장음표시 사용
361쪽
-u δε Sris ιι μινεμι auctoritata oe sede induisin admiserit. Et xe. s. reuisa tua Texι- tarmurici emendatis, eum repugnet codicib- , qui , νιμ μαι is maribu/, ct ca st ii auctissimorum se auris avi Rininarum . Mis ais sententia, omnibit ostim semcta est. Iliam porro Misebna Misis i μι- .aαι iniuria dubiam reddis ista, qua etiam in Myscisa reparitur, am vitis, da risib- -vi me usitatis, alia auque alia commemoratio. Aris ἀιαιι sana hae ιι dium vel ignarotiam scriptoris, qualis tamen prasumι. ... potest δε ea, qui vixerit arare Antonini Pia Imp. νιι ἐρ-rummet eam .saeiudiuum su-mam iης. otiam. Cum saltim illa sint inereta σ inis . ster se pugηamia, nam quam harum certam fidem mereaturi Me quidemas quid dissimul- , malit - Inge stare, utque iugeuue, para tamae sua, mentem bis exponam, nondum traxisti in illam tuam sententiis - am: Visorum Iadorum,siis bona sis contraria, instisma, qua ad uotio , ' Nam antiquitatumgeuth, ad intestigentiam n. Mararum Dura, ct ex ri mada puι oportere. Ex adverso arbitror ego, boni perquam pusillum ρι ιnis passo, ct οππquam seo cum iusta securitate. QMd fl licear ἐκ- xis uos ea da re cassaquι, haut foret illud ablua pretio opera. ' μυι- ..
ssime. & perge severe virtutis atque doctrinae tuae cultori Helmestadii 168i. d. as. Maii H. CONRINGI - .
. . schehalim . sive tractatus talmudicus de modo, annuaque consuetudine siclum mense Adar offerendi, Iatinitate dona- ris, S perpetuo Commentario illustratus a Io. NUL FERO. Altdotiii Noricorum i68o. Versio quidem & Commentarius sunt iuvenis. sed talis, euins labor non est aspernandus, laudatusque.
a viris praestantissimis, S auctores Narrationu- innocuarum ad A. ΠΗ. p. 632. eum non Praetereundum fuisse iudicant a doctissiosno Surishusia in praefatione in Ordinem de Festis. Certe Herm... o.riat in rescriput ad Io. Saubertum A. mbeo iuveni, Io. Wulis.
362쪽
.disp. de Tephillin p. as. Daηαio disp I. de function. Pontificis maximi p. 3 . Henr. Molia praefat. in Cocceii Sanhedrin deae Maio filio in Posit. p. 4. atque in tractatu de Iubilatis
P. so. 63. Is4. In Praefatione ait auctor, se se, cum percepisset, V. CL. Io. Henr. οιhonem eodem iam labore defunctum, ac Ma seehet Schehalim toga latina induisse, notasque breves addidisse manum noluisse retrahere. sed in proposito perrexisse suo, ad imi- itationem aliorum celebrium virorum, versionem autem simplici stilo adornasse. Pas. Isa. corp- videlicet 'sumi vin videlieet 'sa in conelavi . In conclavi lanionum. Ianionum. Errorem hune ipse fatetur 6c eorrigit in A- ,. nimadversionib. in Theria-
eam iudaie. p. 87. Ioannes fimiserin, noribergensis, Danielis filius, natus A. Issi. ex diacono Mariano factus pastor ad S. Spiritus, atque inde promotus ad pastoratum laurentianum. & tandem ad sebaldinum constitutus antistes Ministerii ecclesiasti ei, & bibliothecarius illustris Rei p. ac proletar publicus Historiae ecclesiasticae, qui antea docuerat Moralia, Politicen 6t Geographiam, orbem erua itum s quentibus Iocupletavit scriptis: Oratione graeca inscripta Η νυν --λας, & alia de Maioribus oceani insulis, variisque Concionibus su- nebribus, in honorem amplissimorum virorum habitis. Non edi- . ta autem sunt Commentarius in tractatum thalmudicum, Megiuia dictum, Abarbanelis Masthmia Ieschua, quod scriptum inter- ea a C L. Mai. filio datum in lucem ita ut ut ferus labore possit supersedere suo, Addenda ad Theriacam iudaicam quae dimidiam paene operis partem superatura sint, ει oratio de ingenti Historiae ecclesiasti eae in gravissimis theologicis di politicis controversiis utilitate. Laude eum prosequuntur Praefat. in
363쪽
la ignea satanae p. 2is. in Toled. Ieschu 42. in epistola ad Fectis
iestate christianismi 1'. 4s. Wol'. Gunali I in Canones concilii laodie. p. 3il. Ιo. Henr. in Vita Reuchlint ii 3. 389. & in Syti opsi theol. iudaicae 266. Thomas de Pi do in Steph. 444. Perim trem disp. de Messia si . Ei enmιuer in Revelato iudaismo P. I. 67.
P. II. 2o. Georg. Serpitiuo in Iudaeo perverso&converso 6.8. Mare.
DUιηbach in Iudaeo converso Is. 38. Theologi aliorsini in Responso contra Hirsch Fraene hel 6. eto. Hoebsterrer dissert. de Iuram et tu, D. G. Moster disp. de Iurament. iudaicis, Ferd. Christ. Haris
preehi volum. novo Consid. criminat. & civilium P. I. 33s. Nerr
rar in Templo Iudaeor. & Paganor. I46. Schudi in Christici d. p. in i2. atque in praefat. io. item in Memorabilibus iudaicis P. I. s4 P. II. 73. Io. Bened. Caveo vise Introduct. ad Raymundi Pugionem 37. Baseatim Tomo V. Hist. iud. p. 2o88. S Bartemetui pend. ad Tomum lil. p. ' 6. Theriaca iudaica ad examen revocata a Ioanne ULF RO. Norimbergae iat. Nimirum hie exhibentur i) Sam. Frid. Frenui Iudi scher abgest rei ster schlangenbalg, i. e. Leberis iudauca detrahis, qua revelare conatur blasphemias it mendacia, quibus progenies viperarum iudaica contra Iesum, eiusque redemtum populam ac peculium, eum in synagogis, tum in domibus it pruritis conventibus suis, uti soleant. Noribergae I68o. antea isIq. ab Salomonis δεοι Theriaca iudaica . sive Apologia pro Iudaeis comtra scriptum anteeedens, litteris rabbinicis descripta, atque a Io. y νευ in latinam translata linguam. eiusque Aniin adversionubus illustrata. Cum Indiculo criminum, a Brenzio Iudaeis obteis
ctorum. 3 Isaaci Viva Vindex sanguinis, sive Vindiciae secum dum veritatem, quibus Iudaei ab infanticidiis & victima humana.
eontra Iae. Geusium, theologum S medicum Disium, vindicantur. A. IisP. prius Amstelodami. Haec scripta recensentur in Actis erucA. 1682. 2os. & quidem a D. IO. Bened. Carpeovie, uti frater eius,
Frid. Benedictus testabatur in litteris ad Christoph. Arnoldam d. m. Iunii A. iaa. scriptis. In Dedicatione ait Wulserus, se se in utroque scripto, quae laudem di vituperium mereantur, deprehen
364쪽
disse; in praesitione sperat ludaeorum eonversionem . emque propterea commiseratione potius it auxilio nostro dignos esse iudicati quam odio di omnis generis petaecutione seu vexatione: in- .dicat etiam, se se in Animadversionibus non omnia ad vivum resecuisse, e. g. non tetigisse fabulam de Martiuo , Iasa nae,areni dim,scipuis; gratulari autem sibi, quod Isaacu. Inoa atrox illud commentum de puerulo tridentino, a Iudaeis occiso, testimoniis fide dignis consutaverit; tandemque promittit editionem Historiae concilii florentini, e vetustissimo MSto graeco erutam, S Notas in alterum Zevi librum, quem ad Principes christianos daturum
se plus semel pollicitus ess simul ae ille lucem adspecturus esset publicam. Ceterum quod ad Animadversiones in Theriacam iudaicam attinet, eruditissimorum illae virorum adprobationem nactae sunt: Conringi- enim ad Io. Sa ubertum d. 3o. Maii A. i68s. ita scripsit: Dιlictat ma sunt mulseri lanioris Themaea, prasertim quia1uvenu ille, me quidem iudice, supra sapit, s merito habenum immaxima exotctation. atque ad Io. midium eodem tempore: Danieli Wulsero gratulor de filia rarissimi exempli. Nec enim novi ques quam iuvenum paris ebraicarum rerum peritia , industria, cr alui coninstaurisque iudieii. Simul ae nactus sum librum V - , nou sine summa deIectatisηe habuit me subinde lectorem. Perplacet, quod ealumniis, quibuν musta homina in Iudaeorum odium esserari solent, se se opponat, nec tamen etiam admittat ealvas excusation iudaicarum t. christum blasphemia- rum. Vtrimque scilicet graviter isthac in νε ριeeatur. Q anquam ego
quidem nee propter illaι blasphemias censeam Iudaes atrocἰter persequιndos, sed habeηdos benine, atque ita ad veritatis agniti Wemper eudos, blas. phemias autem istas adscribendas tantum non an celarii μprestitioso reis i
refert de Erlao Beneelio S. theol. doctore & in academia upsalieri. si professore publico. Theriaeam plane ad ipsius palatum fuisse,
eundemque affirmasse, se ob ingrediantium suavitatems ingeniosam. compositionem miras ἐnde voluptatas hausisse. . Boliuilaus Balbin- S. I.
365쪽
168a. perscripta, his usus est verbis: Θ inter L 3 verpos θυιν-
νι α νro christianis litem dirimit , vir , ut apparet, eruditione prastans
U. Et Io. Christoph. mlp-Biblioth. hebr. p. su. Animadversiones hasta vocat eruditas. Pag. Iga. IUuita Christi socios se esse aiunt, & contra Servato- ltis nostri mandatum iis, quos
ex mero praeiudicio Harιticos appellant, sidem nutam servo. dis esse volunt. - . Subtiliter enim eum iu dista.
377. Iudaeos strenue Pontificii iamitantur, qui Traditiones sacrae Scripturae aequant. Nihil alienius a nobis esse potest. Omnes theologi nostri omnes, qui eontroversias conscientiae tractant, docent esse serva.dam; atque si unum alterumve e no . bis exerrantem repererit, ego alios tricenos nominabo imis
petrabiles: dc primae apud nos notae scriptores nominabo, qui omni hominum generi fidem sancte servandam editis libris docuerunt. Idem sentiunt de profitentur omnes Universitates Ordinis nostri. Balbinvi
Inquirunt enim in eos. Ipse auctor in Praefatione.
t Traditiones disiuώ ct apostolievi. t Onesitum tridentinum Sess. IV.l p. 7. Sam. Frid. Erias ostoberga.suevus, Iudaeis parentibus pro- tus, atque in religione iudaica educatus, cum uxore autem de duobus filiis post inlamationem in religione christiana baptitatus A. isto. Feuehiman in territorio serenissimi Marchionis Bran-denburgo. Onoldini, cui & primum servivit inter equites levis a maturae, deinde autem illustrissimo Comiti Oettingensi, unde &. Oettiuissis vocabatur, vixit initio saeculi XVII. Vide i in Dediea itionem & Praelationem. Salomon Zovi, Menhusensis, sub Sehenehenstein. iudaeus . . non quidem e diatissimis, blandis etiam verbis saepius demula cere nos . palpoque decipere conatus. ita tamen Apologiam, instituit suam, ut peritissimus rerum lucticarum Wulserus p. 39α
366쪽
νλια-Ma--ἰώ. - publice sateatur. se multa inde didicisse, nee invitum ei si viveret, praemium persoluturum. Ille vero propter hane Apologiam multa adversa atque iniqua a Iudaeis passes est, ita ut ad incitas redigeretur, di extrema conflictaretur pauperier immo Rathb nae in fimeto, omni a popularibus suis auxilio destitutus. ore fi mo, ut aiunt. conserto, misere animam interclusit dieam y an e halavit. Ille quidem germanicae etiam editionis suae, litteris nostris descriptae, meminit, sed, quod mirum, nulla eius mem ria , nullumque vestigium amplius superest. Vide Zmium in Praeolat. &-in Dedicatione, atque in Animadversionibus p.
Isaacus Viva claruit seculi XVII. medio, teste L C. Biblioth. hebr. P. 6sq. CXXXIV. Don Isaaei ABRABAN ILLIS M U: sive rivi
eo salutis, in latinam linguam conversus ab Ioanne Henri Mais, filio. Francosurti i ii. Praemittitur Vita auctoris, ab interprete eoti Iecta, adiiciunturque Emendationes textus rabbini. Praeeo auistem salutis vocatur hie liber, quia in eo collecta di exposita sunt Ioea Scriptum V. T. in quibus, ut auctor in Praefat. p. 2. scribit, praedieitur salus Iehovae, eum exstructione templi divini. . Io. Henricus filius theolosi glessensis cognominis, nastius Duriaei A. i688. die n. Martii, in praedicta academia graecae orientaliumque linguarum prosetar publicus ivir omni litterat ra excultus, S praeclaram inter eruditos famam nactus. dedit Obaservationes saeras. quibus diversa utriusque testamenti loca ex limguarum indole di antiquitatibus potissimum illustrantur, di alia Plura. iR. MOS E Ben inimon nubri sive Iura fimbri rum, latine reddita, notisque illustrata a Io. Henr. MAIO , filio
Eiusdem MAII Dissertatio epistolica de haustu aquarum a sontibus salutis, ex Iec ia, 3. Giesse a Io. Nimirum docet, 'Me loeo respici admodum festos olim tabernaeulorum dies eeleis brandi in primis vero ad libationem aquarum tum factam, di singularem laetitiam, qua illo tempore Iiam exsiluerunt. I
367쪽
Pauli Frid. OPITII Commentarius de custodia templi nocturna. Κilonii I io. In auo docet, templi custodes fuisse Meer dotes & Levitas, & Sacerciotes quidem in IIL Levitas autem in XXI. locis excubias egisse: pariterque multa sacra V. & N. T. il
' ' Paulus Frider. Θhim, Hentier filius, in academia hiloniensi inguarum orientalium proseitar tam celebris est, ut in eo habeamus parentem quasi redivivum. tΙo. Iusti LOSII Discursus de successiva eorruptione Iudaeorum. Wernigerodae ci li) Breviter, sed non sine luculentis ob servationibus, partim ad detegendam Iudaeorum αναπιλαγιαν, par tim ad eonfirmandam veritatem fidei christiariae, ut periculo ipsorum edodii discamus cautius agere, apprime facientibus, institu tus delineatus, dc ad ulteriorem meditationem pilis & eruditis pro
i Io. Iustus i Uin, hildeshemensis, philos magister. aliquandiu regimen gessit scholae merniger anae, deinde autem ultro illud deposuit, atque nunc privatus vivit Κilonii. . . : . Hermanni kGu-Η Α R D T Aenigmata Iudaeorum religiosissima maxime recondita. Heimstadii I os. Sunt varia Programmata, in quibus indicat, voti, desiderii, spei iudaicae animam. in timaque pectoris penetralia speciosissimis amuletis clausa esse. Dpse etiam quaedam aenigmata adscripsit pro anno 17os. i-a. EIUSDEM Moses vor stinen ende, Moses ante finemnium. sive Explieatio cantici Mosis Denter. 32. In Praefatione do. ret, ex Mosis libris, tanquam antiquissimis, summam sapientiam petendam, atque hoc Carmen illuurissimum esse commentarium
in omnes secutos Prophetas. i N i EIUSDEM Comrhentatio de iuramento per dextrae ea pum. non per semur. Heimstadii l li. Hoc agit, ut demonstret vo-'cem Gen. 24, 2. S 27, 2'. non semur denotare. sed dex tram. Vide Narrat. innoc. A. ITII. 383. & Gωνῶ Viana T. I. 3I3.
368쪽
Vitrius. Stanyin Me/ω ministris & sacris Synagogarum agitur, tum praecipue se . mam regiminis S ministerii earum in ecclesiam christianam transis- latam est e demonstratur: eum Protegomenis, in quibus necessitas S utilitas huius tractationis commendatur, operaque datur, ut evincatur, exercitium religionis ecclesiae christianae multo propius. accedere ad sormam cultus divini, ut celebratus est in syna sis, quam ad λειτουργura templi.. In quo tamen dissentientes na- et Iae. VPrium S Iaeob. RMUerdium. Atque hoc scriptum natum est ex lite . quae clarissimo auctori intercessit eum Rhenis lardio atque ex edito suo Archisynagogo: eum enim antagonista ei opposuisset Archisynagogum αυτοκαὶακροτον, hoc inde eve- - nit, ut auctor existimaret, necessarium esse, ut sententiam suam de consormitate regiminis ae ministeriorum Synagogae & racle- siae, ab adversario suspectam redditam & proscriptam, tum clari' us explicaret. tum sortius adsereret atque adstrueret, mutatis aut omissis, quae in priore Dissertatione ipsi displicebant.
Pag. 9ao. VII. illi ceconomi ecclesiae hierosolymitanae, qui ab Apostolis ordinati sunt administerium mensarum, alii fuerunt a diaconis, de quibus Paulus loquitur in Εpp. ad Timoth. & Philippenses.
Fuerunt 8x repraesentarunt eos, qui Hebraeis dicebantur Gabbaim, seu collectores eleemosynarum in Synagoga. aduuiana T. I. I O.
C XXXVI. Caroli SIGONII de Republiea Hebraeorum libri VII. A
notationibus illustrati a Io. meoia . Lugduni Batavorum i or. Altera editio, eaque auctior & emendatior. In VII. istis libris tra- ctatur de forma Rei p. hebraicae, locis, diebus , ritibus de personis saeris. de Consiliis S iudiciis, denique de Magistratibus. Cum que matura auctoris aetate constripti videantur, infimis eius commentationibus minime sunt accensendi. Nee tamen dubitat strubere Buddem in Introduct. ad histor. philos Ebraeorum p. 6 4.
Silonium quidem, cunaum, Bertramum , Menachium dc mimerum de Rep. Ebraeorum commentatos esse, sed hos omnes, si dicendum,
quod res sit, a prudentia eivili non satis instructos, ieiune nimis in hoc arsumento versatos esse. Reeerisionem autem huius ru invenies in Actis gradu. p.
369쪽
Suautiis. Muia Carolus mutinensis, litteras graecas docuit in patria -Da. humaniora Venetiis. Patavii S Bononiae. adversarios nactus . est Fran. Robortestum, di Nic. Gruchium, publicavit Fastos capitolia' nos, Librum de nominibus Romanorum, Iudicium de scriptori--hus historiae romanae . Chronologiam in Livii historiam. Hiuorias de regno Italiae, Notitiam utramque. tum Orientis, tum occidentis. Hi tias de Meldentali imperio. Fastos consulares ac triumphos, Libros de antiquo iure civium romanorum, Italiae. provinciarum ete. Commentarium in Sulpitii Severi libros historicos. Historiam de rebus bononiensibus, Vitam Andr. Doria, de Comitiis romanis eontra Grachium , mendationes & Dispp. adversus Fran. Librum de dialogo, de Lege curiata Magistratuum ac Imperatorum. 6c eorum iure, Vitam Andr. Auria Melphiae Plinis eipis, Libros de Episcopis bononiensibus, Orationes II. pro Couis
solatione creeroni , cum Expositione Fragmentorum eiusdem Conis solationis, Fragmenta Ciee πω eollecta & scholiis illustrata, Emenis dationum libros II. ae de Rep. Atheniensium, eorumque ac Laceis daemoniorum temporibus Libros V. cumque a Rιeea bono, ex Io. Gulielma reponeretur, libellum de Consolatione non esse Ciceronis, sed alicuius scriptoris novitii, tantum inde maerorem conis
cepit. ut relicta bononiensi sparta in patriam se conferret, atque in praedio suo paullo post mundo valediceret, & quidem A. is8s
T. I. 32. Christoph. Gilarius Dissere. p. i . Ioannes Moui, Ilma-sch araburgicus, Antiquitatum professor tubingensis. 6t Contubernii rector, ex variis ae eruditis ingenii monumentis notus est: edidit enim Theologiam gentilem. ει Dissertationes de Mose Alpha disto, de triumphis Romanorum, de titu Bacchanalium, de luctu Graecorum, di Cunaum de Ree. Hebraeorum, eum suis ipsius Nicolai notis, plures libros anglicanos in vernaculam linguam transtulit, obiitque A. i o8. Vide
ωιam Methodor. T. III. S Elogia, quae viri eruditi Nicolao seripserunt. quaeque huic editioni Sigonii praemissa sunt, quos i ter Io. Henr. -αι theologus, di Immanuel Merirati ICtus eum vocant insign*m Polybitarem. . .
370쪽
Iacobi RHENFERDU Dissertationes philologiia de
.otiosis Synagogae. Franecherae In quibus Io. Lubmaath alio. rumque sententiae de otiosis examinantur, variaque de Synagoga. , di earum iure, praefectis, ministris &α adspessuntur. X. autem otiosi ipsi dicuntur. X. mares maiorennes di liberi, spectataeque. .vitae 6t probitatis, urbibus maioribus proprii, S Synagogae stipendiarii, ad id instituti, ut rebus omnibus. relictis unice Synagogae. vacarent, id est. quotidie mane di vesperi primi atque ultimi in Synagoga essent, maximamque diei partem. quo usque saltem tem-. pus precibus fundendis statutum prorogari solet, in eodem exige-unt, ut, quicunque ante vel post ordinariam sacri conventus hiram, absente reliquo coetu, Synagogam orandi causa adirent, numerum invenirent denarium, qui demum legitimum coetum sacrum constituit, it eum illo statas precum formulas rite possent, recitare. Huic scripto opposuit v. C L. Campegius Vitringa dex. viris otiosis ad sacra necessaria veteris Synagogae curanda deis Utatis Librum singularem. Franequerae editum A. I 688. in 4. Quem Rhe rediis excepit Archisynagogo otioso em οκαταιρ πω ' & shune secuti sunt Iaudati Viιriua de Synagoga vetere libri III. A. Is=6. Vide Bembem um in Statu holland . eccles. 8c scholar. P. II. Ioo. Iae. Rhanford, Mutheimio. bergensis uehu, Adr. Pauli& AI.ristiι discipulus, vir non modo eruditus, ut qui docere valebatebraeam, ebaldaeam, syriacam, arabicam, persicam. rabbinteam, lepalmyrenam linguam, sed etiam bonestus, liberalis, candidus. priis tum suit rector scholae stan ueranae, deinde prolatar linguae nctae in Mademia eiusdem urbis, scripsitque Disp. de viis Dei . seu de vera religione, aliam de sensu Apocalypseos rabbalistico. Dispositionem senolasticam argumentorum, quibus probatur, mor-' xem eorporalem non esse poenam peccati, Disputat. adversus mitis fiuis de Olam Ηabba seu seculo futuro, Exercitationes philolog..de fictis Iudaeorum haeresibus, Disp. de thianis, aliamque de an. liquitate litterarum iudaitarum. Comparationem expiationis anis niversaria Pontificia maximi in V. T. eum unita atque aeterna erapiatione Christi domini. Investigationem praesectorum S minia nrorum Synagogae, Dissere. de Arabarchis 'Bt Eth rehis Iutio. rum, aliamque de ratione observandi genuinam vocabulorum eis