Vindiciae religionis christianae

발행: 1698년

분량: 126페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

21쪽

Vel si expeditiorem inire viam, in votis sit 'educantur credenda ad symbolum Apostolicum expetenda ad Orationem Dominicam agenda ad Decalogum exisplicatius a Salvatore nostro illustratum in Divino ejus sermone supra montem; Sacramenta Ovel externa signa Dei gra

tis erga homines hominum fidei ac obedientis erga Deum ad illas simplices a Christo ipso institutas tormas. Ex his igitur eorumque necessariis consequentiis de Christiana doctrina disierere liceat; quid Deo indignum, aut hominio damnosum contineat Z immo quod hujus maximo bono cillius sumimae Gloriae non conducat.

Proponitur enim ibi Deus, ut infinitubonus perfectus, omnium essector largitor, in Trinitate personarum Vene 'randus cultu pr cipue spirituali, nec non etiam corporeo, in quantum erga Spirituum patrem manifestetur simul excitetur interna animi devotio habetur etiam inibi , quod hominibus sub culpa imbecillitate miseria Laboran B libuis

22쪽

tibus maximo debet esse solatio per Redemptorem , Sc Jesum Christum,

omnibus serio non nimis sero pae nitentibus, eundemque vere credentibus gratiosa promissio, non cantum pecca

torum remissionis sed &, ulterius gratiar ad legem perfectius implendam ; ac cae testis cineffabilis gloriae inaeternum tandem fruendari Leges identidem latae sunt perfectissimae quibus dirigantur homines in ossicijs erga Deum Malios candi de praestandis. Prohibentur etiam vitia non tantum publica sed privata, non

tantum, majora sed minima, non externa solum vitae, sed interna quoque cordis& cogitationum. Et ut excitato cursu

prosequantur homines Vitam hujus modi institutionis sanctimoniae conformem; qui stimulio acrimoniam habere possunt pungentiorem quam dirissimae poenae gloriosissima priemia ibidem proposita, a Deo si non in hoc in altero altem seculo, cuncti S ut paterit, tribuenda. Quod ad Sacramentales vel sensibi lea Christianorum ritus hominibus in hoc

23쪽

hoc corporeo statu apprime utiles, quam pauci, quam puri, quamque significantes sunt, quis non Videtinfatebitur Θ Praeterea Christianismo nihil est, a quo natura humana abhorreat Vel quod non sit, pro natura re , rationali temperie

accommodatum.

Firmissime quidem tenendum est, contra quosdam non inspirationibus, sed

vesanis furoribus correptos, Veram revelation ma non extinguere, aut perVersum agere sed clarius illu minare et perfectius reddere lumen naturi nihilque illi contra dictorium tradere: Nam lex naturae est lex primaria hominibus primitus a Deo data,&ipsorum naturis ita impressa ut ab iisdem non sit divellenda, Quocirca non putandum est,Vel ex. toto Vel ex parte Deum unquam vellaeam suppressum vel revocatum iri, sed illi tantum divini sui spiritus irradictione clariori redditae , ulterius quodcunque specialis revelationis lumen superaddere, Nihilominus vero re elari

24쪽

a Deo possunt quae circa ejus naturam existentiam versiantur rationi qui

dem non contraria, captum tamen rationis Superantia. Et in hoc nihil est cui sana ratio non suffragetur Nam quis unquam somniaverit, finitum , quale est mens humana. infiniti capax esse Horum Vero rationis captum superantium revelatio non inutilis habenda est quum presertim majorem exhibendi Deo re- Verantiamin adorationem, in eundem fidem exercendi occasionem praebeat. Omnium immeritissimo hic dissicultates objiciunt natu talis Theologiae professores Physicae matheseos cultoreS. Solvant illi quomodo Liberum arbitrium ConVeniat cum praescientia Divina; quomodo stubsta uia immaterialis moveat iubstantiam materialem Explicent difficultates de linea diagonali de motu . .

Thrasonica tunc audiatur eorum jactantia illorum perceptiones esse rebus omnibus etiam divinis adequatas, nihil admittendum quod ulla illis dissicultate praematur. At non decet domines admotum

25쪽

motum muscar caecutientes , doctam de divinis profiteri ignorantiam Et rationem, prima veritate de fidem dictitante, in obsequium fidei captivare Deu S porro potest revelate quaedam circa ossicia illi&alijs debita quae ratio nunquam ad Uenire potuisset enucleata tamen Mevubgata Tanquam aequa& justa approbare non renueret lic nihil aliud postulatur quam scientiam divinam esse humana quacunque praestantiorem Minys picati orem, quod non ignorant nec negabunt etiam infimae sortis asielli. Iam cum doctrina Christiana sit omnibus numeris per feeta atq; cunctis sors

dibus terrenis defaecata , cum gloriae divinae tum naturae rationali ejusq; omnibus commodis adapta , ac modo plane eminentiori,quam unquam in antecessum

illuxerit mundo quid hariolari fas est vi hujus sequelae obstaculo fore, hanc, quip pe Doctrinam esse divina Mentis spiramen, ac prGpterea fide firmissima amplectendam mec non summae observantia culatu prosequendam.

26쪽

Sed ne ulla illi subsit hestandi ratio

aut rationis umbra, non tandum probandum est, Doctrinam Christianam ob illibatam ejus puritatem et stupendam sapientiam in ea renitentem, divinae mentis Imaginem referre, ac omni ex parte, ad homines in divinae naturae similitudinemetarmandos, compositam esse sed insuper eidem Deum operibus miraculosis sibi proprijs, testimonium exhibuisse. Multa quidem miranda a naturae mistis, plura in quorundam tentamen Maliorum justam p amo a Demonibus absconditarum nasurae virium admodum gnaris praestari possunt et praestantur Verum tamen opera miraculos a Deo pecu liaria ob istius modi haud dissicile secernentur. Imo Ratione rerum peractarum maximam creatae potentiae activitatem

superantium. do. Respectu finis in quem opera perpetrata sunt , utpote in Dei Gloriamin Grandem aliquam hominum commoditatem inon ero anae gloriae vanisque hominum phantasmatis Indulgere multo minus alicui salso dogmati

27쪽

mati, vel mali pravo proposito lavere. 3tio. Ex modo operandi, nulla quippo cause naturali, nulla incantatione, aut cujusvis nominis nisi ipsius Dei invocati one interveniente. to Ratione visibilis evidentiae, palam & coram multis, ad lucem diurnam plenam debitam transactis sto. Ex numero &continu. at ad aliquod tempus miraculorum serie, ut diutius debito examini Subjicianturin exinde certiui clarius de illis

constςt. to Ex ordine. i. e. nullum admittendum est miracUlum , quod priori indubitato miraculo, aut Veritati ab eadem confirmata adversatur, Harum conditionum rite pensitarum Veritas, propria luce splendet ita ut quicunque negaverit eos talia miracula edendi pote state imbutos esse a Deo mistas, eorumque doctrinam esse revelationem, non luce carens sed lucem plane meridianam aspicere nolens censendus est.

Nunc ergo disipiciendum est num Christi Apostolorum miracula fuerint hujus generis miracula quod ut praeste.

28쪽

tur, ad praedictarum conditionum inculdem revocanda sunt. Et mo Respectu rerum per actarum. Quae altius apud

omnes naturam transcendere perhiben, tui Quam mortuorum testu tremo, cordium scrutatio, certa infallibilis futu. rorum contingentium & actionum a lithero arbitrio dependentium predictio visiva facultatis homini a nativitate ceco donatio, M. A psissima haec a Christo ejus Apostolis opera edita fuerunt.2o. Respectu finis, Doctri ham ad quam si serendam istius nodi iracula prolata fuere , ad divinam Gloriam, humanum commodum maxime spectare superius indicatum est. Adeo alieni fuerunt primi Evangeli praecones, ulla eorum Thaumaturgica facul rate a captanda Varna Gloria aut ullo sordidis concupiscem tbs gratificandi studio, ut ea summe imi probarent,d improbandi ergo multorum iram Modium in se converterent. Vio.

Respectu modi plurima Christi et A

postolorum Miracula simpliciter loquen do, quaedam, leviter tangendo non tan,

29쪽

tantum morbidos, sed ea etiam quae morbidorum erant. Alia De nomen solummodo invocando,praestabantur; omnia absque ulla naturalis cauta influxu vel minima incantationis aut fascinationis umbra, severiorem nulli in magicas artes sententiam tuleruntquam quia ille miracula edidere Demonibus erant infestissimi, eos ex hominum corporibus ejicientes,

ijsque qualemcunque vim homine, laedendi adimentes. to Respectu visibilis evidentisci horum miraculorum non pauca peracta sunt sub dio,

palam, cuncti inimicis aeque ac amicis aspicientibus, coram testibus numerum aliquando centenorum aliquando milenorum superantibus,hujus modi miraculorum effectus,non momentanei hantastici sed reales Iabiles exstitere non fucatae&illusoriae artis more statim Vanuerunt e sensibus obvij ijsdemque percepti in posterum remanserunt sto. Uod ad miraculorum numerum temporis in iisdem peragendis durationem, plura equidem a Christo et apostolis ijsque in quos extra

30쪽

extra ordinarium edendi miracula donum collatum fuit, peracta sunt quam ullus humanus calculus expediit aut expedire potuit et hoc non dissicile creditu apparebit, si modo in mentem re Vocetur quam numerosa fuerat multitudo eorum qui miraculosi virtute donati sunt, quamque multo magis numerosa fuerat illorum turba ad quos vari miraculos virtutis effectus indies pertingebant; longinquum etiam erat tempus per quod hoc miraculorum donum perduravit; Ad minimum

etenim, omnium calculo, per sexaginta aut septuaginta annos postremo quod ad ordinem attinet nullam priorem Veritatem, Vel naturae rationali connatam vel indubitatis quibuscunque miraculis si se fustam unquam eversiam dedit doctrina Christiana:sed e contra non tantii congenitas naturae rationali Veritates praesupponit, quin etiana, ijsdem stabiliendis et clarius illucidandi summopere condu

cit.

Quod ad legc in Mosaicam, illam in

tantum solunanaodo .abolevit, quantum

ipsa

SEARCH

MENU NAVIGATION