장음표시 사용
81쪽
LXXVIII PROLEGΟΜΕΝΑ.κελητα, συνωρίδα, πωλικ0 τεθριππον, πωλικην συνωρίδα, πωλικ0ν κέλητα fere temporum ordinem sequitur, hi quodque certamen Olympiae receptum esse supra p. LXXI Vidimus, nisi quod omnia curuli a certamina τέθριππον .... πωλικον κελητα eomprehensa Xtremo loco posuit et παίδων παγκράτιον cum reliqui generibus puerorum certaminum coniunxit. Quamquam si ieet divinar et ordinomchronologicum recentioribus temporibus magi servatum esse suspicari, sex illa tabula hanc distributionem certaminum xpiscari p0teris: primo die εἰσιτηρια 'secundo die στάδιον δίαυλος, Ἐλλήνων δόλιχος, Ῥωμαίων δόλιχος, πένταθλ0ν, πάλη, πυξ, παγκράτι0ν, fortio diu h): παίδων στάδι0ν, παίδων πάλη παίδων πυξ, αὐδων παγκράτιον, quarto die οπλίτης δρόμος, τεθρίππω κέλητι, συνωρίδι πωλικῶτεθρίππω, πωλικὴ συνωρίδι πωλικῶ κελητι 'quinto die πομπεῖα των νικησάντων, κοινὴ πομπή, στίασις. Quodsi catalogus victorum Ol. LXXVII non modo temporum Ordinem, quo ingula certamina recepta sunt, sequitur, sed etiam ertaminum ordinem, quo a tum temporis sese sexcipiebant, aetate Pindari ut onophontis et orum, e quibus Pausania pendet, mutationem genuini ordinis factam, postse autem rursus abiectam esse nobis statuondum est. Mutationis autem illius summa ea erat, ut certaminum genera composita, quinquertium et pancratrum, p0St simplicia certamina, cursum luetam pugilatum fierent ultimumque locum sortirentur.* Panathona uis autem et, si X uno exemplo desceteris concludor licet, omnibus in ludis minoribus ex0mplum et auctoritatem ludorum Olympicorum in ordine ortaminum digerendo secuti sunt. Ad postremum brevi refero, quo pacto Holworda Areli. Zeit.
1880 p. 171, cum locum Paus V 9, 3 aliter supplevisset et Plutarchum
1 Plutarchi aetato puerorum certamina ante virorum fuisse apparet ex Quaest conV. II 5, 1 ενταυθα δε παρ' μῖν υθήνησι καθ' ἔκαστον θληματους ἀγωνιζομενους εἰσάγουσιν ἐπὶ παισὶ παλαισταῖς ανδρας παλαιστα καὶ πύκτας ἐπὶ πυκταις, μοίως καὶ παγκρατιαστάς ἐκεῖ δε υλυμπίασι oταν οἱ παῖδες διαγωνίσωνται, τότε του ανδρας καλ0υσι. Atque Plutarchum vera rettulisse nudus equidem dubito, sed potuit ordo puerorum certaminum alius alio temp0re fieri. 2 Similitur in curtaminibus cursus Ol. Lxxv11 ad genuinum et priscum ordinem rodierunt vel redierant, ut stadio et diaulo aut dolichum certarent; nam antea quondam Olympiae, ut Athenis v supra p. xx11 primum dolicho deinde stadi00 diaulo certatum esse docet aus. 1 13, 3 απι γὰρ του μηκιστο καὶ διαρκε στάτου δι' ὀλιγίστου δη καιρου μεθηρμόσατο ἐπὶ το βραχυτατον καὶ κιστ0ν, καὶ δολίχου τε ἐν μέρα τη αυτ καὶ παραυτίκα σταδίου λαβῶν νίκην προσε- θηκε διαυλου σφίσι την τρίτην.
82쪽
LXXIXauctorem secutus omni tempore puerorum certamina virorum certaminibus antecessiss putaret, quinque dies ludorum Olympicorum distribuendos censuerit: primo die sacrificia βουθυσία et recensus certantium hominumst quorum, secundo die certamina puerorum,
fortio die virorum δόλιχος, στάδιον δίαυλος, πάλη, πυγμη,
παγκράτιον, κομος των νικήσαντων, quarto die: πποδρομία, πένταθλον, πλιτον δρόμος κομος
quinto diu sacrificia victorum et legatorum epulae. D numero et sortitione concertantium. In diffidito iam qua0stionem de sortitione et numero e fantium delabimur. rimum igitur omnium hoc in propatulo est, non omnium certaminum eandem in hac re conditionem fuisse. Namque ad luctam, pugilatum, pugnam armatam, pancratium non plures quam binos in arenam descendere potuisse patet, sed cursust quis noenon saltu et iaculo et disco nihil obstabat, quominus plurus intor se sertarent. Atque in atrocli funero curru octo, cursu tres certasse Homerus prodit, idemque haeaces sedecim, qui nomen professi erant, omnes simul cursus certamen iniisse narrat. Similitor in Polia ludis funebribus sex bigis, quinque pedum Velocitate certasse feruntur. indarus vero . V 49 ythi ad tricosima prima quadraginta, Sophocles El. 708 in fabulosis, sed ad consuetudino sua adfatis assimilatis ludis ythiis Orestis doco aurigas inter se collisos esse narrat. Sed in his quoquo ludis, in quibus plures simul certamen inire poterant, ubi iusto plures nomina dederant, mos invaluit, ut in duos ordines distribuerentur, o qui in utroque ordine superiores evasissent, denuo inter o d palma certarent. Hoc quidem de cursoribus Olympicis disertim tradit ausanias, 13 4 τέσσαρας, ως καστοι συνταχθοσιν υπ0 το κληρου, καὶ Ου ἀθρόους ἀφιῆσιν τ0ν δρόμον ὁ α εν κάστη τάξει κρατήσωσιν, περ αυτον αὐεις θεουσι τῖν θλων, και οἴτω σταδίου δυο ὁ στεφανούμενος ἀναιρήσεται νίκας. In pugilat autem et lueta et pancratio alterum ex duobus non fori non potuit, ut aut plurum quam duorum nomina omnino non reciperentur, aut si plures admissi essent, ii in plura paria distribueruntur. Itaqu0 quod in cursu rarum fuit neque nisi si iusto maior numerus concertantium xstitora factum est, id in his generibus certaminum fossomno fuit. Atqui disertim indarus
83쪽
O. um 68 et . 111 1 Aeginutas Alcimedontem et Aristomenem laudat quatuor adversarios lucta devicisse. Iam hoc certe nemo probabit singulos eum quatuor simul luetatos esse; nimis enim osset hoc iniquum et prope prodigiosum. Unus igitur deinceps eum quatuor adversariis pugnavit; sed quonam hoc aeto factum sit aut fiori potuerit, nobis iam aperiendum est. Omni hae in quaestion plurimum refert, exiguusne an magnUS certantium numerus fuerit, parne fuerit an impar, una ne an plures sortitiones facta sint. Profi discendum autum 110bis est de loco
classico Luciani Hermos 40 εγγράψεται δε ες δέ μεν se κλήρ0υς)αλφα ἐν κατερω, ἐς δυο δε- βητα, καὶ ἐς λλους δυο τ γάμμα καὶ ἐξης κατὰ τὰ αυτά, Φην πλείους οἱ ἀθληταὶ σιν, δύο ἀεὶ κληροιτο αυτ γράμμα χοντες προσελθων η των ἀθλητον καστος προσευξάμενος τω Au καθεὶς την χεῖρα ἐς την κάλπιν ἀνασπα των
κλήρων να καὶ μετ κεῖνον τερος .... τον μεν το αλφα ἔχοντατω ο τερον αλφα σπακότι παλαίειν παγκρατιάζειν συνάπτει ὁ αλυτάρχης), 0 δε- βῆτα τω τ βητα, μοίως καὶ τους ἄλλους τους μογράμμους κατὰ ταὐτά ουτ μεν γάρ, ην αρτιοι σιν ιἀγωνισταί, οἱον κτω τετταρες δώδεκα ην δε περιττοί, πέντε επτὰ εννέα, γράμμα τι περιττ0 ἐνὶ κλήρω ἐγγραφεν συμβάλλεται αὐτοῖς, ἀντίγραφον ἄλλο ου εχον υ δ' αὐτοῖτο ἀνασπάση ἐφεδρεύει περιμένων, στ αν κεῖνοι ἀγωνίσωνται ου γὰρ χει το ἀντίγραμμα καί ἐστι τοῖτο Οὐ μικρὰ ευτυχία o ἀθλητοO, τ μέλλειν ἀκμῆτα τοῖς κεκμηκόσι συμπεσεισθαι , quo cum teste locupletissimo componere iuvat Iuliani Imp. conviv. p. 317 Sp. μετὰ τοῆτο ὁ Ζευς ρετο τους θεούς, πότερον χρὴ πάντας ἐπι τον γονα καλειν καθάπερ ἐν τοῖς γυμνικοῖς ἀγοσι γίνεται, ὁ ο πολλὰς ἀνελομμένου νίκας κρατήσας, νος περιγενόμενος οὐδε ελαττον δοκεῖ κἀκείμνων γεγονέναι κρείσσων, οῖ προσεπάλαισαν μεν ουδαμος αὐτω, OB κρατηθέντος δε ττους ἐγένοντο. Si igitii ad certamina luctae, pugilatus pancratii quatuor pluresvo nomina professi erant, in duo plurave paria sorte distribuebantur. Atque si par numerUS certantium fuit, ut nullus selinquoretur, simplicior ordo certaminis erat. Nam si quatuor nomina sederant, ex iis, quae ausamam do cursorum ordinibus rettulisse supra vidimus, colligere ΠOS Oportet, primum duo paria certamon iniisse, 0indo qui ex utroque pari superiores discessissent, senuo intor se de corona certa SSe.1 D dissicillima hae quaostion multi varias in partes disputaVerunt, e quibus praeter eos, qui de rebus gymnasticis v. p. xii et de pensathlo V. . xxIV Scripserunt, inprimis laudo interpretes indari, 30eckh. Expl. 18, et Fenneli, ind. Nem an ISthm. p. IXSS.
84쪽
LXXXIIam si et concertatores sive quatuor paria erant, aequitatis ratio postulasse videtur, ut primum duo priora paria ut vietoros horum duorum parium certarent, deinde duo altera paria et V1ctores horum parium, ad extremum qui ex duobus prioribus t duobus altoris paribus victores discesserant inter se de corona confligorsent; si septena certamina exstiterunt, set qui ad ultimum victor ducossit, ter in arenam dese01idorat. Verum si non religioso in re ludicra aequitatis leges observabantur, hoc quoque fieri potuit, ut postquam quinam ex duobus primis paribus dexterior esset exploratum erat, tertium par committeretur et qui in o vicora cum victor illo duorum primorum parium certaret, Xinde quartum parc0mmitteretur et ad extremum victor quarti paris cum victor trium priorum parium de praemio certaret. Sic totidem septem atqu0 in superiore certandi modo certamina laeta sunt, sed qui ad ultimum
victor renuntiabatur, non fer sed quater in arenam descenderat. Si impar numerus eorum, qui nomina dederant, erat, UnUS
qui relinquebatur φεδρος dictus est ab eo, quod Uteris insidiabatur
et quinam xitus priorum certaminum futurus esset XSpeetabat. Feli eum ius sortem fuisse, quod integer eum fesso certamen iniret,
non solum Lucianus l. l. dixit, Ased etiam auctor tituli Olympicii. 146 Areli. Zeit. 878 p. 1), quo P. Cornelius Ariston paneratio victorol. CVII non fortuna vel sortis beneficio, sed suarum virium robor A vicisso iactat:
οὐ γαρ ε ευτυχίs κλήρ0υ στίφος, αλλ' ἐφεδρείης χωρὶς π Ἀλφειο καὶ Λιις σπασάμην. λ)Atque hic quoque si tres certabant, simplex et facilis erat ratio:
nimirum primum qui eandem litteram duxerant inter se certabant,d0indo qui ex his duobus videra cum phedro committebatur atque sano tum felix sors ephedri orat, ut cui integris viribus cum eo, qui antecedentis certaminis contentionibus iam suas vires attriverat, certare contigerit. Sed difficilior orat causa, si quinque septem novem nomina dederant, vel si x quinque paribus, quae primum
commisSa erant, quinque victores vaserant. Fac novem nomina
professos esse ex his primum quatuor paria sorte facta sunt, quia Iude apparet cur si quis non phedrus sorte factus, nihilo minus pulmam meruerat, se νέφεδρον in titulo honorario praudicaret, ut in inscrip tionibus Olympicis n. 146. 147. 148 factum videmus. Unus obstare videbatur titulus n. 28 Arch Zeis. 1876 p. 23), quo victor se iactabat νικησαντα ανδρον παγκράτ ιο ν ἔφεδρον Sed felicissim acumine Distenberger Arch. eis. 1878 p. 1 hoc obstaculum removit ut in argumentum contrariae rei vertit laeunam lapidis sic explens παγκράτ ὰ νέφεδρ0ν.
85쪽
bus unus pliedrus, qui adversarium non duXerat, supererat. Iam plane aequum erat, ut primum quatuor paria luctarentur, dein doultura sortiti soro quatuor horum victorum set ephodri, tum rursus duo paria committerentur, quo facto horum victores duo eum pliedro altorius sortitionis tertium sortir0ntur, porro qui eandem littorum duxerant inter so certarent, et qui ex his victor disesesserat eum ephedro tertiae sortitionis ultimam pugnaui do orona inirset. Sic fieri potuit, ut qui ad extremum vietor renuntiabatur, quater ad versarium vicerit; verum ne illud quidem, qui sortitionum casus sunt, exclusum erat, ut qui Semel tantum luctatus esset, praemio victoriae ornaretur. Quamquam hic quoque, si aequitatem minus fovere curabant, institui potuit, ut primum duo prima paria certarent, deinde victores duorum horum parium, tum tertium par et quartum, exin vietores tertii paris et quarti porro victores duorum priorum parium et duorum alterorum, ad xtremum victor huius
paris eum phedro. Etiam tertium institui potuit, ut primum quatuor paria committerentur, et deinde ephedrus eum quatuor victoribus quatuor illorum parium deinceps certa ret, vel si fortuna o viribus minus adiutus phedrus in primo vel altero certamine cum victore primi vel edundi paris inferior discusserat, victor primi vel secundi paris cum reliquis victoribus singulorum parium deinceps certamen iniret. Iam si quaseris, quinam ex his duobus vel tribus modis, quorum primum Krausius Olympia 14, tertium Boockhius Expl. Ρind. 318 amplectobatur, probandus mihi esse videatur, primo modo aequitas favet, secundo vel secundo ut tertio id, quod Lucianus de pluribus sortitionibus nihil rettulit. Sed non iam ad doniecturas nobis confugiendum est litus enim composita sunt duobus titulis cruderibus Olympicis protractis n. 146 P. Cornuti Aristonis of n. 147 Tiborii Claudii Rufi Areli. Zoit. 1878), quos eum iam Dithon bergerias l. l. ad quaestionem istam solvendam adhibuissos, plano xpodivit JJ0l-Worda, reli. Z0it. 1880 p. 171. Ti. Claudius Rufus igitur dicitur πάντας με ἀνεφεδρος ἐπαγκρατίασε, τους κλήρους τοῖς δοκιμωτάτοις λαχδεν ἀνδράσι, ἐπὶ τοσουτον δε και ἀρετῆς καὶ υψυχίας λθεν, δεστε περὶ του στεφάνου παγκρατιάζων πρ0 ανδρα λελογχύτα φεδρείαν, καλλίω λογίσασθαι της ψυχῆς περιδεῖν της περὶ τ0ν τέφανον ἐλπίδος Cornelius vero Ariston στίφθην ἀνεφεδρος λυμπια παγκρατίω παῖς τρισσὰ κατ' ἀντιπάλων ὰθλα κονεισάμενος, . . .
επτὰ γαρ ε παίδων παλάμας μόνος ου ἀνεπαυσα ζευγνυμενος 'αιε πάντας ἀπεστεφάνουν. ribus continuis commissio11ibus septem adVersario Eumenes ephedrus sorte non laetus, vincere non potuit,
nisi si post primani sortitioinem tria paria ommittebantur, deinde
86쪽
III. DE LUDIS ET PINICIIS. LXXXIII
sorte inter tres victorus horum trium parium et ephedrum diaeta duo paria committebantur, demum duo victore duorum horum parium de orona certabant. 0iciundam igitur patet rationem
Satis iam ex iis, qua modo exposui, apparet plus un0
modo fieri potuisse, ut unus quatuor advorsario luctando in doret. Et ut duobus exemplis indaricis duo ex monumentis ac
cedant, titulo Olympico n. 130 Areli. Zoit. 1878 Philippus reas
pugilatator laudatur, quod τέσσαρας ευθεία παῖδας κλινε μάχ's, si similitor . 128 unoetus luctator. raeterea illud apparuit, multum in vicissitudinibus certaminum sortem valuisse, et cui quisque committeretur et paremn inveniret adversarium an phedrifeliciorem conditionem sortiretur. Sed num hanc ob caiisam indarus N. I ii festina sorte κλάρω προπετεῖ suis clientibus coronam ereptam esse questu sit, suo loco examinabimus. Ad postremum de certantium numero quinquertii nobis disserendum est. Huius enim certaminis oeuliaris qua sedam natura fuit, quoniam in eo lueta, quae duos adversarios solum admitteret, cum aliis generibus, quae ut cursum et iaculationsem plures simul inire possent, coniuncta erat. Atque hi quidem inde nobis proficiscendum est, quod quamvis fieri potuerit, ii quis omnibus in quinque partibus vinceret ), tamen usu veniebat, ut qui ad postremum victor eorO1ia ornabatur, ii una alterave parte aliis inferior 'πακρος discessisso iudiearetur. Adeo vero hoc ori solebat, ut qui summis in generibus artis agonisticae, cursu et lueta, princeps non esset, sed in ceteri generibus aliis antecelloret, πένταθλος vulgo diceretur. Quo cum accedat, quod non omnes ad luctam admissos ess Herodotio 33 et Xenopia ontis Heli. VII 4, 29 narratione constat, certamen quinquortii videri potest ita institutum fuisse, ut numerus certantium deinceps minueretur. Quod si lueta duo disco tres certabant, sex tribus qui minimum dise valebat certamine luctaminis exeludebatur. Iam si ado ratio in reliquis partibus quinquerti valuit, ad saltum omnes, ad cursum quinque
1 Aecidisse hoc, sed raro testatur Aristides anath p. 318 Dind. ubi
postquam Veterum Atheniensium concordiam se fortitudin0m laudavit, addit: ἐμ 0 μεν ὁ Ουδε πένταθλοι δοκουσιν οἱ πάντα νικQντες τοσοῖτον τοῖς πὰσι κρατεῖν Eodem redit VOX Xenophontis Heli. 1 7, 5 πυνθανομενος ὁ γησίπολις των στρατιωτον, μέχρι μεν ποῖ προς το τεῖr0 ηγαγεν ὁ γησίπολις, μέχρι δε π0 την χωρα ἐδηωσεν, σπερ πένταθλος πάντη ἐπὶ το πλέον περβάλλειν ἐπειρὰτo. Potuit scilicet pentathlus non solum uno sed pluribus, quin etiam omnibus generibus certaminis Xcellere. 2 Hoc vocabulum in proverbium abiisse docet locus A. Platonis Erast. p. 135 E et cognomen Ἐρατοσθένους πεντάθλου ap. Suidam S. V. Ἐρατοσθένης, de quo commentatus cum Platon Stud. p. 56.
87쪽
superiores, ad iaculationem qui ex his quinque superiores discesse rant quatuor, ad discum tres, ad luctam duo' admissos sesso se qui in ultima commission lucta victor discessissus, totius quinquortii victorem dicatum esse nobis statuendum oris. At huic opinioni obstat non solum solioliasta Aristid. anath. 11 339 Diud commentum ἀρκεῖ τοῖς πεντάθλοις τρία των πέντε προς νίκην, Sed etiam, quod plus valet, auctoritas lutarchi quaest con v. IXI, 2 τοῖς τρισὶν σπεροι πένταθλοι περίεστι καὶ νικὰ se testimonium Pollucis nom. 11 151 επὶ δε το πεντάθλου- νικῆσαι ἀποτριάξαι λέγουσιν. Quod si octo hi tradunt neque quod usu veniebat, lege sancitum esse temere Sumebant, de corona quinquertit ita certatum est, ut non qui inextroma parte certaminis victor discessisset, sed qui in quinque partibus plus victoriarum reportasset, corona ornaretur. Xempli gratia si ex quinque qui nomina dedorant iuvenibus unus ter, alius bis tres nusquam vicerant, ille, qui se in singulis ortaminibus vicerat, victor totius quinquortii senuntiatus est, si v saltu cursu lucta, sive saltu iaculo disco, sivo saltu iaculo lucta superior discesserat. Atquo hau quidem ratio multa habet, quibus commendetur. Neque tamen prorsus illa incommodis caros. Primum si quis in tribus primis certaminibus viderat, non erat cur ad duo reliqua certamina descenderent, aut, si hoe se agonis ea postulabat, multum laboris his certaminibus navarent de palma senim iam actum erat. Alterum saepe non aecidere non potuit, ut nullus omnino victor ex quinquorti discederet; namque si singuli in quinque partibus semel, aut bini bis sertius sumul, aut deniquo unus bis terni semel vigerant, nulli tot vietoria erant, quot palma quinquertii postulabat. Sed hoc
incommodum noscio an ita removere liceat, ut quam interpretationem verbi ἀποτριάσαι grammatici ad sertum quendam locum comici poeta aut oratoris adnotavisssent, alios ad omnes ludorum casus traxisse ducamus. Nam quamquam usu venit, ut qui ter vicerat victor totius quinquertit onuntiarsetur, hamon si quis bis tantum vicerat, eum, si ex reliquis adversariis nemo plus semel ieerat, corona privatum esse neutiquam probabile est. Prius automquod fieri potuisse diximus, ut non semper omnibus partibus quin-1 Atque fieri potuisse, ut qui luctando advorsarium vicisset, victor totius ortaminis iudicaretur, ii credidissu videntur, qui fabulas de mythicis ludis Arg0nautarum apud Philostratum, gymn. 3 p. 263 . commenti Sunt. 2 Ceterae explicationes nominis τριακτῆρος in scholiis Aesch. Agam. 171 et orbi ποτριάσαι in Bel heri an eod. 438 ὰποτριάσαι πληγὰς τρεῖς δουναι' aut non ad quinquertium pertinent aut errore grammaticorum nutu sunt 3 Etiam longius progressus r. Mi in ann. l. phil. 1893 p. 805 speciosis rationibus omnino evseriere studet opinionem do tribus victoriis in singulis partibus quinquerti ad victoriam totius quinquerti necessariis.
88쪽
LXXXV queriti cortaretur, hoc veroo ut probabili interprotation lodi obseuri Pindari . 11 2 confirmari possit. Namque numerus certanti tum lio quoque minui potuit, quod qui contra regulas certaminis peccaverant, a reliquis partibi is quinquertit x eludebantur.
Ut titulo huius capitis iudicavimus, indicem ludorum omnium, qui in iudari carminibus eorumque scholiis veteribus - recentiora
nihil curo commemorantur, hoc loco componere constituimus,
quo in in die quidquid de singulis ludis eorum origine tempore,
praemi comperimus, breviter Xponemus Digerendo autem in indido
alphabeticum ordinum civitatium, in quibus singuli ludi agobantur,
secutus sum, ita tamen, ut ludos quatuor praeeipuos secundum dignitatum et ordinem librorum indari digest0 praemiserim Olympidionim ythii simoao Isthmiei ludi matur a ceteris ludis separati et proprio nomine αγώνων ἱερον vel ἀγώνων Ἐλληνικον distingui
coepti sunt. Quorum nominum prius iam indari notat in usu fuisso documento mi loci indari . VIII 4. 11 15. N. 11 4 ut praecipue N. VI 67 ευχος ἀγώνων ο πο, τους ἐνέποισιν ἱερους'. Sacri illi didebantur, quod cum sacris et feriis deorum coniuncti erant, non tamen quasi coturi ludi, ut anathonaici Iolati Aeaeui, profani fuserint, sed quod praeter alios nomiii sacrorum ludorum dignioxistimati sunt. y Eosdum vero quatuor ludos etiam nomine Gra0oorum ludorum a coloris ludis iam Pindari notat distingui solitos esse c0ncludo x I. II T. P. X 19. X 50. XII 6. . X 25. Hoc autem nomine eos a minoribus et quasi domesticis ludis, quos incola civitatis, in qua quique habitabant, aut soli aut paeno soli obibant, distinetos esse demonstrant vocabula inter se opposita παναγυρει ξυναὶ . III 4 et ἀγων πιχώριος P. VII 79, τὰ oiκοι
αεθλα N. 11 23, qui biis cum locis conferas locum Demosthenis Phil. 11 32 τίθησι Φίλιππος τ0ν κοινον των Ἐλληνων γονα et originem antiquam nominis Ἐλλανοδικον quo rectores et iudices ludorum Olympicorum designabantur. Ad minoros ludos Pindari locos, quibus quique commemorantur, attuli omnos sacri ludi tam clara lue fulgent, ut nube Xemplorum non indigeant. Certaminum autem genera non adnotavi nisi si qua singularia se notati digna osso videbantur, velut si mitiorum ludorum equestria certamina praeter gymnica a Pindaro commemorata sunt.
1 Aetate imperatorum Romanorum numerus ἀγώνων ἱερῶν valde auctus ost si in lapide Neapolitano IGSI. 739 undecim sacri agone enumerantur, quorum primus Olympicu est.
89쪽
PROLEGΟΜΕΝΑ.Ludi aeri ἀγονες ιεροι). Olympia ab Oxylo, rege et0lorum, primum 11stituta, ab Iphit rege instaurata Paus V 4.5), a Pheld0ne rege Argivorum a ueta Strab. 11 p. 58), inde ab anno I a Chr. ordine non iniserrupto luint qu0que anno διὰ πενταετηρίδ0ς agebantur.' Mythicis 6mporibus ab Hercule post devictum Augeam facta esse feruntur . IIo X. Agebantur in honorem Iovis sub collo Cronio O. 1114. 111 T), prope tumulum Hl0pis O. 1 96), in Atti sive tuo Iovis saero O. x 45 , in ripa fluminis Alphei 0. I 18). 0mpus statum ludorum erat pl01illimium aestivum, inde ab a 468 quinque dies, anni Olympiei mensis octavi Attici Metaguitnionis, Romani Augusti)dios XI XVI O. V . schol. O. 111 35. V 14).' Certamina serant
gymnica et equestria, quae quomodo Supra tres vel quatu0 dies ludorum distributa fuerint vide p. LXXVIII sq. 0ctoros et iudi eos ludorum erant Ἐλλανοδίκαι, qui quot aetate indari fuerint, duone an docem, diiudicari nequit lectione aus V 9 4 corrupta, nisi quod iam auetor quinti auculi Hollanteus in scholiis ad O. 111 22 doeomHullanodidas fuiss tradidit. Praemio dabatur oleagina corona, quam ab Horcul institutam esse narrat Pindarus O. III. Ρythiorum certamen, cum primum Crista urbe expugnata
Ol. 47, 3 agebatur, mercennarium ἀγων χρηματιτης erat, Ol. 49, 3 coronarium ἀγων στεφανίτης factum est; sed unde Pythiados num0rata sint, veterum iam dissensio fuit, cum alii, ut Pausanias XI), ab Ol. 48, 3 α 586 a Chr. alii, ut scholiastae indari, ab Ol. 49, 3
582 a Chr. numerarent nostra memoria priorem rationsem
amplexi sunt. In causa dubia, quam in argumentis carminum . IX. XII.
P. I. V. 11 attigi et cuius disceptatio inprimis a temporibus carminis P. 1 pondos, Boeckhianis calculis equidem adstipulatus sum, ita famon, ut Burghii alculos uncim inclusos adderem. Agebantur ludi in honorem pollinis quinto quoque ann0, tertio anno Olympiadis, in campo Crisaeo P. II 4. 1 18. 11 16. VIII 19. X 15. 1 12. I. 11 18), non longe ab urbe Delphorum et fons Castaliae O. 1 17.1 3. N. XI 24. 1 42). Nam in aspera convallo Delphica campus
1 N0minae victorum octavi, septimi, quin etiam sexti saeculi a Chr. incerta et pleraque postea ex memoria hominum suppleta esse docet Mahah, Journ o Heli stud. 11 1881 1644s. Primum Hippiam sophistam catalogum Olympi0nicarum edidisse testatur lus Num. 1.2 Diffiditem hanc quaestionem chronologicam aperuerunt Aug. OmmSen, Uebur di Zei de Olympie a. 1891, et Georgius Unger Zeitrechnun derGrisichen und Romer p. 773 sq.
90쪽
LXXXVII non satis patebat ad questria certamina facienda, atque gymnica quoque certamina in campo Crisaeo acta ess docet indarus P. VIII 19. X 15. Ιl2, quamquam recenti0re tempore prope ipsam urb0 Dolphos stadium exstructum et ab Herode Attico resectumost V Paus. X 32, 1 et hilostr. vit soph. II 1, 5), cuius rudera etiamnunc exstant sola musica certamina intra peribolum simpli Delphici eo loco, quo postea theatrum exStructum est, acta esse videntur. Tempus statum seriarum erant dies tres modii v. schol.
monsis Dolphidi Budatii Attici mensis Motagoitnionis, Romam Augusti), quorum trium dierum diuos, ut videtur, ludi gymnici tequestros explebant Soph. El. 698). Certamina erant musica, gymnica, equestria agono thetarum munere Amphictyones fungebantur Pind.Ρ. 1 66. Domosth Phil. 111 32); praemio dabatur corona laurea. Nemea annis cuiusque Olympiadis paribus, id est secundo et quarto in honorem Iovis acta, aestate media, ut nunc exploratum est v supra p. LXVJ ), non, ut ante creditum erat, alternis aestivo
et hiberno semporo, novilunio Ν. 1 35 sive die XVIII non XII v. Ungor hilol. 34, 64 mensis Argivi Panemi Attici Seirophorionis,
Romam ulli, v. Robur Herm. 21 175); instaurata a sollemnia facta sunt l. 51, 4 i a Chr. sed iam mythicis temporibus septem ducibus Argivis Thubas proficiscuntibus instituta osse se runtur Ν. XIT Hygin fab. 275). Praemio dabatur corona ex viridia i 0 ε χλωρων σελινον nexa schol. Pind. p. 24). Certamina erant gymnica et curulia Ν Ι), sed nulla biga aut celete musicae tertio saeculo a Chr. commemorant lut Philop. 1 cons Paus. V111 50, 3. Hygin fab. 273. UIG. 17 19 17 20 Cleonaeorum quod Pindarus . 1 17. X 42 ludos dicit, indu colligas tum temporis Cleonaeos agonothetas fuisse, quamquam mature 10 munus Argivisibi vindicabant. Isthmia in honorem Neptuni anilis cuiusque Olympiadis paribus,
i. e. Sechmd et quarto acta, semper, ut mane Xpl0ratum est v
supra p. LXVI), verno tempore, mense Aprili, sive, ut Ungerus hilol. 37, 40 oeuit, di VIII Attici monsis Mutiychionis, in Isthmo O. XIII 40), pr0pe 0rtas C0rintlii urbis O. 1 86). Instituta osse traduntur ab usubio chronographo Ol. 49 4 580 a Chr. sed non primum
ea tum instituta, sud solum instaurata et diguitate sacrorum omnium que Graecorum conimi inium ludorum instructa esse, inde apparet,
quod iam Solon, qui relion anni 594 3 leges tulisse perhibutur, Isthmionicis raomia oonstituit Ρlut Sol. 3. Diog. Laert. 1 5).
Certamina gymnica et equestria Pindarus laudat; praeterea musica