장음표시 사용
31쪽
R. Nam ad supernaturale donum, nulla potest esse naturalis disposito; non
enim est supra naturam id , quod attingitur a naturali dispositione. Unde nec proprie est gratia, cum non daretur ex sola gratuita voluntate donantis. Si vero gratis non datur; quare gratia vocaturi Tum quia, Deus est, qui producit gratiam in anima, illam elevando. Si autem praecedereti naturalis disposito, perficeretur anima per gratiam, sed non elevaretur. Nihil elevatur, nisi ascendat supra omne id, quod attingere possunt vires naturae suae. Praecedunt quidem plerumque dissipositiones, sed quas gratis Deus causat in anima; quin ad has aliae dispositiones prs requirantur :Caeterum daretur processus in infinitum; dispositio enim,non praerequirit dispositionem . Tum quia, dispositio ad gratiam sepe datur iis , qui sunt omnino a Deo aversi; ergo dispositio ad gratiam, datur immediate a solo
Deo; ergo naturς viribus non potest homo se praeparare ad Dei gratiam . 2. Hominem non esse liberi arbitrii. R. verbo Bardezanes. a. In toto negotio praedestinationis id est,prout non solum dicit ipsa
Dei electionem, de media auxiliorum, sed etiam actus humanos in finent ) lhumanam voluntatem non esse libe- iram, sed omnia evenire juxta pr. ede- istinationem Divinam. R. verbo Tamnes GeolampadisI, Lutherus. q. AEqualiter proprium esse opus Dei, perditionem Jlidae , ac vocatim j lnem Pauli. R. Nam ad mala opera , Deus selum concurrit permissiue , &tanquam prima causa, qus sinit causas licundas agere motus suos; adi bona opera vero, concurrit effective, dando gratiam ad bene agendum. Deus nequit effective concurrere ad malum, cum potius hominem per se a praecepta, & consilia avertat a malo , t & ideo mala opera nullatenus dici: possunt Dei opus , eo modo, quo dicil debent opus Dei opera bona. Nec print pterea dico, Deum non concurreres effective ad malorum operum esses physicum, seu ad entitativum , qui aial hoc esse, bonum est, sed dico, non con- lcurrere effective ad deordinationem la bono fine, in qua consistit ratio mali imoralis. Imo , ideo malum est, quia lactio bona physice, in finem debitum lnon ordinatur ; quamobrem malum
nihil aliud est, quam privatio boni, lnec est effectus, sed desectus . Vide, quae jam dicta sunt contra Manichem. 3. Per Baptistium tolli soluin
peccatum originale , non vero alia peccata, cum remaneat concupiscen- ltia, quam dicit esse peccatum. R. vcr- lbo FHgentius. Iacobus Praepositi . l6. Nostra bona opera mereri bo- l
na temporalia , non vero vitam aeter- l
nam. Re p. verbo Calvinus, ubi osten. limus , bona opera meritoria elle de condigno vitae aeternae. . Nullum esse peccatum,praeter
incredulitatem. R. Ex sacris Paginis, ubi murmurationes, adulteria, surta, l& caetera hujusmodi exprobrantur a Deo,ianquam opera, sua Diving legi contraria semper punita se eruiit poena aeterna,& cepe etiam praeventicine poenς temporalis; ergo salsum est, so- Iam inere δulitatem esse peccatum. Vide verbo Calvinus. 8. Nullum esse discrimen inter praeceptum, & Euangelium, & consequenter in Evangelio nullum esse consilium, sed omnia esse praecepta . R. In Euangelio eni in plura sunt consilia, quorum observantia non est ne- lcessaria ad salutem, scd uolum sunt de meliori bono, & conducunt ad obtinendam Acilius salutem, caeterum, si nullum esset discrimen inter praeceptum, & Euangelium, omnes tenerentur VO vere paupertatem , servare
virginitatem, quod per se patet non poste subsistere:& eo magis, cum pluribus magis expediat nubere, quam uri: aliis magis expedit bona temporalia possidere, quam illis se abdicare. 9. Negat Euangelium esse legem, juxta veram , & propriam rationem llegis. Potest mitius accipi haec senten. ltia, quatensis,non sub servitute,timOre, ac terrore , ut lex vetus,nova lex lcoercet, sed filios allicit, & charitate in utrit, instruens nihil dulcius esse , squam
32쪽
quini placere Deo, conserens etiam lsacultatem, Patrem appellandi ipsuin Deum,unde vere nous legis mandata; Patris, ad filios sunt. Sed tamen lex est, quia facienda,& omittenda communitati praescribit,mulii Madhuc sube A sunt durae cervicis, quos terrore cocutit, & quibus,ex humani miseria, pr cepta Patris dura sunt, ac potius tanquam sub servituterconstituti , quam paterna directione ducti, agunt, si tamen agiit,propterea. R. Ex Script . Isaiae a. ubi Messias promittitur ut judex, 3c legifer noster: de ex illo Euagelii: Uamlara mea feret at*Chui stus jubet Apostolos, ut doc ant omnes gentes servare omnia,quaecumque mandavit ; ergo Euangelium habet propriam rationem legis, ad cujus observantiam omnes obligantur. Continet autem lex Euangelica plura praecepta, tam positiva, quam negativa, quae omnia in duobus praeceptis ch
ritatis , sicut vetera mandata , quς Dominus Jesus renovavit , & prster mandata, continet etiam consilia. Io. Euangelium nihil prscipere, sed sidum manifestare nobis bonum nuntium de Christo, quod ipse s lus, merito suae passionis, sit peccatorum nolitorum expiator, di redemptor noster. R. Ex his, qua dicta sunt ad nonum, ubi ostendimus,Euangelium habere veram rationem legis,lieet ad solius dilectionis praeceptata
it. Eos, qui vitiosis indulgent
cupiditatibus, non retinere iidem . R. Nam per actus contrarios virtutibus, ills Qtum virtutes pol Iunt amitii, quibus contrarii sunt. Hinc, per tranς gressionem legis , amittitur charitas, cui peccata hujusmodi contrariantur; sed non amittitur siles,cui solum contraria sunt peccata infidelitatis. Ided vix est invenire Catholicum, qui, quantumvis sit peccatis coinquinatus, ii interrogetur an credat, quod docet , & credit Ecclesiae, statim non respondeat,se paratum esse pro veritate Catholica mortem sibi re; ergo peccator non amittit fidem. : ia. Hominein justum obligatum Iesse ad credendum se esse in gratia ,& qui hoc non credit, non esse iustum, nec fidelem . R. N.im nemo scit, an odio, vel amore sit dignus, re consequenter, nemo potest obligari ad credendum , se esse in gratia . V rum quidem est , onan in hominem, qui iacit quantum in se est, de Divina lex praecipit, debere in Divina misericordia confidere. Sed nec ista fiducia est fides, nec in ea potest consistere justificatio; sed in dono gratis
Dei , cum cujus adjutorio exequimur adimplementum Divins legis. Adde, neminem pol se credere se esse in gratia, nisi Deus illi hoc revelet; alioquin cui nagi credet vel quomodo credet, nisi dicenti ὶ Deus autem hujusmodi privatas revelationes lde statu animae, non nisi raro facit; lut in timore, & tremore stemus semper, de nostra salute anxii, & solli-
eiti. i s . In consecratione non esse s
meum , sed ista : Haec es particistatio corporis mei . R. Quia eum solus lChristus possit sacramenta instituere, lin Sacramentorum consectione stan- ldum omnino est,tam circa materiam, iquam circa torniam, institutioni facta a Cliristo: qui expresse docuit verba adhibenda in consecratione exemplosto postquam enim prolatis verbis, illud esse situm corpus ostendit, addidit , ut id ipsuna in sui memoriam faceremus. Unde tota Ecclesia orientalis, & occidentalis illa verba in consecratione semper adhibuit : Iinc es
corpus meum . Miranda Novatorum homunculorum impudentia , qui non sunt veriti universaleni tot seculorum auctoritatem infringere , ut non ve rentur Calvinistae, formam etiam consecrationis immutantes. MELCHlo RiTAE. Vide Eo amnus Melchior . MELCHIs EDECHi AN ι . S. Epiph nius haeres 3 a. videtur Hi racen , quemdam, virum eruditione praeditum , constituere propagatorem hujus have sis , quam a Theodotianis avulsam asserit, lis rest 67. Vixit autem
33쪽
Theodotus, opifex trape ita, seu argentarius , circa annum I SO. i. Dicunt, Melehisedech non ,
fuisse purum hominem, sed quandam Ddi virtutem , quia Apostolus ad Hebraeos r. scribit de Melchisedech: SMὸ patre, fine matre , ΗΘ geneώ-loras . R. a Dionyso, Jerosolymit,m Episcopo , qui huic haeresi occurrit,asserens Melchisedech patrem habuisse,& matrem; nihilominus Ap stolum dixisse, Melchisedech non habuisse patrem, & matrem , quia ipsius
genealogia paterna, sicut etiam materna prosapia,non habetur in eo ordine , in quo lex Hebraeorum est ad- scripta . Vide eruditam dissertationem Calmeti, in Epist. ad Hebraeos . a. Dicunt, Christum fuisse purum hominem, & longe inferiorem Melchisedech. R. verbo Cerinibus, contra quem probavimus, Christum non esse purum hominem , sed etiam l Deum. XVIII. M CHiTAE, vigent in Syria, ex Catholicis facti schismatici, nunc errores Graecorum,& ritus profitentur, se dicti a Meleta, quae vox, Arabice Imperatorem significat . Traditur, ipsos appellatos sui se Metellitas a schismaticis per contemptum , quo niam ad liquerunt decretis pro Concilio Chalcedonensi. Unde ipsi Melchitae, & merito, de hoc nomine gloriabantur, k usque modo gloriantur . Sed neq; omnes Melchitae nunc schisi l. maiici sunt: quin inio, omnes Catholici sub Patriarcha Antiochsno degentes , communiter Melchitae ap- lpellantur. In sacris peragendis,ut untur partim Arabici lingua, partim Graeca , juxta morem regionis, quam inhabitant. IV. MELETI AMI, a Meletio Lyco
polis in AEgypto Episcopo orti sunt ,
ineunte seculo quarto. Hic, cum a se-l de sua, propter sic rificiu in Idoli, sactum, merito sui stet expulsus, aegre serens hanc expulsionem , schisina suscitavit contra S. Petrum Episcopum Alexandrinum, a quo condemnationis sententiam acceperat, Maximiano tyranno adlisrens. Contra
Meletianos actum est Concilium secundum Alexandrinum , cui praefuit Osius Cordubensis Episcopus an-nO319. Concilium generale Nicae- lnum clementer egit contra Mele- ltium; nihilominus Concilii dispositionibus non acquiescens , novas in i Ecclesii a disssentiones moliebatur.OP lpugnatorem habuit S. Athanasiunia electu Episeopii Alexandrinum; quapropter Meletiani acriter D. Albam lnasum insectarunt . Scripsit contra Meletium , qui anno 326. decessit, S. Basilius Episcopus Cappadociae. Negabat Meletius orandum esse cum poenitentibus , qui in persecutione timore perterriti , & lapii , posim dum poenitentia ducti , ad Ecclesiam
piam matre revertebantur. R. Christus venit quaerere peccatores , Sreducere oves dispersas ad ovile: ergo poenitentes, qui ratione peccati infidelitatis ab ovili recesserunt, statim ac reconciliati, ad ovile iterum redeunt, cum caeteris Christi ovibus literum debent communicare , ergo cuni caeteris possunt Deo orationes suas offerre : qui mos semper invaluit in Ecclesia, quae, utpote pia mater,
neminem non modo reicit revertentem ad gremium per poenitentiam , post lapsium, imo, de reversone peccatorum ad poenitentiam , exultat: quod expressit Christus per parabolam filii, qui post dispersum patri
moni uin, cum reversius esset ad pa, trein, iterum stolam veterem recepit a patre, & cum patre in eadem mensa accubuit. iMEMORIALisT E , ad Anti-Lu-i XVI. theranos spectant: sortiti sunt hoc lnomen a dogmate, quod circa annum ιβ o. praedicabant. Ex Gravina.
l. Eucharistiam nihil aliud esse, quam memoriale , aut signuna ad exiscitandam devotionem . R. Ex iis, quae dicta sunt contra Berengarium, l Tenedictum Trimanum, Ioannevita, loricoselium , P amem ' iussum . ia. Eucharistiam nihil aliud esse , iquam credere, nec esse necessariam lsumptionem signorum . R. Ex supra.
dictis. Tum quia si nihil aliud esset, i
34쪽
quam credere , qutiquis credit, conficeret Eucharistiam, & frustr1 ordinarentur Presbyteri pro consectione lhujus Sacramenti; neque Christus in coena dicere debui Tet : Aeeipite hoe est corpus meum, sed simpliciter dicere debuisset: ' Credite , edi mau- ducatis corpus meum . Sed Christus instituens hoc Sacramentum : Ace lpis sanem, benedixit, fregit, dixit, comedite. Ex quo sequitur , necessa-l iam esse sumptionem signorum,quan. documque quis vult realiter sumere fcorpus Christi.ῖ. Animam, & corpus ex carne Ihristi pasci, non quia corporaliter manducatur , sed quia per fideli quandam putativo modo imputatur . R. Ex iis quae dicta sunt ad primum ,& ad secundum . . Homines participes fieri in Eueharistia non alicujus tangibilis corporis, sed spiritus. R. Etiam ex iis, quae diista sunt ad primum, de secundum. Uerum quidem est, quod corpus Christi, Cum lit Sacramentali modo in Eucharistia, non est tangibile , salsum tamen est, sumentes '
Eucharistiam, sumere spiritum , non corpus, cum realis existentia corporis Christi in Eucharistia, probata sit contra Sacramentarios; imo ex imstitutione sua est Sacramentum corporis, nam , quod sumatur siniui spiritus Christi, non provenit praecise ex ratione institutionis , sed ex statu corporis, quod nunc, & in aeternum est vivum. Qua propter in triduo mortis, si saetaIuisset cosecratio, tunc solum corpus suisset sub speciebus,sne anima , quia tunc anima separata erata corpore ; qui autem illas species Eucharisticas in triduo mortis Christi consecratas sumpsisset, non sumpsisset lanimam,sed corpus Christi, ergo salsa est Memorialistaru assertio sci licet, quod in Eucharistia sumatur solun modo spiritus: ex quo patet sequi imsallibiliter, ut qui modo minit Eucharistiam, sumat simul, & semel corpus, Animam, & Divinitatem .
MENANDER, a quo MENANDRI-i Ni , ortum habuit primo currente
seculo, &, utpote Simonis Magi discipulus, easdem cum Simone docuit impietates . Magicae arti pariter deditus, quamvis magistro suo se in jorem iactaret. Fuit genere Samaritanus, M in vico Caparatenti ortus, i incredibilia figmenta composuit. De eodem scribit S. Ignatius ad Trallenses : Fu ite Menandrum , Iam eouectionem ruat vitatis ejus . Menander, se ex Olympo in hunc munduad salutem hominum venisse effutiebat, ita ut omnes sitientes salutem, in suo nomine essent baptizandi, promittens perpetuam in hae vita immunitatem a senio illis, qui suum baptismum suscepissent. Confutavit Menandrinos S. Linus. l. Hunc mundum fuisse ab Angelis sectum, & lius magicae artis disciplina Angelos vinci posse ab hominibus , asserebat. R. verbo An gelus . Dixit etiam suos distipulos
nunquam morituros, quem errorem
mors ipsa reprobat. MEMNAs, Ecclesiae Alexandrinae Diaconus, ex Catholico se Arianti secit , circa annum 3 IS. quapropter una cum Ario, & aliis ejusdem sectae,suit ab A I xandro Alexandrinae Ecclesiae Episcopo proscriptus. Nomina autem ejus nodi desertorum fidei, qui ab Alexandro proscripti fuerunt, sunt: a Ius , Actaear, Althesei, Carponas, alter o rius , Sora et aves, Luz0us , Lucius, Iulius, Meunos, Helladius, Cutis, Secundus, ct TMonas, omnes anathemate iugulati ab Alex1ndro , qui, una cum centum
ventu acto,horu praevaricatoru errores damnavit, sunt autem sequentes . i. Non semper Deus Pater erat sed erat,cum Pater non erat. R. Nam
ab aeterno Deus Pater est, cum ab aeterno Verbum genuerit, sicuti ex pluribus Scripturae utriusque testamenti locis constat, ex quibus & generatio aeterna , & Verbi Dis initas asseritur. Ex jam dici is contra Ariana haeresim, corruunt sequentes Arianorum propositiones, Divinitatem Uerbi impugnantes
35쪽
2. Non semper Dei Verbu erat, siciendam, sed voluntatis dantis est, sed ex non existentibus actum est, cui velit, oblationem sacere . ilaec,
qui enim erat Deus, eum qui notu, de praecedens propositio innoxis sunt.
erat, ex non existente secit. vide infra .
a. Aliquando erat, quum non 3. Obnoxius quavis causa,ut Mis-
erat; siquidem creatura, Sc facturasas celebrari curet pro vivis , &de- est Filius. iunctis non satissaeit debito suo , si
q. Neque vere aequalis substam per Curatum Sacerdotem id fieri cultis est Patri , neque verum , & naret, quoniam ratione beneficii ad id
turale Verbum Patris est , neque est obligatus .
etiam vera sapientia ejus ; sed unus q. Decimarum solutio, & si do
quidem ex creatis , & genitis est, praecepto sit, non tamen de praecC
abusive autem Verbum , & sapientia pio est , cui sit solvenda : liberum , factum. igitur est omnibus, cui velint,eas sol-3. Mutationi, Ac alterationi navere , vel in opera pietatis, pro arbitura obnoxius est Filius, sicut omnia trio impendere.
quoque rationalia. 3. Morientes in habitu, dc pr
6. Peregrinum quoque ,& alie- sessione ordinis Minorum , ultra an-
num, segregatumque est Uerbum anum poenas Purgatorii no patiuntur: substantia Dei. quoniam B. Franciscus,ex Divino pri- . Inenarrabilis est Pater, si-vilegio, quotannis ad Purgatori u de
lio; neque enim persecte cernere ostendit , Pr sessoresque omnes sui ipotest Verbum , Patrem; neque per- Ordinis ad caelum secum deducit.
serae, & cerib eum cognoscere . 6. Fratres Mendicantes, etiam,
8. Suam ipsius quoque substan- non praesentati ordinariis , omnium tiam, uti est Filius, non novit ; pr Consessiones audire possunt: & qui
pter nos namque factus est, ut nos apud eos sunt consessi, non tenentur, per eum,veluti instrumentum,crearct etiam semel in anno,consitori proprio
Deus , neque is substitisset, nisi nos Sacerdoti, nec petere consilendi vel
7. Episcopi Dioecesini, etiam in
suis Synodis , non possunt sibi reser
Quidam ex ordinibus Mendicantium vare ab lutiones aliquorum crimi
Religiosi homines , Ecclesiasticae l
num , praeter casus in jure expressos .
disciplinae prorsus ignari, in Tauri- Has propositiones ut salsas, & er-lnensi prςfertilia , R Astensi Dioecesi- lroneas damnavit Synodus Basileen- ibus erroneas quasdam , scandalosis, sis, decreto edito pridie idus Februa- l& saerae Hierarchiae perturbatrices frit, anno i 3 q. ut refert Augustinus
propositiones docebant, & praedica- Patricius. Sed cum Basileensis Con-bant, quarum tenorem, Augustinus ei litim, & si legitime csptum, jure Patricius in Historia Conciliorum Ba- letiam reprobatum sit, praesertim post sileensis, & Florentini exhibet c. I 27. indictionem Concilii Ferrariens s , Sunt autem sequentes. promulgatam anno a 438. nescio quid1. Parochiani non tenentur de auctoritatis habere valeat damnatio,
iure Dominicis diebus, solemni-la Patricio allegata . Certum tamen bus Missas in propriis Ecclesiis Paro- lest, omnes memoratas propositiones, ehialibus audire, sed ubi pro sua de- praeter primam 8c secundam reproba-votione maluerint , praeterinicis suis ri debuisse . Iure etiam antiquo Obli- Paraclis : neque haec libertas ipsagatos suisse Fideles ad audiendum si adimi potest a Synodalibus Constitu-crum in Ecclesia Parochiali, non infitionibus .ctor , sicut, 3c aliquando injunctas l
a. Parochiani, suis Curatis, illis suisse,aut consuetudine inductas ob la.
diebus non tenentur ad oblationem tiones praedictas: attamen utrumque l
36쪽
abolitum est, & libers manent Fide- llibus oblationes , sicut A locus audiendi Missam pro satisfactione praecepti , exceptis privatis Oratoriis, nisi adsuerit privilegium . Vide la
l baptistae , pertinent ad tertiam
classem Euangelicorum, a Mennone Simonis, Frisio ortum habuerunt. Hie Anabaptistarum coriphaeus esse eensetur , qui seculo decimo sexto emerserunt. Excitato tumultu in Frisa, cum suis sectatoribus, oppido Oldecloster occupato , & multorum sanguine respersio , ibi novam sectam conatus est stabilire, quae per sius perfidiae socios, Holandiam , Frisiam, finitimasque regiones contaminavit. Habuit impietatis suae administrum quendam,nomine Tibba, a quo Mennonitae, etiam Tibbae fuerunt nuncupati : scd, N Multivi, quas stolidi, a stoliditate doctrinae, quam propinnebant Mennonitae, dicti sunt; Men- non siquidem stam doctrinam, adeo certam esse asserebat, ut eandem a Deo se immediate accepisse prosteretur , Fc se insuper ventutum judicare mundum,& fingelos blateraret, fictis miraculis,quae effutiebat confirmare attentans , quem irridet Erasimus, elimilem improbans, quod nunquam se ipsum claudicantem Menno sanare potuerit. Ex flori mondo lib. a.
i. Ad se venientes, licet baptizatos , Menno iterum baptiχabat . R. verbo An baptistae. a. Negabat, Christum ex Virgine natum sed coelitus de Patris essen. tia corpus attulime dicebat. R. verbo Albanensu. 3. De distinctione trium personarum in Divinis, asserunt Mennonitae nullam fieri mentionem in Scriptura, male sentientes de Trinitatis Mysterio. R. verbo Betomim, Deisae. MENOpANTus, Epistopus Ephe.
sinu , unus eorum fuit, qui Concilii Nicaeni decretis relinentes, Arii dogma probaverunt, vocem Confu- tantialis improbantes in Symbolo.
A Concilio Niceno anathemate iugii lati, iterumque in Concilio Sardicensi fuit Menofantus damnatus, &ab Episcopali dignitate depositus. Ex
Niceph. lib. 8. cap. II. MERCERus , diuturno carceri in XVII.
Anglii mancipatus suit initio seculi
17. Ob sequentes errores. Sanctum
Baptismqui blasphemabat, tanquam satanae inventum. Non alium regenerationis modum, quam in pedibusi admittebat; eius usum in aetate adulta differendum exemplo Christi, qui in coena disti pulis suis pedes lavit.
METAPHO RisTAE. Metaphori sta- XVII. rum auctor, aut certe acerrimus defensior, fuit Danies Camertas, minister Montiliensis, eloquio utique satis sa-cundus, sed ambitiossiimus, ac seditiosisimus , qui, ubicumque adesse scontigit, dissensiones seminavit. Prae- suit Vapincensi conciliabulo , cele- lbrato in Delphinatu ab universis Cal-lvinianae sectae ministris , anno 16o . Sc etiam alteri conventui, habito a Calvinistis apud Privatium,ann. 16I 2 demuni in obsidione Montalbana, anno i 62 I. cum quadam die, post iniuriosissimam in Regem Ludovicum invecti vana, concione publica, habitam, ad urbis muros, & propugnacula cum militibus , furore potius in religionem,quam virtute bellica stimulatus se consurret, ad firmandos Calvini stas militantes in rebelli propugnatione, subito ictu tormenti aenei e castris regiis explosi,, statim miserrime
i. Dicebat Filium Dei non esse proprie Verbum , aut imaginem Dei Patris , sed tantum metaphorice. R. Ex Euangelio D. Ioann. Item ex omnibus Scripturς testimoniis,in quibus Divinitas Verbi asseritur. Item, Verbum esse veram imaginem Dei j Patris,expresse asserunt sacrς pagitis ad Rona. 8. 29. Conformem eri imaginis Alii sui. i . ad Corinth. non om imago, gloria Dei es. Item I. ad Cor. . Chris Di es imago DG. Insuper habetur ad Coloc i. uis imal se Dei insis dis. Tum quia, si Ver-l oum esset tantum metaphorice ima-
37쪽
go Dei, non esset Deus, quod idem est, ac sentire cum Arianis Vide verbo AEGI. a. Dixit, veram Communionem fieri non solum in usu Gens, d etiam extra Coenaiasper quem dicendi modum, colligitur sume etiam Ubique-tarium. R. verbo Ubi istae. 3. Rejecit traditiones non striapi 1s, δc cunctas sacrς Scripturς ve sones exauctoravit. R. verbo THipp. . Dixit, esse veram hanc propo-stionem: Corpus es Deus, & in Coena dixit , adesse corpus, quod est
Deus. R. verbo Mesamorphisae. METAMOR MIsTAE. Pertinent ad factionem Sacramentariorum prodie. runt seculo i 6. Duce habent Soeucrufidium . Ex Staphilo. I. Asserunt Corpus Christi,postquam astendit in caelum, Deum esse sustum, ita ut proprie dici poisit: Corpus Christi est Deus. Qubd si ab ipsis quaeratur , quomodo Corpus Christi adsit in Eucharistia, respondent, adesse quidem verum corpuS, sed tale corpus tamen , quod sit Divina essentia, & Deus simpliciter,non caro humanae naturae consubstantialis. R. Nam contradictionem involuit ex omni principio, quod creatura
possit fieri Deus , tale est Corpus Christi, est enim creatura Dei: item, etiam in cauo Corpus Christi est materiale, sicut & sub speciebus Eucharisticis: ergo non potes esse Deus. Tum quia, hoc quod est incipere esse Deus, omnino repugnat essentiae Divinae, quae semper ab aeterno fuit, &numquam habuit initium. Tum quia in Eucharistia est vere , & realiter
Corpus Christi; sed si Corpus Christi in Eucharistia esset Deus, selsa esset
propositio a Christo prolata in coena e Accipite, O manducate, hoe es cor pus meum . Sed amentiam hane deseramus ; nam cuivis in principiis s- dei vel leviter instructo, suppetenteiseacissimae rationes ad convincendos Metamorphistas . Vide verbo
l runt circa annum aeto. sub Imperio
Eliogaboli. Dieti sunt Metangis monitae, a voce Metangi sinon, quae lignificat invasationem , live mixtio mi noris vasis in majus. A sserebat itaque, Filiu esse in Patre,tamquan vas par vum in vase majori, ac si Filius non esset aequalis Patri: docet autem Ecclesia , quod in Trinitate tot s tres per irae sunt cosquales . Confutavit hos haereticos Diodorus Episcopus Nicomediensis . Ex Filastrio . METHONYMi Ci. Sunt illi,qui ve ba consecrationis methonymice, seu fg urate accipiunt. Ex Sandero. Volunt, quod panis propositus, carnem Christi ita exhibeat , ut unum pro alio accipiatur e sicut cum dicitur , Petra erat Christus. Hinc illa verba Corpus meum dicunt, sgnificare signum corporis. R. Ex iis quae
dicta sunt contra 'Nerengarium, Io annem orichaselium , Ioannem Hessum, bc alios Sacramentarios, adprobandam realem existentiam Corporis Christi in Eucharistia.
triarcha Constantinopolitanus, successi Alexio, anno ioq3. genCre quidem illustris , sed genio turbulentus, in Romanam Ecclesia in coepit debac. chari ann. l o33. una cu Leone Acridano,tempore Leonis Romani Pontificis, qui Michaelem, & I. Onem vanitatis,& insultationis in Romanam
Ecclesiam , erudita Epistola redarguit , missisque in Graeciam a Leone Pontisce Legatis, ad concilianda unitatem inter Graecos , & Latinos, Le- lgatorum colloquium Michael devitavit , & eorundem decretis parere recusans, nec respistens, multorum convictus errorum, in Templo S. S
phiae, coram universe populo, & Clero, cum suis sectatoribus suit excom-- l municatus . Capita accusationum ,
quae in Ecclesiam inserebat Michael Cerularius, sunt sequentia num. 7. partim silsa, partim autem iancta, l& proterve rejecta. i. Quod Latini aetyma consecrantes, cum Jud sis communicent, nec aptam asstimant Eucharistip confietende materiam.
38쪽
a. Rubd sua ala comedant. 3. Quod barbas radant. . Qubd Sabbatis jejunent. 1. Quod immundorum animaliuearnibus vescantur.
dragesimae hebdomadam , nec nini sQuinquagesmas,carnium esu violent.
8. Quod sacro Symbolo particulam Filioque addiderint , Sc male de Spirith sancto sentiant. 9. Quod in sacra Liturgia haee
verba alta voce proferant: Unus Sanctus, unus Dominus Iesus CBrisus, Iniuria Dei Patris per Spiritu anctum alo. Quod apud Latinos duo fra.
tres, duas sorores ducant.1 i. Quod in Misti,tempore comniunionis, Ministrorum,alter alterum osculetur. ia. Quod Latini Episcopi annulis ornentur, ceu Eccletiarum sponsi .
bellum proficiscantur , & manus suas humano sanguine contaminent.14. Quod mersionem unicam in Baptismo usurpent. i s. Quod salem in os baptizando. rum immittant.16. Quod nec Sanctorum Reliquias , nec sacras Imagines vene
Mi MAEL de CAEsENA , de quo disserit Wandingas, Generalis ordinis Minorum, ob suam pertinaciam in sustinenda propositione lisreticali
circa paupertatem, e autoratus, una
eum duobus iniquitatis sociis, nempe Bonagratia Bergomensi, Converso Ordinis, qui Procurator constitutus ad defendendum Decretum Pseudo- Capituli Perusini , procaciter ausus est a sententia Pontificis appella-l re, & Guillelmo Oe hamo Anglo, i viro caeteroquin doctissimo, Scoti di-l stipulo, & Nominalium schol e Cori-lphaeo, utique ob sua studia laudando, nisi haec innaalu usium convertisset, aὸ defendendam scilicet erroneam Pr positionem de paupertate ) haeresina
Gerardi Segarelli renovavit quoad lillud , qudd afferebat, Christum, &Apostolos nihil habuisse proprium,nm lque in communi. Fuit a Joanne XXII. ldamnatus,& a praesidentia Religionis lsuae depositus . Avenionem vocatus ad causam suae haeresis dicendam, Ludovici Bavari protectione fretus, Pomtificem contempsi, 8c Ludovico dixisse tertur: tas ne me ense, ct δε-
fendendam te ealamo . Avenione re-
eedens, Pisas se contulit, & Antipapae Petro Corbario adhqst, non desisten&eonsilia , & favores schismaticis continuo prabere; suit enim auctor Bavaro, sententiam in Ioannem XXII. verum Pontificem promulgandi Pisis, cum praemisisset concionem, in qua lhqretis Summum Pontificem accusa bat, ob Constitutiones de pathiertate lChristi, & Apostolorum, a Joanno Papa promulgatas . Sustinere contendebat Michael de Carsena , quod
Chrillus, & Apostoli nihil jure proprietatis, de dominii, seu iuris proprii, neque in speciali, neque incommuni habuerint; quae assertio, utpote Scripturae sacrae contraria, tanquam erronea , & haeretica damnata fuit iteratis vicibus a Ioanne XXII. Ex hac assertione aliam deducebat Michael de C sena, in qua scilicet afferebat, qu bd Fratres Minores, utpote Apostolicae vitae imitatores, nullum habere possunt dominium quarumcumque rerum, etiam earum , quae usu consuinuntur , sed habere tantummodo simplicem usum facti; dominio, ac proprietate rerum, Ecclesiae Romanae, cjusque Pontisci relervata: quae propositio etiam a Joan- lne XXII. damnata fuit. Quis enim lsanae mentis non videat, quod do- lminium ab usu fasti separari non po- ltest, maxime in esculentis, 3c pocu- llentis Z Quis, dicat unius frusti panis,
unius ovi, quae ad sustentandam vitana continiantur L Fratribus Minoribus, dominium elis apud Pontiscem, ec usum apud comedentes Ce tum est, quod de rebus, quae usita consumuntur , dominium ab usu facti sie- parari non potest; hanc enim verita-
39쪽
tem evineunt rationes scholasticae. lnon posse salvari, quia matrimoniumr
Merito itaque, propter praelatas asscr- ip ccatum reputabant. R. Ex iis, quae
tiones, damnatione subiit Michael de dicta sunt contra a Gamuas , Cssena, una cu sectatoribus suis, qui
praeter praedicta futilia paradoxa, su- l3. Simplicem fornicationem non
iliuebant etiam sequentia , nimirum, esse peccatum . R. verbo FurinuI. Imperatorem posse Papam deponere, Adde, quod tertia assertio repugnat
& depositum declarare. Sed jam secundς; non enim minus deperdis verbo Guillelmus Ocham reproba- potest virginitas per simplicem fornitam exhibuimus hanc propositio-cationem, posito quod mulier sui jurisi nem
iit, quam per matrimonium, cum hoc Huc spemant errores aliorum discrimine , quod, cum per contra
Minoritarum, qui facti, praecipue inctum matrimonialem sat mutua tra
Sicilia , a Religione Apostatae , subditio corporum, uxorati convenien speeie strictioris observantis, obsertes non peccant, imo tenentur, si vantiam omnem abiecerunt, de qui aliud licin obstet, reddere debitum: bus agit Spondanus, anno I s l8. quo in fornicatione vero, contra jura na rum audaciam Ioannes XXII. repriturae in damnum prolis peccatur. mere curaverat, qui Pseudominori-MιCHAEL SER vεTus . ortus est
XVI.tς, cum sibi opere viderentur , se lanno IIII. novus Horresiarcha Mi-
supra modum in lipientes , multis in chael Servetus, Hispanus Tarraco materia fidei disseminatis erroribus,nensis. Cum diu Lutetiae Parisiorum novam Religionem, seu potius sata commoratus,operam dedisset medicinae conventiculam instituere prasiim-nae , inde in Africam se contulit, ad pserunt, constituto sibi capite , quo- a quirendam Alcorani cognitionem, dam Apostata ordinis , & refuga , deinde cognitionibus aquistis abu- eui nomen erat muricus de Ceva. tens , primum favere caepit Anaba-Horum aliqui pertinaciores, & resi-ptistis , mox Samosatent, Arii, Si piscere renuentes, Massiliae fuerunt Macedonii plures renovavit errores, combusti. Crediderim hos Apost ascripsitque libros septena contra Santas fuisse germen Beguinorum , quos isti s lunam Trinitatem, hoc titulo : De
Clemens V. in Viennensi Concilio Trinitatis erroribus libris Hem, sterjam damnaverat; qui duas singebant
Michaelem Semel , alias V e , ab Ecclesias, unam carnalem, & ma- Ara ui , Hi anum . Insuper, scri culatam, scilicet Romanam: aliam
psit Dialogorum de Trinitate, libros spiritualem, quae soldm apud ipsos duos. De justitia Regni Christi,capi-
esset: alserebant Sacerdotes, & Ec-tula quatuor . Post multos per Euclesia Ministros, ita else auctoritateropam , & Africam circuitus, Gene
destitutos, ut non possent Sacramen-vam appulit, ubi, Calvino inIligantet a conficere; Euangelium Christi incomprehensiis,post multam cum Cal- ipsis talummodo esse completu, quod vino disiputationem , procurante eo hactenus fuerat obteistum : se solos dem Calvino, qui Serveti do stri
esse sine peccato , & , qui eos non se- nani tamquam blasphemam, & im-
querentur, non posse calvari. Quipiam improbaverat , vivus Gene vadibus figmentis etiam addebant sequeni it combustus . Hinc occasionem na
'us Calvinus, tractatum scripsit, ini. Nullo pacto, aut eventu iu- quo probare nititur, remea Magi-randum esse . R. verbo citharim . stratu haereticos poena mortis puniri: Tum quia, in lege scripta legimus , ex quo factum est, ut Calvinus con- Deum aliquando exegisse juramen-tra se ipsium, & omnes sectarios pro-
cellani damnationis composuerit,cum a. Nisi mulier virginitatem ii non minus Calvinus cum suis sectat matrimonio deperditam deploret, ribus, sit Michaele Serveto blasphe. mus, l
40쪽
lmus , impius & infidelis . Servetidoctrina Poloniam, Transylvaniam, l& Hungariam in secit. Potiores Serveti errores sunt sequentes. l. Bapti simum parvulorum reprobabat , quem, privata solum Pontificum auctoritate niti dicebat: dete-l standam illum appellabat in Regno Christi abominationem , & trigesimo stilum aetatis anno conserri debere asserebat . R. verbo Anabaptime, l creontici, Tuccerus, Eleutber Pa
a. Magistratum omnem reiici bat. R. verbo Anabuti e .l 3. De Eucliaristia sentiebat cuml Sacramentariis, nimirum, symbolumi tantum esse , & signum . R. verbo Eneetici, Calvinus, incola adius. q. In Sanctissimam Trinitatem l blasphemus, dicebat, solum Patrem esse Deum. R. Pluribus locis in hoc opere, ubi tam Filii, quam Spiritus sancti Divinit 1s asseritur. Vide versae, Autl-Trinitarii, Arim. s. Christunt esse personam tunc saetam, cum homo factus est. R. ve bo Nerilius. 6. Spiritum sanct una non esse Deum, sed aliquid ex essentia Dei, levem solummodo , & tenuem aliquam auram, quae in creatione Mundi primum prodierit. R. verbo A riani, Airant. . Deum in substantia sua partes,& partitiones continere, ita consendens Creatorem, cum creatura, ut
diceret, Deum in lapide esse proprie lapidem, in Leone esse propric Leonem. R. Quia Dei essentia est
indivisibilis; quod enim est divisibile,
est mutationi obnoxium , non est Deus. Deinde,omne quod partes habet , est mutationi obnoxium , Deus autem est immutabilis, unde ipse dixit : Ego Dominus, o non mutor .l Et David : Tia autem idem us es. Tum quia, si Deus in lapide esset pro prie lapis, deberet dici polle ad convertentiam: Deus est proprie lapis: Lapis est proprie Deus I ex quo dicendi modo , patet quot sequerentur absurda.
adoratum, sed Angelos,Deum ad uinin ibrantes . R. Ex pluribus Scripturae it extibus , ex quibus evincitur Deum 'semprr adoratum, & Angelos, ut Dei ministros, etiam in lege fuisse cogni-l ios, ipsisque solummodo, tanquain Dei ministris , honorem suille a Patriarchis , & Prophetis impensum :& si quando adorati, intentio tameu tendebat in Deum, ut ex ipsis metverbis Scripturae patet. Prsceptum
insuper erat: Dominum Deum adorabis ,-ilii fili ferrier. Item inis
Psalmis, continuo de adoratione Deo exhibenda , & exhibita fit mentio .
nem damnari, eo quod peccatum originis corpus tantum , non animam inficiat. R. Nam decedentes cui L,
peccato originis, damnari poena damni, constat ex Euangelio, ubi legitur :M si quis renatusfuerit ex aqua o c. Item, reprobatur ex iis, quae dista sunt contra Armenos, Arconticos, ct Bucterum, ad probandam neces statem Isapti simi. Insuperihomines ante redemptione appellantur Masta Δwnationis , Vasa irae . apud Apin stoluna, & antiquos.
annum peccare nequeat. I i. Turcas, perorationes suas,
promissiones Christi consequi posse.
ia. Homines, sine cognitione Christi, sub Euangelio salvari polle . Haec ,-s milia figmenta propagavit Servetus, quae ulteriori reprobatione non indigent, cum satis per se pateat, quantum sint rationi dissona; quis enim nesciat, ante vigesimum annum homines a Magistratibus puniari r non autem possent esse poenae obnoxii, si non essent capaces delicti. Quis unquam audivit, pueritiam, seu irationis non usium protrahi usque ad vigesimum aetatis annum , cum in pluribus experientia doceat, quod etiami ante septimum annia malitia suppleat aetatem. Capax peccati est, quisquissessicientem habet cognitionem boni,&mali, & declinata bono cognito, ut faciat malum . Horrendum insu-E a Per