Plautus in Amphitruone fabula quomodo exemplar graecum transtulerit [microform] : dissertatio inauguralis philologica..

발행: 1894년

분량: 50페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

11쪽

traii Sserenda. In inphitruone vertenda qua sollertia poeta fuerit, ut ad uilibrem, illam artem praecipuum Γn

illustrubo. Ac primum quidem eos Versu enumerabo, ubi et Sermoni et versuum structura proprietates quaedam Oeeurrunt

2. Sappius iuxta posita sunt partim eadem Oeabula partim inter Se Significatione Similia, quae ex eadem radice derivata sunt ')V. 188: Vietore victis μ; V. 24i: iure iniustas';

V. 881: sacta insecta μ; V. 994: Volup0Si voluptas aut in eodem versu nonnulli verbis interpositis leguntur

' Similiter eiusdem verbi positivus cum omparativo Oniunctus est

12쪽

V. 156: e promptaria colla depromar μV. 694: te ut deludum coiitra, lusorem meum V. 998: spectatores vobis in spectantibus '. 3. Non raro in eodem versu Vocabula tantummodo litteris quibusdam, non signification intors similia Scripta Sunt: V. 172: Aequom Sseciuuat, non reputat laboris

quid siet μ;

V. 232: ferro eritq; V. i5: seviro malum male' discit manus μ; V. 709 ., Stiperat Superbia f. 4. i quoque versibus fabula abundat, in quibu complura vocabula ab eadem littera incipientia inSunt. V. 462: capite calvo capram μ' V. 030: fucium ferventem' i tigris

Τ Quem versum merito asperiis et temeyerus tuentur. Similiter: mala cum adverbio: male copulatum est Cas. 26 ἡmalae male monstrant'. cf. Mil. 201: fervit femur'. cf. Truc. 824 timore torseo . 3 cf. Merc. 67: itane ero VerVex μv. 180 itfehelius vere' pro verna' scripsit Voce traditas defendit Niemeyerus Deutfelle Litteraturgettg. IV. 0. 18

V. 1033: Nerua, verba funditas μ; V. 10: Summa vi virisque ;V. 237: vicimus vi feroces μ; V. 9l: vi verum vincitur V. 64T: victor, belli clueat ε. b. Nonnulli versibus Vocabula quaedam et OceSa praepositione quadam incipientes ita iuxta positae

p. 627ὶ qui attulit Cic. Verr. I, 9: serv08 artifex putans Mercurium Vocem: Verna' v. 179 usurpasse quasi Sosiae orati0nem v 180 praesentientem. At equidem verba tradita aliter explicari velim v. 180 inter voces: Verna et Verbero e0mma

ἡ Sum ero Verna, verbero' et vertam: ita in stirwahrein hecher Schwaiger undaliunichigiit' nam adhuc de servorum condicione dicta vernilia funditavi seque de officio meo e0otavi deis gratias agendi. Asyndeton bimembre, inius nonnulla Xempla extemplo asseram, Vere lautinum est. Verna' hic eodem SenSuquo v. 1033 ponitur; v. T significat HausSMave'. y cf. Bacch. 374 continuo inituli'.

13쪽

7. Deinceps Verborum colloeationem quandaui commentorabo, qua Romani uti Solebant ponentes nomen Proprium inter pronomen liquod set ordinomaut cognationi gradum v. 0iT tua Bromia ancilla μ. Cuius rei celeia Xempla Plautina collegerunt

8. OStremo ei Suum Structurum artificiosam ut breviter tangam, Saepius aut duo ei Stis ut eiuS-dem VerSu liarte Singulae inter Se ita respondent, ut eadem vel similia vocabula primo vel Si aut prima VerSu parte eodem loco aut eodem ordine quo altero VerSi aut altera versu parte collocata sint: a v. 3T Alci: Ec Stor condict=ὶum donum, quales qui domini dedit f. v. 38 Merc. Immo Sic condignit in Orimu quales quoi dono datu 'n tW.b v. 199 nam quom pu9nabari maint me, ego tum fugiebam maxume M. V. 58, Ampli., tun me heri advenisso dicis ΘμAlci: Tun te abisse hodie hinc negas 'μV. 85 Tit cyliunὶ uel isti Aniphitruonem, Soalium peperi Sosiamμ. Etiam . 062:ἡStrepituS, crepituS, Onitus, tonitrus: ut subito ut propere, ut valide tonuitμ. mirum in modum XStructu eSt. Nam X quattuor Verbi quae ineunte versu leguntur, bina simillime Onant: Strepitus, crepitus et SonituS

tonitrus μ; et in osteriore versus parte illud utμter cum certa Vi OSitum St. Nec vero minus affabre artificiosoque nec minus libero Plautus ipse levisque eorum locorum Γntionem conformavit, quibus uni vocabulo duplex vis

tribuitur aut quolibet modo in nominibus propriis vel vocabulis aliis luditur. Cuius rei exemplum luculentissimum legitur S. 304 qq. Quoniam Mercurius ut SOSiae, servo timidissimo, Sunianum metum iniceret, simulavit se iam quattuor homine mulcavi SSe, quamdiu animo defecti essent, ill v0hementissimo torritus Xclamat v8 30 Sqq.):ἡFormido mule, Ne ego hi nomen meum commutem et Quintussam se OSin. Quattuor viros sopori se dedisse hic autumat. μMetuit igitur, ne ipse quintus Sit, quem ille ita

male tractaturus Sit eamque Sententiam . 304 q.

ambigue a sestive sic exprimit, quasi vero putet

Se brevi Omon Suum cum praenomine Romano:

ἡ Quintus comunitaturum esse. Similiter iocatur

Chrysalus Bacch. 36 Sq. :ἡCredo hercle adveniens nomen mutabit mihi Faciutque extomplo Crucisalum me se Chrysalo μ; pariterque minatur Libanu conServo ASin V. 373 Sq.):ἡHercle vero tu caVebi ne me attinga S, Si SapiS,N hodi mal cum auSpici nomen commutn-

Similitor ambiguo Sosia et in eadem actus primi scaena longa et in sabula partibus aliis saepius iocatur Ac legimu v. 344:

14쪽

Me. ἡ Αin Vero 3 SO .: Aio enim ei O. Me. - Verbero. O. Mentiri Imnc μ. Mercurius enim ex OSia, cum ei serociter responderit v. 343 S utcumque ibi placeat, et Servum ut liberum ess0, quaerit v. 344 : Ain vero Θμ Quae eum ni firmaVerit, eum Verberoni nomin compellat. Illo autem eius verba Si interpretatuS, quaSi verodiiserit: verbero, Scilicet te', OeOSe respondet eum eum ipse nunc non Vapulet, mentiri. Pauloe post Mercurius ii denuntiat v. 348 so ei linguam SceleStam compressurum esse, ut illo Sibi silentium imponere cogatur.' At Sosia alium Sensum Subicit Sub Oee: comprimere i. e. Stuprare' v. 348 Sq.:ἡHaud potes: Bene pudiceque Servatur Seil lingua). Id 0m iocus ambiguus Occurrit Casin. 362 ἡ Comprime istum nim, istunc. qui didicit

in es Mil. 571: comprimere litiguam'; Amph. 496: c0mprimere orationem'; Amph. h. 18 allimam comprime'; Rud. 1102: non tacebo. . . . niSi talent Pomprimor'. Rud. 112b: non ego te e0mprimere p0ssum sine malo 'Rud. 1064: ut nequitur e0mprimi'. Cas. 250: comprime te nimium tinnis'. cf. Aut prol. 28. 29. 30 689. Cist. prol. 156 160 176.

similiter . compressus Amph. rol. 109.

Rud. 1073 qq.: ἡ comprime tunc Si Si tuost. Grip. Quid tu idem mihi vis sistri quod rus ConSusevit tibi γSi illo id comprimere Solitust, Ilic OStem OS

perierat.

v. 328 proprio intellegit:

ἡ non equidem ullum habe iumentum. Eodemquo versu deus pergit: ἡ Onerandu ' est pugni probe. μSosia aut0m ad verbia in Onorare adnectens iocoses dicit se quoque Onere Vacare OSSe, sum nausea Se tam in anom reddiderit ac reddat, ut viros se desecorint . 329 Sq.:

δ cf. Capt. 465: onerare aliquem malignitate'; Capt. 774: onerare amoenitate' Mil. 677: onerare liliaritudine'; Capt. 827: onerare laetitia'; Merc. 78: onerare verbis'; Pseud Tit4. Mil. 903: onerare praeceptis'; Pseud. 357: onerare maledietis'; Sti. 532: se nerare Voluptatibus';

15쪽

1819

Similiter ludit v. 386, ubi Mercurius ei dicit: fugit te ratio id est: erras' , et ille ut Semper, ita nunc quoque ad iocandum paratu respondet

ἡUtinam istuc pugni Dcissoni tui μ, id est: utinam tui pugni fugissetit, quibus me iam malo mulcavisti μ. Paritor sacot Mercurio affirmanti se dixiss se Amphitruonis Sosiam 8Se respondet V. 383 Sq.:

Similitudines igitur vocabulonim Sosia et

Noe ver alit0 iocatur Mercurium sibi simillimum SSe miratu ac v. 458 Sq.' ad duplic0m vim Voci se imago albidit: ἡ nam hicquidem omnem imaginem meam, quae antehac fuerat, OSSidet. Vivo sit, quod numquam quisquam Ortia faciet mihi. Scurrilito igitur gloriatur sibi vivo iam talem honorem tribui, quali mortuus, utpote qui Servus sit, numquam sit fruiturus. Cogitat illo moro in funeribus clarissimorum Romanorum mortuorum

λ ef Seliroederiis 4 de Romanis moribus palliatae fabulae' diss. III pr0gr. seliol. MarienWerd pag. 7.

non solitui maiorum Vultu cera XΡr0SSOS, sed etiam ipsius dolancti imaginem praeferendi ci Suet Vesp. 19 Liv epit. 48 Hor epod. , t Polyb. 6, 3, 6; Cic. de orat. ΙΙ, b, 225 al. Quocum loco somparandus est Mosteli. V. 42 Sq.:ἡLudos ego hodie vivo praessent huic seni Faciam quod credo mortuo numquam fore. μSimili ioco ambiguo ac scurrili Sosia stiam eram irridet. Alcumena enim eiu protervitate et impudentia Xacerbata v. 721 sq. ei malitin minitata erat ἡVerum tu malum Magnum labebis, hic Suom Officium facit: ob cistuc im0n ominator, capi qu0 te

condecet. μΙlle autem iis pie eo audaciae progreditur, ut ei paria paribu remuneretur . 723 Sq.:- enim Vero praegnati Oportet et mulum et murum dari, ut quod obrodat sit, animo male SSe occeperit. Sod se nunc quidsem vorniliter ludendi Occa-Sionem praetermittit optans ut erae praeter illud ἡmalum aliud maliam dotur, id est a fruX, qua muliere praegnateS, qua animia defecturus Videatur, recreari Oleant. Antea autem Voce: malumμ significaverat: malam emμ. Nec minus ambiguo ac festive MercuriuS, qui Sosia forma indutus etiam tu naturam ne moreSimitatur, interdum loquitur v. 353:ἡAt nunc abi sane, advenisse familiarses dicitoμ

16쪽

Sosia admonitus, ut d Amphitruonis aedibus discedat, respondet,. 354 Sq.:ἡNeScioe quam tu familiaris sis: misi actutum hinc abiS, Fumiliaris accisci sero faxo haud familiariter. μLudit igitur in vocibus: familiaris id est, ServuSμ; et familiariter i. e. amiceμ. Idem iocus legitur Epid. V. 2, ubi Epidicus Thesprioni interroganti quis e pallio reprehenderit, affirmat: , Familiaris s et ille pergit: ἡFateor nam dio' nimium fumiliariter. μDeinceps Similis iocus ambiguus ac curriliS V. 034 Occurrit, quo Mercurius vel potius seud Ososia a Jovo iussus Amphitrui inem ab aedibus abigere eum hoc modo illudit: ἡ Sacrufico ego tibi Quia enim te macto

infortunio. Vox macto habet liane duplicem vim , aliquem aliqua mala re usticere μ' et: hominem quendam honoribus decorare aut . deum aerisci placare μ cf. Cic. Vatin. 6, 4: cum puerorum Xti deOS mane mactare SolenSμ). USSingius autem Voces: ἡinfortunio notare' perperam, ni fallor, vertit:

ἡ nihil omnino curare' quae eXplicatio in hunc locutii minime quadrat. Nam Mercurius dicit ambiguo Amphitruoni o sacrificare, quia illum mactet, non hostia, Sed infortunio. Gloriatur igitur Se ei negotia

-Αli itiem mactare infortunio. Aul. 35: maetare mal et damn0': Amph. r. 1: mactare erueintu'. M08t. 61 mactare magna mala re'.

Etiam in iis Mercurii verbis V. 8 Sq

ἡVerum minori puer maior Si pater, Minor maiori vis quaedam duplex inest Nam dicere vult: lammaiori, id est Jovi dignitate ac potentia praepollenti, eSSe puerunt minorem i. e. minorem natu Herculemo patri minori id os Ampliitruoni auctoritat et opibus inferiori filium maiorem i. e. maiorem natu, Iphiclem, quem tribus mensibus ante genuerit. Hades ut Plauti modortiam radumbrandam moration componsenda satis sint verum eadem ingen11Ρlautini vis. quam non Satis ῬOSSumum 'dmIrar1, aliis quoque rebus cognoscitur Neque enim raro poeta in hac fabula, cuius argumentum Otum ex exemplo Attico depromptum ess Omnes consentiunt, set ros partim ad Romanorum vitam privatam partim ad publicam portin0ntos commouiora et locutiones quasdam aut quasi provorbii Latini locum obtinoiisses aut sex formono familiari potitus affort. Et ad haec omnia ita alludit, ut aut nonnullo versu Vel iamSVersu maiorem partem ad animo et ingenia os larium hoc modo ad ommodaverit. aut nonni illiSVersibus, quorum sententia genserin ea sest, ut etiam postia Graeco prosecta esse possit, Singula tantummodo vocabula posuerit. quibus 'omani certam vim Subiecerunt. Primo igitur loco accuratius inspicia limS, quorum morum institutorum tuo ad popularium vitam privatam spoctantium in hac sabula mentionsem Deserit.

At tu incipiam ab iis locis, qui ad servorum

Romanorum condietonsem pertinent.

17쪽

22 Legimu V. 46 Sq. cf. Schroederit t. S. S. ag 12 ἰἡNisi etiarn is quoque me ignorabit, quod ille saxit Juppiter,

Ut ego hodie raso capite calvo capiam illeum. μSOSi Sperat fore, ut, quia Mercurius sibi tota forma simillimus dixerit ipsum Sosiam SS0 ne eruS quidem e noverit: quod si factum sit, se Omnino iam Non SSe SerVum, sed considentsem sibi nillil

mali eventurum Sse, ras capite illeum capere I OSSe. Quo de more SerVorum Romanorum manu-

miSSorum capita antea rasa ill0 tegendi vide Servium ad Aen. 8, 564): . Feronia tiam libertorum dea St, in cuius templo raSo capite pilleum capi0bant' eorund0m iu de consuetudine capita radendi Ν0nium p. 528 : Qui lib0ri sebant, a causa alvi erant, quod tempestatem servitutis Videbantur 1yugere ut naufragio liborati soloni cf. Murquarditus: fida Privallebei deri im0r' p. 57 adn. 2 . illeus iterum memoratur in si agmento quodam a Nonio p. 220. 2 Captivis Plautina n0Sei an falso RScripto: ἡ pilleum quem tabuit diripuit umqu0 ad caelum tollit. Fortasse ad hunc morem reserendi Sunto Stichi v. 5l: ἡVnsulat eculium actumst, fugit hoc lib0rtas caputμ, ubi quidem iterique putant caput ut fere Semper, ita ii quoque POSitum SSeir perSona loquentiS; et Merc. V. 524 1: Liberum Caput tibi faciam cis paveo menSiS. μDeinceps ut fere in omnibus comoediis Plautinis,

ita in hac quoque Servi more Romanorum On raro

scit maloi es), servos, quod etiam in minus adhuc durat, familiareS. μFamilia autom ouunemoratur V. ΘΗ . 'Quin in osso unus lamiliai familiarem praedico.

Borol. 1892 p. 16. Quod nomen Donatus ad Tei. Αndr. v. 618 ita explicat: furciferi dicebantur, qui

18쪽

ob leve delictum cogobantur a domitus ignominiae magi quam Supplicii causa circa vicino fuream inc0llo ferro subligatis ad eam manibus. μAltera o contumeliose Servi Romanis non Semel dicta: carnufeX Oecurrit Vss. 376 422 bl 8. 588; cuius omnia comicorum exempla collegit idem Η0fisannu l. s. s. p. 21 in adnotation simul

affirman Graecos vocem δήμιος pariter non USUI - ΡaSSe Carnula autem erat Romanorum SerVUS

publicuS, qui alio Servos verberibus aut Ortis supplicio afficiebat. Deinceps asseram convicium: ulmorum CherunS' V. 029), quocum componendum est maledictum: ulmitriba Pers. 78 . Haec autem quae Amphitruonis loco leguntur, Significant: homo nequiSSime, qui dignus S, cuius in tergo multae Virgae ulmea confringanturi Quod poeta Capt. V. 650 Sic effinxit:

ἡVae illis virgis miseris, quae hodie in tergo

morientur meo.

Ulmeis virgis caedebantur Servi Romani, non Graeci, qui seriebantur herba quadam, quae ναρθηξ dicitur cf. Xenoph. Cyrop. 2, 3, 20). Illa Virgaee ulmo consectae Saepenumero apud Plautum memorantur cf. Epid. 28. 11. 626. Pers. 28. Seud. 333.545. Rud. 636. Asin. 341. 363. 547. 575. Etiam aliarum poenarum SerVilium Romae Sitatarum in Amphitruone menti sit. Ac S. 155 Sqq. SOSia Xponit, quae poena ibi noctu in platois ambulanti immineat, si a tribu viris in carcerem ductus sit: ibb. Quid faciam, nunc si tresviri, in carcerem compegerint 3

Ιnd cras quasi e promptaria cella depromarad agrum, ἡNec causam liceat dicere mihi neque in ero quicquam auxili tot Nec quisquam Sit quin me malo omne eSSedignum deputent. Ita quasi incudem me miSerum homine Octo validi caedant. Illi tres viri sunt Romanorum tres viri capitaleS, qui Servos nequam ab octo lictoribus, de quibus vide Sin. 564. 574., agris caedendo curabant. Cf. Hor epod. 4, 1 Schol. Cic. diu in Caecit. 16,50:ἡsure et Servo nequam, qui apud tresviro capitaleSapud coluumam Maeniam puniri Solentμ.)Aliam ounam crudolem Amphitruo iratus So- Siae. cuius dicta perspicere non potuerit, minatur v. 5564 1 )ἡiam quidem hercle ego tibi istam SceleStam, Scelus, linguam abScidam. Eiusdum monti sit a Plauto Mil. 18:ἡnon tu tibi istam praetruncari linguam largiloquam iub0s 3 Aul. 189: quoi ego iam linguam praecidam Nque oculos se diam domi. μAul. 250 Si hercle ego te non elinguandam dedero usquo ab radicibus μ; et a Cicerono pro Cluent. 66, 187 : nam Stratonem

quidem, iudiceS, in crucem esse actum XSecta c1tote

lingua. f. tiam Catullus l08, 3 q. :ἡ non equidem iubilo quin primum inimica

bonorum lingua execta avid sit data volturio. μ

19쪽

Nee ea' milius crudelem ad Oonam Servilom haec Sosia Verba Speetali V. 279 Sq.: Neque ego lia nocte longiorem me vidiSSe enSeo Nisi item unam, Verberatu quam pependi eΓ

Vetere enim Romanorum more Servi manibuS vinctis do tiabo pondebantur set virgis alit OriScaedebantur.')GraviSSimum autem Supplicimii, quo Servi Romani puniebantur, legitur D. I: ἡ Α ego certo' cruce et cruciatum aetabO Xuoma Stigiaμ: quo quamvis mutilatum Sit tamen cognoscitur agi de Oena Crucis acerrima, quae GraeciS, quippe quibus Servos ad arbitrium necare non liceret, ignota erat. Quae noli negar hoc toxidis loco

ως καὶ Κραεῖνος ὁ λοι. II 23 M0in. Eadem crucis poena Obiter tangitur Amphiti'. v. 93:, At cum cruciatu iam, nisi apparet, tuo - Scilaudio in cf. Aul. 613 sq. Most. 1167. seud 200. True. 777 P0eu.146. 148. Trin. 248. Rud. 22. Asin. 30 sqq. 564. Similiter dicit Menaechmus ad medicum Men. 931.):ἡte pendentem fodiam stimulis'; et Lysidamus senex, quem conaminis adulterii 0enitet, ad Cle0

Stratam uxorem Cas. v. 1003 ,.Nulla cauSaSt, Ili pendentem me, X0r, Virgi Verbere8.

et v. 1033 Cum crueiatu tuo istaec hodie. Verna, Verba funditas. μCf. Cas. 300: pereas cruciatu malo; μEpid. 5l3: malo cruciatu perea S Aul. 459: abi in malum cruciatum l. Plautus igitur ut condicionem Servorum Romanorum in hac fabula non semel respicit, ita ad aliuS quoque re ad popularium ratione arivatam Speetantes a sepius alludit. A diei partem quandam audium Romanarum v. li 0 sq. ubi Bromia ancilla narrat, quae mira Horcul parto in Diphitruonis aedibus gesta sint: ἡ ΡOStquam in cunas condituSt, Devola ut angues iubati deorsum in inpluvium

Cui loco simillimus est ser Phorm. V. 07:ἡ ungui per inphivium decidit se tegulisμ. IIoc igitur Amphitr. versu inpluvium,' quod erati atriorum Romanorum larS Commemoratur, quamquam poeta de Amphitruonis Th0bani aedibus loquitur Recte autem, ni fallor, Stermeyeru de historia sabulari in comoediis Plautini diSS. I Ug. Gryphisw. Q 884 4. Ty censet voce: mPlUVIUm ad Romanorum ing0nia accommodata eam aedium Graecarum tartem deSignari, quae περίστυλος Vel

Vivo sit . quod numquam quisquam mortuo faciet mihi

in ei Mil. 159 175. 287 340 553 Epid. 23.

20쪽

imaginem praeserendi, de quo iam Supra Verba feci. Deinceps V. 368:ἡImmin equidem tunicis consuti huc adVenio, non dolis μtunicae commemorantur Cuius Romanorum VeStimenti non raro apud Plautum menti sit: i, tunicas Epid. 230. 725. Trin. II 54. Pseud. 738. Pers 155 Mil. I 423 unicul Rud. 49 homo tunicatus Poen. II 21; tunicae ut 647. Pers. 363. Oen. 975. 298. I 303. Mil. 687 Voce tunica vel tunicae plerumque utitur ad reddendum vocabulum χιrωνμ in Xemplari Graeco positum es agnorus ad Aul. 4 4, 20;Steinhomus: Prologg. ii Plautus' Amphitruo p. IIProgr. Schol. Blankenburg. 879 pag. ) Pluralis, tunicae, ab aliis aliter explicatur. atque Ussingius Sati multa Xempla asserens p. 273 recte, ut opinor, putat Oetam Signis avisse morem Romanum unStunica gestandi, interiorem et 0Xteriorem, Subuculam et indusium At tot homus l. s. s. cum alii contendit, quia monumentis ad notatem Plautinam spectantibu de hoc tunicarum duarum usu quicquam nondum P0SSit cognOSci, pluralem tunicae ob nullam aliam caUSam Scriptum esse, nisi quod hic duo alii quoque pluraleS: dolis v. 367 368. et uisendaciis' V. 366.)legantur Verum liae Opini Vet 0r se ipsa mira redarguitur, quod ceteri locis, quibu forma tunicae' posita est, pluralis eodem modo explicari non poteSt, cum alii pluralem ibi non Occurrant. Ergo quamquam monumenta ad hunc rem pertinentia non

praebent, quibuS USsingit ientsentia stabiliatur, itquam quam Varro ipse apud Nonium p. 108, 30 pr0

Spectantibus nonnulla annotabo.

corpore Contigit, imo me impudicam saceret.μ

Implorat gitur praeter Iovem per quem

Graeci sit Romani omnes iurabant, Iunonem, quae dies maior familias, utpote quae matronarum actast totius patrona sit se praecipue Iuno Cogno

SEARCH

MENU NAVIGATION