장음표시 사용
121쪽
sati erat a consilijs. Annixuri vero erant, si quo modo populum Leodiensem concilia e ac disponere ad obsequij reuerentiam erga Selenissimam Principem possent, controuersitaque aliquas satatem praecipuas, pro partis utriusque honore velis conmaodo sedare. Certior ego de ipserum aduentu, Antoniues Θ
Αbundantium, qui mihi est a Epistolis, iussi ad
eos salutandos confestim adire : & me ipsi perin-de,per Nobilem virum ex Asiectis suis, mox res lutarunt; atque adeo ex eis unus insinuauit, adfuturum se pariter & Collegas; ut in aedibus proprijs me inuiserent,consuetaque obseruantiae professione fungerentur. Q gia tamen in ea me officia venturum ante ipsos arbitrabantur, id recusaui equidem, gnarus conditionis eorum : nec enim Sacrae Maiestatis Caesareae oratores erant, quales ad subiectas Civitates Imperii destinaria Caesare non solent; sederant dumtaxat eius Commissarij. Quocirca cum esset inferior Legato aut Oratore titulus vel dignitas eorum, ab officio abstinui, nec in mutuo suimus vel conspectu vel alloquio. Indixerant quidem Magnus Decanus &Cano.
nici. Edis primariae S. I fmberti celebre sacrum,
122쪽
in quo vota Cleri & populi nuncuparentur, osserrenturque Superis ac Deo,pro Patriae salute ac tra-quillitate: meque ac ipsos Caesaris Commissarios . ad illud inuitauerant: sed ij in Sacro eodem desi derati fuerunt. Nempe inaudierant,mihi locum primum, in . 'subsellijs Odaei maioribus paratum esse,cum Vm- bella , suspensisque ex ea aulaeis r sibi verὰ extra eas Canonicorum exedras, iuxta principem aram tamen, sedestres adpositas fuisse,absque inumbratibus aulaeis: etsi stragula veste &puluillis ante sedes ipsis instructa erant scamna, ex quibus pro honore de genu orare potuissent. Nihilominus quia par eis decus minime decernebatur, abesse a
celebri eo Sacro maluerunt. 'Magnus Decanus postea conuenit eos, condutionemque muneris eorum exponens clarius, atque insinuans haud maiore unquam in honore habitos,anteactis temporibus,alios quosque Sacret Maiestatis Caesareae Commissarios , induxit demum; ut nouo in ijsdem sedibus Sacro, quod pro felici Serenissimi Principis, S: Leodiensis populi concordia celebrabatur denuo , interuenirent.
123쪽
VBus controuersia, quam aliquando Paroiachi suscitauerant, aduersus eorum Religiosorum ordines, qui administrant Sacra enta. ii proprijs Templis , rursus agitari coepta era Coloaniae praesertim ac Leodij: nempe ad laicis lice in Paschate alibi, quam in Paroreia per Gomologesim a noxis animum repurgare: iicuti tum non licet frequentare alibi istam Synaxim. Nec erant dumtaxat de ea re priuati sermones; sed e Paromis aliqui pro concione ipsa , veluti definiendo pro in nunclauerant, id non licere. Exorti proinde magni motus; cum ossensione graui; tum populi, qui aegre pariebatur suam sibi adimi libertatem innis , quae spMant ad conscientiae regimen aut medelam; tum Religios mordinum, qui merito querebantur; reuocari ab eis in dubium certam alioqui, & confirmatam , Apostolicae Sedis oraculo , eorum potestatem. Ideo ne motus maior ex periculosa ea disceptatione consequeretur, ad Colonienses quidem Paro. chos litteras dedi, ac proposui rursus Clementis
v G l. sel. record. ea de controuersia sententiam,ac
deliberationem: qua integrum esse voluit eisdem
124쪽
Religiosis Ordinibus tum omm tempore, tum tir Paschate ipio , poenitentibus quibusvis, ex priuilegio Sanetae Sed is aures dare: atque item monti, abi haerent a dissidijs atque sententijs, quae nihil aliud puere poterant b nisi detrimentum charita ctis, pQ putoremqaz aut Offensam, aut certe prauum documentum.
Le ij deinde tum Parochbs', tum ordinues Religiosorum Praesides accersivi ad 2 es mea ' ;eademque ipsis grauiter a. serio iniungens, suin hestatus; mutuo essent animo , nec deiuvarent inuicem in his , qua spe stant ad procurationem animarum : sed paribus stud ijs eam im 6 deincepi promouerent, conferrent Operi , piaque aemula tione se ab hac parte quodammodo alterutri supe
- des eam ox in tranquillo fuit: at non ita multo post in Episcopatu Paderbornensi alia seri ac vulgati coeperunt: nempe haud posse deinceps eosdem Religiosos poenitentium confessiones audire, vel in Palatiate, vel in mortis articulo, vel toto anni tempore: laicos insuper praecepto Ecclesiae non satis obtemperare , si Festis & Dominicis diebus Rei Sacrae interuenirent in posterum in Te piis eoru mdem Religiosorum. Occasionem por-
125쪽
to ea serendi arripi unt ex Diplomate summi Pontificis, quo priuilegia reuocauerar,concestaex vivae vocis oraculo: quasi Ordines Religiosi potvi statem aliam maiorem antehac exercendi ea m nia iacti babuissent. . Dedere idcirco statim ad me ijdem Religiosi supplices epistolas, & Sanctae Sedis Ptrocinium rogarunt. Quapropter scripsi ad Episcopum Suffraganeum Paderbornensem , qui nouae huius quaestionis auctor maxme habebatur, ac ostendimentem longe aliam suisse Summi Pontificis acum priuilegia ex uiuae vocis oraculis accepta re uocauit; nec Religitas ordinibus vllatenus demptam esse potestatem,ea munia obeundi, quae antea memoraui: atque ita cessauit demum contentio , quae publicae quieti alio fit plurimum officere potuisset. . . .
EX accepta clade ad Lipsam stadia vires suo
rant , di fracti Catholicorum animi r de tunc repente imperitia, vel metus in propugnam dis Arcibus, aditum Hosti victori magnum aperuerunt ; ut viscera Imperii mox infestis armis inuaderet. Ex quo Fulda, Herbipolis, Bamberga ,
126쪽
Mnuntia, Normalia. Spua. aliaeque Urbes atqne oppida hierunv cxiguo tempore, vel expugnata, Vc, dedita. Colonia superfuit, Principum exulum perfugium r.&hithclauros, qua Sacros, qua Laicos in eam Civitatem importauerant ; si quibus licuerat tamen illos auehere ; antequam ingrueret rabelli vehemens, & subita tempestas. Ibidem anxiae curae Principum & dubia consilia erant ; an sicut proposuerat Orator Gallus, expediret deinceps neutri parti, seu Caesaris , seu Gustaui Regis tam arma Principum eorumdem, quam arma ip- fulmet Ciuitatis Coloniensis fauere., id Coloniae suadebat Orator Christianissimi R is ; sed necessarium fore assirmabat; ut in eam Vrbem, pariter atque in alias ditiones Principum Electorum , cohortes praesidiariorum, ex Regis sui legionibus,introducerentur. Tunc enim reueritus Coloniam Gustauus Rex , alio arma conuertisset: aut si venire hostis nihilominus deliberasset; prouocasset merito Christianissimum Regem , ac foedere extincto inimicitiam & iram eius experiri coepisset. Grauis nimirum videbatur ea conditio, ad- mittendi cohortes praesidiarias Regis externi
127쪽
in Ciuitates ac ditiones imperii : sed grauiores
multo erant conditiones aliae , quibus ut nec tia
parti fauerent deinceps, proponebatur et quia in bello tarn aneipiti Cesarem non iuuare sed quasi deserere, videbatur maxime alienum a profusione perveteri ciuitatum , ac Principum ipsiusmet
Imperij. Hoc superese tamen consilii, & eum portum securitatis unice adeundum esse, iudicabat pariter. Apostolicus Nuncius Parisacnsis, ad quem scripseram de ingeti clade Religioni Catholicae,Templisque & Aris illata, per Gustauum Regem Quo ipse Christianissimo Regi, statum aerumnosum exponeret nobilissimarum Ecclesiarum Moeni & Rheni: quae hostium iniuriis, ad eius
utriusque amnis tractum , ferme uniuersae patuerant. Credebat enim conducere omnino , ut si esse neutrales , quod aiunt, anteductae Ciuitates Mditiones Impcrij recusarent; ob conditiones utique minus consentaneas , quae proponebantur; saltem ad Regem Christianissimum adhaerescerent, Regioque eius patrocinio se ac suos tutarentur. Etenim futurum aiebat, ut Rex copias magnas
Metis, ad limites Regni, propediem habiturus, di ibi mansurus etiam, praesto esset ijs, quibus erat
128쪽
Atrocinaturus; & Omrum iniuriam ab eis pro- liaret. Quocirca illud tuadere ; rcm esse arbi--batur tanta momenti ; ut me ideo facturum peraepretium crederet .; si Coloniam migrarem Lodio , essiceremque,ut ea deliberatio miretur. Quin imo, Serenissimus Elector Coloniensis mihi eodem tempore per Virum primarium satis indicauerat ; Principum esse commune desideriu, ut adessem , di coram ex promerem , quid facto opus. Ego tamen mecum reputans dissicultates, quas modo insinuaui, ac sciens Electorem Treuirensem desciuise a Principum aliorum consensu vel foedere, malui Coloniae desiderari; quam interuenire consultationi, cuius neutra pars unquam latis ostensione vel inuidia caruisset.
Etenim suadere, ut ab auxilijs belli , Caesareae Maiestati offerendis suppeditandisque eae Ciuitates ac ditiones imposterum cessarent, parum videbatur congruere membris S. R. imperij ram praec,puis , secus admittere Ptr'cinium RegiS externi, fuisset contra leges imperij; & fortasse ossicere Ciauitatibus ditionibus antedictis , tempore suo potuisset.
129쪽
A Gitari pridem coepta erat lis admodum grauis de pertinens,in Apostolico Tribunali meo , inter Serenissimum Electorem Coloni sem, uti odiensem Antii item dc Principem . atque inter Abbatem S. Huberti, caula siluarum quarundam, quae intra ipsos Arduennae saltus sitae sunt, iuxta vetus castrum Bulloneum,& iuxta nouum Sedani oppidum ac Principatum. Nec pol rat prudenter aliquid statui, nisi iugera ipsa earumisdem siluarum coram ad terminos proprios exigerentur, inspicerenturque de rare Sedanensis Curiae
Nimirum ea siluarum iugera Leodiensis Princeps mutuo habuerat ab Antistite Sancti Huberti, tantundem in alijs aut siluis, aut frugiferis fian- .dis . aut certe pecunia repraesentaturus: quando cessit eas Principi Sedanensi, ut post dissicultates satis molestas & diuturnas concordia cum eo demum iniretur.
Eis itaque proficiscens, primum contuli me ad S. Huberti, quod est celebre Coenobium, tum propter Religiosorum disciplinam & sanistitatem. iuxta primaevum institutum S. Benedsi Condi
130쪽
toris, & iuxtabormam bodalitii Castanensis, tum propter admirabilem curationem a morsu canis rabidi, quae fit inserto in eorum, qui laesi fuerint, fronte licio tenui e Sacerdotali stoli, quam Sidereus Nuncius Diuo Huberto de caeso attulit, dum Romae Leodiensis Amilles a Romano Pontifice inauguraretur: tum demum propter eam ipsam stolam, quae decisa quotannis,Vt medeatur,noideo deficit tamen, sed a multis saeculis perennat.& ostendit se fuisse caeleste donum, dum ita ipsius cani resert aeternitatem Abbas ipse vir religiosssimus, de cui uni accep ta debet referri ea, quam memoraui, laus disciplianae ac sanctitatis, famulos Leodium miserat; qui ducerent, atque in via me honorifice tractarent: de ad limites propriae ditionis nam pagos satis multos, latifundia, de iligera siluarum habet subditorum armatas cohortes venienti adesse v luit. Ab his vero crebrae militares explosiones in via, de de genu quidem fiebant ι dum in Rheda ego pertrans rem: tanta erat obseruantia erga Samctam Sedem. Sed Abbas ipse etiam adfuit obvius, de cum obsequio summo me in septa coenobij introduxit. Prius tamen in Teplo indutus veste compluviata, cum