장음표시 사용
51쪽
vereor enim ne dum defendam meo non parCam tuis.
Nam sic intellego ut nihil a domestiCi Vulneris factum sit, illud quidem quod erat eos Certe Sanare potui SSe. Sed huiusce rei totius vitium, quod aliquanto etiam latius patet quam videtur, praesenti tibi Commodius exponam. De iis 4 litteris quas ad te Thessalonica misit et de Sermonibus quoSab illo et Romae apud amicos tuos et in itinere habitos Putas, Cquid tantum Causae sit ignoro, Sed omnis in tua posita est humanitate mihi spes huius levandae molestiae.1 Nam si ita statueris, et inritabili animo esse Optimorum Saepe hominum et eosdem Placabili et SSe hanc agilitatem, ut ita dicam, mollitiamque naturae plerumque bonitatis et, id quod Caput est nobis inter nos nostra sive incommoda sive vitia sive iniurias esse tolerandas, faCile haeC, quem 15 ad modum Spero, mitigabuntur; quod ego ut facias te oro. Nam ad me qui te unice diligo maxime pertinet
neminem SSe meorum qui aut te non amet aut ab te non
Illa pars epistulae tuae minime fuit neCessaria in qua ex 5a poni quas faCultates aut provinCinlium Ut Urbanorum Commodorum et aliis temporibus et me ipso OnSule praetermiseris. Mihi enim perspeCta est et ingenuitas et magnitudo animi tui neque ego inter me atque te quiCquam interesSeum quam duX praeter Voluntatem institutae vitae, quod mea ambitio quaedam ad honorum studium, te autem alia minime reprehendenda ratio ad honestum otium duXit. Vera quidem laude probitatis, diligentiae, religionis neque me tibi
fraterno amore domestiCoque disCessi, tibi primas defero. 3 Vidi enim vidi penitusque perspexi in mei variis tempori 6bus et sollicitudines et laetitias tuas. Fuit mihi saepe et laudis nostrae gratulatio tua iuCunda et timoris Consolatio
52쪽
grata. Quin mihi nun te absente non solum Consilium quo tu XCellis, Sed etiam Sermonis Communicatio quae mihi suavissima tecum solet esse, maxime deest-quid
dicam in publicane re, quo in genere mihi neglegenti esse non licet, an in forensi labore, quem antea propter 5 ambitionem sustinebam nun ut dignitatem tueri gratia possim, an in ipsis domesticis negotiiS, in quibus ego cum
antea tum vero post diSCesSum fratri te Sermonesque Ostros desidero Z Postremo non labor meUS, non requi OS, non negotium, non otium, non foren SeS OS, non domeSticae, Io 'non subsicae, non privatae Carere diutius tuo suavissimo atque amantissim Consilio a Sermone OSSunt. Atque harum rerum Commemorationem VereCundia saepe impedivit utriuSque nostrum nun autem ea fuit neCessaria propter eam partem epiStillae tuae, Per quam te a more i 5
tuos mihi purgatos a probatos esse Voluisti. Atque in ista incommoditate alienati illius animi et offensi illud inest
tamen commodi, quod et mihi et Ceteris amicis tuis nota fuit et abs te aliquanto ante testificata tua voluntas omittendae provinciae, ut quod na non estis non dissensione oa discidio vestro sed voluntate a iudicio tuo actum esse videatur. Qua re et illa quae violata expiabuntur, et haec
nostra quae Sunt anCtiSSi me OnSerVata Suam religionem
obtinebunt. Nos hic in re publica infirma misera Commutabilique 5 versamur Credo enim te audisse nostro equites paene a senatu esse diiunctos qui primum illud valde graviter tulerunt, promulgatum e senatus Consulto fuisse ut de eis qui ob iudicandum accepissent quaereretur Qua in redOCernenda Cum ego CaSi non adfuissem ei Sissemque Mao equestrem ordinem ferre moleSte neque aperte di Cere, ob-
53쪽
iurgavi senatum . Ut mihi visus sum, Summa Cum auCtoritate et in Causa non VereCunda admodum gravis et Copiosus fui.
Ecce aliae deliciae equitum vix ferenda, quas ego non solum tuli sed etiam ornavi Asiam qui de Censoribus 5 Conduxerunt questi sunt in senatu e Cupiditate prolapsos nimium magno Conduxisse, ut induceretur loCatio postulaverunt. Ego princeps in adiutoribus atque adeo seCundus; nam ut illi auderent hoc postulare Crassus eos impulit. Invidiosa res, turpis postulatio et Confessio temeritatis. io Summum erat periculum ne, si nihil impetrasSent, plane alienarentur a Senatu. Hui quoque rei Subventum est maXime a nobis perfectumque ut frequentissimo Senatu et liberalissimo uterentur, multaque a me de ordinum dignitate et Concordia dicta sunt Kal. Decembr. et postridie. Nequei 5 adhu re On Cta est, Sed Volunta Senatus perSPOCta unus enim contra dixerat Metellus Consul designatus, atque erat dicturus, ad quem propter diei brevitatem perventum non est, heros ille noster Cato. Sic ego Conservans ratio- Ionem institutionemque nostram tueor, ut poSSum illam a me et Conglutinatam Concordiam. Sed tamen quoniam ista sunt tam infirma munitur quaedam nobis ad retinendas opeS nostra tuta, Ut spero, via quam tibi litteris satis explicare non OSSum, Significatione parva ostendam tamen. Vtor
Pompeio familiarissime ideo quid dicas. Cavebo quae
25 Unt CaVenda, a SCribam alias ad te de meis consiliis capessendae rei publiCae plura. Lucceium Cito Consulatum habere in animo Statim pe-IItere. Duo enim soli di Cuntur petituri Caesar Cum eo Coire per Arrium cogitat et Bibulus Cum hoc se putat per C. Piso
I6, 7 ut ii orat corii fost Nili Orat codd. quin erat BOSit S eratque Bitscho b cum erat Mota a Consulatum ecl. Obst 28 sqq. Cum . . . Cogitat et cum . . . coniungi h in pare)rthos, ira ilich diis Leh- manu, comiHate post petitur posito
54쪽
nem Posse Coniungi. Ride. Non sunt haec ridicula, mihi crede. Quid aliud scribam a te, quid Θ Multa sunt, sed in aliud tempus 'eXSPOCtare VeliS, Cure ut Ciam. Iam illud modeste rogo, quod maxime CUPio, ut quam Primum venias Nonis DeCembribuS.
XVII S r. ii Kal. Febr. a. 69 6H.
CICERO ATTICO SAL. Nihil mihi nunc scito tam deesse quam hominem Cum
quoCum Omnia quae me Cura aliqua adsiCiunt uno Communicem, qui me amet, qui apiat, quiCum ego Cum loquar, o nihil fingam, nihil dissimulem, nihil obtegam. Abest enim frater ἀψγελεστατος et amantissimus. Metellus' non homo Sed litus atque aer et 46litudo mera. 'Tu autem qui saepissime Curam et angorem animi mei Ser i 5 mone et consilio levasti tuo, qui mihi et in publica re socius
et in privatis omnibus orisCiu et omnium meorum Sermonum et OnSiliorum artiCeps esse soles, ubinam es Ita sum ab omnibus destitutus ut tantum requietis habeam quantum cum Xore et filiola et medito Ci Cerone Consu et omitur Nam illae ambitiosae nostrae fuCosaeque amiCitiae sunt in quodam splendore forensi, fruCtum domesti Cum non habent Itaque cum bene Completa domu CS tempore matutino, Cum ad forum stipati gregibus amiCorum descendimus, reperire e magna turba neminem POSSUIUUM UOCum 25
3 tos tempus neci Diterstrinxeritiit edd. at dientes dissero f. o. r. i. 13 3 sed Si in aliud tempus exspectare Corradu ante XSPOCtare sis tendum Turia ut quando nos te vel Sintile ista si ta II Senb π: Quo nos te tempore utile Schmi moleste fictiter uno Militer: una O . Vahlen coli. Sest. O0 uita Ernesti Io cum Orolli elo et in rastina IV ex animo Koc. ita cuis ut post loquar)Mota intime miri Neid a mei. Tullius advig cf. iii II Binu. : mei ille tornhos Pompeiura inteli gens mei ellus umidi certe Metellus tolerari equi I aer et aere. Sternhore ι crcticiis ver u recte procedat a reperire hinc usqite are et talis I9. II
55쪽
aut iocari libere aut suspirare familiariter possimus. Un rete XSPOCtamus, te desideramus, te iam etiam arCOSSimuS. Multa sunt enim quae me solli Citant anguntque quae mihi videor auri naCtus tuas unius ambulationi Sermon CX- haurire POSSC.
Ac domesticarum quidem solliCitudinum aculeos omnis et scrupulos occultabo meque Og, huic epistulae atque ignoto tabellario Committam. Atque hi nolo enim te permoveri non sunt permolesti, sed tamen insident et urgentio et nullius amanti ConSilio aut Sermone requiesCunt in re PubliC Vero, quamquam animus Si PraeSens, tamen 'VΟ-luntas etiam atque etiam ipsa mediCina emcit'. Nam ut ea breviter quae post tuum di SCOSSum Ct Stant Onligam, iam XClame neCesse Stoe Romana diutius Stare non i5 posse. Etenim OS ProseCtionem tuam Prim US, ut opinor,
introitus fuit in Causam fabulae Clodianae, in qua ego nactus, ut mihi videbar, loCum resecandae libidinis et coer- Cendae iuventutis vehemens fui et omnis profudi viris animi atque ingeni mei non odio adduCtus alicuius sed spero Corrigendae et sanandae Civitatis Adfli Cta res publica est aempto Constupratoque iudi Cio. Vide quae sint postea consecuta. Consul est impositu i nobi quem nemo praeternos philosophos aspiCere in Suspiritu posset Quantumho Vulnus i facto senatus Consulto de ambitu, de iudiciis
25 nulla lex perlata, exagitatu Senatus, alienati equite Romani. Sic ille annus duo firmamenta rei publiCa per me unum Constituta Vertit; nam et senatus auctoritatem abiecit et ordinum concordiam diiunxit. Instat hi nunc ille annus egregius. Eius initium eius modi fuit ut anniversaria sacra 3 Iuventatis non Committerentur; nam M. Luculli uxorem
56쪽
Memmius suis sacris initiavit Menelaus aegre id passus divortium fecit. Quamquam ille pastor Idaeus Menelaum
solum Contempserat, hi noSter Paris tam Menelaum quam Agamemnonem liberum non putavit. Est autem C. Herennius quidam tribunus pl. quem tu fortasse ne nosti qui 5 dem tametsi potes nosse, tribulis enim tuus est et Sextus
pater eius nummos vobis dividere Solebat. Is ad plebem P. Clodium traducit idemque fert ut universu populus in campo Martio suffragium de re Clodi erat. Hunc ego aCCepi in Senatu, ut oleo, sed nihil est illo homine lentius Io5 Metellus est Consul egregius et nos amat, sed imminuit au-Ctoritatem suam quod habet dicis Causa promulgatum illud idem de Clodio. Auli autem filius, o di immortale. quam ignaVus ac sine animo miles quam dignus qui Palicano, 6 sicut facit, os ad male audiendum Cotidie praebeat Agra i5ria autem promulgata est a Flavio sane levis eadem fere quae fuit Plotia. Sed interea πολιτικος ανγὶ ουδ' ναρ UiS- quam inveniri potest; qui poterat, familiaris noster si est enim volo te hoc scire Pompeius togulam illam pictam
silentio tuetur suam. CraSsu Verbum nullum Contra gra 2 otiam. Ceteros iam nosti; qui ita sunt stulti ut amissa re 7 publica piscina Sua fore salva Sperare videantur. VnUS est qui Curet Constantia magis et integritate quam, ut mihi Videtur, Consilio aut ingenio, Cato : qui misero publicanos quos habuit amantissimo sui tertium iam menSem Vexat 5 neque iis a senatu responsum dari patitur. Ita nos Cogimur reliquis de rebus nihil decernere ante quam publi- Cani responsum sit. Qua re etiam legationes reieCturn iri puto. Nunc vides quibus fluctibus iactemur, et si ex iis quae oscripsimus tanta etiam a me non scripta perspiCiS, reViSeno aliquando et, quamquam Sunt hae fugienda quo te VOCo, tamen a Ut amorem nostrum tanti aestimes ut eo
16 post autem adae lex MeseMberg
57쪽
vel cum his molestiis pervenire velis. Nam ne absens On-Seare Curabo edi Cendum et proponendum locis omnibus; sub lustrum autem Censeri germani negotiatori est. Quare Cura Ut te quam primum VideamuS. Vale. XI Kal.
Febr. Q. Metello, L. Afranio COSS.
CICERO ATTICO SAL. Non modo si mihi tantum esset oti quantum est tibi, verum etiam si tam brevi epistulas vellem mittere quam 1 tu soles, faCile te Superarem et in Cribendo multo essem crebrior quam tu. Sed ad summas atque incredibilis occupationes meas CCedit quod nullam a me volo epistulam ad te absque argument a Sententia pervenire. Et primum tibi, ut aequum est Civi amanti patriam, quae sint in re publica13 exponam deinde quoniam tibi amore nos proximi sumus, scribemus etiam de nobis ea quae SCire te non nolle arbitramur.
Atque in re publiCa nunc quidem maxime Gallici belli aversatur metus Nam Haedui fratres nostri pugnam nuper malam pugnarunt et Hemelii Sine dubio sunt in armis ex- a CursioneSque in prOVinciam saCiunt. Senatus decrevit ut consules duas Gallias sortirentur, dileCtu haberetur, vacationes ne valerent, legati Cum auctoritate mitterentur qui adirent Galliae civitates darentque operam ne eae Se Iam
Helvetiis coniungerent. legati sunt Q. Metellus Creticusa et L. FlaCCUS et, o ἐπὶ τη φακῆ λυρον, Lentulus Clodiani
58쪽
3 filius. Atque hoc loco illud non queo praeterire, quod
cum de Consularibus mea Prima Sor OXiSSet, Una VOCO Onatus frequens retinendum me in urbe Censuit. Hoc idem post me Pompeio CCidit, ut nos duo quasi pignora rei publicae retineri videremur. Quid enim ego aliorum in me 5
Vrbanae autem res si se habent. Agraria lex a Flavio tribuno pl. vehementer agitabatur auctore Ompeio quae nihil populare habebat praeter auctorem. X ha ego lege secunda Contionis voluntate omnia illa tollebam quae ad oprivatorum in Commodum pertinebant, liberabam agrum eum qui P. Mucio L. Calpurni Consulibus publicus fuisset,
Sullanorum hominum possessiones Confirmabam, Volaterranos et Arretinos, quorum agrum Sulla publiCarat neque diviserat, in sua poSSeSSione retinebam; unam rationem Isnon reiciebam, ut ager a adVenti Cia CCunia meretur, quae e novi VOCtigalibUS per quinquennium reCiperetur. Huic toti rationi agrariae senatu adversabatur SuSpi Cans Pompeio novam quandam Potentiam quaeri Pompeius vero ad voluntatem perserendae legis inCubuerat. Ego roautem magna Cum agrariorum gratia Confirmabam omnium privatorum posseSSione ; is enim est noster exercitus hominum, Ut tute CiS, OCupletium populo autem et Pompeio nam id quoque volebam satis faCiebam emptione, qua Constituta diligenter et sentinam urbis exhauriri et Italiae soli 25tudinem frequentari posse arbitrabar. Sed hae tota OS interpellata bello refrixerat. Metellus est ConSul Sane bonus et nos admodum diligit: ille alter nihil ita est ut 5 plane quid emori nesciat Hae sunt in re publica, nisi etiam ii id ad rem publicam putas pertinere, Herennium a
quid emerit C quidem vel quid erit οὐ est vel sit co d.
59쪽
quendam tribunum pl. tribulem tuum an hominem ne- Uam atque egentem, Saepe iam de P. Clodio ad plebem traducendo agere Coepisse. Hui frequenter interceditur. Hae sunt, ut opinor, in re publica. Ego autem, ut semel Nonarum illarum Decembrium Giunctam invidia a multorum inimicitiis eximiam quandam atque immortalem gloriam Consecutus sum, non destiti eadem animi magnitudine in re publica versari et illam institutam a susCeptam dignitatem tueri, sed postea quam
1 primum Clodi absolutione levitatem infirmitatemque iudi- Ciorum perspeXi, deinde vidi nostros publicanos facile a
senatu diiungi, quamquam a me ipso non divellerentur, tum autem beato homines, hos piscinarios dico amicos tuos, non obscure nobis invidere, putavi mihi maiores quas- 15 dam opes eo firmiora praesidia esse quaerenda. Itaque 7 primum, eum qui nimium diu de rebus nostris tacuerat, Pompeium adduxi in eam voluntatem ut in Senatu non
Semel sed saepe multisque verbis huius mihi salutem imperi atque orbis terrarum adiudicarit; quod non tam interro fuit mea neque enim illae res aut ita sunt obscurae ut testimonium, aut ita dubiae ut laudationem desiderent)quam rei publiCae, quod erant quidam imProbi qui contentionem fore aliquam mihi Cum Pompeio ex rerum illarum dissensione arbitrarentur Cum hoc ego me tanta familiaria late Coniunxi ut uterque nostrum in sua ratione munitior et
in re publica firmior hac coniunctione esse possit. di 8autem illa libidinosae et delicatae iuventutis quae erant in
me incitata sic mitigata sunt Comitate quadam mea me num ut omnes illi colant; nihil iam denique a me asperum in 3 quemquam fit ne tamen quicquam populare a diSSolutum, Sed ita temperata tota ratio est ut rei publicae Constantiam
I huius Mara. : Suis cochl. 22-24 Publica ; quod . . . arbitrarentur, cum ita interpuli vi II Seraber a in re res Gronovius s
60쪽
praeStem, privatis meis rebus propter infirmitatem bonorum, iniquitatem malevolorum, odium in me improborum adhibeam quandam cautionem et diligentiam atque ita, tametsi his novis amicitiis implicati sumus, ut crebro mihi vafer ille Siculus insusurret Epicharmus Cantilenam illam suam:
A nostrae quidem rationi a Vitae quaSi quandam formam, ut opinor, idOS.
9 De tuo autem negotio saepe ad me scribis. Cui mederi
nunc non possumus p est enim illud senatus Consultum 1 osurnma pedariorum Voluntate nullius mOStrum auctoritatefactum Nam quod me esse ad sCribendum Vides, e ipso senatus consulto intellegere pote aliam rem tum relatam,
hoc autem de populis liberis sine causa additum. Et ita factum est a P. Servilio filio qui in postremis sententiam dixit, I 5 sed immutari hoc tempore non potest. Itaque Con VentUS qui initio celebrabantur iam diu fieri desierunt Tu si tuis blanditiis tamen a Sicyoniis nummulorum aliquid expreS-Seris, Velim me faCias Certiorem. 1o Commentarium consulatus mei Graece Compositum miSicio ad te. In quo si quid erit quod homini Attico minus Graecum eruditumque videatur, non dicam quod tibi, ut opinor, Panhormi Lucullus de suis historiis dixerat, se quo facilius illas probaret Romani hominis esse idcirco barbara quaedam et σολοικα dispersisse ; apud me si quid erit eius modi 25 me imprudente erit et invito. Latinum si per Cero, ad te
mittam. Tertium poema Xspectato, ne quod OnUS a Cipso laudis meae praetermittatur Hi tu CaVe diCaM: τις πατερ' ινγὶσει Si Si enim apud homines quicquam quod