장음표시 사용
441쪽
absolutionem obtinendam, sed non tenemur illud confiteri: Zc remotissimam, quam dicunt esse personam ipsam poenitentis, quamuis inquam haec triplex materia distinguatur: quaerenti tamen absolute quae sit materia, vel quasi materia sacramenti paenitentiae relpondendum est e sie dictos tres actus. ita enim respondet Conc. Florentinum supra, &Conc.Txid, self i . c. 3. & merito. Mate-xia enim sacramenti est pars essentialis
sacramenti, non ita peccatum, vel perso na paenitetis:& materia sacrameti simul eu orma est signu, & causa gratiae, peccatum Vero no gratiae, sed 3amnationis signu,& causa est. Persona etiam poenitentis nec signum est gratiae, nec causa. . Non est tamen inutile distinguere di- ctas tres materias, tu quia id deseruit ad clarius cognoscenda veram & propriam sacramenti poenitentiae materiam , quavi dixi,sunt dicti tres actus; tum etiam
quia de singulis his materiis debet con- sessarius et liquid scire.
3αὶ Verum de materia remotissima,
id est , de persona absoluenda satis est scire illa quinque , quae initio diximu
requiri in poenitentervi hoc sacramen tum possit luscipere.. II
442쪽
De materia vero remota . id est de peccato, debet consessarius tantum scibre, ut possit discernere peccatum a non peccato. si enim poenitens nullum confiteretur peccatum , sed tantum paruas
virtutes, ut quidam faciunt praesertim in reconciliationibus dion est absoluendus. Et quamuis ad discernendum peccatum, quod est contra ius natura e . alicui possit forte sussicere bonu iudicium naturale, non tamen ad discer-- nendum peccatum q-d est contra ius positivum. Quare tenetur quilibet confessatius discere constitutiones Synodales, & alia jura saltem quae communiter non ignorantur. Vasqueet da
Plura discere debet consessarius de materia proxima, & propria sacramenti poenitentiae, quae sunt dicti tres actas, quare de horum singulis dicendum est. i CAPvT III.
-- pars materiae proximae,& propriae sacramenti poenitentiae scite debet confessarius praecipue duo.
443쪽
Cap. III. De Contritione. atque utrunqi discendum in primis est
ex Con Trid. FI 4. c. . non omissis ta- mea iis, quae utilia ad praxim adduntur grauioribus D D. Docet autem Conc. Coatritionem esse dolorem , ac detestationem de peceato commisso cum proposito non peccandi de caetero. esse vero duplicem. unam caritate persectam, quae delet peccata etiam ante c6sessionem, non tamen absque voto, seu
troposito confitendi i& haec sola ab ute contritio dici solet, de ita deinceps, nobis dicetur 3 alteram imperfectam,
quae Attritio vocatur, & concipitur ex turpitudinis peccati consideratione, vil ex sehennae, ac paeaarum metu. Et haec quidem ante consessionem noti iustifieat, ut iacit contritio, sussieit tameti cusacramento ad iustificandum, si volun . tatem peccandi excludat cum spe veniae. Haec omnia docet Concit. Trid. vi notat etiam Suarez dapanis. dissuι. is. Fa. 4. quae sunt valde notanda, α pri-' mo loco scienda. An vero praeter hanc contritionem , M attritionem quarum utraque facit sacramentum paenitentiae esse validum.& formatum, id est conserens gratiam detur aliqua alia Attritio, quae quidem
444쪽
non faciat sacramentum esse form tum, faciat tamen esse validum, Sc non iterandum, negant aliqvi. sed plures de rauiores DD. amrmar, Se merito, quia
saltem quando poenitens bona fide putat se esse bene di spositum, & absolutis
tur, recipit sacramentum poeniteatur validum. dc satisfacit praecepto eccle fastico consessionis annuae, ac praecep to diuino confitendi ante communio nem, & in necessitate, etiamsi vere nec Contritus, nec attritus est attritione illa Cone. Trid. ita docet S. Bonau. an.2. 3. his verbis. Amsacramentum paenitentiae non est neee se, quod acredat hαbem caritatem. Vindispostliouem ad eharitatem lassiciem tem secundum veritatem sed sussicit εundam probabilitatem. Similia iabas. Thomas in eadem dis. II. q.3. anis. 4.ν φ I. ubi etiam addit de poenitente, qui aduertit se in praeteritis luis consessionibus non habuisset debitam dispositionem, eum non teneri eas consessiones repetere, sed satis esse confiteri illum desectum, quem S. Thomas x alii Theologi vocant fictionem , quod est
445쪽
Cap. III. . De Contritione. confessio sit valida etiam quando in ea poenitens aduertit suam fictionem , id est suam indispositionem , certum est non esse, quando non confitetur etiam illam suam dispositionem tunc enim confessio non est integra: imo etiam si illam in dispositionem confiteatur idque non solum propter suspitionem, ut multi confiteri solent, sed propter certi tudinem, quam de illa sua in dispositione habet, eonfessio non erit validas quicquid aliqui dicant in sed iteranda, nisi in ipsa confessione ante absolutionem ab ij ciatur talis indispositio, & sumatur debita dispositio, quae eonsistit iaquinque suprad.
3s) seeundo se late6sessarius, quo Qua inuise 6sessio facta bona fide supra.
dicta sit val1da, non potest ea men talem coii fitentem absoluere, si eius desectum aduersat, sed tenetur eam reducere addictam contritionem, vel attritionem. ιο ad quam si probabiliter putet eum peruenisse debet absoluere, dubitet debet credere poenitenti afferenti se peruenisse, nisi oppositum confessario constet, ut di x. cap. I. g. 3. Constat autem quando poenitens nollet dimittere Ra tum peccati mortalis . vel nollet restituerc
446쪽
triere, quod restituere tenetur, vel nol- Iet adire superiorem per se, vel per altu, quando habet calum reseruatum, vel mollet satisfacere obligationibus, quas Eabet ratione sui status, aut ossicii, aut alius speetalis causae, ut Voti, &C. Ee haec est causa cur confessarius teneatur scire tantum , ut possit dis- Cernere non solum peccatum a nota
peccato ad quod tenetur, ut possit cognoscere materiam remoram
absolutionis, ut dixi evira secundo. 3 sed etiam peccatum mortalea ven. M easus obligantes ad re
stitutionem , t quos propterea p nemus in fine huius Memorialis θ
ω casus reseruatos , N excommuisnIcationes reseruatas , quae eum aliis censaris habentur in alio Me-- moriali , Ac peccata tum communia omnibus fidelibus, tum propria cuiusque status, & ossicii saltem , ea quae
. Communiter a viris mediocriter doctis non ignorantur. Hanc autem mediocrem scientiam,& sussicientem ad audiendas confessiones sine proximo periculo peccati m. videntur habere ex Sylvestr. confessor. 3. numer. 2. & aliis D D. ab eo citatis , qui attente legerint, α Q . . in l-
447쪽
intellexerint aliquam summam casuum conscientiae,ut est illa breuis S. Antonini, quam inscrip sit Desecerunt, nisi sit vel naturaliter stultus, ut non sciat dinbitare 3 vel praesumptuosus, ut notit interrogare. ita Sylu st Tertio scire consequenter debet c5sessarius peccara m. communia omniis
bas fidei bus esse illa , quae sunt contra praecepta obligantia omnes fideles. Quae praecepta lunt duplicia , Quaedam sunt diuina, Quaedam sunt humana , Diuitia sunt item duplicia. Quaedam naturalia , id est naturali Iumiae cognoscibilia,
Quaedam supernaturalia, quae videlicet non possimi cognosci lumine natu-xati . sed tantum ex Dei reuelatione. Praecepta Diuina naturalia omnia in Decalogo continentur expresse,vel implicite. Hinc omnes scire debent Decalogum , & expedit, ut aliquam eius explicationem cognouerint ex Cate-ehismo Romano. Praecepta Diuina supernaturalia sunt 4.
Primδ. Praeceptum Fidei supernaturalis, quod sub m. omnes obligat hoe
448쪽
tempore legis nouae ad credendum explicite, & consequenter sciendum articulos fidei, quo ad substantiam, saltem eos, qui ab ecclesia solemnietantur , α sunt tres de Trinitate, id est,primus, s cundus, & octauus Symboli Apostolorum, quibus habetur Deum esse unum in essentia , de trinum in personis, de
mae de Christo D. quibus habetull
um, i. e. secundam personam diis uinam incarnatam esse, Se natam ex B. Virgine, passam esse, se resurrexisse, de astendisse in caelum, de inde venturam adiudicium. Addit Nau. νal. 4. num. 3 se eredendum etiam esse explicite duodecimum articulum, id est vitam aeterna, δέ mo tem aeternam, quia ecclesia etiam hunc articulum celebrat non solum per finem
Symboli Apostolorum, de Nieeni, de Athana'. led etiam per festum particu
Iare omnium defunctorum, caeterorum Vero articulorum, quos non adeo solemnietat ecclesia, ignorantiam tanquam
mortife ram,inquit Nau. cap. II. num. 22. non auderem condemnare, modo salis
rem implicite credatur quicquid Ecclesia Romana credendum praecipit. 4ecundo,Praeceptum spei supernatu Q s IUM,
449쪽
Cap. I II. De Contritione. talis, quod obligat sub m. omnes fideles ad sperandum se ex Dei gratia, &propria cooperatione coniecuturos,
non solum finem vitae aeternet, sed etiam media ad tantum. finem consequendCm necessaria, tam Spiritualia, quam Temporalia , quae omnia habentur in Oratione Dominica, quam propterea omnes fideles discere . & intelligere saltem quod ad substantiam, quam modo indicaui. tenentur. sed melius est discere ex L Cat.
Tertio. Praeceptum caritatis supe naturalis erga Deum, se, & proximum, quod obligat sub mortali ad amandum DEvM fide cognitum super omnia, & proximum sicut nos ipsos. nomine autem proximi intelliguntur omnes creaturae rationales Praeter daemo- .nes,& ilamnatOS- Quartδ Praeceptum sumendi Bap-.tismum,& postea alia saltem duo sacramenta, id est Poenitentiam,& Eucharistiam tempore necessitatis, etiamsi ab Ecclesia ad ea duo Sacramenta sumenda non essemus obligati. & haec sunt. Praecepta Dei, quae omnes statim atque ad usum rationis peruenerint, si eismi lassicienter proposita, tenentur
450쪽
Cap. I II. De Contritione. sub m. credere esse praecepta Dei, &Tecte obseruare, ac consequenter scire etiam modum ea recte obseruandi, quis ut breuiter dicam est credere dictos carticulos non solum quia sint eonsoni rationi, vel homo aliquis eos dixit, sed quia D E vs ipse dixit, qui nee fallere, nec falli potest . item sperare speranda modo dicto, id est nodi ex solis naturae nostrae viribus , sed ex gratia, id in auxilio Dar, quod propter CHRisTI merita datur indignis , sed cooperantibus. similiter amare amando modo debito , id est iupra dicto. denique suscipere is cramenta Baptismi quidem saltem -, cum attritione. & Poenitentiae cum . quinque conditionibus supradictis , Eucharistiae vero cum praeuia confessione peccatorum saltem mortalium. αieiunio naturali, atque cum fide explicita praesentiae Christi Domini in hoe
3 9. Praecepta humana ab omnibus fidelibus seruanda sunt quinque vulgata Ecclesiae praecepta satis omnibus no ta. modus vero debitus quo seruauda sunt, patet ex dictis, quoad duo iapraecepta confitendi videlicet saltem