장음표시 사용
461쪽
poenitens aduertit se tam ignaro conses- satio fuisse con fessum, teneri repetere. Consessionem, sed oppositum recte do- cet SuareZ de poen. di . 28. s. a, cap. tum quia in articulo mortis valet absolutio data a confessario omnino isnarus. tum
quia si talis absolutio est nulla, magna . confessio oriretur tu Ecclesia, cum plurimi reperiatur eonfessarij valde ignari.
peccat tamen talis confessarius extra. articulum mortis audiens confessiones,
sed absolutio tenet, & confessio est va- . lida , & non iteranda modo tamen. ignorantia confessarii non redundet in poenitentem , ita ut propter igno- . rantiam consessarii defuerint poeniti aliqua ex iis, quae in ipso reaui- . . Tuntur, ut consessio sie valida, M 1 natquinque.
Primum est subditum esse confessatii,
Secundum est usus rationis, & intentio confitendi saltem eo tempore, quo confessarium desiderauit. si enim postea amiserit usum rationis , & fuerit absolutus censetur adfuisse confessio valida. Si tamen iste recuperet usum rationis, &possit confitcii, tenetur, si- .cut etiam qui in confessione oblitus
462쪽
est peccata m. cum ea postea recΟΥ- datur tenetur confiteri. Regin. i. S.
Tertium est examen conscientiae saltem tale quale necessarium est ad confessionem integram faciendam, seu quale pς nitens putauerit bona fide esse sufficiens. Quartum est confessio integra sor- . maliter, & materialiter exceptis tam euquinque ea sibus supradictis , & excepto etiam casu, quo poenitens bona fide pu--tauerit suam confessionem fuisse integram , quamuis vero non tuerit. S. Bois nau.supra & Reginaldus i. i. n. 368. Quintum est contritio , vel attritio supra explicata ex Concit. Trid. exce- . pio casu, quo quis bona fide putet se contritum , vel attritum, quamuis vere non sit ex S. Bonau: & S. Thoma supra,&c. Excipiunt aliqui casum alium,& est, quando quis ignorat se esse bene dispositum ex ignorantia non quidem affectata, neque crassa, aut supina, sed tamen culpabili moraliter, ita Solus in 4. dist. 13. q. s. ars. 3. conel. 3. sed .videtur opinio periculosa, prassertim propter dissicultatem distinguendi in praxi talem ignorantiam a cratia, seu supina.
463쪽
. 48 CAtistictio , quae est tertia para
paeni tentiae. & vulgo dicitur, paenitentia, sunt illa Opera, quae ac-- fessario imponuntur paenitenti in comis pensationem poenae temporalis , quam paenitens plerum; subire debet remis-inei culpa,& poena aeterna per absoluitionem sacramentalem. Debet autem
confessarius de. hac tertia poenitentiat. parte scire. y. Primo, hanc partem non esse e sentiale, sicut sunt aliae dus, s o. sed solii esse integrale, sicut g. est macius in homine, quia potest esse sacra metitum poenitentiae validum, & etiam formatum. i. e- conserens gratiam sine satis- lactione , ut patet in articulo mortis
quando deest tempus eam imponendi,& etiam extra articulum mortis. quando paenitensesset eam intense μα- tritus . vi confessarius non dubitet totam poenam esse ei remissam. Suareet ἀ
si Secundo tamen scire debet coissessarius se esse sub m. obligatum impc nere poenitenti extra dictos casus, qui Lari
464쪽
Cay. V. De Satisfactione. Tari sunt satisfactionem, & non qualemcunque, sed eam, quam prudenter putet esse iustam, ut docet Concit. Trident. ses . I . rv. 8. his verbis. debent sacerdotes quantum Spiritus , & prudentia suggesserit pro qualitate criminum,& poenitentium facultate conue. nientes satisfactiones iniungere ne si forte peccatis connineaut , & indulgentius cum peccatoribus agant leuissima quaedam opera per graui Dsimis delictis inungetido alienorum. peccatorum participes essiciantur.
Haec Concit. Nec obstat , quod poenitentiae dicantur esse nunc arbitrariae , id enim dicitur, non quia id relinquatur arbitrio confessarii cuicunque, sed prudenti, & quia non est confessarius nunc alligatus canonibus poenitentialibus , ita ut teneatur illas poenitentias imponere, quas illi canones praescribunt, siue quoad quantitatem,sive quo ad qMalitatem .imd forte nunquam tales poenitentiae impositae sunt in foro interno, sed solum in
foro externo, ut Vult Nau. cap. 26. numeν. 38. & Reginald. de prud. cons cap. i. Nodi frustra tamen in c. Quae
ipsis. dist. 33. dictum est vix sacerdotia
465쪽
nomen in eo constare, qui tales canones ignorauerit, quia nimirum quamuis solus Deus sciat iustam poenite tiam singulorum peccatorum, rame
diuino impulsu directi Ss. PP. pro tali
peccato talem praescripserunt poenitentiam , Ut pro fornicatione presbyteri poenitentiam decem ann norum ei p. presbyteri. distinct. 8 r. quare per hos canones potest consessarius dirigi, ut conqciat, quae sit iusta poenitentia , eamque non debet minuere nisi ex iusta causa, iusta autem causa Y-na est, quando poenitens est parum contritus ita ut periculum sit, ne sicut paruus ignis a multis lignis superpositis de facili extinguitur, ita paruus affectus contritionis propter graue Onus satisfactionis extinguatur peccatore totaliter desperante, ut ait D. Thom.
quodl. 3. art. 28. alias quatuor iustas causas ponit Naua . . cap. 26. num.Z . dc Tol. lib. 3. cap. tr.
Secunda igitur est, quando contritio paenitentis est valde intensia. Tertia, quando paenitens vult suscia pere Iubilaeum, vel alias Indulgentias. Quarta, quando impedimentum ha-hzr, quia est senex, vel debilis, &C.
466쪽
Cap. V. De Satisfactione. Quinto, quando ei iniunguntur in
partem poenitentia: omnia bona opera quae faciet. non enim tenetur confessarius iniungere poenitenti per modum praecepti totam poenitentiam , quam iudicat ab eo esse promeritam, ut dicit. S- Tho. supra. s3. Semper tamen aliquam per modum praecepti inungere debet, & poenitens debet eam acceptare exceptis duobus casibus supradictis ex communiori DD. sententia. o. 9 Tertio scire debet poenitentiam talem esse imponendam quae .dcst vindicta contra peccata confessa αsit remedium etiam contra reciduum, sicut docet Concit. Trident. Sess i . cap. S. his verbis. Habeat autem praeoculis, ut satisfactio, quam imponit ,
non scit tantum ad vitae nouae custodiam,& infirmitatis medicamentum, sed etiam ad peccatorum pGeteritorum vindictam. Haec Conc.
sues Quarto scire debet hanc poeni
tentiam imponi posse non solum deoperibus . alias indebitis , sed etiam de debitis, ut sunt IeIumavraecepta ab Ecclesia, atque etiam restitutiones ad quas poenitens forte tenetur cf 6. iatem imponi posse hanc paenitentiam
467쪽
ia operibus peragendis a poenitente per se. vel per al um, 7. Si tamen consessarius id non exprimat, poenitentia semper intelligitur imposita de operibus alias indebitis,& per ipsum paenitentem non per alium peragendis. T oletus lib.,cap. u. 18.ὶ Quinto sciendum etiam conis fessatio est poenitentiam ab alio co fessario impositam non posse a se mutari, quando fuit imposta pro peccatis reseruatis , a quibus ipse nou potest absoluere, eiusdem enim est soluere, diligare. i QRod si poeniten- tia imposita fuisset pro peccatis a quibus potest absoluere,tunc si subest causa rationabilis potest poenitentiam mutare , α etiam minuere. ut quando viis det poenitentem eam non impleuisse. M timet etiam non impleturum, vel vi det paenitenti non esse aptam, nec opus est , ut poenitens repetat peccata pro quibus talem poenitentiam accepit, ut notat Tol. lib. cap. H. num. s. in .ssς. Si vero poenitens fuisset oblitus poenkentiam , debet confessarius eum interrogare fuerit obligatus ad restitutionem, vel occasionem peccati m. Proximam habeat , vel frequens ali
468쪽
Cap. VI. De annexis. quod reciduum , ita ut poenitentiam non solum satisfactoriam quae facile potest minui volenti lucrari Indulgentias sed etiam necessariam , & in remedium imponere possit, alias repet da est confessio Uide Reginald,
De annexis materia Sae menti Paenitenria.
Ateria linius lacramenti, Ut patet. qae dictis, sunt tres actus poenitentis. seu quod idem est confessio facta cum contritione, & satisiactione supra explicatis confessario potenti absoluere. Huic materiae, quae est de necessitate sacramenti annexa sunt aliqua de necessitate praecepti, & aliqua de gruitate, sicut similiter diximus dema huius eiusdem sacramenti. s6 o JDe necessitate praecepti humani,& eccIesiastici notum est teneri omnes fideles, qui ad annos diseretionis
peruenerunt saltem semel in anno conis fiteri sua peccata m. post baptismum commisia, & nunquam confessa, sed
praeter hoc praeeeptum annuae consessionis , sunt septem, alia praecepta d.
469쪽
Cap. VI. De anneximionfessione duo humana, & quinque
diuina. Primum habetur in clementina pri-
ma de statu monachorum I. sane, quoiuobligat Monacos S. Benedicti ad duodecies in anno confitendum semel scilicet singulis mensibus. alii vero Religioli saltem de honestate idem facere
Secundum habetur in Concit. Trideat. seg. i 3. cap. 7. & obligat Sacerdotes, qui habentcs peccatum m. ce lebrarunt propter aliquam necessitatem non praemissa confessione, his enim praecipit Cone. ut statim post Mi Lisam quaerant confessarium, & confite--antur. idem de congruitate facere de berint etiam alii omnes, qui habentes liccatum m- propter aliquam neces, am , Vt V g. ad vitandum scandalum communicarunt non praemissa confessione, im re hoc etiam ex eodem praecepto Cone. Trid. teneri ad quam . plurimum confitendum dicit Nau. cap. a. num. I . sed merito refutatur a Sua re Z tona. 3. dis . 66 secΤ. 8.. Tertium praeceptum est diuinum, Scobligat ad confitendum peccata m. in quinque casibus. quare est praeceptu sum intuplex. . Pri-
470쪽
Cap. V I. De amexis. Primus casus, & praecipuus est articulus mortis,& nomine articuli mortis' intelligitur ex communiori DD. sententia omne probabile periculum mor
tis, cuiusmodi qst inqait recte Nau.
eo, 3 num. 9; in fine.) imminens praelium, naufragium probabile, grauis de acuta febris, tempus pariendi saltem quo ad mulierem, quae nunquam pepe rit, vel experta est partus dissiciles. Secundus casus est, cum quis vult suscipere S. Eucharistiam, Tertius cum quis est expertus se vinci a tentatione, mortalis, nisi confiteatur. Quartus cum quis vovit, et iuraui . vel promisit confiteri. intus , cum quis ex conscientia erronea certa, vel dubia putat se teneri ad confitendum, nisi talem conscientiam rationabiliter deponat. vide Reginat d. lib. S. num. 29.
ε i. 4 Addunt aliqui teneri omnes de iure diuicio confiteri statim 6 2. atq;
In peccatum mortale inciderunt, vel saltem quando putant se suum peccatum m. oblituros. Sed non est reddenda confessio onerosa, quare probabilis & tuta est opposita sententia. S. Thom. in . dis. i7. q. 3. Art. I. quε se