장음표시 사용
21쪽
suadente oratore Hispanico , in An- lglia tunc commorante , eius mediation5 securus Actus de venia obtinen
da a Pontisee, Anglia secedens,Ro- l
mam venit,& palinodiam cecinit, ab iurata haeresi verbo , & leriptis: sed iterum relapsus, novumque cum Anglis per literas detectus habere comis mercium, in arcem Hadrianam conjectus suit, ubi gravi morbo correptus, datis resipiscentip signis, moritur. Ejus corpus ob iteratum relapsum, una cum suis scriptis , ad publicum exemplum, in campo Florς manu carnificis, anno I 6aq. mense Decembris combustum fuit. Dixit Ecclesiam poste quidem absiluere a peccatis externis,de manifest is, occulta vero a solo Deo posse a solvi contendebat. R. quia auctoritas concessa a Deo Ecclesiae non est sietestricta , ut se tantum extendat ad
peccata externa, non vero ad interna; dicit enim Christus: modeumque fiseritis, erit lutum, insuper: suorum remiserim pereata,remittuntur eis, non distinguendo de peccatis internis, aut externis , ergo &c. Tum quia,peccata externa in tantum cadunt
sub iudicio Saeerdotis, quia Sacerdos Dei vices gerit, a quo potestatem dimittendi peccata accepit: Conse sici enim fit Deo,medio ejus ministro :sed Deus tam iudicat peccata externa, quam interna, ergo tam peccata externa , quam interna debent confiteri ejus ministro; ergo non minus ab externis,quam ab internis poterit a solvere , cum absolvat in virtute potestatis sibi a Deo traditi. Deus autem potest absolvere tam ab exterianis, quam ab internis,ergo etiam ejus minister potest M. a. Dixit sacros Ecclesiae ministros nullo iure teneri ad rilitatum. R. Exemplo Sacerdotum veteris legis: Exod. I9. za. ubi sanctificari iubebantur, priusquam ad Altare accederent; quo in loco commendatur cvl stitas, licet tune eis esset impersecta, i se ut impersectum, de umbraticums erat sacrificium. Nunc autem longes decentius, 3c optima lege sancitum est, ut ad summum Sacrificium deputemur ministri persecta castitate nitentes. Item non licebat Iaicis in Iege veteri comedere panem sanctificatum, nisi prius abstinerent ab uxoribus,sicut legitur I. Reg. 2I. ergo multo magis expedit, ut Sacerdotes I gis gratiae, qui debent conficere corpus Christi, c libes vivant. Sacerdo tes legis veteris,quando ministrabant Domino, residebant in templi,nec domum suam revertebantur , nisi coinpletis diebus officii sui; ergo Sace dotes legis gratiae, qui quotidie misnistrant, debent quotidie ab uxoribus
abstinere. Videatur hac de re S. I ieronym. lib. I. contra Iovinianum Beda ad cap. I. Lucae . Tum quia Ap stoli, ex quo vocati sunt ad Apostolatum, cfl es vixerunt. Lex cplibatus servandi a clericis, decreta Est ab Apostolis , sicut constat ex Concit. Carthag. a. Cano n. a. pluribusq; aliis in Conciliis confirmata. Uideatur Ctacit. Agathense, canon.9. Aurelianense tertium,canon. I. Aurelianense quartum, canon. I7. Quod autem Graeci, qui uxorem habent,promoveantur ad
ordines, hoe dignis de causis pernat si sum fuit tempore sextae Synodi generalis. 3. Dixit Christum non fuisse caput Ecclesiae in hac vita, sed caepiseelse caput ipsius post astensionem . Rep. quia Christus adhuc vivens, a te passionem suam instituit Sacram ta, instituit novum Sacerdotium, instituit Episeopos , & Presbyteros, Apostolos stilicet,& Discipulos,sancivit leges Euangelicas, quae sunt in novo Testamento , ergo adhuc vivens
fuit caput Ecclesiae, quae post ejus mortem dilatata est , non sundata . Uerum quidem est,qubd lex Euangeliea non caepit obligare, nisi postquam suffcienter promulgatum fuit Euangelium: Christus ergo in hac vita fuit visibila caput Mesesis, cujus nunc est eaput invisibile, gubernans eam per suos Uiearios Romanos Pontifices, D. Petri successeses, quem Christus ipse elegit suum primum Vicarium . . Dixit ex fide Lutherana, Cal.
22쪽
Vinistica, Anabapt. R Romana unam. sanam, & orthodoxam fidem conflari posse. Reprob. Qu ia vcritas,& filii tas,
nequeunt societatem inire. Vide verbo Protestantes. Scripsit contra Marcum Antonium P. Z icharia Bovei ius. IV. MARGARiTA PORR1A , ex Hannonia oriunda , Parisiis librum quen-l dam edidit, multis refertum errori l bus, Se inter caetera asserebat, quod anima anthilata in amore Conditoris, sine ullo conseientiae morsit potes , &debet naturit indulgere , quidquid appet ii,& desiderat. Hunc,& alios errores abiurare detrectans, incendio tradita est, multi, tamen in exitu datis poenitentiae signis. Ex Spondam
V. MARINus , natione Trax, de quo Niceptior. lib. ia. cap. 3 . ) cadente seculo quarto, Arianae haeresis Constantinopoli suit propugnator acerrimus ue cum in urbe Constantinopo I itana fuisset ab Arianis in quaestionem vocatum , - stri quam Filiusfueruis Dirunis profitebantur enim Filium in Divinis ex non existentibus extitisi er Inter, fruerit Inter vocari, &aliqui ex Arianis negativam partein si istinerent, Marinus pro parte affr-mativa stetit, & Patrem, prius quam Filius fuerit, vere Patrem dicendum profitebat unqui ergo Marini ex parte steterunt, inultis conditis Ecclesiis,in eis seorsim ab aliis Arianis convene- . runt. Marini sequaces, ctiam Psathyriani,& Gotiani, a Psit Iro Fc Se Iinas Gothorum Epistopis , Marini praeeipuis fautoribus, nuncupati su runt . Ex his Arianorum dissidiis, ea pit Ariana haeresis multum declinare, ita ut plures ejusdem sequaces, videntes non posse Arianos interie in uno sensi convenire, Arianam 1 haeresim sint detestati, & ad Catholicam Eccletiam, quae semper in una seni doctrina ubique convenit, confugerunt . Certe nulla evidentior probatio insubsistentiae alicujus religio-l nis, quam dissensio inter ejusdem re-l Iigionis sequaces, in materia ipsa reli-l gionis ; quo argumento se meienter
convinci poterunt tam Lutherani,
i laquam Calvinissae, qui in tot sectas itai sunt divisi, & subdivisi, ut jam pene,
, neque maritus cum uxore, neque pater cum filio, sub eodem tecto in materia religionis conveniant, sed jamjam quot capita , tot sint sententiae, sive diversi modi credendi; si tamen fidcin aliquam est invenire, ubi potius dicendum, quod nulla rcligio amplius vigeat , sed libertas vergens in Atheismum. MARRONiTAε. Willelmi Archiepiscopi Tyri auctoritate sussulti plures Scriptores moderni, Marronitas inter haereticos Monothelitas constituunt,auctore quodam Marrone nomine. Sed praefati Willelmi,quantum
in Iiu causa infirma sit auctoritas, validiis is argumentis demonstrat Faustinus Natronus in sua Evop Iia, ubi, Marronitas semper perstitisse in vera fide orthodoxa, ostendit, licet inter eos se hi sim te facto, eorum aliqui ad Monothelismim destiverint; quapropter, nomen hoc Marronitarum, nullius h gress est indicativum; qu gomnia uberius tractat prpsatus Natronus, ad quem lector remittitur, ut jullum de Marronitarum rcligione iudicium valeat elicere. MARis . Inter Epistopos numero novem,qui in Nicaena Synodo,contra torrentem omnium Episeopor una sermulam fidei Nicaenani reiecerunt , &Arii exauctorationem improbarunt, unus suit Maris Epistopus Cha Icedonensis, cujus socii numerantur Euse. bius Nicomediensis , Theognis Ni eiensis,Τhoiuas Marmaricensis,Secundus PioIemaid sis , Menophantus Ephesinus, Patrophilus, Scitopolitanus, Narcissus Nerodiadensis in Cilicia. De hoc Maris,quantumvisAriano, Juliani impietatem exprobrante, re fert Nicephorus suae hist. lib. l . cap. 2Ο. Caeterum , quoad suam haeresim spectat, utpote cum Ario sentiente,dlicebat: Fuisse at quando, cum non esset Filium, O rem non isse, 'infρίμψ genitus esset, ex non ex flent
bus factum esse , crearam fui e , O
mutatio I anoxium, Quae, cum rati
ne Divinitatis, quae essentialiter com-
23쪽
petit Ucrbo, sint incompatibilia, sub
tria Patas inus, una cum Joanne Ian-dhmo, patrii Perusino, librum composilit, instilptum: Nefensor patit, pluribus resertum erroribus, i Ioanne XxH. damnatum Petro de Palude, iuberio Pighis, & aliis egregie consulatum . Uixerunt currente seculo decimo quarto , tempore Ludovici Bavari Imperatoris, cuius gratiam,uti libi conciliarent praesiti haeretici, potissimum contra Pontificiam auctoritatem, calamum filum acuerunt. ex Alphonio a Castro lib. 6. Potiores autem errores, qui in poesito libro continentur, sitnt sequentes: i. Christus Dominus . quando solvit tributum C sari, id ex necessitate secit; quare Imperator de rebus temporalibus Ecelesiae, pro suo arbitrio potest disponere. R. Nam Christus proprie non solvit tributum, sed dedit; dixit enim Petro : Da pro me, di te, non vero dixit: SOL re pro ure, O te. Dedit itaque Christus didrachma , ad cujus lutionem
non tenebatur,propterea prςmonuit:
Liberi funi Iii , sed ita dedit, ut
potius immunitati suae prospicerei,dicens: Sa, non vero , Solae . Dedit itaque, ne fieret sicandalum in populo, qui nondum noverat Christum esse Regem Regum , & consequenter nullatenus Imperatori subditum, ideoque liberum a selutione didrachmatis , qua libertate, etiam gaudere universam Ecclesiam,significavit,cum una simul Ecclesiae caput a QIutione tributi exemit, dicens: Do pro me,r' te. Quod si Ecclesia exempta non
esset a solutione tributi , Christust dixisset Petro : Da pro me , ct fiate pro te . Dixit autem : Da pro me,
te . Sed qui dat, non solvit; *l pe vero , ad redimendam vexationem consuevit Ecclesia dare Principibus id, quod solvere non tenetur. Imperatorem autem non posse de
rebus temporalibus Ecclesis pro suo arbitrio disponere: Prob. nam Ec-l elesia, scut ostendimus contra Petrum Martyrem , & alios haereticos, potest possidere bona temporalia,quς, ei per donationem, vel per alium legitimum titulum acquis vit e sed Imperator non potest pro arbitriodis onere de bonis, quς subditus secularis in Imperiali ditione legitime acquisivit, & legitime possidet, erisgo a sertiori non potest disponere de bonis, quae Ecclesia legitimo acquisivit. Minoi est evidens, non enim Imperator potest auserre bona , quae aliquis subditus legitime possidet, ut transferat vel in suum, vel in alterius subditi dominium , hsc enim esset
tyrannica usurpatio, contra quam clamant omnes leges Divine, & humans, ergo a fortiori, non poterit pro libito d isiponere de bonis Ecclesiae, cum Ecclesia omnino sit exempta ab omni jurisdictione secu Iari. Pontificem vero non esse subditum Imperatori, verbo Anastasius , ct Guillelmus Ochamus ostendimus : polle condere novas leges, contra Arnu bum :posse dispensare in votis , contra Be-guinos: ipsum solum habere jus ad convocanda Concilia , contra Maxdeburgenses : esse Primatem totius Ecclesiae , & superiorem potestate acuicumque Episcopo, contra Armenoa, ct Arnaudum : Pontifici R mano quemcumque Christianum esse subditum, contra nininum e posse serre excommunicationis sententiam, contra Gerbertum: esse Christi Uicarium , contra Ioannem Nes ha- Ium 2 else caput Ecclesiae jure Divino , contra H Das, ct Iseobmu . . Traepositi: ostensium est, & ex ibi dictis reproba is remanent sequentes
Mars lii, & Jandunt propositiones.
a. Christus in Caelum astendens , nullum in Ecclesa caput visibile constituit, & Vicarium . . S. Petrum plus auctoritatis, quam reliquos Apostolos,no accepisse. . Ad Imperatorem spectare Pontiscem constituere e Imperat rem succedere Pontifici, & Ecclesiam
regere Sede vacant C. 3. Omnes Sacerdotes , etiam
Episcopos, esse aequalis auctoritatis.
24쪽
o. Ecclesiam neminem punire a lposse, vel excommunicare, nisi Imperator concesserit.
8. Dispensare in matrimonio, si-eut etiam legitimare spurios , ad obtinenda beneficia Ecclesiastica, spectare ad Principem ; quemadmodum judieare de idoneitate promovendorum ad sacros ordines, beneficia Ecclesiastica conserre, Religiosos Ordines approbare, jejunia indicere , 8c dies festos praecipere . 9. Dixit, Pontificem posse ab Ιmperatore judicari, neque habere auctoritatem condendi Ieges. R. Quia
ex Epistola Honorii Augusti, scripta
anno IO. ad Boninacium Papam :Item ex 2Iia epistola,scripta ann.6So.
quae extat in Concilio Chalcedonensi, ex epistola Valentiniani, & Martiani ad Leone Papam , R ex alia Anasta si Imperatoris ad Hormisdam Pontificem , data anno sto. Ex epistola Athalarici Regis, scripta anno Ia . ad Clerum Ecclesiae Romanae; ex his inquam,& pluribus aIliis epistolis, conis stat quod Imperatores, R Reges semper Romanum Pontificem, tanquam suum superiorem agnoverunt, & ipsi se submiserunt; ergo Imperator ne
quit proferre judicium supra Pontificem, utpote Imperatori superiorem
Plura Concilia hane veritatem declaram , quod prima Sedes a nemine judicatur, inter quae Sinuessanum, &Romanum sub Silvestro , item Roma nil sub Adriano, innuunt,quod Pa. pa nequit iudicari a Concilio, ergo a sertiori neque ab Imperatore, quia Papa est supra Imperatorem, & Q-pra ConciIium, quod probatur se .
Congregato Concilio , vel Papa assi huc remanet caput Ecclesiae, vel non ξsi primum, adhuc est superior caeteris membris,etiam in unum collectis; sicq;
non potest ab Episcopis etiam in , ConciIio congregatis iudicari: Si
autem congregato Concilio, Pontifexi non remanet caput Ecclesiae , ergo Ecclesia congregata erit corpus sine
capite: sed utrumque dicere impluit
esse superiorem caeteris Episcopis , sive seorsim sumptis , sive in Concilio congregatis , & consequenter nequit
Hic opportune notandum , mo superius dicta , etiam efficaciter pro bare, quod Concilium non sit supra Papam , quod adhuc ulterius probatur , nam si Papa non esset supra Concilium, diversum esset regimen Eccle-sa: congregatae in Concilio, ab illo quod habet Ecclesia, quando non est congregata, quia, quando non est con gregata , est sub regimine unius capitis, sub quo fuit instituta a Christo,
si voro quando Ecclesia est congregata in Concilio, Papa non esset siupra Concilium , tunc regimem Ecclesiae non esset sub uno capite : Sed acte niis inauditum, quod vivente eodem
capite , Christus dederit diversum regimen Ecclesiae extra Concilium,& tempore Concilii. Adde,quhd spe etat ad Papam congregare Concilium, praesidere Concilio, per se, vel per suos legatos, & probare acta Concilii, ergo Papa semper est supra Concilium, quia semper est caput Ecclesiae. Quod Papa habeat auctoritatem eondendi Ieges , probat efficaciter Sanctus Bernardus libro De Prscepto & dispensatione,cap.9. it in lib.2- De Confid. Tum quia,in politia temporali est potestas condendi leges pro bono regimine temporali, ergo idem asserendunt in politia Ecclesiastica , pro bono regimine spirituali: sed hic potestas esse debet in eo,qui constitutus est caput, & Pastor Ecclesiae, sici
licet in Pontifice , cui dedit Phristus
munus pastorale : munus autem pastorale , tradidit Christus Petro, non vero Ecclesiς: Pet ro dixit,non Eccle sae : Hasce oves meas, si enim disic set Ecclesiae: PUD mes, jam praecepisset ovibus, ut pascerent scipses. Demum , Qmmua Sacerdos in veteti lege, habebat potestatem condendi leges pro bono regimine Synagogae, ut probavimus ex sicra Scriptura
contra Lutherum , ergo pro bono re-
25쪽
gimine Ecelesin , Summus Pontifex debet habere potestatem condendi leges. Ex quo sequitur, quod Ponti sex sit supremus iudex in causis religionis , quod expresse asserit sacra Scriptura in Deuteronomio II. V. 8. Paralipon. lib. 2. c. I9. quod etia, cum caeteris Sanctis Patribus,assierit S.Ber. nardus Epist. t 89. ad Innocentium. MARTiALis Epit copus Asturice
i sis,& Baslides EpiscopusLegionensis, Novati hirtam c schisima per Hispa
MARTiANus Dissidium feeit Martianus cum Sabbathio Epistopo
Novatiano, circa celebrationem Paschatis: erat autem Martianus Novatianorum ut ipsi afferebant ) Summus Ponti sex . Ex Bar. ann. 39 . Dicebat , unicuique licere Pacelia celebrare pro suo arbitrio, idest, vel Iudamrunt more, ut contendebat Sabbathius, vel more aliarum religionum. R. verbo martodecimani, contra quos,Pascha celebrandum die Dominico, ab Ecclesii indicto, osten
MARTYRIA Ni . Die i sunt Martyriani,haeretici Euphemitae, qui,cum plures Deos affererent, non nisi unum tamen adorabant , quem dicebant omnipotentem, & cum a provinciarum prφsidibus vexarentur, Mart Vrianos se se nuncupaverunt , quasi martyrium patientes . Fuit haec secta ex GentiIibus congregata , circi medium seculi quarti . Agit de Martyrianis Batonius ad annum 36 I. MARTYRiANi Novi. Sic sunt nuncupati, qui Petri Martyris dogmata sequebantur. l MARTt Ni . Dicti sunt Martini, a Martino Juris Consulto , quicunque obstinate tuent ut aliquam opinione, quamvis erroneam . Tanta tribuit Martinus adulatorie Imperatori, ut
Friderico tune regnanti afferuerit, Imperatorem esse de jure Dominum i teris. Ita cervicosus erat ad defen-l dendani quamcumque opinionem , t quam semel suseepisset, ut in vulparet proverbium ejus durities apud juris consultos in hanc usque diem pertran. serit ; ita ut Martinum appellent, quicunque suae singulari sententiae pertinaci studio inlicret. Ex Spond.
Gondisalvus Conchensis, in Hispania, multa salua asseruit ; primo quod esset germanus Sancti Michaelis, quod pro ipso servaret Deus locum desertum Luciferi, quod ipse esset prima veritas , & scala caeli, quod lingulis diebus scanderet cadum, &oscularetur illud , quod advenientem
Antichristum ad lingulare certamen provocaturus esset, & Cruce Christi, diademate spineo ornata , foret eundem prostraturus. Hunc Archiepiscopus Toletanus igne damna, it . Ex Spond. ann. I s 39. MAso 3OTHEus, a quo Masbotheni, unus suit ex primariis haereticis, in se hou Simonis Magi enutriti, qui proprias inducere opiniones enixi sunt,& paulo postChristum passum, Eeelesam dilaniarunt, ut plurimum sola ambitione inducti , ut scilicet
etiam novae religionis auctores apparerent . Ex Niceph. lib.q.cap. 7. MAssALIANI . Inter multiplicia haeresuin monstra , quae sub Constantio Imperatore Ecclesiam acriter vexarunt , Massialiani numerantur , qui
irrepserunt in Mesbpotamia , circa annum 36 I. tempore D. Epiphanii. Plura nomina ibrtiti sunt postiri dum Massaliani, dicti etiam : PII cani, Euchitae , Praestores, Spiria tuales , Euphemitae, Maroriani, S tanisae , Ade an , Saeo ori, O Emih Psae. His diversis nominibus,habito resipectu ad eorum errores, m
res, de habitum,sunt nuncupati. Masisalianorum primarios duces assierit Epiphanius suiffer Dariem, Sabbam, . delfum, Simemem, ct frenam.
A pluribus Conciliis , & a Theodosio magno Imperatore exagitati suerunt isti Nebulone , & ab ingressu Ecclesae, in Concilio celebrato sub Theodosio iuniore, penitus rejecti, eo quod sepe relapsi , Ecclesiam delusissenti iterumque damnati in Concilio
26쪽
ealio cucumenico Ephehno anno qII. De Massalianis, stribunt Theodoretus, Hieronymus, Damastenus, Augustinus . Massalianorum errores , verbo Enthu D reseruntur, & re- selluntur . l. MAssAMA Ni Novi. Illi sunt, qui veterum Massalianorum renova runt errores; inter Antichristianos,l a Gravina numerantur , ex sthola Lutheri, & Calvini progeniti. Asserunt, Baptismum non sanctificare homines,neque sordes expiare, ideoque in baptizato remanere culpam originalem . R. verbo incomici, Armeni, Fulgentius . MATHEMATiCI . blathematicos,
inter haereticos adseribit Phil attrius Brixiensis Episeopus, libro quem de
haeresibus costriplit. No esset tolerandum a seientia adeo nobili, haereticos homines nomenclaturam sertiri: sed tamen eo nomine significantur,a temporibus etiam Ethnicorum s ut sepius affert Titus Livius) illi, qui ex varia siderum observatione , faciliter in errorem prorumpere Qlent, quod etiam observat V. Augustinus lib.a. de Doctrina Christiana.
MATTARAEus PALMERIus,nati ne Florentinus, vixit currente seculo
decimo quinto. Litterarum stientia celebris, plura opera stripsit . Sed cum de Divinis stientiis etiam librum ediderit, circa naturam Angelorum , a sensu Catholico desecit, qua propter hujusmodi opus igni traditum , fuit. Ex Bellarm. de Scriptor.
ris prosessus Conventus Wisnariei sis, Merseburgensis Dioecesis, Provinciae Saxoniae, Fratres vitae communis, seu eorum institutum impugnando, in plurimos errores lapsus est.
Hos, edito libello, expressit, quos ad Conciliit Constantiense delatos, Ma tinM V. Pontifex Maximus , eorum
examen, ac censuram commisit Car
dinali Aquilejensi, Petro de Alliaco,
Cardinui Cameracensi, aliisque Praelatis, & Doctoribus , quo rvr unus erat Joannes Gers ius Parii 1iensis Cancellarius. Iudices deputati , Fratris Matthaei propositiones
damnarunt, quasdam ut haereticas , alias ut erroneas, nonnullas ut stan
dolosas, dc piarum aurium offensivas; ipsumque Fr. Matthaeum Grabon ad illarum a urationem, lata sententia,
compulerunt, quam Summus Pon ti x confirmavit. Erant autem hujusmodi , propositiones e Grabonis
libello excerptae. i. Proprietas temporaliu rerum,
statui seculari essentialit ex est an
a. Nullus sine peccato potest illud abiicere, quo retento, potest convenienter vivere secundum flatum . suum 3. Omnes peccant, qui bona sua simpliciter in eleemosynam Iargium tur propter Christum. . Abdicationem omnium pr pter Christum , nullus facere potest, extra veras Religiones manendo,sine peccato mortali: Sc dico veras Religiones , per Sedem Apostolicam approbatas . s. Papa non potest dispensare cum secularibus, ut omnibus in sngulari careant.
6. Si Papa posset alicui concedere , tunc posset ei concedere proprie vitae subtraetionem , quod est contra praeceptum Decalogi : Non occides. . Religiosus non potest sine peccato mortali abdicare voluntatem
habendi communia , qrando actuaIla non habet. 8. Quod aIiquis sit voIuntarie pauper propter Christum, in seculo manens,omnino nihil habendo in singulari , nec etiam ipsam voluntatem habendi, propriam includit omni tem. pore contradictionem . 9. Nullus potest paupertatis conis situm meritorae observare, nisi fuerit in statu spirituali persectioni sive
verae Religionis . Dico autem veram Religionem, secundo modo dictanti, Religionem . Io. Reputantes se bene facere, assumendo paupertatem, quae est Salvatoris consiliunt, remanendo in statu seculari, peccant mortaliter.
27쪽
i ι. Abdica omnia, et lam propter Christum, nisi veram, & approbatam Religionem ingrediatur, est sibi, &suis, quorum cura sibi incumbit , vitam subtrahere , quod est homicidium committere tot hominum , quot ejus cure subduntur. ia. Effundere omnes opes simul, ab his qui volunt in seculo manere , reducitur quasi immediate ad illud praeceptum: Non oceides. 3. Credentes se mereri vitam aeternam tali abdicatione, credunt se posse mereri vitam aeternain mortaliter peccando. Iq. Dicens,omnia esse meritorie
abiicienda propter Christum, remanenti in seculo, est haereticus judi
is. Nullus potest meritorie, &secundum Deum, obedientiae, paupertatis , & castitatis consilia , extraveras, & approbatas Religiones manendo, adimplere. 16. Tria Salvatoris consilia, sessint concatenata , ut ubi paupertas meritoria , in quantum est Salvatoris consilium , invenitur, Oportet , ut necessario alia duo, scilicet eastitas,& obedientia inveniantur, quae a paupertate separari non possunt.
i . Matroni, seu mulieres,communem vitam ducentes , simul commorantes, Beguttae vulgariter nun cupatς, quoscumque errores non te-lnentes, aut praedicantes , seu alias de erroribus, vel haeretica pravitate non suspectae , aeternς damnationisi sunt filiae , 3c earum status est prohibitus , R damnatus.18. Peccant, qui propria sua , resignant, non intrantes Religionem approbatam. 19. Non licet Presbyteris, &Clericis communem vitam ducere,
nisi in Religione approbata,sub poessa
peccati mortalis .ao. Peccant omnes, qui fovent consilio, & auxilio communem vitam durentes extra Religionem approbatam . al. Similiter excomunicati sunt illi, qui, vitam communem extra Religionem approbata ducentibus,praebent eleemosynas. Et qui tales s vent consilio , & auxilio, vel defensione, similiter stant, & sunt in statu
perpetuae damnationis : Κ nisi de is ejusmodi excessibus eorum , magna contritione poenituerint, ad vitam aeternam non possunt pervenire, neque salvi permanere.
ducentes extra Religionem approbatam , sunt illi, a quibus Salvator noster praecipit esse abstinendum , &tanquam a salsis prophaetis attendendum .
a 3. Quilibet Aciens contra jura lCanonica, peccat mortaliter. 24. Nullus corpore validus, abs que communi utilitate, & necessitate, potest extra veras Religiones sine petacato eleemosynas Christifideliu tollere . Istae propositiones, cum censuris Petri de Alliam, Sc Gersonii,ejuς demque Fr. Matthaei Grai n revocatione, & abjuratione, habentur inter ipsius Gersonii opera, Tom. I. MAT PHAEus DREssERus , vixit circa medium seculi I 6. Dixit non creari novas animas, sed per generationem propagari, ex parentibus in s bbolem . R. verbo origenes. MATERiARII, dicti sunt Hermo. genis sectatores ab haeresi, quam profitebantur de materia ingenita. Vide Hermogener . Ex Τertuli. contra l
MATTH As REt DT , Lindaviensis minister , secta Lutheranus , vixit circa medium seculi i6. Hic, ut suum populum a cultu Mariae alienaret, lCanticum : Salve Regina, virulento lscripto impugnandum suscepit . Exi Coccio. R. verbo Guillelmus isdem.
MAxiΜus, Ephesius diditas,quia lSmyrns natus, Philosophus Cynicus, & magnus preceptor impietatis Iuliani Apostatae, ingenti honore, ab eodem ad imperium assumpto, excipitur . Constitutus insuper a Iuliano , qui totus a Maximo pendebat, censer scriptorum suorum , falsis vaticiniisIulianum ad bellum Perseum
28쪽
i V. impulit,in quo Imperator misere decessit. Sub Valente di rh exagitatus est
Maximus ob magicam artem , quam exercebat,de tandem capite plectitur. Ex Bar. ann. 337. MaxiMINus. Adversus Maximinum graviis me scripsit S. Augustinus . Fuit Maximinus Arianorum Episeopus, circa annum Domini 4o3. Dixit,patrem potentiorem esse filio, eo quod Filiu genuerit Deum Creatorem: Filius autem non. R. a D. Au.
gustino tribus libris contra Maximinum editis. Vide etiam hac de re Magistrum sententiarum, libro primo distinct. . Tum quia, si Filius in Divinis non esset dicendus aeque potens, ac Pater , quia non generat, deberet in sensu Maximini generare Filiu, qui iterum generaret, & sic in infini tum ; nee posset perfici in Divinis generationis series, s sen per alter ex altero generaretur , nec eam perficeret ullus, si non sufficeret unus omnipotens . Quia ergo Filius infiniis persectionis, adsquat infinitam Patris
virtutem generativau , non est posisibilis alius Filius , qui generetur in Divinis, alias Divinus Filius infinitus non esset, si ipso genito, adhuc alium
generandi Filium, in Divina natura maneret possibilitas. Nec propterea Pater potentior est; eandem enim ad Pater, Filius habet potentiam generandi , licet modus illam habendi, idem non sit in Patre,ac in Filio, quial Pater habet generandi virtutem,sum. pio active verbo Geueranaei; Filius autem sumpto passive eodem verbo. Modus autem habendi, non variat rei habiis substantiam . Nec dici potest Filium non habere potentiam activam generandi, sed tantum non habere active, ita ut disserentia stomnino in modo, nullatenus in re. MAMIΜi Atius , secta Donatista, creatur Episcopus Carthaginensis contra Primianum, etiam Donatistam , ex quo ortum habuit inter D natistas ingens schisma . Ex Baron. anno 3 9 . Docuit malos Sacerdotes non conferre vera Sacramenta , &ideo asserebat ab illis baptizatos, esse rebaptitandos. R. verbo Fra ieeui. MAXIM 1LLA. Habuit montanus duas mulieres, quarii una Prisca, altera vocabatur Maximilla. blas,ex Pa. raelati insipiratione prophetare, asserebat , ut suam doctrinam stabiliret. De his mulierculis, quae vixerunt circa annum iso. in impietate, & haeresi Montani pedissequae,scribit etiam Eusebius lib. s. Eccles Hist cap. 3.
que adhaeseruut Conciliabulo Comstantinopolitano,convocato ab Imperatore Nicephoro, anna 8 . in quo, ex praescripto Imperatoris, una cum Epistopis, consederunt Magistratus; quare non mirum, si perniciosi Ca- non es in eo Conciliabulo sanciti suerunt,quibus adlis cre recusantes,exilii poenam subiere. Hujus Conciliabuli decreta sunt. I. Anathemati subiiciendos omnes , qui illius Conciliabuli errores non reciperent. a. Conjugium Constantini Imperatoris, cum Theodote, vivente adhuc Maria legitima priore conjuge, tamquam legitimum esse approbandum. R. Ex Matth. cap. I9. 3. Leges Divinas adversus Reges nihil posse . R. Ex sacra Scriptura exemplo Davidis, qui sepe de Divina lege sermonem instituens , eidem sibi obtemperandum, ejusdemque se subditum esse gloriatur. Unde& ille dixit: Et nunc Reges intelΠ-gite,erudimini cte. ne quando ira tur DominaI. Tum quia Reges sentcreatura Dei, ergo subditi Deo , de ejus legibus. . Epistoporum unumquemque in sacros Canones , praeter ea, quae in illis statuta sunt, dispensandi potestatem habere. R. Nam illius est dispensare in lege, cujus est Iegem promulgare, sed talis Pontifex leges Canonicas in universa Ecclesia promulgat: exso solus Pontifex in Iega Canonica potest dispensare . Tum quia, lex Canonica illa est , quae universum Christi gregem in unanimi ubique continet ordine, 8c distiplina, quς decus est Christianae Reli
29쪽
et i , gionis, & ornamentum , quod adeo magnificam iptimet Ethnicit sed hac uni sermitatis gloria privaretur, quandocunque ex suo hentpIacito possent Epistopi in lege Canonica dispeni sere.
XVI. l MEoi ATOR Es, sunt quidam An. tichristiani politici , qui anno IS 78. in duas partes divisi , volebant Lu- therana dogmata, cum principiis s- dei componere, & sic quod arnmodol mediam religione stabilire . Ex Gra.
l i. Solam Scripturam ad fidemi susticere asseriint, S: per traditionem l si illi in juvari ad ea, qur scripta sunt,l intelligenda. R. verbo Bibli e. I. Hane traditionum disserentiam, debere seri in Conciliis ab hominibus , inter quos est controversia.
R. Quia in Conciliis soli Epistopi sunti iudices , neque illi, inter quos est disit terentia, pollunt decidere;nemo enim l l in propria causa potest esse judex.l 3. Interim,dum remanet de tra-i ditionibus controversia, licere Christiano susirendere judicium, etiam in illis articulis, siub anathemate ab Ecclesia propositis ad credendum. R. l Nam in Ecclesia nulla est de Divinis' traditionibus, quas,ut tales illa doceti & recipit,controversia; cum Ecclespi doctrinis, & senetionibus omnes Ca-f tholici obediant. Sed & omnes, quis Christiano nomine gloriari volu rint, obedire tenentur, ut probatum est contra Ilassitas, R 'Misum Iγα- μῖλ ergo non potest aliquis,nisi infidelis, iudicium suspendere in materia fidei, quando articuli sunt expresse ab Eeclesia propositi ad credendum ,
exterum non esset in Ecclesia una , fides; & scut una tantum esse potest vera Ecclesia, ita etiam una tantumi potest esse fides apud eos, qui esse vo- ll lunt de corpore verae Ecclesiae; quod ll siectis esset, si liceret suspendere iudi- li cium in articulis propositis ad cre-l dendum. Neque esse posset potior ratio de suspensione judicii quando li-l ceret in casii, de quo agitur,judicium t suspendere ) circa unum articulum ,1 quam circa omnes, R se in haeretico- lrum sensu,etiam qui haberet iudicium
suspensium circa omnes articulos, dici posset verus Catholicus, quod patet esse absurdum. . Tollendas esse illas ccerem nias , quarum observantia apparet noxia , ut jejunia, & delectus cibo- lrum. R. Ex verbo Dei, in quo Ope commendatur jejunium . Vide verbo e feriani, Agapetae , di Euthusiosae. S. Tenenum csse religion ira, absi lque offensione Catholicorum,& Pr testantium. R. Cum enim in pluribus Catholicorum Religio ex diametro opponatur Protestantium instituto, vitae, Se moribus, impossibile est reli- lgionem, absque ossensione Catholicorum, R Protestantium, stabilire. 6. Uenerandos esse Sanctos, non
vero adorandos. R. verbo Beza. Qua ratione adorentur Vid. S. Thom. a. a. q. IO3- art. 3.& q.
. Cultum Virgini exhibendum, sed Roseria esse Dominicanorum nugas . R. Ex antiqua Christianorum praxi recitandi Roserium, multis a Deo commendata miraculis, ad comprobandum, quam accepta sit Deo, i& Virgini devotio recitandi Rosa riuin &c. Deinde, utilissimulta est memorari, Sc quotidie celebrare Redem. ptionis nostrae mysteria, ut fit in recitatione Roserit. 8. banctorum animas honoran- das,sed non eorum Reliquias. R. ver- lbo Eudoxius. De qui etiam re vid. l
natu non ipernendas , sed per haec sensibilia hominem avocari a devo- ltione . R. Nam Deus promisit Salo- lmoni, se facilius exauditurum preces orantium in Templo; expedit autem vel maxime, ut locus orationis, Deo lspecialiter sacratus digna majestate ,
& decoro Ornetur;non solum propter lcultum Dei, sed etiam, quia cum nos lsensibiles homines, facilius a sensbili- lbus moveamur, inde fit; ut animus magis excitetur ad devotionem propter secras imagines, Reliquias San- letorum, & sensibilia reverentiae, Si lmajestatis argumenta . Deinde Deus l
30쪽
vocat templum, domum sitam ; ergo tantum abest, quod aediscatio templorum, oc ornatus avocet a devoti ne, ut imo excitet ad devotionem , quandoquidem, qui facit expensas pro aedificatione templorum, rem sa-ciat Deo gratam,qua: adeo commemdata es ex sacris Paginis in Salom ne, qui a discavit templum Altissimo; cujus etiam ornatus magnificentissimus, & Deo gratus in sacro textu destribitur. Quin imo, Moysi praecepit
Dominus eximia ornamenta pro loco orationis . Vide D. Tho m. a. a. q. 8 .lo. orationem non spernendam, sed repetitionem eius, & certii numerum non admittendum. R. Ex instituti, Christi , qui doeuit Apostolos
repetitis vicibus orare, usque adeo quidem , ut commendaverit instanter petentis importunitatem. Luc. cap. l . Ipse Dominus oravit secundo, & temtio in horto eundem sermonem icens: nosque etiam circa repetitam orationem monitos voluit, cum dixit: DILie , ct accipieris , HI se, o aperie- ιο r. per verbum snsisse, intelligitur
instantia orationis , quod enim ad primam petitionem non obtinemus, per repetitam petitionem, crescente
in nobis devotionis, & desiderii a dore , saepe a Deo accipimus; sicut etiam in humanis contingit, ut quod lad unum supplicem libellu non conse- lquimur, per repetitas supplicationes laccipimus; repetitio enim eorum,qust humiliter poscimus, inclinat exoratum ad hoc, ut exaudiat, licet in pri. mis petitionibus repulsam tulerimus, vel ad exercitium patientiae, & humilitatis , vel ad majorem Divinae honitatis cognitionem Certum autem numerum superstitiosum,neq; Ecclesia approbat, imo improbat. Certum vero numerum propter Ordinem ad mysteria , seu expressam protestationemsdei, ut ter aliquam orationem dicere in honorem Sanctissimς Trinitatis,& alia id genus, quae ex vera devotione prodeunt, Ecesesia collaudat. Unde etiam Apostolus paulus commemorat se ter Dominum rogasse,' ut discederet ab ipse Angelus sata . laseisiae Rus , secta Lutheranus, plura scripsit, multumque defatigavit, ut probaret Lutheri vocationem,& missionem ad praedieandum suisse legitimam , & consequenter sanam promulgasse doctrinam, quem impugnat Beceanus in Manuali conir vers. lib. I. cap. a. MELANC TMo Nici Melancthon in
oppido Palatinatus orium suum habuit , & cum plurium artium erudi tione prie litus esset , Witembergae publiee doeuit , Lutheri doctrinam proselsus; ita ut annum agens Iq. apo loget leon publieaverit contra censii-ram Doctorum Parisiensium, qui Lutheri doctrinam condemna verant;sed postmodum a Magistro suo Luthero deficiens, novas opiniones Luthero contrarias docere cepit,eiusque sectatores dicti sunt MeunE ιη riwσι
les L, erant, ct Arioso sne, ad secundam Euangelicorum speciem spectantes ; Illyricianorum, qui strictius Luthero adhaetebant, & ideo rigidi Lutherani nuncupabantur, inimiciss-mi . Diesi sunt etiam Melaneshonici
Conses ion istae quia Melancthon Con. sessionem Augustanam composuerat. Fuit autem hic haeteticus in suis astruendis erroribus ades incontians, ut in solo articulo jussi scationis, quat ordecies sententiam variasse seratur, qua propter, ob suam inconstantiam vulgo Guurntis,appellabatur. Dum prope esset moriturus , interrogatus a matre, quae religio melior esset, respondit: novam plaus biliorem, sed antiquam tutiorem esse ad saltitem. Ex uxore, quam duxerat, duos sitos,& duas sitas siseepit.Francisco Primo Galliarum Regi,propter suam mustarum rerum eruditionem acceptus.
Tandem mitembergae , religionem ipsana , quam inconstanter professus erat, pertesias , Occubuit; a qua religione, reversurus ad veram Eccles ametiam defecisset, si non tu illet morte
praeventus anno 136o. aetatis suae sq.
Errores, in quos potissimum impegit, sunt sequentes: i. Hominem posse solis naturae viribus se praeparare ad Dei gratiam. D R. Nam