Vindiciae religionis christianae

11쪽

dam duxit. do Solitariae naturalis luis minis vires non suffciunt ita homines dirigere, ut ad ea tandem perveniant, quorum facultate eorum sunt capaces, vel erga quae puriora sua desideria in ordine ad plenam acquiescentiam feruntur: In quo casu an non Dei benignitati summe congruum est Θ Divitiae suae revelationis hominibus sub ignorantice caligine laborantibus suppetias ferre, quibus clarius videant certius assequantur quod consonum est eorum a cultatibus & votis; in ita sit, omni. um quae Vitali aura fruuntur, homoetae Creatura perditissima, maximaei miseri subjecta , quippe iis viribus plane orbatus, quibus debita sua Ossi ei persolvar, ad propriam metam vel

finem perducatur.

Quam spissis tenebris involuti fiat

Adam Posteri luculentum satis Testi-

Inonium praebent grand cs defectus, delirantia phantasmata, pudendi errores

illorum qui maxime ingenio .c loquio elaruere dum faeem solummodo naturae secuti

12쪽

secuti sunt Qualiscunque suerat Ethicorum in re Physica M. Mathematica persipicacitas aut in dicendi arte suavitas

atque vehementia quam obscura tamen,

manca. falsis putidis dogmatibus referta erat eorum Theologia Ex ijs equidem non pauci multum sudarunt iiii

moribus excolendis verum tamen illorum Omnia praecepta, ac celeberrima q inlue gesta, exteriorem inlaeta cordis PraVitate, otia inem praecipue respiciebant, .superbi m ac vanam gloriam Verse virtutis tineas redolebant, cita parum operam naVarunt in perdomanda superbia Min vana gloria coercenda, ut hisce aliquam praecipuis incitamentis

pro sessi si fit ses ad praeclarum quodque subeundum stimulatos fuisse. Quam

Jejunain minus tersia, oportet est apud eos de moribus Domina; qui Deos viti orum patronos coluerunt, quibus nihil certi cum ulla evidentia constabat de praemiis, pinnis ultra fugientem prae-lantis Vitae umbram, quorum conceptus de beatitudine praecipua moralium actionum

13쪽

actionum motrice, adeo terrena Versus plerumq; subsidebant, radeoque discor. des fuere, ut non magis a veritate aberrarint quam singuli inter se pugnarunt.

Summum asstigium ad quod pura pu-xa natura unquam evecta fuit ad haec Capita reducere licet. amo. Homini obvium esse potest unum tantum esse& perfectum ens Deum, utpote a quos in omnia originem duxiste Σdo. Natura lumine inclarescit illud unum perfectum ens omni profundissimo cultu esse dignum Sc illi aequissimo jure deberi. 3tio. Suspicari permittitur hoc unum perfectum ens non plenes hominibus

savere ob quandam contra illos concep. tam iram cujus gratia, magnam esse exinpiationum necessitatem & omnium interesse Deum pacatum iri, cum eo reconciliari; spemque illius ex generali divinae in Deo bonitatis apprehensione fovendam esie. to Praebet se hariolandi ansa hominem ad altiora natum, quam illi in hisce terris frui largitur in dubitantera obscure expectanda esse a Deo praeam ia

14쪽

mi et poenas in alioquodam rerum statu: Mirum quidem est naturalis lucis scintillam humanae industriae ventilabro tantum sufflatam tam claros emisisse radios sed non dubitandum est, quin Ethnicorum doctissimi haud parum lucis Benerati sint a Sacra Iudeorum Lampade: nulli dubium si potest, quin,

evulgata domina Evangelica Ethnicorum doctrina, multo purior, multo plenior extiterit singula vero pro dicta capita vel commata naturae concedantur; illius filios, hoc non obstante, in crassia satis caligine delituisse clare apparebit. In primo commate; qualem, aeulum u3, divini entis notitiam habuere, quam indistinctam, obscuram inam quam naulta Deo indignissima commentiti sunt; In Σdo quam longe abiere a vero et fano colendi modo Deo digno quid aliud inagna ex parte in eorum lacris ritibus erat quod non sapuit ridendam vanitatem detestandam asturcitiem et cru delitatem plane horrendam, aeque malos ac bonos spiritus divinis honoribus assistcςre: et non tantum virtutibus sed et vitiis

15쪽

vitiis tanquam iis litarunt. In 3tio articulo. Omnes plane naturae filios latuit, unde peccatum initium sumpserit, et qua via expiandum foret, ut homo a vindicta divina liberetur, et in pristinam cum De Gratiam coloptetur:

Hinc vero quid solatij. absque spectui

Divinae Voluntatis signincatione, exhibere possunt humanae conjecturar. Inclio Commate. Animaeri idem rationales, nativa quadam Vi spirant in aliun e carcere etiam corporis egredientes persentiscunt aliam vitam quam quae hic degitur. Sed ubi et quomodo, hac Vita ea lapsa, tua sit Vi endum nequaquam percipitur Testis est ille magnus ii Perator Adrianus, qui moribundus hanc quaerimoniam edidit. Animula. Blandula, Tagula quo nunc ali quo nunc alitu In loci nec uisoles datis ocos. Quodnam sit oporum in alter re rum statu pr mium, quaeVe Cena malarum norunt nulli, qui melictibus ora culis non sint edom, quam obrende

16쪽

runt unquam praestantissimi naturae mysta Qui praedicta adeo scit necessaria

Ethnicorum oculos maxime lynceos fugisse, aegre credere videbitur consulateorum scripta, omnia antiquorum monu menta revolVat et inVeniet non tantum

horum apud eos fuisse hanc ignorantiam; Sed oculatistimos quosque ipsorum

caecitatis conscios divinam sepe revelationem et irradiationem specialius implorasse, et Votorum compotes gratias egisse Pythagoran ferunt centum boves sevi immolasse quod optimam invernisset demonstrationem; circulum Scrhypotenusiae aequalem si circulis ex duobus latetibus conflatis. Cicero ciuis ulli alii non tantum rarae eloquentiae sed ingenii maxime acris et vividi natura sit admodum prodiga ait Nec unquam magnus Tir η aliρα affatu Vi etano immo hanc de necessitate ulterii oris luminis,opinionem quam natura ip sa suppetat invaluisse etiam videtur apud populum Nam communiter in condendas

17쪽

eondendis legibus non satis Iapientissis morum hominum sapientia contentiis, divorum opem ad eas ferendas effagitatbat. Atque hinc est quod Solon Minerivam, Lycurgus sevem, Numa Pompilius Deam Egeriam , suarum legum Autoressuisse confixerint. Ex quibus omnibus facessat natutae virium superba elatior Et ut res est pro conlata habeatur, quam caeca sit mens humana in rebus potissi mum divinis et quam necessario egeax haec caecitas divina illuminatione,qVam aque congruum sit Deo optimo Maximo, homines adeo caecutientes superno suo lumine irradiare.

Cis P. III. De Reali Existentia

REVELATAE RELIGIONIS. QUOD Deus de facto revelaverit

specialem aliquam Religionis m

stitutionem, non obscure ex Sustperioribus liquet Nam durum admodum

18쪽

admodum est, absq; ulla rationis umbra illius rei existentiam denegare, quan divina Iaestantissimis teriae incolis benignitas postulat, ni sub vilissimarum rerum conditionem subsidant, appetendo et non assequendo quod propriumst eo, orum facultatibus ab ipsa Numinis crea alce manu sibi ii ditis. Sed ne maxime protervis ulla stigiganiendi ansa aut locus dubitandi iis

Elaram Veritatis cognitionem tantum modo exoptantibus , evidentissima quantum natura reiiptitur, proferetur

demonstrario, ab indubitandis divinae revelationis signis petita. Hotum fg

norum exhibebuntur duo, num connottans naturam re, elatae Dominae, alterrum modum revelandi, quae quod ex me monuisse sussciani non separatim sed tinctim pensitanda vcniunt. Pri Iros detur Doctrina ita absolute pura, et omni ex parte ad divinam gloriam et hu,

manum commodum promovendum ita coaptata ut iri hisce priora omnia naturaedictamina longe excedat. ' 'do. Si in prima

19쪽

prima hujusmodi doctrinae traditione et evulgatione Deus illam confirmandi

gratia, Opera miraculosa ediderit divinae suae omnis cientio, , et Omnipotentiae characteribus insignita et proinde omnes naturae vires superantia, quid obmutet cere possit men humana Vel in me dium adducere e contrario qneat ingeniium maXime pervicax, talem dominam caelitus non esse delapsam. Neminem speratur Deo denegatutum voluntatem suam ita hominibus revelanidi potestatem ut revelationis illius veri tas ipsis indubitate pateat, et hoc non tantum immediate per interni luminis Vigorem Prophetarum et Theopneustatrum mentes perfundentem;Sed per inter Veniens quoque illorum Prophetarum Theopneu parum ministerium suo cum ita sir, quid ulterius excogitari e demderari potest ad secernendum in quopiam spiritum propheticum,uel inspirationem voluntatis divinae an nunciatricem, quam puritas sublimis incomparabili Sannuncia torum utilitas majestatem sanctitatem &sapientiam

20쪽

entiam divinam redolentes, Una cum facultate eorum quae Deo tantum competunt essectrice. Nunc quod talis Doctrina fit tradita cujus traditio istius modi divinis operibus suerat comitata Christiana Religio satis superque probat. Per Christianam Religionem non quidem intelligenda est istius modi quae variis honaminum commentis obfuseata interpolata est aut quae evanidis speculationibus et questionibus minus frugi seris est jam exata, atque perplexa, sed illa demum, quae primitus, Semes tradita Sanctissuit, ut loquitur Apostolus Dd. Si hanc suggerat quis minus facile inveniendam fore, ob multas ex studio partium discrepantes sententias respondetur, primaeVam doctri. nam, quantum praesens institutum postulat, non obstante nimia controversiarum

multitudine haud multo labore erui pos

se seponendo nempe omnes contra Ver.

sos articulos cillos in unum fasciculum colligendo quibus omnes Christianismi profestares coluniter suffragium serunt.