Innocentij tertij pontificis maximi Epistolarum libri quatuor, regestorum 13. 14. 15. 16. Ex ms. Bibliothecae Collegij Fuxensis Tolosae. Nunc primum edunt sodales eiusdem Collegij, & Notis illustrat Franciscus Bosquetus Narbonensis ICtus. Cum duplici

발행: 1635년

분량: 696페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

391쪽

382 Innocenti j III. Epistolo

omni appellatione cessante, ab ossicio Pontificali suspendas, ex parte nostia

firmiter iniungens eidem, Ut infra tres menses nostro se conspectui representet. Alioquin ipsum ex tunc vinculo excommunicationis innodans, mandes

Capitulo Melsen. ut sibi prouideant personam idoneam , per electionem Canonicam in pastorem. Datum Lateran. Non viiij Pont. N. Anno xv. In eundem fere modum scriptum est super hoc Capitulo Melfien. usque, per electionem Canonicam in pastorem. Ideoque dis . ves per Apoth. scrip. mand . de districte praecipimus, quatinus mandatum Apostolicum per eundem

Muran. Episcopum suscipiatis humiliter, dc fideliter observetis.

Non praeiudicat Canonico Viennensi, ad beneficium obtinendum, inpitus

eius Monachatus, a quo se ante onum decim quintum abdicauerat TYESTATIO Nas quas nobis super Monachatu dilecti Fili j P. de

Boton Viennen. Canonici transmitisti, legi fecimus coram nobis,de uniuersa notauimus diligenter, de licet quidam de Monachis deponerent contra ipsum , quod eum vi Monachum in Monasterio de Insula, in triplici statu viderint, in scholis videlicet, forma, de choro, de quod annu sextumdecimum cum ab eodem recessi Monasterio compleuisset; plures tamen pro co, quam contra de testibus faciebant. Probabatur et nim, quod profiteri noluerit, dea Monasterio aufugerit memorato, se nolle respondens in Monachum secundum consuetudinem Monastet ij benedici, de facere professionem ibidem : ex parte requisitus Abbatis, quia ibi de positus suerat, εc morabatur inuitus, 3c quod Abbas etiam hoc audito, illum inuitum

Monachum se dixerit non iacturum. Ad haec mater eiusdem P. S. . . Frater . . .

Soror, scalij consanguinei qui de ipsius aetate notitiam habere poterant pleniorem, quod in Monasterio inuitus positus suerit, se scire firmiter afferentes, ipsum in mense Augusto proximo astuturo tricesimum tertium, vel ad plus

tricesimum quartum annum suae completurum fatebantur aetatis. Addcntes iam annum vicesimum effluxisse, quod a Mopasterio idem P. habitu abiecto recesserat, ad illud ulterius non reuersus. Ex quorum depositione patebat, eundem P. nondum annum quartumdecimum, cum reces lit vltimὁ a memorato Monasterio, compleuisse. Nos insuper ad cautelam, super inuestiganda plenius veritate, ipsum conscientiae propriae committentes , ex eius responsione tenuimus, quod inuitus in Monasterio positus, nec in medio consenserat, nec in fine. Cdm igitur cautum reperiatur in Canone, ut minoris aetatis filijs qui

oblati Monasterio fuerint, suscipientes habitum , vel tonsuram, si a Praelatis suis anno quintodecimo requisiti, se in assumptae religionis proposito consenserint permansuros, poenitendi licentia precludatur: Alioquin eis non adima itit ad scculum redeundi sacultas, ne coacta praestare Deo seruitia videantur. Fraternitati tuae per Apost. scrip. mand. quatinus saepedictum P. occasione Monachatus illius, nemine molestari permittas, quem ob hoc nolumus

392쪽

Liber III. Regest. XV 383

temere impediri,quominus Ecclesiasticum valeat benescium obtinere, siqui x alias illud sibi duxerit Canonice conserendum. Datum Laterari. Idus Iuni j

Pont. N. Anno xv.

G. ABBATI MONAsTERII SANCTI ANGELI DE PLANO

Confrmat sententiam Ancomtam Episcopi, de in rufio in Monasterium

remouendo, π res est hunc V. siua Abbatia , e qua Firmanus Episcopus deis ceras. UM dilectus Filius B. Venerabilis Fratris Nostri. P. Firman. Episcopi procurator tecum ad Sedem Apostolicam accessi siet de Dil. Fil. G. Subdiacon. Et Capellanum nostium, vobis concessissemus pariter auditorem. Coram eo proponere procurasti: quod cum idem Episcopus te amouerit absque causa rationabili, a regimine Abbatiae, post appellationem ad nos legitime interpositam,te carceri mancipato T. M nachum eiusdem Ecclesiae ibidem intrusit persimoniacam prauitatem. Verum csim venerabilibus Fratribus nostris . . Esculan. primo, & demum . . Anconi-tan. Episcopis , causam ipsam terminandam commiserimus singillatim. Et idem Anconitanus cognitis causae meritis, te auctoritate nostra sententialiter ad dictam restituendum decreuerit Abbatiam, dando H. Farsen. Monacho in mandatis, ut ad locum accedens personaliter, executioni mandaret sententiam promulgatam. Idem Monachus id non potuit adimplere, pro eo iuod Praefatus. T. manu sibi restitit violenta, quare dicti Episcopi Anconitan. ententiam petebas a nobis supplicationibus attentis confirmari. Ex parte vero altera responsum ad haec extitit exaduerso, quod cum ab eadem sententia per ipsius Firman. procuratorem ad nostram fuerit audientiam prouocatum, & nos pro eo quod nobis de ipsa non poterat fieri plena fides, Abbati Clareuallen. de Flastra, nostris dederimus litteris in praeceptis: ut inquista super hoc plenius veritate, quod inueniret nobis per suas litteras fideliter inii maret. Idem Abbas testibus super appellatione receptis, ipsorum depositiones nobis postmodum destinauit. Ex quibus probari videbatur aperte, quod Philippus, qui probabatur procurator fuisse per publicum instrumentum Theobaldi praemissi, qui etiam inueniebatur per iam lictum Firman. Episcopum in ipsum Monasterium institutus, appellauerat a sententia memorata: quamuis tu tam contra ipsum Philippum, quam etiam contra productos testes obiecisses quam plura, dc dicta nitereris ipsorum testium multipliciter impugnare. Verumtamen an dictus Philippus fuerit Firmani Episcopi procurator, Nob quam causam ad nos extiterit appellatum, nec ex depositionibus illis, nec aliquo etiam modo alio monstrabatur. Subiungens ipsius Firman. Episcopi procurator in eiusdem praesentia Capellani, sententiam fuisse iniquam, praesertim cum coram antedicto Anconitan. Episcopo ex parte Firman Episcopi euidenter extitisset probatum, te tam appellationi obiectae, quam etiam

393쪽

384 Innocentij III Epistol.

renuntiasse regimini Abbatiae, ac iurasse te suis omnino iussionibus pariturum, sicut ex depositionibus ab eodem Anconitan. Episcopo constare videbatur testium receptorum: propter quod supplicabat nobis humiliter, praefatam senatentiam infirmari. Ad hoc vero replicando ex opposito respondisti: quod alam dicto Episcopo extitilli carceri mancipatus, & ab ipsus seruientibus detentus tamdiu, donec tam appellationi, quam ipsi etiam Abbatiae renuntiasti compulsus; de idem Episcopus Theobaldum premissum intrusit ibidem vitio simo niae, sicut haec clatebant ex depositionibus ipso tum testium euidenter. Propter quod postulabas instanter intrusum iamdictum a memorata Ecclesia penitus

amoueri, & executioni mandari sententiam nominatam. Presertim cum non

inueniretur probatum, procuratorem Firman. Episcopi ab ipsa sententia prouocasse, quod sicut superius est expressum idem Episcopus coram Abbate Cla reuallen. predicto probare debebat, & is qui appellauerat, videlicet Theobal dus, nunquam fuisset appellationem interpositam persecutus. Intellectis igitur his, & alijs, Capellanus praemissas, quae a partibus proposita fuerant coram eo, 3c nobis fideliter recitatis, de mandato nostro sepefacti Episcopi Anconi-tan. sententiam confirmauit. Decernens omnes illos auctoritate Apostolica eoinpescendos, qui biiusmodi sententiae contradictores inuenti fuerint, vel rebelles, Theobaldo praefato prorsus amoto a Monasterio memorato. Volentes igitur quod per Capellanum praedictum auctoritate nostra distini tum est in hac parte robur obtinerere debitae firmitatis, sententiam, ipsam auctoritate Apostolica confirmamus, dc presentis scripti patrocinio communimus. Nullierno omnino hominum liceat hinc paginam nostrae confirmationis infringere, vestet,&c. usque, contraire. Si quis autem, &c. Vsque incursurum. Datum Lateran. v. Idus Iunij Pont. N. Anno xv. In eumdem fere modum scriptum est super hoc . . Abbati Farsen. usque ro bur obtinere debitae firmitatis, sententiam ipsam auctoritate duximus Aposto liea confirmandam Discretioni tuae per Apost. scrip. maia d. quatinus eandem

facias per censuram Ecclesiasticam appellatione postposita firmiter obseruari. Contradictores, si qui Dersiit, vel rebelles, censura simili sublato apellationi, obstaculo compesecndo.

Te Bul O Presbyteri percussore, Pseudo 'scopo consecrante, ου excucumto ador in sprouecto consultus, respondet.

Os TvLAsTI persedem Apostolicam edoceri, qualiter contra Iu- deum procedere debeas, qui manus iniecit in quenda in Presbyterum violentas. Ad quod fraternitati tuae breuiter respondemus. Quod si dictus Iudeus, tuae iurisdictionis existit, ipsum poena pecunaria punias, vel alia secundum quod conuenit temporali, faciens percusso satisfactionem congruam exbiberi. Alioquin Dominum eius moneas, & inducas, ut passo iniuriam, dc Ecclesiae ab eo satisfieri faciat competenter. Q iὀd si Domin in

394쪽

Liber III. Regest. X V 38s

Dominus eius, id neglexerit adimplere, tu Christianis per censuram Ecclesia sticam interdicas, ne cum ipso Iudeo, antequam satisfaciat, presumant commercia exercere. Consequenter quesisti, quid debeas de quodam eaptiuo, qui se falso Episcopum asserens altaria consecrauit, de alia plura exercuit, quae ad ossicium pertinent Praesulatus. Ad quod tibi taliter respondemus, ut illa quae taliter egit irrita nunties, & ipsum perpetuo carceri facias mancipari, pane doloris,&aqua angustiae sustentandum. Tertio quesiuisti, utrum illi qui in annis minoribus constituti nouitiorum habitum susceperunt, & inta annum postmodum facta professione, ad laculum sunt reuers, & ab Episcopis suis hoe scientibus ad sacros ordines sunt promoti, sustineri debeant in illis Ecclesijs mi . nistrare, in quibus fuerint ab eisdem Episcopis instituti. Nos ergo fraternitati tuae breuiter respondemus; quod propter hoc non sunt ab ipsis Ecclesijs amouendi, sed in eis possunt libere ministrare; nisi forte prudentia suppleuerit in illis aetatem, ut saltem transire debeant ad regulam laxiorem; cum ipsi absque protestatione religionis habitum assamenta , vitam presimantur proposuisse

mutare. Datum Later. vij. Idus Iuni j Pont. N. Anno xv.

EPISTOLA CXVII.

Obperitam mn uam portionem a Triore oe Monachis de Sessiaco, eius loci Presbytero male hasito, post diuersas sententias, excommunicationis

oe interdini, asede Apostolicassummitur.

O NsTITu Tvs in praesentia nostra dii. Fil.I. Presbyter Ecelesiae sam chi Christophori de Sessiaco, lachrymabili nobis conquestione mo strauit. Quod, quia contra Priorem eiusdem loci Antisodoren. Dicec. qui tantum percipiebat de prouentibus Ecclesiae memoratae, quod de residuo nullatenus poterat sustentari, nostras ad venerabilem Fratrem nostrum Aurelianen. Episcopum, & contudices suos litteras impetrauit. Idem Prior sic ei fecit in ipsa villa commercia denegari, ut a domo quam conduxerat, cum propriam non haberet, laetit exire compulsus, ac in ipsa Ecclesia diutius habitare , cunctis ei humanitatis ossicia ob metum Prioris, & Monachorum, timentibus exhibere. Denique cum in solemnitate omnium Sanctorum, pr

necessitatibus suis, a praefata Ecclesia paululum discessisset, a D. & alijs famialiaribus memorati Prioris ita filii lapidibus impetitus, quod mortis, ut credit, non euasisset periculum, nisi in eandem Ecclesiam se subito recepisset. Porro cum praefati Episcopus, & contudices sui, mandatum nostrum volentes exequi statuissent,ut de prouentibus ipsius Ecclesiae aestimationem decem librarum Parisen. monetae omnibus computatis perciperet annuatim, &in terram Prioris,

ac homines, quia facto se opponebant ipsorum, promulgassent sententiam interdicti I. Monachus. S. Cellerarius. Cle. & quidam alij seruientes Prioris, eum in ipso Dominicae Natiuitatis die, durissime verberatum demum adeo grauiter in capite vulnerarunt, ut praeter dolores alios,& lt suras irremediabilem auditus

395쪽

386 Innocent ij III. Epistol.

incurrerit lesionem. Qui ad eundem priorem semiuiuus adductus, ut vel sic posset euadere, iuramento firmauit quod sibi vel suis praeterquam I. Monacho,

Et Constant questionem super hi js de caetero non moueret. Propter cuius enormitatem excessus, ven. F. N. . . An tisiodoren. Episcopus, qui loci Diocelanus existit, Ecclesiam, & villam sessiacen. supposuit interdicto. Postmodum

vero cum idem presbyter iam conualuisset utcumque ... Abbas sancti Germani, ad quem Sessiacen. pertinet Prioratus, auctoritate quarundam generalium litterarum obtentarum, antequam dictus Presbyter praefatam Ecclesiam habuisset, coram iudicibus Aurelianen. eundem traxit in causam: sepedicto Priore occasione aliarum litterarum similiter generalium, ipsum nihilominus citari Bituricas faciente, ut sic iugibus deficeret laboribus, ta expensis. Vnde consumpto modico patrimonio quod habebat, necessaria isdem coactus est mendicare. Et licet constaret eum malitiose vexatum, iudices tamen ei cum instantia postulanti expensas restitui non secerunt. Caeterum Priora iamdicto Aurelianen. Episcopo, de contudicibus suis auctoritate nostra excommunicationis sententia innodatus, pro eo quod pertinaciter veniebat contra ordinationem

eorum factam, supet prouisione Presbyteri memorati, per nuntium suum nobis suggerere procurauit. Quod ijdem iudices post appellationem ad nos legitime interpositam, supposuerant terram suam , & homines interdicto, & sic de lata in eum excommunicationis sententia, Diocesani etiam interdicto, ac ordinatione prouisonis dicti Presbyteri non habita mentione, nostras ad .. Abbatem sancti Benigni Diuionen. & contudices suos litteras impetrauit. Qui eidem Presbyxero personali ter coram eis prefixo sibi termino comparenti, petitas deliberandi indutias denegarunt & legitimas exceptiones ipsius, quas tam super excommunicatione Prioris, quam suspitione litterarum quarum filum ruptum certius videbatur, ac etiam interdicto Dioce sani Episcopi opponebat, admittere recusantes. Post appellationem ad nos his & alijs causis a predicto Presbytero interpositam, sententiam interdicti quam Aurelianen. E scopus,& contudices eius in terram Prioris protulerant,in eius preiudicium reuocarui.

Quo pretextu iam lictus Prior icci excommunicationis sententia, quam idem Aurelianen. Episcopus & contudices sui pertulerant in eundem, remanserit innodatus , & interdictum in Ecclesiam, dc villam de sessiaco a Diocesiano Epis. copo, pro verberatione dicti Presbyteri promulgatum, relaxatum non fuerit, diuina tamen celebrare presumit; & per se, ac Monachos suos Parroctrianis sepefati Presbyteri Ecclesiastica sacramentaministrans, oblationes pertinentes ad ipsum in proprios usus conuertere non veretur. Quia igitur, haec si vera sunt sub dissimulatione transire nec volumus, nec debemus: discretioni vestrae per Apost. scrip. man d. quatinus si vobis constiterit de premi stis, reuocato in stata

tum debitum quidquid per dictos Abbatem sancti Benigni, & contudices eius, post appellationem ad nos legitime interpositam, in preiudicium praefati Presbyteri extitit attentatum, interdicti, & excommunicationis sententias tam a

sepelito Episcopo Aurelianen. & contudicibus suis, quam a loci Dioces ano in Villam, & homines de sessiaco promulgatas. faciatis usque ad satisfactionem

condignam firmiter obseruari. Istos vero quos. in sepelitum Presbyterum constiterit manus temerarias iniecisse, tamdiu excommunicatos publice nuntietis,

396쪽

Liber III. Regest. XV. 387

& faciatis ab omnibus arctius euitari, donec passo iniuriam satisfecerint com- etenter, eccum vestrarum testimonio litterarum ad sedem venetini Apollo leam absoluendi. Non obstantibus litteris, quas a venerabili F. N. . . Episc*po Tusculanen. super absolutione sua obtinuis te dicuntur tacita veritate. Priorem veto, s eum in hoc constiterit fuisse culpabilem, vel excommunicatum celebrasse diuina, ab ossicio beneficioque suspeii sim, ad nostram praesentiam cum vestris litteris veritatem plenius continentibus, transmittatis. Expensas autem quas eundem Presbyterum fecisse constiterit, per malitiosam vexationem Abbatis S. Germani, re antedicti Prioris, sicut iustum fuerit, restitui faciatis eidem. In premissis omnibus sublato appellationis obstadulo processiari. Te-sses autem, &c. usque,' subtraxerint, percensuram Ecclesiasticam appellatione cessante cogatis veritati testimonium perhibere. Quod si non omnes, dce. Duo vestruin, &c. Datum Lateran . iv. Idus Iunij Pont. N. Anno xv.

EPISTOLA CXVIII.

ABBATI S. Cos MAE DE UICO VARIO, EIvs QVE FRATRIBUS, TAM PRAEsENTIBVs, QvAM EVTVRIs RE G V LARE M. VITAM PIO FESSIS IN PERPETUUM.

Me issus sectionesedis Apostolicae.

Vox iv Ni postulatura nobis quod religioni & honestati conue

ni re dignoscitur, animo nos decet libenti concedere, & iuxta petentium voluntatem consentaneum rationi congruum sussi agium

impartiri. Eap. opter, dilecti in Domino Fili j vestris iustis postulationibus clementer annuimus & Monasterium ipsum S. Cosmae, quod ad ius& proprietatem B. Petri specialiter pertinet, ad exemplar felicis memoriae recordationis, Celestini Papae predecessoris nostri, sub B. Petri, &nostrapr

tectione suscipimus, & praesentis scripti priuilegio communimus. In primissiquidem statuentes:vt ordo Monasticus,&c. usque illibata permaneant an quibus haec, &c. usque vocabulis. Locum ipsum, in quo Praelatum Monasterium situm est, cum omnibus pertinenti js suis. Ecesesiam S. Viti de Vicouaro cum omnibus pertinenlijs suis. Sanctae Mariae de Marcianello, sancti Petri de Ferrata, sanctae Mariae de Cantalupo, & sancti Felicis Ecclesias, cum omnibus pertinent ijs suis. Ius quod habetis in Ecclesijs sancti Saluatoris, & sancti Nicolai de Cantalupo. Ecclesiam sancti Angeli de Rocca Iouere. Quatuor denarios Papien. pro pensone ab eadem Rocca. In Vicouaro Ecclesiam sanctae Luciae, cum pertinenti js suis. Ecclesiam sancti Ianuarij de Catiniano, cum pertinenti js suis. Ecclesiam sanctae Eugeniae cum pertinenti js suis. Quinque denarios Papien. quos a Monasterio sancti Clementis Tiburtin. percipere debetis Casalem Ce riti Plani. Et Casalem in Martianello, cum pertinenlijs suis. Ad haec statuimus, ut idem Monasterium vestium nulli nisi Roman. Pontifici si subiectum, nec ab eo quidquam ab alio aliquo Clerico, seu Laico exigatur, excepto uno prandio, quod Tiburtin. Episcopo cum septem tantum personis, semel in anno si ipsum ad Monasteriumvestium forte venire contigerit, persoluetis. CrisnaΚ x 2

397쪽

Liber III. Regest. X V. 389

per Apost. scrip. mand. quatinus examinata electione pariter & electo, si eam inueneritis de persona idonea canonice celebratam, ipsam sublato appellationis obstaculo, auctoritate Apostolica confirmetis, & sine utriusque partis preiudicio alter vestrum, si ambo nequiveritis interesse, accersitis sibi duobus vicinis Episcopis, ipsum in Praesulem studeat consecrare, ac iuramentum fidelitatis nomine nostro recipiat ab eodem, sub Arma quam vobis sub Bulla nostra mittimus interclusam. Datum Laterani Idus Iuni j Ponti N. Anno

quintodecimo. .

In relicto Othone Imp. Eccles obediant.

I R A RI cogimur, & moueri, quod praeteritorum immemores, Mimprouidi futurorum, conuersi estis in arcum peruersum, &in reprobum sensum dati, sacrosanctae Romanae Ecclesiae Matri vestrae deuotionem, &obedientiam subtrahendo, quae vos multis beneficia uit honoribus, & magnis benefici js honorauit. Et ei pertinaciter adhaere do, qui suis benefactoribus consueuit retribuere mala pro bonis, offensam pro gratia, dc iniuriam pro honore, sicut ex iiij squae contra nos egisse dignoscitur, potuistis perpendere manifeste. An forte putatis quod alia vobis retribuet. quam reddit ipse nobis3 Nam si hoc fecit in viridi, quid in arido est facturus Licet autem ex hiis quae nunc agitis, gratia nostra vos reddatis indignos, quia tamen mater obliuilci non potest filiorum uteri sui: Vniuersitatem vestrammonemus,& ex Hortamur in Domino per Apost vobis scrip.mand . quatinus saniori utentes cosilio reuertamini ad deuotionem, & obedientiam matris vestrae, super excellibus vestris, &specialiter super eo quod dilectos Filios Ordinarios Mediolanen. Ecclesiae, nuper ejicere presumpsistit, Deo & nobis taliter satisfacere satagentes, ut poenam vitare possitis, de gratiam adipisci. Datum Lateran. Idus Iuni j Pontificatus nostri Anno xv.

EPISTOLA CXXI.

TRECEN. EPIscopo ET ABBATI CLARE VALLEN. CIsTER CIEM ORD. LINGON. DIO C. ET MACisTRO HENRICO CANONICO TRECEN.

Ut ore Fin Archiepiscopi Senonensis, de interricto ab Episcopis Murelia moe vivisiod. lato irritus dicatur.

E prudentia. . Senonen. Archiepiscopi non possumus non mirari, qui, β post appellationem ad nos legitime interpositam, & contra nostri a formim mandati peruerse processit in causa, quam ad petitionem Κ rissimi in Christo Fili j nostri Ph. Francorum Regis Illustris, sibi duximus commitendam. Super relaxanda sententia interdicti, quod in terram eius ve-

398쪽

39o Innocent ij III Epistol.

nerabiles Fratres nostri Aurelianen. & Antisodoreia. Episcopi pertulerunt, si predictus Rex eis illud offerret, quod esset merito acceptandum. Et licet ipsi itissetinesus, ut si feri posset postposito utrimque iudicio, ad amicabilem compositionem intenderet: ipse tamen turbato negotio potius, quam sedato, nee compositionem facere studuit, nec iudicium exercere. Verum nisi Regiae voluissemus Serenitati defferre,'taliter eum corripere curassemus, quod eius profecto non remansisset impunitus excessus. Cum igitur quod ab eo est inordinnate presumptum, ipso iure sit irritum & inane: Di L vest. per Apost. scrip. principiendo mandamus; quatinus eius processum,& quidquid occasione ipsius inueneritis attentatum ublato cuiuslibet contradictionis, & appellationis obstaculo,irritum nuntietis. Contradictores siqui fuerint, vel rebelles per censuram Ecclesiasticam appellatione postposita compescendo. Quod si non omnes,&α tu ea Frater Episcope, cum eorum altero ea, &c. Datum Lateran. Idus Iuni j Pont. N. Anno xv.

EPISTOLA CXXII.

2 e Laudimensis et niuersit assim manifesta causa, vel post

a peltationem excomuniretur. V D v M dilectis Filijs.. Maiore,Iuratis, Scabinis,& Universitate Communiae Laudunen. conquerentibus, nostro est Apostolatui reseratum. Qiiod dilecti pili j. Electus,& Clerus Laudunen. alijque viri Ecclesi stici, sepe in eos, & in terras, ac familias eorum excommunicationis, & interdicti sentetias sine causa rationabili,ac iuris ordine pretermisso promulgant, ipsos per huiusmodi sententias multipliciter contra iustitiam aggravantes : licet super his de quibus impetuntur a quoquam, sint exhibere parati quod postulat ordo iuris. Nolentes igitur eosdem Ecclesiastica districtione indebite pregrauari: cum ex Apostolicae seruitutis ossicio subleuare teneamur iniuste depressos, eis & alijs auctoritate Apostolica curauimus districtius inhibere.Ne in ipsos,vel eorum quemlibet, seu terras, aut familias e umdem, sine manifesta, & rationabili causa, excommunicationis, vel interdicti sententias promulgarent. Decernentes huiusmodi sententias, si quae post appellationem ad nos propter hoc legitime interpositam fuerint promulgatae, penitus non tenere. Quia vero eisdem eonquerentibus intelleximus , quod praefati Electus, & Clerus inhibitione nos Ira contempta,irituntur ei modis omnibus obviare. Fraternitati tuaeret Apost. scrip mandamus, quatinus si forsan illi, vel alij, contra formam inibitionis premissae, presumpserint eos indebite molestare, tu sententias in eos temere promulgatas, secundum sermam Ecclesiae auctoritate nostra relaxes. Ita quod conquerentibus satisfaciant competenter, quia dissolui nolumus neruum Ecclesiasticae disciplinae. Hanc autem iurisdictionem tibi concessam usque ad triennium volumus prorogari, ut interim cognoscamus, utrum illi temere contra istos, an isti contra illos indebite moueantur. Saluis semper sententiis

ex delegatione Apostolica promulgatis. Datum Laterani ij. Idus Iuni j Pont

N. Anno xv.

399쪽

Liber III. Regest. X V.

EPISTOLA CXXIII.

NOBILI v IRO. M. MILITI DE TIGNE.

Causae or inenarrato, ei adiudicat ius tranatus Ecclesia is Tigne contra Capitulum Andegaue e.

f., 'f' V M causam quae inter te ex parte una, & Andegauen. Capitulum ex altera, superiure patronatus Ecclesiae de Tigne vertebatur, felicis memoriae. C. Papa predecessor noster,venerabili F. N.M. quodam Nannete, nunc vero Episcopo Pictauen. & contudicibus suis duxerit committendam. Ipsi partem citantes utramque, quia dictum Capitulum temmino costituto non comparuit coram eis, te causa rei seruandet in possessionem eiusdem Ecclesiae induxerunt. Et licet idem Capitulum infra aunum cautionem exposuerit standi iuri, non tamen possessionem eiusdem Ecclesiae potuit 'adipisci, te super hoc violentiam inserente. Verum cum v triusque partis procuratores demum ad nostram praesentiam accessissent: Dilectum Filium nostrum B.Titulos anctae Susannae Presbyterum Card.eis concessimus auditorem. Qui auditis, & intellectis partis rationibus utriusque, te de mandato nostro ad restituendam Ecclesiam Andegauen. Capitulo condemnauit. Cuius executionem sententiae, venerabili F. N.Episcopo Nanneten. id contudicibus suis commisimus, salvis rationibus tuis, si quas coram ipsis duceres proponendas.' Super quibus ijde iudices te audire nullatenus voluerunt ; nisi prius fructus ipsius Ecclesiae quos nec tu, nec alius nomine tuo perceperat, sicut firmiter asserebas,dicto Capitulo resarcires, te nihilominus ad restitutionem quinque milium solidorum post appellationem ad nos legitime interpositam, nomine fructuum condemnantes. Sed postmodum ad . . Priorem sancti Hilar ij de Cella, de Collegas suos,delegari nostras obtinuisti litteras sub hac forma.Vt si constaret,ie post appellationem ad nos legitime interpositam,ab Episcopo Naneten. dc contudicibus suis condemnatum fuisse,ipsorum reuocato processit, de negotio cognoscerent principali : alioquin partes per eos ad priorum iudicum remitterentur examen. Coram quibus cum in tantum fuelit litigatum, quod iam sola sententia deberet proserri: placuit partibus ut priorum processis iudicum remanente

interim in suspenso, ijdem iudices de principali cognoscerent, de tota demum causa fideliter ad nos remitteretur instructa. Testibus igitur productis ab utra- libet partium coram eis, & de consensu ipsorum postmodum publicatis, post disputationem diutinam,tam eorum,quam etiam priorum processiam iudicum sub sigillis ad nos proprijs ijdem iudices remiserunt. Post haec vero tibi, M procuratori dicti Capituli in nostra praesentia constitutis,dilectum Filium nostrum

P. Titulo sanctae Ceciliae Presbyterum Card. concessimus auditorem. Coram quo interrogari petisti procuratorem predictum, utrum in villa tua sita esset Ecclesia memorata, super cuius patronatu inter te, ac premissiun Capitulum questio vertebatur, quod utique dictus concessit procurator de pimo. Et secundo int terrogatus, ac tertio, utrumςrederet progenitores tuos aliquid iuris habuisse in Ecclesia memorata, vel ab eisdem fuisse fundatam, Utrumque credere

400쪽

392 Innocenti j III. Epistol.

se resipondit. Protestans te audiendum non esse,nec ad diffinitivam sententiam procedendum, nisi prius restitueres Andegauen. Capitulo quinque millia solidorum , in quibus eidem perdictum Nanneten. Episcopum, & suos collegas fueras condemnatus. Presertim cum appellationem quam te ab eisdem interposuisse dicebat, legitimo tempore non fueris persecutus, quo suppresso Apostolicas litteras obtinuisti, ad .. Priorem sancti Hilarij de Ceila, &suos coniudices delegari. Quorum processum nullum asserebat omnino ; pro eo quod fines Apostolici mandati transgressi, priusquam eis constaret de appellatione legitima , de proprietate cognoscere presumpserunt, cum aliter iurisdictioni ordinariae non praeessent, ratione cuius in eos posset a partibus consentiri. Nec saetas consessiones coram auditore, Capitulo preiudicare dicebat,cum in eo processu, qui subsistere non poterat, constitutus fuerit procurator: dc si etiam processus teneret, quod tamen instructa remissa fuerat causa ipsa, interrogationes vlterius fieri non debebant, sed essent potius ad dissinitivam sententiam procedendum. Ad haec autem per ordinem respondisti, non esse tibi aliquatenus imputandum, si infra annum appellationem non fuisti persecutus obiectam. Cum eo tempore captus fueris,sed quam cito suisti redditus libertati, appellationem fuisti interpositam prosecutus, sicut tuis probatur testibus euidenter. Ad restitutionem dictorum quinque millium solidorum te afferens non teneri; tum

quia post appellationem ad nos legitime interpositam sententia lata fuit, tum quia fructus ipsius Ecclesiae ad sepefatum Capitulum minime pertinebant: etsi

etiam pertineret, non tamen probatum extitit, te, vel alium tuo nomine ipsis

idem Capitulum spoliasse, vel fructus aliquos ex eadem Ecclesia perte, vel perblium percepisse. Ad id vero quod dictum est contra processum iudi eum viti- motum, videlicet quod formam Apostolici rescripti transgressi, prius de proprietate, quam de appellatione cognouerant, nec aliter idem iudices iurisdictioni praeerant ut in eos posset de consensu partium consentiri: si uolum est omnino cum de partium Voluntate priorum iudicum remanente processu, iurisdictio fuerit prorogata. Quod fit quadoque,de tempore ad tempus,de quantitate ad quantitatem, de re ad rem, de persima ad personam, de cotractu etiam ad contractum, sed alio modo prout tam in iure Canonico, quam Civili colligitur euidenter. Quorum aliquis etsi aliter iurisdictioni forsitan non praeesset, constabat tamen eos ex nostra delegatione iurisdictionem habere. Nec obstat quod pars aduersa dicebat, interrogationes ulterius fieri non debere, postquam instructa remittitur ipsa causa, cum contrarium obtineat tam de consuetudine Romanae Ecclesiae, quae usque ad dissinitivam sententiam quotiens expedit partes interrogat, quam de iure. Nos igitur intellectis per auditorem predictum quae proposita suerant coram eo, quia nobis constitit ex confessionibus procuratoris Capituli saepefati, intentionem tuam fuisse fundatam , & etiam usum qualemcumque probasti, nec ex parte Capituli quidquam de proprietate, neque aliquid probatum fuit susscienter de usu, ius patronatus tibi adiudicamus Ecclesiae memoratae, perpetuum super hoc silentium Andegauen. Capitulo imponentes. Ad haec ab impetitione eiusdem Capituli, super quinque millibus solidorum te duximus absoluendum: cum non probauerit de fructibus eiusdem Ecclesiae te aliquid percepisse. Nulli ergo, &c. usque hanc paginam nostrae diu

SEARCH

MENU NAVIGATION