Nova Acta Regiae Societatis Scientiarum Upsaliensis

431쪽

Dimis longum est celebrare. Britannicarum specierum, ha tenus maxime Obscurarum, plurimas completas collocliones de-homus Soetetuli Botunices Ediuensi, nec non Cel. Viris sorror, Voods et, additis americanis, Leman. Singulatim gratiam de-heo quam maximam viris amicissimis Boissior et Liebmnia, quorum hic largam messem specierum Mexicanarum, ille tam Orientalia nobilissima, quam multa Λmericana uian cum Sebedulis mctgni momenti de speciebus quibu Silam, e genere Vero OX ludendis, in Musaeis Parisiensibus Oh iis, me una Communicarunt. II is subsidiis in ordinem redactis, nil expositionem nostrum comprobandam ampliora pervolVi herbaria, tum publica v. c. I orb. Uniuersit. saliensis, II Uniensis, Christianensis, Acad. Sesentiarum noliniensis), quam pri nta V. C. umi Ortim antiquissimorum Lunae manni, Schomvii, Sonderi etc., qui integras suas collectiones meo usui tradiderunt. Maximum vero fructum hausi ex Idei hario Caesar. Aetidem e Solentiarum Petropolitaniae, cujus integram hujus generis collectionem milii transmitti, una cum Herhario Bie heresteinii, singulari libera-lilalo permisit inclytissima Λcademia. Speciebus rarissimis ot specimini hus authenticis specierum Besseri, illi hii et votorum per imperium nullaenicum per Pgrinatorum, locisque natuli hus copiosis, tam ad Systematicurra, quam geogr. Phicum generis histo Diana plurima contulit. Ex his sucile videre licet, morerum copia premi. g. 2. Generis Verariorum limitatio. Quemadmodum stellae in via laclea ita stipantur, ut singulus aegre distinguere licent, Sic quoque Synanthereae, centrum totius orbis vegetabilis sistentes, Oh sormurum Opinna et Variolatem ita confluere apparent, ut iam generum, 'lunm SPECi-eruin limites aegre ponantur. Inter Cichoriacens lino difficultates praepollere videntur; harum dispOSitionem naturae con-

432쪽

gruam, hactenus Vix propositum erodorem. Cichoriaceae recopiaculo opulea ce O n Coll. Lessinu et Deeundove in duas pha langes distribuuntur, Lactuca reserum nempe at meracicurum in , quarum illuc dignoscentur sepa 'sto arsen eo mollissimo fussuci , hac ἡναρρο rigidiusculo frugillimo demum sordidescente seu stua escente . Laevioris momenti censeo, hos churneteros mullis exceptionibus premi v. c. in Ilieraciis puppiis saepe candidus et niveus, in Crmido Paludosa, sibivica ele. rigidus est); maximi oro, eosdem perassinia et nunquam Sogreganda dix ollere. Equidem cum Col. C. II. Schultet jum pridem Luctu acens distinxi actinentis compressis; Hieraciois sunt teretia, costato-sirinta. Ex hac limitatione sonora nutu 'dium, Reea, Dubyaeu, Iliornetois a Decando leo subsoripta, ad Luctucae a Sirans sorantur et hunc locum primus Ohtulus confirmare videtur. Λ Luctucae is vero ad HieracienR transsserenda Cumis et Omnia assinia genera, quorum vix ulli limites uti Hieraciois exstant.

In Hieracioni una trihu, sic circumscripta, genus Iliora cium centrum sistit, variis formis aborrantibus ad singula reliqua radiuus. Habitu tamen et partibus Systematis vegetativi maxime consorinthus genus neque sucilo cogno Scitur, quam charactoribus artificialibus nosere circumscribitur. Haec Vero ubique Ost Vera rnii 3 Objectorum concretorum; modo Dolione Sabstrusas et idonios stricto definire licent. Duando igitur systemalum vim in charaetori hus definitis ponimus, artificialia evadunt; tantura enim et Sy Sterna hoc Sensu neque oppositae Sunt notiones, atque o PS et natura. Infra expono lur aberrationes a Sequente generis charactere identi :

) L. I saneae utriusque sectionis aberratio pappo nullo; Irat sana Laciti eis maxime affinis. Reconliores porperam scribuni Lam sana ; corrupinua buuc Oribu gra-ybiam jam emendavit Linnsi. Ε nomi is elymologiis su λαωτου, cst . Valli, BCt. Pur. 1721 ) et Plinii auctoritate utique accuratius scrinitur Lus sana.

433쪽

IIlI RΛCIUM. Involucrum multi istorum, squamis minc in

Seriem contiguum, nunc in torruptam spiralitei' dispositis imbri Cntum . nec piaculum Dudum, sed serobicululum, sinibi illiserum. Ligulae apice O-den latae, circa salacem pilosae. Λ haenia columnaria decem - Oslata, apice truncata, nee in vo Strum attenuata. Poppus Sessilis, albidus I. rusos cens, pilis sit hianis orialibus simplicibus rigidis subfragilibus scab Dis, haud hasi dilatalis. - Lerbae Perennes, Plus minus luctescentos, foliis sparsis indivisis cantror-m dentatis, vix umqvum hyriatis, runcinatis t. runc ato- dentutis, indumento duplici, altero Piloso, ultero stellato Ioccoso. Priscis tomporibus Dior est nomen pruebuit sontinam O- in Dium sucilo Cicli oria conrum habitu magis triviali; ut ante Linnaeum sue ite omnes Pilosellus, quamquam limitatio varia suit, tanquam peculiare propoSuerunt genu S. Vera ratio si loque QSt, Pilosellas sistere sectionem maxime desinitam, argutius ab Hieraciis distinctam quum Λndryalae et multas Crepidis Species, ut genere et hSque haesitatione moverem, si ulli desiniit charac teres simul ad ruissent. Λehueniorum minutios nempe sistit Phu-raeterem nimis relativum Ot puppiis uniserialis ancipitem et agon uitiis Hieraciis mihi baud alionum Vnillantius primus in Λct. Λ cad. Paris. 17 21 gotius hodierno sensu limitivit, additis excludendis paucis j. Successive heterogenen magiS a CCumulata sunt, donec Coll. Viri Tauseti et FDbliosi eadem ac nos limitatione proposuerunt. Interea e speciebus in Decandollet

alas D:s Ict. II; ad lolpidi s ri:, I 4, db, 56, quarum disseretiliae tam ori oculissimo viro haud latuere. Observanda porro sunt errata typographica in explionii ,-no ioonum Uui Ilanlii l. c. t. VIll. s. 5U si sis ture vehaeuia speciei uuati:s I4-5G, ac 20 II, ut l. c. indicatur.

434쪽

Prodromo VII. adluic sub Ilieraciis militantibus, nil alia ge

nera reserenda sunt:

1l. bractentum Smilh, e Synonymo Cupatii esset Sertuloe Sp., Sed planta ο Sit pica ex Boissior in liti. est CPepidis specios.

II. globosum De . - Crepis montann. II. glutinosum L ι. - repiS pulchrae Var. II. Sonebi solium. Bieb. - Cropis ex C. Λ. Meyer in liit. in Horti. Bieberest. Dune d OPSt. II. Alriclum. Ledeb. - Cropis stricia. II. I riasii. Cumbass. - Cropis, eX Pel S. S. A. Distributio Veraciorum in stresses nHturia PS. Λd uberiorem generis cognitionem nil plus consert, quam jusdem in sortes et stirpes x re naturales distributio, sine qua omnis descriptio fallit. Omnis xastorum generum S PCii Oila comparata QSse debet, ut Superior S, Si placent, pro generi hus,inferiores Vero pro una Specie, Sensu tutiori, sumere liceat. loc modo sub dividuntur Hieracia in quinque Seri QS, quarum singulae abeunt in quattuor vel quinque stirpes sibi invicem eximie respoudenteS. Ser. I. Pii OsrLLΛ. Inno alio herbae per Stolones, nunc in rhiZOma repens, nunc in caudiculos lutorales abeuntes. Involucrum irregulariter imbricatum. Λchaenia minima, Striatula.

Puppi pili tenuissimi, a quRI A.

a. Stirps II. Piloselliae. Rhigoma repetis. In Olucri Squamae interiores Spirales acutae. Dec. 1-S.

435쪽

stata. Pili puppi rigidi . inaequales. Alpinae.

o. Stirps II. Dillosi. Glauca, radice ad collum nuda, in V. squamis villosis, acuminalis, ligulis glabris. Alyes Euro 'Me centrales. Dec. 51 5G. s. Stirps II. Grinthoidis. Horha et invol. prioris, ligulis cillulis. Λω. Eur. occidentules. Dec. 57-42. g. Stirps II. laniferi. Glauca, radice lunoso-comosa. In VOl.

priorum, ligulis ciliatis. Pyrinaei et Hispun. D. 45-4 S. L. Stirps II. alpini. Suhviridia, glandulosa, invol. Squamis acuminatis, ligulis Pilialis. Dec. 49 54. i. Stirps II. 9 nuci. Glauca, ad collum nuda, in Volucro sarinoso, squamis obtusis, Scutaribust, ligulis glubris,

Via, truncula, Striata, hasi Attenuata, pappo Λu Pellae. h. Stirps M. tandrytiloidis. Horha involucraque pilis densis eximie plumosis tomentosa, caudientilia. Dec. Gl-GG. l. Stirps II. rupestris. Glaucia, Selosa, Stylo perSistenter

ni. Stirps M. Dusuti. Caesia aut Viridia, pilosa, stylo susco. hispidulo, sicco suscescente, aniliola discroia. D. 77- S4. ii. Stipps II. stultei, herba et Stylo priorum, anihela contigua, Squamis Oblusis. Dec. 85--90.

436쪽

Series IV. STLAOTHECA. Innovatio per i OSulaS, raro per gemmas. In Olucrum abruptum; exterior series abbreviata, involucrum quasi exterius praebens; interior e SquamiS aequalibus subvorti stillatis. Λetinenta gracilia, linearia I. Sursum nil sentiata. Pappi radii aequales. Extrueuro 'aeu. o. Stirps Tolpidiformis. Phyllopoda. Involucri squamae elonga tam longe nitentiatae. Λ chaonia truncata. Africa frustr. Ηubitus Tolpidis. S ie . DI-95. p. Stirps Pilo sellae formis. Phyllopodia. Involucrum multi-ilorum, squamis vculis. Λ Chaonia truncula. Ameri . merid. Habitus Piloselliae. Dec. B4- 00. q. Stirps II. eriunthi. Phyllopoda. Involucrum donso villo sum. Λ chaonia linearia, truncata. Dec. Iol 10G. r. Stirps Pulmouuraeformis. Phyllopoda. In Olucrum pauci-rum, gracillimum. Λ chaonia Olongata, linearia, Sursum subal lentinia. tam r. bor. Dec. 107 1 G. s. Stirps Aeripiti in liv. Λphyllopi da. Λ chaonia sursum haud nilonuala. Habitus Acci 'strinorum. Deo. Il7 120. Sortes V. Λ CiPia nidi x. Inno alio pPr g nam nS Cinus: S. Involucrum contiguum, plorisque distincto polysertulo. Λchnonia truncata, pilis puppi rigidis inaequalibus. t. Stirps II. .Dybucet. Πypophyllopoda, glandulosO-xiscida. Involucrum Suhob Vallatum, squam iri nequialibus Oh- lusis. Ligulae glabrae. Λlpina. Dec. 12 l. Stii ps II. Prenunthoidis. Pseudophyllo poda. Involucrum xulgo squamis exterioribus paucis, intcrioriburi nequalibus Ohlusis. Liui lue apice ei itituet Doe. 122 128. Stirps II. tridentuli. Pseudoptirllopoda. Involucri squamne interiores spirales de roscentes SonSim n liminatuc. Iulio optime floroni. Dec. 129 154. Stirps II. umbelluli. Aphyllo poda. Squamno involucri exteriores distincte polysericiles; interior S mni OPOS, VPP-iicillulae, obtusae, aequales. Aumisso Optime florent.

Dec. 1 5 142.

437쪽

a. Stirps II. Subaudi. Λphyllopoda. Squamne involucri

SubaequaleS nil pressae Obtusae, inlimae verticillatae. Septembri Optime florent. Spee. 145-1o0. In Floris specialibus, ubi minor specierum numerus, See ii nos in seriores s. Stirpes facile omittuntur. Iuvat vero attondere ad analogam evolutionem intra diversas series. Incipit nempe Singula SpeciebuS nanis, caule ramis ve monocephalis, Piloselloideis et torminat speciebus habitu et facie Λccipitri O-rum V. c. Pilosellae elatioribus Itypophyllopodis, Λurellae V.C. II. Bupleuroide et specioso aegro ab Λccipitrinis distinetis; inter II. Dufutu eisque respondentia ' tridentata xix ulli limites et Λccipitrinellae inter Stenothecas vera sunt quoad herbam Λccipitrina, licet ex involucro a Sion olliecis distinguere haud liceat. Species seriei quariae, exclusis I Olpidisormibus, DO VOorbi privae, praecipue reliquus series manifeste adumbrant, licet inlima inter se assinitate sint conjunctae. Insra idebis, quam eximie a geographica distributione omnes hae sectiones

confirmuntur.

3. 4. Characterum meraciorum examen. Radix praemorsa, plus minus obliqua, ritiZOmalis Vulgo indolem habet, in paucis vero Pilosellis rbigomalis rarinam. Ex hac fascicululae egrediuntur sibrae numerosae , praelongae, alidae, simplices, in omnibus facile simillimae, at radix ipsa disserentias quasdam haud spernendas Offert. Sic V. c. in stirpe re laniferi s. amplexicaulis radix ad collum Iuno SO-cO

Omnis inter caulem et scapum disterentia inter Hieraciae aneScere apparet et uterque terminus promiscue adhibetur.

438쪽

Equidem caulem ubique appello, quando radix a caule discreta; repontibus Pilosellis tantum, s. radice in viligonia manifestum

abeunte et pedunculos sub nudos exserente, scapum tribuo. V rum quidem est caulem inter Λurellas, Pulitionareas et Stenothecas sa0pe Simplicem occurrore et nudum, at lypice ramOSUS est, ut infra videbimus, ei soliorum praesentia vel desectus ne

Species quidem distinguit. Sic caulis typice soli sus, soliis in

bracteas reductis, a phyllus evadit v. c. in Ist. Sinticefolio multisque aliis: Omnes facil0 Pulmonareno caule et nudo l. mon 3phyllo Variant et axeos prolongasione solioso; quia plura soliti in

caulem adscendunt, eo pauciora restant ad hasin. Hinc sit

gulae speciei alia sortia a basi solia, alia cauli solia. Exstat vero perpetua disseretilia inter enulem foliosum, i. e. soliis omnibus

cauli adnutis ot conliguis, etiam si soliu Omnia ad hasiti in rOsidam collecta sint, et craulem scasti formem. In lioc soliti radicalia e collo radicis egrodiuntur, petioli hnsi caulem VorO Vngi-Dniit et ex horum centro emergit caulis basi Omnino nudus, li-cot altius saepe solia pauciora proserat. Τertia Species est caulis a 'myllo 'odus, in quo solia Omnia a basi remota ot inseriora Vulgo emarcida. Duam essentialis et constans hic etiaracter sit, iam sallax in praxi, nisi ad gemmarum indolem simul altendatur. Caulis ceterum vix ullas essentia os disserentias in genere offert, si caulem solidum domum sublignosum Η. fruticosa Veterum j et cavum l. medulla laxiori sarcium exceperis. Caulona simplicem vel ramosum, rigidum Vel debilem, elatiorem vel humilem, sparsi- et densis alium, hispidum l. glabrum, mo-nο- vel Polycephalum, in eadem Specie occurrore testantur II. umbellatum et multa alia, in quibus Singulam haria in rationum variabilem osse saeile videbis. Prorsus salsae sunt omneS species caule prostrato et humis uso distinctae v. c. II Prostratum, auriculatum, diffusum e. S. P.), typice omnium cauliS est erectus, Strictus caulis flexuosus itidem accidentu-

439쪽

lis lusus , vel e basi adscendente erectus; at decumbens sit vel locis valde nemorosis propter caulis debilitatem I. umbellatum etc. vel frequentius in arenosis maritimis II. Prostrutum, quod variis speciebus II. erio 'horo I II. umbellato I et, ex Cel.

Ledebour, II. υiroso Originem suam debeti a ventis prostratus. Folia ΙIieraciorum omnium in maxime ossentialibus congruunt; Sunt nempe, radicalibus exceptis, cauli contigua, nec articulata, inordinato sparsa, indivisa, antrorsum denticulata,

ta ot conserta; in Λccipitrinis quibusdam si hin do xidore licet solia ita geminatim approxinania, ut OppDSi tu vppareant. Quond

ttolatum , qui honos Offerunt SP cierum chara toros, ni haud sine salis grano et tiberiori observatione interpres undos. Sic solia amplexionialia in sormis macrioribus tantum sessilia evadunt, petiolata pariter subsessilia et praecipue inseri Ora Vulgo in peii Olum, longitudine e statione admodum Varium, Olonguntur. Inter solia Implexionialia distinguendum inter folia busi lutu, caulem amylexante, vel adnuta vol auriculis liberis amplectentia. Forma soliorum in singula specie ad certum typum quidem reduci potest, at ceterum latiora ei angustiora, plus minus acula et dentalu l. integerrima in omni specie ludunt. Sic II. um-hollatum legi tui' soliis angustissimis sere silis Ormibus in legerimis, sed et lato Ovalibus ot poclinat a- et porro lo-do talis. Λt quamvis dentium praesentia sallacem modo praebeat disserentiam,

eorum in dolos Saepe constant in V. C. uirum dentes haseos

an modii solii maxime evoluti in stirpe II. umbelluli et tria dent uti medio praecipue dentula ; in stirpe II. sub iudi et Pu monareis n hasi ad medium. Porro solia in aliis laeviga. tu ot nitida sere v. e. in v. Cerinthoideis, in aliis rugulosa impolita ; sol in aliis sursum decrescentio singularis ratio soliο-

440쪽

rum in bracleas haud nori seras reductorum in v. criniis etc. aliis increscentia, saltim inferioribus Iuliora, aliaeque Sub Similes rationes multo majoris sunt momenti, quam soliorum s Ornan, numeruS e. S. P. Ner Vis quoque paginae inseriores nunc tripli

disserentiam semper constantem inveni. iPotioli in aliis alati, in aliis angusto canaliculati; soliorum basi praecipuo dei tutorum otium dentati. Hirsuties in petiOlis, quam in soliorum Iamina, densior. Indumentum herbae duplicis genoris est, alterum Pil OSum, alterum Stellato-floccosum; pilosum insuper xvi Simplex, Vel glandulis erum, vel denique, in regionibus calidi avibus, manife- Sle plumosum. Ιlujus in dolos multus primarias offert notus, ut species pilis manifeste plumosis proprium stirpem Si Stant. Λt glandulae in multis speciebus typice glandulosis desciunt, restantibus modo pilis simplicibus iisque tum vulgo densioribus illosis, ut in Pilosollarum involucro, typice glandul OSO-PiIOSO, Praecipue conspicere licet. Folia glandulosa iseida essentialem praebent disserentiam re humilis, iam 'loxicautis, etc., Sed DCCHPrunt etiam soliis siccis eglandulogis, at ideo hic eburacior non Spernendus, eum typice eglandulosa nil inquam glandulas acquirere possint. Disserentiae indumenti in singularibus plenius exponentur, hoc loco modo addendum indum nil pPaesentiam levioris esse momenti, quam praesentis indolem; hispidissimae Species glabrescere possint sui II. Praealtum, inmoSum, Echioides, incanum, Onosmoides etc. ; et pili longiores I. brexiores,

' Laudat insuper Div. Dolich soli a membranacen et coriae ea . sed haec differentia manifeste e statione pendet; locis umbrosis membranacea pallescentia, npricis coriacea, rigidiora, glauceSeentia.