장음표시 사용
271쪽
f44 LIBER III. . . . 's sionem peceatorum; sed et i m permaxim
ne Sacramentum, ex hoc capite. reddatur nimis onerosum, & grave. Idem ergo dicendum est cie interrogationibus a Confessa rio exhibendis: non enim aliis, aliisque minutiismis interrogationibus torquere debet pqnitentem, sed numano, prudentique m γ do, quamvis omittenda sit aliqua differentia, vel numerus, alias aperiendus.1I Sed inquiret aliquis aliquam regulam circa hujusmodi examen, humanasque interrogationes. At prosecto non potest dari Una, &eadem regula pro omnibus: pendet enim ex capacitate, &dispositione corpor Ii, ex attentione ,. aliisque circumstantiis. Quare pauciores, & crassiores interrogati nes debent fieri homini inculto, & barbaro , quales sunt Indi Occidentales, quam alicui Europaeo : levius item examinandus est rusticus noster , quam homo civilis e levius qui aegrotatA S dissiculter potest ad subtiliora attendere , propter capitis debilita. Tem , quam homo sanus, & robustus . Denique s quod notandum est etiam J levius, &minus exacte interrogandus est circa singu- 'Ia, qui plura habet peccata, quam qui pamciora. Ratio colligitur ex dictis , quia cum solum requiratur diligentia, & examen humanum , hoc autem sit illud , quod non εemerat ex se fastidium, & tardium hujus Sa-Cramenti' consequens est, ut minus distincta notitia requiratur ab eo, qui vel Pr pter incapacitatem , vel propter morbum, vel propter peccatorum multitudinem, vel aliam
272쪽
aliam ob causam dissicilius posset exactam
notitiam reddere. Nam illi, qui confiteri debet peccata totius vitae, quam in omni Peccatorum genere expendit; dissicillimum esset, & aptum ex se ad reddendam illi coim fessionem odiosam, & gravem nimis, exsemen illud, quod alteri facienti confessio nem menstruam, non esset dissicile, sed facile. Et haec est ratio, cur a meretrice, &'concubinario , & similibus minus exacte,&distincte petamus uumerum peccatorum,
quam si per mensem, vel per hebdomadam solam v. g. in eo peccato Iuisset, quia nimirum diligentia. quae pro peccatis unius heb domadae distincte confitendis sumceret , eaodem, si pro longo tempore examinando adinhiberetur, difficultatem ingereret, & mo, Iest jam talem, ad quam praeceptum conses sonis im tegrae non obligat, quia redderet praeceptum ipsum , & consessionem nimis moletiam, S gravem. Debet ergo Conseia sarius accommodare se poenitenti, & noti,tiam peccatorum a singulis petere, juxta C pacitatem singulorum: subtiliorem a subtigioribus, crassiorem a crassioribus, brevio rem ab infirmioribus &c. Haec ex illo. Sedabit Consessarii speculativi conscientiam doctrina Thom. Sancti. libr. y. de matrid. 26. nu. I. fine, ex qua colligitur L &quidem eX eodem, puto, principio, quod examen debet esse morale , & humanum , non
vero metaphysicum J ex qua, inquam, Co
ligitur non obligari Confessarium ad interr Oandos Pinnitentes de extraordinariis qui-
273쪽
busdam eventibus , qui in eorum peccatis aliis mutarent speciem, & si ipsi p nitentes
adverterent , explicare sine dubio deberent. Verba SancheZ sunt ejusmodi r Ex his infero, confitentem situm extraordinarium in concubitu, servato legitimo vase, non esse necessario interrogandum de effusione
seminis, an e Xtra vase venerit, Nec ne, Vel
expertus ne sit illius periculum, quia haec non frequenter , sed rarissime accidunt . Haec Sancti. s.cl. An ali ando a Confessorio sit subeundum PnAN Poenitentis, quem abs)lvit.
12 Bligatur v. gr. poenitens, omnibus expensis, vel Primo ad correm nem fraternam proximi, vel secundo ad restitutionem sive rei, sive famae, vel tertio ad confugiendum ad Superiorem, ob Casus reservati absolutionem, vel quarto ad denuntiandum aliquem sive Sanctae Inquisitio. ni, sive alteri Tribunali. Quaeritur ergo an Confestarius ejusmodi onera in se suscipere licite possit, vel debeat. i 3 Quoad licite posse et Quamvis consilium optimum sit , ut Confessarius ab hujusmodi poenitentium oneribus subeun- eis omnino abstineat: tamen concurrentihus tribus, licite potest: a immo interdum Ob charitatem, decet. Primo ut sit moralis aliqua necessitas ex parte objecti, id est ex Parte rei faciendae. Secundo ut eam rem
274쪽
facere poenitens non possit , vel non sieaptus, vel rationabiliter refugiat. Tertio ut ipse Confessarius speret utiliter se illud
munus, sine suo dispendio, executurum.14 Quoad debitume in eo tantum casu
debebit, b quando non potest omnino pqnitens ; ipse autem Consessarius potest, & altera parte obligat charitas sub peccato, ut illud fiat, ad quod tenetur poenitens. Sed discurrendo per singulos casus nu. II. Pro Po stos, doctνina haec evadet evidentior. 13 In primo enim casu si proximi necesi sitas sit tam gravis, ut pqnitens obligetur ad corrigendum illum sive per se , sive per alium: tunc si potest ipse poenitens, sive per se , sive per alium diversum a Confellario corr igere, non obligatur Confessarius, quia tunc non eXtreme indiget proximus. At si idem gravi necessitati succurrere , neque per se, neque per alium poenitens possit, sed solum per Confessarium c qui casus certe rarissimus est tum, si sine magno incommodo, juxta leges communes charitatis, POD sit Confessor , sane debebit: c multo magi Ssi is Confessor sit Superior, cui incumbit b num subditorum. Ratio est, quia tunc ex treme indiget proximuS.I6 In secundo casu Confessarius non tenetur d subire onus restitutionis sive sua,
sive pqnitentis, sive alterius pecunia. Idem
d Colligo ex Suario De. cit. O ex Savcbeet, O Cassiop. mox citandis.
275쪽
de restitutione famae. Ratio est, quia hoc est onus poenitentis, quod si ex aliqua causa ipse poenitens subire non potest , nec alium inveniat, qui voluntarie vices suas suppleat; jam a tali onere liberatur. Ex Cipe tamen casum extremae necessitatis: si enim Confessor advertat illa pecunia eAtreme indigentem sublevandum ; nec aliam
adesse sublevandi viam; sane, juxta leges
charitatis, ut modo diximus, obligatur.37 In tertio casu numquam e obligabitur Consessor Superiorem convenire Propter Peccatum reservatum p nitentis; nam vel Poenitens potest adire praedictum Superio-τem; tunc non extreme indiget, vel non Potest, quia v. g. est infirmus in gravi periculo, vel habet impedimentum perpetuum adeundi Superiorem, & tunc casus huic non est reservatus, & consequenter Confessor, iuxta regulas generales absolvendi in artiis Culo , seu Periculo mortis; Poterit illum a solvere ς neque enim poenitens obligatur mittere alium, sive procuratorem, sive literas, five amicum, cum illud se praesti,tandi sit onus personale poenitentis, a quo, cum non possit, excusabitur.
I 8 In quarto casu nec obligabitur f ipse Confessor subire onus denuntiandi illis
Tribunalibus: idque propter rationem mmdo , numero praecedenti, dictam . Excipe ui si graviter periclitetur bonum publicum se Sanctiae lib.2. in Dec. cap. I .nu. I 4. a.
276쪽
cum, & deficientibus aliis, Confessor re medium adhibere posset: tunc enim , secun dum praedictas charitatis leges, sanὰ debebit, quia extrem δέ in eo eventae, Respublica indiget auxilio Confessoris. Ex dictissimilia, quae contingere forta se poterunt, facilὰ decidentur.
De Poenitentia injungenda a Consessario. g. I. An Confeser Possit nullam injuri' gere poenitentiam.
1 ε 'Ertum est apud omnes Consessarium a teneri a communiter , sub aliqua obligatione, imponere poenitentiam , atque adeo supponi in ipso auctoritatem ad eam anjungendam , tam in punitionem PeCca torum , quia est Iudex, quam in mede- iam , quia est Medicus. Dixi , sub aliqua obligatione e nam si relinqueret , mne Contemptu , levem pqnitentiam impOL 3 D a Trident. β 34. e.8. e. omnis utriusq;
277쪽
tiere pro venialibus, vel pro saepe confessis
non puto mortaliter peccaturum , propter levitatem materiae, aliasque rationes a citato Delugo ibidem deductas . Dixi item communiter quia Primo, quando in articulo mortis poenitens nullam praesumitur posse poenitentiam exhibere , ut si impos esset rationis, vel ad modum debilis; nul
la in junge nd a esset, b quia vel phy-vel
moraliter hujus incapax est. a Secundo, idem est si c cui revelaretur sium p nitentem perfecte pro suis Peccatis satisfecisse, nec indigere in futurum reme
dio, quia ubi nullum est debitum poenae, nulla est debita p nitentia, & d ubi nullum est periculum infirmandi , nulla est medicina adhibenda. 3 Tertio potest Consessor absolvere nulla , vel modica imposita satisfactione, quando, ex ipsa consessione , & ex materia , s .hgnis ejus intelligit poenitentem integre , vel ex parte satisfecisse pro peccatis iubas: quia aequitas judicii postulat, ut solum im Ponatur ea pqna, quae est debita, &talis, qualis debetur. Sane per ipsam contrit Ionem , confessionemque homo satisfacit. unde si interdum illa satisfactio aequalis cenis statur ; aliam superaddere non oportebit.
e Consultum s tamen est, in ejusmodi casibus, facile aliquid imponere, pro punfen
278쪽
tia, ut mentem ad Deum semel elevare, semel proferre nomen Iesu, &C. 4 Quarto quando Consessor praevidet fare, ut pqnitens non executurus sit pqnitentiam , satius est satis modicam imperare. g Sed in hoc casu addenda erit monuetio, quae paulo infra asseretur dys. nu. IO.s Quinto quando scrupulosus saepius intra horam redit ad Confessarium cum novisculpis, ut saepὸ absolvatur; potest relinquih pqnitentiae impositio , quia supponitur satis imposita in praecedentibus. 6 Sexto quando quis lucratus est Indulgentiam plenariam ; poterit dimitti sine impositione pς nitentiae. Ratio est eadem, quae dicta est superius, quia nimirum per illam satisfactum est debito pgnae. Sane Bonifacius VIII. ut refert i Glossa, nolebat Confessarios imponere aliquam poenitentiam iis, qui Iubilaeum Anni Sancti lucrabantur, quia nimirum ritis ione alia non indigebant. Et S. Tho. k dicit esse de consilio p nitentiam implere, quando quis indulgentiam lucratur. 7 Dices, at quis scit se vere lucratum esse indulgentiam 3 Respondeo licet raro, vel numquam possit constare integrὰ aliquem satisfecisse pro peccatis , vel indul-L s gen-R FQ.2. Eccl. praecept. lib. λ. cf. GIO. h Iladem nu.9.
279쪽
gentiam suisse lucratum , dim tamen ad nostram rem sussicere, I quod probabiliter quis videatur satisfecisse , cum probabituatas iussiciat, ut quis prudenter operetur. J
s. a. De Auctoritate confessoris in injungem da pDitentia ob pracepto..S A Liqui ita explicant auctoritatem Coi fessarii in injungenda p nitenti pPnitentia: ut dicant ipsum poste injungere sub praecepto . Alii, ut possit solum per modum consilii eo illonatὸ, in hunc v.g. modum: si vis acquirere relaxationem P Nar, ex Opere Operato I hoc, vel aliud opus exhibeas. Alii posse utroque modo: id quod probabilius est: a Ratio est mox dicenda
cap. a. s. I. Addunt tamen communiter Doctores censeri regulariter Conse rem dare pra ceptum, dum rinit tiam absolute imponit, cum tamen suam intentionem explicaverit in contrarium, tunc esse sub praedicto conditionato con illio. I Petrus de solosa. tistima de satisfactum ne adductus a Delura de pinnit. di .3 35β ληψ
280쪽
' C A P. I. ass1 3. Iuanta imponi paenitentia debet.
v x Ta id relinquitur arbitrio Consessoris: 1 ut, spectatis omnibus, possit quam
Cumque injungere; modo, omnibus item, Perpensis, observet quae vult Tridentinum a dicens eos fieri peccatorum participes , qui sine justa causa, pro gravibus peccatis leves poenitentias injungunt. . ro Nota tamen in hoc , pr cipuὰ esse spectandam utilitatem , necessitatemque spiritualem poenitentis ; adeoque perGpὰ
moderandam esse poenitentiam, levioreminque, quam poenitens meretur, imponendam e is ut si v. g. timeatur pusillanimitas, vel homror consessionis in poenitente. Audi Na-Σiamenum: b Hanc, inquit, rationem tinne , ut partim eum corrigas, idque leviter de humanδ, non ut hostis, neque ut durus,& rigidus medicus. Ex qua doctrina sic habet Praepositus: e Nondebet eadem poenitentia injungi debili, & sorti. pauperi, de diviti . Debet ergo Sacerdos considerare fragilitatem poenitentis, ejus contritionem, Proclivitatem ad peccandum &c. Praestae autem interdum prudenter dissimulare , minores punitentias injungendo, quam auων steritate nimia homines ab hoc Sacramento avocare, juxta illud Auctoris operis imper,