장음표시 사용
141쪽
Nimirum interpretabar consensum Sen tus Batauorum haud esse rogandum : etsi enim iam perinde Bataui, s atque anichac Duces Prabantiae . seu Reges Hispaniarum nolunt Sacsrdotia, & Ecclesiasticas dignitates , ex Sanctae Sedis dispositione, a quoquam adiri; absque suomet consensu, quod Placenon vulgo appellant. Rebar equidem eum consensum rogari debuisse dumtaxat , quoties Romae, hoc est in regione long qua, honores Ecclesiarum Belgij distribuebantur. Secus Vero esse , quando in ipsismet Prouincijs Belgarum ij conseruntur ab Apostolicis Legatis: quoniam hi coram adsunt, nec metuendum videtur ; ne honores ijdem Viris perparum idoneis
Decanus tamen, & Canonici S Seruatii cen fuerunt, Senatui Batauorum omnino exhibendas litteras collationis , uti maxime ipsorum inis iterest iam , cum alienae sectae Dominis circumspecte agere. Tum vero Bataui, instructi a Ministris sectae Caluinianae , inhiantibus avide ad ea Sacerdotia, ut Dei cultum inquinent sacrilegio, de ex patrimonio sacro abdomen suum liberalius saginent. Bataui, inquam , ita instructi, etsi expeditae fuerant litterae antediqae, & propositae r
142쪽
tiones, propter quas consensus negari ab ess non debuillet, nihilominus inhibucrunt Canonicis ijsdem; ne is , qui Sacerdotium a me Dbtinue. rat, aut quiuis alius postmoduin , qvi A pollo-hcas litteras acciperet, ad possessionem admitteretur. Ac simul rescripto iniquiore pronunciarunt; baud plus poteitatis, aut iurisdictionis debere permitti Romano Pontifici , in oppido Traiectensi; quam ei permittatur in ceteris Urbis bus, oppidis, & Municipiis foederatarum Prouinciarum ; in quibus videlicet nulla ei potestas permittitur, vel iurisdictio. Vbi iactam esse hanc aleam a Batavis agnoui di si consideraui, ab eis ludum haud omnino insolitum ludi; cum Vltraiecti, Arnhem ij, Amsterodami, olim concessam, fide mansscsta, de publicis tabulis, Religionem Catholicam , sola legum iniquarum violentia, penitus sustulerint ; itatui nihilominus omni conatu ius Apostolicae Sedis, in re praesenti, propugnare. Dedi proinde fiduciarias litteras ad principem Atarasiae: nameum hoc pacto a me copellari pota Potius, quam Senatum ipsum Batauorum si opustorei scribere ad Sectarios in causa Religionis auti aris di*ionisὶ significauerat Eminentia V . Tum
143쪽
IoanniVander echen, Viro Catholico, & qui nomine Serenissimi Principis Leodiensis residens apud Batauqs, audit eruditus & prudens, scripsi omnia, quae iuri Apostolicae Sedis mihi videbantur suffragari: quo de ijsdem ipse ad Principem
Aurasiae coram , Hagae Comitis, referret. Nempe cum pertineret ad honorem & famam ipsius, pacta ea kruari, quae Sacramento firmauearat, quando potitus est Oppido Traiectensi, hortatus sum, siquidem sectatur gloriam ,, ut a Sena tu Batauorum , pactorum eorundem exigeret fidem.
Adhaec quoniam proseis fuerant Bataui, se in ea dumtaxat venire iura ; quae fuerant olim Du- cum Brabantiae, seu Regum Hispaniae: atque insuper quoniam omnia Ecclesiae Catholicae seu membra, seu bona fore deinceps intacta, tur . iurando promiserant. Idcirco petij, sinerent Romanum P ntificem frui libero iure disponendi de Sacerdotijs, quae altero quouis mense Traiecti v cant : quandoquidem hoc ius nunquam fuerat Ducum Brabantiae , seu Regum Hispaniae. Neque adeo impedirent; quo minus Caput Ecclesiae Cattholicae, hoc est Romanus Pontifex. aut influeret benigne in membra eiusdem Ecclesiae; aut
144쪽
na fortunasque eius, sicuti egit antea tranquille ae perpetuo , dispensaret. Sed & scripsi, haud congruum videri exemis,lum aliarum Ciuitatum, quae subsunt regimini
cederatarum Prouinciarum. Nam cum illis p recentissima non intercesserunt perinde, atqueum Oppido Traiectensi. In.quo prae illis propi ea exercitium Religionis tholicae, Arae, Tem- la, & Sacerdotes manent ;vetusque Fidei Roma-ae atque Apostolicae professio perseuerat. Ceterum adieci, Summum Pontificem hael,
us a Batavis habitum esse Principem, qui sit e a omnem secietatem belli cum Hisono Rege neutralem vocant) idcirco fas non esse , ut ei uicquam adimant, si cum ipso bellum non PLrunt. Quod si fecerint ι intelligant ei ab se iniu-am irrogari, qui non modo est supremus Praeses ibis Christiani uniuersi, in his quae spei tant ad ram Religionem ; sed est quoque Princeps ma-rus , & compos temporariae ditionis; cui amplis ad ijs Reges, de Proceres Maximi Europae obse-
Esse ideo cur Bataui possint metuere ; ne ii agitates & Reges grauius accipiant; cum Ro-ano Pontifice ita iniuriose agi, spoliarique eum
145쪽
iure iam antiquo. Neve ex ijs aliqui negent auxilia imposterum ad bellum; si demum agnouerint; a Batavis dum ita cum Romano Pontifice agunt; non utique geri bellum Regionis,quod aiunt, sed bellum Religionis. Princeps Aurasiae sensit harum rarionum pon dus. suasitque,ut Ioannes Vanderveecken eas traderet discussioni sex Iureconsultorum , qui partim essent Catholici, partim Sectarij: quo deincertius Efficeret, ne Bataui rem praesentem , pro sola voluntate definirent. Conseius ego huius deliberationis , rescripsi; me stare quidem sententiae ipsorum nolle, at sussragium eorundem nihilominus expectare 3 quod crederem, fore comsentaneum aequitati. Nec aliter fuit; nam ij Iureconsulti, communibus calculis, de mira consensione causam Romano Pontifici adiudicarunt; novisque rationibus , rationes a me propositas, seu quod inde fit, ius Apostolicae Sedis non mediocriter confirma
TRaiecto dedito . & simul occupata Lymq
burgi Prouincia, cum viderem exitu Ieru,
146쪽
di fama in dies augeri opes Batauorum, unaque inuolui ruina, cum Oppidis & Prouincijs. Rcliis gionem Catholicam , proposui Serenissimo Ele- Aori Coloniensi consilium , quod ipse statim aruripuit. Nempe ut mature ageret cum Serenissima
Belgij Principe, & cum Administris Hispani Regis , quo ipsi Rheinbergae munitionem Colonieli
Ecclesiae, de cuius patrimonio erat, restituerent: priusquam Bataui ea potirentur. -- Videlicet Uesalia etiam iam staret: nisi a praesidiarijs Regijs munita, Batavis ansam dedisset, eam inuadendL Idem imminere casus videbatur Rheinbergae , quae sola in tractu Rheni supererat hosti tentanda, de quod verebar etiam, vincenda. Serenissimus Elector, suasu meo, eam Vrbem repetere Bruxellis deliberauit: & porro id magnopere ursit. Sed Hispani fiducia virium suarum
in spem evecti eam retinendi, seu marte aperto, seu stratagemmate hostes eandem adorirentur , annuere Serenitati eius recusarunt. Mox Bataui vix castra figere circa eam coeperunt; cum ad deditionem coegere; non sine Praesecti quadam infamia; qui nihil militare agere,aut pati ausus se rat , pro illius necessaria, aut saltem honesta defensione.
147쪽
XLIII. . F verax Coloniae Otho senhelm, Religiosus
Oidinis S. Dominici, ac designatus Episcopus Sustraganeus ; ab Eminentissimo Arcnipraesule atque Electore Treuirensi eo mitas: quo ibitum eius Eminentiae, tum Regis Christianissimi nomine, ageret cum Othone Gereone Suffraganeo Coloniensi, & Harigero Henoto Ecclesiae primariae ibidem Canonico; atque is dein exponerent Serenissimo Electori Coloniensi, quidquid ille insinuauerat. Rumor interim erat, eum promouere in Ciuitate Coloniesi Regis Christia. nillimi patrocinium quod alioqui, in plebe prinsertim,nunquam benigne accipiebatur. is cum Confluentiam in Rheno ascenderet, coactus est nauem appellere ad rippam , insessam ab Hispano milite: mutatoque Religiosi ordinis schemate, & laico inuolutus habitu, violenter aruductus est Iuliacum ; ibique a in custodia deinceps habitus est. Mox ad me querimqniae Eminentissimi Eltactoris Treuirensis perlatae sunt ; qui urgebat, Vt quia in Rheno captus fuerat, id est in Legatione mea, in qua etiam est Arx Iuliacensis, procura-
148쪽
rem illius liberationem. Itaque dedi adsereni stamam Belgij Principem litteras , & partitia in eis
exposui; facinus esse, virum Religiosum, Saceta dotem, ac Episcopum capere, & carceri trianciis pare : quasi caelellium execrationes grauissimae non prohibeant omnem vim,& iniuriam a coris pore eorum, qui Ecclesiae ac Deo militant, de qui sunt sacris ordinibus initiati: partim rogaui illustrissimum Nuncium Bruxellense n. id ore tenus Cessitudini eius suaderet efficacitis: qub demum alter in pristinam libertatem assereretur. Serenissima quidem annuere statuerat; sed insinuauit esse agendum prius cum Eminentissimo
Electore Moguntino. interea, cum rem totam
retulissem ad Eminentiam Vestram, breui oppressi morbo , longum sui desiderium Prouincijs ,
quas summa aequitate & moderatione rexerat,reliis
quit , uti Heroina & Mater Castrorum pariter ac regionum, quibus mitiis mo imperio praefuerat. Cum Marchione de Aytona ideo agendum fuit qui Praefectus iam erat gubernaculis Belgij ab Rete Hispano: & is acceotis eodem tempore Apostolicis litteris a Sanctissimo D. N. , in quibus libertas eiusdem Episcopi Sustraganei Treuirensis' admodum serio petebatur, paruit , ac mandauit
149쪽
r38. A teis Iuliacensis Modmtori , e custodia eum siti. re permitteret. Quae dum Eminetissimo Archiepiscopo Tr uirensi perscriberem,& dum a Marchione de ADtona iteratum liberationis eius mandatum expe-i etarem id enim rogaueram, quo certius & citius ille dimitteretur) Marchio idem mutato consilio iussit, Iuliaco eum ad me destinari; integrum reis linquens Summo Pontifici, ut de ipso decerneret, sicut magis consentaneum iudicaret. .
4α sunt hactenus narrata, ea maiori ex
parte instructioni respondent, mihi Pr positae ab Eminentia Vestra;dum Legationem primum auspicarer. Supersunt nonnulla, quae attexam instar supplementi: eaque iam expediam quam breuissime. Cum nihil habuerim prius aut potius; quam ut Religionem Catholicam rursus in Prouincijs Germaniae stabilirem; ideo crebris epistolis dum fierent praesertim Comitia Muthusij, ac Ratisbonae . sum hortatus Ecclesiasticos Electores ; ut crederent , sollicitudinem praecipuam sui ipsorum debere esse: Haeresim aut retundere omnino,
150쪽
r, aut hebi et siquidem a simultatibus, 3e a cruetisti, dissidiv Imperium pacatum aliquando esse
vellent. Eos perinde, quibus Ferdinandus Caesar demandaver bonorum Ecclesiasticorum recuperationem, ac prae alijs Episcopum innaburgesemidentidem exstimulaui, ut cordi rem tanti momenti haberent. Quae vero successu laeto ab ipsis peragebantur , eorum a me conscia fiebat statim Ema & ut interdum rescripsi Sanctissimi D. N. aliquoties magnopere animum ea exhilararuntia Praeter Ciuitates complures Inferioris Saxoniae , in quas armata pietas Comitis Ioianis Tillij Religionem Catholicam velut postli minio reduxerat; Comes Ioannes, de Comes Ioannes Ludovicus , ambo Nassovij,ille quidem Sigenae, hic Adamariae , atque in propinquis pagis patrimo nis sui, ablegata Haeresi, Religionem veram ac veterem restituerunt ex quo tempore fui ego in Legatione ; meamque ad idoFm neuter eorum unquam desiderauit. Ad haec esset quidem pernecessariiam. ain tori tate Apollolica visitare Canonicorum Collegiar sed opus irritum erit, nisi auxilium adsit brachij saecularis. Certe in Ecclesijs Cathedrali- Sa ' bus,