장음표시 사용
41쪽
agitur in sexto canone Concilii Nicaeni . S. Epiphani ut h. 68. inter provincias, quarum Episcopus 2 lexandrinus gerit solicitudinem, cunnumerat etiam Mareotidem, &Ammoniacam . At ex praecitata Apologia S. Aisanasii perspicuum est , Mareotidem suisse agrum Alexandriae , ibique nec Episcopum , neque Chorepiscopum unquam fuit,e. A'μωνιακή vero fuit civitas Libyae inserioris , ut constat ex Notitia provinciarum Hiemelis Grammaticinum. M. Quare fi liitur vir alioqui doRissimus Petaviust qui in sua Epiphanti editione Μereotidem, & Ammoniacam recenset inter provincias.
EX PREDICTIs ouatuor provinciis sub Theodosio imperatore decem connatae erant ἔ n m idem Imperator ad synodum Ephesinam , quae Latrocinatis vulgo. dicitur , coactam anno 449 invitavit Dioscorum Alexandrinum
cum decem sub eius dioecesi degentibus Metropolitanis Episcopis . Quinam hi Metropolitani fuerint , non est adeo facile definire . In praecitata notitia Provinciarum Hieroclis a Luca Holstento, & ab Emmanuele Schel str tio plurimum laudati , octo inveniuntur descripti . In Provincia AEgyptiaca designatur Metropolis Alex ndria , sta inter mare AEgyptium, & Mareotidem paludem. In Augustamnica, seu Provinςia Augusta Prima, Pινοκορωρα , Rhinocorura, in ipso limite Palatilinae, sed alibi Pelusium ad ostium Nili, nune Belbais, vel Damieta . In Augu-1tamnica secunda βιωσῶ , Leonto ad Rusiriticum Nili alveum . Provinciae autem Arcadiae metropolis Oxyrynchus, civit a sic appellata ab oxyrincho pisce , quem olim pagani colebant, non procul a Nil' . Μetropolis Thebaidos Antino, quae nune in ruinis jacet, Babylonem inter,& Copton, & Thebaidos superioris Ptolemais , Rhodo horos etiam dicta a rosarum feracitate, ad sinistram Ni-i ripam, & prope lacum Moeridem . In Libya denique
superiori Solusa, atque in inferiori Darnes, quam urbem Baudrandus cum Xephyrio confundit. As postmodum regionesi occupaverit Patriarchatus Alexandrinus, constat ex Tabula Geographica ad calcem Historiae Eusebii illustratae ab Henrico Valesio editionum cantabrigiensis, & Taurinensis. Illic ante Indicem extat
Eo loei Epiphanius diras Mareotides commemorat , etsi ust damtaxat Geographis nota sit.
42쪽
quoque Catalogus Patriarcharum Alexandrinorum usque ad
Alexandrum S. Athanasiii praedec efforem . Sed plura de iisdem , ceterisque Patriarchis in sua Historia Eusebius Renaudotius, & Continuatores operis Bollandiani in dissertatione praefixa quinto volumini mensis Iunii. SEDERUNT Alexandriae Patriarchae Sanctissunt. S. Μarcus Evangelista, Ani nus, Abilius , Heracl*s, Dionysius, Μaximus, Theonas, Petrus, Achillas. Alexander, Athanasius, Cyrillus, Eulogius, Ioannes Eleemosynarius i alii.
Verum eamdem Sedem occuparunt quoque haeretici E
tychiani, Dioscori duo , Petrus Μongus, Ioannes Hemula. atque, ut alios praetermittam, Theodosius pulsus inextilium ab Imperatore Iustiniano an. Ch 338. Tenuerunt insuper eamdem Sedem Ixionothelitae quidam, ut Cyrus,& Petrus , septimo vertente seculo; necnon permulti sectae Iacobitarum Genus Eutychianorum a Jaeobo INOR vsho Syro namen trahentium ) addicti. NUNC de Patriarch tu Antiocheno , cuius Geographi cam descriptionem, & Patriarchas ab Evodio usque ad Tyrannum habemus post Eusebium in priuatis Valesii edistionibus. T rtius olim Patriarchae Alexandrino locus a Iributus suit, non secundus, ob praefecturam Alexandrinam magnificentissime ab Augusto nobilitatam , & quoniam ejusdem 'Urbis Ecclesia a Mareo instituta est Petri Apostolorum Principis nomine ; Ipse autem Petrus , suffecto Antiochiae Evodio, inde discedens sedem principem trans xulit in urbem Romam . Ceterum civitas Antiochiae , sondita a Seleuco juxta Daphnem, & ad fluvium Orontem, cognumento Magna, oc universae Syriae Μetropolis,pa est, in qua primum discipuli appellati fuerunt Crumton , ut legitur c p. II. Act. Apostol. 26: eamque urbem appellat Synodus Chalcedonensis act. 7. νον θρονον τῆs Α ν-
chiae , magus ciυitaris , Beati Petri. . .
CERTUM est Patriarcha: Antiocheno subiectam fur se totam Dicesesm orientis, illam nempe, quam cap. 2α diximus Praesuto Praetorio orientis paruisse . In ea dioecesi quindecim phmerabantur prQvinciae , videlieet ,
Palaestina, Phoenice , Syria, Cilicia , Cyprus , Arabia , Isauria , Palaestina bilutaris, Palaestina secund/, Ρhoenlace Libani, Euphraten sis, Syria Salutaris, Osroena, Mesopotamia, & Cilicia secunda. Hinc Ρatriarcha Anti chenus dicitur Exarchus Dioecesis Orientalis, & Antiochi
43쪽
Ciωitatum sub Oriente positarum Caput, s mater. In no tilia Provinciarum Hieroclis haedistinguuntur Metropoles e
Palaestinae 1. Caesarea : Palaestinae II. Scythopolist Palaesti nae ΙΙΙ. Petra : Phoeniciae Tyrus e Phoeniciae Libani Emisi sar Syriae Consularis Antiochia : Syriae Libani Apamea: Citieis Primae Tarsus: Ciliciae secundae innaetatbus: Cypri constantia: Isauriae Seleuciae Arabiae Bostra: Provi ciae Euphratensis Hierapolis: Osroenae Edessa, & Μes
potamiae Afraeda. Harum tamen omnium Civitatum Episcopos Metropolitiea jure fuisse praeditos non existi
CYDRii Episcopi, tametsi Cyprus contineretui int a limites Palliarchatus Antiochedi, decreto Ephessini Conci lii , immo ex antiquiori consuetudine a Μetropolitano
Constantiae, non a Patri reha . Antiochiae ordinabantur ἡ& ipsius Metropolitae ordinatio commissa Synodo illi Irovinciae. & Patriarchae vetita fuit. Post exortam enim aeresim Arianam coepisse Episcopos Cyprios excutere Patriaresae Antiocheni iurisdictionem asserit Alexander P triarcha in epistola ad Innocentium I. Romanum Ponti-fieem. Videsis eiusdem Pontificis epistolam 1 g. Petrum de Marea lib. 6. Concordiae cae & Christianum Lupum in Seholio ad Ephesini Concilii Decretum De Melesa priorum. Tandem Provincia Cypri declarata fuit auto- cephala. ab honorem & reverentiam S. Bamabae Apostoli, quod inventus si ad peEctus habens Evangelium fecundum Marcum , ut legitur in Notitia Leonis Sapientia tempore Photii conscripta. TREDECiΜ Archiepiscopatus sub Patriarcha Antiocheno extitisse suo tempore scribit lib. 14. de Bello Meroeapite eta. Gulielmus Tyrius. Duodecim alii enumerant, Episcopatus autem supra centum & quinquaginta . At subacta a Saraeenis Antiochia anno I 268., eaefis in ea hominum I7o . , & inde Io m. abductis , miserrime Patriarchatus Antiochenus discissus, & laceratuς est. Tres enim modo Patriarchae creantur, Latmus, & legitimisu,
a Romano Pontifice, Graecus Sehismaticus & segregatusta Romanae Ecclesiae eommunione, & Iambita qui eligi solet in Coenobio Barsumae, sedet autem Mepi, observatque ritum Syriacum. Sunt inter fines Antiocheni Exa chatus & alii Patriarchae: Unus Catholiem Μaronitarum habitans in Μonte Lib no; Alter haeretieus Nestorianus
qui sese nominat Patriarcham Chaldaeorum, seu Baby
44쪽
nium, sedetque prope antiquam Ninivem i Tqrtius P triarcha Armeniae majoris residens in Perside, & in m nasterio prope civitatem Eruan: Quartus Armeniae munoris , qui residet in Cilicia in Civitate Sis. Ex his autem colligi potest, quantum numerus, & dignitas P triarcharum ab antiqua nobilitate deciderit. FLORUERUNT utique inter Patriarchas Antiochenos lurimi sanctitate conspicui, ac praeter Principem Apo- olorum Evodius, Ignatius Martyr, Hero, Theophilus, Serapion , Asclepiades, Babylas Martyr , Philogonius idtepnani duo, ac tres Anaitasti , quorum memoria in Sanctorum Fastis recolitur. Sed occuparunt quoque praedictam sedem Paulus Samosatenus hostis individuae vrianitatis acerrimus, Petrus Fullo Eutychianus, & sex faltem Arrianorum labe insecti, Paulinus, Eulalius, Flae cillus, Leontius, Eudoxius, & Euxolusi omissis ceteris, quos , si claruerunt splendore virtutum, nolumus debita laude privari: si haeresibus, vitiisque adhaesere, commemdare, & celebrare non possumus, hoc interim gratulam tes Romanae Ecclesiae , quod numquam adver1us illam praevaluerunt portae inruorum , secus ac evenit duab aliis Patriarchalibus, Alexandrinae, & Antiochenae : de quibus hactenus.
DE RELIQUIs PATRIARCHIS. MULTIPLic ATio Patriarcharum in solo Exarchain Anti seno, quam multiplicationem paullo supe . nus attigimus, evidens est argumentum complures den 'inari Patriarchas, qui vix Μetropolitani dicendi serent,c n ruris commemorem Patriarchas Μaronitarum , Armenorum, Chaldaeorum, Jacobit rum , habent Patria
cham suum Cophii in aegypto, & in aethiopia Abysesni: Georgii quoque, inter Pontum Euxinum, & mare
Caspium, Episeopum suum venerantur tanquam Patriadipham , & αυναε - . Praeterea Concilium Constantinopolitanum IV. anno 336. Rct I. Patriarchae nomen attribuit Episcopo Tyri Epiphanio , Concilium Matisconense in Burgundia G. 38 I. Prisco Episcopo Lugdunensi I Nicomlaus I. resp. 23. ad Consulta Bulgarorum, istorum Primariti; & Codex Justinianeus saepe saepius Patri IchM p N
45쪽
lat omnes Dioeceston Exarchos 3 ut Novella g. cap. υNovel. 6. e. 3. & epilogo Novellae I 23. c. 22. Dctique etiam Haeretici Patriarchas suos iactitant , nomenque Ρatriarchae sibimet arrogavit in Collatione Carthaginiensi primus episcopus Vandalorum, cum risu ab orthodoxis exceptus, ut auctor est Victor Vitensis lib. 1. de Persea
COMMUN1TER tamen quatuor insigniores Patriarchatus . praeter Romanum, connumerantur, videlicet , Constantianopolitanus, Alexandrinus, Antiochenus, & Ierosolymitanus. Hoc ordine recensentur apud Gratianum dist. aetae. 3. & 7. , & a Iustiniano Noveti const. I aD Ita vero Constantinopolitana Ecclesia , quae tribua prioribus saeculis, subiecta erat Μetropolitano Heracleae; ad Patriaria chatus honorem Gecta est a Constantinopolitana I. Synodus , sive II. Eeumenica anno 38Iὸ hunc tertium can hem edidit : Conseantinopoliitanae ciυitatis Episcopiam habere.oportet primatuae honorem post Romanum Episcopum , propterea quod si urea Roma ι Eumdem tamen canonem, utpote contrarium Nicaenae Synodo, a qua can. 6. definitum fuerat, ut suis priυilegia ferventur' Ecclesis , a Romana Ecelesia non fuisse receptum constat ex Epistola 3 ι S. Leonis Magni ad Anatolium, & 33o ad Pulcheriam Augustam , atque . ex testimonio Lucentii Legati Sedis . Apostolicae in Concilio Chalcedonensi actione et L In hae eadem Actione Episcopo Constantinopolitano confirmatus est honor Patriarchatus, a Romano Μyrorum Episcopo. Seleuco Amasiae, & Petro Gangrorum , quorum exemplum feeuti sunt alii plurimi, sponte sese Sedi Constana tinopolitanae subjecerunt o. Aurg praelaudatam Chalcedonensem Synodum congregatam anno *3 I. constat quosdam Constantinopolitano Episcopos Patriarchalia munia in aliorum ordinationibus exercuisse. Nam S. Joannes Chrysostomus quindecim Episcopos in Asia deposuit, & eorum loco alios ordinavit ἡdepolitoque Gerontio Episcopo Nicomediensi suffeeit illi Pansophium: Sisinnius consecravit Proςlum in Antistitem Cyeticenorum, & Proclus ad Sedem Constantinopolitanam evectus Epistopum Caesareensem Thalasium . De Cheysostomo putat Ioannes Morinus exercit. I . de Patriaracharum , & Primatum origine, id praestitisse, non propria auctoritate, sed Apostolicae Sedis indulto . Sisinnius , &Proclus aut praecitati canonis tertii auctoritate, aut Chrysost
46쪽
Astomi exempla , aut ratione alia nobis incomperta, idem sibi ius arrogarunt
QUAM late post Concilium Chalcedonense sese diffuderit Patriarchatus Constantinopolitanus , colligi potest ex Notitia Ρatriarchatuum Nili Doxopatrii in Appendice ad opus Geographicum Emmanuelis a Scheistrate pag. at. Recensentur in ea Notitia sub Patriareha Constantinopolitano Metropoles 63. & Archiepiscopatus 34. Extat eiusdem Patriarchatus accurata desicriptio facta jussu Imperatoris Andronici Palaeologi Senioris, apud Curopalatam in opere de ossicialibus Palatii Constantinopolitani pag.
HAnuiT Constantinopolitana sedes viros dos tina, &sanctitate praeclarissimos , Gregorium NaZianetenum , Ioannem Chrysostomum, Flavianum, Germannm, Tharasium, Methodium , & Ignatium. At sederunt & ibi homines perditissimi, & haereticorum antesignani, Eusebiug Arianus, Μacedonius oppugnator divinitatis Spirituς sabcti, Nestorius duarum in Cnristo personarum assertor, Acacius , Timotheus , & Anthimus fautores Eutychianorum, Sergius , & Pyrrhus Monothelitat, Anastasius Iconoctasta ,& Photius Sedis invasor, & perniciosi atque diutumi conflator schismatis. Atque haec de Patriarchatu Coastantinopolitano a
JERos LYMITAMUs, qui post illum censetur, execrandum habuit initium. Cum enim Iuvenalis in tacumenica Synodo Ephesiina anno qῖI. obtinere Palaestinae provinciae principatum, & esse, ae dici Apostolicae sedis Exarchum frustra tentasset, repugnantibus una cum CDxillo Alexandrino legatis Romani Pontificis; in Latrocinio Ephesino anno 449. idem attentans contra septimum Nicaenum canonem, opera Dioscori, & Chrysaphii Eu- . nuchi, quorum scelera descripsimus in Historia Eutychi norum, Obtinuit pragmaticam sanctionem, qua tres Palaestinae, Arabiae, & duae Phoeniciae ipsus juri Patriarchieo subjiciebantur. Ea pragmatica Sanctione consensu Marineiani Augusti abrogata in Synodo Chalcedonensi actione quarta, post magnam contentionem actione septima ejusdem Sinodi praedictus Iuvenalis, & Maximus Patriarcha Antiocnenus ita concordi animo convenere, ut Ierosolym rum Episcopus etres regeret Palaestinas, Antiocheno autem cederent duae Phoeniciae, & Arabia. Id vero nec Maximus in praejudicium Ecclesiae suae, di contra Nicae-
47쪽
ua decreta poterat exequi, nec approbandum censuit Leo Μagnus, qui epistola 6 a. admonet ipsum Maximum, notertiae Sedis privilegia quodammodo minuat, & Iuvenalis
NIHILOTAMEN minus Iuvenalis, & suceessores eius Ierosolymorum episcopi ius in tribus Palaestinis postmodum
exercuerunt, ut a Synodo Chalcedonensi firmatum erat , imperatoris patrocinio, quemadmodum scribit Liberatus
in Breviario cap. II. Iamvero in superioribus dictum est, fullse olim unicam Palaestinam subiectam Caesareae , sau Turri Stratonicae , ac postea in tres Palaestinas dia visam , inter quas Ierosolyma, AElia etiam dicta , nec iure Metropolitico fungebatur. Quare septimus canon Nicaenus sancivit, jEliae Episcopum habendum esse in honore, sed Disa Metropolis, idest , Caesarea dignitate. Progrella temporis Patriarcha Ierosolymitanus Arabiam quoque, & utramque Phoeniciam inuant. In Notitia enim mperatoris Leonis VI , cognomento Sapientis, qui parenti suo Basilio successit anno Ch. 886. numerantur lubPatriarchatu Ierosolymitano metropoles quatuor . aeli serosolymorum, Caelarea , Scythopolis, Petra , & B stra; nec aliter legitur in Notitia Nili conscripta anno 1443., & in Codicibus Vaticanis, quorum titulus,
vis descriptio suium SauElis orum Patriarcharum, habetur, Hierosolymorum Throno subiici τῆν καλουιτίνια χώραν ἀχρι , totam regionem Patisinam usqua. ad Arabiam.
mini fratre usque ad Hermonem , circa annum 3 . ad
Sedem illam evectum, habemus in Chroni eo & Historia Eusebii. De aliis legendus Papebrochius in Tractatu Pn ιiminari ad Tom. q. mensis Maii. Horum Episcoporum Romana Ecclesia inter Sanctos veneratur Iacobum , SN eonem, Zachaeum . Μatthiam, Marcum, Maximum , Narcissum , Tam ana, Cyrillum, Μaearium, & Sophronium. Hare tamen Sedes habuit & ipsa scelerosos Amtistites, ut Herennium, & Hilarium Arrianos, & Μacarium , hujus nominis secvodum origonillam, sed ad frugem anno 33 . revocatlim, quo anno in Synodo quinta damnavit Origenem, Didymum, & Evagrium. PRHLAUDATA Synodus V., & progressus Patriarchatus Jorosolymitani ad memoriam revocat meam Pλtriarchatum Aquil
48쪽
Aquileiensem. Episcopum Aquileiae, vetustissimae Urbis,
sitae ad Turri, & Alia confluentes, potitum circa tempora Damasi jure Metropolitico animadvertimus supra capite χχ. Orto itaque occasione Quintae Synodi Schis. male, Macedonius Aquileiensis Episcopus iis adhesit, qui eidem Synodo refragabantur, Transpadanis scilicet, Istris,ti Venetis. Hinc cichismaticorum opera, & Lansobardorum Principum favore Antistes Aquilegiensis coepit nomen& jura Patriarcharum arripere. Sedente autem Pelagici II. Romano Pontifice ad Petri Cathedram assumpto anno
q78. . Elias Aquileiensis, annuente Pelagio, sedem suam Metropolitanam transtulit Gradum, in ora litorali maris Adriatici, & sexto ab Aquileja lapide, ubi proximo anno 379. Schismatici Synodum coegerunt descriptam a Notitio in differt. de V. Synodo cap. 9. ii. q. HINC eruitur Patriarchatum Aquilegiensem a Schismate ortum traxisse, ut cum Baronio, Sirmondo, Bollando, Christiano Lum, aliisque viris clarissimis asserit contra Henricum Palladium praelaudatus Norisius capite Io. ejusdem dissertationis. Cum vero anno μ3, consentiente
Agilulpho rege Langobardorum, ad Sedem Aquileiensem
promotus esset Ioannes , ac per idem temporis in Civitate Gradensi Episcopum creassent Candidianum; duae ex una Sede, ac duo ex uno Schismate prodierunt. Candidianus erga Apostolicam Sedem obsequentissimus, ab ista condecoratus est pallio, & nomine Patriarchae. Collata deinde fuerunt eadem Palii, & P triarchatus decora anno γ I9.
Episcopo Aquileienu a Romano Pontifice Gregorra ΙΙΙ. quidem opera Seresi Pontificis, qui Romae 1edit anno 687. Istricum Schisma fuerat extinctum, & Aquileiensis
Ecclesia in pristinam cum Romana communionem' redi
rat. Habemus ergo Aquilejensis, & Gradensis Episcopatus a Schismate initia. AMΡLissIMAM Episcopi Aquilegi mss iurisdictionem describit praecitato ςap. 9. Cardinalis Norisius, & ex eo Sandinus in Vita Pelagii Secundi. Extendebatur inquiunt
a Pannonia secunda usqua ad Abduam in Insubria. Comtinebat Rhaetiam II, cuius metropolis Salio ; Noricum, cuius primaria Urbs erat Tibumia ad Dravum s complectebatur Uriam, ForumJulium , σc Venetiam, qua promtuciae una diriae nomine id temporis, ac in Sexta Sonodo vulgo appeti
49쪽
tropolitica iurisdictio, antequam ab Ecclesia Gradens s
DUORUM autem Patri ocharum divisione facta, Aquileiensi, sustraganei Episcopi constituti sunt, Mantuanus ,
Cumanus, Tridentinus, Veronensis, Paduanus , Vicetinus, Tarvisinus, Concordiensis, Cenetensis , Felirensis , Belunensis, Polanus , Parentinus, Trigellinus, Comaclensis, Politanus, sive Capitis Istriae, Matriariensis, & Civitatis Novae aemoniae in Istria ad fluvium Nauportum . Patriarchae autem Gradensi Episcopi Castellanus , Torcellanus, Equitensis , Caprulensis, Closenus, & Civitatis
novae. Vide Baronium tom. XI. Annalium ad annum Io 37. ubi Episcopatus istos recenset ex Autographo C. dice Vaticano. GRADEM is Patriarchatus Venetias translatus fuit a Nicolao V. Pontifice Maximo, qui anno I 447. indeptus est Romanum Episcopatum, & non a Leone IX. ut ad annum I JO. num. R. scribit praelaudatus Baronius . Ac primus Venetorum Patriarcharum fuit S. Laurentius Iu stinianus, quem Eugenius IV. Episcopum consecraverat.
In hac Patriarchatus translatione nec explorata, nec
stulata fuit Veneti Senatus voluntas, ut scribit Bernardus Iustinianus in vita S. Laurentii cap. 8. apud Bollandum priori volumine Ianuarii. E SEDE autem Aquileiensi, quam condecorarunt olim Sanctissimi Episcopi Hermagoras , Hilarius , Quirinus , Cromatius, Niceas, atque e Patriarchis Paulinus , Fridericus, & Belirandus, aliique in Sacris Monumentis Pr vinciae Fort-Iulii, descripti ab erudito Patritio Utinensi, nuper a Benedilto XIV. duo constituti sunt Archiepiscopatus : Unus in civitate Utini memoratae provinciae metropoli, & post eversam Aquilejam Sede Patriarchatus: Alter Goritiae, urbis inter alpes sinumque Tergestinum, in Dominio Austriaco, & quatuor leucis Germanicis dissitae ab Aquileia. Praeclusius est hac divisione aditus dissidiis non semel vel ob inaugurationem, vel ob vi stationem Patriarcharum inter Austriacos Venetosique se
ortis, adeo, ut Patriarchatus inchoatus in Schismate , concordiae & pacis causa cessaverit. Honore demum Patriarchatus anno IIIo. a Clemente XL Ρ. Μ. cohonestatus est Archiepiscopus Occidentalis Ulysmponensis, ad instar praelaudati Patriarchae Venetiarum, & quoad provinciam
50쪽
elam Archiepiscopatus Ulymponensis et eique Summus Ponti sex usum Pallii, praecedentiam supra Archiepiscopos Bracharensem, Ulymponensem Orientalem, Eborensem , aliosque singulos illius Regni Praelatos, necnon privilegia alia complura largitus est..H CC sunt, quae de locis pro Ecelesiasticae Historiae intelligentia duximus conscribenda. Neque enim propositum
nostrum erat universam Sacram Geographiam tradere, &explanare, sed, quemadmodum fecimus de Temporibus , ita ejusdem Geographiae declarare elementa , eaque ani madversionibus exornare, ac firmissima auctoritate fulcire.
Quod si quis Geographiam illam assequi modo peroptat,
hisce praeceptionibus imbutus perlegat Notitiam Epiρου ram orbis Christiani Auberti Μirari, Geographiam Sacrans Caroli a S. Paulo, Ecclesiarum notitiam tempore Caelestini III. a Milone Abbate conscriptam, & Michaelis Amrouit Baudrand opusculum inscriptum, Archiepiscopatus Episcopatus totius Orbis, impressum post Lexicum Geo graphicum , ne verbum faciam de Geographi eo Indice descripto ante Histortam Conciliorum Μarci Battaglini, in Appendice Voluminis a. Antiq. Eccl. Emmanuelis
a Scheistrate, & in fine Historiae Ecclesiasticae Hyacinthi de Gravesens quos in praesentiarum commemorasse sat est.