장음표시 사용
101쪽
Nec refert,opibus quod sit spoliatus,& armis. Sarp8 etiam exutis fabricat arma dolor Si nimis agricolas miles deglubit inermes, Ex desperato rustica turba surit. Si desint hastis, si praedo sustulit enses, Et tibi,quod timeat, nil putat esse super; Italis fiet res quaelibet obuia telum, Armaque vel lapides, raptaque ligna, dabunt. Idcirco victum numquam contempseris hostem. Abiecta audacem sycsque,surorque facit
102쪽
Qui quondam dixit, recte dixisse putatur. Dimidium facti, qui bene coepit, habet. A coeptis pendent plerumque sequentia primis, Assolet & damnum non bene coepta sequi.
Saepe ruunt nixae fragili fundamine turres, Et posita in fluxo puluere tecta cadunt. Principiis obstant medici, cum corpora morbustoccupat, atque vrit languida membra febris. Ingenium quoque prima prCbant elementa: feracis Portendunt messis tempora veris opes.
103쪽
Incipe prudenter spem dant bene cor pta benignatas: Dimidium damni, qui male coepit, habet.
Quae mea credebam, mea non scint omnia, sed qui Diuisor mecum est, optima fiscus habet. At quod habet, nullo nanciscitur ille labore; Meque quiescentem non videt ulla dies. Sulcantur nostris, mea quae dicuntur, aratris, Et nostri fiscum parte laboris alo. Diues agris,diues farris credebar aceruis: At mea credulitas, sera tio, vana suit. Nam quia iure suo sumunt aeraria partem,
Dimidio ferme sum modo pauperim, Hel
104쪽
Heu male partimur, quod fertilis ubere campus Extulit: alter opeS comparat, alter habet. Auferor,& vana deludor imagine rerum, . Dum reor esse meas, quaS capit alter,Opes
Nam qui sim diues, Bona tot quae fiscus ademit. Haec mea sunt, nunquam dicere qui potuit Sit diues, tuto sua qui bona possidet unus: Cui sua non sua sunt,is mihi pauper erit. Feritas mitigata
Nemo adeo serus est,ut non mite ere post
Quam placidὰ ducunt mites carpenta leones, Et domitos rictus ferrea fraena regunti Atqui per Libycas soliti dare funera siluas, Ut tantum fremerent, omnibus horror erant,
105쪽
JNil desperandum: duros & cultus de artas Emendat mores, nec ii nil esse fetos At non hic ulli fas sit cesssisse labori, Et sit, quo possis flectere corda, modus. Mansuescunt cultu tigri S, pardusque, leoque, Et fera siqua nemus se uior vlla colit. Mollescunt adamas, marmor, serrumque, chalybs iu Et facit hoc sanguis, maIleus, atque focuS. Cur inuicta homini glacies in pectore duretὶ Molliri & nulla cor ratione queati 'Fac modo culturae patientem commodet aurem: vel currum,posita mox feritate, trahet.
106쪽
ocius ad tumulum properans currente veredo Vita sepulchralem corripit acta Viam. Sit proba, sit constans, sit acutis libera morbis, Lonoatuosque tit i spondeat usque dies: Tu tamen, exemplis doctus ne crede fugacie Mentitur, quisquis fallere semper amat. Aspice quam cupide fugiens discedat ab illis. Queis fallax nuper mollia verba dedit. Hi spes accusant: illi promissa reposcunt, Iucassiumque moras continuare iubent.
107쪽
Illa sed irridens monstrat sua terga, Volatque, Et, Mox ad tumulum conueniemus, ait. Nulla a me facta st vobis iniuria: nostis, Quam mihi sit fallax, & male nixa fides. si vobis sapiens,& mens non laeua fuisset, Non vo S attereret, me fugiente, dolor.
Qui legis haec, audi: vitae ne crede sugaci: Nam promissa tibi dum facit, illa fugit.
Paupertatis remedirem. Sedulus obsequis fert alimenta labor.
si cui iobusto misera est. atque indiga vita, Promptus is obsequio, sitque laboris amans. Turpe est, rande tumens si monstret cornua pauper, Tamquam egeat nulla subueuientis ope.
108쪽
Ille sitim patiens Acheloia pocula libet, Ille famem semper non satiatus alat. Turpius est, inopum fugiat si turba laborem,
Cui faciunt vacuas otia pigra manu S.
Haec circum pagos, urbisque frequentia cursa Compita,transmittit desidiosa diem Nec pudor est illi, nullo sudore paratos Mandere, porrectos per sora longa, cibos. Haec Lex ad iustum poenis cogenda laborem est; Aut Erisichtonia digna perire fame. Ventosus vitium grande est in paupere fastus; Sed mage pigritiae nomine si quis eget. I bone, quo lucri te spes vocat: impiger Urge, Quod tibi prosit, opus: nec labor ipse grauet. Sic epulis fungere tuis, partoque fruere.
109쪽
Cum timet exitium, tunc pugnac nui vita est.
Morsibus, ecce, canum,iaculi sque arrectus in iras, Ut ferus in pugnam spumeus ardet aperi Igne micant oculi, stant rectar in tergore setae, Fulmineoque auidos dissipat ore canes. Huic lacera impacto rumpit ferus ilia dente, Hunc terit imposito prosubigitque pede . Nil prosunt hastae: praefixas excutit hastas: Quos videt obstantes, collocat ipse viros. Retia si tendas, disse impetretia rostro, Transiliet saltu sorsan & illa suo. Nunquam fulmineo tam fatuus dente fuisset, Si for et in cursu copia facta fu ae. cuc
110쪽
Cum vim. secerunt Venabula, tela, canesque, Plurimaque ad tensas rustica turba plagas; Sensit& exitium dubiae iam crescere vitae, Atque euadendi vix superesse viam; ρTum ruit aduersos,unum hoc dum restat, in hostes, Sanguinea certus non sine strage capi. Ne nimis exagites, quem sors obiecerit, hostem: Perfurit , ante oculos cum sua fata videt.
avgent comitia rixas,-Femineis est turpe viro contendere rixis, Ibgestasque hostem commaculare probrIs Sed cui magnanimo sub pectore vivit Achilles. potio; linguae est garrulitate manus, 1 1
