P. Thomae Strozae ... Poëmata varia. Serenissimo principi Jo. Gastoni Mediceo magni Hetruriae ducis filio

211쪽

eorum tota die.

2. Replevit me amaritudinibus t

cibavit me cinere

V A V . G repulsa est a pace anima mem

212쪽

1. Nec satis. hoc nostris Superum lex aspera fatis Addidit;ut populo sint mea fata j o. Cessimus insuat saeva in ludibria vulgi, Queis totum lepido falleret ore diem.

z. Nulla Mei pars morte vacat: pleno altius amne In nostrum fudit toxica amara sinum. 3. Miscuit undantes mihi feda absinthia in haustus, Ebrius incerto cogor & ire gradu .

V A V

4. Impasto tormenta dedit non pabula Ventri,. . Et jussit querulam rodere saxa famem. Obrigui: imbelles abiere in frustula dentes; Dum cinerem, & panis scrupea frusta terunt

Excessit toto Pax procvtacta sinu . 6. Obstupui: aerumnis, alto ceu gurgite mersa Mens, subito periit; vix memor ipsa sui. Nescio quae pota miseranda oblivia Lethe Commenta est falso fabula graeca metu Haec

213쪽

. a. Recordare paupertatis,

3, Et transiressionis meae, abfynthii, oestillis.

q. Memoria memor ero, tabescet in me anima mea.

s. me recolens in corde meo ideo perabo o

6. Misericordiae Domini, quia non sumus consumpti, quia non defecerunt miserqtιones ejus.

214쪽

Me laetae immemorem λrtis stupor occupat: olim Quae Graiis fuerat fabula,paena mihi est. .

I. Hinc tacitus, nostris,dixi, spes nulla superstes Est votis: perii: me Deus usque premet.

Te precor,o, memori pectore Volve vicem . Cerne, ut jura hominum Violans aequissima, civis Me meus irato presserit ante pede . Ut tua dum canerem Vates oracula, tristis In pretium moniti,tristia sella dedit: Haec nostris, fateor,sunt pridem debita noxis; Nam sceleri parnas irrogat Vrna pares.

A. Haec recolam, Mivetque mihi praecordia luctus, Vitaque,ceu lenta marcida tabe,fluet.

3. A t nova spes animo, vel & hinc viret,aucta recenti Germine, quam maesto lumina fonte rigant.

215쪽

Ierem. Thren. I . non defecerunt miserationes ejus.

R . Pars mea Dominus dixit anima mea i . propterea expectabo eum

Bonus est Dominus sperantibus in eum, an ima quaerentι illum:

. Bonum est praesolari cum silentioi falutare Domini

6. Bonum e se viro eumportaverit jugum ab adolescentiasua. 60 Novae sunt quolibet mane misericordiae tuae.

216쪽

I. Vivimus: exundans non dum nos obruit aequor :Quae quatit, illa meam sustinet unda ratem . Vivimus: arenti pietas non desuit alveo; Nam tibi inexhausto e pectore prona fluit.

et. Qualis ab aeoo pandit se Phosphorus orbe; Sic tua, Rex hominum, promicat axe fides . Advehit ille novam,revoluto sidere,lucem; Ipse novam placido Numine pandis opem.

a. Hinc matutinum mea nox sibi cernere lumen Est visa, & caelo liberiore frui. Vsque feram,dixi, mea lux Deu ipse, sepultum Ipse vehet,lato splendidiore,diem.

q. Se facilem Dominus,pronumque in foedera praestat; Si modo spes laesos ambiat una pedes.

s. Prima salus misero, optatam sperare salutem . Ac lentas,presso murmure,ferre moraS.

6. Vincla juvat tenero gestasse jugalia collo; obcallent longo colla subacta jugo.

217쪽

Ierem. Thren. I O DI. Sedebit solitarius, ct tacebit, quia levavit 'perse: inia portavit super se jugum .

Ι Ο Da. Ponet in pulvere os suum forte sit spes. I O D3. Dabit percutienti se maxillam fatur abitur opprobriis; C A P Hq. non repellet in sempiternum Dominus C A P HS. Guia si abiecit,Wmiserebitur,

218쪽

Discitur aerumnis patientia: pectora crebris Saepius usta malis, ad nova damna stupent.

a. Quisquis hic est,domitum gestat qui vulnere pectus, AErumnas tacitus concoquet ille suas; Ac turbis procul, ipse sibi comes, arbiter idem

Ipse sibi, querulos comprimet ore sonos. Namque suas reputans,meditato CXamine,nOXas, Cernuus incurvo vertice coepit onus.

2. Nec satis: obscaeno supplex in pulvere vultum Sternet, & affuso polluet ora luto. Si qua sibi spes deposito sit sorte superstes; Nam Deus obiecta tangitur illuvie.

a. Osseret ora etiam ferientibus obvia palmis; Vt sese jactis expleat opprobriis.

q. Scilicet aeterno non aestuat igne Tonantis Ira, nec ejectos devovet usque reos.

3. Perculitὶ excipiet: nostrae spes nixa ruinae est; Haec premit, haec lacilem dat simul una Deum. L a I .Exun

219쪽

a. Non cnim humiliaυit ex corde suo,ct abiecit filios hominum :LAMED3. Ut contereret sub pedibus uis omuer

LAMED . Ut declinaret judicium viri tu conspectu vultus Altissimi: LAMED

ignoravit.

220쪽

I. Exundat multo in miseros clementia fluctu, Et clades auctis obruit ossiciis .

2. Quum tumidas hominum cristas Deus obterit ictu Dextra reluctanti fulmina corde rotat. Dum serit,ex ima ducit suspiria fibra, Quasque ultor parnas irrogat, ipse dolet. Non ille ex animo mortales abiicit; ad se Vt redeant,paenet vel stagor ipse vocat.

3. Non illhaec Domini quaesita superbia sceptro est ,

Ut terat, ut mactet, pellat ut Orbe reOS.

A. Quum sedet, augusto regnans in culmine, sedem Hinc aequa stipat proxima lance Themis; Hinc Ratio aeternae servata volumina legis Pandit, & affusa carmina luce notat.

Exulat & staudes nectere docta manus. Cuncta potens tanti majestas Numinis, unum

Hoc nequit; ut mi*ros o primat irierio ;