장음표시 사용
171쪽
stituit, ut verticem ac ducem, S pastor ei nuniveis gregis, Simonem , Petruna, dicens: Tu es Petrus , dcubper hanc petram aedificabo ecclesiam meam, tibi dabo claves regni coelorum, O quodcunque liga veris super terram, erit ligatum 6 in coelo, d quodcunque ibi veris super terream, erit solutum k in coelo. Et palce oves meas inae nulli alteri eortum dicta leguntur, ruit Petro, ut in Petro unitas de Umma contineretur auctoritas nec alius a petra dictus est Petrus, nili Si. mon, ut intelligeremus unicii esse verte dc blida petrae, id est, Christi, ut Paulus exponit Iocum tenentem Simonem Petrum, qui solus pro Domino in periculo constituto exemit gladium. Petrus igitur,dc successores ejus Romani Pontifices primatum in ecciesia tenuerunt ,
dc nos hodie quamvis indigni bla Domini voluntate digni tenemus: quicunque Romanae secundum canonicas sanctiones praeficitu ecclesiae, quam primum electus est in sacro collegio, supremam a Deo potestatem sine medio consequitur, desper ordinem in omnem diffvndit ecclesiiam , cujus divino judicio peccata punienda relinquunturo. Si quid adversus hanc doctrinam inveneritis aut in dialogis, aut in epistolis nostris, quae plures a nobis fiunt editae, aut in aliis opulculis in ubi enim scripsimus adhuc juveneso respuit atque contemnite S qvimini quae nunc dicimus, desseni magis quam juveni credite, nec privatum hominem pluris iacite, quam Pontificem. Eneam rejicite, Pium recipite illud gentile nomen parentes indidere nascenti hoc Christianum in Apostolatu suscepimus. Dicent fortasse aliqui cum . Pontificatura uic nobis opinionem advenisse,' cum dignitate mutatam esse lentcntiam haud ita est, longe aliter actum. Audite filii
conversationem nostram brevis nareatio erit,quae vobis, quantum ad ζrem attinet, veritatem aperiet objectioni faciet satis Anno Cilutis primo, dc o supra milli OQ. cum Dominico Capranica, quem Maratinus quintus in secreto consistorio Cardinalem creaverat, Eugenius III spreverat, Balileam petivimus, ibique concilium inchoatum inve nimus , velum ab Eugenio revocatum, quamvis congregati nolueratu obedire, asserentes an incoeptum concilium sine consensilia
trum, qui conveni flant, haudqvaqvam potuisse disistri Julianus aderat sancti Angeli Cardinalis, natione Romanus, moribus4 doctri na consipicuus Is cum caeteris praestaret, audita Eugenii revocatione,ptiesidentiam dimisir tanquam summo Pont vellet obedire sed cuna
172쪽
augesceret in idies Eligenio vel invito concilium,in multi ex diversis regionibus Episcopi, sc regum legati adventarent, Cardinales quoque ex Romana curia pro igi in dies nonnulli concurrerent, praesidentiam resumpsit,in auctoritatem concilii mirum in modum extollens, emunentiam primae sedis supprimere coepit. Venientes Eugenii legatos, potestatem Romanorum Praestilum magnificantes apparenter CO Eitavit S cum esset facundissimus, facile persuasit auditoribus,quae cupiebat. Cardinales ex urbe profecti, Eugenio infensi, vitam ejus moresque carpebant accedebant in horas catervatim novi curiales,
qui est est omnis multitudo maledica in inimica principi iugenii nomen modis omnibus lacerabant Nos qui ex patria iuvenes non ex Urbe migraveramus, o nova tum primum avis ex Senensi Gymnasio evolaveramus, rudes si inexperti vera esse arbitrabamur,qVaecunq; ducebantur, nec putabamus mentiri alios, qui nesciremus ipsi mentiri eatque ut est innatum homini aetra dc horrenda crimina odio habebamus, nec Eugenium diligere poteramus, quem tot tantique testes imeignum Pontificio dicerent. Aderant legati Parisiensis cholae, cujus est fama percelebris affuerunt I aliquando vestri de aliorum studio. rum Germanicae nationis oratores de uno cuncti Ore concilii generalis auctoritatem ad coelum efferebant. De potestate Rom. Pontificis pauci erant, vi loqui praesia merent omnes, qui loqVobantur, prurientes auribus multitudini applinidebant. Accessit S ipsius Eugenii consentia , qui dis lutionem concilii a te factam revocavit, de progreLstimetit approbavit, cum reconciliata synodo Eugenio videretur de pax ecclesia data Phaeterita enim omnia petr suas literas concilii patres Eugenio sese remisi citos, de pedes ejus tanquam beati Petri exosicut turos promiserant, si revocata dissolutione, concilio cursum permitateret, atque illi cohaereret. Novae intercess)re discordiar, tum aliis de rebus,tum potissime super translatione concilii, Graecorum causa in alium locum: Eugenius in talia non sine ratione concilium petebati popularitas synodalis transire montes horrebat. in Avinione, aut in Sabaudia locum desiderabat. Adjuverunt per id tempus duo viri ex halia Basileensi concilium, Nicolaus Panormitanus Archiepiscopus,
et Ludovicus Pontanus Apostolicae sedis notarius, Alphonsi Magni regis oratores, qui velut duo orbis sideri, ceu Pontificii auris, totius civilis sapientiae duo praecipua lumina de clatis ima ceniebantur. Hi, dictis
173쪽
dictis scriptisque concilii gesta probabant Eugenii facta damnabant:
nec erat qui aut vellet, aut auderet dicta eorum refellere. Quid ageremus Z audire potuimus , non diicere. Rude nimis ingenium est, quod per singulos dies audita desinculcata non capit Paucos invenias Aristo teles,qui Platonica norint destruere dogmata. Non est discipulus supra magistrum, inquit Dominus nec nos magistrum potuimus superare. Iulianus nobis, ct Nicolaus, ct Ludovicus, ct alii complures fuere magistri schoIa, Basiliensis conventus, in quo raro aliquis Eugenii causam deflendit. Adversius concilii dignitatem mutire aliquid, crime iueresis suit. Una omnium vox concilium Eugenio praeserebat Dedis Apostolicae praecellentia aut silentium, aut contemptus: Onci lium, concilium cuncta sis nabant. Didicimus ergo quae audivimus, drpost aliquot annos existimantes nos aliquid esse, diximus, ut est apud
Satyricum, Semper ego auditor tantum, nunquamne reponam 8 puduit
semper discipulum gerere, subtraximus ferulae manum, coepimus loqui in magistri perlbnam induimus, cripsimus epistolas, d opuscula. Hoc omnibus passim datur docti desin docti scribunt: quae scripsi ipse, nemo contemnit, nisi editionis fervorem tempus extinXerit Nobis placebant scripta nostra more poetarum , qui poemata sua tan quam filios amant. Nec in Basilea quenquam inveniebamus, qVieadamnaret probant enim similia similes applaudebamus nobis ipsis, do in editionibus nostris gloriabamur quanquam postea Eugenius comellium in Italiam transtulerit, descum Graecis Ferrariae, ac demum Horenti convenerit, quanquam Julianus sincti Angeli, Joannes.siancti Petri Cardinales, quibus plurimum credebamus, ad Eugenium, defecissent, quanquam paucissimi in fide Basiliensi remansissenti no
luimus tamen credere, existimantes cunctos, qui abibant, metu recedere, ne bona temporalia perderent, , cum nihil haberemus, qVod nobis aust erri posset, perleverandum putavimus, ne partem, qVa: Vς-rior nobis apparebat, res inqVentes, detrimentum anima laceremus.
Mansimus igitur Basilear, quoad Eugenio, ut credi limus, justo judicio deposito Amedeus Sabaudiensis suffectus est, de Foeta quintus in pellatus quem non ut idolum, quod erat, sed tanqVam Verum . . Christi vicarium venerati fuimus nihiIad haec sinistri putantes Hic cessisIe. At cum Fridericus Romanorum rex Aquisgrani cororiatus domum repetens, Basilea transitum fecisthi rogatusq; Foelicem illiq
174쪽
raesentem acccdcre, nullo pacto pei suaderi potuisset, ut honorem hi, tanquam Rom. Pontifici exhiberct, aut publice cum eo verba , .rii liceret tum prinium considera fimus possibile esse, quod partenti
erroneam sequeremur, quando rex imperator Romanorum staturus,
in tanto negotio dubius cssct, ct ad Eugenium inclinaret magis. Mulis tum S sape inter nos ipsbs cogitavimus, quis esset modus inveniendi verum, nunquam enim Volentes erravimus. Rogati in familiam Fri- clerici transire, non renuimus. Erat tunc ille cum tota fere Germania neutralis ' Concilium Basilea dicebant esse Germani 4 idolum ejus respuebant Eugenium Christi vicarium appellabant, ct concilium. ab eo celebratum recusabant, nec Eugenio, nec Basiliensibus plene obediebant. Placuit ad neutrales transire, ut verum apud eos liberius audiremus, ct si recedendum esset ab uno extremorum, per aliqvot medium transiremus ad alterum , dc eorum judicium spe remus, qui non essent a flecti causae. Mansimus in aula Friderici pluribus annis, iblic varias audivimus opiniones. Neutralitatem idcirco Teutones imcuerant, ut concordia facilius inveniretur, non ex consilio Solonis, qui tumultuante civitate extorrem fecit, qui sine parte remansit Mutita inter neutrales didicimus, quae nos antea latebant Eugenium fuisse de multis accusatum invenimus, Cardinales, qui Basileam venerant, ob privatas inimicitias bono I sancto viro notam inurere voluisse qui tamen cuncti postea ad eum redierunt,4 veniam errat imistierunt. Forte per id temporis Julianus Lancti Angeli Cardinalis. ius supra meminimus, ex LIngari , quae sibi decreta contra Turcas fuerat provincia, Flavianum venit, quae hodie Vienna dicitur praeiscipuum Austriae columen saepe cum eo sermonem pro Veteri conis tudine mi lcuimus, saepe de rebus Basiliensibus disiputavimus. Tueb muralitiqvam sententiam ille novam defendebat. Extollebamus mneralis concili auctoritatem ille Apostolicae sedis potestatem magno pere collaudabat. Dicebamus concilium Basileense jure pei severasse, quamvis Eugenius praesidentes revocasi et, hoc ejus factum accusaahamusci ille disiblutum leu translatum rite concilium a mimabat, de Basileensium opera multis modis detestabatur, Basilea que non synodum ecclesiae, sed Satanae, de ministrorum ejus synagogam remansisse dicebat Diutina fuit inter nos concertatio, vertim modestia desina. ritate plena ad extremum cum suis scriptis, dictisque Cardinalem Uis Vince-
175쪽
vinceremI , premeremusque vehementer, subridens ille, Tu, inquit, Enea tabellis obsignatis agis mecum: quoniam aliquando sensimus ut dicis, idcircod hodie idem putas debere sentire, addictos priori sententiae censes. Verum propterea nos sumus liberi, quia mutari sententIam usque ad mortem possumus. Cur enim non liceat omni tempore relicto falso verum complecti vertim fateor me dixisse&stripssisse, quae refers, verum a vero remotum erraci at tu, qui ais me doctore Basileensibus credere adductus es, errantem olim lectatus sum, cur modo non sequeris recta monentem Praesium pside me ipso, dum essem Basileae, nimis, quamvis deceptus decepi, de credens prodesse, nocui in medio ecclesiae docens quae non didici, caecus erravi, in tenebris ambulavi. Reliqui tandem ecclesiam malignantium ,
cum impiis istare recusavi. Revelavit Dominus Oculos meos, scio .
Iideravit mirabili i de lege sua. Cognovi priorem erroretrudes antum a vero procul abiissent Basileenses, plane intellexi. Adii Romanatu curiam, d Eugenio, cum fuissem rebellis, submisi cervicem: a quo
misericordiam consecutus, ad unionem Graecorum naVaVi operam ,
illis Romanae ecclesiae reconciliatis adversus impios Turcas legatio. nem accepi Castigans castigavit me Dominus, Sc morti non tradidit me, sed humiliatum exaltavit quia cognito in errore non pertaveravi, sed mox in viam redii, oc ex magistro factus discipuIus, ex magno parVus, eXpurgat Veteri ferment*, novum hominem indui, de vera matris lacte nutritus ad fontem veri perveni, quem sancti D ctores ostendunt Graeciaec Latini, quorum una vox est, salvari non posse, qui sanctae Romanae ecclesiae non tenet unitatem omnesque Lia virtutes mancas esse ei, qui summo Ponti obedire recusat, quamvis
in sacco, vel cinere jacens, dies de noctes Jejunet, dc oret , 5 in caete ris videatur legem implere quia melior est obedientia, qJam victimae, di omnis anima potestatibus sublimioribus subjecta est , Romanum. praetulem in ecclesiae vertice constitutum esse constat, a quo nulla ex ovibus Christi exemptam novimus. Ego ad ovile redii, qui diu erraveram extra caulas, S pastoris Eugenii vocem audivi tu si Lipias, idem facies, haeserunt pinori nostro verba viri, quae saepe ad nos r petiit non sine charitate ardenti, dc amore singulis Interea ex diaversis regionibus laomines doctissimi Caesarem adierunt, quibuscun placidos de eisdem rebus miscuimus sei mones semper ad verum i
176쪽
tenti, cuius est natura hominis avida Multum pro filii nobis Joannes Caravajalis Apostolidi palatii auditor, natione Hispanus, qui, uti no desuncto , in titulo Cardinatatus ac legatione successit avo cum tapete concilio Basiliensium amice disputavimus. Nemo coctus ad
Imperatorem venit, quem de lais rebus in colloquium non adducere. mus. Cumque Caria ad unionem ecclesiae procurandam in Nori herga suae nationis conventum institui siet, decrevissetque summum Pontificem adhortari, ut Constantiae novum concilium indiceret, imgatumq; mitteret,ac Basilientes pariterinducere, ut eo se transferrent,
ibi ut pax Ecclesiae redderetur, primi Basileenses recusavere. Quod a diens Thomas AsBibachius ex Germanis insignis Theologus, nunc, inquit, scio Basilienses Spiritum S. non habere auctorem, quando tam aequam imperatoristegem effugiunt,idem multi alii uixere viri doctis i mi,&opinione sanctitatis illustres. Quibus consideratis,caligo tandem
ab oculis nostris ceciuit, qVae, Velut aranearum tela, Verum cerner impediebat. Recognovimus errorem nostrum, Veismus Romam,
Basiliensium dogma ejecimus, Eugenio Pontifici maximo caput tu imisimus, de reconciliati ecclesiae Romana doctrinam ejus imbuimus, illud Hieronymi diximus, Ego nullum praemium nisi Christum sequens beatitudini tuae, id est, cathedrae Petri communione consortior. Super illam fundatam ccclesiam scio quicunque extra hanc domum agnum Dominicum comederit, profanus est linavis in arca Noe non fuerit, peribit regnante diluvio. Eramusque adhuc pene laici, quam eo ad Eugenii obedientiani redivimus. Ex Basilea clericali tantum charactere insigniti recessimus, nec unquam sacros imbuimus ordianes, nisi post veritatem cognitam, Basiliensium caecitate relicta lata Austria minores ordines, ac subdiaconatum, d diaconatum receptimus. In urbe ad presbyteratum pervenimus. Haec est conversetio nostra per hos gradus, e tenebris ad lucem migravimus, ad quam rem non parum luminis nobis attulit Thomas Saracenus theologica sapientiae celebratus, ac acutissimus interpres, qui postea in summo collocatus Apostolatu Nicola quinti nomen accepit. His auctoribus imam ecclesiam catholicam ct apostolicam ess didicimus matrem . omnium fidelium, extra quam non invenitur silus, sponsam Christi immaculatam , in Pa omnes qui militant, finem sibi pi ponunt vitam reternam. Idcirco enim in ecclesia militanti laborant homines, cum daemonibus tanquam hostibus pugnant, ut pacem tandem asi
177쪽
ivantur, Sc eum Jesu magistro ac Iegilemmio in eoeselli
laure ac regnare possiisti Hid olim i iis uri,
aes ecclesiae militantis ritis; omnes----m ei sit castrorum acies ordinata dicitus uniimchldubio imperaristi subest, ad cujus nutum cuncta referuntur. Cum bPius, ac martara opi Deus in suo sanguine fundaverit ecclesiam , iamve voluerit id
tillam , Romani quorum toto micuit orbe dignitas, quamvis eiecti regibus duos annuos consules elegerunt , modo tribunos addidere, modo alios magistratus invenere in adversis tamen casibus, bellisti: Uvioribus ad unum aliovem recurrerunt, Virtute&austrum te praeseritiari. Et r quam dictaturam ab initio temporalieis, amni, indulto tamen de succetaribus ejus perpetua est a tisio , a Romana res admirabilior, aut cessior fuit, quam sub Augus re, quando jam clausis portis totus fere orbis i unius hominis madiditatione quievit. Quo tempore natus mundi taVator monet
Miminis sere orbis consuetudo, cujus mesumam partem iri ges, sive Christianos intueamur, sive Barbaros, quamvis in Evitates aliquot reperiantur, quae cum maxime serviant, Iil eras seta vocitant . sine rege viventes, non possunt tamen emigere, quin unum praeierant aliis, eis i nqVam capiti pro tempore obediandi vidi
in coelestis,ina nos monet Q illa pischrius quid ordiruitis, ovid mmus 7 aut dii abii is quid melius aut beatius ' viij ἀ -- , Angelorum diu sitit ordines, fractorum Orinnini illiu He
biles chori, unus est tamen ivinium re aetemus Deus, vitai ruin iversa, Si nihil negligit eoru in quae condidit. Cuius ius umile nitus Christus delus cum pro nostra salute Venistis in hunc mundum, servili accepta brma, ecclesiam, de qua oorimur, in cruce
suo sin vine aequisivit, ea usque in diem xisti, his
ter pratistedit, 'an i dux verus de la dirum, Ni tam smi direxit. At eum Mimississet is coeum,
178쪽
gregis pastorem reliquit, cur dixerat , Pasce oves meas , ct tibi dabo claves regni coelorum. Neque enim dixit, Sion sicit, qui solus est verax Crex Christi ecclesia est. Pastor primus ipse Christus fuit, lapastor bonus, qui posuit animam suam pro ovibu suis. Secundus pastor Petrus extitit ab ipso Domino institutus, atque omni potestate
donatus, quae ad bene regendum commisias oves necessaria ducitur,
alioquin Christus, qui sapientia patris cit, de omnino sapienter egit, ecclesiae suae haud sussicienter providisset, quod ei nefarium asserere. Et quamvis plures per orbem ecclatiae institutae fuerint, e plures epuscopi , id est , plures greges, S Ovilia plura, pastores plures omnestamen si uno pastore, o in uno greg atque ovili continebantur, sicut hodie continentur: Via unus est Christi thalamus, una spon. sa, unum ovile, S unus pastor, Somnium episcoporum unus episcopus Romanus praesul beati Petri succcstbr, I Jesu Christi vicarius. Petrus enim iii Antiochia primum sedit, deinde Romam venit. Indecuit persecutionem fugiens, Vellet abire, a Domino prohibitus est,&hic glorioso martyrio vitam finivit succcsib re Clemente smbstituto. Atque ita in hanc usque diem servatum est , ut qui Romae sederit antiis stes rite institutus per legitimum electionis tramitem , tanquam
Aaron vocatus a Domino, hunc Omnes Cluistiana plebes, omnes populi, omnes reges, Omne clerici, omnes epistropi tanquam Jesii Christi vicarium d beati Petri siccessis rem universalis ecclesiae caput ac rectorem I ducem venerati sint. Inter quos pIurimi pro Christi
nomines sperrimos perpessi cruciatus, de morte mulctati, coronanti martyrii susceperunt. Plurimi conses res, egregii, vita, moribus, dc doctrina fulgentes, quamvis sine sanguinis enusione, non tamens ne periculis Q labore, ac Voluntate parata pro conservanda sacri evangelii auctoritate moriendi, ad coelestem gloriam pervenere ut Gregorii, Damasi, Leonis, Innocentii, Bonifacii, Benedicti,d alia , nomina, inter quae tertius claruit Eugenius, ex monasterio sancti An stasii ad summum sacerdotium evocatus, ad quem divus Bernardus monachorum pater non minus doctrinae Rigore, quam vita sanctimonia illustris, inter multa, hujusmCdi Veiba conszripsit Indagemus,
inquit, adhuc diligentius quid sis, quam geras videlicet personam pro tempore in ecclesia Dei. Tu es Sacerdos magnus , sim mus Pontifex, tu princeps episcoporum, tu haeres Apostolorum, tu primatu Abel,
179쪽
ovantur . sc eum Iesi magistro ac lenisero suo hie em.
omnes ecclesue militantis conatus, omnes lago dunt. Vonhun ecclesia quidam exercitus emiso inuitioisi scur castrorum acies ordinata dicitur uni proculdubio impmtopi subest , ad cujus nutum cuncta teteruntur. Cum bPius ac max. deopt. Deus in suo sanguine fundavelit ecclesiam, eam e voluerit Mfinem usive seculi perdurare: non dixeris rui . si tum esse, quod optimum censeretur alvei latet, si jurum ivitionum communis philosophorum sententia est, iii ἡ- morialethia Romani quorum toto micuit orbe dignitas, quamvis eiectis regibus duos annuos conssiles elegerunt,6 modo tribunos addideis. modo alios magistratus invenere in adversis nune casibus, belli fEravioribus ad unum aliquem recurrerunt, virtute&ai-
mi emi .em viniari. Et quanquam dictatur.im ab initiis tenam,ineis, runt, inclutio tamen d successoribus ejus perpetua est his unquam Romana res admirabilior, aut celsior fuit, quam sub Augusto es re quando iam clausis portis totus fere orbis sub unius hominis nuhernatione quievit. Quo tempore natus mundi Myator nihlia, cinn gimen caeteris praerimne Vicetin auuernatim us Mentium battotius sere orbis consuetudo, cuius mari iam partem se iari ges, sive Christianos intueamur, sive Barbaros, is, quin i ii iiii , iuvitates aliquot reperiantur, quae cum maxim serviant, Iibem sest,
vocitant, sine rege viventes, non possunt tamen effugere, quin unum praeierant aliis, eis ignqVam capiti pro tempore obediant. Quid phiari coelesti, vilariosa monet. Quid illa pulchrius qui minatim, avid malu 3 aut durabilius quus melius aut Massis eris' --
Angelorum diversi sint ordines, d sanctorisin phimum trinutileia biles chori unus est tamen omnium ex artemus Deus, qui roridi Muniversa, Ic nihil negligit eoru in ii qVae condidit. Cuius fiIius iis nitus Christus delus cum pro nostra salute venisset in hunc mundum , servili accepta brma, ecclesiam, de qua loquimur, in cruce patiens,
ter prae edit, & tanquam uim verus & imperator, cuncta iis misi in sium direxit. Momi in sisset in milum, rimi lata
180쪽
gregis pastorem heliquit, cui dixerat, Pasce oves meas , de tibi dabo clavos regni coelorum. Neque enim dixit, d non secit, civi solus est verax Crex Christi ecclesia est. Pastor prinaus ipse Christus fuit, dc pastor bonus, qui posuit animam saam pro Ovibu, suis. Secundus pastor Petrus extitit ab ipso Domino institutus, atque omni potestate
donatus, quae ad bene regendum commisias oves necessaria ducitur,
alioquin Christus, qui sapientia patris est, ct omnino sapienter egit, ecclesiae suae haud sussicienter providisset, qVod est nefarium asserere. Et quamvis plures per orbem eccistia institutae iuciliat, de plures epuscopi , id est, plures greges, ct ovilia plura, dc pastores plures omnestamen sub uno pastore dc in uno grege, atque ovili continebantur, sicut hodie continentur: Via unus est Christi thalamus, una poniasia, unum ovile, S unus pastor, Ic omnium episcopolum unus episcopus Romanus praesul beati Petri succesibro I Jesu Christi vicarius. Petrus enim in Antiochia primum sedit, deinde Romam venit. Indo cuin petiecutionem fugiens, vellet abire, a Domino prohibitus est, ε hic glorioso martyrio vitam finivit siucces re Clemente substituto. Atque ita in hanc usque diem servatum est , ut qui Roma sederit antiastes rite institutus per legitimum electionis tramitem , tanquam Aaron vocatus a Domino, hunc Omnes Claristiana plebes, omnes pompuli, omnes reges, Omnes clerici, omnes episcopi tanquam Jesia Christi vicarium d beati Petri sicce rem universalis ecclesiae caput ac rectorem lucem venerati sint. Inter quos plurimi pro Christi
nomine asiperrimos perpessi cruciatus, d morte mulctati, coronania martyrii susceperunt. Plurimi contes res, egregii, vita, moribus, dc docti in fulgentes, quamvis sine inguinis est usione, non tamenta sine periculis o labore, ac Voluntate parata pro conservanda sacri evangelii auctoritate moriendi, ad coelestem gloriam pervenere ut Gregorii, Damasi, Leonis, Innocentii, Boni iacit, Benedicti, o alia nomina, inter quae tertius claruit Eugenius, ex monasterio sancti Anastasii ad summum sacerdotium evocatus, ad qVem divus Rernardus monachorum pater non minus doctrina fulgore, quam vitae sanctimonia illustris, interna ulta, hujusm Cili Verba conscripsit Indagemus,
inquit, adhuc diligentius quid sis, quam geras videlicet persionam pro
tempore in ecclesia Dei. Tu es Sacerdos magnus,lummus Pontifieo
tu princeps epistoporum, tubaere Apostolorum, tu primatu Abel,