장음표시 사용
551쪽
gressa haec tyrannis, quae incoepit a Sacerdotibus in quorum ordine non nisi optiuam consumpsit, deinde ad No-hiles , & illic omnium optimos similiter perdidit, tandem ad mulieres est perventum , &ad pueros innocentes, Nec enim mea mater sola condemnatur, sed coniux etiam. illius Marchionis, qui eum meo fratre est interfectus , quae ipsa bonitatis fama apud nollros fuit maxime insignis, quam filius parvus ejus est sequuturus . Haec cum considero & consero ad ea, quae Turca fecit in Oriente,
ne dubitare quidem pollum multo graviora pati posse sub hoc Occidentali Turei Christianos, quam sub Orientali, quanquam sub utroque gravia, sed hic gravior Christi hostis, qui nomen Christiani tenens, in servos Chri sti ita saevit . Ac si dicere debeo , quod sentio , quan quam fortassis parum authoritatis habitura sit hac praescrtim in re mea oratio, sed tamen ita judico : si quis Turcam illum in oriente maxime infestum regnis suis habet , hunc alterum magis infestum regno Christi a sua saltem amicitia reiecisset, magis quidem propitium Deum
ad defensionem sui Imperii habuisset. Hoc vero non tz mere dico, qui video, quam graviter in Scripturis Deus castigat suos, qui cum impiis societatem habuerunt. Uides Iosiam illum, etsi maxime charum Deo, quod in mul tis ejus contra hostes victoriis Dominus ostendiu , cum classem praeparasset magnam , & eam perdidisset , quod Propheta missus ad eum dixit : Ayma eum homine amicitiam habuisi, cujus multa impie ni facta, ideo Deus elassem tuam defruxit . Sed in hoc Principe non minus
charo Deo eo graviorem Dei iram timeo , quo magis Deum hunc praeparasse tanquam instrumentum aptissimum judicavi. Excitare enim, ut nosti, in Scriptura Deus somlet adversarios, & hostes contra eos quos Deus vult ca stigare . Cum vero illum inimicum Dei in impietatem
declinantem videbam , primum in honorem Gesaris, &domus ejus impingentem, quid aliud existimare possem,
552쪽
cum Caesaris pietas, omnibus eliat nota, quin Deus hoc ira do eum excitasset , ut per eum de adversario suo se vindicaret, ut nihil dicam de reliquis vinclis, quae cum regno nostro habet, amicitiae antiquae, quae merito, ut rebus ejus maxime afflictis succurreret , eum invitare debuerunt ῆquod donec faciam nunquam certe desinere possum rebus iplius Canaris timere . Sic vero palam dixi cum discederem ab aula Caesaris cum illa tenui spe , me non potulisse non maxime dolere , non majorem spem mihi dari de ope Caesaris in nostrae provinciae rebus lic alflictis , sed non minus certe timere rebus Caestris propter causani, quam
jam dixi, quam de rebus nostris doleo . Quid vero hoc est , ut reliqui Principes vicini se paratissimos offerunt ad vindictandam causiam Dei , Caesar vero in quo maximmas spes suit &c. Ego hoc unum habeo quo me conso ter, de quo& aliis literis ad te scripsi, de providentiae Dei, &Christi de regno suo. Semel loquutus est Deus, saepius hoc audivi, quia potestas Dei est, & tibi Domine misericordia qui reddes unicuique juxta opera sua. Ad eum ergo, qui siolus potest, preces sundamus, ejusque
voluntatem cum patientia expactamus , quam tribuat Deus per Christum Dominum nostrum , qui te incolumem ad EccIeliae suae utilitatem quam diutilliine servet. Uala Reverendi Isine Domine. Carpentoracti.
De morte Reverendissimi Tridentini valde dolui, eum esset magna Ecclesiae columna in illis locis. Mihi inmemoriam reduxit , quos praeterea Ecclesia Romana , qui inter maximas columnaS merito nominabantur , paucis annis amitit, Card. Leodiensem & Ducem Georgium; ingemisco prorsus, quoties recordor , quos amisimus, vim adversariorum, & quam parum operae in aliis resartiendis facimus. Sed Christi Ecclesia est, ipse fundavit. Iterum in Christo vale, ignosce lituris
553쪽
ALli xv. di questo giun si in Verona sano e salvo conia compagnia , ove trovat te lettere di U. S. Riverendissima dei primo d'inlebre, te quali mi hanno por tato quella gratissima nova delia licenga mi da N. S. che io posta soprastar qui sino a Natale, la quale quanto mi sita stata cara lascio pensar a V. S. Ri verendissima, Ia quat conosce tutio it sensb , ed ii cor mio , onde ditanto beneficio, ii ques reputo grandissimo io la ringragio infinitamente , siccome quella ch'e stata eausa, e smeggo dei tutio. Ho stritto a Monsig. Riverendissimo Farneso pregandolo , che in nato nome ringraZj N. S. e eosi prego U. S. Riverendissima, che si degni a IuO-go , e tempo fare ii medesimo ossicio con Sua Beatitudine. Io mi staro qui questo verno a Dio placendo go dendo la solitudine accompagnata dati amorevoleZZa, ehonta infinita di questo dabenissimo riscovo . La mia straga sera per quanto havemo pensato con Ii Monachi hianchi luogo molio bello , ed aI proposito mio. Scri- vero spesso a U. S. Riverendissima avvisendola di Noi, si Ia prego, che quando mira con commodita sua si egni di scrivermi, e salutar in mio nome ii amici communi , ed a Iei molio mi raeeomando, che N. S. Iddio ungamente Ia conservi. Da Verona alli xvij. d'OttobreMDXXXIX. LXXXV.
554쪽
OUantum me exhilararunt Iiterae tuae, Deus novit, apud quem statim illis lectis gratias egi , & a
sentem te animo sum exosculatus; tale enim certe beneficium hoc de meo ad tempus recessu agnosco, quale nullum mihi salutarius, aut gratius, ut nunc sunt tempora , ab ejus Sanctitate potui siem expectare. Reliquum est, ut, quod unum deesst ad eumulum hujus gaudii, quod in eo positum est, si una cum me ipso in Christo tua exoptatissina consuetudine frui potuissem . Quod lactempora excludunt, crebrioribus literis resarciam , quod de me polliceri , de tua religione sperare possum . De nostra mansione , quod supra scripsimus nos cogitare in Monasterium nos abdere, hoc quidem tunc cogitavi, cum in recenti huc meo adventu magnam partem aedium Episcopi a Principe Urbinate occupatam reperiens, exiguam spem habebam ea solitudine hic fruendi, cujus nunc animus est maxime appetens , praesertim cum de ejus discessu nihil habebam compertum . Nunc vero postquan eundem biduo discessurum intelligo, si illa sit solitudo, quam animus aeger maxime desiderat, ut certe est, si me ipsum recte novi , recessus ab his negotiis, & hominis' hus, quae animum a Deo avocant, aptiorem meo desiderio, & aegritudini solitudinem , quam sit Episcopi domus , ipse quidem me invenire posse haud spero , nee Monasterium , quod cum hae domo conseram, in qua ipse dux totus in Deum incumbens , & pietatis studio
ardens, idque non verbis tantum, quantum operibus declarans , reliquos omnes suos tanquam adolescentulas sponsum sequentes eodem trahere videtur. Quare, quod
tempus Nativitatis Christi ad fruendum hoc otio ejus San-C e ctitas Distrigod by Corale
555쪽
Etitas praescribit, ita prorsus judico , si stellam dueem habuissem , ut domum ejus natalem invenirem , quam in xime quaero, non alio me hoc tempore , quam in hane domum me conducturam , ubi magna cum Lpe vivam videndi , & fruendi hoc Rege Israel , non tantum in Nativitate , sed in Resurrectione , & Ascensione. Sed hujus rei deliberatio tota penes Regem esto. Ludovicum tuum, unum ex pignoribus tui in me amoris , si tardius reddo meo in illum amori ascribito , qui cum a me divelli aegrius patitur, nec de separatione audire vult antequam ipse ad te veniam , ac nescio quidem , an tum aequo animo serat , sed interim eum retinendi facultatem me hahere sibi persuadet, confisus tuo in me amore . Uale Reverendissime Domino in visceribus Christi, in quo te quotidie ante oculos habeo , & ut eodem communi Domino tu me commendes , per ejus amorem te obsecro.
is Card. GaD. Contarent. SCrisa IVltro glorno a U. S. Riverendissima, avulsan-
dola delia mi a giunta in Uerona , cive trovai Ie gratissime lettere di R S- Riverendissinu con quella bona nova di soprastar qui sino a Natale , delia quale pare εchi mesi sono cli'io non hebbi Ia migitore. Ma Messet Bartolomeo nostro importunamente con Iettere di xvii. mi turbo ogni cosa, strivendomi come Monsig. Durante liba detto , che faria meglio a venis a Roma di iungo , e cosa pia grata a S. S. Io sono restato attonito da questa cosia, la ques tanto mi molasta, quanto mi con solo la nova di restare, ne mi so imaginare donde sia, cte N. S. habbia cosi tosta mutato Parore , e non Io Dissi: igod by Corale
556쪽
posse credere, che quando pur cost susse, mi par che da Monsg. Durante, e da Monsig. Marcello alineno do-vria haver qualcheavviso, e percio saccio scri ver a Messer Bartolonaeo , che meglio intenda da Monsig. Durante la volonta di N. S. Ia quat sempre sera la mia, e strivo anche a Monsignor Riverendissimo Farnese, pure inpra cio pregando Sua Signoria Riverendissima , chenon havendo sua Santita statuito di volermi at tutio a Roma, sia contenta Sintercedermi, edottenermi questa licenaa gia impetrata da U. S. Riverendissima per queste poche settimane , che in verita n'ho gran bisopno, olire che sono quasi costretto a sarto dalla carestia di Roma , e dalla provison , che ho fatio qui . Quando V. S. Riverendissima veda ordine aleuno di potermicon bona gragia di N. S. ottenere questa licenZa gia concessa, la prego a far aeni opera per continuar il beneficio ch'ha comincio a sermi, lo quale quanto mi si caro, R S. Riverendissima lo sa singa che attramente lostriva. Quando ancho paresse a quella, che questo sosse importunar Sua Santita sunga stulto aleuno, io mi ri- metto in tuito at suo prudentissimo gludigio . Quella se tutio ii desiderio mio per ii quale ancho saccio scri- Uer a Monsig. Marcello , mi quale V. S. Riverendissima Potra partare , parendoli che sa per esser a proposito. Not tuiti per Ia Dio gragia sti amo bene. Messer A vise e a Venezia , e Monsi g. ii Ues vo bacia la mano a U. S. Riverendissima, ed is smilmente, che Dio sem-Pre la conservi in sua gragia. Da Verona alii xxv. d'OD
557쪽
Regin. Cas. Polus Petro Card Bembo.
GAudeo equidem vehementer mihi oblatam occasionem tecum eodem officio sungendi in ista tua dignitate , quam nuper intellexi a Summo Pontifice ex amplissimi Collegii assensu tibi datam, quo tu mecum, cum
ad eandem vocarer, ante paucos annos es sunctus. Quam
tuam tu quidem, cum mihi amantissime per litteras suis. es gratulatus , tum etiam, quod maximi faciebam , adhortationem adhibebas , ut dignum tali munere , quod non parva virtute indiget , me gererem , paucis illam quidem verbis scriptam , sed qua animum valde accen sum sentiebam. Ego vero, qui non minorem de ista tua dignitate voluptatem capio , hoc soluin scribere possum, me tibi vere & ex animo gratulari , adhortari non audeo , quia aetas prohibet. Nec enim decorum elia judico , ut ipse qui puer sum, si aetate tecum conserar , &multo magis si reliqua comparentur, gravissimum seneirrde suo officio admoneam , quod te quidem maAime erga
me decebat , & mihi fuit gratissimum. Hoc tamen quiλad fructum hujus gaudii maxime pertinet , adscribere ,
ut spero, non dedecebit , me maxime abs te expectare, ut exemplar ante oculos ejus virtutis habeam, qua maxime conservatur haec dignitas , ad quam tu' me verbis
paulo ante incitasti. Quod cum de te sperem fretus tua pietate , & divina erga te benevolentia , atque ad cumulum gaudir pertineat , quod ista tua dignitas mihi attulit , pnaetermittere non potui quin scriberem . Uale. Dat. Carpentoracti, ubi ut in difficillimis negotiis, quibus hactenus implicitus sui, & quae impendere, & instare videntur, jucundissimo ad tempus otio fruebar cum tuo olim , & nunc iterum non minus amore, quam Or Digiti ou by Cooste
558쪽
E p I s T O L AE.acis dine eonjunctissimo Collega Reverendissimo Sadoleto , qui nullum erga me humanitatis genus praetermittit. It rum valebis.
LXXXHIL Petrus Card. Bembus Regin. Cardinali Polo. Q m jucundae mihi fuerint litterae tuae, humanis
me , sinantissimeque scriptae, quibus mihi de mea dignitate iratularis , puto te intelligere, etiam tameente me. Ustui quantopere te amaverim propter tum a quidem primum nobilitatem , morerique Iane regios , deinde propter Itudiorum utriusque nostrum Ismilitudinem , cum te optimis deditum pulcherrimisque arsibus , atque in iis magnos progressus facientem quotidie vide rem , facile profecto eo misi . Aecessit ad Me usus in ser nos non sane infrequens , ct necessitudo perfamilia riι , quar nos jam conjunHos , atque amantes inter nolmainopere devinxit . Mitto voluptatem illam meat a x quam quidem rapi maximam , atque optarissimam , cum te Cardinalem esse factum cognomi , quemadmod- ex meis ad te datis literis scire non obscure potuisi . Sed omnino , ut oe ipse quod sentio etiam profitear , ni hil mihi gratius potuit afferri tua iratulatione, tui rigueliteris . Ego vero , Pole , te magnopere LGaium es Myo de Cardinatatu meo nuntio , ut scribis, sane puto. Habebis enim pshae tu quidem me , non laudatorem modo ruarum virtutum longissue in locis , ut adhueps tuam ad Urbem profectionem habuisi , sed in Co legio di Dctorum pulcherrimorum testim , ct optimo rum consiliorum socium ; a quo ea omnia erga te officia O stadia expectanda tibi sint , quae a germano fratre tuo, Fit collega tibi esset , confideres profectura. Nerue enim
559쪽
eommittam , ut a guoquam In te amando vinear . Res
quis in rebus fortale vinci potero ab iis , in quibus plus inerit ad eas res conficiendas facultatis . Holuntas erga se quidem mea erit ejusmodi , ut ab uno Sadoleto feaequari patiatur , superari, ne ab ido quidem δει pass-ra , qui cum te Carpentoram nune esse , valde gauiso neque vereor , -- ω itinerum suspectissimorum , di curarum maximarum recretes labores tui , iso in otio doctissimi , amantissimique hominis em Hur eo en rione inuasis e leniantur. uod scribis, non audere te adhortari me senem ad ea, ad quae ego te juvenem sum hortatus , ut finiret ita te gereres , ut dignus eo munere , quod tibI nunc deferebatur, viderere: tu vero ct hortari me, monere , ct objurgare etiam liberrime semper potes, eum praesertim hominem, puem jam aetas
in pleri ue segniorem , ob piosiorem fortasse fecerit. Sed miratus sum me tibi eis nodi quicquam feriri e .
Itaque , ut verum fatear, emetri animo tuas literas te gens . auid enim ineptius orere, aut etiam impuden tius potuissem, stuam F te virum maximum, atque am plissimum , omnibus bonis artibus excultum , omni Ivirtutibus perornatum , magna prudentia , magna rerum
experientia praeditum monuissem t Quare sumpsi mearum Merarum exemplum , quod eum legissem, recreatus sum. Nihil enim in eo erat ejusmodi , ut monitoris personam egisse videri tibi debuerim . Asferam verba ipsa , fluci pecta tiri esse potuerunt . Sunt autem in extrema pagella Lee : Tu vero longe ornatior atque illustrior saetus, non Italiam modo , sed Britanniam etiain tuam, atque ipsum coeli verticem tuarum laudum splendore ne impleas . His profecto es, non tam hortandi , aut monendi , quam laudandi , orationis quidam euor is seque, magna atque praeclara de eo, ad quem feribimus , sperantis atque pollicentis . Itaque laudavi te verius, non monui , ut miti sane videar.e volui quidem rarae. Idem Diqitiroo by Cooste
560쪽
sortiem si tibi quoque deinceps videbitur , erit mihi gratum . Sed de his hactenus. Oo hic Vatem conficiam: jam enim mihi Pontifex uti fac rem germi . Autumni primis mensibus Romam, si valebo , proficiscar, eoque libentius , quod te , di Maeolatum idem facturos puto , quos videre atque eamplecti , di cogitationes meas conferre discupio. Valete binae meae animae, optimae omnium ct suavis ae . Priolo tuo , tu nostro potius , Paulo Sad leto rene nafro, Ludovico Bononiensi, multam salutem. Undecimo Calam Iuniar MDXXXIX. Patavio.