장음표시 사용
51쪽
no motus deperditur,quamsensus, cum maior ad motum , quam a 'sum vii requira
Verum , qMemadmodum νnaqx q. ex his duabus opinionibus seorsim accepta , alpa est, ita utraque simul veritatem continet : nam si reonuulsio in episseptico paraxa πο, er praeter
conuulsionem motus irritatae naturae datur
Vuod conuulsio adsit,ef entevtia Galeni,qui epilepsiam a tet no diserre ait, quia tetauus est perpetuus , epilesa tuterrupta , tu tetano non deperduntur sensus in epile a maxime, tetanus potess accidere propter inanitionem , quod Uibniae non potest contingere : si a femin his fosium disserunt epilepsia, Z tetant saltem in motu non diserunt , qui tu viris ssime arbitrio, ac proinde uterq; conuuss
Eatio iis uad. . evidetur, nam arbitri. um membri imperantis non dicam liberu- , i idem vile icarum meus aegrata at , itat . um
52쪽
a non libera facultate motiones non liberae G duntur, si nonJut libera, reliquum est, quod conuulsiuae appellentur. . si non est facultassentiens libera,P modo poterit simul cum motu conuulsivo esse aliωs motus naturs irritars e Ad hoc respondendum arbitror pilipticum sentire quidem sensitione, quae sit in organo, non sentit tamenset sentire, quia baec reflexio pertinet ad piamta iam, quae est laesa. Ius igitumen satis is organo sed non sensationis perceptio inpotemtia interna . Motus istanti conuulsivus fit ὰ membro neruoso, quod multo humore est repletum , η a naturae instinctu, qus ab q. arbitrio molessantem excutit. aD osiam quaeso arbitrium habent conc0lia , quibus nulla est
'antalia ,-tamen puncta contrahuntur , natura sic docenteῆ Membrum igitur emquod conuenturpropter conuiuientem homorem,et. natura irritata ὰ semo non libero, ea,qμα excutit idem membrum . Hinc ea quod p i optia
53쪽
septicoru motus Iuni violentissimi, Utpote δε-cti ex iasione membri ab auxilio irritat s
Nihilominus non defunt , qui totμm opus conuulpionis esse aiunt , nihil' naturs attribuere volunt: quiasi agente natura, δ' noxam fugiente fiat comitialis parox πυ, ω
ni et ex eo absurdum maximum , nempe mom, bum referri ad aulborem naturae. Sed responsio erit in numerato: natura enim, i nunquara
in se ofusi fallitur, sae media inuenit, tum
in genere, tum in unioersum scopo suo, accomodata , ita obinteruenientes particulares quasdam occasiones, quas illa, quae rationis s expers , non discernit, ape errare solet, ιν medici correctionem expostulat. Nonne natura est,qua monstra gignit 'sed'opter in eptitudinem materiae . Nonne in Alent pari, inflammationes excitat ὸ sed πι succurrat dolori. Nonne B tomata, euacuatios molitur Sed mi quod molentam est eva
54쪽
Alijs magis placet, motus illos esse a natura irritata , non vero feri a facultate motrice , feda naturali expultrice: persuadentur icti authoritate Galeni 6. aph. 3 9. dicentis, m tum voluntarium eopacto fieri,quo sit conuuia istuus ,sed di ferre in boc, quod moluntarius ifit a voluntate ciente, conuulsivus sine secuiatatefit. Sed motus vilepticus non est volum tarius , quia tesse eorim Galeno , in eo dissere
epilepsia ab arplexia, quod tu apoplexia perit omnino motus , in epilepsia struatur,ue a non
oluntarius.. His non negamus, struari motum nou -- luntarium , quia epilepticus caret voluntatis arbitrio. Tamen epilepticus motus ideo dici potea voluuiarius , quiasit a facultate, q*s voluntat ubiacet. uando Nero Galenus ait, motum conuulsivum nonsieria facultate, comparat legitimam couulsionem, quam sem- ρι eri dixit a fila causa morbifica, cum mo- tu duimali, quem Nocat voluntario m. Nil .
55쪽
nia autem praeter conuulssionem legitimam babet etiam motum facultatis, quae licet tum temporis ab arbitrio non gubernetur , tamen voluntaria iure optimo dicitur, quia ea emdem , quae in fauitate moluntatis imperium exequitur, sic re singultus, cternutamem, , quod epilepsiae simile ea, facultatis luntariae Lymptoma dicitur a Galeno 2. de sympl. caus. cap. q.Praetereὰ , si GVenuta
consul mus, eum auὰiemus manifeste, acui. rati volontariae vilepticos motus tribuentem'.
na I.de sympt.causc.vit. epilepsia ti, in functione voluntaria esta perinde, ac vigiliam in sensitrice. Ide Gaenus a. aph. 63. conctituens disserentiam , quam si veconuituit, inter apoplexiam , vilesam, in eo mirumq; malum conuenire dixit, quod eumdem locum, eamdemq; materiam utraq;
simul passis obtinet, disserre in eo tantu, Guia perfecte deperdita ess actionumfacultas, in viis a motui deprauatus , motus inquam
56쪽
facultatis,ut optime aduertit Mercurialiors clamante quodam,cui midetur Galenum dumtaxat voluisse, apoplexiam fieri propter omnismirtutis ad membra defluentis plenam, comsummataq; priMationem, vile am autem ob motum mittos m, peruersum, negi ad
dendum esse i eiusdem facultatis i Muri m si
recte verba Galeni attendantur, expositio Mercurialis leuiterfuit. Ait Galenua, Apo-plexiae ob omnimodam carentiam, illius Potentiar, quae ad neruos defluit, epit psia propter motum Vitiatum generatur. Hsc ille.Nonne ex bis verbis patet comparari aisionem abolitam, cum actione vitiata eiusdem facultatis Deinde si Galenui non loquiatur de motu facultatis , sed de motu expultriacis .ialis Morus non est vitiatus: nam quis dixerit,expultricem,cum μ' concutit,moueri Nitiate ξ Mouet quidem vitiate motrixIacultas,
qua arbitrium non sequitur. Accedit quod in illa concussioue , musculi motu fluo proprio m
57쪽
entur , ne Otauocatione adsuum principiaum . Neq; mirandum ess in tanto naturae labore succurrereposse membrorum necessitati.
Nam si is apoplexia, in qua maior, immὸ t talis est obpiructis,spiritus descendit ad muffculos thoracis propter necessitatem respiratio. nis, in minore obstructione, qualisset in vii Ua , cμr non poterit spiritus adpartes corpo
aeuaesitu dignum videtur hoc loco, miram in omni epile a detur conuullio legitima , an in aliqua sufficiat motus isie naturae irritate. Si de vera vile a sit sermo, Galenus, ratio nos docent, non sieri ab Dis conuulsione. Etenim 6.epid. sect. 6.cona. . Epilepsiae causam, frigidum, crassumqs humorem esse ait, in cerebri sinubus collectum, neruorumqs origines, ac praecipue spinalis medullae primum principium occu-Pantem et in s. aph. 7o.Qus quidem ex euacuatione fit conuulsio, acutissima est, Sper-
58쪽
&perniciosissima: quae vero ex repleti ne partium neruosarum,qualis in morbo comitiali, neqs acutissima, neq. similiter periculosa. Hoc idem sentit Avicenna, qui in capite proprio in hunc modum scriptum reliquit: Spasmi autem descende iis ad membra , quibus associatur epile'sia,causa est, quoniam ma teria, quae peruenit ad cerebrum , aut nocumentum , quod ipsum comitatur, comitatur neruOS
etiam,quoru est ipsoru dispositio,disposistio eius, & illud est propter tres causas, scilicet, quia nerui sequutur substantiam cerebri,& laeduntur ab eo,quo ipsum laeditur,& eoru m repletio ex humore expulso ad ipsos in principio ipsorum, quare audimentatur eorum latitudo, & abreuiatur eorum longitudo. Haec Avicenna. deuod
siquis dicat, leues quasdam vilesas feri is
solo motu naturae irritata, abfi is conuulsione, bai egosic admittam, quamuis tales nondum
59쪽
.epilepsias nominabo. Ratio mero quasvid tur dari conuulsionem in omni vera epilenia ,s quia in ea datur retractis musculi ad suum principium sine voluntate , haec autem vibit aliud est, quam conuulsso.
VM potentia interne , in hoc affectu, te dantur, cerebrum in eo perpetuola di, perpetuae meritatis est dogma , siue id per idi albiam, sive,ut diximus, per θω
pathiam accidat. Galeuus cere ι Nentrismios magis in epilepsia, at tu apoplexia magis cerebrum occupari dixit. csterum qua ductus ratione hoc se erit prorsus ignoro , mihi attente contemplanti , contrariura penitus videtur. Nam mater a u cavitates.
cerebri delama, poterit quidem magis motu , sensumqt impcdir , νοοι rim cerebri corpo-De loco, & causis Cap. IU
60쪽
u magis vellicando agitare. Praeteria pin
mortui , quibus non tantum sinus cerebri, quantum eius subctantia secatebat. Vibratio etiam, δ' concussis cerebri, magis offendit in
inuolucris materiam actuerere, quam in c pacitate . Haec tamen controuersia parui m
menti ese videtur, si quidem uterq; locus e dem remedia , eundem adhibendi auxilia modum , expos lat. 4uid mero sit, quod hunc assectum excitat, in hoc agnoscendo
Num comitialis abfessitas' fit Meri a nuda
intemperie, controuersia existit, cui occasi nem dedise lidetur Galenus, miriq; parti suis in scutis aperte fauens. sui ab intemperiesu, fieri existimant, Galenum babent autborem, qui Iussime apstplexiam,-v lepsiam, inter te comparat, ἐν utramqs in causa conuenire ait, forumq; disserre secum dum magis,u minui. um igitur apoplexis, D q ama