Casparis Barlaei Orationum liber. Accesserunt alia nonnulla varii & amoenioris argumenti

11쪽

successus eloquentiam, an haec armorum audaciam fiduciamque magis erexerit. Hoc omni seculo compertum , apud eruditos populos, animosius inter bellorum furores δί tub rum strepitus pro aris & focis declamasse oratores, sive in hostem vibranda esset oratio , sive de victo hoste triumphandum. Quo nos aevo vivimus, Amplissime Vicosorti, etiam loquimur mortales, de loqui conamur, ut Persuadeamus. de inter patriae bella securi peroramus. Verum uti infantes paternas m ternasque voces balbutientes imitantur,ita veterum Graecorum 8c Romanorum in dicendo imitatores sumus,

ct umbrae, & pristae facundiae abortus Sc simulachra. Cum diserti quibusdam videmur, loquaces sumuS,aut verbosi nimis & remissi; dum acumina assectamus, res magnas minutissimis & rancidis sententiis frangimus, nec nisi fumos ex antiquitatis luce damus . Vec tamen silendum propterea posteris , sed loquendum quoque, ne linguam ferrugo occupet, aut silentiariis adscribamur; praesertim titulo

12쪽

professores , qui audiri se malunt non

eloquentes,quam non loquentes . --Σime , cum quae Veteres ad loquendum impulerunt causis,etiam noS m

vere possint,nempe: hostium Odea,vbetoriarum gloria, principum felicitas es fortuna, quaesita in rebus humanis honesta voluptas, & rei vel nullius, vel stupendae exaggeratio. Me quod attinet,dum in illiestri Amstet amensium Gymnasio inter Philosophorum tristes cathedras verser & Thomae, Scoti, C etani aliorumque ingeniosissima commenta, sine Atticis & Romanis leporibus, eloquor, voluptas subinde me coepit, aci vetera litter rum studia recurrendi, & detersa professoriae linguae scabricie, eam assectandi dictionem', quae Philosopli rum subselliis minu) est familiaris de

conveniens. Volebam etiam ab ea urbe non exulare voces veteris Latii,

in qua barbaras Persaxum , Arabum, Afrorum , Moschorum indies audiamus. Nec dixi sine delectu. Cum primum metropolin hanc imgressus essem, annus jam est duodecimus

mercimoniis toto orbe celeberrimam,

13쪽

docui mercatores sapienter & ex Stoicorum rigidis praeceptis mercari, ea oratione, quae scholae nostrae inauguralis fuit, & Mercator sapiens inscribitur. Cum de Machiavello apud viros maximos & politicos incidisset sermo , & de nefario scriptore benignius quidam sentirent, dixi de Bono Principe, &ostendi, non indicari ab illo, quis Principum vivendi mos sit, sed quid Principem facere oporteat, non nistorici illum de narratoris , sed praeceptoris & suasoris partibus fungi. Cumque inter Oratoris scopos sit delectatio dixi alibi de Ente Rutionis, hic de Eme Reali, sive Re, eo dicendimnere , quod nequaquam Catoni frontem corrugare possit & supercilium adducere rastidioso auditori. Est ea hominum, mi Vicoserti, conditio, ut Du μα-iἰοα ament, & quicquid admirandum , suspiciant & venerentur. Quare, fuit , cum de Animae & Coeli admirandis verba feci , ne semper trita loquendo, somnolentos adspectarem auditores. Nec ignoras, inter tympana & tubas , classes & classica Batavos vivere, & Hispanorum me-

x tuendam

14쪽

tuendam sertunam assiduis bellis setigare, victoriis terra marique partis Claros. His excitatus, in Panegyricos digressiis fui, nec Suaseriis contentus , laudavi Auriacos, Foederati Belgii patres, Remp. florentissimam, quae pacatis domi rebus , profligata tyxa nide, domito Oriente, attrito occidente , quicquid Vniversi terminis capitur , nominis sei & rerum gestarum 1ama implevit. Denique, cum a robus divinis minime alienam es e si cundiam , grandibus exemplis oste derint priscae Ecclesiae lumina, Bassitus , chryses mus, Ambrosius MHieronymus , aliique secundissimi Scriptores Graeci ac Latini, conatus fui de Praesepi Servatoris Christi &Cruce ejus copiosius & ornatius loqui, ne ingrati arsuamur in illum, a quo omnis haec dicendi facultas pro

Tibi, Nobilissime Vir, hoc orationum mearum opuscul hinscribo, non uno nomine. Primum est, quod his ipsis studiis, quibus ad humanit . tem & elegantiam omnem informamur, jam inde a teneris imbutus sis,

15쪽

& facundiam tuam , si non in Scholis declamando, in Aulis apud Principes

εί terrarum rectores , scribendo prolixe explices. Alterum est, quod re citantem haec ipsa me saepius audiveris. ut monere jam necesse habeam, recitatae orationis vim majorem esse, quam striptae. cum illam dicentis affectus accendat, acuat, attollat. haec vero, dum motus animi abest, flaccescat lecta. Tertium est, sanctum iulud & venerabile amicitiae nomen, quam tecum , ex quo pedem in Vrbem hanc intuli, pcrpetuam colui, &conservavi. Dicam ingenue. Multa hujus civitatis decora sunt, quae me

assicere selerit , aedium undiquaquet conspectus pulcherrimus , stupenda

Martis robora , classes & armamentaria, mercatorum frequentia, comitas , selertia , peregre advenientium, etiam ex alio orbe, mores, lingua,vultusque diversissimi, mercium rece t Cula,quibus aeris,terrae,aquarum spOlia asservantur,templa, turres & shblimes passim Phari. Verum oculorum haec 1olummodo oblectamenta sunt Zepabula. quibus praetuli semper ami

corum

16쪽

corum aliquot suavissimam consuetudinem, quae mihi in agris pro vehiculo est , in orbe pro delitiis , in conviviis pro nectare, in funeribus pro solatio , in cymbulis & aquis pro Sirenibus , in ambulacris & porticibus Pro pictis tabellis. Inter nos familiam & agmen Te duxisse non dubitas, vel cum illorum invidia, qui & te

Sc me amant tenerrime. nec enim

dum te totum occupabam & possidebam, aliorum aeque esse poteras. Vtique exosculatus in Te sui virtutes suminas,doctrinam, antiquitatis Graecae & Romanae curam studiumque, comitatem, candorem, fidem. quibus me, ceu compedibus & numellis

ita N. T. devinxisti, ut jam avelli, nisi fato possim. Et cum nominis tui gratiam late seris cum literis ossiciisque publicis privatisque diffuderis & diffundas indies,etiam me hic illic, velut incertaim ςpistolam , aulis intulisti,& eorum favore totum involvisti,quibus mihi male velle , religio est. Haec testatus apud alios fui torpius , jam testor publice, hac nominis tui Inscriptione quam prae se sere libellus. 7 noster,

17쪽

noster, quo cultam hactenus & glis centem assiduis incrementis amicitiam Tibi oppignero. Eam aeternam faxit, Te vero tuosque hic sespites, alibi beatos velit ipsa aeternitas. -- stes. ao Iun. 16 3.

N. Tuae

Cultor observantissimus

18쪽

Clarissimorum Virorum

in quibus de nonnullis cl. C. B A R L AE I

orationibus judicium ferunt.

Eas me, Bartae doctissime,

quod V memorem te nostri esse M p ostredis, S egregiis muneribus

Iussilia mi lucis rem, imo quicquid

hic est Lutetiae eruditorΠm. Nemo enim est ejus gregis mihi cognitus novi autem plurimos) qui non V piamyravitatem in Natali Dominico U heroiacae tubae Martios spiritus in Silvaiatis, S is elegia hilarem facundiam, Uin nuptiis Peripateticis doctam venustatem laudet,atque h6 non universa tantum, sed Ssingula ut ἀμ ἰμη admiretur. Satis jam dixi,ut fas postrema operum tuorum fra

tre curante diligentius , quam solent merecatores, ad meas manus pervenisse. Recte autem V ut tua comitate nostraque ami

citia duηκm s facis , cum me eximis o o diri

19쪽

EPISTOLAE

ior ) verbis dor sisti vir facetisssimus ,

' quam mihi semper fuerit minime abhorrens a leporibu ingenium: quo nunc mihi gratim esse debet ea selere, quae non frontem tantum, sed S animum exporrigant V me a sensu malorum, qua piriam magis quam me, quanquam V me, premunt, suaviter abducant. Istud dolet quod Saturni aedes ita hic ob epta sit adamantinis portis, ut ad eam Musis adiim non detur.

Vtinam saltem in patria nostra non definiqui eruditioni tuae justa reddaηt praemia, nee icta cum Athenis sepius in sapientiam peccet. Nosti V hoc dictum εκ

Tui nominis cultor

20쪽

APISTOLAE. Claris imo Viro D. CASPARO BARLAEO,

cognato suo,

S. D.

O Rationem tuam, clarissime cognate, accepi eo ipso die, quo

novissimas ad te scripseram literas. Sed epistola tua, quam ei adjunxeras, triduo ante exarata erat. Legi omnia, perpendi, probavi. Argumenti legantia, & rerum accurata tractatio lange famam, quae ad aures meas pervenerat, superarunt. Et pro hoc igitur munere obstrictus etiam tibi sum, dc gratias ago. De uxoris tuae valetudine intelligere cupimus. Ne-

otium illud, quod Magistratui An

euamcnsi cum Senatu Ecclesiastico intercesserat, bene recteque, ε pro dignitate reipublicae vestrae finitum

me, vehementer gaudeo. Academia nostra motibus non omni vacat.

Et me jam quiescere non sinit ratis