, per nefa morbum esse,contendit: nam quamuis adiunctam non habeatfebrem, hoc nibit referre ait, datur namq; morbus acutus sine febre . negamus , dari acutissimum morbum, nempe apoplexi m sine febre, Hippocrate cum dixit,morbum acutum adiunctam babere se brem , intellex se febrem acutorum essi contianuam et nam lutermittens non est acuta: tertiaua enim exquisita,licet melociter moueatur , tamen periculo caret, hoc nomine ab iis excluditur. Vuapropter ratione vel
citatis potuit quidem ab Hippocrate consid rari in libprognosticωn,inumide solis acutii videtur agere , sed quia tutermittens,spericuli expers est,uon metis erit acuta,quam ea
38쪽
en acuta, febris ephemera. Verum enim τμ' .ro quamuis vile iam esse acutam non probiabeat febris carentia, b bibet longitudo du
αuid tuendumsit in bac di cultate ,
propolare non possumus,quin prius acuti morbi
nome laturam examinemus.αψapropter ope'
mepretium ess meminisse id, quod a Galeno a de dieb. decretorijs est inculcatum νυ -
pe morbum, qui celeriter iudicatur non omnem esse acutum , sed talem dici brachichronum , cui opponitur diuturnus. schronios, - σμt pol chronios . Acuto mero opponi , morbi naturam nullum nomen fortitam . EB enim morbus acutus, ex defcriptione Archigenis, , cum velocitate periculoseus: qui autem Hippo- crates I. de ra tione victus in morbis acu-
tis desinit, acutus morbus est, qui couiunctam continuam habet febrem : igitur concludit Galenuo omnis acutus, exigui temporis mombus ect, sist omnis diuturnus necessario tam . Castren. c dus.
39쪽
dus. Non tamen si breuis temporis, acutus statim est, ut, si tardus longi temporis: nam
nonsola motus velocitas ei a iungitur, verum etiam ur morbi natura, etenim febrem epb meram ex ira, ex labore, ex rini potu, aut ex alia occasione ortam , licet breui tempore δε-ret, nemo acutum morbum dicet . Patet ex dias dua concurrere ad confimendum morbum acutum, saeuitiem scilicet,tra motus velocitatem, Ac Galenus a.de diebus decretor. cap. I a. suapropter me locitas sine saeuitis non constituit acutum morbum , emi de epbemera febre diximus. Sed nunquid suitiei sine velocitate acutum semet e Sane morbus saeuus , diuturnus non erit acutus, sed nec acuto opponetnr. Si enim duo requiruntur ad morbum acutum, morbus acuto oppositus eisdem duobus carere debet: cum ergo vile a miroq. nempe saeiatis , έν πω locitate non careat,sed alterum, hoc est ineuiariem babeat, non ea acuto morbo morbus co
40쪽
trarius . Saeuum morbum esse epilepsiam muruta ostendunt , partis praesi*ntia, serti I
romata, sist natura cachoeter . pPorro considerata totius morbi constitutione licet Delocitate careat , ac proinde ab acutis excludi videatur , tamen quia saeuinem babet maximam, ab eis non penitus excludiatur. At mero sing ulis parox se mi considera-tιs, C usquisque iuus morbus acutus dici
mnum morbum Uficere , qui non possunt quam lauaris, tertianarisue circuitus: nam Huemfa in his atqs in illis erit rario . Nam quartana, ιν tertiana obfrequentiam ,π prolixitatem , accessionum, tempus intermedium non habent omnino liberum , quamqMam G
len. s. de placit. Hippocratis, & PlatoniS cap. a. tales , in die interualli, esse extra morbum,dixerit , corrigenda en istitio, diciatur enim ese extra pathon, idest, extra θ-c a pio