장음표시 사용
141쪽
Apud Syros recensentur inter Verba Perfecta etiam desinentia in os , ut insitam reddi, quia apud eosdem litera non est quiescens, sed mobilis. Tertia taminina pluralis varias patitur terminationes.
non esse adjiciendas vocales nonnulli contendunt; nos tamen ad confusionem tollendam eas pun tandas esse censemus, ne fortasse sitne puta tis pronunciatae pro aliis di tionibus accipiantur. Animadverte , Verbum ascendit ex Verbis PPerfectis esse, sed juxta formam Verborum Persectorum non inflecti, nisi fere in Praeterito,& Benoni liiijus Conjugationis Pehat; reIiqua Tempora conjugantur eodem mo vdo, ac si a Verbo Deficiente derivarentur . In Conjugatione tamen Elisahal Perfectorum legem sequitur, ut vassumptus es. Adt. I. a. 9. II. II. Ver bi Benoni Coniugationis Pehal tantummodo usurpatur , & impersonaliter ut plurimum adhibetur pro a est, decet , convenit.
ves'. Ad Rom. 36. 2. Contra in Conjugatione. Pe-hal usurpatum non reperitur , di in Conjugatione Aphel id habet peculiare , ut recipiat sub litteras chara tertiticis
142쪽
iis GRAΜΜATICA' Annotationes Ad Praeteritum. Prima syllaba Praeteriti non semper per Scheva pronunciatur. Quae enim initium ducunt ab l , habent subscriptam vocalem ut in dixit , & quae incipiunt a
titera - , amant ut sedit . Excipe Verbum v γ o dedit , quod vocali ue insignitur. Duplicam autem terminationem Praeteritum habet . UPrima, dc eommunis est in V, ut pracepit , altera in ', uti ascendit ; quae vocalis r in conjugan- '
do retinetur, cum alioquin secunda radicalis ut plurimum habeat V. In locum igitur V erit sussicienda vocalis r. Verba, quae habent mediam radicalem sunt etiam
ipsa cum vocali P, ut petiit; quae vocalis ad prae-
cedentem litteram transfertur , licet ex vi Conjugationis Scheva requirat; vocalem tamen P propriam esse secundae radicalis colligitur ex litteris praefixis Verbo, quae semper amant V, ac si prima Verbi littera esset cum Seheva , ut Mina' cum senueris . Joan. a I. I 8. quae
vocalis per crasin quiescit; ut etiam in O Abar D D
143쪽
144쪽
XI. De Verborum Perfectorum Conjugationibus . ac prima eorum Activa Pelial.
145쪽
S T R. I A C Λ Verbum repetitur, adhibetur Infinitivus sine , ad maiciarem certitudinem, & evidentiam , & Infinitivus plerumque praecedit : ut d mi portando portavi P P . e Contra, praeposita Infinitivo litera praeter significa. tionem Infinitivi ei interdum tribuitur lignificatio praepinsitionis, ut portare , ad portandum.
DImperativus a nonnullis vocatur Futurum primum fFuturum sormatur ab Imperativo , adjectis ei litteris
Ethan, quae personis distinguendis inserviunt. Ad indicandam tertiam personam masiculinam utriusque numeri, & primam communis generis, & tertiam pluralem foemininam Suri non utuntur Iura, ut Hebrari, sed pra ponunt litteram a. Ad distinguendam autem tertiam masculinam singularem a prima pluralis numeri punctiim adhibent , quod supra politum primam pluralem indicat, infra vero tertiam linis
' 'portabimus. Quod libet Verbum ut plurimum constat tribus It eris radicalibus: dantur laven nonnulla Verba a .cta Quid rata a quatuor litteris , ex quibus componuntur , quae in Conjugatione tantummodo Paliel inflectuntur, ut
146쪽
Participium Praeteritum Pehil eamdem ggnificationem habet eum Praeterito passivo modi Indicativi, ut
portatus es. Cum vero ei praefigitur 1, aut praecedit sta ,
suam propriam significationem retinet , ut congregatum . Non raro huic Participio Praeterito Pehil absolute posito subjecta est significatio activa , idemquesgnificat, ac Benoni , ut congregat , pra ἀν θ
Infinitivo formando inservit littera is, quae primae Verbi radicali praeponitur, ut . .cta, portare. Aliquando
pro is adhibent Syri integram praepositionem in ter quam, di Infinitivum solent etIam quandoque collo
Caeterum ex quatuor litteris Hebraeorum Ba ialam dictis, quibus ipsi in formandis Gerundiis per Infinitivum utuntur, Syri tantummodo usurpant. Si Infinitivo praeponatur praepolitio , eamdem vim habet Infinitivus, ac sii esset Nomen, vel Gerundium itido, ut iba, praceptum, vel pracipiendo. Cum idem Ver ' P Da
147쪽
SYRIAC Αοῦ μ . is radix; a tertia transeunt ad secundam, & a secunda pedigunt ad primam. Persona quaelibet habet duo genera, m sculinum, S foemininum , prima utriusque numeri excepta, quae eli generis communis. Personae in Verbis tres sunt, prima , secunda, di te tia . Numeri duo, singularis, & pluralis, cum dualem ninmerum Syri per numerum pluralem exprimant. Syri sex Tempora in Verbis habent, Praeteritum , Paraticipium praesens, sive Benoni, Participium praeteritum, sive Pehil , Infinitivum , Imperativum, & Futurum . Plu quam perfectum formant ut plurimum addito Verbo sub-
ψstantivo Io Praeterito , ut Io , deseruerat . deseruiset . Λd formandum Imperfectum adiiciunt Verisbum Io 1 Participio praesenti , ut Io exina . deferebas,
desereret . Invenies tamen saepe Verbum Lz1 Praeterito additum Praeteriti significationem non mutare , sed ad emphasim significandam tantummodo adhiberi. Secunda persona Praeteriti Verbi substantivi loos eum Participio alterius Verbi conjuncta Imperativi modi vimo , saepe habet, ut o Q esto faciens, h. e. fac.
congrego : ΔM tu congregas dcc. Participii autem
148쪽
Ii appositum, ut s B M, Aliquando nonnulIa .
Verba habentia v supra primam radicalem juxta quorumdam Grammaticorum opinionem referuntur ad Conjugationem Ethpthal, quod tamen Trostio non probatur. III. Est Apoel, quae a caeteris Conjugationibus duplici nota distinguitur. Habet enim praepolitum primae radicatis cum V, ut . Quotiescumque autem l abiicitur, P . . V1
formativa Temporis retinet v, ut Q. Animadverte tamen, in Quiescentibus media o interdum fieri, ut nullum ex his signis reperiatur , ut in Participio Aphel. Ejus passiva est Ethtaphat, quam constituunt trestiterae it , ut ,GPlli. Hanc Conjugationem multi eo
consilio omittunt, quia rara admodum Verba in ea usurpata inveniuntur; ego tamen omittendam ex eo non Ceu-seo, quia nonnulla exempla ex ea formata in Sacris litteris extant, ut Suaa olli ad Gal. 3. 19. addita fuit ,
a Verbo derivatur, quod in Conjugatione Aphel
In Conjugando Syri, ut Hebrati , a tertia persona Lnitium ducunt, quia ea est silmplex, ct ut plurimum ipsa
149쪽
eodem Verbo in fine quiescentem, ut Lil υ nii ,
iuravit, oppressit. Conjugationes Activae sunt tres , nimirum Pehal, P hel, S Aphel; quibus tres Passivae respondent Ethpebel, Elisahat, & Ethtaphal . Verba in Conjugatione Pahel& hel saepe sunt intransitiva, aliamque significationem fere habere solent ab ea , quam in Conjugatione Pilia
I. Conjugatio igitur Pehal simplex est , nudoque , a Simplici themate constat, cum caeterae propriis quibusdam notis, & characteristicis invicem discernantur. Ejus se ma passiva appellatur Ethpehel, ejusque signum, & nota Est syllaba li praeposita activae formae P al , ut-' η DIn Participio, Infinitivo , & Futuro accidit Syncopa liditerae , quae propter litteram formativam Conjugatio, nis abiicitur , unde Participium ex Praeteritori . ' γ γ. Locum habet etiam figura Μetathesis, quotieς
cumque verbum incipit ab una ex literis , vel ino.
Tune enim l ex IJ transfertur, & littera sibilans Iocum
t occupat, ut a fit , Δ eam. Praeterea si Vedibum incipiat a 1, vel , , mutatur 1 in ', & s in a, ut
His inclinani se, di in Futuro μὰ declinemus.
II. Est Pahel, cujus character est v superpositum pri
150쪽
GRAMMAΤIC Aram radicalerti, ut comminuit, dicunturque Gemia
nantia secundam. In conjugando vero dicitur &c. τnon - , &c. ut infra patebit, cum ea loco suo pro
Uniescentia vocantur ea , in quibus aliqua ex tribus litteris quiescentibus v ol quiescit, quae vel supprimitur, vel exprimitur, vel in aliam quiescentem mutat Ur. Ex his alia sunt Quiescentia ab initio , in quibus vel
quiescit vel . Si quiestat l, dicuntur Quiescentia Pe
Alia demum sunt initescentia in sine , in quibus quiescit vel 1, vel . Si quiescat , appellantur Quiescentia
Loman Olaph, ut ι migravit; si vero - , Vocantur uuiescentia Loma Iun, ut gavisus est . S ri non habent Verba uuiescensia Loman He , ut Hebraei, quia apud Syros non datur ' quiescens. Reperiuntur etiam quaedam Verba dupliciter Imperfecta propter duas litteras vel quiescentes ab initio , dc fine, vel alteram deficientem in principio , di alteram in