Epistulae; recognovit brevique adnotatione critica instruxit Ludovicus Claude Purser

발행: 1901년

분량: 305페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

41쪽

EPP. AD ATTICUM I. iv

Cato advolat, convicium Pisoni consuli mirificum facit, si id est convicium, o plena gravitatis, plena auCtoritatiS, plena denique salutis. ACCedit eodem etiam noster Hortensius, multi praeterea boni insignis vero opera Favoni fuit. Hoc conCursu optimatium Comitia dimittuntur, Senatus Vocatur. Cum decerneretur frequenti senatu, Contra pugnante Pisone, ad pedes omnium singillatim accidente Clodio, ut Consule populum Cohortarentur ad rogationem accipiendam, homines ad quindecim Curioni nullum Sena- Io tu Consultum faCienti adsenserunt ex altera parte facile CCCC fuerunt. Acta res est. Fufius tribunus tum ConceSSit. Clodius contiones miseras habebat, in quibus Lucullum, Hortensium, C. Pisonem, Messallam Consulem Contumeliose laedebat me tantum Comperisse' omnia Criminabatur. 15 Senatus et de provinciis praetorum et de legationibus et de Ceteris rebus deCernebat ut ante quam rogatio lata esset ne quid ageretur.

Habes res Romanas. Sed tamen etiam illud quod non si

speraram audi Messalla Consul est egregius, OrtiS, Ona stans, diligens, noStri laudator, amator, imitator. Ille alter uno vitio minus vitiosus quod inerS, quod omni plenus, quod imperitus, quod ἀπρακτοτατος, Sed Voluntate ita καχέ- κτης ut Pompeium post illam Contionem in qua ab eo senatus laudatus est odisse Coeperit. Itaque mirum in modum 25 omni a se bonos alienavit. Neque id magis amicitia Clodi adductus fecit quam studio perditarum rerum atque partium. Sed habet sui similem in magistratibus praeter Fufium neminem. Boni utimur tribuni pl. Cornuto vero

Pseudocatone. Quid quaeris Θ

42쪽

I. xiv M. TVLLI CICERONIS

Nunc ut ad privata redeam, εὐκρις promissa PatraVit. Tu mandata eice quae recepisti. Quintu frater, qui Argiletani aedifici reliquum dodrantem emit HS DCCXXV, Tusculanum venditat, ut Si POSSit emat Pacilianam domum. Cum Lucceio in gratiam redii. Video hominem valde peti 5 turire. Navabo operam. Tu quid agas, ubi sis, Cuiusmodi istae res sint, a me quam diligenti Ssime Certiorem. Idibus Febr. XV Scr. Nomae M. Mart. a. 6υ 6I . CICERO ATTICO SAL. Io Asiam Quinto suavissimo fratri, obtigisse audisti. Non enim dubito quin Celerius tibi hoc rumor quam ulliuS O- strum litterae nuntiarint. Nun quoniam et laudis avidissimi semper fuimus et praeter Cetero c=ιλελληνες et VIDUS et habemur et multorum odia atque inimicitias rei publicae 3

a eice ut ab omnibus et laudemur et amemur. Hi de rebus plura ad te in ea epistula scribam quam ipsi Quinto dabo. Tu me velim certiorem facias quid de meis mandatis egeris atque etiana quid de tuo negoti nam ut Brundisio oproseCtu es, nullae mihi abs te sunt redditae litterae Valde aveo Cire quid agas. Idibus Martiis.

CICER ATTICO SAL. 1 Quaeris ex me quid acciderit de iudicio quod tam prae 25 ter opinionem omnium factum sit, et simul Vis Cire quomodo ego minu quam soleam proeliatus sim. Respondebo tibi στερον προτερον Ο μηρικυως. Ego enim quam diu Senatus auctoritas mihi defendenda suit, sic acriter et vehementer

redia Aga se redi codd. 16 et ad . I

43쪽

EPP. AD ATTICVM I. xvi

laude fierent. Quod si tibi umquam sum visus in re PV-blica sortis, certe me in illa Causa admiratus SSOS CUIN enim ille ad contiones confugisset in iisque meo nomine ad invidiam uteretur, di immortale. quas ego Ugna et Uantas strages edidi i quos impetus in Pisonem, in Curionem, in totam illam manum fecit quo modo Sum inSectatu Slevitatem senum, libidinem iuventutis i Saepe ita me di iuvent te non solum auCtorem Consiliorum meorum VCrum Io Otiam SpeCtatorem pugnarum mirificarum desideravi. lo a Stea Vero quam Hortensius XCogitavit ut legem de religione Fufius tribunus pl. ferret, in qua nihil aliud a Consulari rogatione disserebat nisi iudicum genus in eo autem erant omnia in pugnavitque ut ita fieret, quod et sibi et aliis per- 1 suaserat nullis illum iudicibus effugere posse, ContraX Vela perspiciens inopiam iudicum neque dixi quicquam pro testimonio nisi quod erat ita notum atque testatum Ut non POSSem praeterire. Itaque Si causam quaeris absolutionis, Ut iam προς το προτcρον OVertar, egestas iudicum fuit et a turpitudo. Id autem ut accideret Commissum est Hortensi Consilio, qui dum veritus est ne Fufius ei legi intercederet Unct e Senatus Consulto serebatur, non vidit illud, satius esse illum in infamia relinqui a sordibus quam infirmo iudicio committi sed ductus odio properaVit rem deduCerea in iudicium, cum illum plumbeo gladio iugulatum iri tamen

diceret.

Sed iudicium si quaeris quales fuerit, incredibili exitu 3

Si uti nunc ex eventu ab aliis, a me tamen ex ipso initio Consilium Hortensi reprehendatur Nam ut reiectio facta

3 CS Clamoribus maximis, Cum CCUSator tamquam ConSorbonus homines nequissimos reiceret reus tamquam ClemenS

44쪽

I XV M. TVLLI CICERONIS

lanista rugalissimum quemque secerneret, ut primum iudices Consederunt, valde dissidere boni coeperunt. Non enim umquam turpior in ludo talario Consessu fuit, maculos senatores, nudi equites, tribuni non tam aerati quam, Ut appellantur, aerarii. auci tamen boni inerant quos rete 5 Ctione fugare ille non potuerat, qui maesti inter sui dissimilis et maerentes Sedebant et Contagione turpitudinis vehementer PermoVObantur. Hi ut quaeque res ad consilium primis postulationibus referebatur, in redibilis erat severitas nulla varietate sententiarum. Nihil impetrarat reuM: pluS CCu Io

Satori dabatur quam postulabat; triumphabat quid quaeris 3 Hortensius se vidisse tantum nemo erat qui illum

retim a non miliens Condemnatum arbitraretur. Me VeroteSte ProduCto Credo te ex acclamatione Clodi advocatorum audisse quae Consurrectio iudicum facta sit, ut me CirCum I 5Steterint, ut aperte iugula sua pro meo Capite P. Clodio ostentarint. Quae mihi res multo honori fi Centior visa est quam aut illa, Cum iurare tui cives Xenocratem testimonium dicentem prohibuerunt, aut cum tabulas Metelli Numidici, Cum eae ut mo est CirCumferrentur, nostri iudices aspicere o5 noluerunt. Multo hae inquam nostra re maior. Itaque iudicum vocibus, Cum ego si ab iis ut salus patriae defenderer, fraCtu reus et una patroni omnes ConCiderunt ad me autem eaden frequentia postridie Convenit quaCum abiens Consulatu Sum domum reduCtus. Clamare PraeClari 25 Ariopagitae se non esse Venturos nisi praeSidio Constituto. Refertur ad Consilium Vna sola Sententia praesidium non desideravit. Defertur res ad senatum GraVisSime ornatissimeque decernitur laudantur iudices datur negotium

45쪽

EPP. AD ATTICVM I. vi

magistratibus Responsurum hominem nemo arbitrabatur.

Nosti Calvum ex Nanneianis illum, illum laudatorem

meum, de Cuius ratione erga me honorifica ad te Scripseram. Bidit Per unum servum et eum e ludo gladiatorio Confecit totum negotium arcessivit ad Se promi Sit, inter

cessit, dedit Iam vero o di boni, rem perditam l etiam

IomOCte Certarum mulierum atque adulescentulorum nobilium introductiones non nullis iudicibus pro merCedis cumulo fuerunt. Ita Summo discessu bonorum, leno foro SerVΟ-rum XXV iudices ita forte tamen fuerunt ut Summo Proposito periculo vel perire maluerint quam Perdere Omnia. 13 XXXI fuerunt quo fame magis quam fama Commoverit.

Quorum Catulus Cum vidisset quendam, sui vos inquit praesidium a nobis postulabatis P an ne nummi vobis eriperentur timebatis Θ Habes, ut brevissime potui, genus Giudici et causam absolutioniS. 2 Quaeris deinceps qui nunc sit status rerum et qui meUS. Rei publicae statum illum, quem tu meo Consilio, ego di Vino Confirmatum Putabam, qui bonorum omnium ConiunCtione et auctoritate Consulatus mei fixus et fundatu videbatur, nisi quis nos deus respexerit, elapsum Cito esse de manibuSa uno hoc iudicio, si iudiCium est triginta homines populi Romani levissimos a nequissimos nummulis acceptis VS a fa omne delere et, quod omne non modo homineSVerum etiam OCude faCtum isse riciant, id Thahaam et

46쪽

Ι. XV M. TVLLI CICERONIS

Ρlautuna et Spongiam et ceteras huius modi quisquilias

Statuere numquam esse factum. Sed tamen ut te de republiC ConSoler, non ita, ut sperarunt mali tanto imposito rei publicae vulnere, alaCris exsultat improbitas in vi Ctoria. Nam Plane ita putaverunt, Cum religio, Cum PudiCitia, Cum iudiciorum fides, Cum Senatus auctoritas ConCidisSet, fore ut

aperte victrix nequitia a libido poena ab optimo quoque peteret sui doloris quem improbissimo cuique inusserat severitas Consulatus mei Idem ego ille non enim mihi videor insolenter gloriari Cum de me apud te loquor, in amo praesertim epistula quam nolo aliis legi idem inquam ego

recreavi adflictos animos bonorum unum quemque ConfirmanS, XCitan insectandis vero Xagitandisque nummariis

iudicibus omnem omnibus studiosis ac fautoribus illius vi-

SiSter umquam sum passus, desponsam homini iam Syriam ademi, senatum ad pristinam Suam Severitatem revoCavi atque abiectum excitavi, Clodium praesentem fregi in Senatu CUID Oratione perpetua plenissima gravitatis tum altercatione huius modi ex qua licet pauca degUStes; nam Cetera non opossunt habere eandem neque Vim nequct VenUStatem remoto illo studio contentionis uena ἀγα, in VOS appellati S. Nam ut Idibus Maiis in senatum ConvenimUS, rogatUS go Sententiam multa dixi de summa re publica, atque ille loCus induCtus a me est divinitus, ne una Plaga CCCI ta Patre a 5 Conscripti Conciderent, ne deficerent vulnus esse eius modi quod mihi nec dissimulandum nec pertimescendum Videretur, ne aut ignorando stultissimi aut nemendo ignavissimi iudicaremur bis absolutum esse Lentulum, bis Catilinam, hunc tertium iam esse a iudicibus in rem publicam immi S rosum Erras, Clodi non te iudices urbi Sed Carceri reser-

47쪽

Varunt, neque te retinere in civitate sed exsilio privare voluerunt. Quam ob rem patre ConSCripti, erigite animoS, retinete vestram dignitatem. Manet illa in re publica bonorum Consensio dolor CCessit boni viris, virtu non est

imminuti nihil est damni factum novi sed quod erat in- Uentum est. In unius hominis perditi iudicio plures similes reperti sunt.' Sed quid ago paene orationem in epistulam Io inclusi. Redeo ad altercationem. Surgit ut Chellu Puer . obicit mihi me ad Baias fuisse. Falsum, sed tamen quid1 hoc Simile est ' inquam quasi in operto dicas fuisse. Quid ' inquit homini Arpinati cum aquis calidis Θ' Narra' inquam patrono tuo, qui Arpinatis aquas Concupivit' nosti enim Marianas. uousque ' inquit 'hunc regem feremus Regem appellas ' inquam I 5 Cum ex tui mentionem nullam fecerit 3'; ille autem Regis hereditatem spe devorarat. Domum ' inquit emisti.' Putes ' inquam dicere : Iudices emisti.' duranti' inquit tibi non crediderunt.' 'Mihi vero ' inquam XXV iudices

Crediderunt, XXXI, quoniam nummo ante CCeperunt, tibi

et nihil crediderunt.' Magnis clamoribus adfli Ctus conti Cultet conCidit. Noster autem status est hic. Apud bonos iidem sumus Iquos reliquisti, apud sordem urbis et faecem multo melius est nunc quam reliquisti Nam et illud nobis non obest,

a videri nostrum testimonium non valuisS miSSUS Si Sangui Sinvidiae sine dolore atque etiam hoc magis quod omnes illi fautores illius flagiti rem manifestam illam redemptam esse a iudicibus Confitentur ACcedit illud, quod illa contionalis

48쪽

Ι. XV M. TVLLI CICERONIS

hirudo aerari, misera a ieiuna plebeCula nae ab ho Magno unice diligi putat, et hercule multa et iucunda Consuetudine Coniuncti inter nos sumus usque eo ut nostri isti omissatores coniurationis barbatuli iuvenes illum in sermonibus Cn. Ciceronem' appellent. Itaque et ludis et gladiatori 5

I Nunc est exspectatio comitiorum in quae omnibus invitis trudit noster Magnus Auli filium atque in eo neque auctoritate neque gratia pugnat Sed quibus Philippus omnia io Castella Xpugnari posse dicebat in quae modo asellus OnUS tu auro POSSO asCendere. Consul autem ille deterioris histrionis similis suscepisse negotium dicitur et domi divi-

Sore habere quod ego non Credo. Sed Senatus Con Sulla duo iam saeta sunt odiosa, quod in Consulem faCta Putantur, i 5 Catone et Domitio postulante, unum, ut apud magiStratu Sinquiri ECeret, alterum, Cuius domi divisores habitarent, ad-I3 VerSu rem Publi Cana. LurCo autem tribunu Pl. qui magistratum insimul cum lege alia' iniit, solutus est et Aelia et Fufia ut legem de ambitu ferret, quam ille bono auspicio oClaudus homo promulgavit. Ita Comitia in a. d. VI Kal. Sext. dilata sunt. Novi est in lege hoc, ut qui nummos in tribu pronuntiarit, si non dederit, impune sit, sin dederit, ut quoad vivat singulis tribulibus HS 1 Cio Cio debeat. Dixi hanc legem P. Clodium iam ante servasseri pronuntiare 25 enim solitum esse et non dare Sed heus tu i videsne Con-

rionis fositis II domi an : modi codd. I insimul cum stlyci simul cum etcri codd. insimulatum Muti insimulatu Nei in simultate aeum Ster, hostis Aelia O M alia cod Acilia Dei ter ci m insimulatus sc Dς Acilia Calli riria de arribilIt a. u. c.

49쪽

EPP. AD ATTICVM I. Vi

sulatum illum nostrum, quem Curio ante αποθεω ν VOCabat, si hic factus erit, fabam mimum futurum Qua re, ut opinor, i ιλocro γητε i , id quod tu facis, Ct Stos Consulatu non flocci facteon.

Quod ad me scribis te in Asiam statuisse non ire, equidem Igmallem ut res, ac vereor ne quid in ista re minus Commode fiat; sed tamen non possum reprehendere OnSilium tuum, PraeSertim Cum egomet in provinCiam non Sim ProseCtu S.

Epigrammatis tuis quae in Amaltheo posuisti contenti 15 Io erim VS, praesertim Cum et Thyillus nos reliquerit et Archias nihil de me scripserit. Ac vereor ne iuCullis quoniam GraeCum poema Condidit, nunc ad Caecilianam fabulam SpeCtet Intonio tuo nomine gratias egi eamque epistulam 16 Mallio dedi Ad te ideo antea rarius Cripsi quod noni habebam idoneum Cui darem, ne satis Ciebam quo darem. Valde te venditavi. Cincius si quid ad me tui negoti detu-17lerit, Suscipiam ; sed nunc magis in suo est occupatus in quo ego ei non desum Tu si uno in loco es futurus, Crebra a nobis litteras exspecta Sed pluris etiam ipse mit-2 tito. Velim ad me scribas cuius modi sit 'A χαλθcho tuum, 18

rias de 'Aμαλθcii habes ad me mittas. Libet mihi facere in Arpinati. Ego tibi aliquid de meis scriptis mittam. Nihil

erat absoluti.

50쪽

Ι. Vii M. TVLLI CICERONIS

XVI Scin Romae Non. Dec. a. 693 6I .

CICERO ATTICO SAL. Magna mihi varietas voluntatis et dissimilitudo opinionis ac iudici Quinti fratris mei demonstrata est e litteri tui Sin quibus ad me epistularum illius exempla misisti Qua

ex re et molestia Sum tanta adfectus quantam mihi meus amor UmmUS erga utrumque VeStrum adferre debuit, et

admiratione quidnam accidisset quod adferret Quinto fratri meo aut offensionem tam gravem aut Ommutationem tantam voluntatis Atque illud a me iam ante intellegebatur, o quod te quoque ipsum discedentem a nobis suspicari videbam, Subesse nescio quid opinionis incommodae sauciumqueeSse eius animum et insedisse quasdam diOSa SuSPiCioneS. Quibus ego mederi cum Cuperem antea Saepe et Chementiu etiam post Sortitionem provinciae, ne tantum intellege I 5bam ei esse offensionis quantum litterae tuae deClararant, ne tantum proficiebam quantum volebam. Sed tamen hoc me ipse Consolabar quod non dubitabam quin te ille aut Dyrrachi aut in istis locis uspiam visurus esset quod Cum accidisset, Confidebam ac mihi persuaseram fore ut Omnia oPlaCarentur inter vos non modo sermone a disputatione Sod OnSPeCtu ipso Congressuque vestro. Nam quanta sit in Quinto fratre meo Comitas quanta iuCunditaS, Uam mollis animus et ad accipiendam et ad deponendam Offensionem, nihil attinet me ad te qui ea nosti Cribere. Sed saccidit perincommode quod eum nusquam vidisti. Valuit enim plus quod erat illi non nullorum artificiis inculcatum quam aut ossicium aut necessitudo aut amor vester ille pri-3 Stinus, qui plurimum valere debuit. atque huius incommodi culpa ubi resideat facilius Ossum existimare quam Cribere; o

SEARCH

MENU NAVIGATION