장음표시 사용
21쪽
50 13). Quem genti Pylaemenidum pr0pinquitat quadam fuisse c0niunctum, M0mmsenus primus vidit Numism Z0itschr. XV, p. 217 adn. 2), ad quem deleg qui accuratius haec c0gn0scere Velint. 5 D Mithridat Pergameno sagacissim disseruit . Hirsch Didius Ηρrm. XIV p. 474 sq. neque quidquani restat dubitati0nis, quin filius ill fuerit 0r0ris Br0gitari, Tr0cm0rum tetrarchae Matris aut0m nomρ ρ titulo Lesbi quodam cogn0scitur a Strab0nis testi
D Amyntae asgis nomine ac patria. Qua x terra quibusqu e parentibus Amyntas i X Ortus sit. sectraditur nec certo aliis e rebus emi 0test. Hiie Imni con Stat uni non ess natum e sensere tetrarchico. Nam semper quasi homo n0Vus
describitur, ac cum primum commemoratur, scriba est seiotari Dio 49, 32), qu0 munus non suscepit, qui tetrarcharum se stirpse oriundus orat ) Tar0ntes igitur, qui fuerint, nescimUS. Iam si qua Timus, quae fuerit patria, ex ipso nomin aliquid concluder licsti. Nam Amynta nom0n, qu0 haud raro in nitur, Macedonum est proprium, id quod nullis egpt 0stimoniis. Ut multi alii Maced0nes Amyntae quoqu0 maiores cum Alexandri sexercitibus in illas senerunt segiones ibique remanserunt. Quamquam igitur Amyntas rex n0mst hab0 Macsedonicum iisemque Pylasimenst filius aphlagonicum, tamen errotus scribit Gallico senserosos orto psssi vidρri Vix nim ait Galatast, pisti, armat0rum i t proceres 80 ab alienigpna homin0 a Graeculo qu0dam. 10rtuna fili0, 0gi passi pssent eaque rei militaris peritia, a aud0ndi periculique lacess0ndi tem0ritas, qua Amyntas Spero contra montanos praedonses sit spmpse occupatus insignis si Galli potius hominis est quam lirygii an Grasci' p. 87 sq.). Exindρ semonstrar con-thndit Mithridatis temporibus t0trarchas qui nil morantur Gallica prasts inliss nomina; 0d iam in titulo qu0dam Tiberi impserator mar-
Qu0 pri0re loco errotus exposuit, praetermittere licet. Quid enim impedit, quominus adstm de causa, scilicet qu0dos militaris
tam duit Osiritus. Macedoneis illum duisse statuamus 3 Sed 'tiam
alteram quam affert causam pr0bare n0n 08sum. Nam talis viri, qualis Amyntas erat, nomen mutari n0n 0tuit. Qui ab inferi0ribus gradibus pr0gr0SSus S ad Summum imperium, initi pr0feci non habebat n0men iam principum more c0mmutatum. Namque illa quidem tempeState mos n0mina rati0n Graec0-Γ0mana imp0nendi n0ntam erat communis et usitatus, ut plebis familia e uterentur. Univ0rsum in Sum illa consuetudo n0n Venit ante ea temp0ra, quibus Galatia in provincia larinam redacta est, ut exempla a Perr0t ipso allata d0c0nt. Ac tum princip08 0bilesque initium sec0runt neque eae p0puli partes, e quibu Amyntam rium SS0 0gn0Vimus. Ac si forte ips ille nom0 mutasset potestatem quandam iam assecutus, aliud certi sibi sumpsisset nom0 atque h0 Macedonicum, tetrarchicum nimirum vel etiam imperat0ris R0mani, ut alii lacerunt princip0siliorum temp0rum . . P0lemo, cuius in nummi legitur n0m0n
Non igitur sest, cur recedamus a sententia n0Stra, C pr certo licsit affirmare Amyntam nequ0 tetrarchica nequ0 0mnino Galatica oriundum fuisse gente, sed Maced0nica suaque ipsius virtute ab in prioribus ascendiSs ad Superiora.
De Amynta, stiolari regis scriba, t regni Galatici
Primum Amyntas in publicum processit a. 42 a Chr. Erat tum Scriba Deiotari regis. impseratorqu0 0piam auxiliarium ad Brutum et Cassium missus pugna adfuit ad hilipp0s 0mmissae Di 47, 48 cf. 49, 323. Quae munera et scriba se imperatoris saepius coniuncta inveniuntur in diadochorum ut dicunt ρgnis et altior0m quendam dignitatis et honoris gradum indicar vid0ntur. Aem0ria tenemus etiam Eumensem scribam fuiss regium Alexandri 00demque mod qu0 Amyntam Simul cum hoc magistratu impserium tenuiss militar0. Ac simillimo m0d utrique libertas quaedam erat agendi et potestas res suo ipsorum arbitrio gerendi, qua sex illa certe emanavit dignitate multumque adiuvit ut ipsi succed0r0nt 0gn0qu potirentur. Simit ac fortasse id0m fuiss0 vid0tur munus quoddam in civitate ergamena, cuius ind0le inscripti0nibus sic significatur: ἰ iam τῶν ursa μύτων ).
De hoc munere f. s. PSq. Cf. addington, mel de num II p. 10 sq. Inger Perg. p. 109- 176 cf. adnotationes.
22쪽
Praet0rsea hic titulus adem aetate occurrit in i gr10 Syriaco Τ). Haud dubinm est, quin hoc quoque institutum ori rinem duxerit a Mac sed Onibus, apud qu0 primum invenitur. 0mparari autem posS Vidsetur vir hac dignitat exornatus cum eo, qu0 D0Str in Imperi Vocamus Cancellarium. Summus serat civitati magi Stratus primus t0tius ρ iministor Ut umoni soli xandro ut 0n Ogenses Eumeni, ergami
regi, alii Syriae Ρgulis, Sic Amyntas fuit Deiotaro segi proximus et
Hac igitur pot0stat instructus myntas cum Galatarum opus Bruto auxilio missus pugna inti riuit Philip psensi. os priora in aut sempugnam cum equitibus O. a coniuratis transiit ad Octavianum et
Quaeritur utrum sua Sp0nte SU0qu periculo an Deiotari USSU
hoc consilium iniserit. Momm senus priorem plandit senti uitiam )ipso quo se transitu concludit Amyntam iam tum ad gubernaculii seipublica accessisse se pro Deilitar impserium quaSi Vicarium tenuISSP. Attamen se se liquet Amyntam a rege mitti non p0tuisS DISI SSumit ag0re ut res postularsent, neve occasionibus deess0t. Nam fieri pri,fecto non potuit, ut Amyntas spatio tam 3ng iniseri secto per nuntios, Si quid accidisset, rogaret, quid i x i ta iubi rρt. Ut tomnem eventum esset paratus, te uitia qua sedam agi ndi hiald ei erat. Ceterum ipsi M0mmsen opinioni tib stare mihi videtur, qu0 Amyntas regi 0 ipse Successit, Sed Castor.
Fortasse tota haec quaestio cohaserit eum SUCCUSSisin unpi ta ut
Gahitia facta; quapr0pt0 qua laserint illi a stat Gahitarum res, broviter animo sertustremus lHaud ignotum os Dolotaro suisses filium s iusdi m n minis, sul Caesar itemque senatus regium concesserat titulum A. 42 Deiotarus path etiam vivus fuit et Bruto auxilia illi misit Amynta impserat0re, quoniam ipse admodum erat 40nex. ut Dio teste St. Qua se relar omn0s concludunt filium ante patrem es S mortuum Rilde niuri R. Nam quae tandem fuit ansa, eur rex non filium impi ratorΡm Opi RS
ad messui duc stres iub0rset, si Amyntam tanta ram ri V poti stat93 Filius autem a. 43 vivus semoratur a Cicer0ns Phil. XI, 31 et 33). Paullo post mortuus essi videtur Nequ0 enim se posen ab Antoniopi irrogata nec sopirarchia hi tributa pi segno adiudicato quidquam traditur Qu0modo vero tam subito id si vita decesserit Pseimus. Suspicari licet contra omnium expoetationρα hoc pvstnisse. Cicer0 qnidom a. 43 40rbis amplissimis de illo os luitur: Usummam esse filio 4psem summam cingonii 4nd0lρα summamque virtut m Cum igitur in Galatia cis vita decossisset, qui unus init ib fluuitus m
lirincipatu succ0SS0r nonn facile adducimur ut put0mus Amyntam angustias istas in suam converter r0m ipsum quo segni seri h0r0d0m voluiss03 Quo forta Ss consili comm0tus ad 00 transiit, qu0s Victores futuros Aso xi Stimabat, et Ant0nium triumvirum sperabL sau torem ibi futurum Sso magna auctoritato, qui multum valeret ad
perficisenda consilia sua Galatiae segni adipiscendi. Neque Spem p0strem ad irritum cecidiss0 0m ignorat. Quamquam Galatia Deiotaromo tuo non illi sed Cast0ri data si, cui maius erat ius, qu0d Antonius negli ger n0n potuit. Quod factum est iam a. 41 a Chr. Τ). Quin vero seiotarus pater sup0rstes fu0rit pugnae hilippensi, dubitari nequit, id quod tuamquam nonnulli iam suspicati sunt, tamen nondum Grin lirmatum est argumento. At est argumentum qu0ddam statium i t indubitatum, ex quo me itur, illum apstri ad triumvirum cauSam 0Se alipti euisse. Si enim nummus quidam D0i0tari, in quo inuigo Fulvia0, M. Antonii ux0ris, impressa sest id qu0 primu SuSpicatus Stoictor Gardthaus0n Speci0s describitur sic ): Caput muliseris alae umseris affixae. R. A luna alis expansis insist0ns scipi0ni cuidam vitta circumliticato. Utrimques Dioscur0rum litui it0lla irnati.
Initium facianius a pari aversa. Ac primum quidem mem0randum videtur eandem fere aquilam hi numin Br0gitari SS0 XyreSSam. Qua ex causa c0ncluder licet typum illum fuiss0 Galaticum Sceptrum quoqu0 Vittatum utroque in nummo fictum est, quamvis forma hic descripta non phan stad0m sit et fortaSSe melius c0niungatur cum Sceptro in Amyi ita nummi impreSS0, de qua re infra erit agendum. Dioscurorum autem ibu nullam parant difficultatem interpretandi.
Significant pr0Dct iiii aliud nisi du0s ill0 triumviros, qui praecipue illis in segionibus summum obtin0bant impi rium Antonium et Octa-Vianum. sepidus tiam alias saepe neglegitur. Et in Asia potissimum prat ti)r Anti inium Octaviarius 80lus erat imperat0r, cui p0teSta Sqddi dam enit. Quibus in Asia res gerentibus Dei0tarus se ipse subiecit gratiamque eorum, Ut 0 se nummo lucet, assentatiunculis aucupari
Studebat. Nec mirum si, quod duo tantum triumviri in nummis in Veniuntur cf. 0h0n deser de sed imp. Ι, p. 48 Sq. Sed iam ad frontem inius ammmi accedamus Imaginem eo impreSSam adhuc Sim lilicem esse Victoria effigiem pronuntiarunt virid0cti. Ac rect quid0m: nam dubitari nequit, quin figura ali 0mata ea ignisscsetur. Attam se mirum in m0dum factum est, ut facies S0lay0ndretur nec t0tius c0nioris figura, qui typus Victoriae erat n0tissimu cf. e. Amyntae tetrachma Deinde qui pr0pius inspexerit,3 Buli de corr. hed. I, 285 II 364 e. a.' Hist. Rom. V p. 12 sq. . y Cic. pro rege Deiot. 13, 26 ad Att. . 7 Phil. XI. 12 ol cl. ib. 13 et Deiot. 9, 25. CL ἰρliter, p. 294.
y Cf. Sasset Νlim Zeit gehr. XII, p. 371 Head hist. num. p. 629:8 tiIli, 'ttere II, p. 176 ab. III. 56. - Imagines praebent Sallet et Sestini. Extare tria exemplaria Sallet indicat.
23쪽
statim animadvertet daciem non ii 40mam pulchritudinis undique
porsectam ess fictam ut est in d00rum imaginibus, sed vultus esse duros ac fere vulgares, ita ut certi cuiusdam h0minis esse videantur. Quae suspicio ad magnam adducitur probabilitatem, si ocul0s attendimus ad coma suggestum Coma 0re Sitat a fr0nt in partem
cognomin Fulviano ornabatur. Eisd0m attribuendus est t0mp0ribus, quibus ills Deiotari Cum 00dem c0mae suggestu eademque larma Victorias Fulvia hic fingatur, nulla dubitati relicta est, quin etiam hoc in nummo imago Fulviae, ux0ris illius fam0sa Ant0nii. incisa inveniatur. Etsi Vict0ria crinibus similiter suggestis fingi 0tuit
nam de0rum imagines saepissim pinguntur et sormantur ea c0nSu0tudine vestis et c0mae irdinandae, quae rex ipsa aetate in usum venerat 'amen in nummis illis in regi0nibus ensis mirum haud dubie esset, si Victoria eo m0do mata videretur, qu mulieres n0bith B0manae. Neque argumentum gravissimum mitt0ndum est: similitudo utriusqu0 faciei. Si vultus c0mparamus, et t0t ex habitu et singulis
lierem Cf. imagine l. l. et apud C0hen l. l. I, 1 descriptas '). Elucet igitur sti0tarum sup0rstitem fuisse pugnae Philippensi
atque ut totam per vitam, sic tiam in fine propriam naturam secutum vict0rum partes capessivisse triumvirumqu0 imperio es ipsum SubieciSse. Tempus autem, quo Deiotarus rex diem biit supremum, torminis iam aris definitis circumscribi p0test annis scilicet 2 et 41 a Chr. Cf. emoullicit. I, ab IV, 2.
' Optime coniectura nostra comprobatur marmore quodam Albano nuperrime reperto, quod Fulviae esse simulacrum docuit Helbi in monum.
De rebus ab Amynta rege gestis.
Dei0tar mortuo Galatia Cast0ri illi tributa est. Quod Strabo
pr0prium, quoniam Galatia nunquam iit rex Strab. XII C 547
eodem temp0r a Galatia seiuncta esse videntur. Neque enim audimus Cast0rem una cum Galatia etiam Armeniam min0rem regi0nesque Ponticas accepisse, neque hae parte c0mprehenduntur eis, quae
Amnitas a. 36, quo Cast0ri in Galatia successit, attributa sunt. Statuendus igitur est huius regionis dynastes quidam nobis ceter0quin ignotus Sque ad annum 33 a Chr. quo P0l0m0, 0nti rex, in illius venit p0t0stat0m'). Amyntas autem ab Ant0ni pr0pterda, qu0 transierat reique militaris p0ritia maxime videbatur esse inSignis, rex appellatus est Pisidiae App. mph. , 5). Qu0d actum est iam ante annum 39, priusquam Ant0nius in Asiam revertit'). Apparabat tum triumvirbsillum Parthicum copiasque quam p0tuit maximas cogere studebat. Itaqu0 0n0ficiis sibi obstrinxit mult0 Asia regul0 eisqu0 titul0s
Η0 autem etiam atque etiam premendum est Amyntam iam e0 anno regem esse appellatum neque ann demum 36, quo Galatias praesectus est. Qu0 quamquam ab mnibus fere neglegitur, tamen perSpicue apparet ex Appiano, qui . . scribit haec: στη δὲ καὶβasiaεaς. Cumque accedat qu0 Galatia s0la hunc titulum Amyntaqn0 indidisssit, dubitari nequit, quin huius t0rra rex fuerit Amyntas,
neque est cur recedamus ab Appian0. Quae Pisidia regi0ne Amyntae expugnanda plerumque erant, cum ccupata ess0nt a gentibus n0ndum cuiquam subiectis. Sed his de rebus cf. cap. VIII. Quantum rex primis annis in rem Subiciendo pr0lacerit, dici nequit. Quamquam verisimile sane est n0nnulla, quae Strabo c0ntinua quadam narrati0n tradit III, 6, 4e. 569), partim iam illa a0tat facta esse, tamen eis ipsis temp0ribus n0 tam sui ipsius imperat0 quam ni0nii triumviri minist0 fuisso videtur. Singula quidem persequi haud p0Ssumus, qu0niam pauculavsi lare nihil mem0ria superSunt. A. 3 cum tandem nt0nius ipse multis c0mparatis c0piis in Parth0s pr0ficisci 0luit, nistrum n0nnulla nova instituit et Amyntast Dio 49, 33 et M. Marquardius hanc lacunam non animadvertisse
24쪽
regi quem ea, qua ille speraverat, expleviss laudem qu imperararisphphriss statuere licet, Galatiae tetrarchia assignavit una cum par-
ibns quibusdam Lycaonia sit Pamphyliae Plut Ant. 36 Di 49 2).
Castor Id quem di0tar in Galatia succ0ssisse vidimns, laclass0 mortuus erat. Vol si hoc mavis, putare etiam licet e reget: illum fgs am0tum aliaqu0 in terra, Paphlagonia laclasse collocatum. Cunstat enim filium eius, Dei0tarum Philadelphum, p0stea huius regni suiss dynast n. AEquidem verisimilius esse censeo CaStorem mor-
Parth0 sns septa intρrsu rit nescimus. Verisimit videtur eum, qui tantis opibus ab imperator erat exstructus, fortasse se ip80 0nsili0, ut contra Parthos auxilium serret, setiam pr0sectum ess cum Antonio in illud hilum tam0sum, quod haud pr0spere eventas n0tum est. Traditum ver nihil St. . D rebus autem anno sequent gestis Script0res nonnulla reliquerant, sit c0mperimus Amyntam multum ad Sextum Pompeium com-
st elisinthiam Antonii hs commisserat. Nihilo secius occulte c0pias sibi 40mparabat Ant0ni0que insidias cuiusque Ἐ0nera 0liebatur. Quar C. Furnius, Ant0nii legatus, qui Asia imperium tenebat, Veritus , subito id imphtum laeseret, c0pias contraxit e subiectis gentibus sit honobarbum proximi xorcitus duc0m, et Amyntam regem ad s040cavit. Pompeius ver cum mendaciis n0l diutius prop0Situm celar posset, ips0 Lampsacum oppidum prodition c0pit Cyzicum auto a gladiatori in illa in urbs pro M. Ant0nio infirmetis lacliter
dessensum expugilare non p0tuit. Ium in Troad victoriam ρpoctavit a Furnio ac Nicaeam si Nicomediam in Inani a0degit 40testatem. Cum autem ni0nii classis e Sicilia advecta cum Titio sese coniun- siret Pomppius naves suas incendit asellumqui terra 80lum gerere constituit Quibus factis haud pauci, quomni consilia id non cura-v0rat Quesm sesseruserunt se ad host0s transistrui it mayopiser n0ctu in aesidiam lithun iam confugit Quem ratatim qu I Si cuti NIHIS, Titius Amytitas, sub vssporum in cursu nancti Dc0miit castra neque ea vallo fossaque circumd0dserunt rati noct0m sibi iraesidio sutura in sisss. Pomphius aut0iii sta ipsa nocte illos eum sellastis aggressus
V In his robus deserihondis sequimur Appianum qu auctor est conrati limus omnium. ni de is memini. Fons auteni ex itii ortu
nian irrisavit fortasse Strabonis erat opus historien Drroμνη uarii ut Otto
α Νάm risum sinenla neglegit deinde antem e deserIptIOIie abrasino data I et Amyntam non errore quodam hie SSE OmIDatum. Ν τε enim unoetium loco quasi in transitu mem0ratur, Sed praeelpuum tenet locum totius descriptioIus emph. I, Id sqq. l.
mult0s interfecit et aliquantum 608 0st e reliquit. Qui tamen
nihil0minus vehementer eum Secuti fame et in0pia de presserunt, ut ad 0lloquium cum Furni venir Vellet. Qua venia data Furnius, qu0cum S0l Ses esse acturum P0mpeius dixerat, resp0ndet: 0 ad se ille sese c0nserret, sed ad Titium, qui iussus Assit aut armis illum persequi m0rtiquo tradere aut, si pacem praeferret, ad Ant0nium cum summis deducer h0n0ribus. 0mpeius Ver cum di arderet in Titium, qu0m ingratum SSe iam Satis c0 0verat, nec Furnium adduceret, ut aliter sentiret 80S Amynta traditurum esse dixit. silia quidsm 0ndition a Furni accepta discesserunt. Tum P0mpeius, quem tamqn s esse Titi traditurum mnes expectabant, n0ctu castrorum ignes, Stati0nes, tubas, ut erat Sus, curari iussit, cum ips0 paucis cum expeditis e castris effugit ac quam celerrim ad mare pr0ficisci Titiique class0m incendere volebat. Qu0 pr0p0situm certe conSecutus esset, nisi Scaurus eius consilia pr0didisset. Quibus auditis Amyntas cum equitibus D persecutus Pompeium, qui n0 erat equitatu paratus, m0 urgebat. Ille autem, cum e temp0r plerique
transirent, ab innibus ser derelictus in Amynta fidem ac p0testat mnullis pr0p0sitis conditionibus sese commisit. 0d0m ann0 35 Mileti iussu Titii supplici capitis affectus Sty). Sic Amynta r0gi contigit filium illum P0mpei Magni capere
Simulque bellum ab eo c0ntinuatum c0nficere. Videmus rursus fuisser0 militaris p0ritiam Drtitudinemqu0, qua excellebat hac qu0que in expediti0n0. E Galatarum equitibus optim instructis mnibus tem-p0ribus Γ0mani magnum ceperunt fructum neque semel tantum Galata res felicem ad exitum perduxerunt. Cum bellum int0 Octavianum et Antonium xardesc0r0t, Amyntas rex a partibus stetit Ant0nii, patr0ni sui ptimi. Ut ant0m mnibus de rebus in h0 bello Actiac gestis, sic etiam de Amynta pertenuem et exiguam habemus n0titiam. 0nstat h0c unum ad Octavianum illum transfugiss0. De Singulis aut0m rebus certi quidquam n0nc0mperimu ac praecipu0, qu temp0r pugnae transierit, diversae
rideret a plerisque es derelinqui, veritum n etiam Qu. Dellius et Amyntas, quos ira liraciam et Macedoniam ad 0nducend0s milites misserat, sesectionsem moliretitur, profectum Ss ad os per imulati0nsim auxilii eis ferendi si quid acciderit. Utrum vero e0 4SSe- Mileti nomen tradunt Strabo III, 2, 2, C. Hi et Appianus l. l.).
Apud Etrabonem rame e schedis Lachmanni correxit Μιδαειω e Dion. Ca88 49, 8 Attamen nequaquam haec sententia defendi potest. Namque et trabo et Appianus dicunt ompeium interfectum esse Mileti Dio contra scribit Midae illum 8Se captum ac postea interfectum. Quod quo loco Sit factum. Ilentio praetermittitur. Optime igitur utrumque conciliatur
25쪽
cuius sit necne nescimus. Dio ad res Actiacas narrandas redit neque Amyntam transfugiSS0 mnin c0mmemorat.
Deinde apud Plutarchum Ant. 1 legimus Amyntam Ant0nio
ad bellum Actiacum auxilia submisisse. Ipsum uiseni non adfuisSee Verbi plane apparet. Nani 0stquam mem0rati sunt, qui ipsi venerant, eqmantur haec: ἐκ δ LIOPTOD Πολέμων moaro επεμπε
Λυκaονων a Laiarcῖν Iastia υς. Deindo id0m c. 63 auct0rest ad Octavi an uni transiisse rept0 Amyntal set seiotarum ant ΡU-gnam naValem. Dei0tarus autem rex est ille aphlagoniae, cui c0gnomen Philadelph0. Qui quando transfugerit, Dio Cassius accuratius enarrat 50 13 . Cum enim equites Antoni succurrentes a
M. Titi si auro Statili fugati ess0nt, multi desec0runt, int0 qu0Set Dei0tarus. Quod stldor dicit p. 295 Plutarchum prior loco
errare vel segligonter bi qui en in c. 63 Aniyntam ilisum adfuisse tradat, non recte adn0tatum est. Neque senim se lutaret, c0nelu dendum est reg0m in ipsa acie ut ita dicam transiiss0; sed verba optim sic intoll0guntur, ut sinipliciti, transitus laico se tempori neglect significetur Atqu0 adem tradui itur a pilo in atserculo in). Neque obstat denique testim0nium quintum, lu0d est apud Horatium in pod. IX, carmin illo ad victoriani Actiacam celebrandam c0mposito: Ad 0 frementis sirierunt bis mille equos Galli can0ntes CaeSarsem ). Nullus alius auct0 tam xpressis verbis illud Gahitarum transfugium c0mmem0rat Attamen sequiturn sex iis Amyntam adfuissse Phitarchus memoriae pr0didit regem auxilia misiss0. Quid igitur impedit, ne ea isSa SSe Statuamus, quae oratius illis flari landibus ΘΙtaque mnia, qua a Script0ribus narrantur, Dptim conciliaritur neqU Ullus scrupulus sestat Amyntas eum v. sellio in Macedoniam missus defectionsem molisebatur. Quar Anti inius timor c0m-m0tus in eam regionem profectus, Sed fortassB 0 non asSsecutus St.
Auxilia ver ab Amynta iam anista, initi totius belli, submissa sesse e lutarcho scimus nec verisimile insuper vid9tur eum sexercitu illum in Mac0doniam ivisse. Num uisem e Maced0nia Innin lion rediserit, ut Drumannus putat hist. Rom. I, 27), diiudicari nequit. Statui sane cum pr0babilitate quadam licet eum n0n ad ipsam acisem BVertiSSe, cum metuerset, D eadem in s animadv0rteret triumvir crudelitate, qua in omnes, quos Suspectos tum habebat . g. in Iamblichumst Qu. ostumium.
Η0 unum igitur certum est in eis, qui ant0quam pugna fi0ret ultima et gravissima, ad 40stes transfugerunt ab Ant0ni0 etiam
unum ipse c0ntuliSS0t, et Archela0, Cappad0cia regi, et Amyntas psepercit regnumque, cui praefuit, denu ei 0ncessit Di0 Cas 51 23 Atqn addidit etiam Ciliciam Asperam, qua Cleopatra ant0 ab An-t0ni data tunc quidem vacabat in), et permisit, ut regnum amplificareta quae n0ndum SSent capta, Xpugnaret. Sed priusquam proficere p0SSet, defendere causam suam Amyntas
c0actus est A. 30 enim, cum Ant0nius causa iam perdita Antiochiam conla isset, idem illi Serva rurit li0mines χ0nt0mpti quidsim tum Ver meli0re multiS, ghidiat0res qui Cygici ad ipsius Ant0nii lud0 et spectaculi comparabantur et exercebantur Di 51 I Qui cum de d0mini clade ac calamitate audiviss0nt. statim ut si labo
rant Succurrerent, ad Nilum verSus pr0fecti sunt, quo in itin0r multa
Antonius nulla mitteret litteras, Sese submis0runt illius p0testati sac0nditi0ne, ne gladiat0res essent in p0Sterum Quibus in perturbati0nibus Amyntam Suam ipsius causam regnumqu0 defendisse credore licet. raditum ver nihil est ac lanasse n ips quid0m ill tem-p0r domi erat. Quantum autem pr0fecerit in regno su expugnando et firmando AuguSt talpserat0re, e Strabon c0mperimus. Qui tradit XII 6 3 cepisS illum Derbsen et Larandam in Lycaonia seridi0nali sitas regitum qu Antipatri Derbetast, hi tronum ducis tyranniqu0 praep0tentis, delevisse eique ipsi 0rtem obtuliss0. Quibus factis r0giam a0discaro
c0epit Saurae vetere eiusdem n0minis urb0 0structa. Sed pus persicere I 0 c0ntigit. Nam rursus m0dias in illas g0nt0 Dr0- cISSIma Taurique In ipsa Visc0ra penetravit, ac prosper initi h0c evenit, cum multa a Stella, in quibus Cremna, everterset. Cum autem Homonaden Sium interi0ra adiisset, p0 ux0ran illorum principis insidii captus Simulatu int0rsectus est '). Quod factum si a. 25 a Chrvel paulliali antea. Nam h0 quid0m ann Augustus Galatiam in pr0VIncla 10rmam redegit Amynta mortu0, ut i scribit 53, 26)β)
26쪽
D Amyntae regno. Galatia in pr0vincia Drmam ab August a. 25 redacta n0n0mnes eaSdemque c0mplexa Si partes, qua Sub Amyntae qu0ndam
c0niuncta fuerant diti0n0. Sed n0nnulla mutata Sunt singulaque diligenter n0bis erunt perquirenda'). Strabo quamquam disertis verbis dicit' t0tum terrarum tractum Amynta olim Subiectum in p0testat0m unius venisse imperat0ris B0mani, tamen n0 accurate hanc rem describit ut aliis l0cis docetur. Tradit enim ips0 Ciliciam speram ab Augusto datam esse Archela0, Cappad0ciae regi XIV, 5, 6 eandemque antea ab Amynta possessam fuisse 00dem l0c0 0 ign0rat. Praeterea Di Cassius auct0r est Pamphyliae urbes, quae lim Amynta paruerant, a Galatia pr0vincia seiunctas et ipsarum iuri administrati0nique esse redditas 53, 26). Quibus exceptis t0tum Amynta regnum a Romanis occupatum St, et rectam ingredimur viam ad Singulas partes c0gn0Scendas, Si primum quaerimuS, qua pr0vincia c0mprehenderit partes deinde quae ex eis iam Amynta fustrint adiudicatae, qua n0n. Extat titulus quidam h0n0rum Bellicii 0llertis, qui pr0praet0rerat Galatia pr0vincia sub finem saeculi primi p. Chr. Qua in inscripti0n partes, quas illa quidem aetat pr0vincia c0ntinebat, sinumerantur hae Galatia, isidia, Phrygia, Lyca0nia, ISauria, Paphlag0nia, P0ntus Galaticus, 0ntus 0lem0nianus, Armenia C0rp. inscr. Lat. III, 291). Galatiam, qua prim l0c ut omnium gravissima n0minatur, Amynta subditam fuiss iam satis c0 0vimus. Pisidia ver prima sui pr0vincia, quam ille ab Antoni acc0pita. 39, 0tiusqu0 regni Amyntiani erat rigo ac quasi stirps. Quam regem ipsum duxisse patriam, ut ita dicam, cum caput regni aediscare Isaura vellet, M0-Senus primus SuSpicatus est'), qu0cum quamquam Isauria vulgo hab0tur Lyca0nia pars nec Pisidiae, tamqn quidem consentio, cum Amynta simul cum Pisidia ast ipsa regio attributa ess videatur. 0tam ver Pisidiam rex sibi subic0r0 0n 0tuit, quoniam praematur e vita decessit. Atque ea ipsa de causa, qu0dn0ndum mnia erant expugnata, R0mani p0stea oppida Pamphylicas Ciliciam speram a provincia separaVerunt. Cremna in m0dia isidia sita ab Amynta capta est itemque Sagalassus, caput huius terra p0steaqu0 prima ut vocatur Pisidias
Nonnulla ad haec cognoscenda data occasione protulerunt Perrotus
XII, 5, 1 C. 567 et , 5 C. 569. y hist. Rom. V p. 308 adn. 1.
urbs Τ). Qu0 apparet e Strab. XII, 6, 4 et 5. Selgen autem n0nsnbioctam fuisse idem d0cet, cum de inc0li huius ppidi sic. scribat: νυν δὲ πήκοοι τελέως γεγοναοι G εισιν ν τῆ πο Ἀμυντ τε raruis πρότερον XII, 7, 3), qu0 0c mea quidem sintentia dom0nstratur h0 0ppidum p0Sthac demum ad ea, quae Amynta olim fuerant, addita esse φ). Nec Sandali0n Sub regis erat diti0ne, qu0d oppidum iis c0natus quidem ille est armis aggredi Strab. l. l.). Pisidia m0ntium iugis vallibusque incisis maxime si difficilis adhuntibus itaque ab incolis viarum peritis sine magno lab0r delandi p0test. Habebat oppida ab ipsa natura ptime munita mnibusqu0tρmp0ribus magnas paravit difficultates eis, qui interi0ra ingressi vi
occupar studerent'). Itaque etiam Amyntae primum ac summum orat negotium, ut Singul0 dynasta pertinaciter resiStentes frang0ret, priusquam re vera Pisidia fieret rex.
Tertio l0c in titulo laudatur Phrygia. Ac Phrygiam, quae
dicitur Magna, cum Asia pr0vincia fuisse c0niunctam inter omnes constat. Hi d ea tantumm0d pari dicendum est, qua Euron0tum vorsus sita est, de tractu ill Pisidiae et Lyca0nia vicin0. Amyntas autoni p0ssidebat Strab0nis auct0ritate haec: την Ἀντιο ιαν νην
ad isidiam p. 577 qu0qu Amynta vindicatur. Sacerd0tium enim erat hac in urbe, qu0 Amynta m0rtu Sublatum est a R0man0rum togatis ad hereditatem ius cap0ssendam illuc missis Apamea Cib0tus n0n erat ius diti0ni subiecta, ut d0m0nstratur l. l. certissime autem Ap0ll0nia ita ut 0 μεχρι hic p0sita sit sensu ut ita dicam inclu-d0nte. Primum enim ea urbs Galatia pr0vincia erat Scripta, ut fragmenta d0cent inscripti0nis cuiusdam ibi repertae, quae eadem contin0bat ac m0numentum illud Ancyranum ). Deinde autem tephanus Byzantius eam isidia0β), Strabo Phrygia tribuit, nec nimis audacter c0nclusum ess videtur Stephanum a d causa ita ScripSi880, quia p0Η0nia c0mpr0h0nd0batur regno Amyntian0, cuius Stirpem ipsam isidiam fuisse vidimuS. Praeter quas urbes Amyntas parisim sibi hab0bat aliquam Phrygiae, quae Vocatur ar0rea. Quam ver regi0n0m Strab hac v0c0 Significet, n0 plane apparet. 000 Supra exscript seiungit Anti0chiam isidia a Par0rea it0mqu in Phrygia discernuntur λιτε al-
tant Selge ut Sagalassum non provinciae demum, sed iam Amyntae regn0suisse assignatas. Strab0nis autem verba talem sententiam meo quidem iudicio non admittunt. y Cf. teperi Lehrbuch d. ali. Ge0gr. p. 127. M in Perro I. l. p. 39 fragm. huius monumenti V. apud M0mm- senum res gestae D. Augusti tin).' s. v. p0llonia n 1 cf. erro p. 39.
27쪽
ἄρειος λεγομενη Φρυγια a s προς Πισιδι κa τὰ περὶ Ἀμοριον C. 526 ad sin). Quibus l0cis distinguuntur Phrygia et Parore et Pisidica. ar0rea aut0m ipsa alias accuratius describitur sic: μεν
cum pr0babilitat quadam efficitur. Itaqu0 regni Amyntiani qui fuerint hac ex pari fines, ita Drtass0 definire licet, ut Orcistus, m0rium, Phil0mstium, Anti0chia, poll0nia includantur. Quibus t0mporibus rex has acc0perit regi0nes, Si 0d eas accepit neque sua vi ac V0luntate arripuit, pro certo affirmari n0quit.
Traditum nihil plane est. err0tus cum libertat quadam iudicandi nec in verisimilitudine dicit Antonium aut Augustum i 0disse. Ego quidem putare malim Amyntam, cum a. 39 ab Ant0ni Pisidiaq
Iam transeamus ad Lyca0niam Di Cassius tradit Ant0nium Amynta una cum Galatia partes c0mmisisso Lyca0nia et amphyliae 49, 32). Qua fuerint hae partes, cum pluribus n0 perSequatur, breviter n0bis ac d r qua0rendum est. Idem scriptor ali l000 53, 26 simpliciter pr0nuntiat Amynta m0rtu Galatiam cum Lycaonia ad imp0rium Γ0man0rum recessiss0. Et lutarchus Amyntam appellat segem Lyca0num set Galatarum' Ant0n. 1). Sed apud
utrumque Scriptorem V0rba universo magis quam diligenter et ad hist0ria fidem p0rscripta sunt, cum partes Pisidica0-Ρhrygica omnin0n0n 0mmem0rentur. 0rtasse ab utr0que talis c0niuncti 0 0mmuni
Vergens e regia Amyntian excipitur. Id0m Script0 Singula quaedam eisdem de regi0nibus narrat. Hater enim Isauria sita sunt 0rb0 ac Laranda oppida, qua Amyntas xpugnavit, ut iam vidimus. 0π0 aut0m 0mperimus regi in campis huius pr0vincia late patentibus ac l0cis quasi desertis greges fuiss0 vium et caprarum trecent0s XII, 6, 1 e. 568). Qua illa in t0rra eximi nutriuntur optimeque creScunt. Etiam n0stra aetate genus illud caprarum 10ng m0llique vellere in
Pr0vincia autem Lyca0niam fuisse addictam praeter inscripti0nem illam Di0nisqu0 t stim0nium tiam t0lemasius d0cet, qui μερος τῆς κaονὶς illi tribuit 5, 4). Insuper alia si inscripti Iconii reperta ), in qua επίτροπος Caiarικγῆς nasχεὶς ccurrit. Unde Sequitur Ic0nium qu0qu pr0vincia itemque Amynta fuisse subiunctum.
Lyca0nia cum Asia pr0vincia c0niungitur; seiungitur autem tetrarchia Cf. Forbiger Handbuch II, 338 adn. 44.
28쪽
ex Lyca0nia, qua parte Galatia c0nt0rmina est, civitatium XIV urbs celeberrima Ic0ni0'. Quam tetrarchiam eam esse partem quae Amyntae paruerit, recte err0tus c0niecissu mihi videtur p 38 adn. 1 Addendum est, qu0 Plinius ali l0c0 0minat p0pul0s ac tetrarchias numer CXCV Galatias' l. l. V, 32, 146), ubi Galatia0n0min ea certe c0mplectitur, qua Amyntas p0ss0dit δ). Ceterum tetrarchia n0ti in miles regni Amyntiani partes pr0pagata esse videtur aut Statuendum est iam antea etiam in Lycaonia fuisso tetrarchlaS, Unde n0Vum argumentum pro sententia a n0bis cap deIensa peti 0test.
Qu0dsi Ic0nium Amynta vindicamus, qua0sti oritur, qu0m0d0h0 c0ncilietur cum Strab0nis verbis XII, 6, 1), e quibus apparet 1c0nium a 0lem0n qu0dam ccupatum esse. Qui P0lem dynastes est Olba sac0rd0tii et ab Antonio Cilicia partis rex a 3940minatus est . Negnavit ind0 ab h0 anno usque ad 29 Saltem a Chr. quem annum dicant nummi ultimum β). Cens0ndum igitur si usqu0 ad illum annum Ic0nium in p0testat remansisse P0lem0nis, Amyntam autem h0 0ppidum ultimis demum regni sui annis p0ssedisse P0l0m0n ex illis regionibus am0t0ε). Lyca0nia c0ntermina vel pars huius pr0vincia m0ridiana est Isauria, in radicibus ipsisque iam m0ntibus Tauri sita. Quae rhetoquin Amynta fuerit subdita, haud dubium est, qu0niam caput 0gni ibi exstruere V0lebat Isauri vero, Dr0cissima gens, cum Cilicibus piratis Iuncti 0manis semper magnas attulerunt dissicultates eisqu0Drtitor restiterunt '). 0 igitur miramur, quod hac ipsa in regi0ne quasi In Visceribus t0tius ρgni Amyntas regiam aediscar intendebat
neque audacia minus quam prudentia regis c0gnoscitur. - 0π0tus
insuper animadvertit a Plini Lystr0n0s gentibus attribui Galaticis n. b. V, 43). Lystra autem ppidum est Isauriu0. - Quo Ver0 temp0r haec terra regi sit adiudicata n0 c0mperimus Strabo gene-
y Marqu. p. 386 adn. 1. M Plane perVersa sunt, quae orbiger exposuit ter silichere ess dira b6 Plin. V, 27, 25), bis e vo den 6mernis de ProvinΣΚappadokIeu eschlagen urde Handb. II p. 314 ad 94 Partem Iorientem pectantem e Plinii verbis solis esse conclusam puto. Id autem ad xalatIam 'inyntae regnum duissae attributam. Nais orientem
fers 8 Deinde Polem Cappadociae rex nunqiIam omnino nil Quis sitntelligendus, 'am supra diximus Cappadocia inde ab anno 36 usque ad 17 9 Chr. in potestate fuit Archelai. Φ Forbiger l. l. V p. 320.
ratim R0man0 mem0rat singulaque mittit. g quidem putar velim eam simul cum Pisidia Amynta traditam esse a. 39, qu ann illo medias has in gentes imp0situ est a nimirum c0nditi0ne, ut illis subisictis sibi ipse regnum conderet ac firmaret. 0rtis finibus n0nerat haec pr0vincia tum terminata itaque regi0n0s t Pisidiaq- Phrygia et Isauria facillime ei adhaerentes apparuerunt id00que
Galatia coniuncta esse videtur'). regii Amyntian segregatae, pr0Vincia n0 Sunt inclusae Cilicia spera et Pamphylia. Ac pri0 quidem t0t Amynta erat, ut iam d0cuimus. Suscepta est a rege n0n ant pugnam Actiacam, cum antea ab Ant0ni Cle0-
Pamphylia aut0m illo quasdam accopi part0s ab Ant0ni una cum Galatia sit Lyca0ni a. 36 Di 49, 32). Etiam p0stea, cum
pr0 cia instituebatur, n0n niSi 0ca quaedam sex amphylia mem0rantur Di 53, 26). Qua urbes e potissimum consili Amyntas tributa sunt, ut aditum sibi pararet 0 paratum hab0ret ad mare ε). Necessarium nim erat, si rex g0ntes illas agrest08 mnibus ex partibus pprimer volebat, ab utr0qu later in faucos visceraqu0 0ntium p0netrar0 ut 0ditum h0stibus praecideret ac sp0m fuga t0llersit. Qu0d ptim assequi p0tuit oris occupatis Gentibus nim ad mare adiacentibus, qui m0ntanis perpetuo auxilia submittebant, h0 m0d0 vias interclusit lantemque bstruxit magnum, ex qu vires c0piasque
Et acc0dit altera causa. Iam antiquitus in illis ipsis amphyliae urbibus Graecorum mores accepti l confirmati erant ita, ut Amynta regn0 0v ac quasi se barbari ad cultum sc0ndsenti nil
Neque igitur solum aditum maris t0tiusque mercaturae, Sed etiam omnia b0na et c0mm0da, ut sunt in l0cis humanitate exp0litis h0cm0d Amyntas ibi c0mparavit ut . . e nummis regis diScimUS, qui mnes in Pamphylia signati Graecos st0ndunt tuos. Quibus nummis nisi hasce urbes Amyntae attrimer lic0t: erg0n Olbiam, Marqu. I p. 359.
2 arqu. I, 359 et 369 - Perro I. l. p. 5
Similiter iam errotus uspicatus est l. l. p. 37.
29쪽
Magydum, Siden cf. cap. XI). Etsi certissima quidem argumenta
hac ex re s0la Ilon p0ssunt duci, tamen quid impedit, ne urbes amphylia0, quas ei traditas esse c0nstat, ea esse censeamus, in quibus nummi eius signati sunt 3 Amynta aut0m mortuo et Cilicia spera et amphylia urbes ab eius regu seiuncta sunt pr0pterea, qu0 a sept0ntrionibus rant gentes ind0mitae, quae magnas parassent difficultates ad stas part0sc0niungendas cum pr0vincia. Cum igitur omnimnis administratio
nimis fuiss0 diffficilis, Cilicia Aspera Cappadocia attributa est, amphyliae ver urbes pr0priae sunt redditae dominati0ni libertatiques ). Amyntae igitur regnum sic a primordiis ad magnitudinem pr0Vectum est:
A. 39 Ant0nius triumvir inter ali0s etiam Amyntam regem nominavit. Qui iam antea R0manis amicus ociusquρ laserat illoquis temp0re Pisidiam accepit gent0sqn conterminas nondum subisectas. Magn0 Ver cum Studio aggressus, qu0d sibi propositum lialiebat, Phrygia partes Isauriamque expugnavit, multa instium castellad0struxit, latr0num ducps int0rlacit. Quibus factis cum virtus eo-gnita esset, ab Ant0nio success0 destinatus est Castoris in Galatia simulque additae sunt ad segnum amIilificandum illarul RSqU regi Olle Sc0niungendas Lycaonia partes quai dam et nonnulla Pamphyliae urbes, quibus aditum haberet apertum ad mare, qualem set Deiotari regnum habebat ac septentri0nem quidem verSus in regi0n Pontica. Amyntas autem ut tantum regnum firmaret interi0raque stabiliret, 0peram dedit. Regiam aedificare c0epit IsauraB, nummD Signandos curavit in partibus Gra0c0runi cultu iam xpolitis, gentes liberas subiscit. In 0li Actiaco ad a, Ca0saris transiit, qua de cauSa0mnia, quae possidebat, denuo ei 0ncessa sunt Cilicia Asp0ra insuperaddita. Denique suscepisse videtur etiam c0nium, qu0d oppidum usque ad annum 29 olemon Olbiensi paruit medioque in regn0 8u0 erat situm A. 25 a Chr. rasematura mori e vita decessit Ρglmmque n0ndum perStructum R0man0rum subiectum est imperio. 0mprehendit autem t0tum hoc regnum Amyntianum easdem sere segi0nes, qua antea Cilicia provincia, quae a G2 a Pompeio constituta Pamphyliam, Ciliciam Asperam, isidiam, Isauriam, Lyca0niam c0mplectebatur ).
De Amyntae regis liberis. Augustus cum Ammia regnum in pr0Vincia formam qdegit, liber0 eius plane neglexit Di 53, 26). c d filio sos notitiam
quandam habemus in Scripti0n quadam una cum m0nument Ancyran0
reperta δ). Qua in tabula ludi describuntur quinquennales in mem0riam templi D. August dedicat Ancyra instituti. Inter nomina autem eorum, qui ad hos ludo celebrandos spectacula vel similia prop0Suerunt, Saepius ccurrit milat χενης asiaec o Ἀμυντο υιος, qui munific0ntia fuiss insigni itaqu0 magnas dicitias a patr0 relictas possedisso videtur. Cuius filii n0men mirum certe sest. C0nstat nini Pylaemqn0 0880 0men quasi hereditarium Paphlag0niae regum, quorum origo deducebatur a Pylaemene her00 illo om0rico '). Sic Justinus dicit: Ρylastmenes, aphlagonum regum nom0n' hist. hil. 37, 4, 8 cf. Or08 V, 10, 2). Amyntae autem a0tate aphlagonias r0 0rat Deiotarus ill Philad0lphus, Cast0ris filius. Qu0m cum Ρylaemenidum genere pr0pinquitat ceter0quin n0bis ignota c0niunctum fuiss pro certo habere licet'). 0nne igitur mirum videtur, qu0d Amyntas regis filius, heros ut vid0batur magni regni, n0men prae Selari aphlagonicum An nimia c0nclusum est audacia etiam Amyntam cum illo gener in affinitatem quandam perveniss03 0rtass0 filiam huius familia in matrimonium duxiss08 Qua rati0n Amyntas, ignobili familia natus, homo ut ita dicam n0vus, ordinem sibi mai0rum imaginesque e0mparaVerit atqu0 etiam cum Galatarum gente tetrar-ellica, e qua si0tari pater oriundus erat, pr0pinquus factus SS0t. Quod an alisinum stri fuit ab Amynta c0nsiliis et natura. Num
30쪽
horoditas qua0dam indicatur. Conced0ndum sero est Amyntam testamqnto non regnum divitiasque Romanis solis l0gass filiosquρ abh0reditat exclusisse Attamen sunt, cur tale luid suspicemur. Verba
liuidsem Strabonis Antiochia Pisidia sac0rdotium Men Arcasti sublatum esse ab eis, qui in mynta hereditatem mitiserentur' C. ii pro tali sententia afferri n0queunt. Nam V0x Dio νο usa hic posita haud dubi non propria noti0nis vi int0lligenda st . Sρ accsidit alia res. In inscriptii inibus illius aetatis plures inveniuntur Amyntiani. Exempla adhuc inn0tuerunt haec in):1. Gaa Amyntianus
quam Ca0saris privati. Cum senim Amyntast segnum sub Romanorum venirpi diti0nsem. 0rvi novo subiecti impseri cognomina acc0Iiserantsins, qui ante dominus laserat ut erat usus. NequB Amynta nequo Augusti fuerunt servi privati, sed solum segni e mm . sequ aliud
quidquam d0mini cognomine significatur atqu0 id quod nos dicunus halaerlich, oniglich. Sic etiam is qui loco 2 semoratur Amyntiarnis
vocatur, quamquam sacerd0 tantummod est in regni parte, quae olim Amynta paruserat. 0rtasS unus si X Bis quom magnum
At qui loco nominantur, seri non sunt strvi publici,s0 privati, et alter quid0m Caesaris ipsius servus, alt0 Livia est libertus, qui, ut 0mmsenus dicit sex 0reditat Amynta rogis in Augusti uxoris pot0statem venit. ' Vidsemus igitur prV0s, qui antpa Amynta fuerant, a Caesar ipso R0mam translat0s et in sum privatum d0mns impseratoria adhibitos sesse. Quomodo antpm ne pripotuit nisi stroditat quadam Cur tand0m Augustus servos illis regi0nibus sumpt0s rebus suis privatis attribuit Pro serto igitur habstas selim parisem sti familiaris ab Amynta rego Augusto r0lictam
esse testamento aut alia nescio qua ratione. Nec mirum tale quid videtur Scimus m. etiam Herod0m regem Caesari liusquq uxori Cf. Ηneisse in Mitteil. d. deuisch. Inst. rom. Abi. III, p. 223. Herm. ΙΙ, p. 158. M.
De nummis ab Amynta rege Signati S. D nummis Amyntianis iam uberius disputavit dux d Lun10sa. 18 45'). Sed haud pauca ind0 ab h0 tempore adiecta Sunt, accum praeterea multa Sint 0rrigenda, ultim h0 capit omnes numm0Sab Amynta cusos c0lligamus et describamus.
littera exscullita inveniuntur, cetera c0nsentiunt.)Quem yI um Luynses, quocum consentio, Phrygiae SSe pr0prium scribit. 0rculsem ac p0neniostfert ad cultum Cybeles essinuntiae. cuius Sacerdotium Amynta imp0rio erat subditum Litistra, Midas lam Oppidum significari proposuit, qu0d fieri poss0 neg0. Midaeum senim situm si in Phrygia qua vocatur Epictotos Strab. XII. 8, 12 e. 5263. Cum autem Amyntas, ut vidimus, Phrygiam ar0ream tantum nequ0 eam tuidem totam p08Sideret, haec urbs ei non erat Subiecta nequ in immmis legenda st Fortass0 0gitandum erit de Magyd Pamphyliae, quas infra saepius recurret. Nihilominus typum eS8 Phrygicum conced0, quoniam persaepe factum est, Ut numm0rum
Imhoosus-Blumst Amynta etiam mult0s alios nummos iuSdemtSpi attribuit, qui antea ad Moageten, Cibyrae regem, referebantur. Descripti0n accurata h0 loco n0n pus ess videtur. Si quis pr0pius ad eam accedere velit, ad ea delego, qua ille . . exp0Suit Joseph ant XVII, 6, I beli. Jud. I, 32 7.