장음표시 사용
41쪽
per est, quod dicit Servetus de Tur- ljunicuique stare pro alterutra opinancis; idem dicendum soret de quibus-lidi parte. Cum tamen nunc temporiscumque , quamcumque superstitio- desinitum si ab Ecclesia, nempe anem profitentibus. Promissiones Chri Benedicto XII. R in Synodo Floren- lsti non nisi iis, qui sub lege Christi tina sess ultima, & in Tridentina militant, a Christo sunt facts ; qua- sessi. 23. de invocatione Sanctorum , re sepe inculcat Christus , ut ejus anim1s,qus purgatione non indigent, lmandata servemus: suos autem ami- statim post mortem admitti ad glo-lcos, Christus solum esse declarat, riam , non amplius liberum est, citral quoscumque praecepta ejus servan- haeresim,adversam tenere sententiam; ltes et Vos amici mei eritis, sifecer)- quae tamen adhuc distat ab errore a ltis, quae praecipio vobis. Caeterum, Chili astarum , qui proprie Millena , si promimones Christi consequi posi riorum est , de quo actum verbo sent, qui orant extra legem Christi, lissae, ct Cerinthus , quem aliqui superfluum suerat , quod Christus volunt suita Millenariorum primi- legem Euangelieam instituisset , & pilum, illorum siquidem , qui re- satis erat, quod orationem praecipe- gnu Christi constituentes in oblectaret. ratione autem sola non suscere mentis mundi , dicebant regnum
ad salute, probatum est contra AdeL Christi cum electis , duraturum post Lum. Ex dictis sequitur, falsum esse, iudicium mille annis in Iudaea ; cui quod homines sine agnitione Christi sententig cum pertinaciter adlis reret possint salvari, dummodo sint agni- Apollinarius, a Damasci Papa dam-tionis capaces; secus est de amenti- natus est . Itaque Millenarii, de quibus, qui post susceptum tamen Baptic bus hic agimus, quorum auctor suitimum, salvantur in fide Matris Eccle- Papias , quem secuti sunt plures viri siς, quς supplet eoru cognitionis de- sanctitate, & doctrina illustres, resectui. Csterum expresse Christus di. gnum Christi gloriosum, spirituale ,
xit: Lui crediderit, o baptizσtus fur aeternumque credebant , asserentes ritHalvus erit: fui non crediderit,eon- tamen, animas post separationem ademnabitur. Necessaria ergo est fides corpore , quadam felicitate fruentes,
ad salute; fides autem haberi nequit nonnis post extremum judicium, fa- sine agnitione Christi; ergo falsu est, cta resurrectione corporum, admit- quod sine agnitione Christi quis possit tendas ad regnum aeternum; &quia salvari, quod argumentu urgentissime aiatd judicium adhuc plures anni in- promovet S. August. lib.3. contra Ju- tercedent, ideo Millenarii dicti,non lIian. Pelagian. ostendens, quod, s p nisi longum tempus fgniscare volen- liuerut aliqui salvari sine sde in Chri- tes per mille annos: animas autem stum, evacua tu erit Mysteriu Crucis. introducendas ad regnum , a Chri-II. Mi LLENA Rii, dicti sunt , licet sto paratum animabus justis post re- improprie, qui asseruerunt animas surrectionem , interim in loco a praedestinatas ad gloriam, non admit- poenis immuni a Deo custodiri affetendas ad vitionem , nisi post extre- rebant: qui dicendi modus , nunc abi inum iudicium . Hujus sententiae au- Ecclesia damnatus, ut dictum est, ul-ctor fuit S. Papias, Hierapolitanus terius reprobatur a uictoritate plurium i Episcopus in Asia Minori , Ioannis Sanctorum , afferentium animas pur- Senioris auditor, paulo post initium gaias , vel sine labe separatas a cors seculi secundi: cuius sententiae ad- pore, non expectare vlaimum iudi- hsserunt & plures Sancti viri, sed cium, ut admittantur ad gloriam; in-l citra haeresim; nam cum tunc tempo- ter quos aperte S. Bernardus seriar.a.j ris , nondum esset ab Ecclesia defini-0de S. Malachia, assierit hunc Sanctum i ta bsc quaestio, scilicet, an animς bea- introductum ad gloriam: Non immoliae admitterentur ad gloriam ante, ritὸ hodie S. Mola BIus in consertium ll vel post diem judicii, liberum erat Angelorum recipitur , quando pori l
42쪽
cum Angelis gloria, ct felicuote le- star . Sed etiam ex verbis a Christo dictis Latroni in Cruce morienti
Luc. cap. 23. Hodie mecum eris in Pu-
raris , aperte constat animas justas statim introduci ad gloriam , sicuti anims reprobae statim introducuntur ad poenam: Legitur enim Luc. 16.l Mortuus es dises, inepultus es in Inferno. Item Psa I. ia 6. Cum ded rit Eemi fui omnum, ecce ἐν reditas Domini . Ergo justi, statim post de-eelsum hgreditatem Domini consequuntur. Auctoritates aute Scripturae, quae a Millenaris adducuntur,
ad probandum animas justas statim non introduci ad gloriam, intelligen-dς siunt de gloria completa, quς non habebitur quoad corpora , nisii post
iudicium, quando etiam corpora perdotes gloriosas, una cum animabus glorificabuntur. Dissimulandum tamen non est, ut jam monui, in primis Ecelesiae seculis, non paucos ex
Catholicis Scriptoribus, Justinum , Irensu quibus adstipulatur Tertullianus ) Nepote, Prsselem AEgyptium,
Lactant iuni,Severum, Sulpitium &c. videri in ea mente, ac sententia suisse, nimirum, Sanctos non nisi post generalem corporum resiurrectionem,
ad intuitivam Dei visionem, esse admittendos . Inquam sententiam , si . Ecclesie seculo, plus aequo adhuc lpropensius suisse videturJoann. XXII. lqui tamen nihil ex Cathedra dest niens , & ad credendum Fidelibus li proponens, QIum ut privatus doctori locutus suit in hac materia; nec quidem affirmando, sed per modum pri- vatς interlocutionis insinuando e qua de re videIoann. Villan. lib. Io.histor. cap. ultimo I morti vero proximus, germanum veritatis c nondum definitq) sensum authentice expressit, veritus, ne aut sinistra sententia, ejus nomini fieret aliquando injuriosa, aut se eam definitivo modo docuisse putaretust . Vide etiam Raynald. anno
I 33 q. num. 37. Inde tamen non est
inserendii prssitos Scriptores hpretiat eos fuisse, nam cu haec quaestio nondu: esset eliquata, & ultimo Ecclesiae ju-
dicio definita , haereseos incuseri non debent, quicumque sine pertinacia eam propugnabant ; hiresis quippe nascitur ex pertinacia, qua error ab Ecclesia proscriptus defenditur , ut egregie innuit S. Augustinus Epistola s. alias i62. cap. l. num. I.
fenientiam suam, quamvissumam atque perversam , nulla pertinaci animositate defendunt, quaerunt autem causa Denudine peritatem, eorrui parati, cum invenerint, nequaquam sunt Intis haereticos deputanes. Quia vero S. Doctor noster Mellifluus Bernardus contrarium alicubi docuisse videtur, nimirum jiistorum animas, licet plene purgatas, nonnisi post generalem corporum resurrectionem aeterna felicitate potiri , ideo opere pretium est tam eximium Doctorem ab hoc errore, licet suo ltempore non damnato, vindicare, ne,A: ipse in erroris patrocinium assii- matur . Igitur S. Doctor, serna. a. insisto omnium Sanctorum, de natu piorum post mortem verba siciens: Iam ser), inquit) consumato m
turae tempore, gaudium sabent Sami Hi, etiam in spiritu suo, donee adsentat dira tua , qua introire mereantur in gaudium Domini I. Int
rum etiam voces auripis. Ad se emto signotum es super eos lumen vutius
DominI: ct iacer non enam, habent tamen Letitiam mulsam In corde suo, donee veniat dies illa , qti impubii eos Otitia eum suu M. MIerim , in udm , convertuntur animae Alae inrequie uam, donee venia; dies, pudistriare mereantur in requiem Domini.Tria hie dieit S.Bernardus. I. Anil mas illas Sanctorum, post mortem esse sub altari, non supra. a. Adhuc super eas sipnatum esse vultum Domini , quod cert8 visionein abstractivan ,non vero intuitivam videtur des
signare . 3. Eas hetitiam quideri habere , donec veniat dies illa, quat Deus implebit eas laetitia cum vult tu suo; ergo ante diem illam vul-
43쪽
tu Dei, seu visione intuitiva non
a. Sermone r. in eodem sesto lnum. I. tres distinguit ianistarum animarum status: primum in corpore a corruptibili; secundum sine corpore; tertium in beatitudine consium ata . Primum in tabernaculis; secundum in atriis ; tertium in domo Dei, tum addit: Ium miti ex nobis in atriis sant, expectantes donec recipiant cor po sua , donee impleatur numeruI fratriam . In illam enim leatis mamrimum , n nsisὰ nobis intrabunt, nec
noeue enim profari decet integram beatitud2nem, donec FI homo integer cui detur; nec perfectisne donari Ecclesiam imperfectam . Animae porro ill , quae sunt in atriis, non in domo, Deum intuitive nundunt vident. 3. Sermone q. in eode sesto, per
altare,de quo S. Joannes in Apocalypsi, intelligit humanitatem Christi, sub qua Sancti requiestunt, donec ad claram Dei visionem admittantur; se enim loquitur: Altare ipsam, de quo nobis habendus es frmo , nihiloliad arbitror esse , quam corpusi rem Domini Salsatoris . lateriis ergosus Chripi humanitare fluiter Sandri quiescunt, in quam minis umdesiderant etiam Angeli i pronic
re, donec Periat tempus, quando jam non sub altari collocemur , sed GaDtentur super altare. Sed qui dixi 3 numquid humanitatis brasutoriam, non dicam hominum, vel Ange- li Artim ain uisoteris quis, nedum perore t monam igitur modo superi ultore dixerim exaltandor eos , pud ne sub auore quiescunt vision . utique, eontemplatione, non Ars- latione . Osendet enim nobis Filius
insermo Dei. OVendra uobis Prure
qua nimirum visione, nihil suffiteret nobis. Unis N aras Ioannes in v
mus . simus amem, quoniam sv rueris miles ei erimus,quoniam ividebimus eu tuti es. Docere hic videtur aperte S. Bernardus , Sanctos sub altari, hoc est humanitate
Christi quiescentes , postea super at
tare exaltandos; atque tunc Deum
esse visuros,sicuti est in se, et nimirum visione, de qua loquitur S. IoannCS,
quae certe intuitiva est; ergo antequam exaltentur super altare, hoc est ante generalem corporum resurrectionem, Sancti, Divino conspectu
Ad hae S. Bernardi testimonia , dico, mentem S. Doctoris esse, ani mas Sane torum per ei a & consumata beatitudine donandas non esse , nispost corporum resurrectionem, ut constat ex Serm. I. num . . Luti inquit ) non plenam , habens Ismen Iutam multam; Et num. 8. υ ergo multitudo dulcedinis, que absonitues, wogno quidem, ct mo a voide, nee dum tamen persecta ; iit post ca: Ad requiem,exms a corporibus anis fanctae, grotinus admittuntur: ad A
nec sit homo integer , cui deIur; nec perfectisne donari Eccle am imperfectam . Et num .a. Issarum finὸ corpore compleri laetula, perfri gloria, consumari beatitudo non tes . . . ut nee diam tota earum offectio libera sergat in Deum , sed eontrahatur quodammodo , ct rugam faciat, cum inclinatur desiderio corporis. Vides igitur in his locis, unde obiectio petitur, remititionem contineri . Ex quibus sicile est ad singula respondere. Ad i. itaque. Animae sunt quidem sub altari, sed non privantur visone Dei simplieiter in tuitiva , sed tantum gloria persecta , & integra, quae dicit corpus, simul cum anima gloriticatum . Ad a. Super eas signatum quidem est lumen vultus Domini, sed modo longe periectiori,quam in viatoribus: istis abstractiva , illis clara, & intui-tiva Dei visio conceditur.
44쪽
Ad 3. Post reserrectionem Deus, i laetitia quidem vultus sui plena, integra,& consumata implebit Saliinos, sed antea stuuntur ea Igtitia inenarrabili, quae ex claro , S intuitivo Dei conspectu nastitur. Ad testimonium ex serna. I. Patet ex moxdictis resposio: Samni in atriis, seu sub humanitate Christi collocati, nundum siunt in domo, per visionein scilicet completam, 8 confvnrat an , conceditur:per visione simpliciter intuiti vii, negatur. Eade est responsio ad id,quod ex serna. . opponitur; Sancti nempe, qui sunt seb altari,postea cum exaltati fuerint super altari, Deu visuri siunt modo perse 'iori, quam ante, concedo: Deum simpliciter visuri fiunt,negatur;visio enim illa Dei clara,& intuitio plures habet persectionis i gradus: est autem S. Bemardi sente tia, etiam intensive, & quo ad gradus
augendam esse Samnorum 1, licitatem post generalem corporum resurrectionem. Caeterum, S. Bernardum admisisse
Samstos plene purgatos , statim post mortem aeterna beatitudine donari, colligitur etiam ex ipsius epistoli 3 q. ad stat res de Hibernia,ubi alloquens S. Malachiam, sic ait: stat tua nune , o Auim uncta , mimis eo simetur oratio, quando Aru
senti vivi iussu luare es majestati, nee jam in de ambulas ined tu specie
regnas. Absit ut imminuta , nedum exinanita tua illa, tam operose Charitas reputetur, cum ad suum V m Charitatis aeteres procumbis, Amohsuriens ore, cujus, se pridi si liuidia sitiebas.
resis, post cladem Ierosiolynas,in Borraeorum regione Decapoli, & Baetanitide emersit; isti Christo credebant, l& Euangelium Matthaei adhibentes,
circumcisionem retinebant. Diciti sunt etiam Nazaraei, ut testatur D. Hieronymus, epist. 89. contra quos scripserunt Iustinus, Ire opus , Origene, ,&plures alii. Mi NisTRI CAL ut NIANI, unde sic dicti. Inter tres primos discipulos , quos ad disseminandam suam haeresim Calvinus adhibuit, uuiis suit, cui nomen Nonui homo. Hic in Pictaviensi Academia institutiones juris in Mini. straria legebat: Ministraria nuncupabatur juris auditorium , in quo praesatus Bonus homo institutiones explanabat. Quapropter non alio, tuam Ministri numine,Bonus homo a Calvino appellabatur; ex quo factum est, ut inn-nes Calvinianς hqrelis disseminatores,
Ministri nuncupari caperint, & usique in hodiernum diem , Mimpri nuncupentur. Ex Spondan. ann. IS 3 q. MIsERICORDEs, suerunt quidam haeretici Origenistae, qui in alium extremum errorem, Praedestinatianis ediametro contrarium lapii siunt, de quibus S.Augustinus lib. ii. De Civit. Dei cap. i 8. lutc ait: Illi antiis 3 -D- rem m/ricordiam Deo tribuot, erga horuinum genus . D eunt enim δε -
pG ζι ni fueru, misericordiam esse olfus roturam . donabit etenim eos, im
rum. Extendebant ergo illi Divinam misericordiam, ac benescium mortis Christi ad damnatos homines, quos a suppliciis suis aliquando liberandos,& aeterna vita donandos esse confidebant, contra sententiam Christi in illos latam , Martii. 23. De mole imIn ignem arternum; & contra Ecclesis fidem in Symbolo S. Allianasii assertam, se qui bona egerans ibunI m P tam aeternam, qui Per) mala,in uncis aeternum . Plures eorum ordines distinguit ibidem Saninus Doctor , capitibus i 9. a O. ai. aa. Alii ex hac l1ecsta, ab aeternosiipplicio etiam infideles liberandos, asterebant. Alii eos stantum,qui Christi Baptisinate abluti, lparticipes corporis ejus facti suissent, in quacumque haeres, vel impietate permanserint. Alii, omnes, & sbios Catholicos, qui in Ecclesia Catholica perseverassent, quamvis in ea male viventes. Alii dcnique putabant eos tantum modo arsuros illius aeternita- III.
45쪽
te supplicii, qui pro peccatis suis sa- lcere dignas eleemosynas negligunt,
juxta illud Iacobi in siua Epistola canonica , cap. a. Iudicium enim μὰ misericordia illi , qui non ferit missricordiam. Hos omnes solide , moreseo refellit ibidem S. Doctor. MOLINAEi . Vide Cariam μι-
MOLt Mos. Vide Lutetissae. MONARCHICI . Α' quodam viro haeresarcha, cui nomen Praxeas, &viguit cadete seculo secundo, prodierunt haeretici, dicti Monarchici, eo quod dicebant, in SS.Trinitate unam tantum esse personam. R. verbo Noramni. De his agit Tertuli. adversus
es phalip urbe,anno IF q. pullulavit hse Anti.Lutheranorum secta, Du- ecloanne Bocheldi Sartore Leidens, qui in coena omittenda esse dicebat illa Domini verba: Hoe est Corpus meu,& eorum loco haec substituit: Aecipe, ede, memento Domini. Ex Lindano . MONos ELirAE . Uide Bonosiani: Bonosus fuit etiam dictus Monosus.
MONOTHELITAE , atque MoNOPHYstTAE . Graeca vox Monothelita, Latine valet unius poluntatis , sicut
Monophassia, a Mono, quod est unus,& P sit, quod est natura, derivatur. Eme erunt paulo post initium seculi sexti, & ex Philoponi Grammatici iAlexandrini doetrina, propagata creditur Monophystharumhqresis; ipse
enim contra Severum haereticum disputans, asserebat, facta unione hypo-l statiel, non amplius duas, sed unam tantum compositam esse naturam in Christo : ex hoc errore prodiit alius legitimus ejusdem status,nempe Mo- nothelitarum, unam dumtaxat prςdicanti u m in Christo operationem, &voluntatem. Vide Baron.ad ann.333. lnunt. G I . Detesta autem est haec impia haeresis siub Heraesto Imperatore, anno 6a a. fautore Cyro, Phasidis Laetorum Metropolitano , R Sergio Constantinopolitano Episcopo, Heraclitamicissimo, qui prςtextu uniendi Ecclesiam Graecani,quae in plures saetiones diversorum haereticorum erat divise s maxime occasone haeresis Nestorianae, duas in Christo personas fingentis persuasum secit Imperatori , bonum esse ad extirpandas omnes, tunc in oriente vigentes haereses, unicam tantum in Christo asiserere voluntatem, sub quo specioso velamine pacis, error impius obtectus, facilius fuit Imperatori insinuatus, R inde eodem fautore propagatus: insinuaverant quippe Cyrus, re Sergius Imperatori, facile haereticos omnes in sua ditione existentes uniri posse, si duarum voluntatum, &operationum doctrina supprimeretur, & in Christo, tantum Dei tuitis voluntas, & operatio diceretur : ex quo dicendi modo, duarum in Christo naturarum exacta professio promulgaretur , qua fieret, ut Deus , &homo Christus crederetur , unaque ejus persona; quatenus ex duabus naturis quaedam tertia crederetur consurgens , unaque propterea ejusdem voluntas annuntiaretur; sed Cyri , &Sergii dolum statim detexit Sophronius Monachus, & impugnavit erro-l rem , in quem jam miserrime prola- psus Imperator, in ejusdem savorem promulgavit edictum , quod nunc patum est Emesu, merito damnatumst Romanis Pontificibus, nempe Severino, Joanne IV. ab universa Ecclesia orientali,& occidentali,in Synodo Cypria, & Romana; & demum in sexta Synodo cucumenica plenissime consutati fuerunt Monothelitae, sicut & Martinus Papa in Synodo Lateranensi damnavit opum, a Constante Imperatore promulgatum sin quo Imperator prohibebat quod
antea minus caute, desiderio tamen vitandi contentiones, quibus err res crescere solent , mandaverat
privatis literis Honorius Papa , utrique parti, sti licet tam Cath licae, quam haereticae , ne quaestionem de una,aut duplici voluntate in Christo facerent, sed sub silentio praeteri.
rent, quod erat re ipsa confundere sententiam Catholicam, asserentem duplicen voluntatem , & operati
46쪽
nem in Christo. Monotheliis, lacunae nies Chalcedonensis Synodi reprobantes decreta, collegerunt conciliabulum, in quo ausi sunt illam condemnare, utci. Unicam tantum voluntatem,l & operatione asserere possent; quod, i licet voluntas humana sit in Christo ,
haec tamen nullas habeat humanas operationes; &, non modo negarunt operationem creatae voluntatis in Christo, sed etiam operationem creati intellectiis; unde omnem operationem Christi vocarunt Theandricam , id est, Dei humanam, seu Des virilem, quod significat, quod voluntas humana in Christo, ita unius omnino vir tutis , & actionis sit cum Divina , ut se ut Christus est homo Deus, ita omnes operationes ejus sint indivismHumano-Divinae. Itaque, scut credimus unitatem personae, adstruebanti Ili unitatem naturae compositae , &unitatem veluti compositarum potentiarum; non secus ac in nobis actiones sensibiles, a corpore simul & anima sunt. R Joan. S. Non gurro voluntatem meam, sed ejus, qui mist me. Item ex eo, quod legitur: Non mea volunta I,
sed tua flat, colligitur duas esse voluntates in Christo; nam voluntas Divina ejus, eadem est cum voluntate Patris. Tum quia, si Christus non ac sumpsisset cum proprio actu huma. nam voluntatem , in intelligibile e set, qua voluntato factus suisset obe- ldiens Patri, cum non possit esse obediens Patri per voluntatem Divinam,' qua aequalis est Patri; obedientiata,
autem est inferioris voluntatis . Sed ex pluribus etiam Scripturs testimo-l niis evincitur, in Christo esse voluntatem humanam; dixit enim: De Orio de deravi manducare hoc pascha; sed non desideravit qua Deus, ergo qua homo; ergo tale desiderium fuiti des derium voluntatis humanae. Plur, lulia ad rem, missa facio, iacile cuivis sobvia in sacris Paginis . Quia tamen hujus erroris origo, illa fuit Monos phitarum haeresis , cui & veluti principio Monothelitae magna ex parte adlisrebant; ipsam etiam reprobare iuvat ex ipsis verbis Domini, qui dixit: Inter major me es. Si enim non duae in Christo naturae, sed una tantum consideranda esset, ex Divina Schumana resiuitans, non posset dici Pater major Filio, quia nulla natura esiset,secundum quam Pater esset major. Quemadmodum, quia natura humana
componitur ex corpore S anima,non
potest diei qubd anima sit major ,
quam humana natura; nulla enim pars
est major , quam compositum . Esset ergo in Christo natura Divina pars totius compositi naturae Christi,& ita,
non major natura Divina , quam te
tia illa conficta Monophylitarum natura. Adde,execrabilem errorem esse, trahere Divinam naturam in compositionem, quia est tollere ab ipsa summam rationem actualitatis , S pers ctionis. Deinde, dato errore MonD- physitarum, nec Christus est et homo; imo necesset absblutc dicendus Deus, quia totum compositum ex partibus, no succipit partium denominationem;
sicut homo non est corpus, nec anima
ex quibus componitur; sed tertium quid. Credimus ergo secundum fidem' in Cristo unitatem persons, distinctionem naturarum, nulla admissa coni.
positione, aut confusione earum 2 credimus duas voluntates Divinam, &humana;operationes proprias utriusq; naturae, & voluntatis, ac etiam operationes Theandrisas, seu De rara, quae licet essent humanae, se habebat tamen in illis natura humana Christi ad Divinam virtutem , tanquam ini frumentum ad motorem . Vide S. lThom. 3. par t. q. 19, MONvimus, de quo mentionem liacit Theodoretus hs retic fabul. lib. I. suit natione Arabs. Ex scientia Arith- lmetica occasionem accepit suam se mandi h fresim in quo autem consiste
rei non exprimit Theodoretus. lMONTANus , in Mysia Phrygiae,
quae nuncupatur Ardaban, ortum ha - lbuit, circa annum i So. Ilic, cum esset
Eunuchus, baptietari voluit, sed insitiabili preaeminentiae in alios cupiditate vox a tus, prophetam agere caepit, nactus ad eam rem duas,quas seduxit
47쪽
mulierculas, Priscillam , & Maximillam , quas a suis maritis abduxit, &prophetare docuit. Dicti sunt Montanisls etiam Catho rues, eo quod secis auctor Montanus, esset ex Phrygia . Statilia Montanistis sed frustrὲ conati sunt silentium indicere Epistopi orthodoxi. Naseentena Montani haeresin Gallica Ecclesia proscripsit, contra quam erudite scripseriit Apol- linaris, teste Eusebio , Apollonius, Miltiades, & Serapion. In pluribus etiam Asitie Conciliis damnati sunt Montanis lae,qui proinde schisma sec
runt, cujus caput erat Montanus,cumsiliis prophetissis. In Montanistarun Ecclesia, etiam mulieres ad Sacerdotalem dignitatem admittebantur , &Episcopi, non nisi tertium locum obtinebant in eorum conventiculis. Tan.
dem Montanus cum Maximilla , post propagatam haeresim , quς ad plures annos Ecclesiam vexavit , laqueo se suspendit. Sed, bc in ipsi, sedis Montani exordio,ejus assectae inter se stiGol nein secerunt, & eorum unusquisque,t ex suo nomine siectam confecit, undet alios Phrygas, alios Proclianisas, at Proelo, alios Eschisentes ab Eschine, I die os suisse comperimus : dicti sunt
l. etiam Montanis lae, Troas drugitae,
i proprio nomine agemus. Huic haeres,l magno Ecclesiae Catholicae luctu, ad-l haesit ex parte Tertullianus, vir alio-l qui sapientis sinus, R de Orthodoxa
fide optime meritus; sed non omnes: Montanislaruna errores est amplexatus quandoquidem Cataphryges, etiam ille haereticos appellat, lib. de
praescript . adversus haretic. cap. Sa.
Montanus se Paracletum esse jactabat. Nova jejunia observanda statuit, tres stilicet quadragesimas. Funes la letiam Sacramenta instituisse sertur,prscipiens,ut pugione saguis ab insan. te extorqueretur, & ex hoc sanguine, cii sarina mixto,panem eisci,&Eucharissiam offerri; quod si infans vulneratus,moreretur, tanqua martyr colebatur: sin vero erat superstes, pro magno Sacerdote, Sc Propheta venerabatur.
I. Montanistae pro libito matri- monia solvebant. R. verbo a Uyiuenter, Sc Armeni. a. Secundas nuptias damnabant.
R. Ex Concit. Nicaeno primo, in quo, Canone S. stabilitum est , Bigamos non esse sugiendos ; quod non decrevissent PP., si secundae nuptiae essentillieitae. Item ex Concit. Florentino
in instri ustione Armenorum. In per Abraham mortua Sara duxit secundam uxorem, cui nomen Cetura , ut constat Geneca 3. Ruth , mortuo primo viro Nimo,nupsit BOOZ. Sara uxor Tobiae habuit successive plures viros. Ex epist. ad Rom. cap 7. constat secundas nuptias non esse prohibitas; sicut Ctiam ex Epis l. i. ad Corinth. Rex prima ad Timoth. ubi Apostolus hortatur viduas, ut potius nubant, quam periculo incontinentiae se exponant. Vide verbo Graeci. Dicebant , nusquam in persecutione fugiendum elle, sed martyrium expcctandum . R. ex verbis Christi: Sisersecuti vos erint tu suna civitate, fugite in aliam . Tum
quia, Clirinus jubet quidem, ut fidem
profiteamur coram persecutoribus, non autem Uetat, quin persecutionem
fugiamus, quod a pluribus Sanctis suisse sustum , comprobant Eccles asstieae historiae.
. Baptismi sermam corrumpebant, & mortuos baptiZabant. R.Nain
formam baptismi esse: figo te baptizo in nomine Lutris, ct Filii, ct Spiritus lsancti, patet ex pluribus Conciliis, Rex ipso Cliristi praecepto , qui juilit
Apostolis baptizare in nomine Patris,
&Filii,& Spiritus sancti,scut legitur l
Matth. ultimo. Concilium Nicanium lprimum jussit Cataphrygios ad Ee- lclesiam redeuntes iterum baptizari, lquia Cataplirygii ementialiter varia- lbant praedictam formam baptismi ruo te haptizo σe. ergo Ecclesia semper docuit, praefatam Brinam esse veram serinam,& invariabilem Damnati etiam suerunt Cataphrygi, qui mortuos baptizabant, in Cocilio Carthaginensi tertio,anno 397. Tum quia baptis hius est institutus ad delendam
48쪽
l culpam,quae afficit animetm, non vero cadaver; ergo cadavera nequeunt ha-ptietari . Tum quia, anima illius, qui sine baptismo moritur , statim introducitur ad Ioeum sibi paratum,neque amplius est capax remissionis culpae;
ergo frustra mortui baptiZantur. s. Dicebant, semel lapsos, nunquam posse consequi salutem, quare omnem tollebant virtutem Sacramenti Poenitentiae . R. Nam frustra Christus instituisset Sacramentum
Poenitentiae, si semel lapsi, salutem
consequi ncm possent. In sacris Paginis peccatores saepe hortantur ad paenitentiam,ut misericordiam consequa tur, quod foret siperfluum, si Deus non parceret peccatoribus . Venit Christus quaerere peccatores .mgar salutem peccatoribus poenitentibus, idem est , ac negare misericordiam in Deo, qui tamen super Omnia misericordiae attributum exaltat.
MONTEN&Es, dicti simi Donatistae, qui in montibus prope Romana habitabant.
rus, Stolbergensis, unus ex praecipuis Enthusi astarum coriphaeis, concionator Alsterensis in Thuringia , ex Sacerdote Catholico non mediocris doctrinae, saetus haereticus Lutheranus,
vitam agens apparenter austerain ,
bellum rusticorum commovit,de quo eopiose agit Spondanus anno IS 23.&anno Isas. Deinde a Luthero segregatus, acerrime contra eundem
scripsit, sugillans eum, qu5d non nisi
carnalia taperet. Mont Zerus autem
eaptus est in bello ab ipsis excitato Franchenchusi, &Mul thusium ductus, una cum Uefero apostata ejus collega, ibidem capite plexus e 'cum
primum errores sitos revocasset,& Ω-iceptis revorenter Sacramentis, plura signa dedisset respiscentis; pers-
stente tamen in siua pertinacia Psei- sero. Scriptum publicaverant Enth sastae in Suevia,auctore Montetero, in duodecim articulos distinctum , quiabus petebant, ut sbi facultas esIet eligendi ministros Ecclesiasicos, eosdemquoad libitum destituendi.Decimae darentur tantum ex frumento inusium eorundem ministrorum pauperum, & publicς rei: liberi ita essent,
ut selum obtemperarent mandatis
Dei , R Magistratus abiicerent; quae quidem , & smilia ab Enthusiastis
Proposita, congregato valido rusticorum exercitu , per fas, vel nesis o servari contendebant. Hoc scriptum,
Lutherus etiam approbavit, sed paulo post improbavit, cum scilicet conspexit rusticorum exercitum profligatum , & de rusticis caecidisse supra, centum millia: tunc videns Lutherus, qui tempori inserviebat, non religioni , rusticorum debellationem, & timens Principum gladium, contra rusticos calamum acuit.
MORivus Simeon, sine faciarum scientiarum lumine, articulos fidei scrutari ausus, plures impegit in errores anno IDI. Librum edidit, cui titulus: Cogitationes Morini, in quo Quietistarum deliramenta inseruit. Joannes de Maren, Morini doctrinae
acquiescere simulans, eiusdem err
res detexit, qua de re convictus Morinus,igni suit adjudicatus anno 166I. Se tertia die a mortuis resurrecturum promiserat , quapropter plures ex vulgo, triduo ad ejus cineres vigilarunt , resurrectionem Morini , sed firustra expectantes. Dixerat insuperbrevi Ecclesiam reformandam, & t tum mundum veram suscepturum fidem, sed hanc reformationem faciendam per novum Christi adventum, qui in Morini glorioso corpore appa. ruisset, multis sociatus electis. I. Neque per enormia peccata
amitti gratiam effutiebat. Rep. ex incompossibilitate, quani habent pecca. tum lethale,& gratia; gratia enim sa- icit necessario hominem amicum Dei: lpeccatum vero, Dei inimicum hominem constituit: si per peecatum non lamitteretur gratia,homo smul, & semel esset Dei amieus, & inimicus , quod infert contradictionem . I. Dixit, in omnibus sectis esse aliquos electos, & membra verae E clesiae. Rep. quia Ecclesia est congret ratio fidelium : sed qui profitentur XVII.
49쪽
aliam religionem,praeter Catholicam, non sunt fideles; ergo neque esse possunt membra verε Ecclesiae; qui enim vult esse membrum de corpore,debet unionem habere cum corpore: sed haeretici nullam habent unionem cum corpore, scilicet cum Ecclesia. Patet etiam ex epist. ad Titum IIaereti- eum hominem post unam, secundam eorres suem devita oee. quibus verbis Apostolus praecipit Tito, ut haerelicum devitet, quod certe non faceret, si ligreticus esset adhuc intra Ecclesiam, Se Ecclesiae membrum . Item ex Concit. Nicaeno cap. I 8. & I 9.per mittitur haereticis redire in Ecclesiam, si velint; ergo haeretici sunt extra Ecclesiam , 8e consequenter, qui aliam profitetur religionem, praeter
Catholicam, esse nequit membrum ,
vers Ecclesie . Sed,neque sthismatici
sunt membra Ecclesiae, quia unionem non habent cum capite Ecclesiae, selli. cet Romano Pontifice; ratio enim Ecclesiae postulat, quod si una unione membrorum inter se, cum in capite; ideo legitur Joann. l . Unuti. Ovile; ad Rom. a. unum corpus,hanc unitate verb,tollit schisin alicus. Sed, neque excommunicati sunt membra Ecclesiae, quia privati sunt omni commercio cum Ecclesia, quod constat cxjure canonico, Canone. Cavonica insituta. MORI soNus,professione Medicus, una cum Sampsione , cadente seculo
decimo sexto, fuit praecipuus instaurator erroris , quem Anglicani profitentur , scilicet, eorum Regem , vel Reginam Regnum administrantem , esse caput totius Ecclesiae immediate
post Jesium Christum, tam in causis
spiritualibus , quam temporalibus. Vide Lateoe bali. De Morisbno agit
Moscovi TAE. Vide Rutheni. Mors Es FALsus 1N CRETA. Ap paruit in Insula Creta anno q32. qui se verum Moysen esse j. istabat , Reundem este, qui Iudaeos per mare rubrum conduxerat; idem prodigium se renovaturum promittens Iudaeis, insulae Cretae habitatoribus, ut iterum ad terram promissionis reduceret, Pseudo-Prophetae facti nimis creduli incolae Cretae, omnia abdicarunt, ut novum Moysen sequerentur: cum ad mare pervenissent , eodem jubente , primi, qui aderant, se praecipites in mare dederunt infeliciter in aquis pereuntes; quod, cum qui sequebantur, discernerent , seque a Pseudo- Propheta delusis conspicerent, eundem occidere parabant , quando Pseudo-Proplaeta ab eorum oculis evanuit; unde aliqui doemonem subhumana specie, iste Pseudo-Prophetam sunt arbitrati Ex Socrate Ecesechist. cap. 38. MOYSENiTAE . Mentionem facit S. Epiphanius haeresi 3. . de quibusdam ha reticis , qui in Arabia petrea Moysen, Deum esse putabant,propter Divina signit, qus secerat. Hos i aere
licos , probabile est, si isse Melchisedechianis coaevos , R cmnsequenter , viguisse cadente seculo lecundo MuNDA Ni TAE, sunt illi,qui mundum non mutari, sed in eodem flatu semper permansurum asserunt, etiam post resurreetionem, quos convincit erroris Scriptura Matth. et q. Isais 63. De his agit Prateolus . MusCu Lus ANDRA EAS , a quo Musculani, siem Lutheramis, in Marchionatu Brandeburgens praefuit omnibus I ut iteranorum Ecclesiis , ortus ineunte seculo decimo sexto,moritur anno i ygo. Ubi tu istarum dogma totis viribus promovere studuit.
Plures edidit libros, & in eo fuit sensu , mundum esse prope finem habiturum , qua de re nimis emphatice scripsit, quasi utriusque testamenti arcanorum intelligentiam sibi datam peculiariter jactans. I. Christi Aseensionem nihil aliud esse dixit, quina,quod Corpus Christi oculis Apostolorum sectum est in v ili-bile; caeterum , quod Scriptura asi rit de Christi Ascensione, miliari , dicere mutationem loci , quo ad Christi corpus , quod adhuc sub nubium velamine esse affrmat. R. Ex Scrip. prscipue in actibus Ap cistolorum, ubi describitur Ascensi his hi-
50쪽
storia , At adeo expresso de corporali Christi Ascensione iit mentio, ut nullatenus remanere possit de ea dubitationi locus. Item,ex Euangelio Marci i s. aperte evincitur verilas de s
Christi Ascensione: fit Dominus νυ dem Iesus , solanam locutus es eis , assumptus es in Carium, oesedes diuexceris Sel. a. Dixit, Christum, secundum utramque naturam, esse mediatorem
nostrum , & ideo voluit, Divinam naturam in Cruce etia passam filisse,& mortuam . Iam haeresim istam de passione, & morte Divinitatis haeretici orientales commenti antiquitus fuerunt; sive Monophylitarum err re processerit; sive communicationem non idiomatum , sed sib stantiarum , atque earundem confusionem fuerint imaginati, ut inde Divinitati etiam per summam inscitiam, tribuant pactionem , & mortem. Neque enim adeo amentos liae rei icos illos opinamur , ut impassibilein, & smplicis i limam Divinitatem, quae omnis vitael origo est, & quς ementialiter vita est, i morte passiam somniaverint; imo neci ullam sivi mutationem; unde ipsol Deus dixit: Ego Dominus, που muisi tor . Sed, dc reprobata est absurda illorum imaginatio, quocumq; modo illa se habuerit, cum supra Mono- physitas rei iecimus, ostendentes Divinani, & humanam naturam in Christo , persecta ipsarum distinctione,& operatione mansge , nulla compositione, aut confusione. Ex quo sequitur passiones humanae naturae, nullatenus de natura Divina posse praedicari. Quod vero attinet ad osticium mediatoris, iani nobis aliis de hae dissicultate ad uni est ; eundem errorem alibi reprobantibus, &diffi- lcultatem dilucidantibus. Nam rati ne unitatis suppositi, dicitur absolute Christus , Deus simul & homo, linediator, absoluta denominatione, quam beet a ream appe IIant scholastici. Atque ita,quatenus subsistens in utraque natura, Christus mediator est. Si autem loquamur Redu Dati , explicaturi naturam, secundum l l quam convenit Divino supposito mediare, in hoc sensu fit sum est, quod
ratio mediatoris conveniat Christo, secundum naturam Divinam . Rationem habemus ex D. I homa I. pari. quaest. 26. art. a. Quia scilicet de ratione medii est, quod distet ab utroq; C tremo, &, quod ea, quae unius CX- tremi sunt,deferat ad alterum. Christus autem,secundum quod est Deus, non differt a Patre & Spiritu sanino in natura, potestate, aut dominio; neque Pater, aut Spiritus sanctus aliquid habent, quod non sit Filii, Rquod possit ex ipsis deserre ad homines is Filius, tanquam mediator. Hinc, quatenus Deus, mediator esse non potest . Secundum humanitatem autem, scii quatenus homo, habet distare natura a Deo dignitate,dc distare sanctitate, & gratia ab hominibus; id est, de Christo, ratione humanitatis in Divino supposito subsistentis, verifieatur quod sit mediator , deserens humanis Divina, & humana Divinis, unicus satisfactione, interpellatione, reconciliatione , atque ex hiilitione donorum, & praecCptorum. Hi ne nihil concludit obiectio, quam adeo extollit Stancharus, ut lprobet, Christum secundum naturam tDivina, nequaquam este potuisse mediatorem . Nemo potest esse media -
tor sui ipsius: Sed si Christus sitisset
mediator secundum naturam Divinam, esset mediator sui ipsius, ergo Christus, sccundum patura Di finani, non potuit esse mediator. Recte quidem dicit, sed perperam inde deducitur error Musculi; non enim sequi- ltur, mediatorem fuisse Christum se-
cundum utramque naturam, ex eo,
quod mediator non fuerit secundum Divinam naturῆ,ut explicatu est. Nec lilla Stanehari ratio quidquam novi lassert, quam sapientius 3c explicatius propositum habemus ex Dos ore An-golico, ut siti pra dictum est . Manet ergo veritas Catholica inconcilii a , scilicet, quod Chrillus mediator est
solum ratione naturae humanae . Si enim asseratur convenire Christo ratione utriusque naturae, jam con