장음표시 사용
51쪽
ad quod venerunt Episcopi ex Caesarea Cappadociae, ex Ponto e Asia, ex Hierosolymis, S multi alii Episcopi Presbyteri ac Diaconi; dicitur propterea hoc pluries celebratum cssc Concilium, ulti naumque in eodem loco Aureliano imperante, ubi Paulus damnatus est ab omnibus , quae sub coelo sunt Ecclesiis Christi , nec ullus magis elusit atque confudit paulum , quam Malchios, Picinyter Antiochenus, qui oratoriam artem in Antiochia docuerat. Sed quid ego in hac retitutius immoror Concilii Toletanis haec sunt verba Ps ingressum omnium Episcoporum ais consessum, vocentur deinde Presbyter , quos causis probaverit introire, nustus se inter eos ingerat Di.rconorum; post hes ingrediantur Diaconi probabiles quos ordo poposcerit interesse , ct coronas cta de sedibus Episcoporum, Presbyteri a tergo eorum resideant , quos tamen . sessuros secum Antropolitanus elegerit , qui utin' er cum eo judicare vel dejxile aliquid ossunt. Nec aliquis cineιιim illud provinciale tantum asie iveret luisse ipsum enim Concilium de se loquens mi iam inquit generale Concilium agimus i sueruntque ibi Episeopi sexaginta ex Hilhaniis Gallisque Sed movent ibrsitan Panormitanumis Ludovici Chalcedonentis Concilii verba, ubi Epistopi de Constantinopolitana invadam congregarione, quae Flavianum,4 quc Silam alios deposuerat, dicunt: nam militcs magis eoS deposuerunt quam nos, quia quicquid egimus, terrore compulsi fecimus, ipsi primi subscripserunt Clerici; quare clamant , S'noditi Episcoporum est, non Clericorum. Quae verba si sane intelligantur, inferiores nequaquam eXcludunt, duo namque' ibi queruntur Episcopi alterum, quod in Constantinopoli non crathbertas alterum, quod primi subscripserant Clerici, quorum utrumque mali exempli fuit. Quare nimirum , si illud negatur suis e Conci
lium, at dicitur S)-us Epthopor im, non Clericorum nempe hoc non excludit omnes inferiores, sed eos tantum, qui blius prima tonstrae sunt Clerici, qVos etiam nos excludimus, serVantes, quod Toletanum. praecepit Concilium, duodecim viros ad examen incorporandorum sta
tuentes. Praeterea non dicitur ibi, quod illa sint verba Concilii, sed Episcoporum, quod illic aliqui, ut hic Panormitanus Ludovicus loquebantur. Sed ne per devia longius peregrinemur, habemus ad tutelam inferiorum petetissima testimonia. axinatis ille quidem Ecomnium Theologorum Aristoteles Augustinus Episcopus, Eper lite
xam Matthaei Evangelistae , dum ait Cluillum dixisse Petro: Ti bi data
52쪽
elit e re ni cortirum. Nimirum Cali per illa verba, judiciariam potestatem data melle non sollim Petro, sed aliis e iam Apostolis,&toti Ecclesia in
Episcopis Sciresbyteris. Si ergo judiciariam potestatcm habent Presbyteri in Ecclelia, quid eos prohibet in Conciliis vocem habere terminativam Augustino autem etiam conitinat elegantissimus D ctor Hieronymus, cujus super epist ola Pauli ad Titum his sunt vera
ha A eqvam diabo' in stinctu fluatia in religioneferent, ct diceretur in populis: Ego sum Pauli, ago Apolla ego autem Cephae , communi Prob'terorum Concilio Ecclesiae gubernabantur ei Z enim Presbyter , M. CT Epuscopus. Unde Episcopi cognoscere debent, se magis Consuetudine, qvjm disipens itione dominicae veritatis, Presbyteris esse majores , dein commune debere Ecclesiam regere. libi autem idem Hieronymus in ea, quae est ad Damasium de gradibus Ecclesiasticis opiliola, in Episcopis Dominum, in Presbyteris Ap 6lOD reprae lenta, dicit Atque ubi rationem Hieronymus nullam afferret, videte, quid homini tribuam, ipse authoritate me frangeret. Sed hoc etiam ex Paulo colligimus ad itum, qui tantam ina eTE psscopo SP=esbytero convcmeam tiam iacit, ii ipsis 1 cibicros appellet Discvos. Ex quibus lucide constat, non usi e Presbyteros a conventu Episcoporum, ac determinatione rerum arcendos; mi prout Hieronymo phacei Episcopi sunt sola con etudine praelati Presbyteris, utiq; fieri potest, ut consuetudinem contraria tollat consuetudo; at si Presbyteri debent E clesiam Dei cum Episcopis in commune regere, satis notum est, quod ad eos quoque decidere res spectat Ecclesia dubias. Inde est Ap soli Pauli claris limum testimonium namque si ut ipse ad Ephesios inquit) Christin instituit Apostolos, Prophetas Past es Doctor ad onmministerii, aedificationem Eccusae, usquequo sit hi odi urramus, hac ratione, ut non sit fluctuatio in diversitate doctrinae , quis dubitat aliis quoque cum Apostolis Ecclesiae gubernationentesie concessam 3 T ceant obsecro hi nostri Satrapae, nec plus sapere velint qVam sapere Oporteat. Constantientis Concilii recens momo. ia eXtat , ubi plurimi ex nobis fuerunt, ego etiam, qui nondum Cardinalis nec Episcopus, sed tantum Doctor eram, interfui, vidique sine dii acultate inferiores cum Episcopis ad decisionem rerum admitti arduarum: Nec Pudere nos decet, maximam illam si clanctissimam Synodum imitari, qxae& Pisanum Concilium, desillud amplissimum Lateranos secuta suis,
53쪽
in quibus Judicasse cum Episcopis Presbyteros, non est ambiguum ,. Praeterea si Abbates ut in omnibus Conciliis observatum videmus vocem habent decisivam, qui tamen non fuerunt a Christo instituti; cur non Presbyteri, quorum ordinem Christus per Dilcipulos instituiti x hinc si soli Epit copi vocem habeant, id demum fiet, quod
nationi placebit Italicat, qua sola nationes in mero Epilcoporumis aut sta perat, aut aeqvat. Utcunque est, opus Dei hac vice tuisse autumo , ut interiores ad decidendum reciperentur revelavit enim ea nunc Dominus parvulis, quae sapientibus abscondit En horum feriorum etiam , constantiam, rectitudinem, magnanimitatem vid
tis Ubi nunc Concilium , si soli Episcopi , solique Cardinales vocem habuissent ibi nunc Conciliorum Authoritas ibi fides Catholica ubi Decreta ubi Resormati, Nempe omnia libidini Eugenii ac temeritatijam diu commista fuissent victor i ii ies indist: mi propositi sui ille suisset, nisi quos modo spernitis inferiores sibi restitissent. . Hi sunt, qui privationem ab Eugenio factam contemplcrunt Hi sunt , qui minas, qui spolia, qui perlecutiones ipsius occifecerunt. Hi simi, qui capti, qui in carcerati, qui fustibus caesi pro veritate Concilii nim timuerunt. Hi sunt, qui licet dati praeda per Eugenium forenta remanere tamen in . Concilio voluerunt Hi lunt, qui famem, qui bellum, qui pellem levissimam non brmidarunt. Quid tandem est, quod hi homines pro justitia S. Concilii non aequo animo tulerint Audire potuistis, medias inter tribullationes inferior istos,
alta voce dicentes: Et si omnα dev. statori Eeclisiae obediam Eugenio discedunt unusquiras averitate fidei, sanctorum Patrum institutiovibus , consentiunt mandatis Eugenii, nos quidem, o patre no stri constante eriami , ct pro vervate rei, O sanctorum Patrum traditionibus mari non i
bi amiti quo id vere secerunt nec enim aut minis territi, aut spoliis mutati sunt nec eos metus, nec spes ulla, a sancto proposito diavertit. Quod utrum Cardinales effecerint ut meo de orti ine loquar vos cernite. Episcopi autem , quorum blam Panormitanus habere vuli vocem, videtis, quam pauci nobiscum sunt, desilli ipsi, qui praesentes adsunt, haudqvaqvam virtute Valent irrumpere iniquitatem , extimescunt terrenam faciem potentis, o ponunt scandalum in agilitate sua. Audistis hodie vota Praelatorum audistis, quod omnes voluntati Regis dixeiunt se acquiescere nidius Dei. At ipsi inferiores, ipsi
54쪽
siint, qui iustitiam, qui veritatem, qui denique ipsium Deum prae o-
culis habueriant, habendaque his gratia est, quod tales se Deiaces sia praestiterunt. Sed quid ego inferio m defendo causam Z Ipsio quo'que Episcopos volunt nonnulli a nostro consbrtio excludere, qui sine' possessione Ecclesia sunt, quos vocitant m Marti, nescientes miseri,
civia, dum istos repellunt, ipsum quoque Petrum S Apostolos
amnant, quos diu sine magna plebe suisse constat. Nec unquam aut tota Roma Petro, aut tota Hierosolyma Jacob paruit quo tempo- , ire non plebs , sed plebecula in Christo credebant ris etenim peris
immortalem Deum quid et quoi ab his Epistopis requiramus Non habent populum 'at hoc sine culpa ipsorum est. Non habent reditus , sed non pecuni facit Episcopuma,&beaui sunt ut inquit Dominus paupere spiritu. Nec divites prima Ecclesia vidit Episcoposci nec suis ex pullos sedibus Dionysium MN. diolanensem Eusebium Vercellensem, aut Hilarium Pictaviensem, vetera Concilia respuissent, quamvis tauperes desexules, & sine ο
slebe manerent. At si verum fateri volunatas aptiores pauperes qVam
abundantes, judicio sunt faciendo , quod horum divitiae timorem, illorum p iupertas libertatem afferunt. Nec illi pauperes Tyrannidem timent, ut nostri divites, qui umbris, delitiis, otio ac desidiae dediti, . negare potius Christum Volunt, quam assuetis carere voluptatibus t 'quosque non populus, sed reditus facit Episcopos quique amantes invitias, omnes pauperes in istimant infelices. Sed nihil melius intervenire sapienti potest ut Cicero ait quam ibi tuna exigua. Inde S Ueritas in Evangelio dicit, quia facilius est Camelum per ibrame acus transire, quam divitem intrare regnum coelorum. Sed ut ad Panormitant verba maturius explicanda descendam omittere statui duo illa, quae in prima orationis fronte proposuit: vi perant, ct cur
petant Fatemur namque maximos esse, potentes, de de Ecclesia ut ipse asseruit optime meritos nec dubitamus sincera eos intentione ad petendum moveri. Itrum autem parum sit , quod petitur 44 effectus πω is ledixi yresultare debeant, inqVirendum est. Supesci inquit xpetitur, dilatio ad paucos dies poscitur. Res levis aes moduca, res concessu ad millio neque acilis. Attendat hic tamen Panormia
tanus aliquantisper dilationem in re fidei postulat. Jam declaratae sunt
55쪽
veritate iam discusila, Jam ordinatae: paululum si supersedeatur, longissima fiet mora; siaepe enim momeriti transiit anni est transitus.Multa nobis hic exempla suppetunt. Hannibal apud Cannas victoria potitus, si e vestigio Urbem petis et omnium iudicio cepisset Romam quia tamen in crastinum distulit, restituto Romanis vigore, exclusus est, audire meruiu
Fncere scis Hamribal, uti victoria nescis
Galli quoque Senones, Roma captari Capitolium obsidcntes , dum tenacius aurum exposcunt, moramque in paciscendo trahunt, a Camillo invasi turpiter expelluntur. Sed quid ego vetera evolvo, cum
nostra nobis exempla stissiciant Scitis vos ipsi quoties hae vobisiation nocuerint; Votiesque mora paucorum dierum. mgissim una traxit spatium, qui jam octavum annum in dilationibmagicis temper dilationes ex dilationibus vidistis emergere. Illud tamen considerare cupio Panormitanum, qVia conclusione hac die turbata , vix sirici: an amplius haberi queat multa possunt oriri impedimenta, multa nasci obstacula. Nec ipse Panormitanus dicit hac mora obtenta xvelle se cum Collegis hujusmodi conclusionibus adhaerere, mandat unaque ad id habere si negat; quod est magis ponderandum, Oratores ex Moguntia reverturos, talia possi asterre dicit, propter quae Conclusiones hujusmodi omittantur, quasi aliquid esse possit, critate pret stantius, propter quod a veritate discedamus quae res manis stisiti ne ostendit, quia non moram ad c xaminandas melius sed ad impugnari das validius conclusiones exposicunt Nec circa essectus, quos ipsi
commemorat, re negata sive concessa emersuros, cum Panormitano convenio. Nec video cur Principes hanc dilationem tantopere quae .rant. Nullae si per hac petitione stin literae Principum. Nemo estqvs noviter ab his veniat, nec ipsorum interest, nisi ut res fidei termine tur. Illa autem perniciosa conclusio est, quam Panormitanus retulit, ab illis religiosissimis Principibus minime exspectanda clum ait :Si ipsis complaceammi eos nobiscum futuros siminus, ad Eugenium defecturos, nobi g. omnino rebHuturos. mirum verbum, mira conclusio,
prorsus indigna, quae a tanto viro dici debuerit Constantientis De 2 creta Concilii sunt, omnes homines , cujuscunque status aut conditionis existant, statutis de ordinationibus generalium est ari Con-
56쪽
ciliomni At id Panormitant verba non sonant non enim Concilio Principes, sed Principibus vult obedire Concilium, Heu temporalis heu mores heu Reverend. Patres, qui 'sumus jam miteriarum reda 'cli Quo pacto ii quam Ohtinebimus Papam Christi Vicarium, de a ;lium in terris Chrilium, Christianorum subest e Concilio si Concilium ipsum mundanis debet obedire Principibus Ne obsecro talia de Principibus illis sperate, ne credite illos matrem suam suppedita 'turos Ecclesiam. Non putate eos tantopere a veritate alienari, ut i Ritiam supprimi velint Conclusiones, de quibus agit tir verissimae sunt, sanctii imae sunt, si eas resipuant Principes, non nobis, sed S. Scripturae,il ipsi Christo se opponent, quod nec eos Credo nec P normitanum dicere decebat Durissima enim it pace tua dicam. Panorni ita ne verba fudisti; nec aliud visus es quaerere, quam Patri bus istis timorem incutere nisi enim Principibus pareamus, pericu lan discrisina admodum magna commemoras . Os autem, reum rendissimi Patres, eos neqVaqvam timebitis, qui occidunt corpus, animam autem non possunt occidere. Nec veritatem relinquetis, e iam si oporteat vestrum sanguinem Eccletiae elargiri nec enim remis
siores aut tepidiores pro Matre nostra Ecclesia , fide Catholica esse nos decet, qtam Martyres illos Dei sanctissimos, qvi Ecclasiam insitio
sanguine tundarunt. Etenim cur nobis mori pro Christo sit grave,qui tam diram, tamque acerbam pro nobis sustulit mortem 3 Qui cum es set immortalis atque impassibilis Deus, mortalem induit hominem ἔd, ut nos redimereto crucis sibi re tormentum non ibi midavit . Ponite ante ocuus vestro Usum sto um Principem Petrum ponis PM Gm, Andream, ficobum Partho omaum D, Me de solis loquamur pia suis, quid Stephanm, ud Laurent , quid Sebastianm, quid Tabianm Ei cruci xi, alii runcati capite, alii lapidibiti obruti, alii exusti carniambin, alii aliis tormentis 2 duri simis cruciatim excarnificati, pro tarsa obierunt. . Hos obsecro, imitemur, nec sivolumi Episcopi esse . in hon κι succedere, martyrium formidemus. Leu nostro Suminatum animum Heu pusillanimum populum VP olim mortem contomnendo, gentilam mun-. istam, O dolorum cultorem Christianum fecerunt. Nos ignavia nosia, nimia mitae cupiditate, Christianam Religionem ex orbe toto ad avusim νedia i 4 ct timeo, ne hoc, quod restat modicum, 'si nimisi amita
57쪽
Ecclesiae eomnrstiamin. Sed estote vos viri fortes, ae robusti in hoe tribulari
num tempore , nec mortem pro Ecclesia repudiate, quam pro Roma Curtim ,
pro Thebis Menotheus , pro Atheniis Codriti, libent cupido animo tulit. Excitare enim nos nox solum M. t re possunt, sed i etiam gentilo, ut mon ris imorem abiiciamin. via Theramenes Ele Atheniensis, quam laeto mimo, quam1 ridenti vultu venenum bibit ' Quid Sociales sanet imi ille Philosephorum, nunquid auigemens , aut Dr.tns sorbiliavit aconitum ' θ Hibans Hri , quod nobis en quidem exploratu um , non quippe moriendo mori, sed vitam rasentem, cum meliore commutare Erubescere resem ipsi Abemus tot liι eris imbuti, ram pretios Christi sanguine redempti, tantopere mortem fugere. Non duos aut irci tantum homine , sed logiones seria his Cato sepe alacre in eum locum profectas, unde redituras se minimcambitrarentur pari, animo Lacerimonii in Thermopylis occiderunt, de rviabis Simonides:
Dic hospes Spartanos, te hic vidissse jacentes, Dum sancti patriae legibus obequimur.
Ne eredite Lacedaemonios non ex proposito ad mortem ivisse φυέψDux Leonida Pergites ait animo brii Lacedaemonii, hodie fortasse apud inferosi Tnabim tis. At ego optimi Patres' non ad inferos, ut ille, sed ad ipsos caelites, infinita paradisigaudia vos invito,si mortem pro
veritate sustinere potestis τοι Principum minis, Aminae sunt uti, o
Fcere. V. ad istam aeternam gloriam accerso, ubi nihil unr amariar, nihila sis statu tollitur, aut declinat ubi omnia bona ais perpetua exuberant s
aebi nemo eget, nemo invide nemo furatur, nemo rapit , nemo proscribitin m. Virilist, temo moritur,ubi omne frum,omnes unanimes, omnes immorta
tis,omm sunt semper aequatos,ubi quod unius est,omnium est, quod omnium fingulorum. Quas praesint animo considerabimus, nimirum Panormitanaristondebimus omnα, quod Cyrenensis Theodorus res pondisse traditur macho Ree erucem minitanti, ervi: Istis quaesb Diqvi yista horribili minitari, Purpuratis tuis Theodori quidem nihil interest, humi ne, ait sublime putrescat. Si ct nos Principibus, siqviminentur, nec enim Dos imebimus cruciatus. Quid ad nos vita longior Nemo partim diu via acu φυ virtutis perfecte perfecto funcitus ei Z munere os clara morte pro pruria oppetita, non solam gloriosae Rhetoribus sed etiam beatae videris mi , qvid de his dicemus, quae pro patria omnium patriarum Ecclesia fusi
noturi Nimium erit, quod amuli nostri, Reverendissimi Patres , sibi de
58쪽
inuis kide Priseipta lectant, quod vos famem, sitim, exilium, mortem ira Ecclesia non judicant Ablaturos , Sed Arare erit vobis ut existimo' rim, Iro vita terna facere, quod pro diviti transitoriis faciunt Nautae , qui se
ruenti O mari committunt, incredibilesia proresta perfertint . pernoctant venatores in nivo, in montibus in Irmis, se uri se frigortam intiuntur, nee
Uiud eis est praemium, quam vilis fera sivia vobis bobsecro faciendum,
quibi laborum merces en paradisus Pude me nostra ignavia, cum lego seminas, Vsas quidem juvenculaw, coelum martyrio rapero nos autem μή mortis nomine exterreri. Undecim millia Virginum , qui nostram alluis 'rbem , ad mare rium Rhenie evexit. In India. Cur inquit Cicero heum in is aliqua mortum , mulierci, qua e u fuerunt, in certamen udicium et . iunt, quam plurimum ille dilexerit . plura enim fletulissolor esse nuta maestvliaris , leta, prosequentibm suis, una cum viro in rogum imponitur. Ita victi, morsa discedit, ut Mua mori, quam vivere praeoptasset. Quem an humum nos hodie pro Christo fumento , Panormitano haud seem restondebs.. m, quam Philippo Lacedaemonii , qui cum siteris minitaretur, omnia se prohibiturum, quae usimolirentur, quaesierunt, num esset etiam mori prohibiarurm. Nam . ut sis viri praestante Ula virtute vestrantemini qua semperiberae T, semper invicta ' Cognoscitis enim, quia dataena Domino p usu vobis, ct virtus ab altissimo quia interrogabit vera vestra; egit. rian sciscitabitur, cui ut rationem reddatis bonam curabitis, uicanis
reΠι, ct custodientes legem Iustitia, in omnibus non secundum hominum sed secundum Dei votantatem ambulabitis mi Oratores ubii Eug
niani novam GEctrinam praedicent, Rom:mum Pontificem supra univer- Glam Ecclesiam extollentes, ne ignorantium anima capiantur, Concluia ones tres primas publicare non omittetis. Apostolum Paulum imitati, aris Petro ad veritatem Evangelii non ambulant , negi ad horam cessit. Caeteras
vero qua ipsum solum resticiun Eugenium, ne Panormitanus, neve alia incipum oratore, in debit clament, in praesentiarum differetis. Hic
um Arelatensis secisset loquendi finem , Omnes in eum aifixis vultu ius admirationem stupore prodebant Deinde laudare hic mentoriam ille doctrinam , hunc esse unum, qui dignissime praelideret, qui connitare objecta nosset, uit Praelidentem dccei impene. trabilem se convitiis exhiberet. At Cathelani, quoniarn negari sibi dia
59쪽
ac vociferatione obstabant; magno conatu studentes, ut lecturam Concordatorum protestatio, quam Panormitanus enecerat, praecedetaret. Nec res line violentia fuit, cum nec mandata Pin is reciperentur, nec ordo in rebus agendis blitus custodiretur; erat namque
ubique clarior, ubique suepitus, ubique iurgia effundebantur. Nunc
Panormitano , nunc Ludovico sermo erat nulli tamen sine testinantia
a vi licuit Episcopi cum Episcopis , in letiores icum inseri lauserbales habebant rixas omniaque contentionibus&probris inIbnabant. Quae cum vidisset Diamicus , Patriarcha si ileiensis, vir non minus animi coiistantia, quam generis qui Dux est nobilitate pra, stantissimus, ex quo elo, quem ad Ecclesiam gerit universialem, verisus ad Panormitanum iudovicum Protonotarium: Ne credite timclvit rem sic abire , Germano um nescitis moro , nempe si sic proceditur, Narvaqvam fas erit integris hanc provinciam exire capitibuae. Quo verbinum
luti coele sti fulmine tacti, Panormitanus, Ludovicus ac Mediolanei sis, uno impetu assurgentes Libernu inquiunt nobis eripitur Enisvid ea, quod frangenda nobis capita Patriarcha minatur Versique ad Johannem Comitem de Tierstein, qui tunc locum Protectoris tentabat , scilcitati ab eo tundi, an protegere Concilium vePet, omne3i in liberimo tutari. AdErant etiam Cives Senatu Urbano, provisuit, ne quid Pandali oriretur, servaverunt enim semper hunc morem Cives, ut in
Umni negotio adesse curarent, quod pariturum dissensiones arbitra- ntur, illud praecipue adcaventes, ne qui tumultus fierent, neve aliae livam verbales rixae miraque adeo sapientia lunt, ut nemo usquo hodie querelam advertiis eos habuerit violata per eos fidei. Servarunt enim, dum luere praesidentes Eugenii, quod publica fides contunuit S rursius Concilio nulla in parte defuerunt. Quare si usquamis sunt cives quippiam de universali Ecclesia bene meriti, ea profecto laus Basiliensiti in fuerit. Hi ergo cum Johanne Comite praetentes in
Conventu Patrum, signum teri anda libertatis dederunt. Comes autem, tametsi rerum novitate permotus, nec enim arbitrari potCrat , tam multas essse inter prudentes homines contentiones, per interpre
60쪽
- nihildeinceps tale admitteret. At illustris ille pater, omnique nego. se sui generis praesagium ostendens, nihil turbatus, nihil l irritatus, Johannide Rachen eo , Auditori Camerae, viro& gravi id facundo,&cujus opera in multis legationibus Concilium saepe est usium, utilite
intentionem suam explicandam commisit. Is mentem Patriarchae illam fuisse asseruit, ut noli alicui conaminaretur, aut Conciliaremi e turbaret libertatem, sed ut commoneret Patres ad constat itiam, utque recordarentur promissae toti mundo refbrmationis , neve un una hodie, aliud cras dico ent; vohiam si sic agerent, periculum esset, nolaici reirmationem sperantes, in clerum delusi surgerent. Ideoque monere, ut periculum patres praecaverent,nec sic Concilium re insecta.desererent, petere ive ipsum veniam, si dicendo, vel in Panormita- num, vel in alium quempiam delictuisset. Quo facto verum esse ostendit, quod vulgo uicitur, Nobilitatis siororem bre humilitatem, quae duo illo in homine pulcherrime apparuerunt. NeqVaqVam tamen patriarchalis humilitas clamores extinxit, sed quoties legendi uncordati fiebat mentio, toties major strepit' ac vociferatio impedien- tum extollebatur. Eamque ob causam venerandae aut horitatis modeus gdunensis Archiepiscom, Gallianimi Primas, Zelo fidei tactus,quam tunc impediri supprimique cernebar. Habeo inquit reve-
iurendissimi patres, non paream is vend occasionem septem namque , aut op annis, apud vos sum, nec uiuiuam rem scuti nunc, miraculo similem vidi. Nunc autem stupenda cerno miraculorum signa parum ne en claudos ambulare, mutos Io γί, ct pauperrema ei aret Unde obsecro tam repens mutatii itide tam cito, qui domi acebant, surrexerunt Zivis auditum surdis, quis mutis sermonem praebuit sitis evangeliada e pauperes docuit Vide hic nova, turbam pluribus . invisa men in Novo si Praelatos, qvi usas in hanc diem tacuerunt, nunc loquaces sunt facti; umqvides Zmiraculosimilis Utinam tamen ad veritatem defendendam, non ad Institiam impugnodam venissent . Illud autem majus omni miraculo vi detur, Non iam viros omnium dod ι6 G, Conclutiones nostras impugnare video, qua certae si verissimae DBt, ct ab illis, qui evi nu=:c reprob.int, alias approbata. Nec vos fugit, Ludovicum Proto notarium has veritare Lovani ac Colonia radicasse, .lii Pinc universalis Dudit authoritate mata reporrosse. Quare si ipse nunc mutatus ese, verita tamen non est mutata. Ideos voi roges, obtestori , ne aures his rabeatis, qui ruamvis dotitii