장음표시 사용
71쪽
refiira poscerent, eorumque precibus Concilium annulturum, misit rumque ex Magistris ali, vos, qui eos domi edoce nent. Rem vero, iam esse conclusiam, nec amplius revocari poste in lubi, vero non ad roborandum, sed ad I nestandum tantulites esse .l . . ni
fieri. Quod autem Oncensis tantopere quereretur, id sibi non esie ad- mirationi non enim sciret Concensis rerum processum, qui absens fuisset quem melius instructum, minime dicturum talia arbitiaretur, quoniam virjustus nihil postularet injustum protestationem auteni ipsius nihil mali habere, quod nec Regi do, nec sibi in ptitariis
liqvid ex conclusionibus factis proveniret scandali non tamen laesidiormidandum, ut ex boliis operibus mala suboriantur Mediatinens vero, quod eum nimis turbatum videbat, nimiumque comm , tum , nihil resipondit me sorte ex gravibus verbis graviora stil
ia tur Panormitanum Vero ad ultimum reservabar. Ludoυico ei Pro
tonotari instructionem petenti, per verba ad Turonensem dicta , , voluit alisliictum, id tamen intactum non prae termisit, quod de , - dixerat Ludovicus etenim quamvis bii Apostoli in Symboli editione nominentura id tamen non constares, ait, in ede-o, rint, fierique id sape, ut sbii Pi incipes adnote 'turrerunt. authores gestarum, quamvis alios coadjutores habuerint; i' . praeliis patere, quae licet omnium militum eranti l tamen asscribi solent, ut hac nostra aetate Imperat tabi nil utilii stantissimo Nicola Picenino, quem continuus tot victoriar lim L . sus illustrat, cuncta, quae suus exercitus veli eliciter atrii. Vt in i i
ter ashribunt Tametsi alii saepes Concilii in v siti executores fuerint, scire ive Luclovicum debere, atticulos non bium csta, qui Symbolo continentur, sed omralium Conciliorum factas circa fidem declarationes ipsum, aliquos esse ipsius Symboli, quo nunc in ecclesiis uculos, non ab Apostolis, sed postmodum in generalibus clitos, portionemque illam, de processione Spiritui . meis hentem, Lugdunense Concilium ad ecisse, in quo judicasse eunscopis interiores, non esse ambiguum cumque rem ips i
a Congregatione dilucidasset, haud amplius circa eam Oie in randum. Sicque ad Panormitanum descelidens, Urba eiuS PCpeti, χίυi ex Deo erit, verba Dei audit. Idque bene limpium ex Evangelici .rri
72쪽
Concilium autem non bene flexum, dixit se namque firmiter πλα re, quod veteres existimarunt Spirimm S in medio esse Conciliorum,
ideoque verba Concilii , verba me Spiritus S. quae si aliqui respuerent, ex Deo se utique ibre negarent. Nec Concilium lucem odire,quod palam omni ad in publico ficeret, cujus congregationes omnibus
essent apertae, nec ut aliquae adverseriorum conventiculae, istos ad mitterent, illos eXcluderent. Rem qVae nunc in manibus esset, duo.
hus jam mensibus inceptam agitari pidi io in schola Theologorum late dissus)que dis utatas esse conclusiones, post Moguntiam, desin.
alias orbis partes transmissas exinde vocatos in Capitulo majoris e clesiae Patres , viginti circiter ωcentum numero fuisse , illic inter alios etiam ipsium, qui nunc conqVeratum, Panormitanum suoque more acute, dilerteque disputasse, nec ulli dicendi locum defuisse. Rursius quoque in Deputationibus dixissh omnes liberrime, quae voluissent. In ea vero Deputatione, ubi Panormitanus esset, triduo rem fuisse
discussam. Post, duodecim viro concordasse, mOX generalem Congregationem conclusisse nullam rem unqVam aut maturius , aut dilige ritus, fuisse expeditam, nec aliquid aut dolo, aut clam factum. Quod autem die festo Deputatio sedisset, id nilai mali habere, nec novum esse, cum saepe dominicis diebus, aliis in festivitatibus sessum es set, ubi res indigeret celeritate id maxime, quia res fidei non habet ferias, se vero in luperiore congregatione, neque dolose, aut fraudulenter, fit Panormitanus dixisset, sed publice requiren mus Promo toribus, ct via Cuc unt regia. Nec esse ulli jussam de sequerimo niam, qui assumptus ad praesidentiam iurasset, se semper conclusi .
rum, ubi aut qVatuor, aut tres Deputatione concurrerent. Cumques.
in pluribus causis Papam tangen id conclusisset, non videre se nunc cur si non concluderet, quia cardinalis esset, rideo ru- heum galerum gestaret, quoniam etiam sanguinena ad tutelam fidei deberet effundere, nec se nunc aliquid adversus Papam fecisse, qui, dimissis quinque conclusionibus Eugenium tangentum, solas tres generales conclusisset quod nisi fecissit, habituros Patres in eum justis sinam querimoniam, qui ejus idem sequuti, eum Praesidentem legiΩsent, a quo nunc in re 'i, desinae maxi me necessaria dele ea entur. Versusque ad multitudinem bono animo esse Patr rogavit, quia nun quam eos dimitteret,etiamsi porteret mori eum dedississe suam Coria
73쪽
cilio fidem , illamque velle observare nec eum ex suo proposit, aut minas, aut preces cuiuspiam posse dejicere paratum se ad omnia stare , quae S. sibi Concilium praeciperet , nec unquam mandatis se Deputationum aliquo pacto dessiturum. Quod autem Panomiitanus G edit authoritatem magnificasset, gratias tibi habendas ait scire tamen eum debere, aut horitatem S. Concilii iratam esse, ut italius lau. d. bus crescere,& nullius viti ratione minui possit, atque his peror,tis, formam Decreti legi usit Panormitanus vero . qui eum seque bantur, caeterique protestationem Wandam prius legi contendebant odiuque hinc atque hinc vocilaratum est. Obtinuit tamen demum Arelatens , lectaque forma Decreti, usque derem tu, assurgens Panormitanin nihil passus est ulterius audiri indecorumq; esse clamabat Discuus Cathaviensis Iblum Arelatensem cum paucis titularibus Epili opis rem concludere. Clamabant desomnes, qui Panormitano favebant. Cardinatas quoqVe Tarraconensis , qui usque ad eam horam lituerat, graviter suos castigabat, qui veluti dormientes somnolenti protestationem non legerent, familiaribusqs illico uni ex suis, ut protestationem pellegeret, mandavit. At sicut antea lectruram Concordato sum adversiarii pertui babant; sic nunc Patres Concilii adverthriorum protestationi locum non cliniittebant. Quod ubi ALιla rare si perpendit, scripturam ibi lecturae assari praecepit: iamque nare vox caeperat, clim subito Aresalensis adnaonitu Patriarchae aD
surrexit, cum multitudine Patrum recessurus. Quae res apprime Ca dinali Tarraconensi, Panormitanoque placebat, sperantibus, secum suis in ecclesia remansuros. Revocate conclusionem Arelatensis. aliam faceres, jamque suos ut remanerent , adhortabantur. Erat ii taconcione .loque loco Georgim Protonotarius de Bardaxina, paulo insimrius ledens, quam suus avunculus, Cardinalis Tarraconensis, arta
admodum juvenis, prudentia vero senex, ct humanitate pernobilis, qui ut vidit Arelatensem surgere, ipse quoque recedendum sibi statum rat, vocanti ive se avunculo, d ut maneret, praecipienti A sita
inquit Pater , υestro inconventicula maneam , aut aliquid agam, quod
ursurando a me praestito fit adversum. svo dicto , de praestantem virtutem generositatemque suam patefecit, Icimostros eorum quae facturi fu erant , remanentes admonuit. V Vox ejus , vox Spiritus sancti
uita vox plus qualia creui posset necessaria nisi enim vox ejus sic -
74쪽
siet, abissent brsitan Conciliares aIs in ecclesia remanentes , comtrariam habuissent conclusionem, eamque validam asseverassent,quod ultimam conclusionem dicerent insipiciendam, nec unquam , ut ali quibus , in majori, ut mihi videtur, in simili discrimine Concilium fuit. At plerique viri admoniti voce Protonotarii, antiqvorumque Coneta horum , dc similium casuum rem iniseentes abice dentem iam multit dinem, partim nutibus, partim vocibus revocarunt, ipsique ut sedearent, Aresalensis&Patriarchae inclamitarunt, ne vacuam adversariis.ci quietam dimitterent Ecclesiam unde subito multitudo reseditinseres obserata tuerunt. Interea Matth--blaunensis piscopiti, pr testationem nulli alteri, quam sibi legebat; nec enim prae strepitu poterat audiri. Quo finiente, tam Longobardi, quam Cathelani ror stat oni adhaeserunt. Careis lis quoque Tarraconensis adhaerere se illidissensioni, dicens, admirationem sui reddidit, I subridentibus alia quibus uvid reridetis mei ait insini Oratorci mei Regis a vobis Esses eiunt Qvid mirum est, si- inquam sirum consentired sensioni Araque cum hisce sermonibus I ipse, ct omnes fere Arragonenses, Longobardique,4 Castellani discestarunt. Caeteri omnes restiterunt: delicet hora esset adni otium tarda jam enim duce post meridiem emi-xeram hone, videns Arelatensis quietum Esse Conventuria, irivatarum
ut moris est personarum legi negotia ili sit; quibus finitis publieaqvmque iterari praecepit iterumqued legi onclusionα,'formam meret;
voluit. Remanserant in Congregatione Oratorer Imperii cum Oratoria bio Franciae, invicemque de rebus gestis confabulabantur, nec quid e geretur magnopere advertebant. Audivit tamen Verbum de conclusionibus, Turonensis versusque ad Lubicen siem: En inquit m Derum Inde agitur, abeamici hinc obsecro, ne scandalum simiti aliis, neve a caeteris Oratoribiti dissentire dicamur. Cui Lubicentis: Mane inquit Pater. ne hic. Nunquid verissima huemmodi conclusiona sunt Ovid tu hie timeas
pro veritate fuisse Nec ista a multis audita sint si binis a namque inarer ele voce sermones ferebant.Audivi tamen ego,qui ad pedes eorum sedens, quae ipsi dicerent, verba, cupide Observabam Arelatensis auiatem lectis omnibus, quae necessaria reputavit, petentibus Promotori. hus conclusit, Si facto fine, concionem dimisit a Bis igitur sicuti monstratum est magnis dissicultatibus concla sit Arelatensis, quoniam nec materia, nec torma potuit sine concerta.
75쪽
tione concludi fuitque utraque miraculosa conclusio, &praeter spem omnium, vel Architensis industria, Vel Spiritus S munere habitata.
Ideo prelatum est postea Panormitanum cum ex ecclesia abiret, vera
sum ad suos, Italica nostraque lingua dixisse, ct duae, volens significare, quoniam aut bis pars sua siccubuistet, aut bis fuisset decepta. Id namque non sine indignatione pronuntiavit. Post haec deliberatum . est inter Longobardos o resonenses aliquanti siper a De ιtation m ab Lxere quod nec diu, nec Omnes servarunt,pluribus tamen diebus an
quilliores habitae sint Deputationes, nec usque ad quintam iecum .im Maii lucem, relatu dignum est quicquam actum quaesitaque interim concordia inter Patres,nunquam potuit reperiri. - Ut ergo i, luxit Veneti, dies, quae fuit Idibus ii, vocatus est in concionenia Nicolam Amici , promoto fidei, quae:icta essent superioribus diebus, succincte repetiit utque indicere sessionem Arelatensis posset, explicavit . Quare cum esset periculi plena in rebus fidei dilatio, in crastinum sessionem indici postulavit, requirens J Cardinalem ipsium ob dignitatem suam, qui cardo Ecclesiae diceretur, Ic reliquos Epissem pos quoniam sic in conssecratione promitterent , ne tunc in tanton otio destirent Ecclesiae, neve fidem opprimi paterentur. Alios vero minores sub juramento praestito requisivit. Iterum ergo ob haec
verba concertatum est Arelatensis namque ut requisitus luerat, Secsionem indixit, utque omnes adesssent cum Ornamentis , est ex hori u tus. Mecensis autem assurgens, suo A Protectoris nomine protest,
tus est , sensi, secundamiarime assentiri, si qua in parte intelligentiae, per Oratores Principum Moguntia habitae derogaret. Ejusque protestationi accessit Georgim miles, Coam basiator eius. Protelior Veroosarem, ut se nominari per Lubicensem cognovit nairatus aliqvar tisper quid esset, ac per interpretem certior factus saevam se inquit bicensis protestationi aeqviescere ac cedere, nee se Aisorum suntinorum aliquid nosse se missum per Imperatorem ad serum Conculum,
habere sua mandata, quorum recte recordareturi 14bιditurum se esse. Post quem Oxcensis protestationis solitae tenorem repetiit, atque e inde ad Panormitanum sermo descendit cujus antequam verba res ro, nemo, ut admiretur, cupio, quod toties cadit in meum Panormia tanus calamum necessarium enim habeo, rem, ut gestum est, sic nam
rare; evenit in hujusmodi rebus haud secus, Parn in bellicis acti-
76쪽
hus. Ut enim ibi, qui viribus corporis aliis praestant,' qui plura fisciunt, pluries nominantur, velut in bello Troico Achilles oc Hector; sic in hujusmodi spiritualibus praeliis , qui plurimum eloquentia dcssentia pollent, plus aliis agunt, plusque ut nominentur, porte
Erat namque alterius partis primceps Panormitantu asterius Arelaten
sis sed illum non quippe voluntas, sed bla necessitas principem ii cerat, eumque obedire Principi suo oportebat ubi tamen veritas ejici, non ignorabat, nec libenter si resiliebat, saepiusque illum Etsii sua Bibliotheca de suo Principe vidi conquestum, qui aliorum m nita Iereretur. Is ergo it locum dicenditiabuit mirari P supras
modum, ait, quia Procurator fidei Praelatos ad Sessionem requireret, quod esset a lito ossicio alienum , nec debere illum Praesidentis vicem. usurpare iterumque de contemptu Priviatorum conquestus addudit, rem prasentem statMm Apostolicae Sedu tangere, eamque ob causam. debere priusquam Sessio fieret, edem ipsam audiri Nec curandum .e, quod id Constantiens Concilium videretur decrevisse, quod modo ageretur, qvua Constantiae non ibisset auditus Johannes, nec alius pro
sed locutus quo vel bo omnis illius magnae sanctae Constam
tiensis Synodi Decreta revocare in dubium, Ic parvi facere videbatur. Ideoque tuna ultus pergrandis, d clamor omnium factus est,una voce dicentium Sanctam est e Constantiensem Synodum ejusque sorois temerandam auturitatem Ille tamen adhuc instans magno elatoq;
animo, rem ipsam sine oratoribus Principum perfici nequaquam pocse, asEruit,oportere ive in re fidei Principes audiri. Rursus luerar, tores ipsbs contemtire non posse, quod in Moguntina Dicta nihil sermcepturos promitissent, ex his, quae durante pacis tractatu, per eos inocepto, vel Papa contra Concilium, vel Concilium contra Papam staei et nec se dubit ire, quin tres primae conclusiones haereticum Euge, nitem declararent, quoniam notorium foret primis duabus Eugenium pertinaciter contraire; apropter clim nondum esset Se Ocelebrata, is liceret ante Sessionem cuique volenti dicere, rogare se iterum atque iterum dixit, ne Sessio adhuc fieret. Cui Arelatens, nitidubio fore re. spondit, quin exothcio suo Promotor fidei ad rem fidei Praelatos acicerseret, ct maxime, quia sic Deputatio fidei ct ipsum totum Concilium si mandas Ad materiam Praelatorum ait, quia Episcoporum absq;
o dubio maxima es et authoritas; in Conciliis tamen introductum
77쪽
esse, non nomine Episcoporum , sed Concilii fri coetu linem iniver silem certas sibi leges in hoc Concilio dixisse, quam hoc rem ris inviolata manerenti nec gravem Epistopis inferio m praesentiam esse debere, cum o
sub pastio sordidussiennia, sub retiam sibiti saepe dementia Aps '
ret Debere mora Mim Domitii Episcopo meminisse , ervi ut Hiero immis fert. Cur te habeam inquit ut Principem, si nae non habeas ut Senatorem 2 portet nam , ut Episcopi Presbreres habeant , ut Prci eros, s sibi ab iis, ut Episcopis honorem c piunt exhiberi , nec ex 'ectari Princiati hommodi rei decisionem debere, a via non hie Principum sed Ch=ibtinmine congregata esset Ecclesiis, qua potestatem a Deo, non a Principibωpiret ad quam tutandam , non minm inferioreτ, quam ipso Episcopor cernret animatos, eum istos non solum bona temporalia, sed vitam ori tegi ad itfensionem Ecclesia daturos, e tresceret prycopos vero aliquos, ne qui temporalitaris amiarerent , libertatem Leeses Principibm vendituro eos DdMe ct Dominos supra Concilium erecturos. De Gestis vero Ogunti nihil m se eurare, qui ut funil sine hostile eomputassent. . Illud au quomodo stare posset, se minime intestigere , quod neque Concilio neqv Papae obedituros se statuissent quoniam aut illi parendum esset, M. iit: tertium nudum esse tribunal Dei; cui foret obediendum in his ηυ mel friveu animarum salutem respicerent. Nec passuram tandem Ecclesiam Iudicio Principum ci sua .rcii fidei terminen-r nec enini Spiritum Iactum Priseipibin, sed ipso Principe isti subesse, figi pro hac concissione nee fortunarum amissionem , nec Martyrii poenam formidaturum si d. tem Panormitanus tam acerrimum Eugenii defensbrem se exhiberet, isdi stupori esse , quoniam nemo issim errata metu , quam Panormitantis, Mi publicasset, euem maxime opera. Ivasu, o Decretum mρnitorium a ersus Eugenium fuisset, fusteola admissa. inde ista mutatio nunc esset, penitus ignoram , cum nec vitam Eugenius mutasset, nee stare in tot schimare Ecclesia esset Rogare tamen Panorinitanum , ut bene adverterer an ex conicientia loqueretur Conclusonti enim diva modo Hoetari deberent , fore admodum generales , nutari Summi Pontificu mentionem habere , in eo, veritatem dei contineri: Si contra eas sentiret Eugenius , P pam corrigi, arvius esse cervam veritatem omitti Sicque facio fine , ad-nioniti omnes sunt, die crastino ad Sessionem venires Rogavi qumque Protector facium Concilium, ne qui a miliares isterre arma imbellionem permitteremur, quia paratus esset Salvum Conductus
78쪽
Imperatoris servare, de cum Senatu civitatis quoscunqVe rixantes ab
injuriis prohibere. Ut Sabbathi dies illuxit, quae fuit Mail exta& decima, omnes,
ad horam venerunt, quibus Sestio cordi erat Ludoviem quoque Lases iensis Episcopus, magni consilii , magnique animi Pater, Missam inc es torti autem Priseipum adhuc tentaturi aliquid, in horum E Venerant, mittentesque Lubi censem, ac Concensum Episco pos virumque non contemnendae peritiae, Decanum Turonemem. interfuturos se Sessioni,offerebant,si quatuor adhuc mensibus Eugenii Depositio differretur. Qui cum gratum resiponsium ab Arelatensilio quia busdam aliis P timoribus habuissent, reversi ad suos, mutatum esse propositum invenerunt. Iam lenim blam primam conclusionemra cretari volebant Sicque iterum Arelatensem interpellarunt. Quibus
respontum est, vim maximam in duabus reliquis esse conelusionibus erug, praeeipue est Concilium deeernere. Si nossent oratoras adesse scirent eoneoris diam a se fore interruptam, avod Obsissent, quod obtulerant observare.
Quo responto, illi disicesserunt,4 Sessio celebrari occepit, nullus
tamen Arragonensium Praelatorum interiit, nullusque omnino Xtoista Hispania. Ex Italia soli, Grossitanus Episcopus, 'Abbas de Dona, qui pro eorum constantia dc firmillima a bonum universialis Ecclesiae voluntate mutari propolito non potuerunt. Doctores autem dcia, teri inferiores magno in numero Arretonensis fuerunt & omnes stare, qui aderant, ex Italia, Hispaniaque nec enim inferiores, sicuti Praelati, Principes timuerunt xmaximaque tunc Arragonensium c thalanorum virtus in infelioribus emicuit, qui sese minime necessi tali Ecclesia denegarunt. Ex duabus aliis nationibus Mitrati fuerunt solum viginti. Alii vero domi latebant, fidem in eorde, sed non in ore habentes. Cogitarat Arelatensiis, quod erat futurum, plurimasque Sanctorum reliquias tota urbe perquiri jussit, ac per Sacerdotum m nus in Sessione portatas, absentium Episcoporum locum tener quae res maxime devotionem adaudiit, in tantum, ut vocato postmodumade more Spiritu lanct nemo lacrymas continuerit; erat namque per totam Eccletiam tenerrimus ac suavis fletus bonorum virorum, qui Iachymantes divinum auxilium implorabant, quique Matri Ecclesiae, ut opem ferret, magnum Deum deprecabantur. Inter alios quoque
Magnificus ille Baro Imperialis Protector, uberrimas Ecclesiae lachry-
79쪽
mas praestabat, I inter flendum haud modicam talia baconiblatio nem recipiebat. Erat autem concio ipsa frequentissima, et sit enim . Episcopi haud multi eranta plena tamen omnia suerunt subsellia Pro curatoribus Episcoporum Archidiaconis, Praepositis. Prioribus Pres hyteris, ac divini humani juris Doctolibus, qVos aut quadringen tos, aut certe plures esse dijudicavi; VOS inter nullum unquam pro .hrum, nulla lixa, nulla unquam contentio fuit; sed alter alteium tria professione fidei hortabatur, unanimisque omnium esse consensius ad defendendam ecclesiam ostendebatur Decretum vero Mistae, sanriseορ- apprime nobilis, legit, cui cum Albigaunensi Episcopo tanta, familiaritas ac fraternitas fuit, ut gemini dicetentur; nam domi, strisque semper simul cernebantur. Quae res eo mirabilior videbatur , quo ipsi in factis ecclesiae lilcordantiores ostendebantur, cum IcAlbigaunensiis adversus Decretum protestationem legisset , de Masa. sientis Decretum, atque una ex domo lector utriusque exisset; sta era ut quidam putant in uno veritas, in altero stimulatio. Brevis lectio Decreti suit, nam Sc ipsium breve erat fuit tamen ejus lectura atten te audita, nec ullum vel bum in cassiim cecidit, factoque fine, T. D ua,
iamiamus , ex una parte cantatum est , CX altera responsum est, Te Domianum eonfitemur. Sicque alternatim summa cum laetitia, desomni ala.
critate finitus est hymnus, de se,si di luta, quae fuit innumero ali rum tertia O trigesima, qVae ii ut diximus S 'victa fuit, O ultra mnes pacifica, nihil mirandum est ea namque in die celebrata est, quae ipsius pacis S quietis Matri Mariae Virgini est dedicata nec enim sua in die, aut seditiolum aliquid, aut turbulentum geri Beata Virgo iustio praesertim Templo admitisset. Vidiimus namque alias cum De cretum electionis locum publicari deberet, quia sumia erat praegran dis discordia, Virginem piam bis impedivisis, quo minus in suo cipvhlicaretur, uitque res illa Marti dimissa. At nunc quia pacificares ibit, non solum in Sabbatho Sessionem fieri permitit, sed miraculose etiam voluit, ut generalis concio pro re ipsa concludenda in Sabbauio
Ea quae secuta est Veneris die secunda Sc vigesima Maii, Crato ναμ.ncipum, praeter omnem spem genetali congregationi, dc actibus. conciliaribus,se miscuerunt, coici altem facto praetetitae essioni praeia stantes as illum, in qua celebrandi, i Patres errassent,neqvilis is fas
80쪽
erat Oratcres Priticipum cum cisdem Patribus Concilium celebrare; sed existimati sunt remor si conficieiuiae tacti, jam abhorrere, quod egerant, quod de Oratoribus Caesareis ac Gallicis nequaquam fultoruscurum. Lubecensis namque piscum id sibi absentiae causam praestitisse dixit, quoniam usit Caelareo ad pacem suisset destinatus , ex qua ronon decuis et eum alicui negotio intςresse, unde ille perturbaretur , , cum quo pax esset pertractanda se tamen sessionem prae habitam plurimum commendare, decretumque in eadem promulgatum optimum sie ac sancti rarum credere veritatesqVOque in ea contentas, apud se
temper indubitatas fuisse, eisque de nunc, dc usque ad mortem velle adhaerere Turone sis autem Archiepiscopin, plurium literatum, ilco natae Praelatus eloquentiae, pio se ac suis collegis loquens: Audisse se inquit hinter aliqvos sibi esse detractum, quod in sesione istasanctos aurigem suum non honorassent. 7υem maxime tueri fidem, ac exaltare deceret, qui ideo esset praecareris Regibin nomen sortitus Christianissimum habere se tamen non iLegitimam excusationem , quando eos, Ni es t ad pacem missi, nihil omnino agere convenire , quo suam impedirent legationem. Duo quos injustitia fre genera, etsi bus aut fenda non flerent, aut flerent non fendata Primumq; non semper ob lare, quod porteret temporis , loci,personarumirationem habere ultimurn vero semper tenere nec in eo se incidisse nia
hi turpitudinis admisissent. Circa primum tamen posse aliquom videriseerrasse, quod in veneranda sessione non a fuissent, sed esse a vos hic, quod responderent, quia He .nem talem adissent , inutilo po in odi m tractatui pricis cum Fugeni se reddidissent ideo, licet desiderassent tam fan is negotio interesse secutos see tamen fuisse exinde exemplum Pauli, qui licet cuperet dis luid est e cum Christo, adhuc tamen, ut magis prodest Ecclesia, differebat scite non fecisse, quoniam nec idcirco abfuissent, quia de cone si nibi dubitarent, qua veras, sancta i reputarent, ct civibu ιυρ, ad mari ..rium adhaererent i sed ne traftatui pacis, pro qua venissent edderentur is v si se Mnen quod suis non fecissent in personu, domesticorum implevisse, quoso es honorarescisonem msissent. Gluissem tunc Praelati a cuum magni esse Doc nec enim non castitati transissent, quis post digitum latere arbitraba tur. Etenim p/r Deum excelsim, quid est quod pacis tracitatu sistat declaratio veritari, Aut si scit, cur pari loco non habeatur, qui declarat, crepvide claranti consentit En retia amplius testibus indigemus ' Ecce θυο is Principum oratore , tumicunt veritatis Eugenium esse dicunt. Sed