장음표시 사용
31쪽
Viennensi Episcopo de iure primatus contenti ODem mam ..gnam, ac diuturnam . Celebre est de hoc iure dissidium inter S. Hilarium Arelatensem , & Projectum ac Celia donium provinciae Narbonensis Episcopos, quos ille e s de dejecerat. Verum S. Leo Μagnus Hilarii acta reprehendit, litemque illam dirimere studuit , civitatibus oppidisque provinciae partim Arelatensi , partim Viennensi Episcopo attributis p quam definitionem confirmavit Symmachus epistola 9. ad Antistites Galliae. REsTAT, ut de jure Μetropolitarum pro intelligentia eorum , quae dicta sunt , adjieiantur perpauca. Si ad amtiqua iura animum convertamus , pollebant olim metrompotriani in alios provinciae Episcopos iurisdictione , sive
loquamur de causarum appellationibus , sive de visitatione dioeceseon , sive de convocatione Synodi Provincialis. ob iurisdictionem illam , quam memoravimus , poteraeut absolutionem impendere excommunicatis ab aliquo Epistopo Suffraganeo , hujusque in collationibus benefici rum, & institutionibus negligentiam supplere; & vacanae Episcopatu, ac di oecoseos administrationem negligente Capitulo, delegare visitatorem aliquem idoneum , aptumque regimini: quod etiam in I. decretalium, & in Sexto , tit. de Supplenda negligentιa Praelat. legitur innova. tum. Canones tamen Μetropolitanis inhibent sine comprovincialium Episcoporum consilio alienas agere causas, prout legitur in Decreto, IX. R. q. Ad dissensiones quaque tollendas ius visitandi Provincialium dioeceses a Tridentina Synodo Sess. 24. cap. 3. de Resorm. coarctatum fuit ad causam aliquam cognitam, & in Concilio provinciali probatam. Ipsum provinciale Concilium , quod singulis annis juxta canonem S. Nicaenum, S: IO Chalce, donensem bis olim convocabatur , ipsa Tridentina Synodo definiente a. cap. praecit. Seis , quolibet triennio de hei a intropolitanus indici. Metropolitarum denique ius est Pallio uti in tota provincia praescriptis diebus , atque coram, & ante se facere elevatam crucem gestari . V
rem id est etiam Archiepiseoporum privilegium et ima Palisum quibusdam Episcopis concessum laetitur , ut A gustodunensi, epist. 3. libri T. S. Gregorii Magni, Quinquecclesiensi in Pannonia , sive Hungaria , de quo Cap. Penuit. de Praesumpt. Ticinens, cujus amplissima privilegia connumerat Benedictus XIV. in Apostolieis litteris , quarum vigore ipsi Ticinensi conjunxit Archiepiscopatum
32쪽
Amseae urbis Cappadociae, & metropolis Helenoponti ;Arretino demum, ne Etruriam nostram praetermittamus,
Clementis XII. privilegio. Verum de Metropolitanis dictum sitis.
. AGITUR DE PATRIARCHIS, AC PRIMUM DE ROMANO, EIQUE SUBIECTIs EcCLEsIIs Sua URBICARIIS.
U1MAM Episcopi Patriarchae dicantur , & quinam
inter Patriarchas habeantur celebriores, diximus capite praecedenti. Asserimus modo tres olim fuisse Patria chas, Episcopum Romanum, Alexandrinum , & Antiochenum , quemadmodum tres h rbes fuerunt sedes Imperii, Roma, Alexandria, & Antiochia. Patriarchis enim, ad- instar regum, multas subesse Provincias , canonum, , letum auctoritate demonstrant ΙCC. in caput Cum cetera, e electionibus Illustria habentur de tribus histe P triarchis. testimonia in SInodo Romana celebrata anno 494. sub Gelasio , Nicolai I. ad eonsulta Bulgarorumnum. 92. Hincmari Rhemensis in opusculo I 33. capitumnum. I 6. & Isidori lib. 8. Etymolog. cap. I 2. Contendit Launoris ante quartum secutum nussos fuisse in E clesia Patriarchas , norumque nomen suisis prorsus inauditum . De nomine id quidem fatemur: coeeerunt enim Patriarchae nominari sub tempora Synodi Chalcedone sis : sed quan um ad rem attinet, constat antiquissim Patriarcharum institutio ex canone 6. Nicaeno , quo ex vetusta consuetudine asseritqr Episcopo Alexandrino iurisdictio & potestas in aegypto , Libya , & Pentapoli .
Atque praedictum canonem de Patriarchis intellexere Ioannes Scholasticus, Zonaras, Balsamo, Petrus de Ma ea , necnon Innocentius I. & Synodus VIII. Act. 1 o. ut adversus Launotum demonstrat Henricus Valesius libro 3. Observationum Ecclesiasticarum in Socratem , &Metomenum . Sed nubta alia probatione eget veritas , quum illum Patriarcham dicamus , qui pluribus provinciis praesit , eamque praeminentiam praedictus Nicaenus canon tam aperte vindicet Episcopo Alexandrino. ID VERO, quod de institutione Metropolitarum reperitenda ab Apollatis superiori capita dictum est , asseren- Tom. II. C dum
33쪽
dum de Patriarchis; quorum dignitatem non derivare ab iis, qui Ecclesias fundarunt, ac primi rexerunt, putat se invicto argumento demonstrare auctor operis de Antiqua Ecclesiae disciplina , propterea quod permultas Apostoli instituerunt re gubernarunt Ecclesias quae tamen nec sunt nec unquam suerunt sedes Patriarchales , ut
Corinthus , Ephesius, Thessalonica, Philippi , quas Tertullianus in libro de Praescripti vocat Ecclinas Ap Olicas Ιmo, inquit, nec Ierosolyma, in qua Christus habitavit,& in qua non modo Petitus , sed & ceteri sederunt Apostoli, Patriarchalis fuit in primis Ecclesiae seculis ; & comtra Palliarchalis semper fuit Alexandrina , quam non Ρ trus fundavit , sed Μarcus ἔ atque ad Patriarchatus dignitatem evecta postmodum est Ecclesia Constantinopolitana, honorem consecuta , quo certe caruit temporibus Apostolicis . . .
VERuM fracta haec, & infirma sunt admodum , quirpe nemo adeo desipit , ut Patriarchatus dignitatem dei rat Ecclesiis singulis , quas Apostoli instituere ; sed eas dicimus frui ejusmodi praerogativa, quibus hanc iidem postoli contulerunt habita quidem ratione illarum urbium,1n quibus sedest erat imperii; atque non ad primaevum ψ& Apostolicum institutum , sed propthr causas Inserius
narrandas Patriarchali jure donata fuit regia Civitas Constantinopolis . Nam Ierosolyma , & civitates aliae , quarum sedes posterius dicta est Patriarchalis , appellati nis potius honorem, quam rem, & quidem Ecaesiastico, non civili iure, sunt assecutaea . . ERGO Patriarchalium Ecclesiarum auctoritas a solo Petro , ejusque successoribus Romanis Poclificibus ortum duxit. Quod, praeter ea , quae diximus cap. praeeedenti munimenta alia demonstrant. Roma enim , definiente Gelasio in Synodo Romana , quam paullo supra laudavimus , habet primam Sedem Patriarcnalem , quoniam ibi Episcopatum fenuit Petrus princeps Apostolorum . Alexandria secundum locum inter Patriarchales obtinuit, qnia nomine ipsiuq Petri a Μarco ejus discipulo , & Evangelista fuit instituta ; ae tertia sedes adtributa Antiochiae , nsi tam pro civitatis magnificentia, quam quod illic sedit Petrus , antequam Romam veniret, ibique nomen aecepit Christiana religio . Nec verum est, quod de Ierosolyma ait praecitatus auctor operis de Antiq. Ecel. Disci-
pl. , nempe Dupinius , ibi Petrum sedisse eum Apostolis
34쪽
teteris, si de Sede Episcopali loquamur , non de mora & quorumdam annorum habitatione ; quum certissimum sit pimum Ierosolymorum Episcopum fuisse Iacobum . non Petrum i Neque ex eo tantum Episcopus Constantinopolitanus adeptus est dignitatem Patriarcnalem , quod in ea Sedem impetii fixerit Constantinus ,' sed quoniam huius Sedis, ac praesertirn religiosissimi principis intuitu . hune illi honorem detulerint , repugnantibus tamen leg tis s. Leonis Magni , quidam Synodi Chalcedonensis A tistites. Quare S. Gelasius in epist. II. ad Episcopos Da daniae irridens illorum sententiam , qui aiunt Patriarch tus honorem de irasse a politica urbium dignitate, simulque redarguens ambitionem Aeacii , Risimus autem inquit quod praerogativim υolunt Aeacio eo arari , quia Biscopus fuerit regiae civitatis . Numquid apud Ravennam,
apud Mediolanum; Sirmium , apud Treviros multis temporibus non constitit Imperator P Numquidnam harum umbium Sacerdotes , ultra mensuram Mimet antiquitus. δε- putatam , qui iam 'suis dignitatibus usurparunt P . PRIMUS Itaque omnium Patriarcharum est Romanus
Episcopus , quia ι ut scribit Gregorius Magnus epistola 37. libri 6. Cum multi sint Apostoli, pro trio tamen primcipatu sola Apostolorum Principis Sedes in auctbritatem conia maluit . Ipse enim sublimavit naem , in qua etiam qui fere , oe praefutem vitam finire dignatus es . Sed uravis oritur quaestio , num idem Episcopus Romanus si P
triarcha totius occidentis, .an vero solius Uicariatus V hisi ac decem illius provinciarum, Ecclesiarumque, quae vulgo dicuntur suburbisariae . SuasCRIBEMDUM est viris illis docti mis , qui propugnant praelaudatum Romanum Episcopum esse totius o cidentis Patriarebam, Petro nempe de Μarca lib. I. Co cordiae cap. 3. Emmanueli a Scheistrate dissert. 6. cap. g. Henrico Valesci lib. 3. observationum in Socratem cap. . Leoni Allatio lib. r. de Consensione oriental. & Oe- eid. Eccl. cap. Ir. Iacobo Sirmondo in Adventoria, Christiano Lupo in Canonem 6. Nicaenum , aliisque compluribus . Corroboratur enim haec sententia auctoritate Con- cilii Arelatensis I. celebrati anno 3I a. in cujus epistola . ad Silvestrum Romanum Pontificem legitur, ab isto M iores discess teneri r quandoquidem ex Veteri Notitia Imperii petspicuum est , maiores illast dioeceses esse illas sex Occidentis , quae tune solae numerabantur , Africam
35쪽
nempe , Illyricum , Italiam , Hispaniam, Galliam, ABritanniam . Ηinp S. Basilius epist. Io. appellat Romanum Pontificem τῶν δυτικῶν κορυφαῖον, Augustinus lib. I contra Iulianum cap. 6. Ecclesiae Occidentalis prodentem &. Hiempyrnus adversus Vigilantium istinguens limiteg. Patriarcha tuum, Antiocheni in oriente , Alexandrini in
AEgypto, & Romani in Occidente , istius Ecclesias quafiin unum corpus colle fitas, & ab Ecclesith cum orientis, tum occidentis quokammodo distinstas commemorans inquit 1 ' Quid facient. Orientis Ecclesae , id a pii , α Sedis Apostolicae Certum quoque est ex Epistola S. Ιnn eotii a. ad Decentium Episcopum Eugubinum, a se In Petro , ejusque Successoribus in praedictis pravinci ix
Occidentalibus constitutos suisse sacros antistites, exercitumque ius Patriarchicum in ordinatiove Metropolitarum , & in Synodorum . convocatione, ut cap. q. praecitatae diς sertadonis luculentissime evincit Schelestratenus. HuIus sentontiae eons tarium est apertissimum , non posse' in Occidente alium Patriarcham constitui, Roman
Pontifice. repugnante . Testata id est Gallicana Ecclesia ,
proscribens anno IMO. in Synodo Parisiensii Paraeneticam
Epistolam Optati Galli , qui post editos in lusem libros.
Petri Puteani die Libertatibus Ecclesiae Gallieanae , nescio quid ni ali pr*sisiens , omnes floricissimi illius regni Antistitea hortabatur , ut ad evitandum schisma , consilium ioirent creandi aliquem Galliarum Patriarcham Quod pon schismptis remedium , sed inci meuIum , atque structuram suturum fuisse nemo non. videt . Sed --rito damnatum .est malefieriatum, & seditiosum opusculum . Enipavero io loco , ubi nunquam Patriarcha constitutus suit, a nemine potest institui. , quam a Pontifice sedis Beati Peir; , a quo Eriscopatus. ει Apostolatus fuisset initium, ut inquit Nicolaus i. iq. Resp. ad Consulta Bulgarorum. cap. 73. Ac ne aliunde, quam ab ipsa Gallieana Ecclesia repetamus exempla , scripsit Leo MansΠus ep. 89. ad Episcopos per provinciam Vieonensem constitutos , Alienum sus alter sibi non audet vendicare . . Suis limitibus, fuit terminis sit uvusquisque contentus, O 'priialetium ibi debitum in alium travsferre se posse n verit non licere . Coegit quoque Bouisacius Moguntinos anno 7 a, Synodum, in qua statutum fuit, ut intropolitani Galliarum. Papia quaererent ab Apostolica Sede ;Dςtieruntque re ipsa idem Ionifacius, & Carlomanus ai
36쪽
gaehaxia Romino Pontifice tria Pallia pro Achiepiseopio
Ecclesiarum Rothomagensis, Remensis, & Senonensis . Quod non dissitetur libro 6. Concordiae cap. 7. doctissimus Petrus de Marca. Neque alia ratione id factum est,
nisi quoniam Pallio conceditur blenitudo Ponti scalis of- scii , x potestas celebrandi Synodum, & Episcopos consecrandi, quemadmodum loquuntur canones .' eamque plenitudinem ac potestatem , ideoque & aliam quamlibet ampliorem nequeunt Gallicini, ceterique Antistites aliunde, quam ab Apostolica Sede . obtinere . 3. Ex quo a tem Patriarchatus Romanus limites occidentis comprehendat. percipere nequeo , cur Henricus Valesius praeeitato libro a. Observationum Ecclesasticarum asserat , sententiam illorum , qui Romano Patriarchae universum
oecidentem adscribunt , displicere Romanis, propugnantibus scilicet auctoritatis Pontificis Maximi in Ecelesa universa amolitudinem . Sed nihil est , quod alicui displiceat , si , quemadmodum eo loci Ualelius coarctat Episcopatum Romani Pontificis ad solam provinciam Romanam , Patriarchatum vero ejus extendi fatetur ad extrema Occidentis ; ita hoe Patriarcham limitibus istis eon-hluso, Primatus . sive, ut vulgo dicimus, Papalis iurisdictionis incircumscriptam amplissimam'ue potestatem pervadere totum Chri manum Orbem amrmet. Oportet ergo in Romano Pontifice, quae Episcopi sunt , quae Metr politani , quae Patriarchae, quae Primatis , quae laceri, is Principis Apostolorum , cui universa Ecclesia a Domino commissa est, accurate diligenterque secernere. Nos enim eumdem Pontificem, hac distinctione praemissa, E-bstopum Urbi , Metropolitanum dioeceston vicariatus Romahi, Italiae Primatem , Patriarcham occidentis , &universi Dominici Gregis supremum esse Pastorem minime dubitamus. De hac vero suprema auctoritate, omniumque Ecclesiarum solicitudine , nostrum non est in praesentiarum disserere. ExpoNEMus tantummodo Nicaenum canonem sextum, quem non haeretici tantum urgere solent adversus Papae primatum, sed etiam contra nos ii Catholici qui Patriarchatum Romanum ad solas Ecclesias suburbicarias extendi autumant. C non ille est hujusmodi. τα ἀρχαια
37쪽
Quem Canonem ita Latine vertit Dionysius Exiguus: Amriqua consuetudet semetur per γ' tum, Libyam , s rimrapolim, ut Alexandrinus Episcopus horum omnium habeat potestatem: quia ει urbis Romae Episcopo parilis mos es . Quoniam ergo eo in Canone Alexandrinus Episcopus Romano Pontifici comparatur , abutuntur illo nonnulli ad Ecclesiae Romanae principatum labefactandum , &huic adaequandam , aut praeserendam Patriarchar Alςxandrini iurisdictionem ; uuidam varo ex eodem canone i
serri putant, Romani Patriarchatus limites comprehendi in Vicariam Romano superius descripto, ubi pertractaviamus de Imperii distributione VERUM praedi'us Capon perperam producitur contrRRom nae Ecclesiae Prim tum Perspicuum est enim edi, tum illum fuisse ad reparanda Patriarch tus Alexandrini iura Meleti no schismate violata . Cum enim Meletius: aycopolitanus in Thebaide Episcopus , lapsus in persecuetione Diocletiani, a S. Petro Alexandrino , ejusque Synodo damn/tus fiusseφ, AEgyptum finitimasque provincia compl*vit tumultu , & contentionum procellis, ubique
instituens Episcopos, & presbyteros, atque Petri . nuiusique succellarum Achillat, Alexandri iurisdictionem
invadens. Ad hanc itaqqe reparandam Nicaeni Patres decreverunt , non in Alexandrino tantum Episcopatu , verum etiam in Ecelesiis AEgypti, Lybiae , & Pentapolis
fiui Alexandrinum Praesulem auctoritate consecrandi scopos, aliaque Patriarchalia munia exercendi , depromto exemplo ab Σpistopo Urbit Romae , ceterorum prinecipe Patriarcharum, qui non in Bomana tantum provin- .cia, sed ubicunque Patriarςhatus sui extenditur amplitudo , consimilem iurisdictionem ςxercet. Quae cum apertis sima sint, constat praelaudato canone definiri, in exerce Ida Patriarchali potestate ρb Episcopo Alexandrinu petendam esse regulam a Patriarcham Romano , ideoquς no de Papali, ted de Patriarchali iure illic agi . Immo eidem canoni tithlus iste adinvenitur praefixus, De Primatu Ecclesiae Romanae , s aliarum ciuitatum Episcopis ; atque in Syn o Chalςedonensi act. i5. canon ipse perlectui fuit ex quodam codice cum hoc exordio , uod Roma Melisa semper habuit primatum . Non itaque sextus Nisaenus Canon, sontra Romgni Pontificis in Ecclesia primatum, quidquam efficit. ILLI vero , qui eodem canone utuntur ad coarctandos
38쪽
inter Ecclesias suburbi earias fines Patriarchatus Romani , ajusti Rufinum ita canonem illum fuisse interpretatum , Ut apud Alexandriam, oe in urbe Roma vetusta consuetudo semetur , ut vel ille a rapti , vel hic suburbicariarum Ecclesiarum filicitudinem gerat. Ac Rufini auctoritas non levis videtur ponderis, quippe qui vixerit eodem Nicaenae Synodi seculo , & optime noverit eorum tempor*m consuetudinem. Non ςH tamen haec ratio firma prorsus , &inconcussa : primum quia in canone nulla Ecclesigrum suburbicariarum fit mentio ; deinde quia vidimus Ram no Patriarchatui universum occidentem subesse : rursus quia Rufinus ut solam aegyptum commeminans non excludit Pentapolini & Libyam, ita laudans Ecclesias subu bicarias non excipit plias occidentis Ecclesias: demum, etsi suburbicariae Ecclesia servato verborum rigore sint illae, quae sunt Urbi Romae subjectae; ratio tamen postulat, ut dum agitur de Romano Pdtriarcham, Ecclesiae suburbicariae dicantur , quae ab Episcopo Urbis reguntur peculiari quadam solicitudine , & subiectae sunt iuri Patri4rchatus omani , quemadmodum in dissert. a. de Suburbicariis contra Salmasium demonstrat Cl. Iacobus Sirmo dus. Quae RET forte aliquis , quaenam sint Ecclesiae passim appellatae suburbicariae. Salmasius , & Gothoseedus illas Ecclesias, provinciasque suburbicarias esse censent , quae intra centeumum ab Urbe lapidem continentur, Tusciae nempe suburbicariae. Piceni item suburbicari ii Latii i &Valeriae. Innititur naec opinio legi I. de calcis coctoribus, in Iib. I a. Cod. Theodosiani, inscripta Praefecto Ur3is , qua lege Constantinus iubet, ut ad calcem vehendam trecenti boves ex quatuor provinciis eidem Praefecto subiectis subministrentur. Eas autem provincias non excedere centes mum ab Urbe milliare ; ex libro a. praelaudati Codicis Theodosani l. 62. de Haereticis ; ex libro I. Ulpiani de metet Pras ii Urbis , & ex Dione lib. 32. res est admodum perspicua . Sed haec ratiocinatio infirmo ibbicine nititur: neque enim aliud ex productis locis inse tur, nisi ad Praesectum Urbis. spectasse dare operam , ut ex quatuor provinciis proximioribus lealx Romam deserretur , quas solas dici suburbicarias nequit inde conci di. SUBURBICARIn itaque Provinetae sunt illae, quae Vicario Urbis parebant . Quousque vero Visulatu. . urbis ex
39쪽
tendeserer , dictum est capite vigesimo. Haec de Suburis bieariis sententia constat ex Codice Theodosano lib. q.
tit. Ro. num. 3. & lib. II. tit. I s. ri. 9. Ibi enim inter Urbicarias provinciaa recensentur eae omnes , quae in Ulacariatu Urbis, prout distinguitur a Uicariatu Italiae, comprehenduntur . Subscribit nuic lententiae etiam Dupini de antiq. Eees. disciplina dissert. I. 3. ult. , eamque erudite corroborat citato in loco Sirmondus. Du-Cangius in Glossario ait Stiburbicarias regiones ac provincias dici, qua
subjectae erant Vicarii urbis iurisdictioni , Urbicarias vero, quae a Praesecto urbis administrabantur . At ex prae citatis legibus liquet provincias , quae suburbicariae sunt . appellari quoque Urbicarias. His DE Romano patriarcham praemissis, lectorem admonemus non esse huius loci texere Romanorum Ponti ficum Vitas, quae nostrarum differtationum principem tmnent locum . Asserimus tantum a Petro ad haec usque tempora , in quibus catholicae Ecclesii ae praeest Cleis mens XIII. numerari Romanos Pontisces Σ3o. quorum 7. in Fastio Sanctorum celebrantur. Singulorum autem nomen, patriam, aetatem, annos Pontificatus , & characteres cum laudis , tum dedecoris , ad calcem Historiae ipsorum Pontificum , quam conscripserunt Burrius , &Sandinus, legi possunt. Quinam vero in eadem Historia diligentiam adhibuerint, studiumque accuratius , Praemo nui in priori dissertatione Ι. Ecelesiastici Seculi.
DE PATRIARCHATU ALEXANDRINO, Et
Scquietust post Romanum Patriarcharus Alexandri
nus . Hunc enim secundo loco recensent Gelasius , Gregorius Μagnus , Nicolaus Primus . & sextus Canon Nicaenus, ut dixi cap. praecedenti. Rationem inde petendam arbitror, quod Seues Alexandrina Beati Petri nominea Marco eius ascipulo G angeli a consecrata est , ut in Romana septuaginta Episcoporum Synodo inquit pra Iaudatus Gelasius. Patriarcham Alexandrinum non fuisse inauguratum Episcopum propria consecratione a tempore Marei usque ad Dionysium, id est, . spatio annorum prope ducentorum , non ii tantum asseruerunt, qui presbyter
40쪽
aequales autumarunt Episcopis, sed etiam eruditus Μorinus Exercit. 7. cap. 7. Quorum opinio praecipue innititur testimonio Hieronymi afferentis Alexandriae vigui sse consuetudinem, ut presbyteri unum ex se electum in excelsiori gradu colloearent, & nominarent Episcopum . Verum Hieronymi testimonia expendimus lib. 36. Th. discipi. cap. II. ubi diximus illa intelligenda esse de electione facta suffragiis presbyterorum, non autem de Electi consecratione peracta ab Episcopis. PROFECTO Patriarcham Alexandrinum ab Episcopis consecratum , & ordinatum fuisse , monimenta nistorica evidenter commonstrant . Etenim Eusebius in Chronico
ait post Μarcum Evangelistam ordinatum fuisse Alexandrinae Ecclesiiae Episcopum Anianum ; idem legitur de Meliano successore Aniani , ceterisque usque ad Alexandrum decimvmoctavum Patriarcham . Solet autem ea odidinatio apud Eusebium , & in Chronico Alexandrino , necnon in Chronico orientali edito ab Abrahamo Eechellensi, designari verbo χειροτενέω , quo exprimitur Uera ordinatio, manuumque impositio. S. Athanasium sue- cessorem Alexandri consecratum fuisse manibus Episcoporum , ipsemet in a. Apologia demonstrat epistola encyclica Synodi Alexandrinae celebratae anno 339. adversus Arianos objieientes eumdem Athanasium clam , & aliis Episcopis insciis, a septem Episcopum inauguratum consecratumque fuisse . De qua Arianorum calumnia legendus etiam Sozomenus lib. 2. H. E. cap. II. Ex quibus infertur ad consecrationem Patriarchae Alexandrini , prae
ter populi vota , & presbyterorum suffragia , convenisse AEgypti, & finitimarum provinciarum Antistites.
Ex SYNODO Alexandrina nuper commemorata colligi- tur olim Patriarchatum Alexandrinum constat se quatuor
provinciis, AEgypto, Thebaide , Pentapoli , & Libya :praefigitur enim Epistolae , ab Athan auo productae haec
Thebaide, Liba , ω Pentapoli . Connumerantur eaedem quatuor provinciae in Synodo Ierosolymitana an. 33o. in qua pertractatum est de recipiendis in communionem episcopis , qui sententiae in S. Athanasium subscripserant , suumque fatebantur errorem. De iisdem provinciis, omissa Thebaide, quoniam idem est, ac AEgyptus superior ,