장음표시 사용
271쪽
quondam e nihilo, quod erat bonus ipse piusque
Fecerat assimiles cunctos sibi, deinde quod atram Ingrestos nebulam, recta, quam ostenderat illis, Errare aspexit, lurce ludibria mortis Pertulit omnipotens, yx eisdem splendida vitae Lumina praeferret, quibus haud errare liceret Amplius, ac cert' postsent insistere calle. Quare age ad hanc iunctis manibus concedere supplex
Audeto nam te venientem expectat, ut amplo
In gremio accipiat. Perge, Sc commina fateri Incipias, & te iam deliquisse dolentem
Poeniteat, quacunque etiam rapione modoque
Expurges, promptu Sque luas pro crimine poenam, Atque imo expressas penitus de pectore voce SEffundas illi, cuius tibi gratia plene
Mox aderiliteque amplectetur,& undique cieto Gaudia erunt, quibus haud usquam maiora super intrIllic namque magis gratari contigit uni Conuerso a vitiis superum ad caelestia regna, Quam sit cori plures, quorum sancti lima vita In terris fuerit, stipera ad convexa ferantur.
PASCHA. HAEc est illa dies, rerum quam condidit auctor:
Ite omne S mecum, linguisque animisque fauete eLaeti omnes mecum laudes & laeta canendo Carmina, sic Regi caelorum reddite grates.
Tuque p*ter sancte in primis, cui plurima semper Relligio,& vera fidei obseruantia cordi, Perge diem laetus solenni ducere pompa
Muneris immenso plenam caelestis honore, Utque soles, regali ornatu &pectore puro Prosequere, & cuncto demum hanc complectere cultu Christicolas inter proceres, mediusque fideli Concilio, ac lecto praecelsus in orditis patrum. Sat lacrymis,tristique datum pro tempore luctu, Qitanquam pro scelςre haud fatis est, & crimine nostr Sed tamen bit c iugi defleuimus orem recesque Addidimus, clenaeias quas exaudisse redemptor Creditur,& fessis hominum iam parcere ἔςbas.
272쪽
Hunc etiam ut miseris quondam violarit iniqua Turba modis, tuleritque pius ludibria mille Sensimus, haec eadem se liti memorare quotannis. Vidimus & cunctis, sibi quos elegerat ipse, Discipulis aegre fugientibus, undique taua
Latronum rabie septum, durisque reuinctum Nexibus, & foede ad proceres per compita raptum Hic illum ut vulsus vaesanum riserit, VtqUe Conspuerit,flagrisque afflixerit, utque profano Vexarit ritu diuinum corpus, abunde Hausimus e sanctis scriptoribus, omnia larcro Interea fletu complentes,&graue mentis 'Affectς toto promentes corde dolorem. Denique sublatuni cruce vidimus omnipotentena Cunctarum auctorem rerum perferre dolores Et dur0s mortis cruciatus, quos neque quisquani Pertulit in terris unquam, neque sensit, & heu lie
Ne nos aeternum moreremur, concidit 1lle Indutus mortalem hominem, qui cuncta crearat AE ternus, semperque manens, sempςrque futurus Idem,& qui nuta mouet,& quaecunque ministrat.
Haec ita praeteritis fuerint celebrata diebus, Et ritu seruante, pio permista dolore. Ast hodie a lacrymis hilari perfundere mentem Laetitia es: opus,& vultu praeferre sereno Gaudia, quar nullis cedant, cum maximus ipse, Qui se deludi passus mortalibus aegris Occiderat caede infanda, nyinc morte subacta, Conditione hominum superata, postibus Orci
Perfractis, victor supera ad convexa redire Ut voluit, subito se contulit, &Deus, atque Verus homo, sed non adeo mortalis, ut ante Amplius: at contra diuino totus inhaerens Qua mortalis erat, se nobis ipse videndurn
Praebuit, in dubio ne quid superesset, &illa
Luce resurgentem, qua se praedixerat, omnes Nollemus, pariterque necis vitaeque potentem.
Q d nos Z an non cum Domino surgemus & ipsi λSurgamus: Primum a vitiis hic trans1tus esto Ad summos apices, virtutem dc religionem,
273쪽
Mox ad caelestes superos, patriamque supernam: Non aliam ob causani supera de sede profect iis
Hic adiit genus humanum, quam ducere secum ut posset nos hinc alacres, atque ire volenteis
o finitis socii me per deserta vagantem
Ffaec loca nunc serri λ quae iam tenebrosia sub antra Consertos inter vepres, atque aspera saxa Ducunt, & vario perplexum errore viarum Exercent, semperque premunt, atque Usque fatigant.
Nec vestrsim quisquam tanto in di crimine dextram Porrigit, atque vagum fallaci in tramite sistit, Aut docet ire viam praesens, & in aequa reducit. At qui olim multi . vel tu rouocare solebas In primis me, care Tryphon, si forte parumper
Deuius a redha iam declinare videbar. Oisus eram, ut paruae poterant in carmina vires,
Etherei secreta procul vestigia cantus Pone sequi, amato quos olim protulit ore Ad cy tharam vates, quem non imitabile carmen, Atque hominum supra captum, cecinisse fatentur Voce palam cunisti, qui sacra ad limina tendunt Veri secreto commoti numine Psoebi.
Atque ita suspiciens, humilisque de pronus adorans Tentabam si qua ille mihi se sorte fauori
Praeberet precibus crebris oneratus, de una Affectu hoc nostro motus, propriariae benigno. Astensa potius, S solo munere mentiS. Tandem hac spe tantum perffans, tum totus in illis, quondam is cecinisset, eram, nec caetera Porro Linquebam uaterea Legis praecepta vetustae Quin legerem grauium auctorum , versabar & inter QuF mini grata forent, atque apta sensibus annis, At nunc nescio qua tenui dulcedine captus, usitatis praeter solitum iuuenilia ludo.
Ecquid permittcs haec me per inania duci ZQuae mihi, qua tu diis non conuenientia nostris offen-
274쪽
C Genaunt etiam puri tas pro in IS aure S. Cur me ad concen Lus cellas adhibere priores Cn's milii nonnulla solithri iam laude probare Subdideras celere G currenti sepius ictu S.
Cur non hordari Z ur non, velut atrie Jnonere
Instituis Z vel, namque poce s, me haec ad pia cogis Mane raὶ quae tibi sunt merito gratis lima semper. Vel quia Musarum tibi lana non vltima seruit, Optatus quoties illarum ad culmina tendis :vel quod nostra piae miro conamine menti SSacra tenes, eade inque pari venerari S honore.
mo age, nam posco, poterit quod vir unaque decere, Tente inus, si quid forte aspirauerit ard ns Ille canor nobis, qui non diuini in s unquam
Nil prorsus est modulatus: at aethera temper apertum Intuitus regum regem reX ipse canebat Atque uni laudes,vni que fere dat bonorem, Tu prior ipse se tu sic rite nam riusu S amice
Ad non milia qui dem, sed ad interarista vocabis, d τ'. Qus deiblaeo s coeperunt gaudia patre S, Dispersi, spatior horribilis quos egerat ante, Cum quem defunctum ferant, exiise sepulcro' Viderunt miro perculsi corda stupore Aur. Quae prosternatas coeperunt gaudia matres, Ut pauidis hilari se vultu nuncias ultro Obtulit aethereo cael 1 de culmine missus,
Tristia qui placidis in ulceret pectora dictis.
T. Qui cum custodum est coniceius in agmina terros, Cum tremor inuasit terras, subitoque reuulsum est, Q Dd tumulo haerebat firmo, pro tegmine, saxum. Aur. Quo strepitu fugere mali sub tartara Manes, Cum se praeuento sienserunt lumine raneo, Nec polle ulterius minimo sub tegmine condi. T. At veri Ae bonis ei sus oculosque repente In dominum, inque ipsam rerum patre; a que Deumques Inque e. pectatum iam longo tempore Christum. 'Aur. Qufia alacres venere omnes in limina lucis AEt rni praetenta ducis vexilla sequuti di Sontibus at meritas amiseris liquere tenebras. sed in desine plura bonis nam certa parantur
275쪽
Frmnia visuris sedes quandoque beatas, illi cum primum in terris liquere caducum Et mortale ipsi pondus,vis nulla laborum Nulla dolorum illos agitat, non vlla timoris Non fraudis, non vlla doli. quin dira voluptaς
Innumero errorum semper comita Pa tumultu, Et quae mortales vexant, & inaniter angunt,
Caetera non vllis it Iic admota propinquant. At secura qui es, nulli; que exercita curIS vita manet, prorsumque bonis non indiga nostris. Vivunt contenti solo per secula visu Omnia, nec requies illis datur vlla videndi, Atque est his ea summa quies: hac namque beati Perpetuoque illic aevo, & sine fine fruuntur. Trv. Sic tua caelestis fauor hic in pta secundet, im mihi tu tantum carmen cecinisse videris, Aur ;li,studia haec atque hos ne desere cantus. A. Imo haec, quae mihi nunc modulando multa dedisti Adiumenta Tryphon, ne tu fuge tradere rursus. Cum repetam : nam sic nostris aiflabis honorem, Quale manus addunt ebori decus,& tibi multa In nostrum quondam superabit gratia carmen.
QVo me, quo silides rapitis per flumina Numphae
Nec fuit aseis equi teneo iam lora, nec ipse Consilii compos vales discernere, qua me Parte regam , sic hinc terroni maiora fluenta, Hinc os at coenos a palus & lenta tenaxque,
Et qua quadrupedis possit vix ungula velli.
Haec ego,veel oris dum vi ducebas in amnem e Sed timor omnis erat tamen, ut ne gurgite in alto Mergeret, atque expes ferrer quacunque sub unda; Nam neque eras spes vlla mihi, neque certa fidelis
Auxilii ratio, ingenti sed plena pavore Omnia,& expositis passim manifesta periclis. Ac neque quem Graii quondam finxere poetae, Quove lyram plectrumque tenens est vectus Arion Auxillio poterat mihi tum se ostendere Delphin.
276쪽
Nare nec exiguis contento in flumine ripis Immanis, qui me sublato gutture Cetus Deglutiret, uti vatem iam mirus Ionam Cepit hianti ore, ac vasto sub ventre recondit,
Ille Dei haud parens monitis, qui iusserat urbem
Hunc petere extemplo Nini uen, mandataque ferrer Horrenda, in Tharsos cum declinaret, ut ipsum Tanquam forte Deum, cernit qui cuncta lateret, Nauem conscendit pauidus, sesseque sub imum Ipse gubernaculum recipit, pavitansque recondidi Interea in agno misceri murmure pontus Incipi ζ, exhorrcnt nautae, timet ipse magister, Et nunc cum sociis supplex in vota precatur, Nunc tempestatis sabitae perquirere causam Conatur,sortesque iacit, simul orat Ionam,
Quem sors ipsa super persederat, ut sibi & una
Omnibus ex aequo bene consulat. Ille salubre
Consil1um dare ait, si se cundit agmine facto
in mare praecipitem iactantinamque unius esse Nomine cuncta suo, quae nunc incommoda ferrent Qui non iusta Dei fabito perfecerit amens. 'Illi ergo,ut trepidis sese seruare potestas Os Certur, rapiunt sublimem, atque aequor in altum Proiiciunt puppe ex alta, quem protinus amplo Ore ingens monstrum vorat, atque in viscera condici Qui' faceret Zquo per latebras,& c eca per eXta Se terat Θauχilio cuius nitatur, ut inde Exeat Θaut caeli procul illinc lumina cernat 3 Quod superest prorsus sapiens moX expedit via urci orando supplex veniam petit: at Deus vltro1mperat, ille leui sicca liue cxponitur alga Illaesus, quanquam ipse truci detentus in aluo iam triduum terna pariter cum nocte fuisset. Ergo iterum populorum urbem rerumque potenteris iussus adi profertque palam minitantia verba. Illi continuo pauitant, ac iussa facessurit, Et scelera his rite deus expurgata remittit.
parcere subiectis nouit pater, de pius idem Humano quo nilam generi commissa pepercit Immeritamque luit nostro pro crimine poenam uortent
277쪽
Mortem adhi, ternosq; dies iacuisse sepulcro Sustinuit, totaq; super mox gente salutem Attulit, atq; viam supera ad convexa reclusit. Huic etiam quocunq; loco, quo tempore cunq; Magna vel, aut iam parua velis, sunt oninia curae Nam quis me potuit tantis arcere periclis 3Cςlestis ni tum fauor afforet, &Deus ipseZ Tu mecum Antoni precor, isthaec Vonica vide, Atq; eadem prudente diu cum mente voluta. Nam dum ipse angustis agitabar talibus, eccet Assistunt iuueties duo protinus, inq; fluenta Prosilit alter ouans, ripa se continet alter sedulus, ille seri dextra capit, & tenet aurem. Ac ni illi, Ne metuas, inquit, procedit, &vna It mitis; prius asper equus, ripqq; propinquat. Vnde manu exponit placidus, qui restitit ante. Meqi ambo incoluinen sicca tellure reponunt: Deinde alacres abeunt, illis dum reddere conor Ac superis meritas imo de pectore grates: Hos ego non vlla memini regione videre. Sed mihi tum primum visi, nec contigit ultra
Vidisse hos alias, quorum si forte requiris Scire habitum, viridi florebat uterq; iuuenta. Sed mihi qui medijs praesens haerebat in undis,
Altior, ut qui equitem me tunc sequaret eundo, Et latis ingens humeris incederet Heros. lem vero attentum ripae de margine dixi Expectare; manumq; vltro praebere roganti,
hic agilis dexterq; & agendis omnibuS aptus Rebus erat, vulti 1q; omnem prς stabat honorem. Quid geminos olim Pollucem de Castora Iactet prisca aetas, multis praesentes saepe fuisse Auxilioὶ non hos etiam mihi fingere diuos De facie atq; omni prorsus virtute licereti
Verum haec non adeo nos commentemur amice
Sed hostris pers pe Deum succurrere rebus, Qui pius amictis hominum miseretur & ςgris, si male pro meritis nobis benefael a rependit.
278쪽
E quoq; ag has epulas triuitassenius amice, Nouerimus ni te multis Agolante teneri, Quae tibi iam gustanda prius sunt nempe necesse m te isthuc conserte velis ad prandia nostra Sic fortasse monent faciendum,ut praeuia quaedam, gustum exacuant, & quq sint grata voremus: Deinde assistamus mens e cunctando salubri. Coepisti propius rerum discernere causaS, Ac quo vis humana potest se ferre, laboras Tendere, & hoc animi studio te explere beati, Si quid in humanis tamen est quod nomine tanto Digneris: nam quae linguis sunt tradita utrisq; Iam pridem tibi nota, manent te grandia tantum . Caetera, quae versias, quibus & iam sedulus unis Ipse diu incumbis, satur ut quandoq; reuersus Expletusq; illis, veluti conuiua sagacis Ingenh videas, epularum an forsan odorem Gustaris tantum immunis expersque saporis. Sunt ea nimirum reliquis praestantia canetis, Quae cupiunt, qu runtq; etiam mortalia corda. Verum &adh c, &in his semper sub luce maligna: Tendimus, & varijs sic circumfusa tenebris Incidimus, simile ut veri quandoq; repertum Dicere, vix possis casti, ratione 'liuod optasQuitsisse & pruria tentas indagine mentis. Quam satius sapiens Sophiam deducere caelo In terras dictus, qui contemplanda relinquens, reliqui assuerant totis perquirere aventes Viribus, edocuit spectari proxima nobis, Virtutem amplecti, vitia insectarier, omnem Deniq; perpetua vitam componere lege. Sed quid is, aut ulli, quanquam meliora secuti Sint aliJs, poterunt nostris conferrei quid ipsis
Rebus inanis enim rerum contenderet umbra' ,
Vna haec, quam sequimur sapientia & unica virtus. Huius nunc studio addicti vacuiq; tenemur. Hanc tu etia cum tempus ait licet id quoq; semper
279쪽
xxtet, di haud sero nunquam incipiamus ut illatam nunc avide sectaris, coeperis, inquam, Ad plenum, amplectere quidem §abere solam. Impuleris fortasse & ut huc Cassellius alte Conscendat tecum comes: aequalem ipse meum iam Nunc orare 'ononium adopto, ut dulcia tandem Qus canit, ad superum conuertat carmina laudes, Et grauis huc tanti diuertat semita vatis. Nam Vonica meus iampridem Antonius almam Assiduis legem manibus versare putauit Esse viri, qui multa alias iam legerit, & qui viderit expleta haec falsis & inanibus elle. Quanta est nostra quidem, ne quis se iactet, in ullis Cognitio magnis Z animo cum nempe capaci Nemo adeo est, qui se, ne dum caelestia captet. Ne fas forte ea scire, nisi cum libera prorsus Corporeis vinclis & caeco carcere mens est: Ast eadem nos velle licet, simul ipsa frequenti Suspicere affectu, totaq; requirere mente. Hinc amor ille potens, qui iam, simul atq; reliquit In terris socias feruentes spemq; fidemq;, Toto quo electos demum comitatur Olympo. PETRUM LIP ο M AN V M mobilia Ciar o otis. Α Moena, Petre, quae vides vagus loca putato vana te videre somnia,
Nec esse quippe, sed videri, & undiq;Per altum inane lubricumq; prospici
Aues canorae, di arborum leues comae,
Et acre murmur insonansq; frondium Eas mouente leniter Fau:onio, Canes per aequa feruidi, fugax lepus, Puella flore v1ncienS nouo capur, Amore laetus ac vagans leui puer, Et omne quod videris, hic alacriter Videre, prorsus umbra sunt perennium Inanis, ac valentium esse perpete In omne tempus. Ast opes, agri, domus
Et ipsa vana sunt quoq; haud habentia
280쪽
IO. AVR. AVGV m Sui quid integirum, suive quid potens,
Et V1q; firmum, & usq; consonum sibi. Nihilq; forma, robur, ac decor valent, Honorq; ferre, quo diu queat fore Vbiq; quicquid editum sub aethere Vides, caduca cuncta sinat, fluentia Et usq; praeter id, quod alma munere Dedit Deorum & expetenda gratia Tibi, mihiq; c terisq; quibus datum est
Valere mente: mens enim modo viget
Futura semper, ac humi simul graue Reliquit ipla pondus, ad sacras poli Statim perennis &leuis volat domos. Vbi frutuntur aurea ph vice Vigoris omnis, ac salutis intimae,
Vigor nec alter est, salus nec altera, Bonum nec alterum, nec ulla caeteris
Beatitatis aut quietis actio inest, mouente sed sub orbe fluctuant Ubiq; cuncta. firmior parum tamen Is esst hic unus, ima qui colens, supra Caput tuetur, idq; promptus exerit, Gravisq; donec hic moratur, explicat Levisq; & altus alitis pennas modo, Caelumq; mente, ceu solutus corpore Petit. Sed haec est vita perfecti nimis Viri beata, qua frui pauci queunt,
Qtrumque ille si qua id sustinet dici tuus
Ctandus in primis sacerdos maxime Affectat, atq; sponte spretis omni bus, Qtes Mundus ultro viribus cunctis petit, Unam secutus, prorsus hanc complectitur Et nunc in altis montibus latens procul A patria, amicis atque charis omnibus Vnivnus haerens, qua potest, uni studet Placere, cui se dedicauit unice.
Nunc urbe degens percitos sontes metu Solatur, audit, excitat, terret, monet, Hortatur, atq; promouet miris modis