장음표시 사용
41쪽
quam Spiritus S. sensius cmagitat, licet ab Ecclesia non recesserit, a. men haeretirati appellari potes . Ex qua sequitur, ut Wi ex verbu Christi, cum ait Petra Dic Ecclefice, inre Iibtis per Ecclesiam generale mcilium aliser init sigi quam Spiritiu S.Iens exposcit, fici possit reticurnotari. Γνο autem Spiritus S. sensus alitu sit, quam Ee putet, C mstantiensis declarat Synodus , quae per Spiritum S dismi, virba Lia: Dic Ecclesiae, de Concilio generali , interpretata. Hisce igitur liis majoribus rationibus admodum multis, vitae TlWologis tres siant supradictae conclusiones verae, per plas etiam reliquas approbarunt, studio maxime ac diligentia Fratris A uolai rici, ex Ordine Prae dicat rum, viri cingenio, Dublicitudine admodum praeitantis cui nimirum hujusce rei expeditionem atti ibuo, quem ii quis ut supra dixi. mus videat, nequaquam tanti efficiat; sed pletioliora nonnunquam sunt parvi corporis valculi, ut lapilli, gemmaeque testantur , ille,de quo apud Statium:
Ma rii exiguo regvasa corpore 'irtus.
Satisfactum jam arbitror quantum ingenioli mei stuppetunt via res iis quae promisimus nec aliquem modo existimo de tribus primis conclusioniblis acidubitare. Nunc ad historiam repedandum est, quaeve post conclusiones Theologorum intercesserint,reterre est animus; tint enim plurima digna relatuAE 'va posteris ibrsitan aliquando
proderunt. Ut igitur res est a Theologis comprobata,Exam et DF rationum succellit, qVarum tres sine magno negotio cum Theologis conten scrunt. Quarta vero, cui de communibus nomen est, admiusis tribus primis conclusionibus, de reliquis titubare videbatur obis exque ibi maximus erat Georgim Vicensis scopis, cui noviter ex M gularia redeunti, qVi nec in disputatione capitulati fuerat, persuaderi
non poterat, abs1. nov.ι vocatione Et genium do urarri pose haereticum,
favebatque ibi plurimum Madem I gdunensis Archiepiscopus , non quod ita sentiret, palam'.imque in disputatione Capitulari Eugenium heroicitiis atqVCret ipsum privdicaverat, ita quia tim obat de politionem Papae nimium festinari. Erantque illa in De putatione complures, qui non modo nunc, sed semper Eugenii partibus faverant. Haec Deputatio, ne secundum veterem Concilii consuetudinem, a tribus Deputationibus conchideretur, omnem deliberationem suspendit, plus nim ii,spendendo 'Vam denegando privsiabat impedimenti, remque sic ad longum traiiebat. Ea de cauti milli sunt aliarum Deputationum
42쪽
nerri super tribus conclusionibus revocarit. Jamque aderat, it placuit veteribus Veneri sacratus diei, in quo solet ex consuetudine generalis congregatio haberi, fierique conclusio negotiorum extrema.
Interim tamen fediolanensis Panormitanὐ Archiponisces, qViqvicum eis , vel Re is Arragonum, vel Ducis Mediolani Cooratores erant smagnoperi ad impediendum se armabant omnesque hae partis limmines hortabantur, ut praesent sortiove animo resisterent , omnesq; qui pestem in mussicipiis iugerant, misiis nuntiis ac lireris revocabant.
Vocatus est Cardinatis Tarraconensis qui tunc Solodori moram trahebat. Vocatus est rivicis Protonorarim de Roma, qui balnea petierat, non tantum valetudinis causa, quantum ne contra mentem fiam tueri Eugenium cogeretur. Vocati sunt alii complures Diicopi . ago num, qui omnes pridie quam fieret congregatio, remearant, praeteris
Cardinalem, qui post congregationem redii Ut igitur ad generatim
deventum est concionem, e vestigio Principum oratoru assuerunt, quasi sacta conspiratione in unam sententiam consonarunt, Conclusionem pro viribus impedituri. Primus igitur Burgensis Discum, in. ter omnes consillio de facundia praestans,diiserri conclusionem, exspectarique alios Principum oratores ex Moguntia piopediem redit ros suadebat. Post eum Panormitarim Archipraefui, Vir summo ingenio & scientia copia praeditus, primusque inter sui Regis Oratores hujusmodi fere orationem exorsus est. Praeceptum se inquit a Prophetis haberesine intei missione clamandi, qui sunt Clama, necesses, quas tuba exalta vocem tuam. Quodsi unquam in re quapiam fui clamam dum haec praecipue, quae in manibin esset, elamore indigeret , cst vociferatu-- , cum ageretur de Statu universalis Ecclesia, aut praeservando aut peni us prosternen Se vero in ea re tantum clamasse, ut minime dubitaret, implorum a se ii d Davidicum fore, quo ait Laboravi clamans, raucae iactaesurit sauces meae. Vesse tamenis nune, Erclivetie πω tarusret fine,
43쪽
bat, eurissimo Regre, empotent simos Principes cum silis Praelatis esse patea revi Regem Vesta, Regem stragonum, Ducem Mediolani eorundemi Principum Episcopos, meritaque tam Regum praefatorum, quam Ducis Mediolani, erga Ecclesiam numerabat Nec continere se potuis, cum de Praelatis mentio incidit , quin aliar antisper caleferet, diceret .apudse,fore majorem Praelatorum partem; namgis Episcopiis Abiaici tune coma
tarentur, nemini dubium esse, συμmsor pars differri praesentem rem vellit.
Cum totius potestas Concilii in pilcopis resideret, haud feren m esse, auris 'reii , Diod malori parti interiorum placeret, id conclavderetur Ap flos nam i eorum successoribus , qui Episcopi Ihni, data fuisse a Domino
claves dicebat, tria . Synodorum genera utentri, Epilcopalem, Provincialem ceneralem , ni Limi sim Episcopis seri Synodum, Odignum' fibi rideri morem hune praesentis Concilii, ubi non vufidignitate posteret, sed quam multas secum haberet voces, pensitaretur, pilcopo tamen uxta famosam Clementis epistolam columnas esse , ct claves coeli, inferiorei, O r. cum eis non decilivam , constillivam tantum habere vocem futurum , hae vice scandalum, sine piscuis re fidei terminum sumeret. In quo non
solum Episcopi, sed etiam , culi Principes admitti deberent. Et cum ipsi
nomine Principum suorum cuperent ad examen praesentis reiadmitti vellet maturiussingula regnoscere, haud dignam esse rem querebatur, sie contemni. Post multacive hanc in sententiam dicti, ad secundam suae or tionis partem trantivit, videsset, qvod peteretur eXponens. Asson aurum
aut argentum, non iapide pretiosos , non Provincias aut Regna, non rem δε-
nig. factu dissicilem, otium ramum sacri Concilii exposci; ut quiescerent P. tres in processu Papae in . conclusione rerum, qua agerentur; en ad diu , sed ustr. ad reditum Oratorum ex Asiguntia, quos brevi venturos certo sciaret, rem parvam ct fine magno rogatu concedendam; ῖm quia, si periemi secum ferret, tum quod ipsis Oratoribus Principum Moguntia existentibara iniuriosum esset, non expectari, cum non suas ob commoditates, sed reipublica tantum causa, ct pro bono pacis abessent, nee obuium se fore, quod ipsis a euntibus, nomine Omnium Ddilicassent, ne quid in eorum absentia, in rebus, Eugenium concernentibus, innovaretur mori, tertiam orationis paritem,subiciens quamobrem tilitario peteretur, absilvis, quia non propterpria
vatam alicuius utilitatem, sed propter Ommune bonum non ad perturbam iam, sed ad rem melius examinandam, ut omnia eum pace ct tranquilutate
transirιnt, utque tanto res esset Irmior o stabilior, quanto plurium foret onsensu
44쪽
emsensu probatior, sicque ad ultimum venit, rogitans Patres, ut utram bre rem secuturis, ectus mente conciperent, sive concederent, sive negarent sqvod posceretur. Etenim si negaba inquit petitiunculam Principum smnes indignabuntur, omn hanc repulsam molestissime ferent, dicerit, in re parva a vestro coetus fore stratos i non obedient vobis, non recipient vestra mandat frustra lege ab latetis, nis Principe exequantu , in vanumi omnes edictionas vestra transibunt, tolerandumi hoc putarem, nisi etiam soritia merem. Quid enim se illi Eugenio se conjungant 1 inon solum vestra b xeficia, sed vitam quos vobis eripere eviri Heti qua stringo , qua su occia sones oculi mentis intuentur meas linam vana si visio mea At,sfacialem petitionibus Principum assensum praestabitis, obligatos se vobis illi ex rimabunt, pracepta vestra recipient i arvicquid ab eis petieritis, obtinebitur; adversarium vestrum relinquent , ilium vituperabunt, dum abominabuntur; vos extollant, vos magnifacisnt , vobis se totos tabum , sequetur optimuscis, civem ervaeritis, fluctus reformationis: tranquillitatis Eccisi sicque
ex omnibus capitibus rogabat supersederi, tandem vero, niti exaudiantur Principum oratores diabere se inquit scriptam protestationem , qVam legi coram juberet. Finitis Panormitant verbis, Ludovicus Romanus Protonotarius, totius humani iuris gnarus, assurrexit, cujus tanta memoria uit u a nulli Veterum cedere putaretur, sive Simonidem, sive TheodeΗn, sive illum, qui a Pyrrho missus ad Senatum venit, Cyneam si, Carisneadam Seriphium, Metrodorum, Hortentium , sive quilaorum ulti. mus suis, Lucium Senecam , de divinitate memoriae commendemus; erat Cnim memor omnium , qua ipse unquam aut legisset, aut audisset, nec oblitus erat eorum aliquid, quae ipse vidisset. Nec ut caeteri Jurisconsalii principia legum in disputando allegabat , sed quasi odi.
cem legeret, sic textum memoriter reserebat non Roma tantum , sed coelo dignus; ct cui nemo mortalium comparandus Videre.
tur; non admirationi, sed stupori futurus omnibus populis, si ut a -qVum videbatur aetatis tempora duplicas et Sed invidit fortuna italiae nec tantum scientiarum lumen crescere passa est. Immisit pesti serum morbum virumque vix trigesimum egrestim aetatis annum, abstulit nec plus horis ex destriginta sivit aegrotare , Visiasque non transitus ille hominis , sed iurium. Quis enim virum adeo uVenem, adeo robustum , tam brevi morula ex phare putasset Sed fuit mors, damno.
45쪽
. damnosor morte cujusvis Restis quippe quod Regi haeres succedit in Regno vii autem adeo dino nullus superest in literis haeres. Sed dum Cardinatari vir bene meritus manet , apud Carthusiam tumulatur. Is ergo laudatis Panormitani dictis, venisse se pridie ex halneis dicebat , rem sibi novam videri, quae tunc in medium deduc retur, cupere in ea audire se alios, d audiri ab aliis , sitique Principis nomine interesse discussioni: eos, qvi Moguntiae fuissent, expectandos esse, ad rei examen admittendos, qui&Praelati essent maximi pretii , de potentissimorum Principum oratores nec abhorrere e , quod
Panormitanus dixisset, vocibus inferiarum, nec a veritate sibi alimnum videri , sus Discopos decisivam vocem habere in Conciliis i de licet alia
qui suum Achillem in hac disputatione arbitrarentur, quod Actuum .is scribitur, se tamen nihil exinde moveri, nec momentum in eo fiacere, quamvis dicatur Visum en Spiritui S. nobis ubi I Apostoli Seniores fuerunt per quod videtur, alios cum Apostolis habuisse vocem decidentem dicebat enim, non esse argumentum ex Gestis Apost Norum sumendum , quorum exempla miranda essent magis quam imitanda nec ibi pateres, quod Apostoli vocassent Scitiores ex . debito, solumque narrari eos intersitisse, ex quo nilail interretur: videri autem sibi interiores in Basileensi Concilio tantum ex gratia fore
ad decidendum admissos cum Episcopis; quia potuissent Episcopi au-
, pritatem suam aliis communicare, ita his tamen quae contraria si rent, uno i l licente, nihil fieri posse adducebatque virum maximae uti l Itis ancon. FI, icopum in tessem, qui nullma ilico porationem in Ierioris 'imai . l. O animo sistinuistet ideoque nec
alios inferiores, nec secipitim, quiaIoiulii esset Praelatus , vocem habere decidentem in Concilio. Quare cum esibi res magna, qua re Etaretur, o Pr a tunc contradicerent, rogabat Concilium,ut Oritatores Principum ex Moguntia exspectando facere de nocessitate virtutum. Lut ejus oratio eo molestior, quo plures erant suis contacti verbis, maximeque in eo sibi est occlamatum, quod dixerat, 'solas noti esse imitandos id enim rivali blasphemiam omnes impugnarundis.' Mirari tamen hic aliquis posito, quod vir tantus, 1 tanta scientia sim lux, non plui dixerit , nec adduxerit meliori sed est igno sicendum memoriae hominis, qui nec libens, nec iaetus in hac re loqvebaturis
quique nihil masis cuperet,quam quod peteret, non unpetrate cissim
46쪽
mensis exinde ac Bosanus Episcopi, qui ipsi Regii Oratores crant paucis habitis verbis in sententiam Panormitani declinarunt. Vicem autem magni I potentissimi Ducis Mediolani Ibitis tunc Archiepilco. . pus Mediolanensis gerebat , vir destiteris Sion lilio, omptus. AUGgaunensis enim Episcopus , ct Franciscus Ba=bavari, nondiim ex Moguntia repedaverant hi ergo ut est Hici onymianus . illius facundicsimi Doctoris imitatori adductis Magistri sui plerisqueauthoritatibus, supersederi magnopereri, adebat , omnem praecipitationem nimiacam consilio, omnemque festinantiam detestatus, maximeque vultu gestibus rem praesentem abominari se ostendebat tandemque nili exaudiretur de suo S principalium suorum nomine, protestari in ad . versum se dixit. Mox secuti Dertnsensis S Gerundensis Episcopi, ac sobricensis electus Abba montis Arrag inum, dc nonnulli alii ejusdem dignitatis homines, Panormitani lententiam comprobaverunt Pammensis vero Dis pus ad Mediolimum recessit. Mem senarius quoque, qui postea Balileensem fugiens pestem, Zofinge coniugit, ibicque in oppido ZvitZerorum intra Lucernanti Basileam obiit, vir in omni hominum numero recipiendus ct sarrinus Devera, doctus S constans, ambo Regis Arragonum Oratores, collegae sui Panormitani, dictis se conformarunt. Tunc alii Arragonenses Iccathelani iero mnes quisqve pro se loqui volentes s facta praefatiuncula Regis se sui votis a uere dicebant videbatur b res astutia praeordinata, ut vessic tempus redimerent, conclusionemque differrent tibi autem complures hiat auditi, J Cathalanorum Iongus ordo finivit, Ludoviatis Cardinalis Arelatensis, vir omnium constantissimus, ct ad gubernationem generalium Onciliorum natus, Oratorum
mnium qui locuti lucrunt, verba resiampst versusque primitus ad Castellanos, plurima desipibrum erga S. Concilium devotione disseruit , similiterque de Cathalanis ac Lombardis. Post rem ingressus.
ne otium Pinqvid istud, Reverenti Patres, non ei p. nee hodie auspridie inchoatum. Jam plures hebdomada sunt, quibus condiusione hueu modi inter Aragistros disputata, ct Meguntiam alia i in orbis parte destia nata sunt post in Capittit lusus ecclesia iteram sex continuis diebus viritim, si mari re discusse ex hinc non sine magno intervado in sacris Deputationiabus approbata insicut veritas non e vari angulos, omnia palam ct publice Vsia sunt. Nec potest aliqυis ignoramiam praetendere isee Praelati aut Ita pridi
47쪽
Principes emtemti sunt onmci qui aderant Basileae, vocis mus, omne ut
uteressent humus hortati veniam de magno isto potentissimo Rege Castilia mentio falla est, arvis ent, qui nesciat Regis ipsius Orator interis fuisse iurgentem Ibrunensem Epis viros prudentissimos, tum scientia in eloquentia copia praestantissimos Tu quos Panormit.ine qui Regia Arragonum serenissimi vicem eris, bis in Capitula isti, bis egregie a sacere ea tutasti bis, quod sentire in hac re, aperuisti uvid eri , φυοae amplius expetitari desidera. Ex terr torio Ducis Mediolani Archiep. Me dioi affuit , qui licet orator non sit, qualis tamen quantusi Praelatus haberitur, non ignoratis. Cumque ita dixisset commotus aliovantisper Arachiop. haud melius inquit,prasidentis locum tu tenes, Arelatensis, quam et oratoris Ducalis. At Cardinalis ut est patientissimus injuriarum me eLA ait quod mox volebam; nam si Orator e t Archiepiscopus, nura omnis superest suo Duci querela, qui Oratorem suum in rerum dimissione
habuit. Taceo de reli vis Principibus quoniam ne i conqueruntur. Rex
tamen Christinianissimus Lugdunensem inter disputantes virum maximum dc gravillimum habuit Caeteri vero Principes, cur hac in re debeant exspectari, non video, qui Concilium ad ea, quae iunt fidei, congregatum scientes, neqvaqvam ablui dum putant, di bia fidei iii Concilio declarari, ad quae si voluissent adesse, jamdudum venissent. Quanquam nec illud est omnino verum quod Panormitantis licit, staculares Principes admitti debere ad rem fidei, si ad decidendum intelligit S licet Martianus Imp. dicat: Nos autem ad fidem eo firmo m. solumus interesse Synodi, quae Verba totiens Panormitanus in ni
producit. Subjungendum tamen est quod ille subjungit; at enini:
PD adsidem confirmandam, non ad pot-ιiam exercendam volumni no-d interesse, ut Co vel maXime dicto metum adimeret eis, qui eius prae. sentiam violaturam Concilium arbitrabantur. Quod si nostri hodie, Principes facerent, iam utique res esset, quam quaerimus, expedita. At moderni aliqui Principes, cum nequeant per te minari, qui ab. sunt, per Oratores inlierunt metum; sed viderit de his Deus. Res auatem praesens, cur tanta discuitione indigeat ut aliqυ volunt non imtelligo; etenim si rite mentini, saepe hoc idem , quod conclusiones sonant, Panormitanus hoc in loco astaruit, sirpe etiam Ludovicus. Si quis eorum contradicere pergat, eveniet ei, quod Didymo, quo ni
mo ut Quintilianus ait plura scripsit invi cum historiae cuidam ,
48쪽
tanquam Vanae repugnaret, oblatus est liber ritis , qui eam continebat, sicis hi duo viri, quamvis doctissimi atque eruditissimi sint, sitis tamen scriptis poterunt consulari Sunt praeterea Epistolae Synodales, cDecreta hujus Concilii , hujusmodi referta conclusionibus. Quid igiatur est, quod queat dista cultari Quid est, quod impugnari possit ,
An nunc ponemus in dubium , quod est toties praedicatum , asseveratum, decietum Veium riunt, Oratores abesse principum, qui Episcopi fiant, J quorum praesentia aut horitatem majorem redderet. Sed absunt, non blum qui Mogunt iam perrexerunt, irno alii pene infiniti, per orbem omnino dispersi, quos si expectare omnes oporteat, nihil unquam poterit expediri. Vocati stant omnes ad Conci lium, Vcnire potuerunt, si volebant qui atant, iis est commissa po testas, hique tractare negotia debent. tui dicitur, hos reipublicaecausta abluillie, nempe ci,s nos non misimus, potiusque invito quam volente Concilio, illuc verunt; quod si etiam a Concilio missi fuiLsent, non ainen ita ligata: esbiat manus nostrae, quin reformare poΩsemus Eccleti im aliter vero nihil unquam in Concilio fieri posita . cum enim semper sint per Concilium misi aliqui semper essent expectandi aliqui, ideoque aut nihil agere oporteret, aut nullos extra destinare Praelatos. Quod autem Praelati praesertimipilcopi contemnantur , id est a vero remotissimum namque ut cernitis, ii primi secient, primi loquuntiar, primi que ad omnia vocitantur; si scite
veraciterque loquuntur, facile inferiorum omnium ad se trahunt en rentiam. Nec sors an absis num suerit dic ere 'nusiam unquam fuisse S nodum, quam V quam ista pol statemfiscoporum ambaveris etenim
quid hodie erant Episcopi, nisi umbrae quaedam quid plus illis resta.
bat quana baculus sic mitra Nunquid pastores sine ovibus dici pote . rant, cum nihil in si ibditos statuere posient: Nempe cum esset in Ecclesia primitiva Episcoporum summa potestas, hodie ait id vene rant, ut solo habitu de reditibus superarent Presbyteros At nos eos in statu roposuimus pristino nos beneficiorum collationem ad eos reduximus nos eis confirmati nem electionum restituimus mos causas subditorum cisdem reddidi nius audiendas nos eo ,qui iam nomcrari Epi copi iecimus Epii copos uvid est quod Episcopi ab hae se
Synodo contemni asserant Quidque unquam molellum cis, aut iniu-
49쪽
sicum paως vero contra non ea a multitudineunferis, mutnimn em eluμο mena in erit tamen ipse Panormit inus, quoniam non est novus
hic procedendi modus , ordinem procedendi ipsi im, sibi Concilium ab initio dedi , nec unquam postes immutavit tibique hoc alias, . normitane, placuit, Cum multitudo te sequeretur, nunc, quia noni, iuiridisplicet.Sed non sunt Decreta Conciliorum, ut voluntates h minum,nuitabilia Scitis praeterea, quia illi ipsi Episcopi, qui vel botectilentiunt naen te non ἰntiunt, nec illud in anpulis dicunt,quod publice dicunt.Timent, quod eis domi dixisti, displicere e regi, nisi tuam m
erentur sententiam. Timent vim Principis,spoliatiq; temporalibuν formidant; neque ut in Conciliis fias est yliberam habent oce qu anilvam desipsi , si veri essent Episcopi, si veri, imarum Pastorem
fui sint, animam ponere pro suis ovibus, non dubitarent, nec largiri Ecclesiae, matri suae, suum sanguinem vererentur. Sed est hodie, prola dolor rarus in terris Praelatus, qui temporalia spiritualibus non praeponat,'Vorum amore detenti, Principibus magis quam Deo pla ,
cere student, ad Deum quidem in angulis, Principes vero in pumic confitentu de quibus in Eongelio Dominus: o, is ero inriti
.mi confitebitur me coram homι Aribtu, confitebor or ego eum cor.etm PMre meo
in coelis HE. Et e converso non confitebitur flum coram Patre suo Dominus, quiveritus est coram laominibus Dominum confiteri. Nec etiam illud verum est, quod ait Panormitanus, plures Episcopos tecum
so re sint enim plures hic Procuratores Episcoporum, quos ipse non idinumerat, quia secum non sapiunt. Neque in Concilio utapse aio dignitas Parrum , sed ratis pectanda est; necasqvid est , quod insim , lis rebus spectari magis quamveritatem conveniat, Nec ego Cuius' vis F piscopi mendacium, quamvis ditis linis, Veritati praeponam pauperis Presbyteri. Nec dedignari Episcopus debet, si aliquando igna rus iussis sequacem non habe a multitudinem ex vox inopis SMcerdotis, docti tamen: acuti, sita praeponitur hal - namque a M. pius in sordido palliolo, quam,ctis vestibus, saluintia. Nec vo i rogo, Episcopi , tantopere inferiores e temnite primus enim , qui pro Christo obiit, quique viam aliis aci martyrium aperuit, non Epi scopus, Ied tantii Levita fuit. Quod vero Ludovicus ipse Psi normitanus astruunt de 'cibus Epistoporum , isne' unde ha in
50쪽
me ut commoneant obsecro. Atque ut Veterum Concilioriam reser
mus exempla in omnibus illis intersuisse minores cum Episcopis im aeniemus, o licet Ludovicus Apostolorum exempla nobis interdixerit, ego illorum pol illimum in Actibus sisto. Quid enim est, quod
magis sequi nos deceat, qVam Ecclesiae primitivae docti inam de consuetudinena Dicitur ergo in Actibus Apollolorum quinto decimo : Asiumen Spiritui S. 'Nobia, quod verbum Nobis, areos quippe refertur, qui tu erant antea nominati, Apostolos S Seniores. Nobis erg6 Apostolis scilicet de Senioribus. Neque hoc verbum vitum II, consultationem illic, sed decisionem significat. Unde apparet, alios quam Episcopos habuisse vocem decidentem. Alibi quoque in eisdem Actibus, cum essent Apostolim ignum aliquid tractaturi, nequaquam ausi sunt per tu definire , sed vocaverunt DModecim multitudinem. Dicit autem Ludovicus, non patere illic, quod Apostoli ex necessitate vocalidii alios . At ego ad eum dico, unde tu Icis, quia non ex necestate vocarunc Sed cum utrumque inccrtum sit, nihil prohibet imitari Apostolos, quia cum omnia ad nostram doctrinam scripta sint , apparet voluisse Apostolos nobis exemplum dare , ut in rebus arduis ins riores admitteremus; ideoque in Conciliis postea celebratis, reperimus inteliuisse Presbyteros. Atque in Concilio Nicaeno, quod est omnium famosissimum, Athanasius tunc tantummodo Presbyter fuit, ipseq; sere dius argumentationes disturbavit Aritanas ni erunt alii Presbyteri, cum cribitur de trecentis&duo viginti Episcopis , non tamen negatur de interioribus, quos ideo puto omisibi, quod essent pene innumerabiles, fitcive uti citis denominatio plerumque a magis dignis. In Synodo vero Chalcedonensi, quaed ipsi ex quatuor prioribus censetur, sexcenti sacerdotes tui sie dicuntur, quae inpellatio tam Presbyteris est quam Episeopis communis. In aliis vero Conciliis sepe omisso nomine Episcoporum Sacerdotumque, sola fit mentio Patrum, qui idem significant, quod in Actibus Apostolorum Seniorcs. Habemus etiam ecclesiasticae testimonium historiae, Romae adversus Novaticinos, qui se superbo nomine Citia os appellabant,
Concilium fuisse congregatum sexaginta Episcoporum, , totidem
Sacerdotum,' aliorum Diaconorum, cum sive Paulus Antiochenus Episcopus, qui fuit Galieno imperante, Christum communis narurab
minim praedicaret, Concilium adversius eum in Antiochia convenit;