장음표시 사용
81쪽
Suavis epistulas tuas uno tempore mihi datas duas Quibus εὐαγγελια quae reddam nesci deberi quidem plane
fateor. Sed id συγκυρτὶ χα. Emerseram Commodum CX
Antiati in Appiam ad Tris Tabernas ipsis Cerialibus, Cum in me inCurrit Roma veniens Curio meus. Ibidem ilico PUer abs te cum epistulis. Ille e me, nihilne audisSem novi. Ego negare. ublius' inquit tribunatum pl. petit. Quid ais Et inimicissimus quidem CaesariS, et ut omnia' inquit ista rescindat.' Quid Caesar λ' in-IO quam. Negat e quicquam de illius adoptione tulisse.'Deinde Suum, Memmi, Metelli Nepoti exprompsit odium. Complexus iuvenem dimisi properans ad epistulas. Vbi Sunt Ui aiunt ζωσης φωνῆς quanto magis vidi ex tuis litteris quam ex illius sermone quid ageretur, de ruminatione IDCotidiana, de cogitatione Publi, de litui βοωπιδος, de signifero Athenione, de litteris missis ad Gnaeum, de Theo- Phani Memmique sermone quantam porro mihi eXSPQ-Ctationem dedisti convivi istius o cλγoi l Sum in Curiositate ξυπεινος, sed tamen facile patior te id ad me rro ιον O non Cribere praesentem audire malo.
Quod me ut scribam aliquid hortaris, crescit mihi quidem 3
materies, ut dicis, Sed tota re etiam nun flUCtuat, κατ στα -
ργην τρυξ. Quae Si desederit, magis erunt liquata quae scribam. Quae si statim a me ferre non potueriS, PrimuSa habebis tamen et aliquartadiu solus Dicaearchum recte 4 amasi luculentus homo ista et civis haut paulo melior quam isti nostri δικαιαρχοι litteras scripsi hora decima Cerialibus statim ut tuas legeram, Sed ea eram daturUS, ut putaram, postridie ei qui mihi primus obviam venisset. 3 Terentia delectata est tuis litteris; impertit tibi multam
82쪽
Salutem, και Κικερων ο φιλοσοφος - πολιτικον Τιτον ac rάζεται. XΙΙΙ Scr. in Foruliatio ira Apiet circ. v K. Mai. a. 69 I9 .
CICERO ATTICO SAL. Facinus indignum i epistulam αυθωρεὶ tibi a Tribus a 3bernis rescriptam ad tuas Suavissimas epistulas neminem reddidisses At scito eum fasciculum, quo illam ConieCeram, domum eo ipso die latum esse quo ego dederam et ad me in Formianum relatum esse. Itaque tibi tuam epistulam iussi reserri, ex qua intellegeres quam mihi tum illae gratae Io fuissent Romae quod Cribis Sileri, ita putabam at hercule in agris non siletur, ne iam ipsi agri regnum VeStrum ferre possunt. Si vero in an Tηλεπυλον veneri Λαιστρυγονιγὶν Formia dico, qui fremitus hominum i quam irati animi quanto in odio noster amicus Magnu. Cuiu Co I 5gnomen una Cum CraSSi Divitis cognomine ConseneSCit. Credas mihi velim, neminem adhuc offendi qui haec tam lente quam ego sero ferret. Qua re, mihi Crede, 'λocroci 60 1εν. Iuratu tibi possum dicere nihil esse tanti. Tu si litteras ad Sicyonios habes, advola in Formianum, Unde onos pridie Nona Maias CogitamUS.
XIV Scr. in Homiliano circ. iv K. Mai. a. 69s I9 .
CICERO ATTICO SAL. Quantam tu mihi moves exspectationem de sermone Bibuli, quantam de colloquio 866-ιδος, quantam etiam de Silio delicato convivio i Proinde ita ac venias ut ad Sitienti auris. Quamquam nihil est iam quod magis timendum
nobi putem quam ne ille noster SampSi Ceram US, UOm Comnium sermonibus sentiet vapulare et quom has Cti OnOS
a litteras ad Sicyonios as ad Sic litteras M 26 ita cito Plii Mors ut ad V albini quasi ad Miseller 28 quom illi D
83쪽
ευαi ατρέπτους Videbit, ruere in Cipiat. Ego autem usque eo Sum enerVatus Ut OC Otio quo nunc tabescimus malim
De Pangendo quod me Crebro adhortaris, fieri nihil a potest Basilicam habeo non illam frequentia Formiano rum ad quam partem basilicae tribum Aemiliam . Sed omitto VulguS; POS horam quartam molesti ceteri non sunt. C. Arrius proximus est vicinus, immo ille quidem iam contubernalis, qui etiam se idcirC Romam ire negat uti hic mecum totos dies philosophetur. ECC ex altera parte Sebosus, ille Catuli familiaris. Quo me vertam 3 Statim me hercule Arpinum rem, ni te in Formiano Commodissime exspectari viderem dumtaxat ad pr. Nonas Maias vides enim quibus hominibus aure sint deditae meae. occaa: Sionem mirificam, Si qui nunc dum hi apud me sunt emere de me fundum Formianum velit i Et tamen illud probem : Magnum quid adgrediamur et multae Cogitationis atque oti Sed tamen satis fiet a nobis neque parCetur labori.
XV Sciet ii Foruriatio citc. iii K. Mai. a. 699 I9).2 CICERO Ad TICO SAL. Vt scribis ita video non minus ii Certa in re publica quam Iin epistula tua, Sed tamen Sin pSa me varietas Sermonum opinionumque deleCtat Romae enim Videor SSe Cum tuas litteras lego et, ut fit in tantis rebus, modo hoc modor illud audire. Illud tamen explicare non OSSum quidnam inveniri possit nullo recusante ad facultatem agrariam.
Bibuli autem ista magnitudo animi in Comitiorum dilatione quid habet nisi ipsius iudicium sine russa CorreCtione rei
ab vel ad iodii parem Nostris. inscitur ita mi/geir iturconi mo atque imparem haSilicam tribu Aemiliae Frret a quoi aequiparem basilicae tribum Aemiliam 'ci Neid a quam partem basilica tribus Aemiliae sc capiet ; alii alia I utilior
84쪽
publicae Nimirum in Publio spes est. Fiat, fiat tribunus pl. si nihil aliud ut eo Citius tu ex Epiro revertare ; nam ut illo tu careas non video posse fieri, praesertim si meCum aliquid volet disputare. Sed id quidem non dubium est quin si quid erit eius modi sis advolaturus. Verum ut ho 5
non it, tamen, SiVe ruet me geret rem publiCam, Prae- Clarum speCtaculum mihi Propono, modo te ConSOSSOrespectare liceat.
Cum haec maxime scriberem, ecce tibi Sebosus Nondum plane ingemueram, salve ' inquit Arrius Hoc est io
Roma decedere Quos ego homines effugi cum in hos incidi Ego vero
In montis patrios et ad incunabula nostra' pergam. Denique S Solus non potuero, Cum rusticis potiusquam cum his perurbanis, ita tamen ut, quoniam tu Certi 15 nihil scribis, in Formiano tibi praestoler usque ad III Nonas Mai RS. Terentiae pergrata est adsiduitas tua et diligentia in controversia Mulviana. NesCit omnino te Communem CauSum defendere eorum qui agros publiCos possideant; sed tamen otii aliquid publicanis pendis, hae etiam id recusat. Ea
tibi igitur et Κικερων, ἀριστοκρατικωτατος παις, Salutem dicunt. XVI Scr. in Formiano m. m. Maio a. n J9 .
CICERO ATTICO SAL. 25 Cenato mihi et iam dormitanti pridie K. Maias epistula est illa reddita in qua de agro Campano scribis. Quid quaerii primo ita me pupugit ut somnum mihi ademerit, Sed id cogitatione magis quam molestia Cogitanti autem
hae fere SuCCurrebant. Primum ex eo quod superioribu 3o
85쪽
litteris scripseras, ex familiari te illius audisse prolatum iri aliquid quod nemo improbaret, maius aliquid timueram. Hoc mihi eius modi non videbatur. Deinde ut me egomet
ConSoler, omnis XSI CCtatio largitionis agrariae in agrum Campanum Videtur esse derivata, qui ager, ut dena iugera sint, non amplius homines quinque milia potest sustinere reliqua omnis multitudo ab illis abalienetur neCesse St. Praeterea Si ulla res est quae bonorum animo quo iam Video esse commotos vehementius poSSit incendere, haec Io Certe est et eo magis quod portoriis Italiae sublatis, agro Campano diviso, quod vectigal superest domesticum praeter vicensimam quae mihi videtur una Contiuncula Clamore pedisequorum nostrorum esse peritura Gnaeu quidem noster iam plane quid Cogitet CSCio;
qui quidem etiam istuc adduci potuerit. Nam adhuc haeC
Stare debere agrariam legem sibi placuisse, potuerit intera Cedi necne nihil ad se pertinere de rege Alexandrino placuisse sibi aliquando confici Bibulus de Caelo tum ser-Vasset neCne Sibi quaerendum non fuisse de publicanis voluisse illi ordini commodares quid futurum fuerit si Bibulus tum in forum descendisset se divinare non potuiSSe. 25 NUn Vero, Sampsicerame, quid dicet vectigal te nobis in monte Antilibano Constituisse, agri Campani abstulisse pQuid Θ hoc quem ad modum obtinebis Oppressos vos inquit tenebo exerCitu Caesaris. Non me hercule me tu quidem tam isto exerCitu quam ingrati animis eorum homia num qui appellantur boni, qui mihi non modo praemiorum
86쪽
Sed ne Sermonum quidem unaquam fructum ullum aut gra-3 iam rettulerunt. Quod Si in eam me partem inCitarem, Profecto iam aliquam reperirem resistendi viam. Nun prorsus hOC Statui, Ut, quoniam tanta Controversia est Dicaearcho familiari tuo cum Theophrasto amico meo ut ille tuu τον πρακτικον βιον longe omnibus antePonat, hi autem τον θεωρητικον, Utri Ue a me o gestu OSS Videatur. Puto enim me Dicaearcho adfatim satis fecisse ; respicio nunc ad hanCfamiliam quae mihi non modo ut requieSCam permittit, sed reprehendit quia non semper quierim. Qua re in Cum Iobamus, O noster Tite, ad illa praeClara studia et eo unde discedere non oportuit aliquando reUertamur.
Quod de Quinti fratris epistula Cribis, ad me quoque
iit προισθε λε ων, πιθεν δε- . Quid diCam neSCio; nam ita deplorat primis versibus manSionem Suam Ut quemvis 5 movere possit, ita rursus remittit ut me roget ut annali suos emendem et edam. Illud tamen quod sCribi animadvertas velim de portorio circumveCtionis ait se de Consili sententia rem ad senatum reieCisse. Nondum VideliCet meas litteras legerat quibus ad eum re Consulta et XPlorata per Ioscripseram non deberi. Velim si qui Graeci iam Romam ex Asia de ea causa venerunt videas et, si tibi videbitur, iis demonstres quid ego de ea re Sentiam. Si possum dis- Cedere, ne auSa optima in Senatu pereat, ego Satis faciam publicanis i i vere tecum loquarin, in hac re malo 25 universae Asiae et negotiatoribuM; nam eorum quoque VOhementer interest. Ho ego Sentio valde nobi opuS SSe. Sed tu id videbis. Quaestores autem, quaeSO, Um etiam de cistophoro dubitant Nam si aliud nihil erit, Cum erimUS Omnia experti. ego ne illud quidem Contemnam. O
87쪽
EPP. AD ATTICUM II. ViQuod extremum est Te in Arpinati videbimus et hospitio
agresti aCCipiemus, quoniam maritimum hoc Contempsisti.
CICERO ATTICO SAL. Prorsus ut scribis cita sentio, turbatur SampSi Ceramus. Nihil est quod non timendum sit; μολογουμλως τυραννιδα συσκευάζεται Quid inim ista repentina adfinitatis coniunctio, quid ager Campanus, quid effusio peCuniae significant Quae si essent extrema tamen esset nimium mali,1 sed ea natura rei est ut hae eXtrema SSe non OsSint. Quid enim p eos haec ipsa per se delectare possunt Θ Umquam huc venissent nisi ad alias res pestiferas aditus sibi Compararent. Verum, ut Cribis, hae in Arpinati a. d. VI circiter Idus Maias non deflebimus, ne et opera et Oleum 13 Philologiam nostrae serierit; sed Conseremus tranquillo animo. Di immortale neque tam me ευελπιστι ConSOlntUr Ut antea quam ἀδια λορια, qua nulla in re tam utor quam in hac civili et publica Quin etiam quod est subinane in nobis et non φιλόδοξον bellum est enim sua vitia OSSe),ao id adficitur quadam delectatione Solebat enim me pungere ne Sampsiceram merita in patriam ad anno Sescentos maiora Viderentur quam nostra Ha quidem Cura Certe iam Vacuus sum iacet enim ille sic ut phocis' Curiana Stare videatur Sed haec coram. Tu tamen videris mihi a a Romae ore ad nostrum adventum, quod sane facile patiar si tuo commodo fieri possit; sin ut scribis ita venies, velime Theophane expiscere quonam in me animo sit Arabarches Quaere scilicet κατα ὁ κηδεμιονικον et ad me ab eo
88쪽
UaS υποθήκας adfere quem ad modum me geram. Aliquid
CICERO ATTICO SAL. Accepi aliquot epistulas tuas, ex quibus intellexi quam
suspenso animo et solli Cito scire averes quid esset novi. Tenemur undique neque iam quo minu ServiamUS OCU-samus, Sed mortem et eieCtionem quasi maiora timemus, quae multo sunt minora Atque hi status qui nu=ic est Una VOCO Omnium gemitur neque Verbo Cuiusquam sub Iole 'atur Σκοπος est, ut suspicor, illis qui tenent, nullam cuiquam largitionem relinquere. Vnus loquitur et palam adversatur adulescens Curio. Hui plauSUS maximi, Onsalutatio forensis perhonorifica, signa praeterea benevolentiae permulta a bonis impertiuntur Fufium Clamoribus et Con I 5viciis et sibilis consectantur His ex rebUS non Spes, Sed dolor est maior Cum Videas Civitatis voluntatem Solutam, virtutem adligatam. ne forte quaera κατα λε πτον de singuli rebus, uniVersa res eo est deducta Spes ut nulla sit aliquando non modo privato verum etiam magistratus o liberos ore. Hae tamen in oppressione Sermo in Circulis
dumtaxat et in conviviis est liberior quam fuit. Vincere incipit timorem dolor, sed ita ut omnia Sint plenissima desperationis. Habet etiam Campana lex exsecrationem in contione candidatorum, Si mentionem fecerint quo aliter a 3 ager POSSideatur atque ut ex legibus ullis. Non dubitant iurare ceteri Laterensis existimatur laute fecisse quod tribunatum l. petere destitit ne iuraret. Sed de re publica non libet plura scribere. Displiceo
hic Statu siti launc At mcSργιber coli. 10. III. tin OS co id hic status quasi Schichera hic Si Statu qui EOOl. Loca ni ita resiligit Neid minora quam pro atque hic Status qui 1 de Singulis rebus secl. Ben ivolius 4, 25 codd. habent in contione post exsecrationem recte, ut videtis : transponenda SSe aut mentionem respicatisrLoot post mentionem Mi ille,
89쪽
naihi ne sine summo Cribo dolore. Me tueor ut oppressis omnibus non demisse, ut tantis rebus gesti parum fortiter.
Caesare valde liberaliter invitor in legationem illam, sibi ut sim legatus, atque etiam libera legatio voti Causa datur. Sed hae et praesidi apud pudorem Pulchelli non habet satis
et a fratris adventu me ablegat, illa et munitior est et non impedit quo minus adsim quom velim. Ham ego teneo Sed usurum me non puto, neque tamen Cit UiSquam. Non lubet fugere, aveo pugnare. Magna Sunt hominum
1 studia. Sed nihil adfirmos tu hoc silebis. De Statio manu misso et non nullis aliis rebu angor equi dem, sed iam prorsus CCallui. Tu vellem ego vel Cuperem adesses; nec mihi consilium ne Consolatio deesset Sed
CICERO ATTICO SAL. Multa me sollicitant et ex rei publiCae tanto motu et ex Iiis periculis quae mihi ipsi intenduntur et SesCenta sunt; sed mihi nihil est molestius quam Statium manu misSum a Nec meum imperium, a mitto imperium, n6n simultatem meam
Revereri saltem 'Ne quid faciam Cio neque tantuna est in re quantus est Sermo. Ego autem ne irasci possum quidem iis quos valde a Danain tantum doleo a mirifice quidem Cetera in magnis rebus Minae Clodi contentionesque uertae mihi proponuntur modiCe me tangunt; etenim vel subire eas videor mihi summa cum dignitate vel decllinare nulla Cum molestia
90쪽
posse. Dices fortasse: Dignitatis αλις tamquam olim. Saluti, Si me amas, Consule. Me miserum Cur non ades pnihil profecto te praeteriret Ego fortaSSO τυ γλωττω et nimi Um τα καλῶ προ rεπονθα. Cito nihil umquam fuisse tam infame, tam turpe, tam Peraeque omnibUS generibUS, Ordinibus, aetatibus offensum quam hunc statum qui nunCest, magis me herCule quam Vellem non modo quam Putarem.
Populares isti iam etiam modestos homines Sibilare docuerunt. Bibulus in Caelo Si ne qua re scio, sed ita laudatur quasi o Vnus homo nobis Cui Ctando restituit rem.' Pompeius, nostri amores, quod mihi summo dolori est, ipse se adflixit. eminem tenent voluntate; ne metu necesse sit iis uti vereor. Ego autem neque pugno Cum illa causa propter illam amiCitiam neque approbo, ne Omnia 53 improbem quae antea gessi utor Via. Populi sensus
toribus qua dominus qua advoCati sibilis conscissi ludis Apollinaribus Diphilus tragoedus in nostrum Pompeium
petulanter inveCtus st: O Nostra miseria tu e magnus-'
miliens coactus est dicere Eandem virtutem istam veniet tempus Cum graViter gemes
totius theatri clamore dixit itemque Cetera Nam et eius 5 modi sunt ii versus uti in tempus ab inimico Pompei scripti
esse videantur neque leges neque more CogUnt ', et Cetera magno Cum fremitu et Clamore sunt dicta. Caesar cum venisset mortuo PlauSu. Curio filius est insecutus. o