장음표시 사용
11쪽
horto Getsemani 26. 36. Hoc autem Hebraico vocabulssgnificatur Vallis cum oleis. Vallem pinguissimam interpretatur Hieronymus. Ibi iunicem illam Piacularem, de qua Num. 19. 3. comburere Sacerdotes consueverunt. Ibi erat & vicus ejusdem nominis , unde Matthaeus vocat χωρίον , Villam Gethsemani a
Ioannes 18. I. locum delineat trans torrentem Cedron a
Graeei Codices habent τῶν κειρων, Cedrorum , & vallem Ierosolymis adiacentem, locum Cedris consitum in 6. libro de Bello Iudrico appellat Iosephus. Putat Grotius in to rentis marginibus cedros utrinque plantatos . At Iudaeie dicitur 7 m p Cedron, ouasi nigrescens a radice 'i P, Q tasse ob arborum , vallisque opacitatem. Irrigat Cedron vallem Iosaphat, separatque tribum Beniamin a tribu I
da. ac in mare mortuum demergitur.
Γολγοθα Golgotha. ubi crucifixus est Dominus dieitus quoque ab Evangelistis 1Κρανιου τοeos , Cahariae locus,
quod ibi rei decollarentur, & supremo afficerentur se plicio. Sane Hebraei, & Syriaci eaput appellitant NIV . . Gol Itha. Mons ille eivitati proximus erat ad occidentem . Ibi sepultum protoparentem Adamnm plures scri serunt, a quibus non dissentit S. Hieronymus in epil a, quam ad Μarcet Iam dedit nomine Paulae, & Eust chii. At idem Hieronymus Commentar. in cap. 27. Matthahanc sententiam rejicit, affirmans primum hominem in Hebron & Arbeae fuisse sepultum, ut legitur Iosue I I 3. Videtur tamen hic Iosue locus accipiendus de hominε inter Enacim, idest Gigantes , maximo. Emmaus , uve Ammaum, quo proficiscentifus duobuς discipulis Iesus redivivus apparuit, a Luca 24. II. distare dicitur a serusalem fladiis sexaginta o Est autem stadium
I 23. passuum mentum is Porro Emmaus ab Evangelista vocatur κώμη, cataflum ν aut pagus, a Iosepho κωρων, oppidulum, a Plinio tamen Toparchia. Emmauntem exus
sit Varus; Nicopolim postea dixerunt, quasi Uictoriae urWhem: quod nomen etiamnum retinet, civitas pene excisa, & Epistopalis sub Patriarchatu Ierosolymitano.
AD CAELos denique Salvator adscendit ex vertice Montis oliveti , proximi IemElymae ad oriemem , torrente Cedron, de quo paulis supra, interfluente . Ibi imi essae ejusdem Salvatoris vestigia tradit vetusta traditio , quam& laudant Augustinus Tram 47. in Ioannem, S. Paulinus epist. 3I. ad Severum, Severus Sulpitius Hist. Sacrae Iib.
12쪽
lib. 2. cap. 3. Auctor libri de Locis Hebrateis in Actia Apostolorum apud Hieronymum, &de Locis Sanctis apudVen. Bedam. Atque de hac traditione nec haesitat Casaubonus Exercit. I 6. n. II adversus Baronium . Ipse
Eeelesiasticorum Annalium Parens ad annum Christi 3 illam de impressis Domini vestigiis traditionem corroborans, animadvertit ad litteram in Christi adstensu imple. tum fuisse vaticinium Zachariae I4. 4. Stabunt pedes eius supra montem Oliveti, qui es contra Ierusalem, ad Orien
fRius uuAM ad caelum adscenderet , Christum manis
dasse Apostolis, ut Evangelium per universum O i hominibus annuntiarent, Matthaeus , & Μarcus as- firmant postremo capite. Ubi ergo induti fuerunt virtute ex alto, & Paracleti muneribus locupletati , ab civitate Ierusalem inchoarunt Apostolicam praedicationem, adimplentes oraculum Isaiae a. q. De Sion exibit lex , ει hum Domini de Ierusalem. Tum sorte sibi divisisse provincias tradit S. HieronImus commenti in cap. 33. Isaiae, eonfirmatque Socrates lib. I. Hist. Eccl. cap. I9., quamquam Baronius ad annum Ch. 44. non sorti commissam,
sed instinctu speciali Spiritus sancti divisionem illam peractam suisse existimet, Sed potest utrumque componi , ut sorte simul, & divini Spiritus assistentia singulas sibi
regiones distribuerint, ne alicujus privatae affectionis oriretur suspicio. De eadem distributione scribit S. Leo M. Serm. 8o. in Natali Apostolorum: Duodecim Apostoli a cepta per Spiritum Sanctum omnium locutione linguarum, imbuendum Mangelio mundum di ributis Mi terrarum partibus susceperunt.
AT UaivAM singuli Apostoli praedicarunt Fidem adhibendam puto Eusebio Caesareensi , seribenti initio lib.
3. E. H. is Thomas quidem, ut a majoribus traditum accepimus, Parthiam sortitus est: Andreas vero Scythiam .is Ioanni Ana obvenit, qui plurimum temporis in ea eOm-ri moratus , Eehes tandem diem obiit. At Petrus per eis Pontum , Galatiam , Bythiniam , atque Asiam Iudaeis a
13쪽
is daeis, qui in dispersione erant , praedicasse existimatur . si Qui ad extremum Romam veniens, cruci suffixus est ea- ,, pite deorsum dem illa ; sic enim ut in cruce collocaretur, is oraverat. De Paulo iam quid attinet dicere, qui a Iero-- solymis usque ad Illyricum munus Evangelicae praedicati se nis implevit, ac postremo Romae sub Nerone Martyriose persu tus est ρ Haee Origenes in tertio volumine Ex ista sitionum in Genesim disertis verbis commemorat M. Ha- tenus Eusebius, cui consentiunt socrates lib. I. eap. I9.& Nicephorus lib. 2. cap. 39. & seqq. necnon lib. 3.
Dixi fidem Eusebio adhibendam; nam praeter allatum ab ipso testimonium Origenis, S. Gregorius NazianZenus orat. 23. inquit, Petrum in Iudaea, Paulum gentibus, L eam in Achaja, Andream iri Epiro, Ioannem .Ephesi . Thomam in India, & Mareum in Italia evangelium annuntiasse. Similia scribunt S. Ioannes Chrysostomus in homilia de duodeeim Apostolis, S. Gregorius Magnus homI7. in Evangelia, & S. Isidorus Hispalensis in libro de
Vita & Μorte SS. cap. 82. BARONI Us ad annum Ch. 44. , ubi plura narrat de Apostolorum praedicatione atque itinere, postquam luc lenter demonstravit Petrum fuisse Romae, quod nonnulli
Heterodoxi remere audent negare, ex locorum traditione narrat, eumdem Petrum Neapolim Campaniae urbem navigio fuisse delatum, & inde solventem Liburnum , &Pisas proxime positas divertisse. hic vero ex more sacrificium obtulisse inementum in loco, quem constat tantae rei memoria celebrem esse, summoque honore a posteri ghabitum ; id, quod nos experimento cognoscimus, oculis
que eon icimus. Addit insignis Auctor, Andream ad Scitnas mitium, in Graeciam quoque , & in Epirum fuisse prosectum, Thraciam insuper, Macedoniam, ThessaIiam , Achajam, necnon ad Sogdianos, & JEthiopas peragrasse. In describendo Philippi itinere in Asitam superiorem, monet alienum esse a vero quod scribit Isidorus paullo supra laudatus, & habetur quoque in Brevi rio Ecclesiae Toletanae, ab eodem Philippo etiam Gallos Christiana fide
fuisse imbutos, ae repetit quae notaverat aδ Μartyrologium Romanum, pro Gallis Galatas esse legendum. Thmmam , qui primum ad Parthos prosectus fuerat, ad Indos quoque, aethiopes, Persas , Medos , ac Brachmanos penetraste, asserit ex Nazianzeno, Chrysostomo, ac Theo-
14쪽
doreto. Lustratam demonstras a Bartholomaeo majorem Armeniam, Lycaoniam, & Albaniam, testimonia proferens Origenis , Socratis, & Pantheni philosophi . A Simone Cnananaeo, qui & Iudas, Μesopotamiam , Persisdem, necnon Africam, & Britanniam Evangeliea luce perfusas narrat, Hieronymi , Bedae, aliorumque testimoniis laudatis. Τhaddaeum praeiacasse in Arabia, & Idumaea refert ex libro a. Nicephori , sciteque admonet Thaddaeum, quem serunt mii sum ad Abgarum regem Edessent rum, alterum fuisse a Thaddaeo Apostolo , & unum ex numero Septuaginta duorum discipulorum, ut lib. I. H. E. cap. I 3. tradidit Eusebius. Plura sunt alia in prolixa illa narratione Baronii, ex quibus haec tantum duximus
EniTA est post Baronii obitum a Combefiso tomo 2. Auctasti ad Bibliothecam Patrum edit. Paris. I 648. Graece, & Latine Synopsis quaedam sub nomine Hippolyti Μartyris eum titulo, Indiculus de duodecim Apostolis , tibinam quisque eorum raedicaverit, s ubi consummatus si . Hippolyto tamen Eruditi omnes eamdem Synopsim a iudicant. Et revera nulla hujus fit mentio in Catalogo erum eiusdem Marirris, marmoreae ipsius tabulae imstulpto, servatoque in vatieana Bibliotheca . Cotelerius etiam in Notis ad opera Patrum, qui floruerunt temporibus Apostolicis eamdem Synopsim inter Regios Codices adinvenit sub nomine Dorothei Tyri Episcopi , necnon sub nomine S. Epiphanii Episcopi Cypri. Quamquam hare Hippolyto incta Synopsis ab ea, quam adtribuunt Dor theo, plurimum discrepat, ut percipient oculum in utran-rue coniicientes, in Synops autem Dorothei incerta, &ubia complura, nonnulla quoque falsa , & absurda haheantur; id tamen non evincit ejusdem furfuris eam esse, quae sub Hippolyti nomine circumfertur. Cujuscunque vexo sit pretii, eam hic exscribere, necessarium atque op
- ΡΕTRUs quidem cum praedicasset Evangelium in Pomis to, Galatia, Cappadocia, Bithynia, Italia, atque Asia, is postea a Nerone crucifigitur, capite deorsum verso, cum is ipse se pati rogasset . M ANDREAs eum Scythis, ae Thracibus praedieallet, tr se ei amxus est Patrae in Achaia rectus in olea arbore, ibis is que sepelitur. - IOANNEs vero in Asia a Domitiano Imperatore F
15쪽
Patmos insulam relegatus , ubi etiam Evangelium eonis scripsit, & Apocalypsim vidit. Sub Traiano obdormivitis Ephesi. Eius reliquiae cum fuissent quaesitae , non suntis inventae.
M IACOBUs eius frater praedicans in Iudaea ab Herode se Tetrarcha scribendum erat , ab Herode Agrippa se gladio occiditur, ibique sepelitur. ,, PHILIPPUs praedicans in Phrygia Hierapoli erueifixus is est, capite deorsum verso, sub Domitiano Principe , is eodemque loco sepultus is BARTHOLOMAEUs cum Indis praedicasset, eisque con-- scriptum a Matthaeo Evangelium exposuisset, erucifixus is est, & ipse capite deorsum verse, Albani magnae Ar-
is MATTHAEUs eum Evangelium hebraice seripsisset, Ie- is roselymis edidit , obdormivitque Hiereae Parthorum
M THOMAs eum Parthis, Μedis, Persis, Hircanis, Bais Bris, Margis praedicasset. abietina lancea quatuor sui is corporis partibus confossus est Calaminae, quae est urbsis Indiae, ibique sepelitur. ω IAConus Alphaei praedicans Ieroselymis laepidatus ais Iudaeis oeciditur, illicque prope templum sepelitur ,, IU DAS, qui & Lebbaeus , ubi poeulo Edessae, ac totiis Mesopotamiae praedicasset , obiit Beryti, ac illic sepe- is litur. ,, SIMON Chananaeuς filius Cleophae, qui & Iudas, postis Iacobum Iustum creatus Hierosolymorum Epistopus obiit.
ω isepeliturque eodem in loco cum annos Iro. vixisi, set . , Μ ATTHi As eum esset unus de Septuaginta, accenseti tur duodecim Apostolis, cumque praedicasset Ieroselymisti obiit, & illic sepultus est. M PAULUs denique post annum ab assumptione Christiis adiit Apostolatum , incipiensque ab Hierusalem perve- ω nit usque ad Illyricum, & Italiam, ae Hispaniam prae-
,. dicans Evangelium per annos quinque ac trigintae sub ,, Nerone autem amputato Romae capite, illic sepelitur. Haec Synopsis Hippolyto adscripta. IN EA Ssnostsi alienum a veritate arbitramur, quod Ioannes Evangelium scripserit in insula Patmos, in quam a Domitiano fuerat relepatus. Scripsit enim illud Ephesis alus ab Asiae episcopis adversus Cerinthum , aliosque haeret,
16쪽
haereticos, qui Christi negabant divinitatem; ut colligimus
ex Eusebio lib. R. cap. 2o. Irenaeo lib. q. cap. I. & Hi ronymo in Catalogo Scripti Eccles. Id vero contigit im-grante Nerva, qui ad principatum evectus post mortem omittam in suo cubiculo occisi anno Ch. O6. XIV. kalendas Octobris, eos, qui in exsilium pulsi fuerant . Senatus consulto revocavit Philippum passum Hierapoli tradit etiam S. Joannes Chrysostomus praecit. Hom. de X11. Apoth. At genus mortis in hae Synops descriptum non eo ret omnino Eusebio scribenti in Chronico ad annum Ia. Claudii, suisse affixum cruei, & lapidibus insuper obrutum . Quod hac de Bartholomaeo narratur, crucifixum sume inversit capite, legitur quoque apud Meta-pnrastem, & Nicephorum ; sed excoriatum tradit vetum , commuaior Opinio. De Pauli autem prosectione
ad Hispanos, ut ad annum Christi 6I. animadvertit Ba-romus, non eadem est Historicorum sententia, quamquam nos id animantibus adhaereamus. 'ΜovET nos eximiorum Ecclesiae Patrum auctoritas.Enimvero S. Cyrillus Ierosiolymitanus Catech. II. de Paulo inquit : Ab Jerofol is usque ad Iu=ricum dis inaυit
angetium , ροι roetam quoque Romam inuisuebat, sin Hispanιam inque promptieudinem praedicationis extendit . N. Athanasius in epist. ad Dracontium ait: Studium fuit ina viro, nempe Paulo, usque ad Ilimricum Evi elium pristicare nec foenescere , Nec omittere quin Romam iret, in Hispaniam des eudereν ut pro graυiori labore, ma-σore frueretur mercede laboras. S. Ioannes Chrysostomus hom. 76. in Μatth. V deas , inquit , Paulum Ierofodimis ad istipanias. que currentem : quod & repetit Praef. in
Epistolam ad Hebraeos, & Hom. 7. de Laudibus Pauli. lianctus denique Hieronymus non enim necessarium putamus singulos producere a in eaput 3. Amos haec habet: Huius Apogistas, quas turbo violentus, s tempestas
γ' tumentes maris gurgites persequebatur, ει opprimere ni-ereatur Ecclesiam αι. suι υccatus a Domino essus es super faciem --ro terrae , ut praedicaret Gangelium de Ierofostmis usque ad IlIFncum, oe aedificaret non super antenus fundamentum, ubι iam fuerat praedicarum, sed usque G Hssipanιas tenderet, oe a mari rubro , imo ab Ocem no Qque ad Oceanum curreret, imitans Dominum suum
Z Iotem iuuitiae, de quo leae mus , A summo caelo egres-
17쪽
te eum terra deficeret, quam sudium praedicandι. Indubitatum profecto est , apertumque ex Epistola ad Rom. cap. iv 24. & 28. Apostolum habuisse magnum desiderium in Hispaniam proficiscendi; quod arbitramur explevisse anno Aerae Christ. 63. INTER regiones, quas Paulus imbuit Evangelio , memoratur in Aes. Apostol, cap. 28. I. Μelita insula maris Mediterranei, ad quam appulit post naufragium, sita ad Siciliae meridiem, & olim colonia Carthaginensium, nunc Sedes Equitum Ierosolymitanorum , seu Μelitentium . Conatus est tamen evincere vir eruditus Ιgnatius Georgius Μonachus Ragusinus, non ad hanc Melitam Asrieanam,
sed ad Melitam alteram Μaris Adriatici, subiectam dominio Reipublicae Ragusinae, Paulum tempestate fuisse appulsum, ibique patraue quae narrantur praecitato capite 28. Actuum Apostolorum. Quamquam vero aetate nostra pro utraque Melita acerrime lit decertatum p videtur nobis aperte citi cap. 28. Vers. I 2. , ubi legitur , Paulum
ex illa solventem insula in navi Alexandrina Syracusiam Irimum, deinde Rhegium, postea Puteolos , hinc vero omam venisse, commonstrari Melitam, de qua agimus, fuisse Africanam; cum ex Dalmatina Romam protecturis istiusmodi iter longum nimis sit, & obliquum.
QUIDAM denique recentiores etiam Apostolatum S. Thomae apud Indos aut in dubium revocant, aut Oppu gnare nituntur. Ajunt enim ad Indos Thomam quemdam Manichaeum, non Thomam Apostolum , ut enuntiaret Evangelium, penetrasse, nec uspiam apud Geogratos inveniri urbem illam Calaminam , ubi a Pseud Iippolyto Thomas asseritur lancea confossus ἰ in urbe etiam Edessa a Rufino, & a Socrate Sacram Thomae aedem, in eaque reconditas ipsus exuvias commemorari . Verum opinionem illam constantissima Patrum, quos supra laudavimus , traditione refellimus . Gregorius enim NaZianzenus orat. 23. , Hieronymus epist. 148. , & Ambrosius in Psalmum 43. S. Thomae apud Indos Apostolatum apertissime asserunt . Adde Gaudentium Brixianum serm. de Dedicat. Feci., Paulinum Carm. 27., Theodoretum lib. 9. de Verit. Evangel. Nicephorum lib. 2. cap. . necnon Μenologia Graecorum , Latinorumque Martyrologia. Neque traditio ista evertitur, etiamsi concedatur in Indiam post tempora Apostolorum prosectum quoque suisse Thomam aliquem Μanichaeum , quod ex
18쪽
hmeryphis Μanichaeorum libris fluxisse non dubitamus. Ad Calaminam quod attinet, Tillemontius pro Calamuna Calamonem legendum nutat; at Calamon in Arabia, non in India. invenitur. Μelia rem unam esse urbem cum ipsa Calamina doeent permulti ἔ nisi mavis Cal minae voeabulo significari collem proximum , ubi Tho. mas martyrium fuerit perpessiis. Calaminthe enim Syri ea lingua, qua interdum Christiani Sancti Thomae uti solent, idem senat, ac Mons prope urbem , aut , Urbs in monte . sive in colis fundata . Ex India Corpus S. Thomae Edessam translatum scribit S. Gregorius Tur nensis de Gl. Μartyrum cap. χΙ. eamque translationem contigisse circa annum a 2. Tillemontius, Florentinius , aliique litteris tradunt. Edessa autem solo aequata, Thmmae corpus in Insulam Chios maris Icarii, & inde Ortonam urbem Aprutii citerioris in Archiepiscopatu Teatino, amno I238. translatum est. Non itaque di. Thomae apost latus in India ob praemissas conjecturas revocari debet in dubium
Nos eadem semper fuit orbis, quem Apostoli pedi
agrarunt , & in quo praedicarunt Evangelium , i di Episcopos constituerunt , partitio; sed alia erat imperante Caesare Augusto. alia sub Hadriano, alia denique sub Constantino, & usque ad Arcadium , & Honorium
DisTR1uUTio Augusti facta anno V. C. ante Christum 28. , sive, ut existimat Onuphrius Panvinius , anno proximo, Augusto VII. ω M. Agrippa CUL , itat a Dione traditur libro 33. Romanae Historiae. is Is C. is Augustus 3 recepta in se omni Reipublicς cura, nega- vit se omnes velle provincias obtinere, aut quas regeΠ-st is das sumpsisset, in perpetuum gubemare, ideoque infir-ν is miores, nimirum, quia essent pacatiores, aliis attribuit, ι is potentiores provincias, ut quae plus periculi ostenderent, it ,, ac Vel hostes accolas haberent, vel novos per se ipsaei, is motus turbare possent, sibi retinuit. Id faciebat subs is hac speciei ut cum Senatus tuto bonis imperii pers is frueretur, ipse laboribus & periculis objectus videretur e B a , is at sub
19쪽
. at sub eo praetexin eum vere inermem, imhellemque est: is ficiebat, & ad se solum arma militesque transferebat .
,, Hac de causa Senatui populoque Africa, Numidia, Asia & eum Epiro Gripeta, Da alia, Macedonia , Sicilia, s Creta, Africa Cyrenaica, Bithynia cum Potito finitima , is Sardinia, atque Hispania Baetica adscriptae sunt: Caesari,, autem Hispaniae quod reliquum erat, ut Tarraeonensis
,, Lusitaniaque , tum omnis Gallia, ia Narbonensis M,, Lugdunensis, Aquit niaque, & Celtiqua nam Celtaeo quidam, quos c*rmanos vucamus, cum omnes Celtuis cam regionem, quae ad Rhenum ea, occupassent , .ef. o secerunt ut ea Germani vocaretur, superior ea, quaa
se Rheni fontibus propior est; in*rior, quae ab h/c usque ad Oceanum Britannicum se extendit item Caelesy- ω ria, Phoenice , Cisiciaa Cyprus, AEgyptus ex his ta- ω men postea temporis Caesar Cyprum, α Galliam Na
es bonensem populo reddidit , pro eis e Dalmatiam re-n cepit, quae permutatio etiam, veluti in processu operisse dicam, in aliis quibusdam provinciis et salta In hasὸistributione 16. Dioeceses constitutae fuerunt, quarum I Augustus per rectores perpetuo administravit, reliquas Seqnatui regeηdas sommini. Ex ILLA Imperii partitione Dioeceses χα natae suerunt λquarum numerus paulatim immutatus est, A adauctus .
Nam remante Tiberio accesserunt Imperio Rom*yo pr vinciae duae, idest, Cappadocia, di pars Comagenae , nimirum Syria; portionem illani , quam ab Euphrate Pro copius, aliique Euphratesiam vocarunt: sub Claudio Mauritaniae duce, Caesareensis& Titai tanai ambaς per nentes ad Africam, & quarum tractum vulgo Barbariam nominamus: Sub Claudio Blita ia r seb Nerons Pontus P lamoniacus, & δε pes Cottiae; ille a d eam Cappadociae partem , ubi sita oti erat urbs Polemonium ἰ hae Ute in Delphinatum a principatu Pede montano dividunt iubi Pad fluvius decu rit . Imperium admisistrante Vespasiano in provinciam redactae fuerunt Achaja, Lycia , Rhodus , sum ceteris insulis i atque Traiano regnante Armenia . Mesopotamia. Assyria, oc Arabia. IMMUTATO itaque, α consula priori ordine, atque ad imperium evecto Hadriano anno Christi it 7. necessum fuit aliam i*stituere Romani Imperii distributipnem . Italia ' in duas regiones divisa est e Pars prima comprehendebat re3iones a Picςno gd extrema Siciliae , quas
20쪽
fextus Rusus vocat provinciasώhursanas, communius dixe runt reaerone uta ιcanas ψ & pars altera continebat omnes citra, & cis Padum regiones eum provinciis adiacentibus ;idest Lipuria, Emilia, Alpibus Cottiis, Etruria ι Rhetiis ιVenetiis, & Histria. In Africa tres constitutae fuerunt Irovinciae, Pmeonsularis, Numidiae, & Μauritaniae: in
Iispania itEm tres, Provincia Tarraconensis, Baetica, &Lutitana: In G liis autem quatuor , Provincia Belgica Lugdunensis, . Aqnitanica, & Narbonensis . Ita , ne per universum orbem erremus, in duas provincias Britanniae, in decem & septem Illyricum, in quatuor aegyptus , in tredecim oriens, in sex Thracia , in odio Pontus, & in undecim Asia coaluerunt. Quinam vero esset, imperante Hadriano, status universi Romani orbis, ex Appiano Al xandrino, qui sub Traiano & Hadriano floruit, ut auctor est Photius, tognosci potest . . NovA rursus distributio Imperii facta est Constantino Magno rempublicam administrante. Ιι quatuor Praefectos constituit , eisdem committens militarem Disciplinam ἡerogationem annonae , amplissimamque regiminis potestatem, adeo , ut nulla post Imperatoriam honorificentior dignitas haberetnr . Ac primus filii Praefectus Praetorio Orientis, eui subjeEtae erant quinque Diceeeses. Prima Orientis seeunda AEgypti, tetria Asiae, quarta Ponti , quinta Thraeiae Alter Praefectu; Praetorio Illyrici, cui Macedonia & Dacia fuerunt mmmissae, omnibus harum regionum provinciis in Dioeceses tantum duas coarctatis. Tertius Praesectus Praetorio Italiae, sub quo tres Diox ses, Italiae, Illyrici, & Africae; sed ex Provinciis decem& septem Italiae, ut ea numerabantur aetate, septem Italiae Vicario, & reliquae Vicario Urbis obtemperabant . Thuscia nostra septem prioribus accensebatur . Quartus denique erat Praefectus Praetorio Galliarum , eique tres Diceceses commilis, Hispania nempe, Gallia, & Britam
DE AAc Imperii distributione ita rasimus lib. a. Historiarum .' se Constantinus recte eonstituta loto movent, is unum hunc magi liratum Praefectorum Praetorii in is quatuor imperia discerpsit. Nam uni Praesecto totam , IEgyptum cum Lybiae Pentapoli , & orientem ad Μes sopotamiam usque , & praeterea Cilices, Cappadoces,s, Armenos, oramque maritimam totam a Pamphylia. Trapezuntem usque, & usque ad Castella propter Pha-