Epistulae; recognovit brevique adnotatione critica instruxit Ludovicus Claude Purser

발행: 1901년

분량: 305페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

61쪽

EPP. AD ATTICVM . ix

potius Sit, laudetur, nos Vituperemur qui non potius alia

Quintus frater purgat se mihi per litteras et adfirmat 5 nihil a se cuiquam de te seCus esse dictum. Verum haeCnobis Coram summa Cura et diligentia sunt agenda; tu modo nos reVi Se aliquando Cossinius hic, cui dedi Et teras, valde mihi bonus homo et non levis et amans tui vi Sus S et tali qualem esse eum tuae mihi litterae nuntia-io rant. Idibus Martiis. XX Scr. Nomae post iiii Id. Maias a. 69 obf. CICERO ATTICO SAL. Cum e Pompeiano me Romam recepiSsem a. d. IIII Idus

Maias, Cincius noster eam mihi abs te epistulam reddiditi quam tu Idibus Febr. dederas. Et nunc epistulae litteris hi respondebo. A primum tibi perspectum esse iudicium de te meum laetor, deinde te in iis rebus quae mihi asperius a nobis atque nostris et iniuCundius actae videbantur moderatissimum fuisse vehementissime gaudeo idque neque a amori mediocri et ingeni summi ac sapientiae iudico. Qua de re Cum ad me ita suaviter, diligenter, omCiose, humaniter Scripseris ut non modo te hortari amplius non debeam sed ne exspectare quidem abs te aut ab ullo homine tantum facilitatis ac mansuetudinis potuerim nihil 25 UC esse Commodius quam de his rebus nihil iam amplius SCribere. Cum erimus CongreSSi tum si quid re feret

Coram inter no ConferemUS.

Quod ad me de re publica scribis, disputas tu quidem

et amanter et prudenter, et a meis consiliis ratio tua non Zo abhorret; nam neque de statu nobis nostrae dignitatis est

62쪽

Ι. XX M. TVLLI CICERONIS

reCedendum neque Sine nostri Copiis intra alterita praesidia veniendum, et is de quo scribis nihil habet amplum, nihil excelsum, nihil non summiSsum atque popularo. VC-rum tamen fuit ratio mihi fortasse ad tranquillitatem meOrum temporum non inutilis, Sed me hercule rei publicae smulio etiam utilior quam mihi Civium improborum impetus in me reprimi, Cum homini amplissima fortuna, nuCtoritate, gratia fluCtuantem sententiam Confirmassem et a Spe malorum ad mearum rerum laudem ConvertiSSem. Quod Si cum aliqua levitate mihi faciendum fuisset, nullam rem tanti oexistimassem sed tamen a me ita Sunt Ct Omnia non ut ego illi adsentiens levior sed ut ille me probari gravior 3 videretur. Reliqua si a me aguntur et agentur Ut non Committamus ut ea quae gessimus fortuito gessisse videamur. eos bonos viros, illo quo SignificaS, O eam quam 5 mihi dicis obtigisse Σ πάρταν non modo numquam CSeram Sed etiam, si ego ab illa deserar, tamen in me pri Stina Sententia permanebo. Iliud tamen velim exi Stimes, me hanc viam optimatem post Catuli mortem nec praesidio ullo ne Comitatu tenere. Nam ut ait Rhinton, ut opinor, O

Mihi vero ut invideant piscinarii nostri aut scribam ad te

alia aut in Congressum nostrum reservabo. Curia autem nulla me res divellet, vel quod ita rectum est Vel quod robia mei maxime Consentaneum vel quod a Senatu quanti 5 fiam minime me Paenitet. De Sicyoniis, ut ad te scripsi antea, non mulium Spei Stin Senatu nemo est enim idem qui queratur. Qua re iid XSpeCtas, longum est alia via, si qua OtCS, Ugna. Um CSt Ctum, neque animadversum est ad quo Perii 3Q

63쪽

EPP. AD ATTICUM . XX

neret et raptim in eam sententiam Pedarii Cucurrerunt. Inducendi senatus Consulti maturita nondum St, quod neque Sunt qui querantur et multi partim malevolentia, partim opinione aequitatis delectantur. Metellus tuus est 55 egregiu ConSul unum reprehendo quod otium nuntiari e Gallia non magno opere gaudet. CVPit, Credo, tri Um- Phare. HOC Vellem mediocrius Cetera egregia. Auli filius Vero ita se gerit ut eius Consulatus non ConSulatus Sit Sed

1o De meis scriptis misi ad te Graece persectum Consulatum si meum. Eum librum L. Cossinio dedi luto te Latinis meis deleCtari, huic autem Graeco Graecum invidere. Aliis scripserint, mittemus ad te; sed mihi Crede, simul atque

hOC OStrum legerunt, OSCi quo pacto retardantur Nunc TI ut ad rem meam redeam, L. Papirius Paetus vir bonus amatorque noster, mihi libros eos quos Ser. Claudius reliquit donavit. Cum mihi per legem Cinciam Cere Capere Cincius amicus tuus diceret, libenter dixi me accepturum si attulisset Nunc si me amas, Si te a me amari SCis, eniterea per amicos, Clientis, hospites, libertos denique a SerVOStUOS Ut scida ne qua depereat; nam et Graecis iis libris UOS SUSPicor et Latinis quos scio illum reliquisse, mihi VChementer pus est. Ego autem Cotidie magis quod mihi de forensi labore temporis datur in iis studiis conquieSCO. a Per mihi, per inquam gratum feceris si in hoc tam diligens fueris quam soles in iis rebus quas me valde velle arbitraris,

ipsiusque aeti tibi negotia commendo, de quibus tibi ille

agit maximas gratiaS, et ut iam inviSa no non Solum rogo sed etiam Suadeo.

64쪽

LIBER SECUNDUS

AD ATTICUM

CICERO ATTICO SAL. I KAL. IUNII eunti mihi Antium et gladiatores M. Metelli cupide relinquenti venit obviam tuus puer. Is mihi litteras abs te et Commentarium Consulatus mei Graece scriptum reddidit. In quo laetatus sum me aliquanto ante de isdem rebus Graece item scriptum librum L. Cossinio ad te perferendum dedisse; nam si ego tuum ante legiSSem, furatum me abs te esse diceres Quamquam tua illa legi enim libenter horridula mihi atque incompta visa Sunt Sed Otamen erant ornata hoc ipso quod ornamenta negleXerant et, ut mulieres, ideo bene olere quia nihil olebant videbantur Meus autem liber totum IsoCrati myrothecium atque omnis eius diSCipulorum arculas ac non nihil etiam Aristotelia pigmenta Consumpsit. Quem tu Corcyrae, ut mihi i5 aliis litteris significas strictim attigisti, post autem, Ut arbitror, a CoSSini acCepisti Quem tibi ego non essem USUS mittere nisi eum lente ac fastidiose probaviSSem. Uamquam ad me rescripsit iam Rhodo osidonius Se noStrum illud πό χνηρια cum legeret, quod ego ad eum ut ornatiuide QiSdem rebus scriberet miseram, non modo non XCitntUm CSSO ad scribendum sed etiam plane deterritum. Quid quaeris conturbavi Graecam nationem. Ita vulgo qui

me om. I rescripsit M scripsit C Io cum a d. Pula. 22 deterritum Lai lib. perterritum M

65쪽

EPP. AD ATTICUM II i

instabant ut darem sibi quod ornarent iam exhibere mihi molestiam destiterunt. Tu si tibi placuerit liber, curabis te Athenis sit et in ceteris oppidis Graeciae videtur enim

posse aliquid nostris rebus lucis adferre. Oratiuncula nu 35 tem et quas postulas et pluri etiam mittam, quoniam quidem ea quae nos Cribimus adulescentulorum studii eXCitati te etiam delectant. Fuit enim mihi Commodum, quod in eis orationibus quae hilippicae nominantur enituerat civis ille tuus Demosthenes, et quod se ab ho refractarioloro iudiciali dicendi genere abiunXerat Ut σεμνοτερος πις καιπολιτικωτερος Videretur, Urare Ut meae quoque Ssent ratione quae OnSulare nominarentur. Quarum una Si in

senatu Kal. Ianuariis, altera ad populum de lege agraria, tertia de Othone, quarta pro Rabirio, quinta de ProSCrii piorum filiis, sexta Cum provinciam in contione dePOSui, Septima quom Catilinam emisi, Clava quam habui ad populum postridie quam Catilina profugit, non in contione quo die Allobroges indicarunt, decima in senatu Nonis Decembribus Sunt praeterea duae breVes, UnSi ἀποσπασμάτια et legi agrariae. Hoc totum σωρια Curabo Ut habea quoniam te Cum Cripta tum res meae deleCtant, isdem ex libris PerSPiCies et quae gesserim et quae diXerim aut ne POPOSCisses ego enim tibi me non offerebam. Quod quaeris quid sit quo te arcessam, a Simul impe qa ditum te negotiis esse significas neque reCUSAS Uin, non modo si opus sit sed etiam si velim, accurraS, nihil sane StnCCOSSO, Verum tamen videbare mihi tempora peregrinationis commodius posse discribere. Nimi abes diu, PraeSertim cum sis in propinquis locis neque nos te fruimur et tu 3 nobis Cares A nun quidem otium est, Sed Si paulo plUS

66쪽

II i M. TVLLI CICERONIS

suror Pulchelli progredi posset, valde ego te istim XCitarem. Verum praeclare Metellus impedit et impediet. Quid quaeris 3 est Consul λλοπατιμ et, ut Semper iudi CaVi, natura

5 bonuS. Ille autem non simulat sed plane tribunus pl. fieri Cupit. Qua de re quom in senatu ageretur, fregi hominem 5et inconstantiam eius reprehendi qui Romae tribunatum pl. peteret cum in Sicilia hereditatem se petere dictitasset, neque magno opere dixi esse nobis laborandum, quod nihilo magis ei liciturum esset plebeio rem publicam Perdere quam similibus eius me consule patriciis esSet licitum. Iam Cum iose ille septimo die venisse a freto neque ibi obviam quemquam prodire potuisse et noctu se introisse dixisset in eoque se in Contione iactasset, nihil ei novi dixi accidisse. Ex Sicilia septimo die Romam ante tribus horis Roma Interamnam Noctu introisti idem ante. Non est tum 5 obviam : ne tum quidem quom iri maxime debuit. Quid quaeris 3 hominem petulantem modestum reddo non solum perpetua gravitate orationis Sed etiam ho genere dictorum. Itaque iam familiariter cum ipso cavillo a ioCor quin

etiam Cum Candidatum deducerem VS, quaerit e me num oconsuessem Siculis locum gladiatoribu dare. Negavi. At ego inquit novus patronus instituam Sed Soror, Vae tantum habeat Consularis loci, unum mihi solum pedem dat.' Noli inquam de uno pede sororis queri licet etiam alterum tollas. Non consulare inquies dictum. Fa 25 teor sed ego illam odi male consularem. Ea est enim seditiosa, Cum viro bellum gerit neque Solum Cum

Ea . . . erit γε mus iambicus Si eSi enim omittunt tr

67쪽

EPP. AD ATTICVM II.

Metello sed etiam cum Fabio, quod eos esse in hoc esse

moleste fert.

Quod de agraria lege quaeris, sane iam videtur refrixisse. 6Quod me quodam modo molli bracchio de Pompei familiari Diate obiurgas, nolim ita existimes, me mei praesidi Causa Cum illo Coniunctum esse, sed ita res erat instituta ut, si inter nos esset aliqua forte dissensio, maxima in re publica discordias versari esset necesse. Quod a me ita praeCautum atque ProviSum est non ut ego de optima illa mea 1 ratione decederem sed ut ille esset melior et aliquid depopulari levitate deponeret. Quem de meis rebus, in quas eum multi incitarant, multo Cito gloriosius quam de suis praedicare sibi enim bene gestae, mihi Conservatae rei

publicae dat testimonium. Hoc facere illum mihi quam' prosit nescio rei publicae certe prodest Quid si etiam

Caesarem Cuius nun venti valde Sunt seCundi reddo melio rem, num tantum Obsum rei iublicae Quin aetiam si mihi nemo invideret, si omneS, ut erat aequum, faVCrent, tamen non minu isset probanda medicina quae Sanareta vitiosas partis rei publiCae quam quae XSeCaret. NunCVero, UOm equitatu ille quem ego in clivo Capitolino te Signifero a principe ConlOCaram Senatum deSeruerit, OStri autem prinCipes digito se Caelum putent attingere si mussi barbati in piscinis sint qui a manum Ccedant, alia alitem a neglegant, nonne tibi Satis prodesse videor si perficio ut nolint obesse qui possunt Nam Catonem nostrum non 8 tu ama Plu quam ego Sed tamen ille optimo animo utens

et summa fide nocet interdum rei publicae: dicit enim tamquam in Platonis πολιτctii, non tamquam in Romulia saece Sententiam. Quid verius quam in iudicium venire qui ob rem iudicandam pecuniam acceperit Censuit hoc

eo in hoc esse Iici : eo mihi ess amico I eos inimicos esse Diicheler eo esSe innocente Madui se atque S rat. atquct

itam praevisum My tandem Schiis a post satis adae reipublicae Meseriber a Romulae coni. Frrell

68쪽

II. i M. TVLLI CICERONIS

Cato, adSensit Senatus equites Curiae bellum, non mihi; nam ego dissensi. Quid impudentius publicanis renuntiantibus fuit tamen retinendi ordinis Causa facienda iaCtura. Restitit et pervicit Cato. Itaque nune Consule in CarCere incluso, Saepe item seditione Commota, aspiraVit nemo Corum quorum ego OnCursu itemque ii consules qui post me fuerunt rem publicam defendere solebant. Quid

ergo istos ' inquies Mercede conductos habebimus Quid faciemus, si aliter non possumus Θ an libertinis atque

etiam servis serviamu Sed, ut tu ni S αλις σποi δῆς. Ios Favonius meam tribum tulit honestius quam suam, LuCCei perdidit. Accusavit Nasicam inhoneste a modeste tamen

dixit ita ut Rhodi videretur molis potius quam Moloni operam dedisse Mihi quod defendissem leviter suscensuit. Nun tamen petit iterum rei publi Cae Causa. LuCCeius 3 quid agat scribam ad te cum Caesarem Videro, qui aderitio biduo. Quod Sicyonii te laedunt, Catoni et eius aemulatori attribuis Servilio. Quid Θ ea plaga nonne ad multos bonos viros pertinet 8 Sed si ita placuit, laudemus, deinde indissensionibus soli relinquamur 3 oII Amalthea mea te exspectat et indiget tui. Tusculanum et Pompeianum valde me delectant, nisi quod me illumi PSum vindi Ceni aeris alieni, aere non Corinthio sed hoc

Circumforaneo obruerunt. In Gallia peramus SSe otium. Prognosti Ca mea Cum oratiunCuli prope diem XSPOCta et 5 tamen tu id Cogites de adventu tuo Cribe ad nos. Nam

mihi Pomponia nuntiari iussit te mense Quintili Romae

ire. Id a tui litteris quas ad me de Censu tu miseraS discrepabat. I Paetus, ut antea ad te Cripsi, omni libro quos state 3o

II honesti Nil hes moleste Malassina tamen , dixit ita, ut Madu tamen dixit, cita ut ii Q. I, attribue. MeseMberqServilio oratilini 10 si St. Boos, sed haec intersectio a Cicerone abiudicanda st a discessionibus Man. G tandem Starher aB

69쪽

EPP. AD ATTICUM II i

stius reliquisset mihi donavit. Hoc illius munus in tua diligentia positum St. Si me amaS, Cura Ut OnSCrVentur et ad me perferantur hoc mihi nihil potest esse gratius. Et cum Graecos tum Ver diligenter Latino ut conserves velim. Tuum OSSO ho munus Culum putabo. Ad Ctavium dedi litteras Cum ipso nihil eram locutuS; neque enim ista tua negotia provincialia esse putabam neque te in

tocullionibus habebam. Sed scripsi, ut debui, diligenter.

to CICERO ATTICO SAL. Cura, amabo te, CiCeronem OStrum. Et nos συννοσύιν Ividemur. Πελληναίων in manibu tenebam et herCule ma agnum acervum Dicaearchi mihi ante pedes exstruxeram. magnum hominem et unde multo plura didiceris quam de 1 Procili l Κορινθι et 'Aθηναι- puto me Romae habere. Mihi credes lege hec doceo' mirabili vir est. Ηρωδης Si homo esset, eum PotiUS legeret quam unam litteram Criberet. Qui me epistula petiVit, ad te, ut ideo, Comminus accessit. Coniurasse mallem quam restitisse Coniurationi, 2 si illum mihi audiendum putaSSem loli Sanus non es rade vino laudo. Sed heus tu ecquid vides Kalendas venire, Antonium non venires iudices cogit Nam ita ad me mittunt, Nigidium minari in contione se iudi Cem qui non adfuerit compella-25 turum. Velim tamen Si quid est de Antoni adventu quod audieris scribas ad me et, quoniam huc non Veni S, CenOS apud nos utique pridie Kal. Cave aliter facias. Cura ut

valenS. et ad me perserantur m M II Ei vel cui io συννοσεῖν Muneris : cino Θειοι codd. Ei no συμπαθειν Nei coli. ii. II . Om. Ei nos mese iber I unde eo My eodem ' fors de eo I mihi crede. Si lege haec dices mirabili coiri Bost: mihi crede lege haec. Dicaearchus mirabilis Di erit em mihi crede legens haec doceor mirabilis Neta alii alia a lolio I Corradus ficta coli. Plin. H. N. xxii. 6 : Lollio codd. 21 Vinio Pitis

70쪽

II. iii M. TVLLI CICERONIS

CICERO ATTICO SAL. Primum. Ut opinor. εὐαγγελια. Valerius absolutus est Hortensio defendente. iudicium Auli filio condonatum putabatur et ripiCratem muspicor, ut scribis, laSCivum fuisse. Etenim mihi Caligae eius et fasciae Cretata non placebant. Quid sit Ciemus Cum Veneris. Fenestrarum angustias quod reprehendis, Cito te Κυρου παιδειαι reprehendere. Nam Cum ego idem istuc dicerem, Cyrus aiebat viridariorum διαφασεις latis luminibus non tam o

Nunc fit lepide illa κχυσις radiorum Cetera si reprehenderis, non feres tacitum, nisi si quid erit eius modi quod sine 5 Sumptu Corrigi possit.

Venio nunc ad mensem Ianuarium et ad ποστασιν Ο- Stram n πολιτειαι , in qua Σωκρατικως εις κατερον Sed tamen ad extremum, ut illi solebant, ii ἀρεσκουσαν. Si CS Anci

magni Consili; nam aut sortiter resistendum est logi agra zoriae, in quo est quaedam dimicatio sed plena laudis aut quiescendum, quod est non dissimile atque ire in Solonium aut Antium, aut etiam adiuvandum quod a me aiunt Cae- Sarem Si CXspectare ut non dubitet. Nam fuit apud me Cornelius, hunc dico Balbum, Caesaris familiarem. Is ad 25 firmabat illum omnibus in rebus meo et Pompei Consilio USurum maturumque operam ut tum Pompeio Crassum Coniungeret Hi sunt haec Coniunctio mihi summa Cum Pompeio, Si placet, etiam Cum Caesare, reditus in gratiam Cum inimicis, a Cum multitudine, senectutis otium. Sed 3O me κατακλεὶ mea illa commovet quae est in libro tertio :

SEARCH

MENU NAVIGATION