장음표시 사용
321쪽
νν tranquillum vi ex hoc tollatis umenti mei partem,qua dicebam, Si austrina,quomon do tranquilla rava ossi quando eri ne uerim, austrinumsimul et tranquillam
temp . . cute quidem fax Cr apparenter, ad tuendam antiquam translationem, aqua mirum eri imum rece sis quando apb senum transtuli Maecogitavit. Sed ιαν his tamen latet qui cutio,quam detegere non possum,nisi verba ima grama adduxero,in quibus Mae ab condita e l. Conatu um in e sola vocem Λυδιον ostendere non
nus,an sitam deinde aprimo librario amorismo coniunctam, er in multos po Daio coloresiccedentibus temporibuN derivatam. In hiis autem quae ex Galeno er Hippocrate Leoni cenus huc transfret,non ea vox legitur,sed aliae rorsus voces,qtias tamen ille eodem modo convertens, videri facit graecus literas ne ratibus, male me ex eo loco abradendam eam vocem iudicaste, cev avfri hemi repugnantem, quam tamen annectunt Hinocrates er Galenus. Scire igitur licet, non legi in his locis V Mδιον Hαπνοια er νιωεμία:quibus vocibus miratio quaeda latus vetuenti de signatur,non tranquillitus. Scimus autem, vel rasotele hoc docente, privativus has privit iis inem voces quandoq; no totam formam tollare,sed vix haberi eos mamosendere. Non ' ρυη iprorsus igitur dictiones illa ventos assim da optinuos eos eqstosendum,m Ga lenos ait,us propter paruitatem lateant. Tam exiguos uero avserus Q intellexit apho risitas, quoniam,vivoluit ristoteles 22 Probi. 26sea a Drparvus nullas nu
bes obducit. Is autem de quo loquitur aphorismus, nonflum nubes, sed et pluuias ycus uidem Hippocrates australem Erpluuiosem hyemmi ponit. Cum prae res i itur amori ι avfris, non filum veru tranquillitas flare nonpotes quae, uec nis. et A. 4. Probi definit, Vtatio Er quies aeri seduc rarmae Hippocraas res Galeni in Epidem s,quae magnos austros exclus quales amori os uult imiel i. Per haec igitur,ni filior, Leonicem excluditur argumentatio. Vertus postea idem ad aliam meambut ego quidem putes evidentem a limenta
tione vi pye vero, solum non bene conclubentem,sed duplici error utentem astero es huius pronomiis hoc. adiectoris alter'ρlurium verborum omisit 3Π nis, ex brevitatis, quibussi is autoris perturbatur. Vternos si perea argumentatione melius iudicavere tuum erit censere: nullam enim adhuc tudeo in tot Leonte ni dicti ,doctis illis quidem, ex bonis autoribu umptis, mea rationissolutionem. derrores vero quos mihi impi Nit, dico me idcirco adieci demonstrandi prono men hoe. quia id ingraeco codice adtectum inveni. Sicuti er Laurentianus in hunc mois dum principium commentationis aciem : Untrario hoc temperamen nisi habet, a Inmmmento ..is que id quod αἱ relatasententia , duobus temporibus memoratum, Erc. Nes arbι intror me errasses nono a lent verba,eo modo quo a Leoniceno ver sunt,r
citavi. Anio enim brevitarem Moest coniuncta claritas. Esthoceri errare, uris p iis e fleor me errare. Quam vero Er breuiterer clare mentem meam aperuerim, ex φ -
verborum meorum serie oonsus,quintalis eri: Econtrariosi habet his temperatu ra duobus in priori aphorismo dictis temporibus : qualis enim in illo erat hems, tale
322쪽
tiunces veri qualem in ventulis nunc λως. Huic t Galeri verba. Ex quibus h pacto argumetor: Quale ver inpraecedenti aphori talis nunc hyems, secundu Gal.
sed nec in illo praxedente dicebatur tranquillum, frenu, veItepidum, si tum austrinum cir pluuii mrergosecundum Galem, nec Mems, de qua firmo est in hocaphori thes dicenda' a nunquilla, Itepida Myotu aufri pluui . Hc ut smea eo loco prima argumetatis: cui aliamsi nexu ex verbis GaIsimptam, exponentis 13.apbori seu, ubι de consitura b. huius aphor , Cr alterius qui hocprito D est, Hippocratem in bb. de aere,ingua, regionibus intelligenς, ait: Pos duaspra Dscriptas confitutiones,mam quide in qua Pyemem borealem e breum ess uult,uer D pluvi m Er aurireserabam vi qua contrari si pluvialem Cr a ratem νγ em,ver io,, siccum er o usi erc. 'sito quomodo potuerim apertius offendere, lenti duo bus locis constitutione huius aphor. a serente nulla habere vel 'en uel tranquilli vel tepidi mentione: hoc es,voc bonum huichemino adieci , pluvialem et au-srulem tantum dixiss. Huic Orioni quid in tam longa verbore e respondeat Leodi, nicenus,videre vis non possum: videbunt Fres, qui acrius vident. Salorem quidem et odi, humorem huius hemis,curvim ait e moriam,qui in apbori o nominantur, iuvandi, te tranquillitate,non nomina temperaturam. Riaritatem potius quam humiditate . di, cere, ut mulieres liniantur. Maiorem austrum non magis calescere. Non omnem audi, strum calidum, FUFlum illum qui teris est Hec quidem Crisa nonnulla escit his similia. exquib. tamen no i retur nec innuttur huius meae argumentationis lutio, et γ
potius alterius,etiam pri flut qua probabam inquillitatem abiro repugnare. radit et unum,quod prius multis uerbis sensere laborauerat, tepore ilicet esea Bemis natura penitus alienum. Sed quidsiciunt haec ad Galeni uerba per me adducti, in quibus hyemis huius apbora Uit mentio,nulla apposita uoce, quae ream
quillum,ueserenu, vel tepidum possis no care sic inforte quispiam putauerit hue x
pertinere Galeniscinem ab eo graece allatam, in qua causem reddit, quare exaphorificostitutionib/quatur,vigrauidamuheres abortior, quomare ea MDον hyemininoe.locia in illi adfribitur. Vera nec illa vox ibi ponitur, quasi in apbori ymo legaturi neci mee V in Leonicenusea verba ad aludprobandum adduci quam cali statem et humiditatem μ' se aborsus causem. Sed nec potest, meo iudicio, ea voce in eo locosiremtassi λυ - νri,cum quia no ea cofleuit Galenus frenitate irificare per uocem πιθειν, tum uero quomaserenitas hemis corpora reddit dura oca er dens non mollia, humida er rur qualia perhyeme quamωδεον dicit Galenus,esciuntur. Intel enda igitur er hicper eam voce, I tepida, velhumida .no erena, aut tranquilla hγ s. Occurrunt etiam multa in Leoniceni iclis dubiranda, quae nunc brevitati conflentes. 3s praetermittimus:plum nos dixi cognosentes,quam esset necessariu volenti non σι solum tueri, quaestis adbuc in robore consi tit edea rei cere, quae hi in apologia obi ciuntur. Vnu tumen eri quodpncterire bonus meus daemon non patitur: non rein
Nin recte Ela dici, stram qui uehem iussa non esse Mumsed eum qui rem saepirae:
σένη - experientia enim cureariti sendit: norunis hi maxime qui emba pnoximas i regiones incolunt,a vehementi auiro cum magno corporum Er annonae detrimento,
323쪽
fepenumero culta. Sed etiam ex Galeno idem aperte colligitur. In primo enim Epidem. dicit amorisinu quintii, terti' libri,cuitu principium, Vin au itum hebetuntes,quem totum recita loqui de vehementibus avsrinu er aquiloni 7ς constitiaioribus,tar longo temporeperdurantibus:osendis hocper verbum c Iaera μ,boces, praevalere, vel dominari, quod de eo non dicitur qui vere vel exiguo perfiat tempore,
nec de eo qui pluribus quidem diebus dexiliter fat. EF autem a re illum de
quo apbor. loquitur, calidum er humid*r met Gat in eius expositione te tur his D verbis,fecundum Leonicen interpretationem Causam vero, ob quam au i reddantis avstugraviorem, usem calamosum,Ho es dissicile ex eius temperatum cognossara re, vae calida er humida natura est. Ex his igitur duobus Galem dictis schoet gumentari Auster de quo Hipp. in amor. loquitur,es calidus et humidus, ecundia Lin comem Midem es mavus er diuturnus,ex eodem Lin Epidemi :ereto mugnus auferer diutumnus es calidus er humidus. cuius opposisas erit Leonice N nus, probare nititur. 6 enim illud in eradiungimus,non omnem asta e D culi dum qui remisiusinutinam qui fatu ementius,boreae naeturam indui hoc D ipsum Ite me in coment. libri terrν Epidemiam: Nonnulli, inquit,spinatur au=χ strumsemper sphumita .res aute non itas habe apparet enim quando Icus,queu er vulgus Leuconoes. Haec illi ad verbum. Nescio autem quomodo volens probare non nem a m esse calidum,probar ab ado esse μω.c Mutamen et aha versam Galem in eodem tertiosed de constitutione quadam primi libri loquentis, quae uideriri possent a rere,us aliquoso esse Cidum: e in Leumnotus autem quandosis figidus apparet. Quin tamen verba no id probant quod Leonicenus velle avfrum, qui uehemetrussas perfrigidum esse. Non enim haec dicere Galenus potest, qui
contra Esxit, visuperius declarauim sed Leuconossi,qui noverus auferes,dicu quandos no quidem effigidum Mapparere. Scimus tamen Galensim vexare,aliquvndo,hcetra 'av v Crdum ex uo temporespirare. primo enim idemia D ru Inno'. inquit,habitatione boreas quide Cisi aser calidus, nisi quanis do,num valde, in veris mitio Cidus, aut aba hora exiguo tepore similis urati t.
Damnat aeterea me Leonicenus, quod esum bota Hippocratis interpretem ad octie, F vocaverim,quasi dicatur ideo etiam leno medico principe melior. Ego aut CA G - er uocaui, uocare pshacnon verebor,bois Hippocratis interpretem: Iem tamen propterea no anteposui. Non enim tam turpi aequivocationem uri et quam omnes ceu vulgatisima Mnsui. Interpretem ama um Hippocratis in lati- c aer sari
Galenus: nec fossi ita sentim Celse cisset, quia latinas lueras vel nisi ue,vel χρὴ ' 'nequaquanorat. Interpres autem σιν Hi pocratis dicitur, et nemini in D tandus,quia eius comentationes, ob cura verba δε talent fime declaravit. Licet autem
in aliquo verbo laras quandos Ceps tudeatur, non propterea negandum est jum bonum interpretem fissi. Nam er Le cenumerasset 'o omnibus praedico, bonum esse interpretem: in cuius tamen interpretationibus, er eg io, ih et ma
324쪽
LIBER NON UL,, hunc apborymum uti nunc recitauimus, assurus. Hactenus So, nec unu de hoc ,, Addit LeonicenusIta autem verba Galeni graeca tortis aeritulerat: ta ob is,di csivmΘ-κ -γματα.iderisi volumus latine interpretari, U ,, SMems au bina πρ&utos erit. Ur reliquasi cautor Epi sola linum citat. x Haec ubi dixit Leonicenus, ad calumniasse vertit, quibus respondere nesso, necssia velim hoc tantum respondeo,uerba me nulla Galeri hoc loco recitasse dixi , lenum Epidemin hunc amoriseu uti ego ex exemplari Chalcondybs reciradieram,abfrre. Et quia hin hoc hex Galem in libro Epidemiaram verbis tota M ' ωπε, haec calumnia pende ut senta Fimbsyarynomen ad ibi, a quos re ab- in horrui,etlonge ab muerba ipse Galem hi de imbubnotariti fori sere 'libremsit, uter mirum vel deceptus sit, uel uoluerit alios decipere. Galenus uitur iam exponere incipiens primam ab Hippocrate recitatum consitutioneoontra duntum d putans fila experieti non rationab aliqua methodo, inventa esse dicit ea quae decon titutionibus ab Hi minus rapta pro exemplo duos adducit amo- αν myntos,undecim doet cir hunc duodecimum de quod ptam dicens: οταμ mi
di, auserina, versiccum er aquilonium, mulieres, quibus aduer parius, ex quaris occu- ,, pone abortiunt, er reliqua quaecuns deinceps his dixit, quatuo lum co tutionum ,, differentia cribens. Haec eunt Galem de hiis duobus apbor senis verba, in quibus qua vel legere graece nouit, MIDA vocem non ascissam heminosi cognoscet, neque M alam, quae possit tranquillum MFrenum denotare. Pergu tumen ulterius me accusare Leonicenus, ceu non agnosentem conuenien- obissistiam inter aphorymum primum er duodecimum, Cr disserentiam utriuys a quarto. so Her Genimin primosiilicet er duodecimo, intendere Hippocratem de varos ab terationibus quatuor anni partium imuce ccedentium uesintduae siue tres aut quatuor inprimogeneraliten in duodecimo adparticulares descendere eum mutuistiones, particulares s morbos, qvi ab eis contingunt. quartum disserrea duodecimo, quia eneratim etia doce quod quandocuns eadem die modo calor, modo frigus uiget, Π autumnaler morbi expectand m. duodecimo non us diei mutationem, Mulci sisetudinem quandam quorundam dierum ad renu er pluuio : quae tamen vi itudo totum bhemis temperiurum non variat, quae per ad calidum Er humidum vetati. ... . Hae ententia Leomoeni. Μvero sendam quid putem in tribus ins amor is ΚΛ:. in. H F Hppocrate ratio aduus erit repetenda. Mutationes temporum,de quibus aph mmis ' ηο prima pars apho m loquitur, ego imi O mutatione propriar temperatum partium anni deinceps ccedentis. Inso Eaparte intellig'mutatione inius us σα,-- '
325쪽
partis in a temperatura propria. Primae mutationes generumpotissmum marsos, quando mul junt una deinceps post ali foedae generant quidem per aliquor, Ied potissim, nisi cum magnasnt. Intelligo vim mutationes, tu aboet primae, qua ecundae partis aphorymi,no lum Apro iste erumnae comanas quaticates taetra in propria teperatura: v exempli gratia, Memiis iues ultra, vel citra mo sdum aleat, er humesar er aestatu φι calida ersicca plus minus sust,quam regioni
ueniat. Mutatim de qua quartus amarisimus,metelligono eam, quae tunia in uno vni nis sest ut emm vnica dies no citve scutes inproverbio, ita nec unica lavariatio β ιμα de calido adfigus,aut autumis,aut autumnales morbo ed tunc expectandi et a tumnales morbi, vado multus unius temporis,uelplures diebus tales mutationes fili. in Tres igitur mutationes in I. Er 4. amor. tetigit Hippoc dicet plurium temporsi, unius temporis, oe' diem unius uel urisi temporii. Tertia autem non adeo di sint a
duabus nimis,utμb vcrans non post cadere. Namsi in una tantum anni parte mutatio haec dierum de calore adfigus cUtingat, ad secvndams in pluribus, ad primam in diphora o primo tactam mutationem pertinebit. De H.apsensim dico ex sen- istentia Galent, quod in M. aphori o loqui incipit Hippocrates de alterationibus quae
in pluribus temporibus sum: qua licet miti citer uariari posent, modo quem Galenus inprincipio commentatioris undecim aphorym,quod deeri in Leonioem Hsermone, o fisus in comentatione decimi quant notavit,quatvortamen tantum as Hippocrate complicationes recitantur, ab apbo mo scilicet n. ad i4. In nulla autem ha iorum confitutionum inueniunturplures, quam duae qualitates um tempora attributae:
a perflatum uenti designata, alia per pluviosum focum: ex quo a umentsi etiacapi potest ad propossum in epistola mea ofendendum. Quatuor autem hi utis apho mi generali quadam ratione sub prima aphoryni primi parte cotinemurmes lumla quatuor sed quotquot vela o mi, uel intentiae in libro de aere, aqua, a reglom autas, in Epidemi s leguntur, in quibus constitutionsi duorum velisuriti temporum
metilio haletur, a proprio temperamem recedentiu videm sub generati mutationis tempora uoce uigulae duorii, vel lurium mutationes coprehendunturi cinnofio itur Cr το pariter cum Leoniceno, aphorymi huius duodecimi cum prima parte primi, eam couenientiam quam habent in tu universalibus minus uniuersis: nec Nhanc in epi sola negaui ed comunionem huius cum secunda parte eiusdem p rim aphorym,in qua mentio habetur mutationis uni sebus partis, de qua nec in hoc aph Dymo, uecinali tribus, cilicet v. 33.er i . ulla es recordatio. Et propterea dixi,no
posse in apborymo im intelligi mutationehemis de avfrali er pluvios, ad tranquillum velfrenam, quia de hac erus aphor. i. in secvnd iaceto prima parite i sus a- π 'phori determinata es etenim mutatio huiusmodi ab australi er pluvios adsorenvm vel tranquillum,mutatio uniuN partis anni,nonflum a propria natura, Hab a aliena ad aliam etiam aliena: adiecti hanc hyemem, cilicet quae de extranea qualitate ad aliam etiam extraneam mutatur, e potius dicendam inconsorem
326쪽
humido adfrigidum e ces,Cr in quo aliquando auster,aliquando aquilo prevaluit.
Quod multo magis erit dicendum Leoniceni modo uicistudinem plumae e renitatis intelligamus. Non recte igitur impingit mhι Leonicenus, quod appellaverimimo flantem Cr vaga quam Hippoc.magna. Non enim sxt mutatione unius pars tis anni esse dicendam Iam, Er inconsantem Ubi conse edeam hyemem quae minimesibi costaret,quia ex pluuiosa viserenam, ex ausi ab in tranquillam laberetur, non posse dici pluvialem era ratem Upotius inconsante Cr ιιNam esse vocitan
iam alioquis tria illa qualiter,ut transnLeonicenus 3 3 ι adpcribantur,ut ci,, licet legamus,Si hems austrabs Cr pluviosa Crstren uerit quid in his verbis nos o cogit,ut uincere in ea credamus vela tale, ve Luisim, cum pariter er ab late tria illusint ei attributa Quod vero a Leontrem dicitur erena non exquisie resim Leonis rana citeream dici Urenam ut Deme costariu magis probat, quam id quod vult. S em renues vi ,3 s,iptura naturasea recedit perfrenitar et ussirena ess, quam hyeme deceas, ruia a ervantem . Mas usquens eri, minus erit pluuios, is quam natura hemis requirat. Non enim potesserenitas creferrinis luuia minuatur: si eremtus ut vult Leonicem claudu in se tranquillitate minin etiam aufros oportet,praefinim magnos nam erit ex ea e vi hem,trunqvilla. QEomo do igitur aestrina dici poterat e LMabs proprio temperiumeto perfremtatem recedet,et tranquillitatem,rmo er persiccitat squid feremtus ipsa secubui supra zo probatu est,cot clam habet siccitatem. Superabit Cttvr in hac hyeme tranquillitas, Ieremias, eo citas, er tamen ausrina er pluuioseisimpliciter nominabitur, quod certe er nutioni, er H pocratis ac leni acitis, imo et iumet Leonicem aperre repugnat. Nam Ga uerba, primo Epide arus tu, quaesoproposito credidit comoda eLeonicenus is ego Silocri senipartim Gmoda. F ems enim de quaas ιδι loquuntur er Hipp. er Gal. no impliciter australissit, in ea aquilonaruuenti,licet ex ui, nec longo tempore, ersavere. Quare si es cur qui ia miretur,
I icca es ab Plpocr. vocata hyems, quae uilonares fatus natura sua siccos pere pessa es. 6borasti vero b eme quae pisciter Crasralis er pluviosa dicitur,
quis no miretur tranquillam, erena, siccum dici Si igitur Galenus uoceri sim 30 nobatis proprie atmisi illi, 'em .ixti,in qua tamen aquilonesipirasse dixeratHip pocrates Gerat vir, per verboru Hippocratis diligentisimus annotatoro conniventibus oculis pertranssurus i uocem Aquam hoc loco legisset qua tranquillitatem, frenitate oesccitates scaret. Non igitur negamus poste in eadem Meme modo pluuias, 'austrum modo per intervallastrenitatem Er tranquillitatem inveni ut
3 mea quam ι πιθυαν vocavit Hippoc talem Gesse eam quam aphorymussup ponit, o flanter defiamus: Ha enim in qua μυἱοί quae plurimascta Hippocrates dicit,no ἐπορι ορ, hoc es, pluuiosa,ab eo licitur ed aquas multas,λά or,hoc es,ve
l. exponi repentinas,uehementes, Ur breuiis temporis, nives.s etiam magnas habuisse. Seder morbi,qui in nestra evenire ab Hippoc. dicum no eius quiar μέ - θυα effectus V Memis,in qua quandos plumae, quando. remtas appareat edo latas er plumosae. bos enim er inbecillitatis insentium carya,
327쪽
in aliud a Galeno resertur,quam in humiditate laxitarem, mollitiems mrporsi maternorum, Crassuetudinem insimum in calore. At si vicisitudo, quam Leonicenus imaginarur frenitatis pluviam in hhemesi non adeo er materna corpora humι' da,er insensilia calido aeri erunt a veta: quoniam quantu calescient cir madefaenet
austri Erpluui tantum transurgitas er strenua Cesciet, de abiti nec Vque Fadeo replebuntur capita mutierum er marium rerumfrum cir calefient,ut falsem tuitum gignant, quin per versi Gadintsina defendens, difficultatem in eis fari intestino . Idem inteluendum desicas ophthalmys, acdesillationibus, quae caloris
humoris Demulis asinitatem consequuntur, quaeperferemtarem impetrentur. Ego igitumni quaeprohibent Bemem nosnum mixtam haerepluviam frenitati. Tanto autemserenitas a ris er pluviae, ars nafreti ex eis culidituri humstuti
magis repugnat,s m. quilliωs, quanto magis apta es frigus Acere in hheme Er siccitatem tantu de semis humiditate ab ea minuitur, quantua pluuia humiditatas augetur. No minor enim es siccitati quifrenitati lucta sis, vis ad exiccandu, p pluviae humitari,uis adhumectandum imbires ad Muta es refcuia potentioris iccusa, is ad exiccandum, quam humidus ad humectandum. Nam cui voluit vicenna aeris omni dissostione corpora norina refluit erexiccat: longe, difficiliussicciora humesunt,quo humidiora exiccentur, Galem aviore in libro timo arres curari VNon igitur benedictum est, a siremtate parum de bhemiis humiditare cominui, quoniam a aquarum multitudine, Cr o binis flatibus'etur: enitate enim ex se rosente tolluntur absque dubio pluviae: Crsi serenitas, ut Leonicenus vult, eri tranquid litati vel eademvel coniuncta, etiam aufri magnisummoventur. Ex hiis ergo iam constaremteri, duodecimum apbonymum se a me intellectum: nec me la se, ita eum a primo dependere, quatenus minus uniuersaba a maxis universalibus dependent: quantum videlicet ad primam partem inu attinet, a secunda se omnino ivedium, α quoniam non inius tantum temporis mutationem, duorum sibi 'cedentis continet: quaeramen tempora in sua mutatione commiam habent,nec uelis pluribus, vel invidie manant,quam uarietatu prima ad secudam primi apboris pari ala adquar rumpertineret. Vnum adhuc addo,quod ad diluenda multa argumenta, quae ex longis A est confide leni inuidenti 'monitas Leonicen colligit, nisa proderitialiam eseo o M ' i' minutionem consi sentiam anni in lib. Epidem 'Me πιnbb Aphariseram. In hocvmkα.esin lib. enim a rei natur ut ait Salem praes sis, non ex aliqua ob vaticin mi poviar tius constitutiones, quam veras recitaverit: morboss enumerauit, non quos uidi tex illis quis quos ratio dictavit exissis debere generari. Inuidentin vero,perhi' sor modum et Aciaco tutiones morbi quipos illas evener ex ordine rectio 3stur: et propterea ex his puribi prout academ recreata n nosnt ea quaeita bor missus pomtur inserpretanda: in si ibi dicit Hippoc sequandam hume ιυδε μνόζον possetiam idem in phori legi credamus: erflanis dicit australem, pluvio Ium σαπνοα se τελωρ,ex hoc putemus Demem de quas controvers se a nalem Cr tranquillam. Illicenim quae Acta sum, rememorantur. In Aphon s qui
ruor tantum constitutiones ad cinetur, quae frequentius cateris ρομα evenire,
328쪽
resint nobis pro exemplo ad alias inusigandas incuti Galenus docet in expositione
rimaeoonytitutioris Ibnuidemiarn. I unt autem hae conriuutiones cuti o quae vis abae, per primarct qualitatum cpphcationem, cubditarem sicilicet C rigiditatem, p . uilae humiditatem; ersi itarem quaru actinas quidem perscientes eas uentos, strum ip F videlicet er aquilonem, afluas perpluvias er siccitate gnificavit. Nulla igitur Guya eri,cur Atantu addere debuerit veltranquillitatem, vel emtatem. Q
re enim potius hvichemi addiderit, quam vetueri in M. aphori uel autumno in 1 3. Iertes unico tantum loco addenda, M. addenda erat,ut in caeteri siequentibus bintelligeretur. Amoveatur uitur vox illa tmδιον, nec nobis plurisit Philorheu atque alterm ille quifris ferit exposito a malo libriurio deceptus,quam Celm ristotelis,
lem,ipsiuss met Hippocritatis autoritas. Haec tuir optime,quaeno tam epifolinprioris me aut ex limatioris,quam ueri laus tuendae gratia, mihi occurrere. In quibus licet cauerim quantum ualui, ne ver bum est, quo Leonicem, viri de literis optime merim, quem ut moeptorem ac pau trem ob re semper er colui,honor uel tantillum laederetur si quid tam sorte offenderis,quod aculeum aliquem habere videatur, rem misιgnarissima ceris,si illus 7 . . male natam prolem sublateris, mnitus consederis. Quods totum etiam imum parium indignum esse uita iudicaueris, e tibi cev honoraris arbitro, vitae necis arbitrium. V Manardum tuum, quem sim iuvenem ad bonarum literarum sudia excitan, tua autoritate,quae apud principem maxima es ue iumsenem. Ex aedibus nostris,pridie Cal. I r. n. D. XXIII.
EPls T. II. Pro Reuerendo Praesule aVulpeuocato, Melancholia laborante.
Icuti ambigi non uesi R euerendum humuiram eo morbo almi,quem mel lanchohamsiue atram bilem vocant medici,atque usquem e L eius cere L 3 seu in quo omnes principales poteriare dem habent, nece arsi assen ita valde dubium e hau primaria assectione cerebrium tympatiatur,vel per oem municationem quandam, vel cuiuspiam alterius partis, vel mitra corporis confifm. Quodcunque horum putetur, ulterius dubitare contiNit, quum diuersae t areae
30 bilis, id eri, materiae quae hunc as bim 'coremtest, secundum medicos species, aquanam esses terutro enim horum Cnonat moeriliam ex accidenti,curatiost qui recti non pote I. Quod ad primam Catur dubitationem artimet, apud me clarumeri,cerebrum pers er primario affectu,aliqua altem ex parae, in hocviro oblidi. Perpetua enim,ut mihi relatu aderi laesio,nulla, bara taeterquisens,neque uelim Π tius corporis,uel cui as particulae praecedentem Glasione quens: nullo enim in reliquis corporis artibus praesese nocumeneto, trestitia Cr sillammitas perfuerat. Diuturnitas quoque affictionis, indicat cerebrum in pse causam habere nocumenti. Turi enim no potes,m membra quod totas tempore per os sim c 'per no-cvmentum ab alto acceptum passum egi, propriam ex antiqua Patienis consuetudine Ao noxam non contraxerit. Sue Cttvr ab initio cerebrum p pris Er primarao affectu perpesums siue abunde detrimentum acceperit, credendum miti omnino videtur,
329쪽
hoc tempore perse, primo perpeti,ac aegritudinem malae temperaturae pati, ab M more areae bilis eu ab ipse proprie vocata atra bile pendentem. An ueros perprimario abfectu cerebra passe it,ves ab initio coeperit per comunicationestati, pos sum certo nunc definire. V ny ibus tamen videtur, quodab initio quos affectio haec S=roti in cerebro extiterit, quantu quidem pessiimus perfilogismii diuisiuis hoc pacto colli- ς sere: Asse Alio melancholia vocata, ut ex Galeno consut libro de locu aspectis, era
Affusio mi Paulo eum equum cap. proprio, tribus se modis primo, quando cerebrum es prima h μ patient deundo, quando toti corpori compatitur tertio, quando naturalibus membris, ut in ea quaeinflatilia, l minondriaca pasto vocatur. Sed haec de qua loquimur, nositsecundi aut terti j modi, igitur neces no sib primo cotinebatur,veluti er nunc oon lotinetur. Macilenti enim μια, nigri, hirfrui, quibus atra bilis in toto corpore apta e lgenerari. Etsi in alijs quibusdam congre atur, vigili labores obarudines, tenmissvictus, aut cibi qui nigrum ualent humorem gignere, praecesserunt. Otibus autem ut hic vir, fress immiti relatum est corpulentus,nec eo victu V2s, qui pes um hunc, humorem in tanta valuerit copia congregare, ut universm corpus oppleret. toto πνειης M is igitur corpore non viisetur hac obctio depen se. Odiod vero nec B chondriaca ferit, Scile ex hoc obara posse quod ei deferat indicia, quae verbis Dioclis a Gamisi hiatu. leno tertio libro de locis affecti s recitantur. Sed illis breuitatis cause praetermisis, D proprijs Galeni verbis propostum demonstrabo. t enim eo loco: Cum circa ven- ,, triculum prima coeperam fmplomata, ipsis j auctis melancholica equatur affecto, rois deinde alui deiectone, mitu, roba cococtione, ractibusj levetur is qui laborat, Dis pochondriata at fim, morbum ipsius nominabimus. Huius vero morbi Di D muta dicemus, er mor tiam, Cr metum. Etsubdit: Qvum autem propria mel. -
D cto acinientia augh a uidentur, Ima ventriculum uero aut nulla, aut parva sunt,
is haud ab re exi maueris primitiuam in cerebro affectionem confiser ob atrum bi- 2sis liminibJo gestam. Hac Galenus. Ex quibus verbiis,adduis his quae mihi narratasunt, apertum es, non hUochondriacam, iacerebralem potius in hoc vino et nuncadesse, er ab initio a fuisse melanchobam: nullis in eo indici , aut melancholis uniuersalis aut λpochondriac Cocludendu rem, ut uerbis utar Arethin solo capse
te esse melancholi. id uidelicet quod huius affectionis tam Sctu es,vel adhuc sis: nam j,
non est negandum, statis et certis temporibus, quippia eius adhuc fer vaporibus videlicet, inter tu humorib. quos necessc es ad atra bilem vergere, ad caput secendentibus. Haec igitur sunt quae dicenda occurrerat circa primu dubitatione. Iscudae solutione acce mes,coiecturis poti y certumscys usi,ut qui nec homine noverimus, necexcremota clus inspicere,aut accidentia posimus contemplar comunibus quibus 3sνω- dum olis innitentes dicamus, murra, quin hunc morbum in quocuns hominesici essem chol uel melanchiam siccumvel melancholiam proprie dictam. Nam ut Praetermireamuse quod hic morbus, leno a. artis curat tuae M.auessante, melancholiae nomen a ca se ipsem lucrente accepit: ab omnibus enim melancholta vocatur, indicante nomine, ut
idem Galenus viguit libro tertio de lores assectis, humorem qui psius cause eLi: hoe Mexi tomatibus quoque coingitur,ab Hippocrate, vet notauit Galenus, in duo haec collectiis,
330쪽
dissectis,metu isthoeter moesi etiam . quaenon alia ratione os, ut Galenus 3. Ib. de Flatin erat ricu sfmptomatum, Cr iam dicto M. de locis absectis ostendit, Quicquid oblatret ra, uermesquam quod qui morbumscit humoriar fio colore principalium virium Funae Er tenebrissimilem reddit, aeternorem inducunt, inlepia ante F Galenum tese: quod certe nulli alteri an is tergi atrae Ah,uel eiussumo. Maenim bilis flava erit,mbersanguis, T si quis nix reperitur, viis de quo lib. quarto vi orismorum, mentionem fat Hispo crufior Cr maxis concretus e hquam ut in uenis cerebra valeat sprebent. Candida adeo eri pituita, ut dixerit Galen. bb. 3. . 'de locis assissis, epiles fama pituit SAIam,non tranfre in melancholia. nullo igiso tur humore naturali, inter melancholicu, leni hic morbus poteri. Se nes ab aliquo
eorum qui praeter natura in corpore reperiuntur, nisiab eo qui proprie melancholia vi in a Grass,a nobis atra bilis vocatur, eadem ratione, quodvidelicet nullus eoru nigro in tali nisistis colore non naturalis enim bilis,ha allida,quam citrina uul3 vocant,siga cro Bilupillita. cea, quam uitella tertiamrnuce. quarta a Pnosa. Pitur Leuero omnes albaesunt,
is teste Galeno, Uscvni libri de melancholia. Sic itur colligetes escamus si hic morbus nes a sanguine,nes a bile, nes a pituita fera poteri, siue natuia iam seruantibus e praeter naturam affectis Avitur necessari uisab Aguo humores uela succosae mel Ahoho'vAab ea quae proprio nomine vocatur metino ia. Versi quum haec quadruplex fit iuxta comunem medicorum nosn temporissententia, inquirendumis adbuces, an ab aliqua hara quatuor, vel ab ips naturuit humore melancholico,in Mei everendo viro cotingat.In quo quaesto de cognitu eri, quod non fiat ab melanchoha,quae e fastiua bile generatur. Nam,ut ait Paulus paliIuando easperastata
in nigrum permutatur, carum videbis mania in quoem liter adeo infiniunt, ut ac- a luci bicedentes qui no adueniunt,aggrediantur. uertat aute Deus Optimus Maximus, L ' i
2s vi eo infamae vir&cdeueniat. Non difficilius quoque eri cognosere,ffs maxime qui vicenna uuntur, quod nes ab ea fis, quae succo melancholico adso gignitur:
no enim,vit ille, dicitur melancholia, nisi ea cuius eventus eri a cholera nigra, non e usa. Sed nec asanguinea,quoniam mus aberi, qui iuxta apborasem eam comitatur. Supereri igitur ut videamus ansat apituita, in quo diutius immoriundum, quum eius D frientiasitvnus ex myultoribus vir darsimus,cir dudum mihi maximo vharsetare Giunctus aevi et alius consentit, inter celeberrimae Bononiensis academ primos pro esseres reputatus. Mihi aureiduo utrius, honore,nonflum no in hoc viro dnec in aho quopiam fera hunc morbum posse a pituita videtur. Tantil enim eam asuri mnpotest me, in corpore humano non credo, ut nigra in totum evadat. Et quemadmodum ex Galeri ιακ Fud
atrum bilem trusire nusso modonte etiamsi calor adeo fortis a is ut urat: cui qui Non potist, demps lucet non sis in omnibus credendum, nec videre rabi illam Galent commen- D rationem hactenus hcuerit,adducor tamen ut putem eam fisse Galeni sintentia ex eiu de uerbi cundi libri Prognosialituita exes eta in pector in quo longe metior dat. o culor est,quam in cerebroseris tum assu tenax Er rotundum,non nigrum,as'
renus, nec alii loco pituito huius atrae bilis mentione ensis. Qua certes μ