장음표시 사용
21쪽
,, sidem sita, tradidit. Eidem & Thracia commissa, &s, Μysia, Asemi, ae Rhodopes, ac Dciberi oppidi finiari bus circumscripta. Praeterea Cyprum adjecit, & Cyesa-- das insulas, Lemno, & Imbro, & Samothracia exce-s, ptis. Alteri Macedones attribuit, & Thessalos, &Cre. s, tenses, & Graeciam, & circumiacentes insulas , & Epiti rum utramque, & praeter has Illyrios, & Dacas , &is Triballos. & Pannonios ad Valeriam usque, & Mysiam h praeterea superiorem. Tertio totam Italiam, & Siciliam , se & circumiacentes insulas, itemque Sardiniam, & Cor- ω scam, & Africam a Syrtibus Cyrenem usque. Quarta ,, Transalpinos Celtas, & Hispanos cum Insula Britanni
,, ea. μ Haec Zosimus. IN HAC autem descriptione primo notandum est, Zommum iniquo erga Constantinum suilse anno, ut in Uita, ejusdem Constantini demonstravimus; ideoque neminem movere debet, quod Historicus ipse ait, immutata fuisset a Constantino quae a majoribus recte fuerant conitituta . Deinde sciendum est, ante Constantinum duos constitutos fuisse Praesectos ab Imperatore Commodo , postquam is occidit Perennem Praetorio Praefectum , ut scribit Herodia nus, nec Zosmus praecitato a. libro Historiarum diffitetur. Advertendum praeterea non fuisse perpetuam Constantinianam illam distributionem; nam Ualentinianus Senior adsciscens in consertium imperii Valentem fratrem suum,
huic orientem ad AEgyptum usque & Bithyniam coinmisit, sibique reservavit Illyricum, Italiam, Hispaniam, Britanniam & Africam universam, ut scribit Soromenus lib.
4. Hist. cap. 6. assentientibus Zosimo , & Theodoreto . Idem praestitit Gratianus assumens ad imperii consortium Theodosium; ae Theodosius ipse cum Arcadio, rucadius cum Honorio consimili ratione se gesserunt. Post irruptionem autem Gothorum & Uandalorum, aliarumque bar' bararum gentium , post scissonem , ac translationem imperii, ac post cruenta Saracenorum bella , quanta fuerit Orbis permutatio, vicissitudo, ac divisio, quantaque hu'
manarum omnium, divinarumque rerum perturbatio &confusio, nostrum non est enarrare, qui stantis duntaxat,
22쪽
PERAGRANTEs Apostoli orbem in urbibus locisque
praecipuis Episcopos , qui Christianam regerent plebem , eamque doctrina monitisque saluberrimis imbuerent , provide sollerterque eonstituerunt. Eosdem Episcopos iure & institutione divina presbyteris antecellere , non Cleri duntaxat ordinatione, eodemque pacto , quo electus a militibus imperator , praeest exercitibus , alibi adversus Salmasium , Blondellum, ceterosque Presbyterianos demonstratum est multiplici genere argumentorum . In vicis autem, parvisque oppidis presbyterum quidem unum,& parochum, non Episcopali decoratum honore , priscismae seculis, fidelium populorum resimini destinatum, igimus ex canone sexto Sardicensi, in quo habetur, Non licere Episcopum constituere in aliquo pago, isI patria urbe , cui υA unus presbter susscit : non necesse es enim ' iliis episcopum constitui , ne Episcopi nomen ει auctoritas vilipe atur. His similia leguntur canone 37. Laodiceno,& in epist. 87. S. Leonis Magni ad Episcopos Maurit niae . Quare in vicis pagisque coeperunt primum Episcopos collocare haeretici ad ostentandam ecclesiarum suarum amplitudinem , quemadmodum in Collatione Carthaginensi objecit Donatistis S. Alipius Tagastensiis ; ac de Cataphrygibus, Montanistis, & Novatianis scribit hib. 7.
IGITUR Apostoli in urbibus saltem praecipuis sacros locarunt Antistites, quos Episcopos nominamus . Ierosolymis statim post Domini passionem ab Apostolis creatum fuisse Episcopum Iacobum ipsus Domini fratrem, cognomento justum, tradunt S. Clemens Alexandrinus lib. 6. Institutionum, Eusebius lib. 2. H. E. cap. I. necnon S. Hieronymus de Script. Eccl. Polyearpum , a Ioanne Apostolo & Evangelista consecratum fuisse episcopum Smyrnae urbis Maritimae Ioniae , sive Asiae minoris , scribunt praelaudati Eusebius , & Hieronymus , necnon Irenaeus lib. 3. cap. 3. ac Tertullianus de Ρraescripte capite 32. Ab eodem Joanne alios per Asiam constitutos Episcopos constat ex libro Apocalypsis, ubi angelos septem Eccle-
23쪽
sarum alloquitur . Timotheum relictum fuisse a Paullo Episcopum Ephesiorum testatur Eusebius lib. 3. cap. q. , neque obscure id colligitur ex priori ad eumdem Timotheum epistola I. g. Titum pariter relictum Cretae, quae est insula maris Μediterranei adjacens Peloponneso , ut
ea, quae deerant, corrigeret, & constitueret per civitates
presbyteros , ipsemet Paulo scribente ad Titum l. 3. didicimus. Ex Ecesesiastica autem Historia accepimus aBam aha institutam , & aliquandiu rectam nobilissimam Ecclesiam Mediolanensem .' Dionysium Areopagitam fidisse Episcopum Atheniensium , in clarissima nempe Graeciae urbe , & metropoli Atticae: Eeaphroditum episcopum Philippensium in Macedonia r Epaphram Colosi sensum in Pnrygia: Publium Melitensium in insula naufragio Pauli clarissima: Hermagoram Aquileiae Camorum
olim metropolis, nune paene excisi oppiduli. Ita per omnes
provincias verba sunt Cypriani epistola 32. ad Ant nianum s per urbes sngulas ordinati sunt Discopi in aetate antiqui, in fide inteTri , tu pressura probati, in se
secutione proscripta. Apos To Lo RuM aetate Episcopos Etruriae etiam nostrae constitutos fuisse non dubito . In hac autem vetustissima Pisarum urbe quisnam primus omnium Pastor extiterit , divinare non ausim, quamquam in Italia Saera enumeretur S. Perinus discipulus Principis Apostolorum ; de quo
monimenta Ecelesiastica desiderantur . Sed cum esset e dem civitas Romanorum colonia, situ , amplitudine, &incolarum numero clara , sedes quoque Praetorum , qui
ius dicebant Etruriae ψ & huc appulerit praelaudatus Apostolorum Princeps Romam versus progrediens , ad litus , ubi nune conspicitur S. Petri ad gradus Ecclesia , consistente navigio: quod & vetus habet traditio, & Ecclesiasticis Annalibus inseruit Caesar S. R. E. Cardinalis B
TOuius ad annum μ. pag. 3Io. Vaticanae editionis ; non procul a vero existimamus aliquem hic consecratum Episcopum , qui occulte saltim nascenti Ecclesiae praeesset . Si tamen ad certa confugiendum sit monumenta, nullum
Pisa sedisse Episcopum invenimus ante Gaudentium quem ex lib. I. S. Optati Mileuitani contra Parmenianum, scimus interfuisse Romano Concilio Miltiadis , celebrato in Causa Caeciliani & Donati anno qI3. v I. Nonas Octobris apud Lateranum in domo Faustae. AD TEMPORA quoque Apostolica reserunt initia Episcopam
24쪽
siopatus patriae suae Florentini Scriptores , quorum alii Frontinum , alii Romulum suisse primum Episcopum Florentiae tontendunt. Sane Romulum aequo jure sibi vindieant Fesulana , Pistoriensis , & Volaterrana , necnon Brixiensis, & Bergo mensis Ecclesiae , quod fortassis urbi-hus hisce singulis Romulus annuntiaverit Evangelium . Sed Fesulis tandem Romulum consedisse , ibique Domitiano imperante coronatum fuisse martyrio , tradunt cum
Romano Martyrologio ad diem 6. Iulii Scriptores ibidem a Baronio in Adnotationibus laudati . No vero neque Fesulanae urbi,licet excisae ac dirutae, gloriosissimum hune Episcopum, neque Romulo martyrii coronam , de qua
docti viri nuperrime disceptarunt , audemus temere denegare. Commendamus pariter Pistoriensium elvium pietatem , proptereaquod memores se a Romulo accepisse prima fidei catholicae rudimenta , infantes lustralibus aquis expiando iisdem una cum peculiari aliquo nomine commune Romuli nomen imponere antiquissima Majorum
suorum traditione consueverunt.
QUID autem de Virginis civitate Senens Hane &suum ab Ecclesiae ineunabulis habuiss e Pastorem, & Ch Gili religionem suscepisse opera Martialis discipuli S. Ρetri, nonnulli litteris tradiderunt . At Martialem Lemovicensium in Gallia Episcopum , non Senensium in Etruria , Ecclesiastica Historia commemorat . Senenses ipsi imbutos se fide gloriantur ab Ansano iuvene nobilissimo,& invictissimo martyre ; quem Senas advenisse putamus anno Ia. Diocletiani, Christianae Aerae 293. Apud Optatum praecit. libro I. pag. 23. & tom. I. Concit. P. I Oi. legimus Concilio Miltiadis adfuisse Florianum, quem aliqui Senarum , aliqui Carsenae faciunt Antistitem et ante Florianum vero commemoratur Senensium Episcopus L
PERpETUA & eonstans Lucensum traditio docet, primum Lueae Episcopum suisse S. Paulinum , Antiochenum genere, & S. Petsi discipulum , qui ad radiees Pisani Montis S. Iuliani appellitant, ubi saluberrima balnea amplioribus in dies exornata aedificiis ) martyrium consummavit , ut Lucensis Ecclesiae acta , Μartyrologia ad Ia. diem Julii, collecta a Florentinio, Etrusicam Ρietatem describente, monumenta, atque innumeri Historici contestantur. Ex quibus apertum est, quod erat capitis hujus propositum , eum in Etruriae partibus, tum in
25쪽
ceteris Orbis terrarum regionibus Apostolos suamet , aut discipulorum suorum opera Evangelium disseminantes , in civitatibus saltim praecipuis , constituisse virum aliquem probatae fidei, ac doctrinae, qui Episcopali munere sungeretur .
QUINAM INTER EpIsCopos APPELLATI SINT ΜΕΤ ROPOLITANI, PRIMATES, ARCHIEPISCOPI , ET EX ARCHI, v EL PATRIARCHE.
AD nominum etymologiam quod attinet , quid titulus hujus capitis proponat, obvium est , ac perspicuum . Ut enim Metropolim urbem illam appellamus , quae est πολu , civitas nempe, caput, & quasi mater caeterarum ejusdem provinciae ; ita ιυτροπαλίος -- tropolitanus Episcopus ille dieitur , qui praeest primae ali-CuΤus provinciae urbi ς quamquam Metropolitani nomen quibusdam etiam concessum legitur , quorum sedes minime in urbe primaria degebat , ut Nicaeno, Chalcedonensi, Nicomediensi, & Berytenti. Idem olim Primas erat, ac Metropolitanus; sed postea obtinuit, ut Primates V Carentur praecipuarum quarumdam Sedium Episcopi , ut in Africa senior cuiuslibet Provinciae Antistes, in Galliis Lugdunensis, apud nos vero Pisianus Archiepiscopus. Idem fere ac Primas significat εχάρκες, quasi Caput, ac princeps . Exarchum enim canone 9. Concilii Chalcedonensis, quo definitur , ut Clericus habens adversus Metropolitanum querelam, petat Primatem dioeceseos , frui iure quindam ampliori compertum est. In eodem autem Concilio archi vocantur Episcopi Ephesinus, Caesareensis in Cappadocia , & Heracleensis in Thracia ; eodemque nomine condecorati postea sunt Ancyranus, Cieticenus, Sardens aliique complures. Patriarchae item nomen non aliam hahet , quam Primatis & Exarchi vocabula , significationem, tametti peculiari quadam ratione Patriarchae dicantur , praeter Romanum Mntificem , Praesules Constantinopolitanus, Alexandrinus, Antiochenus,& Hierosolymitanus. Archiepiscopi autem nomen , licet idem sonet , ac inter Episcopos Primarius, latius nunc patet, pluribusque in eadem quoque provincia invenitur esse commune. Nil ergo, 4 quod
26쪽
quod ad nomina attinet, ingerit nobis modo difficultatem. SUBOBsCURUM est tamen, & in controversia positum, cur, & quomodo Μetropolitica dignitas fuerit initituta . Nam Petrus de Μarca lib. 6. Concordiae Sacerdotii MImperii cap. I. ait Apostolos , quum Ecclesias distribuerent in provincias , in animo habuisse , ut in iis corpus Episcoporum statueretur sub praesidentia Episcopi metropoleos. Institutos ergo putat vir doctissimus Metropolitanos Episcopos ab Apostolis . Atque ad hoc demonstrandum primo ait, Paulum scripsisse ad Titum, se illum reliquisle Cretae , ut constitueret per civitates presbteros , idest, Episcopos, ut Ioannes Chrysostomus, Hieronymus,
aliique veteres interpretantur . Addit pari ratione Ioannem constituisse in Asia corpus Episcoporum , quorum primarius erat Ephesinus, ut constat ex priori capite Apocalypsis: Apostolum item Paulum suam ad Ephesos scripsisse Epistolam, quod Ephesus esset Asiae metropolis, unde facile poterant ad subjectos Episcopos Apostolica instituta transmitti ; Epistolam ouoque scriptam a Paulo
ad Corinthios, atque ad Thessalonicenses alteram , qu niam Corinthus , ut Florus adnotavit , erat metropolis
Achaiae , Thessalonica autem Metropolis Μacedoniae . Animadvertit idem Auctor , consilium istud non latuisse Tertullianum, qui in libro de Praescriptionibus provocans haereticos ad Traditionem Ecclesiarum Apostolicarum ait: Praxima es tibi Achaia . Habes Corinthum . Si non Iove es a. Macedonia , habes Philippos , habes Thessal nicenses . Si potes in Asam tendere , habes Ephesum . Si autem Italiae adiaces , habes Romam , unde nobis quomque auctoritas praeso es . His Detrus de Marca evincere studet institutionem Μetropolitanorum faEtam esse ab Apostolis ; qui tamen in tua provinciarum distributione
mimum intenderunt in eam civitatem , quae caput erat provinciae, proptereaquod , ut habetur canone 9. Antiocheni Concilii, ad Metropolim omnes undique , qui neg
tia Didentur habere, concurrunt.
AT non desunt, qui existiment nullam ab Apostolis factam institutionem Metropolitarum , sed eos Episcopos Metropolitanos suomet iure fuisse , qui primariis civitatibus , a quibus reliquae pendebant , fuerant praepositi , spectata Romani imperii in provincias distributione , &civilis regiminis forma, non attenta Hierarchia, Apost yeo instituto firmata . Suadere id conantur , Propterea
27쪽
quod canone 6. Nicaeno definitum sit , in Ecclesianitri
praeeminentia servandam antiquam consuetudinem: ex quo
Inferunt, ex consuetudine , non ex institutione Apostoliaca, pendere ampliores Episcopatuum praerogativas . Addunt eaneine 7. concessam dignitatem honoris . sa a M
t o Iis praeeminentia, Episcopo Aeliae, idest, Ierosolym rum, non alia ratione, nisi quia metropoli Judaeorum per Τitum eversa , in Metropolim electa fuerat Caesarea e Inquiunt, actione 4. Chalcedonensis Coneilii de Iure metropolitico litigasse Photium Tyri ι 3c Eustathium epi-mpum Besyti , quoniam Berytus mettopolis declarata erat rescripto Theodosii: atque actione I 3. jus metropoliticum vindieatum fuisse Antistiti Nicomediensi adversus Nicaenum , eo quod Nicomedia metropolis olim fuerit a Asserunt praeterea canone In ejusdem Synodi Chalcedinensis sanciri , ut si qua civitas potestate Imperiali innovata est, aut si protinus innovetus, civiles dispositiones Μ& publieas , Ecclesiasticarum quoque parochiarum ordi s subsequantur . His itaque, aliisque pluribus munimentis, quae dissert. Id de antiqua Ecelesiae disciplina collegit Ellies Dupinius, contendunt quidam evincere , a clavdi regionum provinciarumque partitione , non ab Ap stolica , aut a divina institutione Metropoliti eam dignit tem fluxisse. ARRIDET nobi ς ea sententia , quae tenet Metropoles: civiles evasisse quoque metropoles Ecclesiasticas ex instituto Apostolorum, adeo es ut urbe aliqua ad metropoliti- eum honorem evecta , Episcopus ejusdem urbis Μetr
politani adeptus sit jura, quoniam Apostoli iHos metropolitas esse consti insunt, qui praeelsent primariis & amplioribus civitatibus. Nam Apostolos habuisse ipsarum eivitatum rationem haud obscure collisitur ex praecitato canone 9. Synodi Antiochenae Per ungulas regiones Episcopos convenit nosse, Mesropolitanum Episorum filicia
rudinem torsus provincia gerere , propter quod ad Metropolim omnes undique qui negotia υidenrar habere, concurrum
de placuit eum , s honore praecellere , nihil amplius
praeter eum ceteros Episcopos Vere fecundum antiquam Patribus nostris regniam consituram . Canon autem iste editus anno 3 I. antiquam Patrum eonstitutionem commemorans non aliam utique innuit quam ab Apostoli derivatam ; siquidem institutionis , atque consuetudinis ,
vu)us nulla alia adinvenitur origo , ad Apostolorum auctori
28쪽
toritatem, ae traditionem , initia referenda esse ratio is psa, & eommunis perceptio demonstr/t . Quum insuper Apostoli constituerint per civitates Episcopos, ut in Epistola ad Corinthios scribit Clemeni Romanus , & nos ostendimus superiori cap. ai. inverisimile prorsus est, nullum inter ipsos Episcopos statuisse discrimen , nec previ, disse quomodo subortis dissidiis , gra flantibus haeresibus i& ipsorum Episcoporum aliquo commissam sibi Eeci
sam deserente, oportebat, ut unus praeetat ceteris , qui contentiones sedare, errores avertere, episcopum pilorum ConsecrMe . proximiores convopare pd Synodum posset ,
ampliori aliqua anctoritate suffultqs . Dupinii vero mo mentat quamquam ex his corruunt, & eliduntur, feliciter dirimit tom. 2. Antiq. Eces. differt. 4. Emmanuhi a Sehelhate. IAM vero eum Apostoli in iis civitatibus constituerint Μetropolitanos quae primariae erant , feterarumque metropoles ; facile inveniemui Apostolicorum & subsequentium temporum metropolitas, si illarum dioeceston, quas memoravimus cap. 2o agentes de Romani Imperii distributione, ampliores illustrioresque urbes, quibus reliquae
subjiciebantnr , sedulo investigabimus. Diximus Praesecto Orientis quinque subjectas suiste dioeeeses, imperante Constantino', qui priorem Augusti, & Hadriani partitionem Iaullulum immutavit , Itaque dioeceston quinque Praese-fo Orientis subjectarum Episcopi illi erant Metropoli, tae , qpi praeerant singularum provinciarum metropoli, scilicet in provincia Syriae Apameae , & Antiochiae ; in Palaestina , quae subinde in tres alias provincias divisa fuit, Caesareae, Scythopolis, & Ierusalem p in Phoenicia Tyri, & Damasci; in Cilicia Tars , & Ana arbi; atque ita de abis provinciis, ςnm in ea dioecesi , quae orientis
dicta est , tum in dioecesibus Agypti , Ponti , Asiae, &Thraciae ; ac pari ratione de aliis provinciis dioecesion praefectis Illyrici, Italiae. & Galliae, subjectarum. UT DE Italia nonnulla dicamus , quum alius fuerit Vicariatus urbis Romae , abus autem Vicariatus proprie dictus Ita tae , atque illi decem , huic septem provincia subjicerentur; certum est Romam fuisse metropolim primi Vieariatus, sub quo constitutae erant Tuscia & Umbria , Campania, Sicilia , Apulia & Calabria , Lucani di Brutia , Picennm suburbicarium, Samnium , Valeria, Sardini Corsica : indiolanum autem suisse metros
29쪽
Iim Uicariatus Italiae, cui subjiciebantur Liguria , Emilia, Flaminia , seu Pieenum Annonarium, ' Venetiae , quibus postea accessit Istria Alpes Cottiae , & utra- .
que Rhetia . Quare inter metropolitanos Italiae Episco-Pos, praeter Romanum, qui habet in Universa Ecclesia primatum , antiquis temporibus sublimiorem locum tenuit Mediolanensis. SUNT , qui arbitrantur siciliae Episcopos , etiam ante 'Constantini aetatem , paruisse metropolitae Syracusano , quem a sede Apostolica ordinari iuxta Traditionem Ap Bolicam, asseruit Nicolaus I. Romanus Pontifex ; idque asserunt , quoniam in Synodo I. Arelatensi priori loco invenitur subscriptio Chrsi Episcopi ex ciυitate bracusanorum proυinciae SiciIiae . Sed ex Epistola H. lib. 7. S. Gregorii Magni inferunt viri eruditi , nondum Syracusanum antistitem tempore ipsus Gregorii inter Metropoli tanos suisse adscitum, atque hanc ei dignitatem accessisse opinantur ex quo a Romana dioecesi Syracusae fuerunt avulsae , & Throno Constantinopolitano iubiectae, ut refert in Notitia Patriarchalutim Nilus Doxapatrius Ante Gregorium tamen in vicariatu Romano fruebatur in Sardinia jure Μetropolitico Episcopus Calaritanus , prout constat ex Epistola S. Athanasii ad Solitariam vitam a-ientes, & ex Theodoreto lib. 2. H. E. cap. I a. necnon piscopus Ravennas , quem a tempore 1altem Leonis Magni fuisse metropolitanum demonstratur ex Sermone
III. S. Petri Chrysologi eiusdem Sedis antistitis, qui eo
in sermone jus suum metropoliticum vindicat, ac tutaturis Facta est xutem Ravenna metropolis imperante Valentiniano , qui anno q6 . divisio imperio cum Valente , in Occidentem concessit, & in ea urbe sedem locavit. Ec-Hesia etiam Aquilejensis circa Damasi tempora dicitur assecuta Metropoliti eam dignitatem ; qua proculdubio carebat anno 347. cum Protasius Μediolanensis esset m tropolitanus Italiae , ut colligitur ex subscriptionibus Metropolitarum ad Synodum Sardi censem celebratam eodem anno. Sane ex quo Episcopus Mediolanensis dictus olim
tamen na Metropolitani Romanum , ut demonstrat Norisius differt. de Syn. U. eap. a . unde constat turisdictionem Ecelesiastitam non
30쪽
, suerit Metropolitanus Italiae, magna temeritate & ignorantia a quibusdam haereticis praeponitur Romano Pontia fici , cum ex antiqua imperii distributione Vieariatus Italiae esset a Vicariatu Romae diversus. Iu Ap RiCA , ubi ab Hadriani temporibus usque ad aetatem s. Cypriani certum est tres extitit se provincias , Africae nimirum proprie dictae , seu provinciam Proconsularem , & Numidiae , ac Mauritauiae , antiqua viguit consuetudo , ut provinciae Proconsularis Primas & ΜΕ- tropolita semper fuerit Episcopus.Carthaginiensis: quem admodum Μetropolitico iure functum fuisse praelaudatum Cyprianum colligimus ex Synodis Africanis ab eodem celebratis anno 233. & 236. in causa rebaptizantium , eoque jure potitum Asrippinum , qui circa annum 2II. regebat ipsam Carthaginiensem Ecclesiam, constat ex Cyprianica epistola 73. ad Iubaianum , atque ex Augustini Iibro a. de Baptismo contra Donatistas cap. 8. In provinciis autem inuritaniae , & Numidiae ille Episcopus Metropolita dicebatur , qui senior erat in Episcopatu . siquidem Cypriano vivente Numidiae metropolitanus fuisse invenitur Novatus Thamuga densis , tempore Caeciliani Secundus Tisigitanus, & aetate Augustini X antippus Tagorensis. Quamobrem ex consuetudine potius Ecclesiastica, quam ex civili provinciarum divisione , ut supra dicebamus, Metropolitica dignitas est repetenda . Partitio itaque Africae in sex provincias , quas memorat Sextu, Rufus in Breviario ad Ualentinianum Augultum , commonstratque Constantinus Magnus in Epistola ad Abla-Vium, auctorem habet ipsum mei Constantinum . Sed de Ecclesiastica Africae Geographia legendi Norisius initio Historiae Donatillarum, & lin. a. H. Pelag. cap. 8. auctoresque Additionum ad libros optati posteriorum edi
HIsΡANIA itidem constabat olim provinciis tribus , teste Solino in Polyhistore cap. 26, & parum absimilis erat, in quatuor nempe provincias , Galliarum partitio , de
qua supra cap. 2o. sub Coni tantino tamen sex divise suerunt Hispaniarum provinciae , unde totidem metropolit nae Ecclesiae natae sunt, Narbonae, Bracarae, Tarraconae,
Hispalis, Emeritae, Toleti . In Galliis vero antiquiores metropolitani fuerunt, in provincia Belgica Trevirensis, in Lugdunensi Lugdunensis , in Narbonensi Arelatensis , & in Aquitanica Bituricenus. At Arelaunsis habuit cum