장음표시 사용
31쪽
- 23 mulieribus ingredi las erat. Paroriae Pallanti a Pausania notatur. Νec addo quae de Cerere Eleusinia, de magnis deabus, de Despaena, Cerere illa altera , retulit. quanquam Omnes Vinculo arctissimo Δήμητρι conjunguntur. Quid inulta' Δtis non magis quam Δήμητρι regio LF ei dicata erat Hoc moveor insuper quod nullis urbibus aut correλισε dea includitur. Pro templis antra , lucos , megara ε habet; quod haud incertum antiquitatis signum arbitror. με 'ρ sicut Teut omnibus communis nec ab ullo praeoccupata videtur : gentis dea, non nationis aut civitatis unius est. 0uae de dea propriae fabulae narrabantur antiquissimam ipsae aetatem redolebant. Concubitus cum Neptuno, lilius Arion, ira deae ad vetustissimam mγthologiam mentem revocant 7. Nec loci deae sacri mirabilibus carebant: in vallo scilicet cui MM: nomen. ubi tertio quoque anno in ilia Δέ- ροτρι peragebantur, vulgatum inter Arcades erat cum diis ibi, non alias, praeliatos esse gigantes : rem itaque divinam fulguribus, procellis et tonitribus is BAD incolae facie-hant . Διος et Δήμητοας religiones coencordare inter se et principem in Lymeo, ut apud Pelasgos Samothraciae'. locu in le-
32쪽
nuisse negari potae vix crediderim : principes in utraque regione dii Coelum et Terra.
0uum nihil de Despuena dicere statuerimus quae a Cerere disjungi non potest et quanquam maxima dea i nullum nobis auxilium ad cognoscendam regionis religionem asseri, de Pane deo nunc quperenti um. II ti enim tertium apud Lycaones. post Δία. post δε πιστρα locum obtinuisse non dubito, quod Pausaniae Verba nec pauca nec incerta testantur. Pani deo aeque ac potentissimis quibusque, et hominum vota rata sacere et meritis improbos poenis allicere attributum erat . Ardebat deo ignis perpetuus : quin et oracula priscis temporibus edebat δ. Pani in Lycaeo lucus erat: adjacebat Hippodromus. Hippodromo stadium in quo jam tum ab initio Λυκαὶα celebrabantur . Pan enim Arcadibus indigena deus era t*. Templa Παυος apud Heraeenses', Per thei in Megalopolitanorum planitiei, haud procul a Megaro Δημητρος Acacesti', Lycosurae in summis LScaei jugis' Pausanias in-
33쪽
visit. Pani Maenalus mons omnis dicatus atque etiam per alios Arcadiae montes, quum venaretur. errabat deus. et in Lycaeo' calamos more pastorum instabat ; ut et indigena et potens, et vitae incolarum socius et in omnibus Lycaoniae partibus honoratus, auctore PauSania, eSSet Παγ. Nonnulla etiam cultum antiquissimum denuntiant M. Δii et o mi ι Παν adjungendus, qui poSSit natura Sua quae fuerint antiqua Lycaoniae tempora declarare. 5. Numina alia ite quor um cultu antiquo in Lyeuoniamentionem facit Pausanias. duatuor restant numina quorum cultus in I Scaonia antiquissimus, quibus vero locus longe inserior, multae adhuc Statuae, rariora templa, quae a prioribus quasi pendere ei per 0ccasionem, non per se ipsa adorari videntur. Duo praesertim ea conditione coluntur ut unius aut alterius pagi aut urbis propria, non toti genti communia ea dicas. duin imo si sabulas quae ad numina illa speciant propius consideraveris inquilinas omnes non indigenas esse suspicabere, ita tamen ut nota consanguinitatis antiquae inter omnia haec numina Semper maneat, nec a Iove et Cerere aliena sint: incolarum vero Vitae convenientia minus ea sentis, familiaria minus: non jam in communionem quotidianae vitae venisse videntur.
34쪽
Neptunus Ποσειδ Unum templum Ποσι δω-: invenit in Lycaonia Pausanias nihil enim dicam de templo Neptuni Megalopolitano:
quum recens esset civitas. cultus ideo recens); nam apud Tricolonos erat in colle templum Neptuni eum quadrato signo; lucus templum ambibati mullis opicus arboribus. A vetustissimis numinibus nullo modo abhorrere videbatur deus : societate vero cum Cerere et Despaena praecipue clarus erat in Lycaonia. Ex commercio enim Neptuni cum Cerere non Arion tantum sed silia haec nata dicebatur quam Des pinnae, id est dominae nomine designa hant: verum deae nomen prosanis prodere nefas erat . In Des poenaei luco, Acacesii, altare erat ejus parenti Neptuno hippio Sacrum δ: namque nusquam Xeptunus in Arcadia occidentali deus ille maris est et 0ceani quem novimus: ubique sontium numen est currentiumque aquarum, lacuum gurgitum, nubium quod aquis dulcibus imperat, ea qua
gignuntur e terra et animalia tuetur i, Φυταλι ιι - , γευεθλιου 7. Irrretos non frater Jovis, sere semper eum Cerere conjunctum. Propter Cererem aut Despuenam non per se Videtur in Lycaonia coli : antiquis sabulis potius quam viliae inc
35쪽
- 27 larum imi nixtum Ποσει σωυα credideris. Celebrabatur enim Thel pusiana sabula per omnem Lycaoniam. Phigaliae, Aca cesti, apud Tricolonos, ubique Vetus igitur deus est in Lycaonia Neptunus, vetustiSsimorum myth0rum particeps, sed quasi nondum e caelo in terram emissus, Ποσιιδω-: θα-σiου et Homerici longe dissimilis.
uuum Sex essent in I rcaonia templa dicata Artemidi nihil tamen invenimus in ea regione quod deae proprium sit. Cereri obnoxia Artemis est in Lycaonia ut Νeptunus. Templa et Sane multa, nulla magna et, ut ita dicam, dum inantia '
plo quod viginti stadia ab Alphae0 distabat, Cereris s0lio a sidebat Artemis pelle cervina indula cum pharetra et Sagittis : circum canes venatici discumbebant ε: venationis enim praeses erat et a principio. Dubito autem an non fuerit deae nomen prius in Lycaonia Artemis; Καλ-- vocabatur :
silia sontium et nemorum amans Vera de qua agimus 1 3 eaonum dea mihi fuisse videtur. Artemis Arcadica erat Minerva Aθένη .
36쪽
. Alipherae aedes AM M:ς est, quam quod apud se natam et educatam praedicant, pr cipuis dignantur honoribus : et
Alipherae sons Trito dictus, de quo quidquid de Tritone itu-vio vulgatur, incolae narrant M. a 4 Pagus Theutis est oppidum olim ubi signum Αθή,ης. saucio semore. Ad bellum trojanum ducem hinc missum memorant, qui dicitur Amiis:
lemur percussisse. Inde nullos jam in ea Arcadiae parte fructus e terra edit0s. Interiecto dehinc tempore e Dodona oraculum redditum ut deam placarent. Faciendum itaque oppidani signum curarunt, saucio semore .s . Haud procul ab Asea, in Boreo monte vestigia quaedam inveniuntur
Ulysse dicati R. νε Haemoniis recta pergenti χωρίου est Athenopum dictum: in laeva hujus parte AN : delubrum est cum signo lapideo 3 s. Haec de Minerva Pausanias in Lycaonia aut vidit aut audiit, quae mihi argumento sunt veterem sane suisse deam apud LScaones Αλληυ, non tamen adeo popularem; quippe quin et peregrinum Tritonis fluvii nomen Alipheriae usurpaverit, et Trojani belli fabulis, non Lycaoniis rebus immixta sit. Consideranti autem Alipheram non urbem Tantum Sed et arcem et Oppidum esse, templumque deae in arce locatum et sabulas omnes ad bella pertinere, hoc mihi in mentem
37쪽
venit Ast Is,is ibi eamdem suisse quae ΠΟΠας Athenis l. Πολα et Lacedemone vocabatur ', longe a Iove. a Cerere, a Pane Lycaei diversam, ut antiqua Pelasgorum dea potius fuerit
quam Lycaonia. quum Lycaonibus nec arma nec arces sed fructus terrae et pecora curae fuisse videantur.
Pauca invenimus de Minerva in L3caonia, pauciora de Hera. Heraeenses soli sanum Herae dicaVerant, de quo rudera lantum et columniae temporibus Pausaniae erant reliqua. Nihil viatori de dea narratum in Lycaonia habemus. nec de ea hic loquerer, nisi nomen ipsum urbis Herae antiquum ibi suisse Herae templum denuntiaret. Non credo tamen Heram apud Lycaones multum valuisse, quae mihi sere nihil cum dea Argolidis et magna Iovis uxore commvnst a principio habuisse videtur. ii. Numina ite quibus dubitatio est. Sunt numina duo de quibus Pausanias loquitur, quae non antiquum in Lycaonia cultum obtinuisse crediderim, quanquam aliqua dubitatio est. A binibe et A*ροδί- templa ha bent apud Lycaones non adeo recentia, sed in extremis regionis sinibus p0sita et quasi adventicia. Nulla sabula de iis in Lyeaonia celebrabatur R.
38쪽
Ahsunt omnino, nec Lycaonibus nota suisse videntur prin
Aom. magna sane numina et apud Hesiodum et apud Homerum celebrata; unde nonnulla arbitramur concludenda.
8. De natura mythorum in Lycaonia. duod si non numina tantum sed et mythos ipsos considero. hoe primum animadverto nihil habuisse Lycaones canendum de certaminibus deorum, nihil de heroibus. Castorem. Pollucem, Herculem ignorant. Νihil do Deucalione. Prometheo, Dana0. Pelope, Diomede apud eos narra-lum invenimus: irrianum bellum vix nominatum . 0ud carmina igitur in Lycaonia vulgabantur. quae de primis temporibus commenta' Νihil Pausanias apud eos collegit quod non ad antiquissimorum mythorum naturam perlineret. De Buphago, Iapeti lilio , de εἰ igantibus δ dicebant. Mutata in equam Ceres, amores Neptuni, filius Arion, ira deae memorabantur; quae omnia ad rerum quarumdam significationem non modo ad poesim et temerariam fingendi licentiam spectablint. Est enim in mythis illisci liquid n0n modo antiquissimum. sed simplex. unum Sa-
. Paus., VIII, 28, M. 2. Paus., VIII, 27. a. Patis., VIII, 29.
39쪽
- al numque; quod recentibus doctorum hominum laboribus in Germania una et in Gallia pene jam exploratum credo i : in via certe quae ducit ad veritatem insistitur.
g 9. se antiqui de moribus primorum populorum Graecia et proecipue Lycaonum tradiderint. duum nihil sere sciamus de Lycaoniam moribus nisi quod conjectura assequi licet, qui fuerint in Gi tecta primorum
populorum mores diversi breviter explorare necesse est, utres Lycaoniae et Arcadiae omnis magis pateant. Quanquam enim nullus est apud antiquos qui nobis veterum populorum vitam vel ad summam delineaverit, comparatis quae apud Thucydidem, Xenophontem. Aristotelem invenimus observatis recentiorum populorum m0ribus, ut Gallorum Germanorumque, quales a Caesare et Tacito traditi sunt necnim et hodierna Serborum, Albanorum, Circa3Sorum
40쪽
vlorum vivendi ratione considerata. iiiii vita agresti et rustica adhuc agunt, quamdam antiquorum populorum effigiem lingere nobis animo PDssumUS. Per totam regionem errabant oprimi incolae. non13 dum more , pascua quaerentes uberrima, montium juga aeState. hieme campos et convexa Vallium tenentes ubi mollior aeret herba armentis enutriendis melior . Nulla civitas. urbs nulla adhuc exstabat in Graecia, nihil nisi familiae magnaequas Graece Thucydides iλη nuncupat, nomine Suo qu-
fratrum et propinquorum societate constarent. Omnes nationis partes arctissimis inter se vinculis conjungi necesse erat, quum nullam Vim. nullam vivendi facultatem separatim habere potuissent. Vivebat natio vigebatque, privati nihil valebant. Dum vero aliae ab aliis nationes premuntur, propelluntur-
cant subterraneos specus aperiunt suffugium hiemi et receptaculum frugibus. pascua n0tant hiemalia aestivaque, lude jam occupata servant et sua vocant: ut nihil sero a prima consuetudine nationis errantis abhorreat, nisi quod certas sedes habet et suturi est securior . Ut sons, ut nemus ut campus placuit . familia suam quaeque sedem ponit, Val-
. Thucyd., I, 2. . Ille mos hodie adhuc VI omni est in Thessalia. a. Thucyd., I, 3. cr. Arist. , Polit., liv. II, ehap. I., g S, s. 4. Thuevd., liv. I, 2, a, 4.