장음표시 사용
11쪽
IV. XVI. pus autem Christi esse realiter in Eucharistia probatum est contra Ana baptisas. Tui a quia si eo us Christiaeque esset in Eucharistia, ac in qualibet alia re, superflua fuisset institutio hujus Sacramenti, scut considerantipatet. Tum, quia in qualibet re esset adorandum , si in qualibet re corpus Christi existeret; ex quo dicendi m do, quot sequantur absurda,nemo non videt. Tum quia Corpus Christi non est immensum, non est ubique; ergo esse nequit in qualibet re. Uide verbo Amaricus, & Albavenses. 3. Carnem Christi esse omniscam,& omnipotentem . R. Nam Corpus Christi generatum fuit determinat btempore in utero Virginis; ergo non est omnificum , neque omnipotens , quod enim est omnificum, & omnipotens, est ab aeterno. Tum quia Corpus
Christi est materiale, suit passibile;
ergo nequit esse omnificum, & omnipotens: MAIORINus circa ann. Domini 3 S. adversias Caecilianum a Tradit
ribus, sid est ab iis, qui libros sacros,
ut pctsecutionem sugerent,tradebant Ethnicis quori a coryphsus erat Donatus e Numidia, creatus suit Pseudo-
Epistopus Carthaginensis, & Donati Hieresiarchs factionem secutus, in Synodo Romana sub Melchiade Papa damnatus suit. Ex D. August. lib. ad Quod vult.
s seculo decimosexto originem habue- li rint. Hic a Luthero e stercore preetus
j ut loquitur Prateolus) docuit no-l vam haeresin, cuius sectatores dicti li sunt Majori stat, secta Lutherani, seul Molles Confessioni o , & docent ex
diametro contra Amsdorfianos.l Bona opera ita omnibus esse necesit Laria ad salutem, ut neque infantes, absque bonis operibus possint salvari. R. Nam posita subsistentia talis affer-l tionis, silperfluum seret baptiZare i l santes, quos, dummodo decedant reol nati lavacro Baptisiui, salutem consequi, alibi probavimus; infantes aut tem nequeunt bona opera meritorial salutis perficere , cum non habeant usum rationis ; ergo infantes absque honis operibus propriis salvantur,quibus applicatur opera meritoria Christi: in sentes enim per Baptisitium conr istituuntur Filii Dei adoptivi; ergo si ldecedunt, debent recipere salutem ltanquam ligreditatem; S sicut insantes per Bapti sinum veniunt ad Chri- istum non iide actuali propria,sed Ecclesar, ita etiam non per bona opera lpropria, sed per merita Christi consequuntur salutem. MALLEsaus,Canonicus Pragensis,
quem Illiricus in suo Catalogo vocat Milli titium , sub specie sanctitatis multos evulgavit errores, & sectam jam secerat, quam deinde Hunnis latius promulgavit;unde Husso praxurire fuisse merito asserendum,quando quidem & suos sectatores puniri curavit Gregorius Romanus Pontifex,da- iis literis ad Archiepistopum Pragensem, eiusque Sustraganeos, necnon ad Carolum Quartum Imperatorem . Ex Spondan. ann. 137q. i. Antichristum jam venisse nuntiabat. R. verbo Buanis sar, & verbo
a. Nullam veritatem esse in Pontifice, Cardinalibus, & Episcopis, sed se selum, cum sibi adhqrentibus elle
in via salutis, & veritatem docere. MANEs, MANICHAEI . Cum Diabolus in cunctis perverstatibus multiformem teneat principatum, arcem itamen sbi in Manichaeorum insania
struxisse videtur . Manichaei a Manete , natione Persa , originem ducunt. Hie fuit longo tempore servus, NCurbicus appellabatur, quod nomen lpostea in Manetem,quod lingua Peria lsica , Homittam significat, tanquam optimus disputator commutavit :certc instius, quod praefatum nomen, apud Graecos insaniam significare diagnum sibi nomen comparavit. Manes itaque, cum vetulaesus domitae , cui inservigrat, ex testamento hqredita- ltem habuisset, Terebinthi Haeresiarchae libris , quos vidua apud se retinebat , una cum ceteris viduae facultatibus potitus, circa annum a77. ca - lpit promulgare errores , quos in Τe- lXIV. III.
12쪽
rebinthi libris coni pererat,multis imsuper additis sgmentis . Misit etiam circa haec tempora tres ex suis disseipulis Ierosolymam , emptum sacros libros, ut eorum ope Christianorum
mysteria calleret, atque inde, si pos.set, de duobus principiis dogma ser-maret. Egrotante interim filio Regis Persarum, quem perorationem suam sanitati restituendum promiserat, sed nihilominus mortuo , in carcerem coniicitur, unde aufugiens, Mesep tam iam venit, ubi fuit in publica disputatione convictus; persequentibus autem eum undique Regis Persarum servis, tandem captus ad Regem adducitur , qui Manetem excoriati jusi
sit, corpusque bestiis devorandum
tradidit cutemque ejus tanquamis utrem ante portas suspendi mandavit. Cum vero Manes arundine suisset excoriatus, inde Manetis sectatores super arundines cubare consueverunt,&siuper mattas ex arundinibus compositas, ex quo etiam dicti fuerunt Mattarii. Manichaeus idem sinat,ac manna sundens; ideo Manetis discipuli non Manetenses, sed Manichsos ne se
nominarunt . Manes nunquam fuit Christianus,multa tamen hausit a Catholicis , S ex omnibus stetis aliquid
accipere studuit, ut ex earuna sequaeibus facilius ad suam alliceret, Apostoluin se Iesu Christi iactans, imo,&promissum a Christo Paracletum set esse blasphemans . Manichsi sanctitatem apparentem affectantes, etiam
Catharistae,& Macarii di sti siunt. Fuit eorum hae sis semina omnium impietatum, & scelerum, proinde ab Imperatoribus, nempe Gratiano, & The dosio Magno , acriter fuerunt exagitast : eorum libri Romς sub Leone Papa combusti; eosdem tanquam sacrilegos punivit Ualentinianus Imperator , di Hunnericus Vandalorum Rex in Africa igni tradidit. Manichaeorum debellatores suerunt Titus Bostrorum Episcopus,Eusebius Emissenus, Theodoretus , sedi potissimum S. Augustinus, qui pIurest libros adversus Manichaeos conscripsit: quorum secta in duos ordines di-
via, Eompriam unus, ditorum alius suit. Auditoribus licitum erat agros colere,carnibus vesci, uxores ducere,
quod sicere nequaquam poterat Elein Ai,quorum duodecim erant praecipui, dicti etiam Magi I, quibus prassidebat Princeps hvess. Plura de nefandis eorum moribus, & distiplina congerit S. Augustinus. Potiores Mani
charartim errores sunt sequentes: I. Duo statuunt rerum principia, unum bonum,Creatorem animarum, aliud malum, Creatorem rerum Omnium corporearum. R. verbo Printhei ; idem enim est statuere duo principia coaeterna, quorum unum sit bonum , aliud malum, ac plures statuere Deos. Tum quia, implicat ex intrinsecis principiis admittere Deumalum; idem enim est esse Deum, ac essentialiter bonum . Sed praesertim hic error argumentis S. Augustini relicitur: malum enim nihil est,id est
non est aliquod esse , sed potius non esse , sive de rebus physicis, sive demoralibus loquamur . Bonum autem in utroque rerum genere est esse. Quia ergo non esse nullum habet
principium , nullum potest esse primcipium mali. Itaque quoties debita rei perisci io deest, mala dicitur , nono aliunde , quam ex ipse persectionis desectu.Origo descientiae istius in re. bus physicis est, quia ex nihilo sunt:
in moralibus autem, quia cum ex nihilo sint,in nihilum tendunt deficienter , quae possent in summum bonum tendere efficienter, quatenus ab illo esse habent, & posse. a. Terram credebant Deo coaeternam. R. verbo Felix Manich. 3. Diabolum dicebant esse sua natura malum. R. Ex Concit. Latmranens sub Innocent. III. desiumma Trinitate, cap. Firmiter. Diabiam, ct alii daemonN d Deo quidem notu-rd erearisunt boni, sed i ger se facti sunt mali. Tum quia diabolus
est creatus a Deo r sed omnia Dei opera bona sunt, sicut Iegitur Gen. I. Item prima ad fiscit.q.Omnis erea tura Dei bona es Sed & in Isaia legitur : omodo cecidiWi de caelo LMAM
13쪽
feri,Quod si diabolus suisset natura sua
malus, non fuisset collocatus in caelo, unde cecidit. Iteni Erech. cap.23. imgitur e Perfectus In viis tu i a die comiationis tuae,donee Inventa es in qui tar in te.Tum quia, si doemones creati suissent natura sua mali, neque a Deo condemnati fuissent ad poenam ignis aeterni. Denium, Deus non potest esse auctor malitiq;ergo neque potuit
creare doemones natura sua malos.
Vide S.August. cap. I a.de Civit. Dei. Vide verbo Gregorius nuli. q. Omnes creaturas, item hominem esse natura sua malum. R. Ex iis, quae supradicta sunt. s. Dicebant, hominem in forma bestiae conditum fuisse, Evam inanimatam, & immobilem fuisse creatam, cum pluribus aliis somniis de sole
triang Mari, de Iesu Christo, quod eL
siet sel materialis, quem videmus ; de Patre aeterno , quod habitaret in aliquo lumine occulto ; de I ilio, quod esset virtus quaedam in sole inhabit talis ; sepientiam in luna habitare; Spiritum sanctum in aere; Christum
esse serpentem arboris Paradis; linam eandemque esse animam in omnibus hominibus, animalibus, & p Iantis; mundum hunc esse Paradisium ; mox duas animas in homine constituebat, unam bonam, a bono principio cre tam, aliam malam, infusam a malo principio; bonas animas ejusdem esse inaturae, cujus est Deus; malam ani- linam ei se ipsem' earnis concupiscentiam; animalia esse ratione praedita , ita ut plangere possent,6c dolere; ex quo inferebant, quod agros colere , planctas evellere, esset homicidiis sei coinquinare. Christum dicebant esset partem substantiae Dei Patris; negabant Verbum potuisse sumere corpus humanum , eo quod omnia corpora creata sint a malo principio ; ideo Christum solas animas, non corpora liberare; negabant item resurrectio-l nem, ac extremum iudicium ; censes bant malum esse venerari reliquias. Sactorum,eo quod sint, ut dicebant ex materia condita a malo principio;l animarum transmigrationem sit stinebant, imo viros in ioenainas , & e converso staminas in viros transinigrare credebant; execrabantur omnia Sacramenta; item sestivitates ab Eccle-sa indictas; magiae erant dediti, Sorabant ad solein conversi; dominationem politicam,ac temporalem deinspiciebant. Haec, & similia figmentata profitebantur Manichaei, quae repro batione non indigent, utpote it ra tioni opposta,ut vel insans balbutiens ea deridere valeat, licet alibi jam in hoc opere reprobata, sit comperire. Unum solum restat hic reprobandum Manichaeorum figmentum, rati enim aquam esse a malo principio, Baptisi muna in aqua collatum , ut plane inutilem , reliciebant. Rep. Afferendo
contra ipsos solam aquam naturalem, seu elementarem esse remotam Baptismi materiam , ean que necessariam, quod probatur primo ex prophetia. Deus per Erech. cap. 36.prinmist,& praedixit se per aquam Omnes iniquitates nostras purgaturum: Effundum, inquit iuper τοι aquari
mundam, er mandahimini ab omniabus inquinamentis vestris: a. Ex praecepto,Christus mandavit Apostolis,ut
in aqua baptigarent omnes gentes, Matth. 28. Euntes ergo docete omneι genteι: baptizantes eos in nomine Patris, o Filii, Spiritus fanni. Baptisma autem illud in aqua fieri debere , declaravit Christus apud S. Joann. cap.3. his verbis: Nisiquis renatus fuerit ex aqud,st Spiritu san-m,non Ire introire in reguum SeI. Unde Apostolus ad Ephes 1. Chrsus
inquit) dilexit Ecclesiam, O tria
di ei uxn pro ea, mundans eam Ia- lvacro aquae . Nomine autem aquae, lueram naturalem aquam, & elemen- ltarum sensiu proprio, non figurato,& lmetaphorico esse intelligendam,ma-lnifeste demonstrat exempIum Chri-lsti, & Apostolorum . 3. Arguitur ab lexemplo. Post quam Christus in suo leum Nicodemo colloquio . Ioann. p. dixisset, neminem posse introire in regnum diei iasi renatus fuerit ex aqua lct Spiritu sancto;iu verba facto comprobaret, versa a. ejusdem capitis,ita
14쪽
refertur: ns Bre penit Iesi,, DL sipuli ejus in terram Iudaeam, er tiaue demorabatur cum eis, di baptizabat . Erat autem, nner bapti- Eae in AEnnon, juxta Satim, uia aquae mairae erast tuis . Ex quibus perspieuum est Christum , cum Discipulis suis baptietasse Baptismo aquae verae, x naturalis, sicut ipse Ioann. Baptista,
a quo ipse Chlistus in aqua fuit baptizatus. Matth. 3 . Baptizatus autem ye-
sit, eonfesim ascendit de aqua. Apostoli,& Distipvit Christi, ejus madato obsequetes, in aqua similiter baptizarunt. A r. 8. de Philippo, di Eunu-
eho Candacis Reginae , ita narratur a Dum irent per Nam , venerunt ad quodam aquam, di ou Eunuctus: Ecce aqua, si Arohibet me baptizarit Accedit demum aestoritas Conculii Tridentini, sessi. 7. Canon. 2. Con-
eludendum est igitur contra omnes haereticos negantes quam esse materiam necetariam Baptisini, cum D. August. tract. II. in Ioann. Tolle aquam , inquit, non es in i m. Hic non omittendum, quod, eiunandi in diebus Dominicis consuetudinem introduxerunt ante Nestorianos,Manichaei, qui resurrectionem negantes, diem Dominicum tanquam infaustum
in jejuniis,& luctibus peragendum e se prsceperunt, eo qubd in illa, post
circulum novem re illium annorum .hoe seeuIum interitum subiturum λ- re, putabant, quod habetur in canone orientalium apud Sesensem. Cod. Syr. Vatic. Ut igi r nos ab Vm, uiresurrectionem negant, discederemus, praeceperant Parres, ne in die Dorannuo fleret jejunium ed ut animanti iansram in Dudibus, contemplationibusque Disinis Letificemur, corpus serj nsrum cibo, tu ; vesumento , praeter esteros hebdomadae diei, oblectemuri, ue non insar Ethnicorum cibo nos ivgurgitantes, aut solui immoderatὸ indulgenter e guram ejus voluptatis reFraesenIantra , quanos Cissuamperfruemur. Georgius Arbellesis in Declaratione ossiciorumi tradi. a. cap. . ad hanc quaestionem .: Cur Patres praeceperunt, ut Sacra-llmentorum liturgia in diebus Domini- eis, & testis fieret, se respondet: In se riuitatis, ct diebus Dominicis, neque jejunium colimus, πeque ora tiones jejunii farimus, quia dies D mimicus resurrectionem msuὸ de
gnat, uos que ex mortuis innovationem : infuturo autem fritilo aufereor . nobis mortaluas, in ad vitium procooiias: ita ct infe uatibus requiem Grisi signiscamus, ad que
Dre Sacramenta facimus, memwriam dispensationis Disatoris nostri agenter , Nosramque is regno eae si hemti Itidinem meriuranter . Ex quibus auctoritatibus constat, quam incongruE, & jejunium servarent Manichaei die Dominico, & quam insulsh resur
diolani , de qua Guillelmina praedixerat, supersimna tumulum celebraturam , sessuram Romae super selium. Pontificium,quatuor nova promulgaturam Euangetlia . Haec muliercula
Guillelminae, de qua actum sto loco)addictivinis, in ejus persena incarnatum Spiritum sanctum effutiebat. Mirum, quod muliercularum sabellae , etiam viros in eredulitate hujusmodi sabularum,sectatores habuerint.
Ex Spondan. ann. II O. MANICHAEI Novi . Uide Her=bertur, dc Lusius,qui Manichaeum una in urbe Aurelianens , currente seculo undecimo, invexerunt. MANIcHAEI Novissimi. Sic UO-
cantur sex Lindano) omnes, qui ex schola Calvini egressi, sequentes errores in Poloniam detulerunt. l. Legem Dei esse impossibilem ad observandum. R. Ex sacris Pagin. ubi lex Dei vocatur Onus leve, jugum Date . Pluribus in Ioeis a Christo Iegis observantia prscipitur, de qua, tanquam justa, tanquam sancta,ut te bona , & necessaria ad salutem , saepe Apostolus in suis epistolis sermonem l instituit; & ad Rom. a. vers 13. ait : Non enim auditores legis, sed Hores XIII.
15쪽
XUbXVI. legis justi eabuntur . Nemo autem-s posset justificari, s legem Dei notia, posset adimplere , & stustra legem Deus promulgasset , si esset impossibilis, ad impostibile enim nemo tenetur. Deus selum possibilia praeeipit, ergo S c. Demiri Deus est essentialiter justus,ergo non potest imposisibilia praecipere. Veruntamen non se-l cilem dicimus, ut Pelagiam, praeceptorum impletionem , sed adjuvante
Dei grati possibilem,& onusai ligemtibus Deum,leve. a. Negant liberum arbitrium . R. verbo Mesezaney.
phantasticum. R. verbo Albanenses,m thaemq. Baptisnum aquae negant esse necessarium ad filutem . R. verbo
mani are palam gloriantur marital perfidiam; impium esse credentes,ne-l gare se esse Anabaptistas , imo variisl modis palam profiteri student suam
impietatem. In Prugia. frequens erat hujus sectae numer . MANNARit. Quidam sectarii apparuerunt anno I 16 . ita discrepantes a caeteris Sacramentariis , ut, ecChristi Corpus, nec speciem corpo ris, nec signum, nec figuram, nec sucineum Corporis Christi se accipere in Eucharistit,profiterentur: sed assere-
bant , se manducare in coena illud Manna, quod datum est antiquitus lIudaeis. Ex Lindano.
sectantes Consessionem juniorum Co- l initum Mansseldensum . Constituunti alium Lutheranisni ramum. Dainnant plures Lutheranorum sectas, nempet Ad ia ristas,assertores bonorum ope rum, desensores liberi arbitrii. Ex l
secta in Saxonia, &Pomerania. Talesi dicuntur, qui laicalem impositionem l manuum, volunt esse Sacramentum :speetant ad rigidiorem Consessionii starum sectam. Ex Gault. sect.1 6.' MARATO Nius, primunt Ece sae mantinopolitanae Diaconus , post-naodum Nico redies is Epicopus suit, cadente seculo quarto: sed antequam fieris initiaretur,cum in militia,quam exercuerat, multas collegisset pecu nias, tum iisdem, tum proprio studio Macedonii haeresim augere ita stii duit, ut Macedonii seetatores, etiam Maratoniani vocarentur. Ex Niceph. in hist. EcclesMARxACH Ioames minister Prointestanti uni in Germania, natus Ly davi anno i sat . primum Ienp, mox
Strasburgi publice docuit; deinde
ad Conei in m Trid ntinum a Prote- stantibus missius , etiam Normalien fit Conserentiae armo i intersuit. Contra SacramEtarris tractatum edidit inserimum De ea na Domini',aliud pus byssis mandavit De os io Episeo . Aliud contra Canisiuni, in materia miraculorum. Strasburgi decessit anno II 83. aetatis 6o. Dixit in Ecclesia Romana nulla fieri vera miracula.
R. passim ex Euangelio, & actibus Apostolorum, ubi plura miracula a Christo, tu ab Apostolis facta,legutur.
Item ex processit quem cum tanta camiela, instituit Ecclesia pro Canonizatione cujusque Sancti, fieri vera miracula constat, quae post adeo exactam disci issionem negare, idem esset, ac pertinaciter apertς veritati contradi- . cere. Tum quia, miraculum est eventus supra naturam , Deus autem Omnipotens, naturs A vetor, potest supra lnaturam operari; quod passim prpsit tisse media intercellione Sanctorum , t
comprobant auctores omni excep i
ne majores, qui scripserunt acta Samelorum . Tum quia, haeretici non iam gant miracula iacta a Deo in lege usteri ; ergo a Britori eoncedenda silmin lege gratiae, cum non si abbrevi ta manus Domini. Item, Christus emdem modo contulit verae Ecclesis p testatem praedicandi fidem, ac contulit potestatem ostreandi miracula.
16쪽
per in os manus imponent, ct δωρ
habebunt cte. Sed in Ecelesia Christii suit semper, & hisce temporibus peri severat potestas prς dicandi fidem ,
t ergo, Ac suit semper, δc hisce tempo- tribus perseverat virtus operandi miracula. Hinc Apostoli frequentia edi. de re miracula. Hinc SS. PP. praeser-l tim vero S. Augustinus , pluribus ini locis ostendit vivi maximam inesset miraculis, ad fidei veritatem comprObandam : sic libro contra Epistolam sundamenti, cap. q. ubi asserit se in
Ecclesia Catholica miraculorum auctoritate retineri. Lib. De utilitate credendi contra Manichaeos , lib. Io. De Civit. Dei cap. ia. 8c ir. & lib. 22 cap. 3. 3c g. plurima refert miracula , quae variis in locis suo tempore contigerant , ut Mediolani lumen redditum coeco, Carthagine, virum a gravissimo morbo senatum, juvenem paralyticum sanitati restitutum, adolescentes a doemone liberatos, mortuos suscitatos &c. Frustra autem ex odio Religionis Romanae, hanc miraculorum gloriam Deo eripere conantur sectarii, asserendo nimirum, & inferendo ex prodigiosa miraculorum multitudine,
nec non ex illorum stoliditate , ut a junt illi,& ineptii, vel ficta eis vel saltem imaginaria; hoc est, ita non
contigissete, scut narrantur ab Historicis; vel si contigerunt, meras fuisse loemonum praestigias, aut certe luminum illusiones. Nam utrumque fessi Gsiinum esse demonstratur. Falsium esti. scta esse illa miracula , quia sicut respondct S. Augustinus Paganis negantibus historias miraculorum no strorum lib. io. de Civit. Dei cap. I 8.s licet pro libito, Sc absque ratione negare facta olim miracula, peribit fides omnium librorum, historiarum, atque scriptorum , & nostra non s Iuni labe saetabitur, sed etiam qumcunque alia religio. a. Nemo sangi mentis asseret, fidem potius adhiben- li da in Calvino, Magde burgensibus, &st, aliis hujus sursuris hominibus, circat Pa, quae pertinent ad veteres histo- l l irias, quana tot viris Sanctis, & Ser, Τὸ ptoribus egregiis, Cypriano, At Iaali naso, Hieronymo, Augustino , Greor- gorio Magno, Bernardo, qui ut pluri-
, mum reserunt miracula vel a se visa, - vel suis temporibus patrata. - Falsium est a. miracula esse dcemo-
i. num praestigias, primo, quia idem olim obiiciebant Iudaei Christo, ni-n mirum in Beel γebub principe dcem est niorum ei ieere dcemonia; idem Gen-- tiles, Apostolis At Martyribus, quos, ahi veluti Magicae artis reos, traducebat; a idem Vigilantius,Ariani, Eunomiani,& alii veteres haeretici, de miraculis: Sanctorum estutiebant, quorum anti- quam calumniam renovant Calvini- sis; quia miracula nos vocamus, R, probata admittimus, qur omnem su- 'perant creat g naturae potestatem; ac proinde, quae a praestigiis doemonis, plene aliena cognoscimus ex signis non aequiVocis: ergo gratis omnino, ae sine ullo sundamento id Ecclesiae imponunt, ac eos omnem frontem P suisse oportet, ut viros tants sanctitatis, mendacii, fraudis , ac doli a
Quod autem addunt de multitud ne , ac stoliditate miraculorum, quae Sanctis tribuuntur, nihil evincit: siquidem,non ea omnia, quς circumseruntur , tanquam miracula admittimus, sed ea solum , quae agnoscit, &approbat Ecclesia post serium,ac diligens examen , unde monet Synodus Tridentina , seg. 23. nova miraculasne gravissimo consilio, ac diligenti examine,ab Episcopis non esse admittenda; sciit autem non omnia sint Ie-lviter admittenda, ita nee omnia te- linere reiicieda. orteret quidem, ut lnonnulli nimis creduli , aut parum instructi, qui Samstorum acta , aut etiam Uenerabilium, scribere solent,
a declamandis miraculis non appro batis temperarent; non solum quia multoties miracula non sunt , quae uti talia afferuntur, sed, quia pietatem suam irrisioni impiorum exponunt,l nullo Ecclesis decore; & quamvis protestationes praemittant, judicio se sanctae Sed is stubiicientes, & decretis
17쪽
Obtemperantes, nec omnino absolute miracula esse,quae narrant,afferentes, tamen rudiores personae, ea, quq sic scripta legunt, tanquana vera, & approbata miracula evulgant. Cum ce
te judicium de miraculis adeost dis- scite, & arduum, ut de sexcentis,qupin causa qualibet Beatificationis rite
probata actorum veritate, proponuntur, vix unus aut altera sancta Sede approbetur. . Ne vero ad labefactanda miraeula ad daemonis opem iterum recurrant
Calvinistae , illos breviter sc interrogo : Si ad fallendos homines doemonoperatur miracula in Ecclesia Romana, quaero,an id saciat facta sibi po. testate Divina, aut propria virtute ZNon potestate Divina,quia si Religio Romana est salsa, cui contendunt haeretici) non potest Deus illam miraculorum testimonio, tanquam suo sigillo comprobare ; hoc enim esset Deum salse doctrins subscribere, atq;l ita homines in daemonis fraudem in-l ducere ; nec etiam propria dccmonisi virtute,ad homines sallendos, possunt
operari miracula,quia hoc posito, loel mon multo magis operaretur mira-l cula pro se a Turcarum, & Iuda o-l rum , ut in eam magno suo lucro ho-l mines induceret; sed ille nullatenusi potest miracula operari, quia, ut jam
ι diximus, miracula superant Omnem l creatae virtutis potestatem, nec alia in Romana Ecclesia admittuntur mi l racula, nisi quae activitatem creatural rum, etiam ιpiritualium superare, atq; patrata, perseveranter subsistere probantur,ne ulla deceptio, aut Alsa rei existimatio valeat contingere, ergo
i miraculorum gloria in sola Rumana lEcclesia perseverans, a solo Deo pro- li cedere potest , ut hoc signo, & testi- li monio, uti olina, ita hoc tempore, veram Ecclesiani hominibus demonstra
fuit Ancyrae in Galatia Episcopus . Cum scripsisset adversu, Asterium Cappadocem , secta Arianum, sunt qui afferant, eundem in scriptis suis, se conjecise in oppost imi Sabellianorum errorem, qui realem trium Personarum distinctionem negabant. Non desunt tamen, qui Marcellum ab haeresi vindicant, ut refert Epiphaniushqreii 21. & ab Eusebianis ejusdem Marcelli calumniatoribus , Perpe- iram intellecta suisse Marcelli scripta, lcontendunt. Quidquid sit: certum est, Marcellianos in Concilio Constantinopolitano, anno 38 i. suisse condemnatos. Insuper non modicam Marcello inussit notam, Photini ejus discipuli execranda impietas, nec non vulgata ab Arianis, in deteriorem partem accepta, scripta Marcelli. Item, quod ejusdem discipuli tres in Deo relativas iubs stentias consteri minime voluerunt; unde & fictum est, ut ipsius Marcelli nomen pessime apud posteros audierit, ac in eundem, tanquam haereticum, Baslius, & Hilarius
declamaverint. Ex Baron. ann. 3q7. MARCELLi NA , mulier ex Gnosticorum secta, Romam se contulit circa annum I 62. ubi multos seduxit, quod etiam refert S. Epiphanius haeresi a I. MAR cION, secundo currente seculo genitus, patria Ponticus , ex civitate Synope , quem S. Polycarpus primogenitum Satan ε vocavit, dictus est etiam Musponticus , quod non pauca sacrarum Scripturarum loca
aroiisset, suisque perversis dogmati- lbus non consona, depravasset. In d ctrina Stoicorum Philosophorum eruditus , postmodum ad fidem conver- lsus circa medium seculi secundi, fide-Iles tamen mores non induens, a proprio patre, qui erat Episcopus pieta- ite insignis, ob haeresin,& stuprum ab lEccletia pulsius, Romam venit, ubi sς- lpe palinodiam cecinit: sed cum simu-llate hoc secimet, iterum ad vomitum lrediit sub Eleutherio Pontifice ; ite- lrunaque ab Ecclesa ejectus , Cerdo- lnis, cujus discipulus fuerat, impietati lse adiunxit , pluribus aliis de novo leonsctis, & publicatis erroribus qua- ire inter primarios haerCticos recensetur. Scripsit Marcion complures libros, nimirum Euangelium, Episto
18쪽
strumentum, quem valide impugnavit primus omnium S. Iustinus Martyr. Constantinus Magnus, Contra Marcionitas edictum promulgavit amno 3 26. Anno vero M . adhuc gratabatur Alarcionitarum ii presis,quorum Theodoretus Cyranus Episcopus ultra decem mille ad saniorem frugem reduxit. Ex Tertuli. de praescr. i. Duos Deos admisit,unum ho . num, malum alterum , quem dicebat esse hujus mundi opiscem. R. Erudite,& diffuse 1 Tertulliano,apud quem videre est Dei unitatem, contra Marcionem vindicatam. Sed,& ipsis naturat Iumine reprobatur; nam si duo admitti possent dii, etiam plures dii posisent praedicari. Tum quia , Deus est suntinum bonum, complectens omne bonum; ergo unus tantum esse potest. Inde a sortiori reiici debet Deus malus, utpote intrinsece repugnans Divinitatis ementis, quq necessario a se excludit omne malum . Vide verbo Manes. Item a S. Irenaeo lib. I. ad ver. sus haereses cap. 63. a S. Epiplianio, haeresi 4a. a Theodoreto lib. s. haeretic. sabul. cap. II. impugnatus suit Marcion,duorum Deorum somniator. In sacris autem paginis soIus Deus unus, verus,& honus hujus mundi opifex prsd icatur. a. Duos Christos Marcion somniavit,quorum alter tempore Tiberii apparuerit, alter vero, ad reparationem Iudaici status,sit aliquando Venturus , apparenter autem Christum passium fuisse, dictitabat. R. quoad primum, nam de eodem Christo, quinatus, passus, mortuus est ,& resurrexit, legitur in Symbolo, quod sit iterum venturus judicare vivos,& mortuos ; nulli bi autem legitur , alium uisium venturum ad reparationem populi Judaici. Quin imo,omnes Scri. plurae veteris , & novi Testamenti, aperte docent Dominum nostrum Jesum Christum esse populi Judaici reparatorem, sicut Sc Gentium.Attamen hic error,quem tenaciter amplectuntur Hebraei, reparationem temporat leni respicit regni Iudaici secundum: literam, quae occidit, neglecto spiritu qui vivificat . Secunda pars reprobatur ex iis, quae dicta sunt verbo U-cesitae, Do usus, Bastadiani, Albanenses. 3. Christum veram carnem a Gmnipsi me negabat. R. verbo Nauba far meimomanus, & locis supra citatis. q. Resurrectionem corpor uuia
impugnabat. R. verbo Bassidiani. I. Animarum transiuigrationem in alia corpora sustinebat . R. verbo Albuen I. 6. Animas eorum,quibus Judς rum Deus suit ignotus, item Cain, Dathan, Abiron, Sodomitas, salvatos fuisse : damnatos autem Abraham, Isaac, Iacob, Henoch , aliosque sanctos Patria has , dc Prophetas, quia J udaeorum Deum agnoverunt. Blasiphemus iste, Deum Judaeorum credidisse videtur eum esse, quem malum dicebat. Ejus delirium reprobare ex sacris Paginis supervacaneum est , quippe apud ipsum nullius erum auctoritatis , utpote qus Iudaeorum Deum habent auctorem . Fides tamen nostra,ex ipsis sacris Paginis contra ejusmodi amentiam, roboratur. Habemus enim ex ipsis salutem Abraham , Isaac ,& Jacob. Matth. 8. atque etiam illorum omnium, qui J udaeorum Deum,qui unicus verus Deus est,
in sandi itate , & justitia coluerunt. David ispius repetit in solo Deo, Sa solo Deo sperandam salutem; r
probandos autem quoscumque non confident os in Domino. Tum quia , certum est, quod onmibus bene operantibus, quales fuerunt sancti Patriarchς, & Prophetae, Deus salutem aeternam promisit, secus male operantibus, cujusmodi fuerunt, Cain, Dathan,Abiron, aliique perversi, qui Deum contemnentes, doemoni sunt simulati. Sed fatis per se patet Marcionis affertum merum esse perversi talis tigmentum, ut insani capitis delirium. . In Collatione Baptisimi violabat formam a Deo institutam . R. Quia Deus solus esse potest insti-l tutor Sacramentorum, & consequenter
19쪽
ter nequit in materi a,s: forma a Cliristo determinata , fieri essentialis mutatio a quovis homine, absque nuIlitate Sacramenti. 8. Vivos, pro mortuis, qui dec debant absq; Baptisno,baptietare co- sueverat. Error iste antiquior est,
quippe qui jam ab ipso Apostolorum
tempore vigebat. Unde D. Paulus ex eodem errore argumentum veluti adi hominem deduxit, ut resurrectionem mortuorum, illam negantibus, suade.
ret. Alioquin inquit) qui faciunt
qui baptizantur pro mortuis Z Illum ergo errorem Marcion non induxit, sed renovavit.R.Quia scut nemo potest nasci pro alio , ita etiam nemo potest renasci pro alio. Tum quia, Christus dixit: Nisiquis renatus su
ri ex quo insertur necessitas, ut omnis renascatur, ad obtinendam salutem. Tum quia, si unus potest baptizari pro alio,etiam unus deberet pocis confiteri, & absolutionem accipere pro alio, cum non minus si Sacramentum mortuoru Poenitentia, qtilii Baptisinus: sed unus nequit consteri pro alio , ergo neque unus potest baptietari pro alio. s. Improbabat conjugium, Sc conjugatos a Baptisino arcebat, asserens, carnem a malo principio exortam, non debere ulterius propagari. R.quo ad Matrimonium , quod non sit exe-lcrandum verbo Adamitae. Falsim au- ltem est carnem a malo principio ex- lortam,cum solus Deus sit principium, auctor, & creator cujuscumque crea- lturae, non modo spiritualis, sed etiam materialis i legimus enim in Evangelio Ioann. Omnia per i um fan. s
I Item ex Genesi constat, Deum creaci se Adam, & Evam , a quibus propa-l gatum est universum genus humanti,t & quibus injunxit, ut crescentes mul-l tiplicarentur, quae multiplicatio sol lum inter matrimonialiter conjunctosi potest iuste fieri, est ergo Matrimo- nium sanctum , & prolis propagatio
juxta Dei summi beneplacitum, qui propterea masculum , & taminami ereavit & conjunxit, atque coniun- l
git legitime in Matrimonium conve- inientes , sicut docuit Christus Domi- lnus in Evangelio. Du inquit)Deus
eo tinxis, homo non separet. Ac proinde conjugati baptigandi sunt, quoties ad sdem veniunt, ut in illis,quod inatura operatum est, gratia Dei pedificiat. Io. Animatorum usum, imb &omnes creaturas, utpote a malo principio saetas,execrabantur Marcionit . lR. Nam , cum ut supra ostensum est,
impossibile sit dari malum principium, multoque absurdius si,quod malum principium habeat potentiam creativam, quae sui Deo competit, qui λ-nus summe est essentialiter, ideo co ruit omne Marcionitarum sundamentum , per quod animatorum usum,
Omnesque creaturas execrabantur .
Bene quidem seipsos, propter turpissimas istas ignorantias,3c errores Exe
ii. Negabat Dei providentiam, cum Epicuro , 5c Democrito , qui ut homines facerent liberos,fecere sacrilegos. Inter hostes Divinς providentiae recenseri etiam debent quotquot ex Syderum in s luxu, a tum inveXCre, ut sent,qui vulgo Genethliaci vocantur . R. Quia admisso fato, de consequenti negaretur Divinitas.Christianae Religionis institutio, aut propa gatio salo tribui non potest, quae ab omni fatali necessitate adeo abhorret, lSi Dei providentia, sinquit S. August. llib. de utilitate credendi cap. I 6.)l non praesidet rebus humanis, nihil est de Religione futuendum; & Lactantius De ira Dei cap.8 .XI Deus inquit lnihII unquam θοni tribuir, si euentis iobsequio nullam gratiam refert, qui
tam vanum, tam itum, fiam templa aedificare,sacrifici acere,dona conferre, rem fiamdiarem misuere, utribiI Q muri Admittenda est er. go suprema in Deo providentia, quae linficiari non potest,nisi ab illorum ho lminum corruptela & depravatione, iqui seperiorem aliquem judicem, criminum ultorem, agnoscere reΕrmidant, ne ab Irac, peccatoribus formidabili reministentia,inter peccandum
20쪽
turbe ntur. Illos redarguit Scr1ptuta sapient. ta. Non es alius Deus, ptiam tu, eri eura est de omnibus.
Calvini distipuli, qui Mareionis hara
reum renovarunt, negantes carnis T
surrectionem ; unde alunt f in Sacra. mento Eucharistiae non sumi carnem Christi, eo quod spes aeternae vitae ad animas , non ad corpora spectet . Hane haeresim promulgavit in Franeia Arthantica Petrus Richerius, de quo agitur sub hoc nomine. Non mindo autem animas , sed & corpora resurrectura in extremo judicio,proba tum est verbo TURMioni. U. MARIANus SCorus, primus est, qui invenit, dc scripto vulgavit fabulam de Ioanna Paphla. Reprob. ver I
. MARcus, quo MARci TAE: Vixit ei tea medium seculi secundi, alentini Haeresiarchs distipulus, & Hera eleonis succeiIor . Hic, ut inusitatae scienti e famam acquireret, mando persuasit se virtutem quandam invisibilem aeeepisse. Primum venit in Gallias ,& eas partes, per quas Rhodanus, & Garumna fluunt, sua err nea doctrina, & magicis artibus seduxit . Poculorum liquorem certis carminibus in caerulatam, purpureumque venens , ut mulierculis infelicibus illuderet. Philtris utebatur, ut earundem amorem sibi csptaret, quas
eius virtute Prophetissas effici iactitabat,quae proinde Marci ficti sequaces, insano illii s amore captae, ab eo mente,AE corpore depravat g suerunt. Mareosi,sive Marci se statores,iit initiarem eos , qui ad eorum sectam seeonserebant, genialem parabat thalamum , 3c mmcatronibus quibusdam nefandis, abdita m3 sterit in eos ex . quebamur, quem ritum,spiritales esse nuptias dicebant, ad si ilitudinem connubiorinn, qua in cadis contraheremur. Alii initiandos deducebant ad aquas,& baptizabant in nomine ignori rerum universarum parent is,& v ritatis omnium procreatricis , 8T H.
I ius, qui e cano in Jesum delapsus est.: Magicae arti Marcus addictissiitius,
computationem quandam invellit literarum Hebraicarum, ut stiontifici hominis sibi nomen captaret, constituens omnem persectionem rerant in viginti quatuor literis, propter quod
dicebat Christum dein dixisse: Ego
sum in a, edi Omega; sed haec eomputatio a Mares inventa, purum fuitsgmentum ad captandam gloriam, i apud idiotas; csterum, neque Marcus ipse inventor intelligebat quid per hanc computationem vellet exprime. e. Christum, dixit, esse eolumbam, quae destendit ad Apostolos, quos ninminabat Aeonas, & iterum descensurum in figura columbae ad Iesum. ex S. Irenaeo adversus haleses Reliqui
Marcitarum, errores iidem fiunt,quos verbo nis Inus restremus. MARcus , dutus etiam Mareienus III. Arelatensis Epistopus, inrtio currente sedulo, in sua Dic ces Novati si ctana introducere nisus est, poenitem tes si Melasia excludens : qua de re Sanctus Cyprianus per epistolam , Stephanum Papam monitum voluit, ut ad haeresim extirpandam sese B
cujus vitam perstringit Spondan. anno r636.) Episcopus Segniensis, deinde Archiepiseopus Spalatensis, Dalmatiae, Se Croatiae Psimas, innata animi laquietudine,& ob amissim litem de quadam pensone annui quaprςdictus Alchiepistopatus e at onerat us , quia etiam suis Suffraganeis odio , re contemptui m esse animadverteret, de patria, fide deserenda infaustum consilium eaepit. Per Helvetiams ae stiperiorem Germaniam in
Belgium, atque inde in Angliam traiecit , ubi benigne a Rege exceptus, duo ingentia volumina rapstuliarum contra fidem Catholicam, & ore mimiam Ecclesastieastripsi intae fixo il- ltulo : De Re Riud mus , quae multi Catholiei statim e5sutarunt, in ter quos erudith sttipsi NicoI. Coe-phsiau , Ordinis Praedicatorum, qui postmodum ad Epistopatum Massilis suit assumptus sed brevi ejus,odi vita pert tis , Marcus de Dominis